Koninklijk besluit nr. 20 houdende tijdelijke maatregelen in de strijd tegen de COVID-19 pandemie en ter verzekering van de continuïteit van zorg in d

13 MEI 2020. - Koninklijk besluit nr. 20 houdende tijdelijke maatregelen in de strijd tegen de COVID-19 pandemie en ter verzekering van de continuïteit van zorg in de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging VERSLAG AAN DE KONING Sire, Ik heb de eer U hierbij een ontwerp van koninklijk besluit nr 20 houdende tijdelijke maatregelen in de strijd tegen de COVID-19 pandemie en ter verzekering van de continuïteit van zorg in de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging voor te leggen. Bij wet van 27 maart 2020Relevante gevonden documenten type wet prom. 27/03/2020 pub. 30/03/2020 numac 2020040938 bron federale overheidsdienst kanselarij van de eerste minister Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (1) type wet prom. 27/03/2020 pub. 30/03/2020 numac 2020040937 bron federale overheidsdienst kanselarij van de eerste minister Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (1) type wet prom. 27/03/2020 pub. 03/04/2020 numac 2020030524 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 . - Duitse vertaling type wet prom. 27/03/2020 pub. 03/04/2020 numac 2020030525 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 . - Duitse vertaling sluiten heeft de wetgever aan de Koning bijzondere machten verleend om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het Coronavirus COVID-19. Het betreft maatregelen om de directe en indirecte gevolgen van de COVID-19 pandemie voor de verplichte verzekering op te vangen. Overeenkomstig artikel 2 van de wet van 27 maart 2020Relevante gevonden documenten type wet prom. 27/03/2020 pub. 30/03/2020 numac 2020040938 bron federale overheidsdienst kanselarij van de eerste minister Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (1) type wet prom. 27/03/2020 pub. 30/03/2020 numac 2020040937 bron federale overheidsdienst kanselarij van de eerste minister Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (1) type wet prom. 27/03/2020 pub. 03/04/2020 numac 2020030524 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 . - Duitse vertaling type wet prom. 27/03/2020 pub. 03/04/2020 numac 2020030525 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 . - Duitse vertaling sluiten die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (II) beoogt het ontwerp van besluit het mogelijk te maken de toegang tot de noodzakelijke zorgen te waarborgen teneinde te reageren op de coronavirus COVID-19 epidemie of pandemie en de gevolgen ervan op te vangen, meer bepaald deze gelieerd aan het garanderen van de volksgezondheid gelet op de inperkingsmaatregelen. De maatregelen beogen om het mogelijk te maken dat in het licht van de huidige context de noodzakelijke zorgen verstrekt worden aan de patiënt. Deze maatregelen vereisen een dringende juridische formalisering opdat de continuïteit van de zorg en de rechtszekerheid voor de verschillende partners van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging gewaarborgd worden. Het geheel van de maatregelen beoogt de belangen van de patiënten te beschermen en kan geen afbreuk aan hun rechten tot gevolg hebben. Artikel 6, tweede lid, van de wet van 27 maart 2020Relevante gevonden documenten type wet prom. 27/03/2020 pub. 30/03/2020 numac 2020040938 bron federale overheidsdienst kanselarij van de eerste minister Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (1) type wet prom. 27/03/2020 pub. 30/03/2020 numac 2020040937 bron federale overheidsdienst kanselarij van de eerste minister Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (1) type wet prom. 27/03/2020 pub. 03/04/2020 numac 2020030524 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 . - Duitse vertaling type wet prom. 27/03/2020 pub. 03/04/2020 numac 2020030525 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 . - Duitse vertaling sluiten die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (II) voorziet in de mogelijkheid om de wettelijke of reglementaire adviezen niet in te winnen dan wel deze binnen een kortere termijn in te winnen. In het kader van de voorbereiding van huidig ontwerp werd de moeilijkheid vastgesteld voor deze organen om in de huidige context te vergaderen. Voor sommige procedures zijn de besluitvormingsorganen schriftelijk geraadpleegd kunnen worden of is er overleg geweest zonder fysiek contact. In de reglementaire bepalingen die de werking van die organen regelen en de huishoudelijke reglementen is die mogelijkheid echter niet altijd voorzien of slechts voor minder belangrijke zaken. Daarnaast is formeel overleg op afstand om praktische of reglementaire redenen niet altijd mogelijk geweest. Om de besluitvorming niet te blokkeren hebben afwijkingen van de formele overlegprocedures plaatsgevonden zonder evenwel het overleg met de stakeholders uit te schakelen. Er heeft in de plaats daarvan of aanvullend informeel overleg plaatsgevonden met de stakeholders, in het bijzonder de ziekenfondsen en de vertegenwoordigers van de zorgverleners voor deze materies. TITEL 1. - ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 van het ontwerp schorst alle termijnen die zijn voorzien bij of krachtens de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994, met uitzondering van de afdelingen, hoofdstukken en titels weergegeven in het artikel (termijnen betreffende de uitkerings- en moederschapsverzekering en de controlediensten). Dit betreft bijv. termijnen die zijn voorzien in procedures tot wijziging van lijsten van vergoedbare verstrekkingen, termijnen die instanties zoals commissies en raden opgericht in de schoot van het Riziv dienen na te leven bij individuele beslissingen maar ook termijnen die de rechthebbenden dienen na te leven in het kader van aanvragen tot terugbetaling van geneeskundige verstrekkingen, aanvragen tot inschrijving bij een ziekenfonds of aanvragen om bepaalde statuten te genieten, zoals het recht op de verhoogde verzekeringstegemoetkoming. Teneinde de toegankelijkheid voor de patiënten te beschermen, en de bedrijven tegelijk te beschermen tegen onbedoelde en ongewenste beslissingen, wordt in het bijzonder voorgesteld om, in deze uitzonderlijke omstandigheden, voor een nog te bepalen maar beperkte periode de kalender van de verschillende procedures te schorsen. Dit betekent concreet dat de procedurestappen kunnen worden gezet voor zover mogelijk, maar dat de overschrijding van een termijn geen impact kan hebben voor de betrokken partijen. De bindende termijnen beginnen pas opnieuw te lopen op het ogenblik dat de schorsing wordt opgeheven. Bij koninklijk besluit van 27 maart 2020Relevante gevonden documenten type koninklijk besluit prom. 27/03/2020 pub. 31/03/2020 numac 2020040895 bron federale overheidsdienst sociale zekerheid Koninklijk besluit tot stopzetting van de kalenders die de termijnen bepalen voor de uitvoering van de procedures tot wijziging van de lijst van de vergoedbare farmaceutische specialiteiten en van de lijst van de vergoedbare implantaten en invasieve medische hulpmiddelen ten gevolge van de pandemie COVID-19 sluiten werd reeds voorzien in de stopzetting van de kalenders die de termijnen bepalen voor de uitvoering van de procedures tot wijziging van de lijst van de vergoedbare farmaceutische specialiteiten en van de lijst van de vergoedbare implantaten en invasieve medische hulpmiddelen. Uit de wettelijke basis van deze procedures (artikel 35bis, §§ 3, 6 en 8 en artikel 35septies/2, §§ 5, 6/1, 7 en 8 van de gecoördineerde wet van 14 juli 1994Relevante gevonden documenten type wet prom. 14/07/1994 pub. 19/12/2008 numac 2008001027 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 08/10/2010 numac 2010000576 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 04/03/2011 numac 2011000117 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 25/01/2012 numac 2012000022 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 10/07/2014 numac 2014000464 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 20/03/2015 numac 2015000138 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 20/11/2008 numac 2008000938 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen van het jaar 2007 type wet prom. 14/07/1994 pub. 30/07/2013 numac 2013000466 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Gecoördineerde wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen sluiten), kan men besluiten dat een schorsing van de termijnen enkel mogelijk is om bijkomende inlichtingen te vragen. Om die reden is het aangewezen om die maatregel via dit besluit te bevestigen. Bovendien is het nodig om ook andere procedures te schorsen die niet worden beoogd door het voormelde koninklijk besluit van 27 maart 2020Relevante gevonden documenten type koninklijk besluit prom. 27/03/2020 pub. 31/03/2020 numac 2020040895 bron federale overheidsdienst sociale zekerheid Koninklijk besluit tot stopzetting van de kalenders die de termijnen bepalen voor de uitvoering van de procedures tot wijziging van de lijst van de vergoedbare farmaceutische specialiteiten en van de lijst van de vergoedbare implantaten en invasieve medische hulpmiddelen ten gevolge van de pandemie COVID-19 sluiten, zoals die tot wijziging van de lijst van vergoedbare radiofarmaceutische producten. De korte termijn binnen dewelke het koninklijk besluit van 27 maart 2020Relevante gevonden documenten type koninklijk besluit prom. 27/03/2020 pub. 31/03/2020 numac 2020040895 bron federale overheidsdienst sociale zekerheid Koninklijk besluit tot stopzetting van de kalenders die de termijnen bepalen voor de uitvoering van de procedures tot wijziging van de lijst van de vergoedbare farmaceutische specialiteiten en van de lijst van de vergoedbare implantaten en invasieve medische hulpmiddelen ten gevolge van de pandemie COVID-19 sluiten is moeten worden opgesteld, heeft bovendien geleid tot een vergissing in de Franse vertaling en een onnauwkeurigheid in de gebruikte termen. Uit de termen van de nota CGV 2020/073 blijkt duidelijk dat het de bedoeling was om een schorsing van de termijnen te voorzien en geen stuiting: "Teneinde de toegankelijkheid voor de patiënten te beschermen, en de bedrijven tegelijk te beschermen tegen onbedoelde en ongewenste beslissingen, wordt voorgesteld om, in deze uitzonderlijke omstandigheden, met ingang van 13 maart 2020 middernacht voor een nog te bepalen maar beperkte periode een absolute clock-stop in te voeren voor alle procedures. Deze methode vermindert de vertraging in de besluitvorming tot het minimum, zonder het proces zelf of de verantwoordelijkheden of bevoegdheden binnen die processen te hypothekeren. Het herstellen van onbedoelde of ongewenste wijzigingen van de lijsten van vergoedbare specialiteiten of van implantaten en invasieve medische hulpmiddelen, vergt immers een nieuwe procedure die in elk geval aanzienlijk meer tijd zou vergen." In rechte : - De schorsing (suspension in FR) stopt tijdelijk het verloop van een termijn zonder de reeds verlopen termijn uit te wissen; - De stuiting (interruption in FR) doet een nieuwe termijn lopen vanaf de datum van de akte van stuiting. In casu en ondanks de redactie van de tekst, werd wel degelijk een schorsing beoogd. Dit kan trouwens worden afgeleid uit het feit dat een periode (van schorsing) is voorzien door de tekst. Op het einde van de crisisperiode zullen de termijnen bijgevolg hernemen op het ogenblik waarop ze werden geschorst (namelijk op 13/3/2020 om middernacht). Een regularisatie en uitbreiding van de tekst van het koninklijk besluit van 27 maart 2020Relevante gevonden documenten type koninklijk besluit prom. 27/03/2020 pub. 31/03/2020 numac 2020040895 bron federale overheidsdienst sociale zekerheid Koninklijk besluit tot stopzetting van de kalenders die de termijnen bepalen voor de uitvoering van de procedures tot wijziging van de lijst van de vergoedbare farmaceutische specialiteiten en van de lijst van de vergoedbare implantaten en invasieve medische hulpmiddelen ten gevolge van de pandemie COVID-19 sluiten om elke onduidelijkheid betreffende de wettelijke basis en de gebruikte terminologie weg te nemen is opportuun. Om redenen van goed beheer zullen de procedurele stappen die kunnen worden gezet tijdens de crisis ook worden gezet en dit: - om te vermijden dat nieuwe terugbetalingen waarvoor er een akkoord zou zijn worden geblokkeerd tot het einde van de situatie; - om het effect van de opstopping en de hoeveelheid dossiers waarvoor er een achterstand zal in te halen zijn op het einde van de crisis te beperken. De termijnen worden evenwel geschorst voor alle tussenkomende partijen en er dient ook rekening te worden gehouden met de impact van de crisis voor de bedrijven die de terugbetaling vragen. Dit impliceert concreet dat de procedurehandelingen aan weerskanten kunnen worden gesteld maar dat de overschrijding van een termijn geen impact zal kunnen hebben voor de tussenkomende partijen. Bepaalde termijnen kunnen ook voortvloeien uit de vergoedingsvoorwaarden die zijn vastgelegd in de nomenclatuur van de geneeskundige verstrekkingen, in andere reglementaire bepalingen of in overeenkomsten. Voor bepaalde geneeskundige verstrekkingen is bijv. voorzien dat deze binnen een bepaalde termijn moeten worden verleend of dat de zorgverlener binnen een bepaalde termijn de aanvraag voor een tegemoetkoming van de verplichte verzekering moet indienen of bepaalde gegevens moet overmaken. Het betreft bijv. ook voorschriften van artsen en akkoorden van de adviserend artsen die slechts een beperkte geldigheidsduur hebben. Tengevolge van de COVID-19 pandemie kan het echter onmogelijk zijn om die termijnen en voorwaarden te respecteren. Niet-dringende behandelingen dienen immers te worden uitgesteld en zorgverleners hebben hun handen vol met het verlenen van dringende zorgen waardoor administratieve verplichtingen niet tijdig kunnen gebeuren. Om te vermijden dat patiënten geen of een lagere terugbetaling krijgen kan het nodig zijn om bepaalde termijnen die zijn voorzien in de reglementering of in overeenkomsten te schorsen of te verlengen. Telkens dit mogelijk zal zijn, zullen de aanpassingen van de termijnen worden gepreciseerd in een specifieke bepaling, maar het lijkt opportuun om deze aan te vullen met een algemene bepaling om de belangen van alle partners zo goed mogelijk te bewaren vermits de volledigheid van de analyses niet kan worden gewaarborgd onder de huidige voorwaarden. Artikel 2 beoogt de continuïteit van de werking van de bij of krachtens de wet ingestelde instanties zoals commissies en raden te verzekeren. Deze maatregelen worden verklaard door de moeilijkheid voor deze instanties om in de huidige context te vergaderen. In het algemeen kunnen de beoogde procedurele afwijkingen betrekking hebben op de processen waarmee de tijdelijke maatregelen worden aangenomen alsook op de processen waarmee deze tijdelijke maatregelen zullen worden beëindigd. Deze uitzonderingen kunnen ook betrekking hebben op het proces voor het aannemen van niet-tijdelijke maatregelen. Het is dus denkbaar dat een definitieve inschrijving van een verstrekking tot terugbetaling (handeling van een zorgverlener, farmaceutische specialiteit, medisch hulpmiddel) zinvol is tijdens de toepassingsperiode van de huidige maatregelen, maar wordt geblokkeerd door de onmogelijkheid om formele vergaderingen van de organen te houden. Het lijkt ongepast om elke structurele verbetering in de tenlasteneming van zorg te blokkeren gedurende een periode waarvan de tijdsduur nog niet bekend is. In het eerste lid wordt de mogelijkheid om gebruik te maken van schriftelijke procedures veralgemeend. Voor sommige procedures is het inderdaad mogelijk dat de besluitvormingsorganen schriftelijk worden geraadpleegd of overleggen zonder fysiek contact. In de reglementaire bepalingen die de werking van die organen regelen en de huishoudelijke reglementen is die mogelijkheid echter niet altijd voorzien of slechts voor minder belangrijke zaken. Artikel 2 voorziet de mogelijkheid om op die manier te werken voor elk orgaan, ongeacht de wettelijke of reglementaire bepalingen die normaal van toepassing zijn. Evenwel is het mogelijk dat bepaalde procedures niet sereen kunnen verlopen als ze schriftelijk of zonder fysiek contact worden gevoerd, in welk geval er gewacht zal moeten worden tot het einde van de in artikel 1 bedoelde schorsingsperiode indien persoonlijke ontmoetingen niet mogelijk zijn en de omstandigheden een beroep op de in het tweede lid bedoelde regels niet rechtvaardigen. Het tweede lid voorziet in een mogelijkheid om de adviestermijnen te verkorten en af te wijken van formele raadplegingen. In de eerste plaats wordt voorzien om, indien de omstandigheden dit vereisen, de termijnen voor formele raadplegingen te verkorten zodat snel rekening kan worden gehouden met behoeften die zich stellen. Daarnaast kunnen zich ook situaties voordoen waarin ook een vergadering op afstand niet mogelijk is omdat de leden ziek zijn of niet beschikbaar zijn wegens hun activiteiten als zorgverlener, hetgeen er onder andere toe kan leiden dat de vereiste quorums niet kunnen worden bereikt. Om de besluitvorming niet te blokkeren in dergelijke gevallen wordt ook een afwijking voorzien van de verplichting om bepaalde instanties te raadplegen. Het afwijken van formele overlegprocedures heeft niet tot oogmerk om het overleg met de stakeholders uit te schakelen, maar om te garanderen dat de beslissingen die moeten worden genomen, genomen kunnen worden. Voor alle beoogde maatregelen zal er minstens informeel overleg plaatsvinden met de stakeholders, in het bijzonder de ziekenfondsen en de vertegenwoordigers van de zorgverleners van de betrokken materies. Het is van essentieel belang dat de continuïteit van de zorg kan worden gegarandeerd en dat de procedures kunnen worden gevoerd, zodat elke vooruitgang in de zorg die ter beschikking wordt gesteld van de rechthebbenden niet wordt geblokkeerd tijdens de periode waarin de mogelijkheid om de organen formeel bijeen te brengen, wordt beperkt. Uiteraard zal alles in het werk worden gesteld om ervoor te zorgen dat de vereiste raadplegingen, op zijn minst informeel, worden gehandhaafd, maar het lijkt passend om te voorzien in de mogelijkheid om het onvermogen om dit formeel te doen te compenseren, teneinde een verlamming te voorkomen die nadelig zou zijn voor de rechthebbenden. Het is uiteraard zo dat een evaluatie van de proportionaliteit en een belangenafweging moet worden uitgevoerd voor de tenuitvoerlegging van deze afwijkingen die alleen "indien nodig" zullen kunnen plaatsvinden. TITEL 2. - ZUURSTOFCONCENTRATOREN De opname in de vergoedbaarheid van de nieuwe oxyconcentratoren van de firma SOS Oxygène is gepland om het aanbod van vergoedbare oxyconcentratoren op de markt te vergroten. Er is in het veld een grote vraag naar oxyconcentratoren (en zuurstof in al zijn vormen) en de opname in de vergoedbaarheid van deze nieuwe apparaten maakt het mogelijk om gedeeltelijk tegemoet te komen aan een aantal belangrijke en dringende behoeften veroorzaakt door de COVID-19-infecties. TITEL 3. - CONTINUTEIT VAN ZORG De maatregelen in de artikelen 4 tot en met 18 zijn voorstellen opgesteld in overleg met de partners op hun vraag of nadat de vertegenwoordigers van de zorgverleners of de verzekeringsinstellingen het RIZIV hebben gecontacteerd over de problemen om continuïteit van noodzakelijke zorg te verlenen in het kader van de maatregelen tot inperking van de verspreiding van het virus. Voor elke opgenomen maatregel hebben virtuele vergaderingen plaatsgehad met de betrokken beroepsorganisaties (artsen, tandartsen, kinesitherapeuten, logopedisten, vroedvrouwen, ziekenhuisfederaties) en met de verzekeringsinstellingen. Voor de maatregelen m.b.t. de verkorte bestraling bij borstkankerpatiënten en het bijzonder toezicht op patiënten met COVID-19 heeft tevens een voorbereidend overleg plaatsgevonden met een afvaardiging van de Technische geneeskundige raad. Deze vergaderingen op afstand gebeurden enerzijds met elke betrokken partij afzonderlijk of in gezamenlijke vergaderingen. Het resultaat ervan werd aan de deelnemers bezorgd. De maatregelen in de artikelen 22 tot en met 28 zijn voorstellen van het College van artsen-directeurs dat krachtens artikel 23 § 2, tweede lid van de gecoördineerde wet van 14 juli 1994Relevante gevonden documenten type wet prom. 14/07/1994 pub. 19/12/2008 numac 2008001027 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 08/10/2010 numac 2010000576 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 04/03/2011 numac 2011000117 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 25/01/2012 numac 2012000022 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 10/07/2014 numac 2014000464 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 20/03/2015 numac 2015000138 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 20/11/2008 numac 2008000938 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen van het jaar 2007 type wet prom. 14/07/1994 pub. 30/07/2013 numac 2013000466 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Gecoördineerde wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen sluiten bevoegd is om advies te geven over de in dat lid bedoelde nomenclatuur van de revalidatie-verstrekkingen en dat krachtens artikel 23 § 3 van dezelfde wet bevoegd is om ontwerpen van revalidatieovereenkomsten en ontwerpen van overeenkomsten met de gecoördineerde multidisciplinaire zorgcentra op te maken en voor te leggen aan het Verzekeringscomité. De voorstellen zijn dikwijls tot stand gekomen op vraag van de betrokken zorgverleners, revalidatie-inrichtingen en centra die gecoördineerde multidisciplinaire zorg-programma's verlenen of zijn tot stand gekomen nadat deze zorgverleners en inrichtingen bepaalde problemen waarmee ze kampen aan het Riziv hebben gesignaleerd. Artikel 4 legt de algemene bepalingen vast van de specifieke verstrekkingen in het kader van de COVID-19-crisis. Artikel 5 laat het gebruik toe van verkorte bestralingsschema's (hypofractionering) voor patiënten met borstkanker waarvoor een verkort bestralingsschema van 5 fracties (hypofractionering) een veilig en volwaardig alternatief is op basis van de huidige beschikbare wetenschappelijke evidentie en wanneer de gebruikelijke bestralingsschema's niet aangewezen of niet mogelijk zijn. Het bestralen van een selectie van patiënten via verkorte bestralingsschema's (hypofractionering) maakt deel uit van de COVID-19 noodplanning van verschillende ziekenhuizen. De gebruikte toestellen en het beschikbaar personeel kunnen op die manier zo optimaal mogelijk ingezet worden, wat een opsplitsing mogelijk maakt tussen toestellen en zorgteams voor patiënten met COVID-19 en de COVID19-vrije patiënten. Bovendien zullen patiënten zich minder frequent naar het ziekenhuis verplaatsen, wat bijdraagt tot het vermijden van de verspreiding van het virus. De COVID-19-crisis heeft de manier van werken in de ziekenhuizen grondig gewijzigd, zowel op vlak van infrastructuur en logistieke organisatie als op vlak van inzet van personeel, verpleegkundigen en artsen-specialisten. Daarnaast vergt de verzorging van met het virus besmette patiënten een buitengewone inspanning. Om aan die gewijzigde werkomstandigheden tegemoet te komen en de inspanningen correct te vergoeden, voorziet artikel 6 een reeks nieuwe specifieke verstrekkingen voor de verzorging op intensieve zorg en op de specifieke COVID-19-afdelingen. Artikel 6, § 1, zorgt met het voorzien van een specifieke code dat de COVID-19-patiënten geïdentificeerd worden ten einde toe te laten de nieuwe verstrekkingen op intensieve zorgen en de specifieke COVID-19-afdelingen te kunnen terugbetalen. Een COVID-19-patiënt wordt gedefinieerd conform de gevalsdefinitie van Sciensano. De code 793800 is enkel bedoeld ter identificatie van COVID-19-patiënten. Die code laat toe dat andere verstrekkingen bijkomend kunnen aangerekend worden voor deze patiënten waarvoor de verzorging een buitengewone inspanning, zowel fysiek als psychisch vergt. De afdelingen intensieve zorg zijn meer dan ooit de "hotspots" binnen de ziekenhuizen en de meeste hebben hun capaciteit moeten verhogen, onder meer door andere afdelingen (recovery-afdelingen en `gewone' afdelingen) geheel of gedeeltelijk aan te passen, zodat die ook dienst kunnen doen als afdelingen voor intensieve zorg. Uiteraard bracht dat een andere toewijzing van mensen en middelen met zich mee en een grote uitbreiding van de capaciteit. COVID-19-patiënten op intensieve zorg vergen veel langduriger beademing dan gebruikelijk. Het gaat vaak over minstens 2 weken. Om aan te sluiten aan deze realiteit zijn hiervoor twee specifieke verstrekkingen voorzien via artikel 6, § 2. Er werden specifieke COVID-19-afdelingen opgericht die fysiek gescheiden zijn van andere afdelingen. De patiënten die er verblijven vragen een meer intensieve en specifieke aanpak, in het kader van zowel de COVID-19-pathologie als de veiligheids- en hygiënevoorschriften, die voor de zorg voor die patiënten vereist is. De patiënten verblijven er gemiddeld veel langer dan gebruikelijk. De zorg is er tevens veel meer belastend. Daarom voorziet artikel 6, § 3, hiervoor in nieuwe verstrekkingen betreffende de installatie en toezicht voor de gecontroleerde of geassisteerde kunstmatige beademing, het continu toezicht op de vitale en niet-vitale functies, het continue toezicht op de hartfunctie en de metingen van het hartdebiet en artikel 6, § 4, in een bijkomend honorarium voor het toezicht op een gehospitaliseerde COVD-19-patiënt. Artikel 6, § 5, voorziet dat deze verstrekkingen enkel in algemene ziekenhuizen kunnen aangerekend worden. Artikel 7 omvat de principes die moeten nageleefd worden om zorg op afstand verlenen. De artikelen 8 tot en met 13 voorzien in de creatie van specifieke vestrekkingen op afstand alsook toepassingsregels behorende tot de artsen, tandartsen en kinesitherapeuten. Artikel 8 voorziet specifieke verstrekkingen die toelaten dat artsen een telefonische triage ( § 1) uitvoeren van patiënten met symptomen van een mogelijke besmetting met COVID-19 en telefonisch advies ( § 2) geven aan andere patiënten met het oog op het behoud van continuïteit van zorg. De notie telefonische oproep dekt synchrone communicatiemiddelen met inbegrip van videocommunicatie. Artikel 8, § 3, legt de toepassingsregels voor deze verstrekkingen vast. Artikel 9 voorziet in specifieke verstrekkingen voor psychiaters en kinder- en jeugdpsychiaters. Patiënten met psychiatrische of psychotherapeutische follow-up kunnen hun behandeling slechts zelden opschorten zonder ernstig risico voor hun geestelijke gezondheid. De COVID-19-crisis maakt dat risico voor de meest kwetsbare personen nog groter. Om de continuïteit van deze zorg te verzekeren tijdens deze COVID-19-crisis, worden de regels van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging aangepast zodat deze zorg alsook de eventuele nieuwe diagnoses uitgevoerd op afstand door psychiaters en kinder- en jeugdpsychiaters ten laste genomen wordt. Artikel 9, § 1, voorziet in een telefonisch advies met het oog op doorverwijzing van de patiënt naar een mobiel team of een psychiatrische spoeddienst, zodat ook in deze crisisperiode een correcte urgente zorg aan deze patiëntengroep kan gebeuren. Artikel 9, §§ 2 en 3, voorziet in verstrekkingen op afstand voor de psychiatrische diagnose, de psychotherapeutische behandeling, de mediatietherapie, het overleg tussen arts en psycholoog of orthopedagoog en de uitgebreide psychiatrische evaluatie van een jongere om de continuïteit van deze zorg te kunnen verzekeren tijdens de COVID-19-crisis. Artikel 9, § 4 legt de algemene toepassingsregels voor deze nieuwe verstrekkingen vast. In analogie met de bepalingen van artikel 6 voorziet artikel 10 in een specifieke verstrekking voor de neuropediater zodat zij de behandeling van de kinderen, jongeren en jongvolwassenen met neurologische ontwikkelingsstoornissen of een verstandelijke beperking die gepaard gaan met ernstige gedragsstoornissen kunnen verderzetten. Patiënten met neurologische ontwikkelingsstoornissen of een verstandelijke beperking zijn immers bijzonder gevoelig voor veranderingen in tijd en ruimte. Uitzonderlijke omstandigheden kunnen de gedragsstoornissen verergeren en de omgeving (gezin of instelling) in grote moeilijkheden brengen. Artikel 11 laat toe dat de multidisciplinaire oncologische consulten via een videoconferentie worden georganiseerd. Zo is het tijdelijk niet nodig om verschillende zorgverleners fysiek samen te brengen in één ruimte. Dit garandeert de continuïteit van zorg aan patiënten met een kanker, waardoor de naleving van de inperkingsmaatregelen wordt bevorderd. Voor de continuïteit van de zorg en het accuraat begeleiden van de patiënt naar de beschikbare tandheelkundige zorg tijdens deze crisisperiode voert artikel 12 specifieke verstrekkingen in te voeren voor telefonisch advies en eventuele doorverwijzing naar een tandheelkundige praktijk die de verzorging aanbiedt rekening houdende met alle instructies voor zorgverleners tijdens de COVID-19 pandemie. Artikel 12, § 1, voorziet in de invoering van twee specifieke verstrekkingen voor telefonisch advies en eventuele doorverwijzing. Artikel 12, § 2, bepaalt de toepassingsregels voor deze verstrekkingen. Voor de continuïteit van de zorg en het stabiliseren of verbeteren van de gezondheidstoestand van de patiënt, hetwelke zal nodig zijn in een beperkt aantal gevallen, maakt artikel 13 kinesitherapeutische verzorging op afstand via telefoon of videocommunicatie mogelijk. Artikel 13, § 1, voorziet in de invoering van twee specifieke verstrekkingen voor verzorging op afstand uitgevoerd door de kinesitherapeut. Artikel 13, § 2, bepaalt de toepassingsregels voor deze verstrekkingen. Artikel 14 voorziet in de volledige tussenkomst van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging in de honoraria van de verstrekkingen op afstand. Artikel 15 verbiedt de toepassing van supplementen voor de verstrekkingen op afstand. Patiënten met een logopedische follow-up kunnen zelden hun behandeling opschorten voor een relatief lange tijd zonder dat ze de therapeutische voordelen van de behandeling verliezen; Ten einde de continuïteit van de logopedische zorg tijdens de COVID-19-crisis garanderen, met respect voor de regels van de sociale distantiëring, past artikel 16 de regels van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging aan, zodat logopedieverstrekkingen uitgevoerd op afstand zonder fysieke aanwezigheid van de logopedist ten laste worden genomen. Voor het garanderen van de nodige pre- en postnatale zorg voor de aanstaande moeder en het kind, zelfs tijdens de COVID-19 crisis en met de nodige voorzorgsmaatregelen past artikel 17 de regels aan van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging zodat de verstrekkingen uitgevoerd op afstand door de vroedvrouwen worden terugbetaald. Artikel 18 bepaalt dat de honoraria en bedragen voor de tussenkomst van de verplichte verzekering voor de vertrekkingen op afstand dezelfde zijn als voor verstrekkingen met fysieke aanwezigheid voor logopedisten en vroedvrouwen. Gelet op de adviezen in verband met de COVID-19-pandemie bepaalt artikel 19 dat afwijkingen worden voorzien op de bepalingen voor de specifieke verstrekkingen van de nomenclatuur van de revalidatieverstrekkingen. Artikel 20 voorziet de mogelijkheid om diëtetiekverstrekkingen via telefoon of videocommunicatie te verrichten omdat deze verstrekkingen voor de patiënten voor wie deze verstrekkingen kunnen worden verricht (diabetespatiënten en patiënten die lijden aan chronische nierinsufficiëntie) dringend noodzakelijk kunnen zijn voor een adequate behandeling van hun ziekte en niet kunnen worden uitgesteld tot na de COVID-19-crisisperiode. Om deze verstrekkingen tijdens de COVID-19-crisisperiode veilig te kunnen laten verlopen, zonder gevaar op besmetting, wordt de mogelijkheid voorzien om deze diëtetiekverstrekkingen via telefoon of videocommunicatie te verrichten. Alhoewel verstrekkingen via videocommunicatie vermoedelijk betere resultaten opleveren, worden ook verstrekkingen via de telefoon voorzien omdat een aanzienlijk deel van de doelgroep niet beschikt over de mogelijkheid van videocommunicatie of daarmee onvoldoende vertrouwd is. Artikel 21, § 1 en § 2, voorziet de mogelijkheid om diabeteseducatieverstrekkingen via telefoon of videocommunicatie te verrichten omdat deze verstrekkingen voor de beoogde diabetespatiënten dringend noodzakelijk kunnen zijn voor een adequate behandeling van hun ziekte en niet kunnen worden uitgesteld tot na de COVID-19-crisisperiode. Om deze verstrekkingen tijdens de COVID-19-crisisperiode veilig te kunnen laten verlopen, zonder gevaar op besmetting, wordt de mogelijkheid voorzien om deze diabeteseducatieverstrekkingen via telefoon of videocommunicatie te verrichten. Alhoewel verstrekkingen via videocommunicatie vermoedelijk betere resultaten opleveren, worden ook verstrekkingen via de telefoon voorzien omdat een aanzienlijk deel van de doelgroep niet beschikt over de mogelijkheid van videocommunicatie of daarmee onvoldoende vertrouwd is. Artikel 22 voorziet de mogelijkheid om bepaalde ergotherapieverstrekkingen via video-communicatie te verrichten omdat deze ergotherapieverstrekkingen voor de beoogde patiënten dringend noodzakelijk kunnen zijn om de problemen op het vlak van re-integratie waarmee deze patiënten kampen, aan te pakken. Om deze verstrekkingen tijdens de COVID-19-crisisperiode veilig te kunnen laten verlopen, zonder gevaar op besmetting, wordt de mogelijkheid voorzien om deze ergotherapieverstrekkingen via video-communicatie te verrichten. Omdat kwalitatieve ergotherapiezittingen, rekening gehouden met de problemen van de patiënten en het doel van deze zittingen, niet mogelijk zijn via de telefoon, worden alleen ergotherapieverstrekkingen via videocommunicatie voorzien. Gelet op de adviezen in verband met de COVID-19-pandemie bepaalt artikel 23 dat afwijkingen worden voorzien op de bepalingen van de overeenkomsten bedoeld in de artikelen 22, 6° en 23, § 3, van de gecoördineerde wet van 14 juli 1994Relevante gevonden documenten type wet prom. 14/07/1994 pub. 19/12/2008 numac 2008001027 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 08/10/2010 numac 2010000576 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 04/03/2011 numac 2011000117 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 25/01/2012 numac 2012000022 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 10/07/2014 numac 2014000464 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 20/03/2015 numac 2015000138 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen type wet prom. 14/07/1994 pub. 20/11/2008 numac 2008000938 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen van het jaar 2007 type wet prom. 14/07/1994 pub. 30/07/2013 numac 2013000466 bron federale overheidsdienst binnenlandse zaken Gecoördineerde wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen. - Duitse vertaling van wijzigingsbepalingen sluiten. Artikel 24, § 1 tot en met § 3, geeft de mogelijkheid aan de centra die patiënten begeleiden die kampen met de gevolgen van vrouwelijke genitale verminkingen, aan de centra voor transgenderzorg en aan de geheugenklinieken om bepaalde begeleidingszittingen die de psychologen van die centra verrichten voor de patiënten van die centra, tijdens de COVID-19-crisisperiode via videocommunicatie te verrichten, zodat de continuïteit van de verzorging tijdens de COVID-19-crisisperiode kan worden gewaarborgd en de verstrekkingen veilig kunnen worden verricht, zonder gevaar op besmetting. Omdat kwalitatieve begeleidings-zittingen door een psycholoog niet mogelijk zijn via de telefoon omdat de psycholoog dan geen rekening kan houden met de lichaamstaal van de patiënt, worden alleen begeleidingszittingen via videocommunicatie voorzien. Artikel 25, § 1 tot en met § 3, geeft de mogelijkheid aan de inrichtingen "Clairs Vallons" en "Zeepreventorium" om tijdens de COVID-19-crisisperiode begeleiding via telefoon of videocommunicatie aan te bieden aan de patiënten van wie het normale revalidatieprogramma is onderbroken, zodat de continuïteit van de verzorging tijdens de COVID-19-crisisperiode toch nog enigszins kan worden gewaarborgd en de patiënten in relatief veilige en gezonde omstandigheden buiten de inrichting, in hun thuismilieu of elders, kunnen verblijven en de resultaten van het reeds gerealiseerde revalidatieprogramma zo veel mogelijk kunnen geconsolideerd worden. Alhoewel verstrekkingen via videocommunicatie vermoedelijk betere resultaten opleveren, worden ook verstrekkingen via de telefoon voorzien omdat een aanzienlijk deel van de doelgroep niet beschikt over de mogelijkheid van videocommunicatie of daarmee onvoldoende vertrouwd is. Artikel 26, § 1 en § 2, geeft de mogelijkheid aan de revalidatiecentra voor locomotorische en neurologische revalidatie om bepaalde begeleidingszittingen die de logopedisten van die centra verrichten voor de patiënten van die centra, tijdens de COVID-19-crisisperiode via videocommunicatie te verrichten, zodat de continuïteit van de verzorging tijdens de COVID-19-crisisperiode kan worden gewaarborgd en de verstrekkingen veilig kunnen worden verricht, zonder gevaar op besmetting. Omdat kwalitatieve begeleidingszittingen door een logopedist niet mogelijk zijn via de telefoon omdat de logopedist moet kunnen zien hoe de patiënt spreekt, worden alleen begeleidingszittingen via videocommunicatie voorzien. Artikel 27, § 1 en § 2, geeft de mogelijkheid aan de referentiecentra voor cerebral palsy om de verstrekking "punctueel advies" voor de patiënten van die centra, tijdens de COVID-19-crisisperiode, via telefoon of videocommunicatie te verrichten, zodat de continuïteit van de verzorging tijdens de COVID-19-crisisperiode kan worden gewaarborgd en de verstrekkingen veilig kunnen worden verricht, zonder gevaar op besmetting. Alhoewel verstrekkingen via videocommunicatie vermoedelijk betere resultaten opleveren, worden ook verstrekkingen via de telefoon voorzien om patiënten van de doelgroep die niet beschikken over de mogelijkheid van videocommunicatie of die daarmee onvoldoende vertrouwd zijn, niet uit te sluiten. Artikel 28, § 1 tot en met § 5, geeft de mogelijkheid aan de cognitieve gedragstherapeuten die samenwerken met het multidisciplinair diagnostisch centrum voor patiënten met het chronisch vermoeidheidssyndroom, om de sessies cognitieve gedragstherapie die die cognitieve gedragstherapeuten realiseren, tijdens de COVID-19-crisisperiode, via videocommunicatie te verrichten, zodat de continuïteit van de verzorging tijdens de COVID-19-crisisperiode kan worden gewaarborgd en de verstrekkingen veilig kunnen worden verricht, zonder gevaar op besmetting. Omdat kwalitatieve begeleidingszittingen door een psycholoog niet mogelijk zijn via de telefoon omdat de psycholoog dan geen rekening kan houden met de lichaamstaal van de patiënt, worden alleen begeleidingszittingen via videocommunicatie voorzien. Artikel 29 voorziet in de opheffing van het koninklijk besluit van 18 maart 2020Relevante gevonden documenten type koninklijk besluit prom. 18/03/2020 pub. 23/03/2020 numac 2020040672 bron federale overheidsdienst sociale zekerheid Koninklijk besluit tot vaststelling van verschillende uitzonderlijke maatregelen inzake de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen met het oog op de zorgopvang van patiënten in de context van de COVID-19 pandemie met het SARS-CoV-2 virus sluiten tot vaststelling van verschillende uitzonderlijke maatregelen inzake de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen met het oog op de zorgopvang van patiënten in de context van de COVID-19 pandemie met het SARS-CoV-2 virus. De bepalingen voorzien in dat koninklijk besluit worden immers overgenomen in dit besluit. TITEL 4. - STRUCTUREN Hoofdstuk 1. Schakelzorgcentra Met betrekking tot hoofdstuk 1 dat betrekking heeft op de schakelzorgcentra werd door de Risk Management Group (RMG) op 20 maart 2020 besloten steun te verlenen aan het opzetten van tijdelijke opvangstructuren voor mensen die getroffen zijn door het coronavirus en die geen ziekenhuiszorg nodig hebben of niet meer nodig hebben, maar die ook niet naar hun gewone verblijfssituatie kunnen terugkeren omdat ze nog steeds besmettelijk zijn. Daarbij werd aan de "Comité Primary & Outpatient Care Surge Capacity" de opdracht gegeven om dit verder uit te werken. Dit Comité is een werkgroep binnen de RMG die gecoördineerd wordt door het Directoraat Generaal Gezondheidszorg van de Federale overheidsdienst Volksgezondheid en bestaat uit vertegenwoordigers van alle overheden, Defensie, de ziekenhuiskoepels, beroepsorganisaties van artsen, steden en gemeenten, partners als de ziekenfondsen, het Rode Kruis, Artsen zonder Grenzen. Overwegende het akkoord van de Interministeriële Conferentie Volksgezondheid op 9 april 2020 over de globale principes rond de oprichting en financiering van de schakelzorgcentra. Deze beslissing tot het oprichten van schakelzorgcentra werd genomen om te voorkomen dat er te veel mensen in het ziekenhuis worden opgenomen of in het ziekenhuis blijven zonder dat ze daadwerkelijk ziekenhuiszorg nodig hebben, en dus om te voorkomen dat de werkdruk in het ziekenhuis verder toeneemt. Deze structuren zijn niet bedoeld om langdurige zorg te bieden en worden zelf voor een beperkte periode opgezet, afhankelijk van de duur die nodig is om de huidige gezondheidscrisis te beheersen. Alleen de overheden van de gewesten of gemeenschappen kunnen besluiten een schakelzorgcentrum te openen, en alleen na advies van de gouverneur van de provincie waarin de opening van het schakelzorg-centrum wordt overwogen. Deze overheid zal daartoe de noodzaak van het activeren van dergelijke structuren beoordelen op basis van de plaatsen die nog beschikbaar zijn in andere schakelzorgcentra in de regio, maar ook op basis van het aantal COVID-19-patiënten dat nog in het ziekenhuis ligt. Het is ook de taak van deze overheid om met de eigenaar of exploitant van de lokalen afspraken te maken over de ingebruikname van de lokalen, het gebruik van de uitrusting, de terbeschikkingstelling van personeel, de aansprakelijkheid en verzekeringsdekking, de duur van het gebruik, het herstel van de uitrusting na de ingebruikname, ... Het is dezelfde overheid die de beslissing zal nemen om een schakelzorgcentrum te sluiten wanneer blijkt dat deze niet langer voldoet aan een behoefte die voortvloeit uit de COVID-19-gezondheidscrisis. Indien nodig kan deze overheid, als patiënten op het moment van het besluit tot sluiting nog steeds in het schakelzorg-centrum verblijven, besluiten deze patiënten om te leiden naar andere schakelzorgcentra die op haar grondgebied actief zijn. Deze centra zijn bedoeld voor de opname van patiënten die zijn geïdentificeerd als patiënten met coronavirus, die om deze reden in het ziekenhuis zijn opgenomen, of voor wie na een onderzoek van een triage- en afnamecentrum of een dienst spoedgevallen is vastgesteld dat hun aandoening niet in het ziekenhuis hoeft te worden opgenomen. Indien bij het ontslag uit het ziekenhuis of bij het onderzoek in een triage- en afnamecentrum of in de dienst spoedgevallen blijkt dat er redenen zijn dat deze patiënten zich bij hun terugkeer naar hun gewone leefsituatie niet kunnen houden aan de regels van hygiëne en isolatie of omdat ze nog specifieke zorg nodig hebben die niet kan worden aangeboden in de gewone leefsituatie, kunnen deze patiënten tijdelijk worden doorverwezen naar een schakelzorgcentrum. De opname in een schakelzorgcentrum is mogelijk in een of meerdere van de volgende situaties: 1° de woonst is te klein om de patiënt te isoleren van de mensen met wie hij samen woont;2° bij ouderen, personen met verminderde immuniteit of die lijden aan chronische luchtwegaandoeningen, die samenwonen met de patiënt en waarvoor er geen tijdelijke alternatieve woonst kan worden gevonden om hen te huisvesten;3° de hygiënische omstandigheden in de woning maken het niet mogelijk om de aanbevelingen inzake isolering, hygiëne en afstand correct te respecteren;4° de patiënt is onvoldoende zelfredzaam en kan de aanbevolen isolerings- of hygiënevoorschriften niet respecteren, zelfs met ondersteuning van mantelzorg of familieleden;5° voor een patiënt die over het algemeen autonoom is en die omwille van de opname in het ziekenhuis tijdelijke rehabilitatiezorg nodig heeft (onder meer na lang verblijf op een dienst Intensieve zorg) die in een thuissituatie niet kan gegeven worden omwille van het ontbreken van de noodzakelijke apparatuur of door de ongeschiktheid van de woning. De vaststelling dat een patiënt beantwoordt aan een of meerdere van deze situaties wordt gedaan in overleg met de patiënt en de personen/structuren in de eerste lijn die deze situatie kunnen bevestigen, waaronder de sociale dienst van het ziekenfonds of van het OCMW, diensten gezinszorg, geïntegreerde diensten voor thuisverpleging, de "centres de coordination de soins à domicile". Indien het gaat om een patiënt die in normale omstandigheden in een collectieve/residentiële structuur verblijft en waarbij COVID-19 werd gedetecteerd dient de patiënt bij ontslag uit het ziekenhuis terug verwezen te worden naar het collectieve/residentieel verblijf. Indien het onmogelijk is om de voorwaarden van isolering of hygiëne of van zorgcontinuïteit te garanderen, kan als gevolg van uitzonderlijk moeilijke omstandigheden binnen het residentieel verblijf een tijdelijke opvang in het schakelzorgcentrum beslist worden. De schakelzorgcentra moeten in staat zijn om de patiënten die zich bevinden in de volgende situaties op te nemen : 1° Voor een patiënt waarbij COVID-19 werd gedetecteerd en die geen chronische aandoening heeft, zelfredzaam is en in het algemeen onafhankelijk is in zijn dagelijks leven, is alleen dagelijkse bewaking van bepaalde parameters nodig om eventuele verslechtering van zijn toestand op te sporen : temperatuurmeting tweemaal per dag, detectie van tekenen van koorts, observatie van de ademhalingsfunctie, beoordeling van de cardiovasculaire functie, beoordeling van de algemene toestand van de patiënt, etc. 2° Voor een patiënt waarbij COVID-19 werd gedetecteerd en die in het algemeen weinig onafhankelijk is in het dagelijks leven (gedesoriënteerd, geriatrisch, met een handicap, Katz-schaal thuisverpleging A, B of C, etc.) of die chronische zorg nodig heeft (wondverzorging, insuline, etc.), moet het schakelzorgcentrum omkadering aanbieden die hem in staat zal stellen om naast de dagelijkse bewaking van de parameters de zorg te ontvangen die zijn afhankelijkheidssituatie vereist. 3° Voor een patiënt die in het algemeen autonoom is, waarbij COVID-19 werd gedetecteerd en die omwille van de opname in het ziekenhuis tijdelijke rehabilitatiezorg nodig heeft (onder meer na lang verblijf op een dienst intensieve zorg) die in een thuissituatie niet kan gegeven worden omwille van het ontbreken van de noodzakelijke apparatuur of door de ongeschiktheid van de woning, moet een omkadering worden geboden die hem in staat zal stellen om naast de dagelijkse bewaking van de parameters, de zorg te ontvangen die zijn herstelproces vereist. Binnen deze schakelzorgcentra wordt de kost van de zorg, verleend door artsen, verpleegkundigen en zorgkundigen op een specifieke wijze en binnen de voorwaarden van dit besluit ten laste genomen door het Riziv. Alle andere geneeskundige verstrekkingen voor deze patiënten worden vergoed volgens de bestaande regels binnen de ziekteverzekeringswet. Artikel 31 bepaalt welke kosten het voorwerp uitmaken van de vergoeding door de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging. Artikel 32 beschrijft de doelgroep van patiënten waarbij een onderscheid gemaakt wordt tussen twee situaties van patiënten waarbij COVID-19 werd gedetecteerd en die om verschillende reden bij het ontslag uit het ziekenhuis of na controle op een triagepost of dienst spoedgevallen niet naar hun gewone verblijfssituatie kunnen terugkeren. De eerste situatie gaat om patiënten die in normale omstandigheden thuis wonen en waarbij het gebrek aan garanties rond isolering, hygiëne of afstand houden in de thuissituatie de opname in een schakelzorg verantwoordt. De tweede situatie gaat om patiënten die in normale omstandigheden verblijven in een residentiële instelling waarbij de terugkeer onder veilige omstandigheden onmogelijk kan gegarandeerd worden. Omwille van psychosociale reden dient het verblijf in een schakelzorgcentrum tot een minimum in de tijd beperkt worden en bij voorkeur niet langer dan 1 week. Ofwel gaat het nog om autonome personen: in dat geval volstaat het dat er een dagelijkse bewaking is van een aantal parameters. Ofwel gaat het om een persoon die toch afhankelijk is in het dagelijks functioneren of chronische zorg nodig heeft : in dat geval moet er naast de bewaking van een aantal parameters, een omkadering aangeboden worden die zijn afhankelijkheidssituatie vereist. Ofwel gaat het om nog autonome personen, maar die omwille (bijvoorbeeld lang verblijf op intensieve behandeling) tijdelijke rehabilitatiezorg nodig hebben die in de thuissituatie niet kan gegeven worden. In de artikelen 34 tot 37 wordt in een specifieke tegemoetkoming voorzien voor artsen en voor verpleegkundigen en zorgkundigen. Wat de artsen betreft worden voor de opdrachten die in het ontwerp voorzien, de volgende vergoedingen voorzien : - Voor opvolging, toezicht en zorg dat overdag wordt uitgevoerd door een arts : vergoeding van 80,34 euro per gepresteerd uur. Maximum 8 uur per dag per groep van 30 patiënten. - Voor de beschikbaarheid door 1 arts 's avonds en 's nachts : een vergoeding van 6,51 euro per uur. - Cumul met consultaties en toezichtshonoraria uit de nomenclatuur wordt uitgesloten. Wat de verpleegkundigen en zorgkundigen betreft : - Voor de opvolging, toezicht en zorg wordt een tegemoetkoming per gepresteerd uur voorzien voor maximum 6 VTE (waarvan 4 verpleegkundigen en 2 zorgkundigen) per groep van 30 patiënten. Dit komt overeen met maximum 6 x 38 uur per week : 228 uur. - Deze tegemoetkoming bedraagt 47.25 euro per uur voor verpleegkundigen en 34.96 euro voor zorgkundigen. Artikel 38 voorziet een aantal preciseringen m.b.t. de tegemoetkoming voor andere verstrekkingen : -Geneesmiddelen : kunnen zowel worden afgeleverd door een ziekenhuisapotheek als door een openbare officina. Het voorschrift wordt elektronisch opgemaakt. - Wat de kinesitherapieverstrekkingen in een schakelzorgcentrum betreft, wordt tijdelijk een specifieke verstrekking ingevoerd die via het ziekenfonds van de patiënt wordt terugbetaald vanuit de verplichte ziekteverzekering. Er is geen persoonlijk aandeel, noch supplement verschuldigd door de rechthebbenden voor deze verstrekking. - Wat de verstrekkingen in het kader van de geestelijke gezondheidszorg betreft : er kan beroep gedaan worden op alle mogelijke bestaande structuren, inbegrepen de uitzonderlijke nomenclatuur van psychiaters en psychologen in kader van COVID-19. - Voor alle andere geneeskundige zorg gelden de reguliere voorwaarden inzake tegemoetkoming vanuit de verplichte ziekteverzekering. Artikel 39 voorziet dat de specifieke tegemoetkomingen niet verschuldigd zijn indien de verstrekkingen zijn uitgevoerd door vrijwilligers of indien de kost van deze zorgverleners reeds op een andere wijze is gefinancierd. Artikel 40 bepaalt dat de verantwoordelijke van een schakelzorgcentrum aan het Riziv de kosten kan factureren volgens de bepalingen van dit besluit. In artikel 41 wordt de registratie voorzien. Aangezien de verzekeringsinstellingen controle moeten doen op de aanrekening van verstrekkingen (vb geen cumul met consultaties, geen nomenclatuur thuisverpleging) is het noodzakelijk dat zij beschikken over de patiëntengegevens met vermelding van de datum van opname en van ontslag. Deze informatie wordt centraal ingezameld bij de Federale overheidsdienst Volksgezondheid en wordt via het Riziv meegedeeld aan het Nationaal Intermutualistisch college. Artikel 42 bepaalt dat de zorgverleners die verstrekkingen doen in het schakelzorgcentrum onder de verantwoordelijkheid vallen van het schakelzorgcentrum. Het schakelzorgcentrum vergewist zich van de status inzake de noodzakelijke verzekeringen inzake ondermeer beroepsaansprakelijkheid en arbeidsongevallenverzekering. Artikel 43 voorziet dat op basis van de "erkenning" dat het Riziv ontvangt vanwege de deelentiteiten, op de website de lijst gepubliceerd zal worden van de centra die, indien ze de bepalingen van dit besluit respecteren, de tegemoetkomingen kunnen factureren. Deze centra zullen hiervan verwittigd worden; zij dienen geen specifieke overeenkomst met het Riziv te sluiten. Hoofdtuk 2. Triage- en afnamecentra De artikelen 44 tot en met 52 regelen de tijdelijke financiering van de triage- en afnamecentra. De richtlijn van Sciensano van 17 maart 2020 bepaalt voor de huisartsen een procedure voor patiënten met verdenking van COVID-19 infectie. Als de huisarts meent dat een klinisch onderzoek essentieel is om de ernst van de infectie te beoordelen, kan hij, onder bepaalde omstandigheden, zelf het onderzoek voeren als hij beschikt over het nodige beschermingsmateriaal (handschoenen, type II chirurgische maskers,...). Als hij niet beschikt over het materiaal verwijst hij de patiënt indien mogelijk door naar een triagepost en anders naar het ziekenhuis. Omwille van de tekorten aan beschermingsmateriaal worden de huisartsen gevraagd om triagepunten te organiseren. Het verslag van de "Comité Primary and Outpatient Care Surge Capacity" van 17 maart 2020 toont nog een andere doelstelling: vermijden van een overbelasting van de spoeddiensten met patiënten die op dat ogenblik geen hospitalisatie nodig hebben. De triage- en afnamecentra worden daarom ook meestal geopend in de nabijheid van een ziekenhuis of een spoeddienst. Triage- en afnamecentra zijn dus specifiek opgezette centra om patiënten te onderzoeken die mogelijk besmet zijn met COVID-19, nadat ze wer …