{"html": "<div class=\"lf-doc\"><p class=\"lf-p\">\"In our view the reference to \"the claimant proving facts\" in Section .. does not mean that it is only the facts adduced by him (plus supporting facts adduced by the Respondent) that can be considered; it is merely indicating that at that stage the burden rests on the claimant to satisfy the Tribunal, after a consideration of all the facts, that a prima facie case exists sufficient to require an explanation. ............ if one considers the burden of proof provision in the context of what a claimant needs to establish in a discrimination claim, what it envisages is that the onus lies on the employee to show potentially less favourable treatment from which an inference of discrimination could properly be drawn...... That involves a consideration of all material facts (as opposed to any explanation). It is only if the claimant succeeds in establishing that less favourable treatment that the onus switches to the employer to show an adequate, in the sense of non-discriminatory, reason for the difference in treatment.\"</p>\n<p class=\"lf-p\">Ο Lord Justice Mummery δίνοντας την ομόφωνη απόφαση του Court of Appeal στην υπόθεση Madarassy v. Nomura International plc [2007] IRLR 246 επικαλούμενος την ανάλυση στην απόφαση Igen Ltd v. Wong προέβηκε στις πιο κάτω διευκρινίσεις σε σχέση με την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και τη μετάθεση του βάρος απόδειξης στον καθ΄ ου η αίτηση: \"The court in Igen v. Wong expressly rejected the argument that it was sufficient for the complainant simply to prove facts from which the tribunal could conclude that the respondent \"could have\" committed an unlawful act of discrimination. ..............\"Could conclude\" in section 63A(2) must mean that \"a reasonable tribunal could properly conclude\" from all the evidence before it. This would include evidence adduced by the complainant........ in support of the allegations .... It would also include evidence adduced by the respondent contesting the complaint. Subject only to the statutory \"absence of an adequate explanation\" at this stage (which I shall discuss later), the tribunal would need to consider all the evidence relevant to the ..... complaint; ................. The absence of an adequate explanation only becomes relevant if a prima facie case is proved by the complainant. The consideration of the tribunal then moves to the second stage. The burden is on the respondent to prove that he has not committed an act of unlawful discrimination.\"</p>\n<p class=\"lf-p\">Σημειώνουμε ότι η οικονομική ζημιά και η σωματική βλάβη ή ασθένεια αποδεικνύονται με τον καθιερωμένο τρόπο που αποδεικνύονται στο πλαίσιο των αστικών αδικημάτων και οι αποζημιώσεις που επιδικάζονται καθορίζονται με τον ίδιο τρόπο που καθορίζονται στο πλαίσιο των αστικών αδικημάτων. Το βάρος απόδειξης είναι στο παραπονούμενο πρόσωπο να αποδείξει με μαρτυρία τόσο την ύπαρξη και το μέγεθος των εν λόγω ζημιών και βλαβών όσο και την αιτιώδη συνάφεια της ζημιάς/βλάβης που υπέστηκε με την πράξη διάκρισης που υπέστηκε.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ανάλυση Μαρτυρίας - Γεγονότα - Εφαρμογή Νομικής Πτυχής Τα ζητήματα επί των οποίων θα πρέπει να αποφανθεί το Δικαστήριο, αφού (1) αξιολογήσει την ενώπιόν του τεθείσα μαρτυρία και καταλήξει σε ευρήματα γεγονότων και (2) αναλύσει τα ευρήματά του υπό το φως των σχετικών προνοιών για το βάρος απόδειξης και των νομικών αρχών που παραθέσαμε πιο πάνω, είναι τ΄ ακόλουθα: (i) κατά πόσον ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 (α) παρενοχλούσε σεξουαλικά την Αιτήτρια και/ή (β) μετά την καταγγελία της Αιτήτριας (στους κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους και/ή στην Επιτροπή Ισότητας) εναντίον του για σεξουαλική παρενόχλησή της δημιούργησε εχθρικό περιβάλλον εργασίας για την Αιτήτρια λόγω της υποβολής της εν λόγω καταγγελίας με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να ήταν θύμα λιγότερης ευνοϊκής μεταχείρισης σε σχέση με τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησής της, και (ii) σε περίπτωση που η απάντηση στα πιο πάνω ερωτήματα είναι θετική, (1) ποια ζημιά και ποια βλάβη προκλήθηκε στην Αιτήτρια λόγω της συμπεριφοράς του Καθ΄ ού η αίτηση 1 και ποιο είναι το ποσό της αποζημίωσης που δικαιούται η Αιτήτρια να της καταβληθεί από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 και (2) κατά πόσον το Κοινοτικό Συμβούλιο (Καθ΄ ών η αίτηση 2) είναι συνυπεύθυνο με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 για τη συμπεριφορά που επέδειξε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1.</p>\n<p class=\"lf-p\">Από το σύνολο της ενώπιόν μας μαρτυρίας διαφάνηκε ότι: (α) Η Αιτήτρια μέχρι την μέρα που ισχυρίζεται ότι μίλησε με την κα Μαρία Δημητρίου δεν ανέφερε σε οποιοδήποτε μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 την παρενοχλεί σεξουαλικώς. (β) Όταν ο κ.Δημητρίου και ο κ.Σωκράτους ενημερώθηκαν για την κατ΄ ισχυρισμό συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς την Αιτήτρια συνάντησαν τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου και συζήτησαν το παράπονο της Αιτήτριας μαζί του. Τις μέρες που ακολούθησαν ο κ.Δημητρίου και ο κ.Σωκράτους ενημέρωσαν τους υπόλοιπους Κοινοτικούς Συμβούλους. (γ) Οι έξι Κοινοτικοί Σύμβουλοι και/ή ο Έπαρχος Λεμεσού και/ή το Υπουργείο Εσωτερικών δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε διερεύνηση του παραπόνου της Αιτήτριας εναντίον του Καθ΄ ού η αίτηση 1 ώστε να διαπιστώσουν κατά πόσον αυτό ευσταθούσε. (δ) Μετά που η Αιτήτρια ενημέρωσε τον κ.Δημητρίου και τον κ.Σωκράτους ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 την παρενοχλούσε σεξουαλικώς (1) η Αιτήτρια συνέχισε να εργάζεται στον ίδιο χώρο με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 παρά το ότι οι έξι Κοινοτικοί Σύμβουλοι προσπάθησαν, προτείνοντας/αποφασίζοντας τον διαχωρισμό του γραφείου του Κοινοτικού Συμβουλίου και άλλα μέτρα, να μην έρχεται σε άμεση επαφή η Αιτήτρια με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 και (2) η Αιτήτρια μέχρι τις 31/12/2011 που ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 έπαυσε να είναι ο Κοινοτάρχης δεν παραπονέθηκε γραπτώς στο Κοινοτικό Συμβούλιο για τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς αυτήν. (ε) Ο Κοινοτάρχης είναι το εκτελεστικό όργανο ενός Κοινοτικού Συμβουλίου και η υλοποίηση των αποφάσεων ενός Κοινοτικού Συμβουλίου γίνεται από τον Κοινοτάρχη. Στην προκειμένη περίπτωση ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 δεν συμφωνούσε με τα μέτρα που εισηγήθηκαν οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι να παρθούν ώστε να μην έρχεται σε άμεση επαφή ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 με την Αιτήτρια κατά την εκτέλεση των εργασιακών της καθηκόντων. (στ) Η κα Ελπίδα Μονιάτη περί τα τέλη του 2010 παραιτήθηκε από την εργασία της στο Κοινοτικό Συμβούλιο. (η) Κατά την περίοδο Φεβρουαρίου - Ιουλίου 2010 (πριν τις 31/7/2010) προβλήθηκαν σε μια ημερομηνία στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή που χειριζόταν η Αιτήτρια σκηνές από ταινία της Τζούλιας Αλεξανδράτου οι οποίες ήταν πορνογραφικού περιεχομένου.</p>\n<p class=\"lf-p\">Αξιολογώντας τη μαρτυρία της Αιτήτριας παρατηρούμε η Αιτήτρια κατά την κυρίως εξέτασή της έθεσε ενώπιόν μας πολύ γενικά και αόριστα τους ισχυρισμούς της αναφορικά με τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς το πρόσωπό της. Αναφέρθηκε με γενικότητα στις κατ΄ ισχυρισμό πράξεις σεξουαλικής παρενόχλησης που διέπραξε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 εις βάρος της χωρίς να συγκεκριμενοποιήσει πότε ακριβώς και κάτω από ποιες περιστάσεις αυτές έλαβαν χώρα. Εκτός από τους ισχυρισμούς της (α) για τις δύο φορές που της ζήτησε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 να βάλει πορνογραφικό υλικό σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και (β) την πιεστική πρόταση του Καθ΄ ού η αίτηση 1 να μεταβούν στα κατεχόμενα (στις οποίες περιπτώσεις πάλι δεν μας ανέφερε πότε έγιναν) ανέφερε με γενικότητα ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 της έκανε σχόλια και κομπλιμέντα για το σώμα της και την εμφάνισή της, της έκανε ερωτήσεις για την προσωπική της ζωή, την παρότρυνε να συνάπτει εξωσυζυγικές σχέσεις και μετά να επιστρέφει στον σύζυγό της, την πίεζε να συνάψει ερωτικές και σεξουαλικές σχέσεις μαζί του, της έκανε σεξουαλικές προτάσεις και χειρονομίες, την έβλεπε με πονηρά και χυδαία βλέμματα και υπονοούμενα και δεν έδωσε συγκεκριμένες λεπτομέρειες αναφορικά με τα γεγονότα που στηρίζουν τους εν λόγω ισχυρισμούς της ούτε τις περιβάλλουσες συνθήκες της κάθε περίπτωσης.</p>\n<p class=\"lf-p\">Αναφέρθηκε πολύ γενικά στις αντιδράσεις της στην πιο πάνω κατ΄ ισχυρισμό συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 και δεν μας ανέφερε συγκεκριμένους και λεπτομερείς ισχυρισμούς αναφορικά με το πότε έλαβαν χώρα τα σχετικά γεγονότα και κάτω από ποιες περιστάσεις. Δεν έθεσε ενώπιόν μας τις λεπτομέρειες που αφορούσαν την εξέλιξη των γεγονότων για τα οποία παραπονείτο γεγονός που μας δημιουργεί δυσκολίες αξιολόγησης της εν λόγω μαρτυρίας της. Αντεξεταζόμενη όταν της ζητήθηκε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με τους πιο πάνω γενικούς ισχυρισμούς της ανέφερε πάλι αόριστα και γενικόλογα ότι η λεκτική παρενόχλησή της ήταν καθημερινή, ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 την έβλεπε προκλητικά και χυδαία λέγοντάς της ότι είναι ωραίο το παντελόνι της βλέποντας την περιφέρειά της, την ρωτούσε πως περνά με τον σύζυγό της επειδή δεν είχαν μωρό τότε, της έλεγε ότι είναι πολύ όμορφη και ότι μπορεί να έχει όποιο άνδρα θέλει και να συνάψει σχέσεις με άλλους άνδρες.</p>\n<p class=\"lf-p\">Δεν μας ανέφερε ποια ήταν η λεκτική σεξουαλική παρενόχληση που διενήργησε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 εις βάρος της όταν πήγαν μαζί στη Λευκωσία. Σε σχέση με την αναφορά της για χειρονομίες του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς αυτήν είπε γενικά και αόριστα ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 μπορεί να περνούσε από κοντά της και να αγγίξει τον ώμο της και στη συνέχεια είπε ότι αυτό μπορεί να έγινε μια φόρα. Σημειώνουμε ότι ούτε στο Τεκμήριο 2 γίνεται κάποια συγκεκριμένη και λεπτομερής αναφορά σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για τη λεκτική σεξουαλική παρενόχλησή της. Περαιτέρω παρατηρούμε ότι η Αιτήτρια δεν κατέθεσε ενώπιόν μας τη γραπτή καταγγελία που υπέβαλε κατά τον ουσιώδη χρόνο στην Επιτροπή Ισότητας γεγονός που μας στέρησε τη δυνατότητα να εξετάσουμε (α) ποια ήταν τα παράπονα της Αιτήτριας κατά τον ουσιώδη χρόνο (το 2010) και (β) αν στην καταγγελία της περιέχονται περισσότερες λεπτομέρειες. Στη βάση των πιο πάνω κρίνουμε ότι η Αιτήτρια δεν έθεσε ενώπιόν μας ολοκληρωμένα το σχετικό υπόβαθρο των γεγονότων το οποίο θα βοηθούσε το Δικαστήριο να αξιολογήσει τους ισχυρισμούς της ώστε να μπορέσει να καταλήξει σε συμπέρασμα κατά πόσον οι εν λόγω ισχυρισμοί της Αιτήτριας ευσταθούν ή όχι και σε περίπτωση που κρίνει ότι ευσταθούν να διαπιστώσει ποιος ήταν ο βαθμός και ποια η σοβαρότητα τους ως σεξουαλική παρενόχληση που διαπράχθηκε εις βάρος της Αιτήτριας. Παρατηρούμε ότι ενώ στη γραπτή δήλωσή της η Αιτήτρια αναφέρει (γενικά και αόριστα) ότι πολλές φορές ένιωθε πίεση από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 να ενδώσει στις σεξουαλικές του ορέξεις, κατά την αντεξέτασή της παραδέχτηκε ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 δεν της ζήτησε ξεκάθαρα να συνάψει εξωσυζυγική σχέση μαζί του ή να έχει σεξουαλικές σχέσεις μαζί του σημειώνοντας ότι αυτό της το ζητούσε μόνο με υπονοούμενα.</p>\n<p class=\"lf-p\">Όμως δεν διευκρίνισε ποια ήταν αυτά τα υπονοούμενα γεγονός που δεν μας φαίνεται φυσικό. Οι αναφορές των κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους κατά τη μαρτυρία τους σε σχέση με το τι πληροφορήθηκαν αναφορικά με το τι έλεγε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 στην Αιτήτρια ήταν κάπως διαφορετικές από τους ισχυρισμούς που προέβαλε η Αιτήτρια ενώπιόν μας αφού ισχυρίστηκαν ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 έλεγε στην Αιτήτρια να κάμει παιδί μαζί του και να μην το πουν σε κανένα. Παρατηρούμε ότι η Αιτήτρια ενώ στη γραπτή δήλωσή της αναφέρει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 «προφασιζόμενος» ότι έχουν δουλειά στη Λευκωσία και έπρεπε να μεταβούν και οι δύο στη Λευκωσία μαζί την πίεσε να πάνε μαζί στη Λευκωσία, κατά την αντεξέτασή της είπε ότι πήγε στη Λευκωσία με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 για εργασίες του Κοινοτικού Συμβουλίου (όχι του Κέντρου Νεότητας σε διάσταση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και τη μαρτυρία της κας Κομνηνού και των κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους ότι η Αιτήτρια τους ανέφερε ότι στη Λευκωσία θα πήγαινε αυτή για δουλειές του Κέντρου Νεότητας και ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 της ζήτησε να πάει μαζί της) για να δουν τον Υπουργό Εσωτερικών και ότι δεν μπορούσε να πάει η άλλη κοπέλα που εργαζόταν στο Κοινοτικό Συμβούλιο γιατί δεν γνώριζε τα θέματα και ούτε είχε στην κατοχή της τις σχετικές επιστολές γι' αυτό έπρεπε να πάει αυτή.</p>\n<p class=\"lf-p\">Στη συνέχεια ανέφερε ότι μόνο ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 θα έβλεπε τον Υπουργό και ότι δεν θυμόταν ποιος ήταν ο Υπουργός Εσωτερικών που θα συναντούσε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1. Επίσης δεν θυμόταν πότε πήγε μαζί με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 στον Υπουργό Εσωτερικών γεγονός που μας ξενίζει υπό το φως των ισχυρισμών της για το τι συνέβηκε μετά την εν λόγω συνάντηση. Αρνητική εντύπωση για την αξιοπιστία της Αιτήτριας μας δημιούργησε το γεγονός ότι όταν ερωτάτο για τη συναυλία που διοργάνωσε το Κέντρο Νεότητας τον Ιούλιο το 2010 κατά την περίοδο που αυτή απουσίαζε με άδεια ασθενείας από την εργασία της και τη δική της συμμετοχή στην εν λόγω διοργάνωση απαντούσε με υπεκφυγές και ότι όταν αρχικά της υποβλήθηκε ότι παραβρέθηκε σ' αυτή τη συναυλία και χόρεψε παρά το ότι απουσίαζε από την εργασία της με άδεια ασθενείας κατά την εν λόγω περίοδο απάντησε ότι ο Παντελής Θαλασσινός δεν είναι τραγουδιστής που χορεύεις με τα τραγούδια του και στη συνέχεια όταν της υποβλήθηκε ότι υπάρχει βίντεο και φωτογραφίες που την δείχνουν να χορεύει ανασκεύασε και είπε ότι χόρεψε αλλά αυτό δεν είχε σχέση με την παρούσα υπόθεση.</p>\n<p class=\"lf-p\">Η Αιτήτρια κατέθεσε ότι την ίδια μέρα που ενημέρωσε την κα Δημητρίου για τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 ο κ.Δημητρίου της ζήτησε να μεταβεί στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου όπου ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 στην παρουσία του κ.Δημητρίου, του κ.Σωκράτους, της κας Μονιάτη και της ιδίας παραδέχτηκε ότι την παρενόχλησε σεξουαλικώς και την απείλησε ότι θα πετάξει λάσπη αν προχωρήσει δικαστικώς σε αντίθεση με τη μαρτυρία των κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους οι οποίοι κατέθεσαν ότι συνάντησαν την Αιτήτρια στο σπίτι του κ.Δημητρίου και ότι μόνο αυτοί οι δύο πήγαν στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου όπου ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 τους παραδέχτηκε ότι διενήργησε πράξεις σεξουαλικής παρενόχλησης εις βάρος της Αιτήτριας. Περαιτέρω ο κ.Δημητρίου ανέφερε ότι η Αιτήτρια του τηλεφώνησε την επόμενη μέρα και του είπε ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 πήγε στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου και την απείλησε ότι θα πετάξει λάσπη.</p>\n<p class=\"lf-p\">Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι δεν θυμάται να της έγινε εισήγηση να καταγγείλει τον Αιτητή στην αστυνομία ενώ στο Τεκμήριο 2 γίνεται ρητή αναφορά ότι η Αιτήτρια είναι διστακτική να προχωρήσει σε ποινική διαδικασία εναντίον του Καθ΄ ού η αίτηση 1 γιατί φοβάται τις επιπτώσεις στην υγεία της και οι κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους ρητά και απερίφραστα κατέθεσαν ότι ανάφεραν στην Αιτήτρια να υποβάλει καταγγελία στην αστυνομία εναντίον του Καθ΄ ού η αίτηση 1 αλλά αυτή δεν ήθελε γιατί φοβόταν. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της ότι μετά που κατάγγειλε τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 στα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου αυτός προχώρησε στη δημιουργία εκφοβιστικού και εχθρικού περιβάλλοντος εργασίας γι΄ αυτήν ανέφερε πολύ γενικά και αόριστα ότι αυτός της έκανε παρατηρήσεις για τον τρόπο που εκτελούσε τα γραμματειακά της καθήκοντα χωρίς να δώσει συγκεκριμένες λεπτομέρειες και χωρίς να θέσει ενώπιόν μας οποιαδήποτε στοιχεία πέραν της αναφοράς της ότι δεν άρεσε στον Καθ΄ ού η αίτηση 1 πώς έγραφε τα πρακτικά.</p>\n<p class=\"lf-p\">Γενικόλογη ήταν και η μαρτυρία της σχετικά με τις απειλές που εκστόμιζε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 εναντίον της και εναντίον άλλων προσώπων αφού δεν έθεσε ενώπιόν μας τις συνθήκες που περιβάλλουν τις σχετικές αναφορές της. Μας φαίνεται παράξενο που η Αιτήτρια δεν μας ανέφερε ποιο ήταν το τελευταίο περιστατικό που συνέβηκε την μέρα που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της την βρήκε η κα Δημητρίου στο γραφείο να κλαίει. Παρατηρούμε ότι από το περιεχόμενο των δικογραφημένων ισχυρισμών της και το σύνολο της μαρτυρίας που προσκόμισε η πλευρά της Αιτήτριας (Αιτήτρια, κ.Σωκράτους, κ.Δημητρίου και Τεκμήριο 2) δεν προκύπτει με σαφήνεια και καθαρότητα χωρίς διαφοροποιήσεις πότε σταμάτησε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 να την παρενοχλεί σεξουαλικώς και άρχισε να της συμπεριφέρεται απειλητικά, εχθρικά και εκφοβιστικά.</p>\n<p class=\"lf-p\">Σε σχέση με την παραίτηση της κας Μονιάτη από την εργασία της η Αιτήτρια αρχικά ανέφερε ότι η κα Μονιάτη της είπε ότι παραιτήθηκε επειδή δεν άντεχε αυτά τα πράγματα που γίνονταν στο γραφείο με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 στην παρουσία της εννοώντας τη σεξουαλική παρενόχληση και στη συνέχεια διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι η κα Μονιάτη σταμάτησε επειδή δεν άντεχε μόνη της στο γραφείο όταν αυτή έλειπε με άδεια ασθενείας. Ισχυρίστηκε κατά την αντεξέτασή της από τον δικηγόρο του Καθ΄ ού η αίτηση 1 ότι τον Ιούλιο του 2010 της δόθηκε άδεια ασθενείας γιατί είχε ψηλώσει η πίεση της ενώ στο Τεκμήριο 1 αναφέρεται ως λόγος ασθενείας «Patient΄s URL Fever». Η Αιτήτρια επέμενε ότι τον Σεπτέμβριο του 2010 απουσίασε για ένα μήνα από την εργασία της για προβλήματα υγείας που της προκλήθηκαν από τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 σε διάσταση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 (η άδεια απουσίας είναι για μία εβδομάδα) και όταν αυτό της υποδείχθηκε από τον δικηγόρο των Καθ΄ ών η αίτηση 2 δεν έδωσε σαφείς και πειστικές εξηγήσεις για τον πιο πάνω ισχυρισμό της. Περαιτέρω ενώ κατέθεσε ότι η συμπεριφορά του Καθ΄ου η αίτηση 1 επιδείνωσε την κατάσταση της υγείας της δεν προσκόμισε οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που να δεικνύουν ότι από το 2007 που υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση νεφρού δεν είχε οποιαδήποτε προβλήματα με τους νεφρούς της μέχρι το 2010 και ότι τα προβλήματα που είχε με την υγεία της μετά τον Ιούλιο του 2010 προκλήθηκαν είτε λόγω άγχους είτε λόγω της ψυχολογικής κατάστασής της. Περάν τούτου παρατηρούμε ότι η Αιτήτρια δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε ιατρική μαρτυρία που να δεικνύει τους λόγους και τις αιτίες που της προκλήθηκαν τα προβλήματα υγείας που αναφέρονται στο Τεκμήριο 1.</p>\n<p class=\"lf-p\">Σημειώνουμε ότι στα ιατρικά πιστοποιητικά που κατέθεσε η Αιτήτρια δεν αναφέρεται ο λόγος που προκλήθηκαν τα εν λόγω προβλήματα στην Αιτήτρια ούτε αναφέρεται ότι τα εν λόγω προβλήματα συνδέονται με το άγχος και την ψυχολογική πίεση. Βρίσκουμε ότι η πιο πάνω μαρτυρία της Αιτήτριας δεν είναι επαρκής και ικανοποιητική να αποδείξει στον βαθμό που απαιτείται την αιτιώδη συνάφεια της εκδήλωσης των πιο πάνω προβλημάτων υγείας με την κατ΄ ισχυρισμό παράνομη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1. Για σκοπούς πληρότητας σημειώνουμε ότι η Αιτήτρια δεν έδωσε μαρτυρία σχετικά με τυχόν υλική βλάβη και ζημιά που υπέστηκε από την κατ΄ ισχυρισμό παράνομη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 και ότι η θέση της ότι της προκλήθηκε σωματική βλάβη λόγω της κατ' ισχυρισμό παράνομης συμπεριφοράς του Καθ΄ ού η αίτηση 1 δεν είναι ξεκάθαρα δικογραφημένη.</p>\n<p class=\"lf-p\">Θεωρούμε ότι οι πιο πάνω αδυναμίες στη μαρτυρία της Αιτήτριας είναι ουσιαστικές καθότι τείνουν, κατά την άποψή μας, να καταδείξουν ότι η Αιτήτρια δεν έθεσε ενώπιόν μας το σύνολο των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης στην πραγματική τους διάσταση και ως εκ τούτου κρίνουμε ότι η μαρτυρία της δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για εξαγωγή γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση.</p>\n<p class=\"lf-p\">Η κα Κομνηνού αντεξετάστηκε εκτενώς σε σχέση με (α) τα προσόντα της και τον διορισμό της στη θέση της Επιθεωρήτριας Ισότητας και (β) τη διαδικασία που ακολούθησε κατά τη διερεύνηση της καταγγελίας της Αιτήτριας. Κρίνουμε ότι δεν προέκυψε οτιδήποτε από το περιεχόμενο της μαρτυρίας της σχετικά με τα πιο πάνω ζητήματα το οποίο να μας οδηγήσει στο να θεωρήσουμε ότι η διερεύνηση που διενήργησε δεν εμπίπτει σε αυτές που προβλέπονται από τον Ν.205(Ι)/2002 ή είναι εκτός των διαδικασιών που προβλέπονται από τον Ν.205(Ι)/2002. Εξήγησε με πειστικότητα τι περιλάμβανε η διερεύνηση που διενήργησε (τη γραπτή καταγγελία της Αιτήτριας, την αλληλογραφία που είχε με το Κοινοτικό Συμβούλιο, τις επιστολές που δόθηκαν σ΄αυτήν και τις προφορικές αναφορές των προσώπων που συνάντησε στην επί τόπου διερεύνηση) και οι εν λόγω ισχυρισμοί της είναι σε συνάφεια και συμφωνία με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2. Διαφάνηκε από το σύνολο της ενώπιόν μας μαρτυρίας ότι τα πρόσωπα με τα οποία μίλησε γνώριζαν για ποιο λόγο τους ζήτησε να της μιλήσουν (για την καταγγελία της Αιτήτριας εναντίον του Καθ΄ ού η αίτηση 1 για σεξουαλική παρενόχλησή της).</p>\n<p class=\"lf-p\">Σημειώνουμε ότι το άρθρο 26 του Ν.205(Ι)/2002[39] προβλέπει για τις εξουσίες που έχουν οι Επιθεωρητές Ισότητας και δίνει σε αυτούς την ευχέρεια να επιλέξουν τα μέσα τα οποία θα χρησιμοποιήσουν για να διαπιστώσουν κατά πόσον οι διατάξεις του Ν.205(Ι)/2002 εφαρμόζονται και ως εκ τούτου η εισήγηση του δικηγόρου του Κοινοτικού Συμβουλίου ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει το Τεκμήριο 2 για τον λόγο ότι η κα Κομνηνού δεν ζήτησε από τα πρόσωπα τα οποία συνάντησε στα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου όπως υπογράψουν τις δηλώσεις τους ως αληθείς και/ή δεν πήρε ενυπόγραφες καταθέσεις από αυτούς δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Παρά το ότι δεν τέθηκαν ενώπιόν μας το περιεχόμενο του φακέλου της διερεύνησης και οι επιστολές που δόθηκαν στην κα Κομνηνού κατά τον χρόνο της διερεύνησης της καταγγελίας της Αιτήτριας, η μαρτυρία της κας Κομηνού σχετικά με το (α) ποια στοιχεία έλαβε υπόψη της κατά τη διερεύνηση της καταγγελίας της Αιτήτριας και (β) τι της ανέφεραν τα πρόσωπα που μίλησε και τι έγραψε αυτή στο Τεκμήριο 2 αναφορικά με αυτές τις αναφορές ήταν σταθερή, ξεκάθαρη και το αξιόπιστο των ισχυρισμών της δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή της και ως εκ τούτου η εν λόγω μαρτυρία της κας Κομνηνού γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη.</p>\n<p class=\"lf-p\">Συνακόλουθα κρίνουμε ότι το περιεχόμενο της παραγράφου Γ του Τεκμηρίου 2 περιέχει αυτά που αναφέρθηκαν στην κα Κομνηνού από τα πρόσωπα που κατονομάζονται στο Τεκμήριο 2 κατά τη διερεύνηση της καταγγελίας της Αιτήτριας. Σημειώνουμε ότι (α) στο Τεκμήριο 2 δεν υπάρχουν συγκεκριμένα περιστατικά που αφορούν τις αναφορές της Αιτήτριας για σχόλια και προτάσεις σεξουαλικής φύσεως (εκτός από την πίεση να μεταβούν στα κατεχόμενα) που της γίνονταν από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 και ότι η κα Κομνηνού δεν ζήτησε από την Αιτήτρια να της συγκεκριμενοποιήσει τις εν λόγω αναφορές της για σχόλια και προτάσεις σεξουαλικής φύσεως ώστε να της αναφέρει τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έγιναν αυτά τα σχόλια και αυτές οι προτάσεις, (β) δεν διαφάνηκε από τη μαρτυρία της κας Κομνηνού ότι η κα Κομνηνού είχε ζητήσει από την κα Μονιάτη να της αναφέρει συγκεκριμένες λεπτομέρειες αναφορικά με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για σχόλια και προτάσεις σεξουαλικής φύσεως και (γ) δεν προκύπτει από το Τεκμήριο 2 ποιες ήταν οι «ανήθικες προτάσεις» που ανέφεραν στην κα Κομνηνού οι κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους ότι ομολόγησε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 ότι έκανε στην Αιτήτρια. Λόγω των πιο πάνω και ενόψει και των αδυναμιών στη μαρτυρία της Αιτήτριας κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να προσδώσουμε ουσιαστική βαρύτητα στην εν λόγω αναφορά του Τεκμηρίου 2 και να εξάγουμε οποιοδήποτε συμπέρασμα από αυτήν.</p>\n<p class=\"lf-p\">Από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και την προφορική μαρτυρία της κας Κομνηνού σχετικά με το τι της ανέφερε η κα Μονιάτη σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προβλήθηκαν σκηνές πορνογραφικού περιεχομένου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του γραφείου του Κοινοτικού Συμβουλίου προκύπτει ξεκάθαρα ότι η κα Μονιάτη επιβεβαίωσε τις θέσεις της Αιτήτριας. Λαμβάνοντας υπόψη (α) ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 δεν αμφισβήτησε ξεκάθαρα είτε μέσω της αντεξέτασης της κας Κομνηνού είτε μέσω της δικής του μαρτυρίας με συγκεκριμένο τρόπο τις αναφορές στο Τεκμήριο 2 ότι (1) η κα Μονιάτη επιβεβαίωσε την θέση της Αιτήτριας σε σχέση με την προβολή πορνογραφικού υλικού στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου και (2) αυτός όταν ενημερώθηκε από την κα Κομνηνού για την εν λόγω αναφορά της κας Μονιάτη είπε στην κα Κομνηνού ότι η κα Μονιάτη προέβη στην εν λόγω αναφορά επειδή «συνεργάστηκε με την Αιτήτρια για να τον ζημιώσουν» χωρίς να αναφέρει τον λόγο που η κα Μονιάτη θα έκανε κάτι τέτοιο, (β) ότι η πλευρά των Καθ΄ ών η αίτηση 2 απέφυγε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με το τι έλεγε η κα Μονιάτη στους Κοινοτικούς Συμβούλους κατά τον ουσιώδη χρόνο αναφορικά με τα παράπονα καταγγελίας της Αιτήτριας εναντίον του Καθ΄ ού η αίτηση 1, (γ) ότι η εν λόγω αναφορά της κας Μονιάτη καταγράφηκε στο Τεκμήριο 2 από την κα Κομνηνού εντός 13 ημερών από την ημέρα που έγινε και έγινε στο πλαίσιο της διερεύνησης της καταγγελίας της Αιτήτριας από το Γραφείο Εργασίας και (δ) ότι η κα Κομνηνού ήταν μια ανεξάρτητη μάρτυρας που δεν έχει κάποιο συμφέρον στη διαδικασία, κρίνουμε ότι, παρά το ότι η Αιτήτρια δεν κάλεσε την κα Μονιάτη ως μάρτυρα στην παρούσα διαδικασία χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένα τον λόγο της εν λόγω παράλειψής της (απλώς ανέφερε σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας ότι η κα Μονιάτη δεν ήθελε να εμπλακεί στη διαφορά που είχε αυτή με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1), μπορούμε να προσδώσουμε βαρύτητα στην εν λόγω αναφορά του Τεκμηρίου 2 και να την αποδεχτούμε ως αξιόπιστη μαρτυρία.</p>\n<p class=\"lf-p\">Συνακόλουθα με τα πιο πάνω αποτελεί εύρημά μας ότι κατά τη διερεύνηση της καταγγελίας της Αιτήτριας από το Γραφείο Εργασίας η κα Μονιάτη επιβεβαίωσε στην κα Κομνηνού ότι οι σκηνές από την ταινία πορνογραφικού περιεχομένου που προβλήθηκαν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της Αιτήτριας στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου προβλήθηκαν μετά που ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 έδωσε ένα χαρτάκι στην Αιτήτρια στο οποίο αναγραφόταν μια ηλεκτρονική διεύθυνση και της ζήτησε ως προϊστάμενος της να την καταχωρήσει και ότι η Αιτήτρια όταν είδε τις εν λόγω σκηνές αντέδρασε.</p>\n<p class=\"lf-p\">Οι κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους με τη μαρτυρία τους προσπάθησαν να μεταφέρουν στο Δικαστήριο τα όσα αυτοί ισχυρίστηκαν ότι βίωσαν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης. Παρατηρούμε ότι εκεί που δεν θυμόντουσαν κάτι ή δεν γνώριζαν τα γεγονότα άμεσα και προσωπικά δεν δίσταζαν να το παραδεχτούν. Λόγω του χρόνου που παρήλθε από τον ουσιώδη χρόνο μέχρι τη μέρα που προσήλθαν για μαρτυρία στο Δικαστήριο κρίνουμε ως φυσιολογικό να μην θυμούνται τα περισσότερα ζητήματα που κατέθεσαν ότι δεν θυμόντουσαν. Εξετάζοντας το σύνολο της μαρτυρίας τους δεν θεωρούμε ότι αυτά που δεν θυμόντουσαν συνιστούν ουσιαστική αδυναμία του συνολικού περιεχομένου της μαρτυρίας τους. Όμως το γεγονός ότι μας ανέφεραν ότι έδωσαν κατάθεση στην κα Κομνηνού κατά την ημέρα που η κα Κομνηνού επισκέφτηκε τα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου και ότι υπέγραψαν την εν λόγω κατάθεση στο τέλος, μας προβληματίζει υπό το φως της θέσης της κας Κομνηνού ότι αυτή δεν πήρε καταθέσεις από τα πρόσωπα που συνομίλησε κατά τη διάρκεια της διερεύνησης της καταγγελίας της Αιτήτριας όταν επισκέφθηκε το γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου και του περιεχομένου του Τεκμηρίου 2 που παραπέμπει σε επιστολές των κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους που φέρουν την υπογραφή τους αλλά οι οποίες έχουν ημερομηνίες προγενέστερες της ημερομηνίας που συναντήθηκαν με την κα Κομνηνού στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου. Σημειώνουμε ότι οι κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους στη μαρτυρία τους τόνισαν ότι επειδή τα παράπονα της Αιτήτριας τα πληροφορήθηκαν από την κα Δημητρίου και στη συνέχεια τους τα επιβεβαίωσε η Αιτήτρια (α) δεν ήταν σε θέση να μας αναφέρουν συγκεκριμένα τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 έκανε «ανήθικες προτάσεις» στην Αιτήτρια και (β) συγκεκριμένα με ποιο τρόπο πίεσε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 την Αιτήτρια να μεταβούν μαζί στα κατεχόμενα.</p>\n<p class=\"lf-p\">Περαιτέρω δεν ανέφεραν στο Δικαστήριο (α) επ΄ ακριβώς τη συνομιλία που είχαν με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου μετά που ενημερώθηκαν από την Αιτήτρια για τα παράπονά της αναφορικά με τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς το πρόσωπό της και (β) λεπτομέρειες σχετικά με τις απειλές που έλεγε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 στην Αιτήτρια και την πίεση που εξασκούσε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 στην Αιτήτρια στην εργασία της μετά που η Αιτήτρια ενημέρωσε τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου για το παράπονο που είχε με τη συμπεριφορά που επιδείκνυε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1. Διαπιστώνουμε ότι υπήρξε μια διάσταση μεταξύ της μαρτυρίας του κ.Δημητρίου και του κ.Σωκράτους σχετικά με τους ισχυρισμούς τους (α) κατά πόσον το βράδυ που συνάντησαν τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου είχαν εν τέλει συμφωνήσει και οι τρεις τους να υποβάλει ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 την παραίτησή του, (β) κατά πόσον όταν ενημερώθηκαν οι υπόλοιποι Κοινοτικοί Σύμβουλοι για το παράπονο της Αιτήτριας ήταν παρόν και ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 και τους είπε ότι δεν έχουν τίποτα γραπτό γι΄ αυτό «δεν στέκει τίποτε» και (γ) κατά πόσον την προηγούμενη μέρα της συνάντησης της κας Μαρίας Δημητρίου με την Αιτήτρια στο γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου κατά την οποία η Αιτήτρια πληροφόρησε την κα Δημητρίου για την κατ΄ ισχυρισμό συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς αυτήν, η μητέρα της Αιτήτριας τους ανέφερε ότι η Αιτήτρια δεν ήταν καλά και ότι επειδή φαίνεται να αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα στην εργασία της τους ζήτησε την βοήθειά τους.</p>\n<p class=\"lf-p\">Παρατηρούμε ότι ο κ.Δημητρίου αρχικά είπε ότι δεν του είπε η κα Μονιάτη τον λόγο που παραιτήθηκε ενώ στη συνέχεια ανασκεύασε και ανέφερε ότι η κα Μονιάτη του είπε ότι λόγω των καταστάσεων επειδή είναι έκτακτη θα υποβάλει παραίτηση. Ο κ.Σωκράτους κατέθεσε ότι η μητέρα της Αιτήτριας τους πληροφόρησε ότι η Αιτήτρια ψάχνει δουλειά για να φύγει από την εργασία της στο Κοινοτικό Συμβούλιο ενώ η Αιτήτρια δεν ανέφερε λόγω της πίεσης και της παρενόχλησης που της γινόταν σκέφτηκε να βρει άλλη εργασία. Περαιτέρω μας προβληματίζει το γεγονός ότι ενώ οι κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους κατέθεσαν ότι αυτοί ενημερώθηκαν ότι Καθ΄ ού η αίτηση 1 έλεγε στην Αιτήτρια να κάνουν μαζί ένα μωρό και να μην το πουν σε κανένα, η Αιτήτρια πάρα την πιεστική αντεξέταση που της έγινε δεν ανέφερε κάτι τέτοιο αλλά περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 της έλεγε με υπονοούμενα να συνάψουν σεξουαλικές σχέσεις.</p>\n<p class=\"lf-p\">Η θέση της Αιτήτριας ήταν ότι ήταν και αυτή παρούσα στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου όταν ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 παραδέχτηκε ότι διέπραξε τις πράξεις που του ανέφεραν οι κ.κ.Δημητρίου και Ζήνωνος ενώ οι κ.κ.Δημητρίου και Ζήνωνος ανέφεραν ότι ήταν μόνο αυτοί και ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 παρόντες. Λόγω των πιο πάνω κρίνουμε ότι δεν είναι ασφαλές να στηριχτούμε στη μαρτυρία των κ.κ.Δημητρίου και Ζήνωνος για την εξαγωγή ευρημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση.</p>\n<p class=\"lf-p\">Αναφορικά με τη μαρτυρία του Καθ΄ ού η αίτηση 1 παρατηρούμε κατ΄ αρχάς ότι η εκδοχή που προέβαλε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 όταν αντεξεταζόταν από τον δικηγόρο του Κοινοτικού Συμβουλίου σχετικά με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για σεξουαλική παρενόχλησή της (ότι το ντύσιμο της Αιτήτριας ήταν πολύ προκλητικό, ότι της έκανε παρατήρηση γι΄ αυτό και ότι όταν μια φορά ήρθε στο γραφείο με παντελόνι το μόνο σχόλιο που της έκανε ήταν να της πει «είδες τι ωραία είναι με το παντελόνι», ότι η Αιτήτρια είχε εξωσυζυγική σχέση και του μιλούσε γι΄ αυτή καθώς και για τα προβλήματα που είχε με τον άντρα της) είναι διαφορετική από τη δικογραφημένη εκδοχή του στην οποία αναφέρει ότι απλώς έκανε κάποιες ερωτήσεις στην Αιτήτρια για την προσωπική της ζωή κυρίως γύρω από την κατάσταση της υγείας της και γενικά σχόλια σχετικά με την εμφάνισή της και ιδιαίτερα για την κατάσταση της υγείας της στα πλαίσια της καθημερινής συνεργασίας τους.</p>\n<p class=\"lf-p\">Σημειώνουμε ότι (α) κατά την αντεξέτασή του ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 ισχυριζόταν ότι η Αιτήτρια απουσίαζε από την εργασία της με άδειες ασθενείας χωρίς να είναι άρρωστη καθότι κατά τις περιόδους που απουσίαζε με άδεια ασθενείας ασχολείτο με άλλες ασχολίες και δραστηριότητες υπονοώντας ότι η Αιτήτρια δεν είχε πρόβλημα με την υγεία της και γι΄ αυτόν τον λόγο μας δημιουργείται η απορία για ποιο λόγο τότε την ρωτούσε για την κατάσταση της υγείας της και (β) κατά την κατάθεσή του δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό με τους αναφερόμενους πιο πάνω δικογραφημένους ισχυρισμούς του. Ούτε η θέση του ότι η Αιτήτρια παραπονέθηκε ότι την παρενοχλούσε σεξουαλικώς με σκοπό να απαλλαγεί από την ευθύνη που είχε ως Πρόεδρος του Κέντρου Νεότητας να επιστρέψει στο Κοινοτικό Συμβούλιο τα χρήματα που δάνεισε το Κοινοτικό Συμβούλιο στο Κέντρο Νεότητας και να δώσει εξηγήσει για τα χρήματα του Κέντρου Νεότητας που σπαταλήθηκαν για διοργάνωση συναυλίας τον Ιούλιο του 2010 είναι δικογραφημένη. Περαιτέρω παρατηρούμε ότι οι ισχυρισμοί που προέβαλε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 κατά την ένορκη μαρτυρία του σε σχέση (α) με το ότι καθημερινά βρισκόταν στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου μαζί του ο κ.Φιλοκράτους (σημειώνουμε ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του δεν επιβεβαιώθηκε από τον κ.Φιλοκράτους), (β) με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου στις 4/3/2010 αναφορικά με την προβολή πορνογραφικής ταινίας στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του γραφείου του Κοινοτικού Συμβουλίου, (γ) με ότι η Αιτήτρια προθυμοποιήθηκε να τον βοηθήσει να αγοράσει φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μετά από συζήτηση που είχε μαζί της αναφορικά με την πορνογραφική ταινία της Τζούλιας Αλεξανδράτου και ότι η Αιτήτρια πήγε στο σπίτι του για δείξει μόνο στη σύζυγό του πώς να ανοίγει και να κλείνει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, (δ) με το ότι στη Λευκωσία πήγε με την Αιτήτρια το 2009 και όχι το 2010, (ε) με το ότι έκανε παρατήρηση στην Αιτήτρια επειδή εν ώρα εργασίας χρησιμοποιούσε το Facebook και ενημέρωσε την επιτροπή σχετικά η οποία επιτροπή ανέλαβε να διευθετήσει με την ΑΤΗΚ τη φραγή ορισμένων σελίδων και λειτουργιών στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές του γραφείου του Κοινοτικού Συμβουλίου (εδώ σημειώνουμε ότι δεν προσκόμισε οποιοδήποτε συγκεκριμένο στοιχείο που να υποστηρίζει τον εν λόγω ισχυρισμό του ο οποίος ισχυρισμός του δεν επιβεβαιώθηκε από τον κ.Φιλοκράτους), (στ) με το ότι κατάγγειλε την Αιτήτρια στην αστυνομία ότι πωλούσε λαχεία παράνομα και ότι η Αιτήτρια καταδικάστηκε από ποινικό Δικαστήριο για το εν λόγω θέμα και (ζ) ότι υπήρχαν κάμερες στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου, δεν τέθηκαν στην Αιτήτρια κατά την αντεξέτασή της. Με βάση τις νομικές αρχές που διατυπώθηκαν στις αποφάσεις Adidas v.</p>\n<p class=\"lf-p\">Jonitexo Ltd (1987) 1 CLR 383, Frederikou Schools Ltd v. ACUAC INC (2002) 1 ΑΑΔ 1527, κρίνουμε ότι η εν λόγω παράλειψη εξασθενεί σημαντικά τη βαρύτητα της εν λόγω μαρτυρίας του Καθ΄ ού η αίτηση 1. Περαιτέρω κατά τη γνώμη μας το εν λόγω γεγονός τείνει να καταδείξει ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί αποτελούν εκ υστέρων σκέψεις του Καθ΄ ού η αίτηση 1. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του για τις κάμερες που υπήρχαν στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου παρατηρούμε ότι δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε μαρτυρία που να δεικνύει ότι έθεσε κατά τον ουσιώδη χρόνο στους Κοινοτικούς Συμβούλους και στην κα Κομηνού ότι το αβάσιμο της καταγγελίας της Αιτήτριας μπορεί να αποδειχτεί από τις κάμερες που υπάρχουν στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου γεγονός που μας ξενίζει.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ακόμη οι ισχυρισμοί του (1) ότι η Αιτήτρια ντυνόταν προκλητικά και διαμαρτύρονταν γι΄ αυτό οι χωριανοί, (2) ότι έκανε παρατηρήσεις στην Αιτήτρια γιατί (α) χρησιμοποιούσε το Facebook (σημειώνουμε ότι σε ένα σημείο της μαρτυρίας του αρχικά ισχυρίστηκε ότι οι παρατηρήσεις για τη χρήση του Facebook έγιναν πριν το παράπονο που υπέβαλε η Αιτήτρια στους κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους και σε άλλο ότι έγιναν μετά την εν λόγω καταγγελία), (β) δεν επέστρεψε τα χρήματα που δάνεισε το Κοινοτικό Συμβούλιο στο Κέντρο Νεότητας και (γ) χρησιμοποίησε τα χρήματα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Κέντρου Νεότητας για να διοργανώσει συναυλία, (3) ότι όταν μίλησε με τον κ.Δημητρίου και τον κ.Σωκράτους τους εξήγησε ότι ήταν το 2009 που πήγε στη Λευκωσία με την Αιτήτρια και έγινε μια συζήτηση για τα κατεχόμενα και ότι δεν πίεσε την Αιτήτρια να βάλει ταινία πορνογραφικού περιεχομένου, δεν υποβλήθηκαν στους κ.κ.</p>\n<p class=\"lf-p\">Δημητρίου, Σωκράτους και Φιλοκράτους κατά την αντεξέτασή τους από τον δικηγόρο του Καθ΄ ού η αίτηση 1 γεγονός που μας προβληματίζει και μας δημιουργεί αμφιβολίες αναφορικά με το αξιόπιστο των εν λόγω ισχυρισμών του Καθ΄ ού η αίτηση 1. Μας δημιουργείται η απορία για ποιο λόγο δεν ερωτήθηκε από τον δικηγόρο του Καθ΄ ού η αίτηση 1 ο κ.Φιλοκράτους αναφορικά (α) με τις σχέσεις του Καθ΄ ού η αίτηση 1 με τους κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους πριν την καταγγελία της Αιτήτριας και με το αν είχαν κάποιο λόγο/συμφέρον αυτοί να υποστηρίξουν την Αιτήτρια και να αναφέρουν ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 τους παραδέχτηκε ότι προέβηκε σε πράξεις σεξουαλικής παρενόχλησης εις βάρος της Αιτήτριας και (β) με τους ισχυρισμούς του Καθ΄ ού η αίτηση 1 για τα χρήματα που έπρεπε να επιστραφούν από την Αιτήτρια και το Κέντρο Νεότητας στο Κοινοτικό Συμβούλιο. Ενώ ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 στην κυρίως εξέτασή του δεν αναφέρθηκε στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 (όπου σημειώνουμε γίνεται αναφορά σε επιστολή του και σε ισχυρισμούς του που ανέφερε ο ίδιος στην κα Κομνηνού) και στη μαρτυρία της κας Κομνηνού, κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο του Κοινοτικού Συμβουλίου όταν ερωτήθηκε αν είναι σωστό ότι μετά από καταγγελία της Αιτήτριας στο Γραφείο Εργασίας επισκέφτηκε κάποια Λειτουργός Ισότητας τα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου απάντησε αφύσικα, λέγοντας: «Όχι, όταν ήρτε πάνω και με ειδοποίησε η κοπέλα και με ήβρε, όταν ήρτε ήταν τη στιγμή που ήμουν στο καφενείο, μου έκανε κάποιες απλές ερωτήσεις, ούτε για καταθέσεις μιλήσαμε, ούτε υπόγραψε τίποτε, ούτε ξέρω τι έγραφε στις σημειώσεις της». Στη συνέχεια ερωτώμενος απλώς αν έδωσε κατ΄ ιδίαν μόνος του κατάθεση ή στην παρουσία άλλων μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου απάντησε: «Δεν έδωσα κατάθεση για τίποτε, ήμασταν μόνοι μας, με ρωτούσε, δεν ήταν .δεν μου είπε ότι ήταν κατάθεση ή κάτι, μου έκανε κάποιες ερωτήσεις και τες απάντουν, αυτό ήταν, δεν μου είπε ότι είναι κατάθεση, δεν μου είπε «υπόγραψε την», τίποτε δεν έγινε από αυτό.» Τα πιο πάνω δεικνύουν ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 δεν απαντούσε αυθεντικά και πηγαία και ότι απέφευγε να θέσει στο Δικαστήριο ολοκληρωμένα τα γεγονότα της υπόθεσης. Σημειώνουμε ότι ενώ οι κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους υποστήριξαν ότι ο διαχωρισμός του γραφείου του Κοινοτικού Συμβουλίου δεν έγινε για τον λόγο ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 ήταν αντίθετος σε αυτή την ενέργεια και δεν προχώρησε ως εκτελεστικό όργανο του Κοινοτικού Συμβουλίου στις απαραίτητες ενέργειες που έπρεπε να γίνουν ώστε να εγκρίνει τον διαχωρισμό ο Έπαρχος Λεμεσού, χωρίς αυτός ο ισχυρισμός τους να αμφισβητηθεί κατά την αντεξέτασή τους, ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 αρχικά απάντησε ότι ο Έπαρχος δεν ενέκρινε τον διαχωρισμό και αρνήθηκε ότι αυτός αντιδρούσε και στη συνέχεια διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι ο Έπαρχος δεν τους έδωσε διαταγή για να προχωρήσουν με τον διαχωρισμό και ότι αυτός δεν συμφωνούσε με την απόφαση των Κοινοτικών Συμβούλων.</p>\n<p class=\"lf-p\">Περαιτέρω παρατηρούμε ότι ενώ η θέση όλων των μαρτύρων της Αιτήτριας ήταν ότι η κα Μονιάτη επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς αυτήν και στο Τεκμήριο 2 αναφέρεται ρητώς ότι η κα Μονιάτη επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 ανέφερε στην κα Κομνηνού ότι η Αιτήτρια συνεργάστηκε με την κα Μονιάτη για να τον ζημιώσουν, ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 δεν αναφέρθηκε κατά τη μαρτυρία του στις εν λόγω θέσεις ούτε ανέφερε αν η κα Μονιάτη είχε κάποιο λόγο να προβεί στις εν λόγω αναφορές εναντίον του και περιορίστηκε γενικά και αόριστα να αναφέρει ότι κανένας πριν την καταγγελία της Αιτήτριας δεν πρόσεξε κάτι και ότι δεν ήταν δυνατό γι΄αυτόν στην παρουσία των διαφόρων ατόμων που εργάζονταν στο Κοινοτικό Συμβούλιο να παρενοχλήσει την Αιτήτρια.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ενώ ισχυρίστηκε ότι η κα Μονιάτη παραιτήθηκε επειδή βρήκε άλλη εργασία «της σπουδής της» δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία που να επιβεβαιώνει τον εν λόγω ισχυρισμό του. Όταν ρωτήθηκε (1) πώς ήταν η σχέση του στο γραφείο με την Αιτήτρια μετά την καταγγελία της στο γραφείο απάντησε ότι η Αιτήτρια μετά την καταγγελία της δεν ερχόταν στο γραφείο και παρουσίαζε άδειες ασθενείας και ότι μετά την επιστροφή της οι σχέσεις τους ήταν «τέλειες» και (2) πώς ήταν η σχέση του με τους Κοινοτικούς Συμβούλους μετά την καταγγελία της Αιτήτριας απάντησε ότι μετά την καταγγελία οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι δεν έρχονταν στο γραφείο και μετά παραιτήθηκαν. Παρατηρούμε ότι (α) η Αιτήτρια απουσίασε με άδεια ασθενείας από τις 17/9/2010 μέχρι τις 24/9/2010 και στη συνέχεια μετά τις 2/11/2010 γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 απέφυγε να απαντήσει την ερώτηση τη στιγμή που η εκδοχή των μαρτύρων της Αιτήτριας ήταν ότι μετά την καταγγελία οι σχέσεις μεταξύ του Καθ΄ ού η αίτηση 1 από τη μια και της Αιτήτριας και των Κοινοτικών Συμβούλων από την άλλη ήταν πολύ τεταμένες η οποία εκδοχή επιβεβαιώνεται και από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 που κατέθεσε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1, (β) ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 περιορίστηκε στο να ισχυριστεί ότι οι θέσεις των μαρτύρων της Αιτήτριας για απειλές τις οποίες αυτός εκστόμιζε εναντίον τους ήταν ψευδείς και ενώ στην αρχή δεν ανέφερε οτιδήποτε αναφορικά με το πώς ήταν οι σχέσεις τους από τις αρχές Αυγούστου του 2010 μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου 2010 κατά το τέλος της αντεξέτασής του είπε απλώς ότι μετά την αναφορά της Αιτήτριας στην κα Μαρία Δημητρίου οι σχέσεις του με τους κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους δεν ήταν καλές και (γ) δεν μας φαίνεται πειστική η θέση ότι οι σχέσεις του με την Αιτήτρια το 2011 ήταν «τέλειες» υπό το φως των ισχυρισμών του ότι αυτός παρακολούθησε την Αιτήτρια γιατί αυτή απουσίαζε από την εργασία της επικαλούμενη ασθένεια χωρίς να είναι άρρωστη αφού κατά την εν λόγω περίοδο ασχολείτο με άλλες δραστηριότητες, ότι η Αιτήτρια προέβηκε ψευδώς σε καταγγελία εναντίον του για σεξουαλική παρενόχλησή της με σκοπό να αποφύγει να επιστρέψει χρήματα που όφειλε στο Κοινοτικό Συμβούλιο, ότι η Αιτήτρια τον κατάγγειλε στην αστυνομία ότι την παρακολουθεί, ότι αυτός είχε καταγγείλει την Αιτήτρια στην αστυνομία για ποινικό αδίκημα και ότι είχαν καταχωρηθεί ποινικές υποθέσεις τόσο εναντίον του όσο και εναντίον του τότε συζύγου της Αιτήτριας για επεισόδιο που έγινε μεταξύ τους. Λόγω των πιο πάνω αδυναμιών στη μαρτυρία του Καθ΄ ού η αίτηση 1 αυτή κρίνεται ως αναξιόπιστη.</p>\n<p class=\"lf-p\">Επειδή η θέση του Καθ΄ ου η αίτηση 1 για καταγγελία που υπέβαλε εναντίον της Αιτήτριας για κυκλοφορία λαχείων χωρίς άδεια και σχετική ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε εναντίον της Αιτήτριας συνεπεία της εν λόγω καταγγελίας του δεν υποβλήθηκε στην Αιτήτρια κατά την αντεξέτασή της ώστε να της δοθεί η ευκαιρία να παρουσιάσει τη δική της εκδοχή σχετικά με τους εν λόγω ισχυρισμούς του Καθ΄ ού η αίτηση 1 κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να προσδώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία του Αστυφύλακα Ανδρέα Προδρόμου ο οποίος σημειώνουμε δεν κατέθεσε τον φάκελο της ποινικής υπόθεσης στην οποία αναφέρθηκε, ανέφερε ότι η καταγγελία του Καθ΄ ού η αίτηση 1 υποβλήθηκε σε διαφορετική ημερομηνία από αυτήν που ισχυρίστηκε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 ότι υποβλήθηκε και ανέφερε πολύ γενικά και αόριστα ότι δεν υπάρχει καταδικαστική απόφαση από το Δικαστήριο εις βάρος της Αιτήτριας αναφορικά με την εν λόγω καταγγελία του Καθ΄ ού η αίτηση 1 και ότι δεν γνωρίζει ακριβώς τι συνέβηκε με την ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε εναντίον της Αιτήτριας.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ο κ.Φιλοκράτους κατά την κυρίως εξέτασή του έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την εκδοχή του αναφορικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά που όλα τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου ενημερώθηκαν από τους κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους για το παράπονο της Αιτήτριας σχετικά με τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς αυτήν αρκετά γενικά, με ασάφεια και χωρίς να δώσει συγκεκριμένες και ιδιαίτερες λεπτομέρειες αναφορικά με τις θέσεις και τους ισχυρισμούς που προέβαλε σχετικά (α) με το τι πληροφορήθηκε από τους κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους, (β) με το τι πληροφόρησαν τον Έπαρχο οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι, (γ) με το κλίμα που υπήρχε στις σχέσεις του Καθ΄ ού η αίτηση 1 και των Κοινοτικών Συμβούλων (π.χ. περιορίστηκε να αναφέρει ότι ζητείτο η παρέμβαση του Επάρχου για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 και ότι το πρόβλημα / η διαφορά με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 ο οποίος δεν εκτελούσε τις αποφάσεις που λάμβαναν οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι συνέχιζε να υπάρχει, ενώ στους γενικούς λόγους του Έγγραφου Εμφάνισης του Κοινοτικού Συμβουλίου γίνεται παραδοχή της παραγράφου 10 των γενικών λόγων της Αίτησης της Αιτήτριας στην οποία αναφέρεται ότι οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι με επιστολή τους ενημέρωσαν τον Έπαρχο ότι τα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου θα παρέμεναν κλειστά για απροσδιόριστο χρόνο λόγω του ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 επέκτεινε τις απειλές του και στα υπόλοιπα μέλη και υπαλλήλους του Κοινοτικού Συμβουλίου ο κ.Φιλοκράτους στη γραπτή δήλωσή του αναφέρει γενικά και αόριστα ότι οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι με επιστολή τους ενημέρωσαν τον Έπαρχο ότι το γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου θα παρέμεινε κλειστό λόγω του προβλήματος που δημιουργήθηκε με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1), (δ) με το ποια ήταν τα προφορικά παράπονα που εξέφρασε η Αιτήτρια για τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 απέναντί της στα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου μετά που ενημερώθηκαν οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι για την κατ' ισχυρισμό σεξουαλική παρενόχλησή της από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 και ποιες ήταν οι «ανάλογες συστάσεις» στις οποίες προέβηκαν οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι προς τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 και (ε) με το ποιες ήταν οι παρατηρήσεις που του ανέφερε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 ότι έκανε στην Αιτήτρια. Σημειώνουμε ότι δεν κατέθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε σχετικά πρακτικά των συνεδριάσεων του Κοινοτικού Συμβουλίου ούτε τις επιστολές στις οποίες αναφέρθηκε.</p>\n<p class=\"lf-p\">Παρατηρούμε ότι ενώ ο δικηγόρος του Κοινοτικού Συμβουλίου αντεξέτασε την Αιτήτρια αναφορικά με τους ισχυρισμούς της που αφορούσαν τη σεξουαλική παρενόχλησή της εκτενώς και της υπέβαλε διάφορες θέσεις προς αντίκρουση της εκδοχής της Αιτήτριας ο κ.Φιλοκράτους δεν αναφέρθηκε με τη μαρτυρία του σε αυτές τις θέσεις με αποτέλεσμα οι θέσεις που υπέβαλε ο δικηγόρος του Κοινοτικού Συμβουλίου στην Αιτήτρια να παραμείνουν μετέωρες και αναπόδεικτες. Ενώ ο κ.Φιλοκράτους κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι τον Αύγουστο του 2010 πίστεψαν την Αιτήτρια όταν τους πληροφόρησε για την κατ΄ ισχυρισμό σεξουαλική παρενόχλησή της από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 δεν μας εξήγησε για ποιο λόγο την πίστεψαν.</p>\n<p class=\"lf-p\">Μας δημιουργείται η απορία για ποιο λόγο ο κ.Φιλοκράτους δεν αναφέρθηκε κατά την κυρίως εξέτασή του στους ισχυρισμούς των κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 παραδέχτηκε σε αυτούς ότι παρενόχλησε σεξουαλικά την Αιτήτρια και περιορίστηκε, αφού σημείωσε ότι μετά που ενημερώθηκαν οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι για την κατ' ισχυρισμό της Αιτήτριας σεξουαλική παρενόχλησή της η Αιτήτρια υπέβαλε προφορικώς κάποια παράπονα σε κάποια μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου για τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς αυτήν, να αναφέρει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 ποτέ δεν παραδέχτηκε ότι η συμπεριφορά του απέναντι στην Αιτήτρια δεν ήταν καλή τη στιγμή που ο δικηγόρος του Κοινοτικού Συμβουλίου αντεξέτασε επισταμένα και εκτενώς τους κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους επί των εν λόγω ισχυρισμών τους. Περαιτέρω ενώ ο δικηγόρος του Κοινοτικού Συμβουλίου είχε ρωτήσει τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 ποιο λόγο είχαν οι κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους να αναφέρουν ότι τους παραδέχτηκε ότι παρενόχλησε σεξουαλικώς την Αιτήτρια ο κ.Φιλοκράτους δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό με τους ισχυρισμούς που προέβαλε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 απαντώντας στην εν λόγω ερώτηση. Ενώ ο κ.Δημητρίου κατέθεσε χωρίς να αμφισβητηθεί ότι ο κ.Φιλοκράτους δεν παραιτήθηκε από τη θέση του ως Κοινοτικός Σύμβουλος μετά τη συνάντηση που είχαν με τον Υπουργό Εσωτερικών λόγω του ότι ήθελε να μείνει στη θέση του για να προστατεύσει το χωριό, ο κ.Φιλοκράτους κατέθεσε ότι δεν παραιτήθηκε λόγω του ότι μετά την άρνηση της Αιτήτριας να υποβάλει καταγγελία στην αστυνομία εναντίον του Καθ΄ ού η αίτηση 1 άρχισε να αμφιβάλλει για το βάσιμο της καταγγελίας της Αιτήτριας. Ο ισχυρισμός του ότι η Αιτήτρια απουσίαζε από την εργασία της με άδεια ασθενείας μετά από δική του εισήγηση όταν δεν αντέχει τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 ώστε να μην είναι συνέχεια με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1, εκτός του ότι δεν υποβλήθηκε στην Αιτήτρια κατά την αντεξέτασή της, είναι σε διάσταση με (α) τις ερωτήσεις και τις υποβολές του δικηγόρου του Κοινοτικού Συμβουλίου που τέθηκαν στην Αιτήτρια κατά την αντεξέτασή της (ότι ο λόγος απουσίας της ήταν το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε από μικρή με τους νεφρούς της) και (β) τον ισχυρισμό του ότι δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα στον χώρο εργασίας της Αιτήτριας και δεν μπορούσε ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 να συμπεριφερθεί στην Αιτήτρια άσχημα μετά που ενημερώθηκαν οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι για το παράπονο της Αιτήτριας καθότι η Αιτήτρια ήταν προστατευμένη του Κοινοτικού Συμβουλίου.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ούτε ο ισχυρισμός του ότι αυτός πήγαινε πολύ συχνά στα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου και όποτε μπορούσε έπαιρνε τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 να πάνε περιπολίες στο χωριό ώστε να μην είναι πολλές ώρες μαζί ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 με την Αιτήτρια υποβλήθηκε στην Αιτήτρια κατά την αντεξέτασή της γεγονός που μας ξενίζει. Σημειώνουμε ότι ενώ σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του αναφέρθηκε σε μίσος μεταξύ της Αιτήτριας και του Καθ΄ ού η αίτηση 1 κατά την επανεξέτασή του διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι αυτός πήγαινε στο γραφείο και έπιανε τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 να πάνε περιπολία στο χωριό για να βοηθήσει στην εκτόνωση της κατάστασης «διότι η αδράνεια αυτών και των δύο μπορούσαν να θυμούνται τα γεγονότα και έτσι φεύγαμε, έτσι ήταν καλύτερη η κατάσταση.» Σε κάποια σημεία της αντεξέτασής του παρατηρήσαμε ότι δεν απαντούσε με ευθύτητα και ορισμένες από τις απαντήσεις του ήταν ασαφείς, συγκεχυμένες και κατά κάποιο τρόπο σε διάσταση με άλλες αναφορές του.</p>\n<p class=\"lf-p\">Για παράδειγμα (α) όταν ρωτήθηκε ποια ήταν η αντίδραση του Καθ΄ ού η αίτηση 1 όταν του δόθηκε η επιστολή με την οποία οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι ζητούσαν την παραίτησή του απάντησε γενικά ότι «δεν ήταν φιλικός για το γεγονός, έκανε τις αντιδράσεις διαμαρτυρόμενος» και έλεγε «ότι δεν συνέβηκε οτιδήποτε και ότι έγινε, έγινε για προσωπικούς λόγους μεταξύ τους» και ότι οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι δεν έκαναν αποδεκτούς τους ισχυρισμούς του Καθ΄ ού η αίτηση 1 χωρίς να μας διευκρινίσει ποιοι ήταν οι εν λόγω ισχυρισμοί του Καθ΄ ού η αίτηση 1 και για ποιο λόγο δεν έγιναν αποδεκτοί από τους Κοινοτικούς Συμβούλους. Όταν του ζητήθηκε ξανά να διευκρινίσει ποια ήταν η αντίδραση του Καθ΄ ού η αίτηση 1 απάντησε υπεκφεύγοντας λέγοντας ότι όλοι προσπαθούσαν να κρατήσουν μια ισορροπία ώστε να τελειώσει το πρόβλημα αναίμακτα και ότι αυτός έπαιζε τον μεσάζοντα ανάμεσα στον Καθ΄ ού η αίτηση 1 και τους υπόλοιπους Κοινοτικούς Συμβούλους, (β) σε ερώτηση σχετικά με την επιστολή που έστειλαν οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι στο Υπουργείο Εργασίας για να το ενημερώσουν για τα μέτρα που έλαβαν για να σταματήσει η παρενόχληση αντί απαντήσει στην ερώτηση που του έγινε, ανέφερε ότι μετά την καταγγελία της Αιτήτριας δεν έγινε οποιαδήποτε σεξουαλική παρενόχληση και ότι «η παρενόχληση δεν ήταν συνεχόμενη, δεν ήρθε στα αυτιά μου ότι είχε συνεχόμενη παρενόχληση, συζητούσαν \"τα λεφτά τούτα πού πήγαν; τα λεφτά πού πήγαν;\" δεν υπήρχε συνεχόμενη παρενόχληση, ευκαιριακή παρενόχληση μπορεί να υπήρξε, για οικονομικούς λόγους», (γ) κατά την αντεξέτασή του ερωτώμενος κατά πόσον οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι πίστεψαν ότι η καταγγελία της Αιτήτριας ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα απάντησε καταφατικά και είπε ότι όταν μετά τη συνάντηση που είχαν οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι με τον Υπουργό Εσωτερικών, αυτός (ο κ.Φιλοκράτους) ζήτησε από την Αιτήτρια να υποβάλει καταγγελία στην αστυνομία και η Αιτήτρια αφού έκανε σύσκεψη με τους φίλους και τους γονείς της του είπε ότι δεν πάει στην αστυνομία να δώσει κατάθεση άρχισε να αμφιβάλλει, στη συνέχεια σε ερώτηση που αφορούσε τη συνάντηση κατά την οποία οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι ενημερώθηκαν για το παράπονο - καταγγελία της Αιτήτριας στους κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους είπε ότι εκτός από τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου εκεί ήταν και άλλα άτομα όπως οι γονείς της Αιτήτριας και ακολούθως όταν του έγινε υποβολή ότι εκείνη τη μέρα δεν ήταν εκεί τα μέλη της οικογένειας της Αιτήτριας απάντησε: «Δεν ξέρω..</p>\n<p class=\"lf-p\">Μάλλον όταν της πρότεινα εγώ να πάει να κάμει την καταγγελία με κάποιους έφυγε και συσκέφτηκε τζαι επέστρεψε και μου είπε «Δεν πάω στην αστυνομία.»», (δ) σε ερώτηση ποια ήταν τα παράπονα της Αιτήτριας σε κάποια μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου σε σχέση με τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 που ανέφερε στη γραπτή δήλωσή του ότι έγιναν μετά την καταγγελία της Αιτήτριας απάντησε αρχικά ότι η Αιτήτρια έκανε παράπονα σε δύο Κοινοτικούς Συμβούλους οι οποίοι έθεσαν το θέμα σε συνεδρίες, στη συνέχεια είπε ότι το έθεσαν κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης και ότι δεν ξέρει αν ήταν συνεδρία ή τι έκαναν τότε, ακολούθως είπε ότι δεν είχε πλήρη ενημέρωση για τα παράπονα της Αιτήτριας και ότι «στο άκουσμα σεξουαλική παρενόχληση, εμείναμε τζιαμέ, δηλαδή θεωρήθηκε δεδομένο και προχωρήσαμε στις συστάσεις μας».</p>\n<p class=\"lf-p\">Όταν ρωτήθηκε ποιες ήταν αυτές οι συστάσεις απάντησε ως ακολούθως: «Τι σύσταση ρυθμίσαμε; Τη σύσταση έναντι του Κοινοτάρχη και του εαυτού μας.» Στην επιμονή της δικηγόρου της Αιτήτριας να εξηγήσει τι εννοούσε με την πιο πάνω αναφορά του στη γραπτή δήλωσή του απάντησε λέγοντας τ' ακόλουθα: «Προειδοποιήσαμε τον Κοινοτάρχη να προσέξει τη συμπεριφορά του έναντι της Νεκταρίας γιατί ήταν το παράπονο και οποιοδήποτε θέμα θα ήταν αφορμή, προειδοποιήθηκε να προσέχει τη συμπεριφορά του καλώς ή κακώς, μπορούσε να πει κάτι καλό και να θεωρηθεί κακό και να αποφεύγει όπου μπορεί να μην έρχεται σε συνομιλία μαζί της, πολλές φορές μπήκα στο γραφείο και τους είδα να συνομιλούν ήρεμα.» Θεωρούμε ότι τα πιο πάνω συνιστούν ουσιαστικές αδυναμίες στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του κ.Φιλοκράτους οι οποίες μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή ως αξιόπιστη.</p>\n<p class=\"lf-p\">Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση θα πρέπει να αποφανθούμε κατά πόσον με βάση (α) τα γεγονότα που προέκυψαν ως παραδεκτά και ως μη αμφισβητούμενα από την ενώπιον μας μαρτυρία και (β) τα γεγονότα που προέκυψαν από την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας στοιχειοθετούνται πραγματικά περιστατικά από τα οποία πιθανολογείται παράβαση του Ν.205(Ι)/2002 από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 και/ή τους Καθ΄ ών η αίτηση 2.</p>\n<p class=\"lf-p\">Έχοντας κατά νου πάντοτε τη θέση ότι σκοπός της μετατόπισης του βάρους της απόδειξης είναι η αποτελεσματική εφαρμογή της ίσης μεταχείρισης και ότι σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σπάνιο να υπάρχει άμεση μαρτυρία της διακριτικής μεταχείρισης, κρίνουμε ότι στην υπό εξέταση περίπτωση το γεγονός ότι η κα Μονιάτη επιβεβαίωσε στην κα Κομνηνού τις θέσεις της Αιτήτριας σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η προβολή των σκηνών πορνογραφικού περιεχομένου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της Αιτήτριας συνιστούν επαρκή πραγματικά περιστατικά τα οποία πιθανολογούν την ύπαρξη της συγκεκριμένης πράξης σεξουαλικής παρενόχλησης εις βάρος της Αιτήτριας από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 (πιο συγκεκριμένα του στοιχείου ότι η εν λόγω συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 (η οποία ξεκάθαρα είναι σεξουαλικής φύσης και τέτοιας φύσης και έντασης που είχε ως συνέπεια τη μείωση της αξιοπρέπειας της Αιτήτριας) ήταν ανεπιθύμητη από την Αιτήτρια).</p>\n<p class=\"lf-p\">Σημειώνουμε ότι λόγω των αδυναμιών που εντοπίσαμε στην υπόλοιπη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά της Αιτήτριας δεν έχουν αποδειχτεί περιστατικά που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν σε συγκεκριμένα ευρήματα γεγονότων σε σχέση με τις υπόλοιπες κατ΄ ισχυρισμόν πράξεις του Καθ΄ ού η αίτηση 1 (σεξουαλικής παρενόχλησης και δημιουργίας εχθρικού περιβάλλοντος εργασίας λόγω απόκρουσης και/ή καταγγελίας σεξουαλικής παρενόχλησης) είτε πριν να του ζητήσουν τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου να παραιτηθεί τον Αύγουστο του 2010 είτε μετά από αυτή την ενέργεια των μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου. Συνακόλουθα κρίνουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση (α) υπάρχουν γεγονότα που πιθανολογούν μόνο τη διάπραξη της πράξης της σεξουαλικής παρενόχλησης της Αιτήτριας από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 με την έκθεση της Αιτήτριας σε σκηνές πορνογραφικού περιεχομένου και (β) η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει στον βαθμό που απαιτείται την ύπαρξη γεγονότων που θα πιθανολογούσε την ύπαρξη (1) των υπόλοιπων πράξεων σεξουαλικής παρενόχλησης που ισχυρίστηκε ότι υπέστηκε και/ή (2) των πράξεων δυσμενούς μεταχείρισής της, θυματοποίησής της και βλαπτικής μεταβολής των συνθηκών εργασίας της λόγω του ότι ενημέρωσε μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου για τη συμπεριφορά του Καθ΄ ού η αίτηση 1 προς το πρόσωπό της και/ή υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή Ισότητας εναντίον του Καθ΄ ού η αίτηση 1.</p>\n<p class=\"lf-p\">Το βάρος απόδειξης λοιπόν μετατίθεται στους ώμους των Καθ΄ ών η αίτηση να αποδείξουν, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση 1 δεν διέπραξε την πιο πάνω πράξη σεξουαλικής παρενόχλησης της Αιτήτριας. Η μαρτυρία των Καθ΄ ών η αίτηση εκτός του ότι δεν ήταν αξιόπιστη δεν περιείχε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία πειστικά και ικανοποιητικά θα οδηγούσαν το Δικαστήριο στο συμπέρασμα της μη ύπαρξης σεξουαλικής παρενόχλησης εις βάρος της Αιτήτριας. Ως εκ τούτου οι Καθ΄ ών η αίτηση απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που τους βάρυνε. Συνακόλουθα κρίνουμε ότι η Αιτήτρια υπέστη σεξουαλική παρενόχληση από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 με το να της ζητήσει να καταχωρήσει μια ιστοσελίδα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου η οποία όταν άνοιξε διαφάνηκε ότι περιείχε σκηνές πορνογραφικού περιεχομένου.</p>\n<p class=\"lf-p\">Εν όψει του πιο πάνω συμπεράσματός μας οι Καθ΄ ών η αίτηση 2 υπέχουν ευθύνη έναντι της Αιτήτριας για την πιο πάνω πράξη του Καθ΄ ού η αίτηση 1 λόγω του ότι δεν συμμορφώθηκαν με τις απαιτήσεις του Ν.205(Ι)/2002 αφού οι Καθ΄ ών η αίτηση 2 δεν έλαβαν κάθε πρόσφορο και έγκαιρο μέτρο για την πρόληψη περιστατικών σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας (δεν είχαν υιοθετήσει σχετικό κώδικα) ως η υποχρέωσή τους σύμφωνα με το άρθρο 12(4) του Ν.205(Ι)/2002. Η θέση που προέβαλαν οι Καθ΄ ών η αίτηση 2 ότι δεν γνώριζαν την εν λόγω υποχρέωσή τους και ότι δεν ενημερώθηκαν από τις αρμόδιες αρχές για την εν λόγω υποχρέωσή τους δεν μπορεί να αποτελέσει βάσιμο λόγο απαλλαγής των Καθ΄ ών η αίτηση 2 από την ρητή και ξεκάθαρη εκ προστήσεως ευθύνη που προβλέπει ο Ν.205(Ι)/2002 ότι έχει ο εργοδότης σε αυτές τις περιπτώσεις. Τονίζουμε ότι το εδάφιο 2 του άρθρου 5 του Ν.205(Ι)/2002 προβλέπει ότι η έλλειψη υπαιτιότητας δεν αποκλείει την ευθύνη του παραβιάζοντος οποιαδήποτε διάταξη του Ν.205(Ι)/2002.</p>\n<p class=\"lf-p\">Σημειώνουμε ότι επειδή δεν αποδείχτηκαν οι υπόλοιπες, κατ΄ ισχυρισμό της Αιτήτριας, πράξεις σεξουαλικής παρενόχλησής της και/ή δυσμενούς μεταχείρισής της και/ή βλαπτικής μεταβολής των συνθηκών εργασίας της από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1, οι Καθ΄ ών η αίτηση 2 δεν υπέχουν οποιαδήποτε ευθύνη καθότι με βάση τις πρόνοιες του Ν.205(Ι)/2002 η προβλεπόμενη ευθύνη του εργοδότη είναι εκ προστήσεως και προϋποθέτει τη διαπίστωση της διάπραξης του αδικήματος της σεξουαλικής παρενόχλησης από τον προϊστάμενο του παραπονουμένου προσώπου και την ύπαρξη της δυσμενούς μεταχείρισης του παραπονουμένου προσώπου στον χώρο εργασίας του λόγω της καταγγελίας και της απόκρουσης της σεξουαλικής παρενόχλησης.</p>\n<p class=\"lf-p\">Εν πάση περιπτώσει για σκοπούς πληρότητας, σημειώνουμε ότι ο Ν.205(Ι)/2002εναποθέτει στον εργοδότη την ευθύνη για τη λήψη κάθε πρόσφορου και αναγκαίου μέτρου μόλις περιέλθουν στη γνώση του οι πράξεις σεξουαλικής παρενόχλησης εργοδοτουμένου του και/ή οι πράξεις δυσμενούς μεταχείρισης εργοδοτουμένου του λόγω απόκρουσης ή καταγγελίας σεξουαλικής παρενόχλησης για την παύση και μη επανάληψή τους και για την άρση των συνεπειών τους. Στην περίπτωση που οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας για δημιουργία εχθρικού περιβάλλοντος εργασίας μετά την καταγγελία της στους κ.κ.Δημητρίου και Σωκράτους και/ή στην Επιτροπή Ισότητας αποδεικνύονταν, τότε θα βρίσκαμε ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε από τους Καθ΄ ών η αίτηση 2 στην προκειμένη περίπτωση με σκοπό την προστασία της Αιτήτριας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αποτελούσε πρόσφορο μέτρο για την προστασία της Αιτήτριας από δυσμενή μεταχείρισή της από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 λόγω της αναποτελεσματικότητας της εν λόγω διαδικασίας αφού η Αιτήτρια αφέθηκε να εργάζεται στον ίδιο χώρο εργασίας με τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 και να λαμβάνει οδηγίες από αυτόν. Τυχόν αδυναμία υλοποίησης των αποφάσεων των Κοινοτικών Συμβούλων λόγω της ιδιάζουσας φύσης του προσώπου του εργοδότη της Αιτήτριας (εκλελεγμένο σώμα για καθορισμένη περίοδο του οποίου το εκτελεστικό του όργανο είναι ο Κοινοτάρχης και στο οποίο πρόσωπο δεν μπορεί η πλειοψηφία του Κοινοτικού Συμβουλίου να του επιβάλει να υλοποιήσει τις συγκεκριμένες αποφάσεις της) δεν μπορεί να αποτελέσει υπεράσπιση εντός του πλαισίου του Ν.205(Ι)/2002 καθ΄ ότι δεν αποδείχτηκε ενώπιόν μας με αξιόπιστη μαρτυρία ότι ήταν παντελώς αδύνατο και ανέφικτο να επιτευχθεί το απαιτητό από τον Ν.205(Ι)/2002 αποτέλεσμα σε σχέση με την προστασία της Αιτήτριας.</p>\n<p class=\"lf-p\">Συνακόλουθα με τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η Αιτήτρια δικαιούται σε αποζημιώσεις για ηθική βλάβη για την πράξη της σεξουαλικής παρενόχλησης που έχει δεχτεί. Υπό το πρίσμα των νομικών αρχών που παραθέσαμε πιο πάνω σε σχέση με τις αποζημιώσεις και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και τις συνθήκες που περιβάλλουν τη διάκριση που υπέστηκε η Αιτήτρια λόγω του φύλου της όπως αυτές αποδείχτηκαν ενώπιόν μας, δηλαδή την πράξη της έκθεσής της σε πορνογραφικό υλικό μία φορά στο γραφείο που εργαζόταν και την ιεραρχική σχέση μεταξύ της Αιτήτριας και του Καθ΄ ού η αίτηση 1 ο οποίος της ζήτησε να εισέλθει σε αυτή την ιστοσελίδα αποκρύπτοντας της το περιεχόμενό της κρίνουμε εύλογη και δικαιολογημένη την επιδίκαση υπέρ της αποζημιώσεων ύψους €1.000. Κρίνουμε ότι η παρούσα περίπτωση αποτελεί μια από τις λιγότερες σοβαρές περιπτώσεις καθότι η πράξη διάκρισης αφορά ένα μεμονωμένο περιστατικό. Δεν επιδικάζονται στην Αιτήτρια γενικές αποζημιώσεις για σωματική βλάβη ούτε ειδικές αποζημιώσεις για υλική ζημιά που υπέστηκε λόγω της παράβασης του Ν.205(Ι)/2002 από τον Καθ΄ ού η αίτηση 1 καθότι δεν έχουν αποδειχτεί με μαρτυρία οποιεσδήποτε ειδικές ζημιές και σωματικές βλάβες τις οποίες υπέστηκε η Αιτήτρια.</p>\n<p class=\"lf-p\">Κατάληξη Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ΄ ών η αίτηση 1 και 2 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για το ποσό των €1.000 το οποίο θα φέρει τόκο με νόμιμο επιτόκιο από τις 31/7/2010 (η Αιτήτρια δεν απέδειξε την ακριβή ημερομηνία που έγινε το εν λόγω περιστατικό) ως την ημερομηνία πλήρους καταβολής της αποζημίωσης.</p>\n<p class=\"lf-p\">Τα έξοδα της διαδικασίας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα €500 - €2.000, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ΄ ών η αίτηση 1 και 2 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως. (Υπ.) ................</p>\n<p class=\"lf-p\">Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) ............... (Υπ.) ...............</p>\n<p class=\"lf-p\">Ε. Χαμπουλλάς, Μέλος. Γ. Ιωάννου, Μέλος.</p>\n<p class=\"lf-p\">ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας). [1] «27.—(1) Ο Αρχιεπιθεωρητής και ο Επιθεωρητής δέχεται καταγγελίες σχετικά με οποιαδήποτε παράβαση του παρόντος Νόμου από οποιοδήποτε πρόσωπο που θεωρεί ότι θίγεται από την παράβαση, καθώς και, για λογαριασμό τέτοιου προσώπου, από οργανώσεις εργαζομένων και μη κυβερνητικές οργανώσεις, που έχουν ως σκοπό την προώθηση της ισότητας ανδρών και γυναικών ή την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου εν γένει, και αμέσως μόλις λάβει τέτοια καταγγελία, προβαίνει στις ακόλουθες ενέργειες, με την προϋπόθεση ότι η υπόθεση δεν έχει εισαχθεί σε Δικαστήριο: (α) Ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το άρθρο 26 του παρόντος Νόμου και εφαρμόζοντας και το εδάφιο (2) του άρθρου 14 του παρόντος Νόμου, ερευνά με κάθε πρόσφορο τρόπο τα καταγγελλόμενα, και ιδίως καλεί το πρόσωπο κατά του οποίου απευθύνεται η καταγγελία και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο αναφερόμενο στο άρθρο 29 του παρόντος Νόμου, καθώς και κάθε άλλο πρόσωπο που έχει αρμοδιότητα ή ευθύνη για τα καταγγελλόμενα, να παράσχει πληροφορίες, διευκρινίσεις ή οποιοδήποτε στοιχείο κατέχει ή είναι υπό τον έλεγχο του, που εξυπηρετούν ή διευκολύνουν την έρευνα των καταγγελλομένων, και επιχειρεί να διευθετήσει τη διαφορά:</p>\n<p class=\"lf-p\">Νοείται ότι, όλα αυτά τα πρόσωπα έχουν τα προβλεπόμενα στο άρθρο 29 καθήκοντα. (β) Εφόσον επιτυγχάνει τη διευθέτηση της διαφοράς, συντάσσει πρακτικό συμβιβασμού, το οποίο υπογράφεται και από τα δύο μέρη. (γ) Εφόσον δεν επιτυγχάνει τη διευθέτηση της διαφοράς, συντάσσει πρακτικό, στο οποίο αναγράφει όλα όσα έπραξε και διεπίστωσε και το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενώπιον Δικαστηρίου.</p>\n<div class=\"lf-abs\"><span class=\"lf-abs-num\">(2)</span>......................». [2] Βλέπε Απόφαση ΔΕΚ 14/83 Von Colson v. Land Nordrheim [1984] ECR 1891, Απόφαση ΔΕΚ C-106/89 Marleasing SA [1992] ECR 1-4135. [3] Η Σύσταση και ο Κώδικας δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα αλλά το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάνθηκε στην Απόφαση 322/88 Grimaldi v Fonds des Maladies Professionnelles [1989] ECR 4407 ότι τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τις συστάσεις για την επίλυση των διαφορών που τους υποβάλλονται ιδιαίτερα όταν διευκρινίζουν την ερμηνεία εθνικών διατάξεων που εκδίδονται για την εφαρμογή αυτών ή όταν οι συστάσεις προορίζονται να συμπληρώσουν δεσμευτικά κοινοτικά μέτρα. [4] Στ. Γιαννακούρου, Η Ίση Μεταχείριση Ανδρών και Γυναικών κατά το Κοινοτικό και Ελληνικό Εργατικό Δίκαιο, 2008, Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, σελίδα 158: «Η εκδήλωση της απαγορευμένης συμπεριφοράς πρέπει να είναι ανεπιθύμητη και αφετέρου η συμπεριφορά αυτή πρέπει να γίνεται με σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου.» [5] Φιλοφρονήσεις και κομπλιμέντα μπορεί υπό κάποιες περιστάσεις να θεωρηθούν ως σεξουαλική παρενόχληση. Στην υπόθεση Urbanska - Kopowska v McIrloy N.I.I.T /1376/08 όπου ένας εργοδοτούμενος έλεγε σε μια συνάδελφό του ότι είναι ο τύπος του και ότι κάποτε θα την αποκτήσει, ότι είναι όμορφη, ότι δεν του αρέσει η δουλειά του αλλά παραμένει σε αυτή λόγω εκείνης και την αποκαλούσε αγαπημένη και λιακάδα του, το Tribunal λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης έκρινε ότι τα πιο πάνω συνιστούσαν σεξουαλική παρενόχληση. [6] Australian Human Rights Commission, Effectively Preventing and Responding to Sexual Harassment: A Code of Practice for Employers (2008), page 11, Κώδικας Πρακτικής Για την Αντιμετώπιση της Σεξουαλικής Παρενόχλησης και Παρενόχλησης στην Εργασία, Γενικές Αρχές και Παραδείγματα, Αρχή Ισότητας, Γραφείο Επιτρόπου Διοικήσεως, 2007 σελίδα 9. [7] Στην υπόθεση Craddock v Fontoura t/a Countyclean ET/1402999/99 date 4/8/2010 όπου ο εργοδότης εισηγείτο σε ένα εργοδοτούμενο να εμπλακεί σε σχέση με μια άλλη εργοδοτούμενη λέγοντας του ότι πρέπει να βγει ραντεβού με τη συγκεκριμένη εργοδοτούμενη, ότι θα πρέπει να παντρευτεί και ότι είναι κρίμα που η συγκεκριμένη εργοδοτουμένη είχε δεσμό και κανονίζοντας τον να πάει σε σεμινάριο με τη συγκεκριμένη εργοδοτούμενη λέγοντας του ότι καλό είναι να γνωριστούν καλύτερα, το Employment Tribunal έκρινε ότι αυτή η συμπεριφορά ήταν ανεπιθύμητη από τον εργοδοτούμενο και ως εκ τούτου συνιστούσε σεξουαλική παρενόχληση ασχέτως αν η πρόθεση του εργοδότη ήταν απλώς να βρει μια κοπέλα στον εργοδοτούμενο του.</div>\n<p class=\"lf-p\">[8] Ι. Κουκιάδης, Εργατικό Δίκαιο, Ατομικές Εργασιακές Σχέσεις και το Δίκαιο της Ευελιξίας της Εργασίας, Στ' Έκδοση, 2012, Εκδόσεις Σάκκουλα, σελίδα 788. [9] Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ο ορισμός της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς στις υποθέσεις παρενόχλησης έχει δοθεί στην απόφαση Henson City of Dundee 683F 2d 897 : \"conduct must be unwelcome in the sense that the employee did not solicit or incite it, and..that the employee regarded the conduct as undesirable or offensive.\" [10] Στ. Γιαννακούρου, Η Ίση Μεταχείριση Ανδρών και Γυναικών κατά το Κοινοτικό και Ελληνικό Εργατικό Δίκαιο, 2008, Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, σελίδα 158. [11] \"As to whether the conduct is unwelcome, there may well be difficult factual issues to resolve. In general terms, some conduct, if not expressly invited, could properly be described as unwelcome. A woman does not, for example, have to make it clear in advance that she does not want to be touched in a sexual manner. At the lower end of the scale, a woman may appear, objectively, to be unduly sensitive to what might otherwise be regarded as unexceptional behaviour. But because it is for each person to define their own levels of acceptance, the question would then be whether by words or conduct she had made it clear that she found such conduct unwelcome. It is not necessary for a woman to make a public fuss to indicate her disapproval; walking out of the room might be sufficient. Tribunals will be sensitive to the problems that the victims may face in dealing with a man, perhaps in a senior position to herself, who will be likely to deny that he was doing anything untoward and whose defence may be that the victim was being over sensitive. Provided that any reasonable person would understand her to be rejecting the conduct of which she was complaining, continuation of the conduct would, generally be regarded as harassment.\" [12] Στ. Γιαννακούρου, Η Ίση Μεταχείριση Ανδρών και Γυναικών κατά το Κοινοτικό και Ελληνικό Εργατικό Δίκαιο, 2008, Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, σελίδα 158. [13] Owens, Morgan and Gomes, Implementing the E.U' s New Sexual Harassment Directive: Are employers entitled to a defense? , J. Individual Employment Rights, Vol 11(2), 2003-2004, page 93: \" By employing the word \"unwanted\" the directive appears congruent with U.S Law, and we assert that the crux of the determination is whether the employee had a meaningful choice when being exposed to objectionable behavior.\". Στην απόφαση του Supreme Court των Η.Π.Α. Meritor Savings Bank v. Vinson 477 US 57 (1986) αποφασίστηκε ότι το ερώτημα είναι κατά πόσον η παραπονούμενη με τη συμπεριφορά της έδειξε ότι κατ΄ ισχυρισμόν σεξουαλικές προτάσεις δεν ήταν ευπρόσδεκτες και όχι αν η συμμετοχή της σε σεξουαλική επαφή ήταν θεληματική.</p>\n<p class=\"lf-p\">[14] M.Connolly, Discrimination Law, 2nd Edition, Sweet&amp; Maxwell, page 144: \"There is no need to show that the conduct was related to the victim's sex, only that it was sexual. Thus, it is no defence, that the sexual conduct treats male and female .... claimants equally badly.\" [15]M.Connolly, Discrimination Law, 2nd Edition, Sweet&amp; Maxwell, page 144: \" The conduct may take any form, such as oral , written or the displaying of pictures.\", Australian Human Rights Commission, Effectively Preventing and Responding to Sexual Harassment : A code of Practice for Employers (2008), page14: \" What is a 'conduct of a sexual nature'? The unwelcome behavior must have a sexual element, overtone or implication..conduct of a sexual nature '..includes making a statement of a sexual nature to a person, or in the presence of a person , whether the statement is made orally or in writing'.... Courts have also interpreted 'conduct of a sexual nature' broadly. Conduct that may not, in isolation, appear to be sexual in nature, may become so because of the surrounding circumstances. For example, in Shiels v James and Lipman Pty Ltd [2000]FMCA2 the Federal Magistrates Court found that flicking rubber bands at a co-worker's legs was conduct of a sexual nature because it was part of a pattern of sexual behavior.\" [16] Australian Human Rights Commission, Effectively Preventing and Responding to Sexual Harassment: A code of Practice for Employers (2008), pages 15-16, Κώδικας Πρακτικής Για την Αντιμετώπιση της Σεξουαλικής Παρενόχλησης και Παρενόχλησης στην Εργασία, Γενικές Αρχές και Παραδείγματα, Αρχή Ισότητας, Γραφείο Επιτρόπου Διοικήσεως, 2007 σελίδα 13. [17] Τα άρθρα 7, 8, 9, και 10 του Ν.205(Ι)/2002 αφορούν όλα τα στάδια προσχώρησης και ανέλιξης στην εργασία καθώς και εξόδου από την εργασία (από τις διαδικασίες επιλογής κατάλληλου υποψηφίου μέχρι και τους όρους αφυπηρέτησης ή απόλυσης ενός εργοδοτούμενου) και καλύπτουν σε ότι αφορά στην πρόσβαση την απασχόληση, στην εργασία και στους όρους ή συνθήκες απασχολήσεως. [18] Στον Κώδικα Πρακτικής της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σημειώνεται ότι : «Είναι απαράδεκτο, εφόσον μια τέτοια συμπεριφορά είναι ανεπιθύμητη, παράλογη και προσβλητική γι' αυτόν που την υφίσταται, η απόκρουση ή η υποταγή ενός ατόμου σε μια τέτοια συμπεριφορά εκ μέρους των εργοδοτών ή εργαζομένων (περιλαμβανομένων ιεραρχικά ανώτερων ή ομοιόβαθμων) να χρησιμοποιείται φανερά ή συγκαλυμμένα ως βάση για τη λήψη απόφασης, η οποία επηρεάζει ....αποφάσεις που ρυθμίζουν θέματα αμοιβής ή άλλα υπηρεσιακά θέματα ή/ και μια τέτοια συμπεριφορά δημιουργεί για το θιγόμενο εργασιακό περιβάλλον χαρακτηριζόμενο από φόβο, εχθρότητα ή ταπείνωση.»</p>\n<p class=\"lf-p\">[19] Australian Human Rights Commission, Effectively Preventing and Responding to Sexual Harassment : A code of Practice for Employers (2008), pages29-30, ACAS A guide for employees, Bulling and Harassment at work, page 2, Employment Statutory Code 2010, chapters 7 and 9. [20] Βλέπε Οδηγό σελ.23. [21] Θεωρείται ότι τέτοιο μέτρο λαμβάνεται όταν εισάγεται κώδικας συμπεριφοράς για αποτροπή των απαγορευμένων πράξεων ή παραλείψεων και λαμβάνονται επαρκή πρακτικά μέτρα για την εφαρμογή των όσων καθορίζονται στον κώδικα. [22] Το άρθρο 24 της Οδηγίας 2006/54/ΕΚ προβλέπει ότι : « Τα κράτη μέλη εισάγουν στην εθνική έννομη τάξη τα μέτρα που απαιτούνται για την προστασία των εργαζομένων ....κατά της απόλυσης ή άλλης δυσμενούς μεταχείρισης που θα συνιστούσε αντίδραση του εργοδότη σε καταγγελία εντός της επιχείρισης ή σε κίνηση δικαστικής διαδικασίας με στόχο να επιβάλει τη συμμόρφωση προς την αρχή της ίσης μεταχείρισης.» [23] Panayiotou v Chief Constable Paul Kernaghan [2014] Appeal No.UKEAT/0436/13. Στην Martin v Devonshires Solicitors [2010] Appeal No. UKEAT/0086/10 λέχθηκαν τα πιο κάτω: \"The question in any claim of victimisation is what was the \"reason\" that the respondent did the act complained of: if it was, wholly or in substantial part, that the claimant had done a protected act, he is liable for victimisation; and if not, not. In our view there will in principle be cases where an employer has dismissed an employee (or subjected him to some other detriment) in response to the doing of a protected act (say, a complaint of discrimination) but where he can, as a matter of common sense and common justice, say that the reason for the dismissal was not the complaint as such but some feature of it which can properly be treated as separable.</p>\n<p class=\"lf-p\">The most straightforward example is where the reason relied on is the manner of the complaint. Take the case of an employee who makes, in good faith, a complaint of discrimination but couches it in terms of violent racial abuse of the manager alleged to be responsible; or who accompanies a genuine complaint with threats of violence; or who insists on making it by ringing the Managing Director at home at 3 o'clock in the morning. In such cases it is neither artificial nor contrary to the policy of the anti-victimisation provisions for the employer to say \"I am taking action against you not because you have complained of discrimination but because of the way in which you did it\". Indeed it would be extraordinary if those provisions gave employees absolute immunity in respect of anything said or done in the context of a protected complaint.\" [24] Στο άρθρο 8 της Οδηγίας 2006/54/ΕΚ προνοούνται τα εξής: «Τα κράτη μέλη εισάγουν στην εθνική έννομη τάξη τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζεται πραγματική και αποτελεσματική αποζημίωση ή αντιστάθμιση, όπως καθορίζεται από τα κράτη μέλη, για την απώλεια και τη ζημία που υφίσταται ένα πρόσωπο ως αποτέλεσμα διάκρισης λόγω φύλου, κατά τρόπο αποτρεπτικό και ανάλογο προς την υποσθείσα ζημία. Η εν λόγω αποζημίωση ή αντιστάθμιση δεν μπορεί να περιορισθεί εκ των προτέρων από καθορισμένο ανώτατο όριο, εκτός από τις περιπτώσεις όπου ο εργοδότης μπορεί να αποδείξει ότι η μόνη ζημία που υπέστη ο αιτών συνεπεία διάκρισης κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας έγκειται στην άρνηση να ληφθεί υπόψη η αίτηση εργασίας του.» [25] Στο Ηνωμένο Βασίλειο οι σχετικές νομοθεσίες που δημιουργούν το αστικό αδίκημα της διάκρισης διευκρινίζουν ότι όλες οι διαδικασίες που αφορούν αιτήσεις που στηρίζονται σε παράνομες διακρίσεις προχωρούν ως να είναι διαδικασίες που αφορούν αστικά αδικήματα. Βλέπε Chagger v Abby National [2010]IRLR 47, Ministry Of Defence v Cannock [1994] ICR 918. [26] Osei-Adjei v RM Education Ltd UKEAT/0461/12 date 24/9/13 [27] Sheriff v Klyme Tugs (Lowerstoft) Ltd [1999] IRLR 481 [28] M.Connolly ,Discrimination Law, 2nd Edition , Sweet&amp; Maxwell, page 372. [29] Βλέπε Interaction Recruitment PLC v. Morris Appeal No.UKEAT /0090/14/BA: \"Awards for injury to feelings .... As to the precise level of award under this head, much obviously depend upon the particular case, which in turn will depend on the evidence given and the injury found to have been suffered by the particular individual ....\". The Cadogan Hotel Partners ltd v. Ozog (2014) UKEAT 001-14-1505: \"..... in making an award for injury for feelings the task of an employment Tribunal is to consider what degree of hurt feelings has been sustained and to award damages accordingly .... in deciding which of the Vento bands applies to a particular case the Tribunal will wish to take account of relevant factors such as whether the discrimination formed a part of a campaign of harassment over a longer period, but also to what actual loss was attributable to the discrimination suffered\".</p>\n<p class=\"lf-p\">[30] Da' Bell v NSPCC [2010] IRLR 19 [31] Άρθρο 4(1) « Τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τα εθνικά δικαστικά τους συστήματα, λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε, όταν ένα πρόσωπο κρίνει ότι θίγεται από τη μη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης και παρουσιάζει, ενώπιον δικαστηρίου ή άλλης αρμόδιας αρχής, πραγματικά περιστατικά από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη άμεσης ή έμμεσης διάκρισης, να επιβάλλεται στον εναγόμενο να αποδείξει ότι δεν υπήρξε παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης.» [32] Βλέπε Απόφαση Case C-127/92 Enderby [1993]ECR I-5535, Απόφαση Case C-109/88 Danfoss [1989] ECR I-3199; C.Barnard, EC Employment Law, 3rd Edition, Oxford University Press ,σελ. 373-375,440. [33] Melbury Developments Limited v. Arturs Valpeters, ADE/09/16, EDA0917, ημερ. 16.9.2009: «Section 85A of the Act provides for the allocation of the probative burden in cases within its ambit. This requires that the Complainant must first establish facts from which discrimination may be inferred. What those facts are will vary from case to case and there is no closed category of facts which can be relied upon. All that is required is that they be of sufficient significance to raise a presumption of discrimination. However they must be established as facts on credible evidence. Mere speculation or assertions, unsupported by evidence, cannot be elevated to a factual basis upon which an inference of discrimination can be drawn. Section 85A places the burden of establishing the primary facts fairly and squarely on the Complainant and the language of this provision admits no exception to that evidential rule. In this case it was submitted that the Complainant was treated badly by the Respondent and the Court was invited to infer that he was so treated because of his race. Such an inference could only be drawn if there was evidence of some weight from which it could be concluded that persons of a different race or nationality were or would be treated more favourably. All that has been proffered in support of that contention is a mere assertion unsupported by any evidence.». [34] Βλέπε π.χ Revenue Commissioners v O' Mahony, Determination No. EDA 033 ημερ.27.01.2003. Στη σελ. 13 της απόφασης αναφέρεται ότι: «In applying this test the Court must consider if the complainants have established the primary facts on which they placed reliance in furtherance of the complaint of discrimination. If those facts are established the Court must then consider if they are of sufficient significance to raise a presumption of discrimination . If that evidential burden is not discharged the complainants cannot succeed. If that burden is discharged it then becomes a matter for the respondent to prove, on the balance of probabilities, that the complainants' age was not a factor that influenced their exclusion from the...».</p>\n<p class=\"lf-p\">[35] Σημειώνουμε ότι το Employment Appeal Tribunal στην απόφαση Martin v Devonshire Solicitors [2011] ICR 352 ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με τον ρόλο των προνοιών που αφορούν το βάρος απόδειξης σε υποθέσεις παράβασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης : \".... Those provisions are important in circumstances where there is room for doubt as to the facts necessary to establish discrimination - generally, that is, facts about the respondent's motivation (in the sense defined above) because of the notorious difficulty of knowing what goes on inside someone else's head - \"the devil himself knoweth not the mind of man\" (per Brian CJ, YB 17 Ed IV f.1, pl. 2). But they have no bearing where the tribunal is in a position to make positive findings on the evidence one way or the other, and still less where there is no real dispute about the respondent's motivation and what is in issue is its correct characterisation in law.\" [36]Βλέπε παράγρ. 17-18 της απόφασης Igen Ltd v Wong «The first stage requires the claimant to prove facts from which the tribunal could, apart from the section, conclude in the absence of an adequate explanation that the respondent has committed, or is to be treated as having committed, the unlawful act of discrimination against the complainant. The tribunal is required to make an assumption of the first stage which may be contrary to reality, the plain purpose being to shift the burden of proof at the second stage so that unless the respondent provides an adequate explanation, the complainant will succeed. It would be inconsistent with that assumption to take account of an adequate explanation by the respondent at the first stage. The second stage, which only comes into effect if the complainant has proved those facts, requires the respondent to prove that he did not commit or is not to be treated as having committed the unlawful act, if the complaint is not to be upheld. If the second stage is reached, and the respondent´s explanation is inadequate, it will be not merely legitimate but also necessary for the tribunal to conclude that the complaint should be upheld.» [37] Βλέπε παραγρ 19 της απόφασης Igen Ltd v Wong «: «Although there are two stages in the tribunal´s decision making process, tribunals should not divide hearings into two parts to correspond to those stages.» [38] To Court of Appeal στην απόφαση του στην υπόθεση Madarassy v Normura International plc [2007] IRLR 246 σε σχέση με το ποια μαρτυρία εξετάζεται σε κάθε στάδιο ανέφερε τα πιο κάτω :\"Although ...involves a two-stage analysis of the evidence , it does not expressly or impliedly prevent the tribunal at the first stage from the hearing, accepting or drawing inferences from evidence adduced by the respondent disputing and rebutting the claimant's evidence of discrimination. The respondent may adduce evidence at the first stage to show that the acts which are alleged to be discriminatory never happened, or that, if they did, they were not less favourable treatment of the claimant, or that the comparators chosen by the claimant or the situations with which comparisons are made are not truly like the claimant or the situation of the claimant, or that , even if there has been less favourable treatment of the claimant was not on the ground of sex..Such evidence from the respondent could, if accepted by the tribunal, be relevant as showing that, contrary to the claimant's allegations of discrimination, there is nothing in the evidence from which the tribunal could properly infer a prima facie case of discrimination on the proscribed ground.\"</p>\n<p class=\"lf-p\">[39] «Άρθρο. 26.—(1) Κάθε Αρχιεπιθεωρητής και Επιθεωρητής έχει, για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος Νόμου, τις ακόλουθες εξουσίες: (α) Να εισέρχεται, με την επίδειξη της ταυτότητάς του, ελεύθερα και χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας, σε οποιοδήποτε χώρο απασχολήσεως, εκτός από οικιακά υποστατικά:</p>\n<p class=\"lf-p\">Νοείται ότι, η είσοδος σε οικιακά υποστατικά μπορεί να γίνεται, αφού εξασφαλισθεί η γραπτή συγκατάθεση του κατόχου τους· (β) να εισέρχεται κατά τη διάρκεια της ημέρας σε οποιουσδήποτε χώρους όπου είχε εύλογους λόγους να πιστεύει ότι πρέπει να επιθεωρηθούν. Προκειμένου για οικιακά υποστατικά, έχει εφαρμογή και στις περιπτώσεις αυτές η παράγραφος (α) του παρόντος εδαφίου· (γ) να συνοδεύεται από αστυνομικό, αν έχει εύλογη αιτία να πιστεύει ότι θα παρεμποδισθεί στην άσκηση των εξουσιών του ή την εκτέλεση των καθηκόντων του. Η Αστυνομία έχει υποχρέωση να διαθέτει έναν ή περισσότερους αστυνομικούς για να συνοδεύουν τον Επιθεωρητή όταν αυτός το ζητήσει· (δ) να συνοδεύεται από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κρίνει αναγκαίο· (ε) να προβαίνει σε ελέγχους, επιθεωρήσεις, έρευνες, ανακρίσεις, ή εξετάσεις που θεωρεί αναγκαία για τη διαπίστωση της εφαρμογής των διατάξεων, του παρόντος Νόμου, και ιδίως· (i) να απαιτεί από οποιοδήποτε πρόσωπο, για το οποίο έχει εύλογη αιτία να πιστεύει ότι μπορεί να παράσχει πληροφορίες ή διευκρινίσεις σχετιζόμενες με οποιαδήποτε επιθεώρηση που αφορά την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Νόμου, να απαντά σε σχετικές ερωτήσεις, μόνο του ή με την παρουσία οποιουδήποτε άλλου προσώπου, την οποία μπορεί ο Επιθεωρητής να απαιτήσει ή να επιτρέψει, καθώς και να απαιτεί από το πρόσωπο αυτό να υπογράφει δήλωση ότι οι απαντήσεις του είναι αληθείς· (ii) να απαιτεί την παρουσίαση οποιουδήποτε .βιβλίου, αρχείου, πιστοποιητικού ή άλλου εγγράφου ή στοιχείου του οποίου την εξέταση θεωρεί αναγκαία για τους σκοπούς του ελέγχου της εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος Νόμου, να τα επιθεωρεί, να τα εξετάζει και να λαμβάνει αντίγραφα αυτών εν όλω ή εν μέρει· (iii) να επιβάλλει την ανάρτηση ανακοινώσεων και άλλων εγγράφων που έχουν παρασχεθεί για τον σκοπό αυτόν από την αρμόδια αρχή ή οργανώσεις των εργαζομένων, κατ' εφαρμογή του άρθρου 13 του παρόντος Νόμου· (iv) να απαιτεί από οποιοδήποτε πρόσωπο στο χώρο εργασίας να του παρέχει, για θέματα τα οποία είναι υπό τον έλεγχο ή την ευθύνη του προσώπου αυτού, τις διευκολύνσεις και τη βοήθεια που είναι αναγκαίες για να τον υποβοηθήσουν να ασκήσει οποιεσδήποτε από τις εξουσίες που του παρέχονται δυνάμει του άρθρου αυτού· (στ) να ζητεί τη συνδρομή οποιασδήποτε δημόσιας υπηρεσίας ή αρχής, η οποία και υποχρεούται να του την παράσχει.</p>\n<div class=\"lf-abs\"><span class=\"lf-abs-num\">(2)</span>Κατά τη διάρκεια της κατά εδάφιο (1) του παρόντος άρθρου επίσκεψής του για επιθεώρηση, ο Αρχιεπιθεωρητής και ο Επιθεωρητής που διενεργεί την επιθεώρηση θα ενημερώνει τον εργοδότη ή εκπρόσωπο του για την παρουσία του, εκτός εάν θεωρεί ότι αυτό θα επηρεάσει δυσμενώς την εκτέλεση των καθηκόντων του.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο</div></div>", "next": 0}