{"html": "<div class=\"lf-doc\"><p class=\"lf-p\">Με την αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας το Δικαστήριο έχει καταλήξει σε ευρήματα αναφορικά με την ιατρική κατάσταση του Ενάγοντα περιλαμβανομένων της φύσης, έκτασης και βαθμού σοβαρότητας των σωματικών βλαβών που υπέστηκε συνεπεία του ατυχήματος που είχε, στα οποία και παραπέμπω καθότι η εκ νέου διατύπωση τους δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε χρήσιμο ή πρακτικό σκοπό. Το Δικαστήριο σαφώς λαμβάνει υπόψη του τη φύση, μορφή, έκταση και σοβαρότητα των τραυμάτων του Ενάγοντα που έχουν περιγραφεί αναλυτικά πιο πάνω και στα οποία παραπέμπω. Το Δικαστήριο ακόμη λαμβάνει υπόψη του την μεταφορά του Ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού με ασθενοφόρο και τον εκεί καθαρισμό της πληγής, τη συρραφή του θλαστικού τραύματος και την ακινητοποίηση του δαχτύλου, την φλεγμονή, το ερύθρεμα και το οίδημα που εκ των υστέρων δημιουργήθηκαν, την θεραπεία με παράλληλη αντιβιοτική αγωγή και την μερικώς επανάταξη του υπεξαρθρήματος με τοπική αναισθησία από τον Δρ.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ιωάννου, τις 3 επεμβάσεις που ο Ενάγοντας είχε στον Δρ. Σιμιλλίδη (την ανοικτή ανάταξη του κατάγματος και αρθρόδεση της ενδοαφαλαγγικής άρθρωσης δια της συγκράτησης με δύο μεταλλικές βελόνες-συνδετήρες (K-wires) υπό γενική αναισθησία, η οποία άρθρωση μέχρι τότε παρουσίασε οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις, η αφαίρεση των δύο μεταλλικών βελόνων-συνδετήρων μετά από 35 ημέρες και αφαίρεση του νυχιού κάτω από τοπική νάρκωση λόγω διαπύησης στο αριστερό μεγάλο δάχτυλο του ποδιού του Ενάγοντα), η παραμονή του Ενάγοντα στην Πολυκλινική Υγεία για 2 ημέρες, η χορηγία αναρρωτικής άδειας μέχρι τις 31.12.06 καθώς και οι 8 μετεγχειρητικές επισκέψεις του Ενάγοντα στον Δρ Σιμιλλίδη.</p>\n<p class=\"lf-p\">Επιπλέον, το Δικαστήριο δέχεται ότι ο Ενάγοντας υπέστηκε πόνο και ταλαιπωρία κατά τον τραυματισμό του καθώς και το ότι είχε διάφορες επίπονες θεραπευτικές αγωγές που συνολικά διήρκησαν μέχρι τις 31.12.06 μέσα από την οποία επίσης υπέστηκε ταλαιπωρία.</p>\n<p class=\"lf-p\">Από την άλλη σημειώνεται το γεγονός ότι με την επιστροφή στην εργασία του μετά τη λήξη της αναρρωτικής άδειας του ο Ενάγοντας ασκεί τα ίδια καθήκοντα που εκτελούσε και πριν από το ατύχημα του. Παρατηρώ ακόμη ότι το αποτέλεσμα της θεραπείας που του έγινε κρίνεται πλήρως ικανοποιητικό ενώ η μετατάρσο-φαλαγγική άρθρωση παρουσιάζει φυσιολογική κινητικότητα. Τα πιο πάνω συνηγορούν σε φυσιολογική βάδιση χωρίς χωλότητα και κατ' επέκταση απουσία οποιουδήποτε λειτουργικού καταλοίπου από λειτουργικής πλευράς.</p>\n<p class=\"lf-p\">Δεν παραγνωρίζω ότι θα παραμείνει μόνιμα μία επουλωμένη ουλή μήκους 4 εκατοστών στην ραχιαία επιφάνεια του μεγάλου δαχτύλου του αριστερού ποδιού, για την οποία δεν υπάρχει μαρτυρία ότι δημιουργεί στον Ενάγοντα οποιοδήποτε κοσμητικό πρόβλημα που να δικαιολογεί χειρουργική επέμβαση.</p>\n<p class=\"lf-p\">Επίσης δεν αγνοώ ότι ο Ενάγοντας θα αισθάνεται ήπιες στιγμιαίες ενοχλήσεις μετά από παρατεταμένη φόρτιση του κάτω άκρου.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ακόμη δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στα πλαίσια της θεραπείας που χορηγήθηκε στον Ενάγοντα υπήρξε αρθρόδεση της ενδοαφαλαγγικής άρθρωσης πράγμα που οδήγησε σε απουσία κινητικότητας της. Θεωρώ ότι η εξέλιξη αυτή, αν και αναγκαία στα πλαίσια αποθεραπείας του Ενάγοντα, εντούτοις αναπόφευκτα δημιούργησε ένα είδος μειονεκτήματος που δεν υπήρχε πριν από το επίδικο ατύχημα. Παρόλο ότι δέχομαι ότι ο Ενάγοντας θα βαδίζει φυσιολογικά, πάντοτε υπό το φως των προαναφερόμενων ήπιων στιγμιαίων ενοχλήσεων μετά από παρατεταμένη φόρτιση του κάτω άκρου, εντούτοις δέχομαι παράλληλα ότι ο μη αποκλεισμός προβλήματος κάποιας στιγμής κατά τη διάρκεια τρεξίματος ή συμμετοχής σε αγώνα ποδοσφαίρου, καλαθόσφαιρας και πετόσφαιρας καθώς επίσης η ανικανότητα του Ενάγοντα για αναρρίχηση και για οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα που απαιτεί σταθεροποίηση στις μύτες των ποδιών και δαχτύλων συνεπεία της μη κινητικότητας της ενδοαφαλαγγικής άρθρωσης λόγω αρθρόδεσης της, προκαλεί στον Ενάγοντα μια μορφή μειονεκτήματος απέναντι στους φίλους, γνωστούς και γενικά συνανθρώπους του, το οποίο μειονέκτημα, όπως έχω ήδη πει, δεν υπήρχε πριν από το επίδικο εργατικό ατύχημα.</p>\n<p class=\"lf-p\">Το θέμα αυτό δεν εμπίπτει στην αυστηρή έννοια της 'αναπηρίας' επειδή δεν πρόκειται για μορφή αναπηρίας. Ούτε βέβαια πρόκειται για λειτουργικό κατάλοιπο. Είναι απλά ένα μειονέκτημα που στερεί στον Ενάγοντα το δικαίωμα να εκτελεί απρόσκοπτα ορισμένες δραστηριότητες και αθλήματα και καθόλου κάποια άλλα περιορισμένης μορφής, το οποίο με την παρουσία του κάνει τον Ενάγοντα να υστερεί από άλλους συνανθρώπους του σε σχέση με την τυχόν επιθυμία του για συμμετοχή σε τέτοιου είδους δραστηριότητες ή αθλήματα ή ενδιαφέροντα.</p>\n<p class=\"lf-p\">Για αποτελεσματική αντιμετώπιση του θέματος των γενικών αποζημιώσεων έχω διεξέλθει με προσοχή όλες τις σχετικές αποφάσεις. Άντλησα επίσης καθοδήγηση από τα συγγράμματα 'Κεφάλαιο 148: Αστικά Αδικήματα-Δίκαιο και Αποφάσεις', έκδοση 2003 των κ.κ. Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, 'Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες', έκδοση 1996 του κ. Φρίξου Νικολαΐδη και McGregor on Damages, 17η έκδοση. Στα πλαίσια υπολογισμού ενός εύλογου και δίκαιου ποσού γενικών αποζημιώσεων σχετικά με την πτυχή αυτή που να αντικατοπτρίζουν την όσο δυνατό πραγματική κατάσταση του Ενάγοντα, δεν έχω εντοπίσει περίπτωση όπου υπήρχαν ακριβώς οι ίδιες περιστάσεις με την παρούσα.</p>\n<p class=\"lf-p\">Στην υπόθεση Κυριάκου v. Λοϊζίδη (1999) 1Α Α.Α.Δ. 414 επιδικάστηκε ποσό ύψους Λ.Κ.£6.000 επί πλήρους ευθύνης για τραύματα στο δεξί χέρι και δεξί γόνατο. Η εφεσείουσα υπεβλήθηκε σε εγχείρηση υπό γενική αναισθησία κατά την οποία τοποθετήθηκαν σύρματα εσωτερικά για ακινητοποίηση των καταγμάτων. Ένα μήνα αργότερα τα σύρματα αφαιρέθηκαν με τοπική αναισθησία. Παρέμεινα ουλές στο δεξιό μετακάρπιο, στην πρώτη φάλαγγα του δεξιού τετάρτου δαχτύλου και στην εσωτερική πλευρά του δεξιού γόνατος. Υπήρχε περιορισμός κίνησης της πρώτης φαλαγγικής άρθρωσης του δεξιού τετάρτου δαχτύλου κατά 10 μοίρες. Η δική μας περίπτωση θεωρείται σοβαρότερη από την υπόθεση αυτή.</p>\n<p class=\"lf-p\">Η υπόθεση Ανδρέου v. Θεμιστοκλέους (2004) 1Α Α.Α.Δ. 355 στην οποία ευγενικά με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα όπου επιδικάστηκαν αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ.£30.000 που κατ' έφεση αυξήθηκαν σε Λ.Κ.£40.000 περιλαμβάνει σαφώς σοβαρότερα τραύματα από τη δική μας περίπτωση και ως εκ τούτου διακρίνεται. Συγκεκριμένα στην υπόθεση εκείνη ο εφεσίβλητος υπέστηκε σοβαρά κατάγματα στις μετατάρσιες και τις μεταταρσοφαλαγγικές αρθρώσεις του δαχτύλου του αριστερού άκρου ποδιού, βαθύ ακανόνιστο θλαστικό τραύμα με ρακοποίηση των μαλακών μορίων, αποκόλληση δέρματος και αποκάλυψη του οστού της κνήμης στο άνω ήμισυ 12 εκατοστών περίπου και βαθύ ακανόνιστο θλαστικό τραύμα με αποκόλληση δέρματος στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος μήκους 10 εκατοστών περίπου. Ο εφεσίβλητος υποβλήθηκε σε πολλές πλαστικές επεμβάσεις για κάλυψη των τραυμάτων με δέρμα για τη βελτίωση της κινητικότητας της άρθρωσης του γόνατος, την απελευθέρωση των μυών και τη βελτίωση της κινητικότητας του κάτω άκρου. Υπήρχαν όμως και μόνιμα κατάλοιπα που ήταν δύσμορφες ουλές, παραμόρφωση και απώλεια κινητικότητας τριών δαχτύλων, χωλότητα περιορισμένου βαθμού, περιορισμός κινητικότητας του αριστερού γόνατος, οίδημα κατά την ορθοστασία και πόνος κατά τη βάδιση. Τα δεδομένα της δικής μας περίπτωσης δεν μπορούν να εξισωθούν με αυτά της πιο πάνω υπόθεσης και ως εκ τούτου μεταξύ τους υπάρχει διαφοροποίηση.</p>\n<p class=\"lf-p\">Όσον αφορά την υπόθεση Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους (1997) 1 Α.Α.Δ. 396 που επίσης με παρέπεμψε ο κύριος Αναστασίου όπου γενικές αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ.£20.000 μειώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε Λ.Κ.£10.000, διαπιστώνω ότι η σοβαρότητα των τραυμάτων που αναφέρει δεν απέχει πολύ από αυτών της δικής μας περίπτωσης, παρά το γεγονός ότι εκτός από υπαισθησία της ραχιαίας επιφάνειας του αριστερού άκρου ποδιού με περιοδική δυσκινησία των δαχτύλων και ουλές στην περιοχή του τραύματος, θλαστικό τραύμα άκρου ποδιού ραχιαίας επιφάνειας με διατομή του εκτείνοντος τένοντος του μεγάλου δαχτύλου, υπάρχουν τραύματα στην κεφαλή, κάταγμα λεκάνης, οίδημα της κρανιοοιγνιακής χώρας, εκδορές αντιβραχίου και άκρας χειρός.</p>\n<p class=\"lf-p\">Σημειώνεται ακόμη ότι για μακρό χρονικό διάστημα η εφεσίβλητη υπέφερε από περιοδική κεφαλαλγία και ίλιγγο που ήταν συμπτώματα μετατραυματικού υποκειμενικού συνδρόμου ενώ η κινητικότητα της αριστερής ποδοκνημικής και άκρου ποδιού δεν είχε επηρεαστεί. Μετά από παρατεταμένη ορθοστασία υπάρχει πιθανότητα να δημιουργηθεί οίδημα στην περιοχή του τραύματος με επακόλουθο τη δυσφορία στην εκτέλεση της εργασίας της. Από το κάταγμα της λεκάνης δεν παρέμεινε κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Η εφεσίβλητη παρέμεινε στο νοσοκομείο για περίοδο 2 εβδομάδων και μετέπειτα για περίοδο 4 μηνών παρακολουθείτο ως εξωτερικός ασθενής. Κάτω από γενική νάρκωση της έγινε καθαρισμός του τραύματος του άνω ποδιού, συρραφή του εκτείνοντος τένοντος του μεγάλου δαχτύλου και συρραφή του τραύματος και ακινητοποίηση του γύψου.</p>\n<p class=\"lf-p\">Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω και εκτιμώντας όλα τα περιστατικά της υπόθεσης αυτής, χωρίς βέβαια να αγνοώ την αποτίμηση της αξίας του χρήματος, επιδικάζω στην Ενάγουσα, το ποσό των €18.000,00 το οποίο, υπό τις περιστάσεις, θεωρώ εύλογο και δίκαιο. (β) Απώλεια μελλοντικών απολαβών Η δυνατότητα του Ενάγοντα να εξασκεί την προ του ατυχήματος εργασία του, πράγμα που έπραξε με την επιστροφή του στην υπηρεσία των Εναγομένων όταν έληξε η αναρρωτική άδεια του, με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κίνδυνος απώλεια μελλοντικών απολαβών του Ενάγοντα συνεπεία του τραυματισμού του. Κατά συνέπεια, δεν υφίσταται εδώ θέμα αποζημίωσης του Ενάγοντα.</p>\n<div class=\"lf-abs\"><span class=\"lf-abs-num\">3.</span>Τόκος:</div>\n<p class=\"lf-p\">Αναφορικά με την επιδίκαση τόκου, παρατηρώ ότι ενώ το εργατικό ατύχημα συνέβηκε στις 26.06.06, η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε από τον Ενάγοντα στις 14.12.07, δηλαδή μετά πάροδο 1,5 έτους περίπου. Παράλληλα, το Δικαστήριο παρατηρεί ότι η αναρρωτική άδεια του Ενάγοντα έληξε στις 31.12.06. Η δε ιατρική γραπτή αναφορά του Δρ. Κοτζιαμάνη εκδόθηκε στις 30.06.06 ενώ το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Σιμιλλίδη εκδόθηκε στις 06.02.07. Το δε ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Ιωάννου, αν και αφορά εξέταση του Ενάγοντα προγενέστερης της θεραπευτικής αγωγής του Δρ. Σιμιλλίδη, εντούτοις εκδόθηκε στις 06.06.07. Ο Ενάγοντας δεν έδωσε οποιαδήποτε πειστική δικαιολογία σε σχέση με την καθυστερημένη προώθηση της αγωγής.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ο Ενάγοντας έχει υποχρέωση για έγκαιρη προώθηση της απαίτησης του. Με τα δεδομένα της αγωγής έχει σημειωθεί αδικαιολόγητη ολιγωρία από μέρους του Ενάγοντα στην προώθηση της υπόθεσης του, η οποία τελικά καταχωρήθηκε υπέρμετρα καθυστερημένα. Στη βάση αυτού κρίνω πως το χρονικό διάστημα τον 1,5 ετών περίπου που διέρρευσε είναι υπέρμετρο και αδικαιολόγητο για το συγκεκριμένο εργατικό ατύχημα, πράγμα που επιτρέπει παρέκκλιση από τις καθιερωμένες αρχές νομολογίας επί του θέματος αυτού. Στην υπόθεση Miller Roza Maria v Ute Petek (1999) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2091 αποφασίστηκε πως πέραν της πρόβλεψης του άρθρου 58Α του Κεφ.148 στις περιπτώσεις που παρατηρείται αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής θα ήταν λανθασμένο να επιδικάζεται τόκος χωρίς να ληφθεί υπόψη η καθυστέρηση αυτή.</p>\n<p class=\"lf-p\">Αντλώντας καθοδήγηση από την πιο πάνω υπόθεση και με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως επιδικαστεί τόκος επί οποιουδήποτε ποσού από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αγωγής, ήτοι από τις 14.12.07.</p>\n<p class=\"lf-p\">Κατάληξη Δικαστηρίου:</p>\n<p class=\"lf-p\">Υπό το φως όλων των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, ο Ενάγοντας απέδειξε την υπόθεση του εναντίον των Εναγομένων στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, στο βαθμό και την έκταση βέβαια που αναφέρεται πιο πάνω.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ως εκ τούτου, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων για τα πιο κάτω ποσά:</p>\n<div class=\"lf-abs\"><span class=\"lf-abs-num\">1.</span>€1.093,50 (ισότιμο σε Λ.Κ.£640,00) ως ειδικές αποζημιώσεις και 2. €18.000,00 ως γενικές αποζημιώσεις.</div>\n<p class=\"lf-p\">Τα πιο πάνω επιδικασμένα ποσά θα φέρουν νόμιμο τόκο ετησίως από 14.12.07 μέχρι εξόφλησης.</p>\n<p class=\"lf-p\">Αναφορικά με τα έξοδα της παρούσας αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων. (Υπ.) .................................</p>\n<p class=\"lf-p\">Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ.</p>\n<p class=\"lf-p\">Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Tort of Negligence/Labour Accident/Breach of Statutory Duty/Breach of contract of employment/Special and General Damages/Final Judgment Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αμέλεια/Εργατικό ατύχημα/Παράβαση θέσμιου καθήκοντος Παράβαση σύμβασης εργοδότησης/ Γενικές και Ειδικές αποζημιώσεις/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο</p></div>", "next": 0}