{"html": "<div class=\"lf-doc\"><p class=\"lf-p\">Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. Ε4/3996 της 23 Ιουλ./24 Αυγ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 691). «1β΄.α)Δια την αποτελεσματικωτέραν εκπλήρωσιν των σκοπών του Ταμείου και την ταχυτέραν εξυπηρέτησιν των ησφαλισμένων αυτού, το Διοικητικόν Συμβούλιον του Ταμείου δύναται, δι’ ειδικών αποφάσεων αυτού, να εκχωρή εις τους Προϊσταμένους των Τοπικών Παραρτημάτων αρμοδιότητας αυτού, ως προς την χορήγησιν των πάσης φύσεως παροχών του Κλάδου Ασθενείας. β)Αι προϋποθέσεις, οι όροι, η διαδικασία χορηγήσεως των εν λόγω παροχών, ο τύπος των ενταλμάτων πληρωμής, ο τρόπος αποδόσεως λογαριασμού υπό των Τοπικών Παραρτημάτων, ως και πάσα ετέρα αναγκαία λεπτομέρεια δια την εφαρμογήν της παρούσης παραγράφου καθορίζονται δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. γ)Αι κατ’ εφαρμογήν της παρούσης παραγράφου πληρωμαί θα εκτελούνται, δι’ ειδικών ενταλμάτων πληρωμής, υπογραφομένων υπό του Προϊσταμένου του Τοπικού Παραρτήματος, εις βάρος ειδικού λογαριασμού ανοιγησομένου, αποφάσει του Διοικητικού Συμβουλίου, παρά Τραπέζη της έδρας του Τοπικού Παραρτήματος».</p>\n<p class=\"lf-p\">Η ανωτέρω παρ. 1β΄, προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 422/3148 της 4/8 Σεπτ. 1975 (ΦΕΚ Β΄ 935, Διόρθ. Ημαρτ. εν ΦΕΚ Β΄ 1197 της 20 Οκτ. 1975) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. διευθύνει τας συνεδριάσεις αυτού και εποπτεύει επί της εκτελέσεως των αποφάσεων αυτού, εκπροσωπεί το Ταμείον εξωδίκως και δικαστικώς, υπογράφει την συνήθη αλληλογραφίαν και λοιπά έγγραφα, ασκεί την εποπτείαν και ανωτέραν διεύθυνσιν επί του διοικητικού Προσωπικού και του Υγειονομικού Προσωπικού του Ταμείου και εν γένει λαμβάνει παν μέτρον, εντός των ορίων του παρόντος και των αποφάσεων του Δ.Σ., τείνον εις πραγμάτωσιν των σκοπών του Ταμείου. Το Δ.Σ. συνέρχεται εις τακτικήν συνεδρίασιν άπαξ καθ’ εβδομάδα, εκτάκτως δε οσάκις ήθελε κληθή υπό του Προέδρου ή τη εγγράφω αιτήσει δύο τουλάχιστον μελών.</p>\n<p class=\"lf-p\">Ευρίσκεται εν απαρτία παρόντων του ημίσεος πλέον ενός εκ των μελών, εν οις απαραιτήτως ο Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος και λαμβάνει αποφάσεις δια της πλειοψηφίας των παρόντων μελών. Εν ισοψηφία, επί φανεράς μεν ψηφοφορίας, υπερνικά η ψηφος του Προέδρου, επί δε μυστικής η πρότασις θεωρείται απορριφθείσα. (Αντί της σελ. 1593(β) Σελ. 1593(γ) Τεύχος 591-Σελ. 113 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 284 Τον Πρόεδρον του Δ.Σ. απόντα ή κωλυόμενον αναπληροί εν παντί ο Αντιπρόεδρος. «Το Δ.Σ., τη εισηγήσει του Προέδρου αυτού δύναται δι’ ειδικής αποφάσεώς του να εξουσιοδοτή τον νομικόν Σύμβουλον του Ταμείου ή οιονδήποτε των υπαλλήλων δια την επί ωρισμένον χρόνον υποβολήν μηνύσεων του Ταμείου κατά παντός οφειλέτου καθυστερούντος τας υπό του άρθρ. 3 του Καταστατικού αυτού καθοριζομένας εισφοράς».</p>\n<p class=\"lf-p\">Το εδάφ. β΄ προστεθέν δια της υπ’ αριθ. 56159/1/53 της 2/12 Δεκ. 1953 (ΦΕΚ Β΄ 270) ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 74930/Σ.878 της 28 Μαΐου/2 Ιουν. 1960 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 240). Περί των συζητήσεων του Δ.Σ. και των λαμβανομένων αποφάσεων τηρούνται πρακτικά άτινα υπογράφονται υπό του Προέδρου, των παρόντων μελών, του Διευθυντού του Ταμείου και του Γραμματέως του Δ.Σ. Ο Διευθυντής του Ταμείου εκτελεί και καθήκοντα εισηγητού άνευ ψήφου εις το Συμβούλιον. Το Δ.Σ. συγκροτεί εις ας περιπτώσεις ενδείκνυται τούτο και είναι δυσχερής η απασχόλησις ολοκλήρου του Δ.Σ. εκ μελών αυτού Επιτροπάς, δι’ αποφάσεως αυτού καθοριζούσης το έργον και την αρμοδιότητα αυτού. Αι συνεδριάσεις του Δ.Σ. δεν είναι δημόσιοι.</p>\n<p class=\"lf-p\">Αντίγραφα τμηματος ή ολοκλήρου των Πρακτικών δύνανται να χορηγηθώσι μετ’ απόφασιν του Δ.Σ. Εν αρχή εκάστου μηνός ανακοινούνται εις το Δ.Σ. η κίνησις των παρά Τράπεζαις λογ/σμών καταθέσεων και εν γένει η οικονομική κατάστασις του Ταμείου και τα πραγματοποιηθέντα κατά τον λήξαντα μήνα έσοδα και έξοδα. «Εις τα μέλη του Δ.Σ. και των Επιτροπών ως και εις τον Εισηγητήν και τους Γραμματείς του Δ.Σ. και των Επιτροπών χορηγείται η κατά τας κειμένας διατάξεις, κατά συνεδρίασιν αμοιβή». Η παρ. 9 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 37098/Σ.864 της 23 Αυγ./9 Σεπτ. 1949 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄154). Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. δικαιούται προσθέτου επιδόματος (δραχ. 3.000) κατά μήνα, (ο δε Αντιπρόεδρος δραχ. 1.500).</p>\n<p class=\"lf-p\">Εις τον Γραμματέα παρέχεται επίδομα δραχμών 1.500 μηνιαίως. Τα επιδόματα ταύτα προσαυξάνονται κατά τας από 1ης Ιουλ. 1941 και εντεύθεν σχετικάς αποφάσεις του Υφυπουργού Εργασίας). «Αι διατάξεις του παρόντος Καταστατικού περί καταβολής παγίας κατα μήνα ή κατά συνεδρίασιν αμοιβής ή αποζημιώσεως δια συμμετοχήν υφ’ οιανδήποτε ιδιότητα εις πάσης φύσεως Συμβούλια ή Επιτροπάς του Ταμείου, δεν έχουσιν εφαρμογήν από 1ης Ιαν. 1958 δια τους κεκτημένους την ιδιότητα του Δημοσίου υπαλλήλου ή του υπαλλήλου Σελ.1594(γ) Τεύχος 591-Σελ. 114 Ν.Π.Δ.Δ. εφ’ όσον ούτοι δικαιούνται των υπό των οικείων Υπουργικών αποφάσεων καθωρισμένων εκάστοτε εξόδων κινήσεως δια την αυτήν υπηρεσιακήν απασχόλησιν». Η ανωτέρω εντός « » δεκάτη τετάρτη παράγραφος προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 51694/Ε.1532 της 30 Αυγ./15 Σεπτ. 1958 αποφ.</p>\n<p class=\"lf-p\">Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 250). Τα έξοδα κινήσεως των ανωτέρω ως και αι αποζημιώσεις κ.λπ. των ιδιωτών, Προέδρου και μελών Δ.Σ. και Επιτροπών, καθορίζονται ήδη δι’ Υπουργικών αποφάσεων. 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 285 Ησφαλισμένοι</p>\n<h4 class=\"lf-art\" id=\"a-6\"><span class=\"lf-art-num\">Άρθρ.6</span></h4>\n<p class=\"lf-p\">1.«Εις την ασφάλισιν του ΤΑΞΥ υπάγονται υποχρεωτικώς και αυτοδικαίως: «α)Τα πρόσωπα τα παρέχοντα κατά κύριον επάγγελμα εξηρτημένην επ’ αμοιβή εργασίαν εις Ξενοδοχεία ύπνου και τα εστιατόρια ή κυλικεία αυτών, περιλαμβανομένων και των του τύπου MOTELS, BUNGALOWS και εν γένει ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, ως και των οικοτροφείων και ενοικιαζομένων δωματίων, ων η συνολική δύναμις ανέρχεται τουλάχιστον εις 10 κλίνας. β)Το πάσης φύσεως προσωπικόν του Τ.Α.Ξ.Υ. ως και ο παρ’ αυτώ Νομικός Σύμβουλος μετά συμπλήρωσιν 5ετούς υπηρεσίας παρά τω Ταμείω. Οι βάσει των διατάξεων του παρόντος εδαφίου υπαγόμενοι εις την ασφάλισιν του Ταμείου δύνανται δι’ αιτήσεώς των υποβαλλομένης εντός ανατρεπτικής προθεσμίας εξ μηνών από της ισχύος της παρούσης ν’ αναγνωρίσουν, ως χρόνον ασφαλίσεώς των εις τον Κλάδον Προνοίας και την προϋπηρεσίαν των παρά τω Τ.Α.Ξ.Υ. από της αρχικής προσλήψεώς των και εντεύθεν Η αναγνώρισις αύτη τελειούται δια της καταβολής υπό του ησφαλισμένου εισφοράς ισοπόσου προς το άθροισμα εισφοράς ησφαλισμένου και εργοδότου, καταβλητέας εις τόσας δόσεις όσοι και οι αναγνωριζόμενοι μήνες. Το ποσόν της εισφοράς ταύτης, ήτις είναι ισόποσος προς την τακτικήν εισφοράν, παρακρατείται υποχρεωτικώς καθ’ έκαστον μήνα εκ των αποδοχών του ησφαλισμένου. Η παρακράτησις άρχεται από του μεθεπομένου της κοινοποιήσεως της περί αναγνωρίσεως αποφάσεως μηνός. Εν περιπτώσει επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως προ της ολοσχερούς εξοφλήσεως της οφειλής, το υπόλοιπον ταύτης παρακρατείται εκ του καταβλητέου εφ’ άπαξ βοηθήματος». Τα ανωτέρω εντός « » εδάφια τροποποιηθέντα δια της υπ’ αριθ. 45080/Σ.496 της 11/25 Ιαν 1961 αποφ.</p>\n<p class=\"lf-p\">Υπ. Εργασίας και της υπ’ αριθ. 107080/Σ.869 της 13/31 Δεκ. 1965 (ΦΕΚ Β΄ 866) ομοίας, αντικατεστάθησαν ως άνω δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 422/1854 της 7/14 Αυγ. 1972 (ΦΕΚ Β΄ 584) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. Τ’ ανωτέρω πρόσωπα συνεχίζουν την υπαγωγήν των εις την ασφάλισιν του Ταμειου και διαρκούντος του χρόνου καθ’ ον δικαιωματικώς ή και εκ λόγων ανεξαρτήτων της θελήσεώς των, δεν προσφέρουν εξηρτημένην εργασίαν, πλην όμως τυγχάνουν εν όλω ή εν μέρει των αποδοχών των (άδειαι, στράτευσις κ.λπ.). Εν περιπτώσει αμφισβητήσεως ως προς την υπαγωγήν ή μη προσώπου τινός εις την ασφάλισιν του Ταμείου, η αμφισβήτησις επιλύεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας μετά γνώμην του Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως. «γ)Εργοδότης απασχολών ξενοδοχοϋπάλληλον υποχρεούται να δηλώση τούτο εις το Τ.Α.Ξ.Υ. Παραλείπων την υποχρέωσιν ταύτην μέχρι της επαληθεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως, υποχρεούται εις αποκατάστασιν πάσης δαπάνης, εις ην ήθελε υποβληθή το Ταμείον, εκ της χορηγήσεως παροχών εις παρ’ αυτού απασχολούμενον πρόσωπον». Το εδάφ. γ΄ προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 70690/Σ.1651 της 24 Νοεμ./14 Δεκ. 1955 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 222). «γ.Τα πρόσωπα, που παρέχουν την προσωπική τους εργασία με σύμβαση μίσθωσης έργου, εφόσον πρόκειται για απασχόληση, η οποία παρέχεται κατά κύριο επάγγελμα και, όσον αφορά τον χρόνο και τον τόπο απασχολήσεως, με συνθήκες απαντώμενες επί μισθώσεων εργασίας. Απασχολήσεις της ανωτέρω μορφής στον ίδιο εργοδότη, οι οποίες αντιστοιχούν με λιγώτερες των 5 ημερών εργασίας κατά μήνα, δεν καταλαμβάνονται από τη διάταξη αυτή».</p>\n<p class=\"lf-p\">Η νέα περίπτ. γ΄ προστέθηκε από την παρ. 1 της 422/751/18-25 Ιουν. 1984 (ΦΕΚ Β΄ 418), (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 501/24 Ιουλ. 1984) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. «2.Η ιατρική περίθαλψη παρέχεται και στα μέλη της οικογένειας των αμέσως ασφαλισμένων. Σαν μέλη θεωρούνται οι εξής: α)Η σύζυγος ή ο σύζυγος β)Τα άγαμα τέκνα (νόμιμα, νομιμοποιηθέντα), αναγνωρισθέντα, υιοθετηθέντα, προγονοί και σε γυναίκα ασφαλισμένη και τα φυσικά τέκνα μέχρι συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας τους και όταν συνεχίζουν τις σπουδές τους μέχρι συμπληρώσεως του 24ου έτους της ηλικίας τους. γ)Η μητέρα και ο πατέρας και οι θετοί γονείς με τις ίδιες με τους φυσικούς γονείς προϋποθέσεις. δ)Οι ορφανοί από πατέρα και μητέρα εγγονοί και αδελφοί όπως και οι ορφανοί μόνο από πατέρα ή μητέρα αδελφοί ή εγγονοί, εάν όμως ο γονέας που ζει λογίζεται σαν μέλος της οικογένειας του ασφαλισμένου, μέχρι συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας τους, και εφ’ όσον είναι άγαμοι».</p>\n<p class=\"lf-p\">Η παρ. 2 τροποποιήθηκε ως άνω από την 422/1836/3 Δεκ. 1982-4 Φεβρ. 1983 (ΦΕΚ Β΄ 48) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. 3.Τα πρόσωπα τ’ αναφερόμενα εν τη προηγουμένη παραγράφω, θεωρούνται ως μέλη οικογενείας του ησφαλισμένου, εφ’ όσον συμβιούσι μετ’ αυτού και η συντήρησίς των, προκειμένου περί των υπό στοιχ. β΄, γ΄ και δ΄ κατηγοριών, βαρύνει κυρίως αυτόν. Θεωρείται ότι υπάρχει συμβίωσις και εάν δια σοβαρούς λόγους, ορισθησομένους δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. ο σύζυγος, η σύζυγος ή τα τέκνα δεν διαμένουσι προσωρινώς υπό την αυτήν στέγην. (Αντί για τη σελ. 1594,01(γ) Σελ. 1594,01(δ) Τεύχος 231-Σελ. 111 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 39.Ν.μ.2 286 4.Δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. η ιατρική περίθαλψις να παρέχεται εν όλω ή εν μέρει εις τα τέκνα και μετά την συμπλήρωσιν του κατά την παρ. 2 ορίου ηλικίας, εφ’ όσον είναι ανίκανα προς πάσαν εργασίαν. 5.Μέλη οικογενείας ησφαλισμένα κατά της ασθενείας παρ’ οιωδήποτε ασφαλιστικώ οργανισμώ ασφαλίζοντα την ασθένειαν δεν δύνανται ν’ ασφαλισθώσι παρά τω Τ.Α.Ξ.Υ. 6.Το Ταμείον δύναται να ζητήση οιαδήποτε πιστοποιητικά και πληροφορίας δια την απόδειξιν της ιδιότητος μέλους οικογενείας ησφαλισμένου και πληρώσεως των ανωτέρω προϋποθέσεων.</p>\n<p class=\"lf-p\">Σελ. 1594,02(δ) Τεύχος Ζ31-Σελ. 112 39.Ν.μ.2 Ταμείο Ασφαλίσεως Ξενοδοχοϋπαλλήλων (ΤΑΞΥ) 287 7.Εν περιπτώσει θανάτου του ησφαλισμένου η περίθαλψις των μελών της οικογενείας λήγει μετά εξάμηνον από του θανάτου δια τους έχοντας ασφάλισιν μέχρι πέντε ετών μετά εν έτος δια τους έχοντας ασφάλισιν μέχρι 10 ετών και μετά εν και ήμισυ έτος δια τους έχοντας ασφάλισιν πλέον των δέκα ετών. Η ως άνω περίθαλψις παρέχεται εφ’ όσον δεν τυγχάνουν ούτοι ησφαλισμένοι εις το Ι.Κ.Α. ή εις έτερον ασφαλιστικόν οργανισμόν. 8.Άπαν το προσωπικόν του Ταμείου δικαιούται των εις τους ησφαλισμένους χορηγουμένων παροχών εν γένει υποκείμενον εις τας αυτάς εισφοράς επί των εν γένει αποδοχών αυτού, μετ’ έγκρισιν εκ μέρους του Δ.Σ.</p>\n<p class=\"lf-p\">Οι το πρώτον διοριζόμενοι δικαιούνται να υποβάλωσι σχετικήν αίτησιν, μετά παρέλευσιν τριμήνου από της προσλήψεως αυτών». Το άρθρ. 6 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 31631/Σ.725 της 18 Μαΐου/8 Ιουν. 1955 αποφ. Υπ. Εργασίας. (ΦΕΚ Β΄ 100-διορθ. ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 154/1955). «9.Ο ησφαλισμένος υποχρεούται να ανακοινοί αμελλητί εις το Ταμείον, πάσαν μεταβολήν επερχομένην εις την προσωπικήν ή υπηρεσιακήν αυτού κατάστασιν, ως και πάσαν μεταβολήν αφορώσαν ησφαλισμένα μέλη της οικογενείας του, ειδικώς δε ως προς αυτά, τυχόν επελθούσαν μεταβολήν ως προς την έλλειψιν των προϋποθέσεων των παραγράφων 2, 3, 4 και 5 του παρόντος άρθρου». Η παρ. 9 προσετέθη δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). «Άρθρον 7. Διαγωνισμοί και εξαιρέσεις. 1.Πάσης συμβάσεως του Ταμείου αφορώσης εις προμηθείας, εκτέλεσιν εργασιών, μισθώσεις εν γένει, αγοράς ή εκποιήσεις ακινήτων, ως και εκποιήσεις κινητών πραγμάτων ή αγαθών εν γένει, συνεπαγομένης έσοδον ή δαπάνην του Προϋπολογισμού του Ταμείου, προηγείται η ενέργεια δημοσίου πλειοδοτικού ή μειοδοτικού διαγωνισμού, διενεργουμένου ενώπιον του Δ.Σ. Ταμείου, κατά την διαδικασίαν την προβλεπομένην υπό των οικείων δια το Δημόσιον διατάξεων αναλόγως εφαρμοζομένων. 2.Επιτρέπεται η απ’ ευθείας, άνευ δημοσίου διαγωνισμού, κατάρτισις συμβάσεων, συνεπαγομένων έσοδον, εφ’ όσον τούτο εκτιμάται υπό του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου εις ποσόν μη υπερβαίνον τας δραχμάς 20.000. 3.Ομοίως επιτρέπεται η απ’ ευθείας, άνευ δημοσίου διαγωνισμού, κατάρτισις συμβάσεων δια προμηθείας, εκτέλεσιν εργασιών, μισθώσεις εν γένει κ.λ.π. οσάκις: α)Η ολική δαπάνη δεν υπερβαίνει τας δραχμάς 20.000.</p>\n<p class=\"lf-p\">Εάν η ολική δαπάνη υπερβαίνη τας δραχμάς 20.000 ουχί όμως και τας δραχμάς 75.000, αντί δημοσίου διαγωνισμού ενεργείται πρόχειρος διαγωνισμός ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. β)Πρόκειται περί προμηθείας αντικειμένων, δια τα οποία υπάρχει αποκλειστικότης διαθέσεως, λόγω αποκλειστικότητος εκμεταλλεύσεως ή εισαγωγής. γ)Πρόκειται περί εργασιών, η εκτέλεσις των οποίων απαιτεί ειδικάς ικανότητας κατεχομένας υπό ενός μόνον φυσικού ή νομικού προσώπου. δ)Πρόκειται περί εργασιών γενομένων δοκιμαστικώς. ε)Ο δημόσιος διαγωνισμός απέτυχεν ή εκρίθη ασύμφορον το αποτέλεσμα αυτού. Εις τας περιπτώσεις όμως ταύτας δεν επιτρέπεται οι όροι της απ’ ευθείας καταρτιζομένης συμβάσεως να απομακρυνθούν των όρων του προκηρυχθέντος διαγωνισμού, εκτός εάν είναι ευνοϊκότεροι δια το Ταμείον. στ)Πρόκειται, περί προφανώς κατεπειγουσών περιπτώσεων, επαρκώς ητιολογημένων. 4.Ως προς το ανώτατον όριον, των εν παραγράφοις 2 και 3 (εδάφ. α) του παρόντος άρθρου χρηματικών ποσών, εφαρμόζονται αναλόγως αι ισχύουσαι εκάστοτε δια το Δημόσιον σχετικαί διατάξεις».</p>\n<p class=\"lf-p\">Το άρθρ. 7 αντικατεστάθη ως άνω δια της αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρ. αριθ. 422/142 της 1/15 Μαρτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 226). Μισθώσεις</p></div>", "next": 0}