← Ελλάδα

2. ΝΟΜΟΣ 3418 της 17/22 Οκτ. 1927 (ΦΕΚ Α΄ 228) Περί κυρώσεως: 1)της εν Βαρκελώνη συναφθείσης διεθνούς συμβάσεως και καταστατικού επί του καθεστώτος τω

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος επικυρώνει διεθνείς συμφωνίες που αφορούν το καθεστώς των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος και την αναγνώριση του δικαιώματος ναυτικής σημαίας για κράτη χωρίς θαλάσσια έξοδο. Στόχος του είναι η διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας σε διεθνή ύδατα και η συνεργασία μεταξύ των κρατών.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
2. ΝΟΜΟΣ 3418 της 17/22 Οκτ. 1927 (ΦΕΚ Α΄ 228) Περί κυρώσεως: 1)της εν Βαρκελώνη συναφθείσης διεθνούς συμβάσεως και καταστατικού επί του καθεστώτος των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος και 2)της εν Βαρκελώνη υπογραφείσης δηλώσεως περί αναγνωρίσεως του δικαιώματος ναυτικής σημαίας εις τα στερούμενα θαλασσίας εξόδου Κράτη. Κυρούνται αι υπό της εν Βαρκελώνη συνελθούσης Γενικής Συνδιασκέψεως επί της ελευθερίας των συγκοινωνιών και της διαμετακομίσεως υπογραφείσα την 20 Απρ. 1921 (ν.η.). 1.Σύμβασις και καταστατικόν επί του καθεστώτος των πλωτών οδών Διεθνούς ενδιαφέροντος. 2.Δήλωσις αναγνωρίσεως του δικαιώματος ναυτικής σημαίας εις τα στερούμενα θαλασσίας εξόδου Κράτη. ων το κείμενον έχει ως κάτωθι εν Ελληνική μεταφράσει. ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΩΝ ΠΛΩΤΩΝ ΟΔΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ Η Αλβανία, η Αυστρία, το Βέλγιον, η Βολιβία, η Βραζιλία, η Βουλγαρία, η Χιλή, η Κίνα,. η Κολομβία, η Κόστα Ρίκα, η Κούβα, η Δανία, η Βρεττανική Αυτοκρατορία (μετά της Νέας Ζηλανδίας και των Ινδιών), η Ισπανία, η Εσθονία, η Φιλανδία, η Γαλλία, η Ελλάς, η Γουατεμάλα, η Αϊτή, η Χονδούρας, η Ιταλία, η Ιαπωνία, η Λεττονία, η Λιθουανία, το Λουξεμβούργον, η Νορβηγία, ο Παναμάς, η Παραγουάη,. αι Κάτω Χώραι, η Περσία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, το Κράτος των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, η Σουηδία, η Ελβετία, η Τσεχοσλοβακία η Ουραγουάη και η Βενεζουέλα. Εν τη επιθυμία όπως παρακολουθήσωσι την αρχίσασαν ήδη προ ενός και πλέον αιώνος και επιβεβαιωθείσαν επισήμως εν πλείσταις συνθήκαις εξέλιξιν όσον αφορά υτο διεθνές καθεστώς της ναυσιπλοΐας εις τα εσωτερικά ύδατα. Θεωρούσαι ότι δια του μέσου των Γενικών Συμβάσεων, εις τας οποίας θα δύνανται να προσχωρήσωσιν εκ των υστέρων και άλλαι Δυνάμεις, θα είναι εις αυτάς δυνατόν να πραγματοποιήσωσι καλύτερον τους σκοπούς του άρθρ. 23 του Συμφώνου της Κοινωνίας των Εθνών. Αναγνωρίζουσαι κατ’ εξοχήν ότι η εκ νέου καθιέρωσις της αρχής της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας δια καταστατικού επεξεργασθέντος υπό τεσσαράκοντα και ενός Κρατών των διαφόρων μερών του Κόσμου αποτελεί νέον και σπουδαίον σταθμόν εν τη οδώ της συνεργασίας μεταξύ των Κρατών, συντελεσθέντα άνευ ουδεμιάς ζημίας της κυριαρχίας ή εξουσίας αυτών. Αποδεχθείσαι την πρόσκλησιν της Κοινωνίας των Εθνών, όπως λάβωσι μέρος εις την Συνδιάσκεψιν, συγκληθείσαν εν Βαρκελώνη τη 10η Μαρτ. 1921, και λαβούσαι γνώσιν της τελικής πράξεως της Συνδιασκέψεως. Εν τη μερίμνη, όπως θέσωσιν εν ισχύϊ από τούδε τας διατάξεις του αφορώντος το Καθεστώς των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος γενομένου παραδεκτού καταστατικού. Εν τη επιθυμία των να συνάψωσι Σύμβασιν επί τω σκοπώ τούτω, τα Υψηλά συμβαλλόμενα Μέρη διώρισαν πληρεξουσίους αυτών: (έπονται τα ονόματα των πληρεξουσίων). Οίτινες ανακοινώσαντες τα πληρεξούσια αυτών έγγραφα ευρεθέντα εν τάξει συνωμολόγησαν τα εξής: Άρθρ.1.-Τα Υψηλά συμβαλλόμενα Μέρη δηλούσιν ότι αποδέχονται τα γενόμενον παραδεκτόν τη 19 Απρ. 1921 υπό της Συνδιασκέψεως της Βαρκελώνης και προσηρτημένον τω παρόντι καταστατικόν το αναφερόμενον εις το καθεστώς των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος. Το καταστατικόν τούτο δέον να θεωρήται ότι αποτελεί αναπόσπαστον μέρος της παρούσης Συμφωνίας. Κατά συνέπειαν δηλούσιν ότι αποδέχονται τας εκ του ειρημένου καταστατικού απορρεούσας υποχρεώσεις συμφώνως με τους εν αυτώ διαλαμβανομένους όρους και ρήτρας. Άρθρ.1.-Προς εφαρμογήν του παρόντος καταστατικού θεωρούνται ως πλωταί οδοί διεθνούς ενδιαφέροντος: 1)Πάντα τα από θαλάσσης ή προς ταύτην φυσικώς πλωτά τμήματα υδατίνης οδού, ήτις κατά την φυσικώς πλωτήν προς την θάλασσαν ή από ταύτης διαδρομήν αυτής διαχωρίζει ή διέρχεται δια διαφόρων Κρατών, επίσης δε και παν τμήμα πάσης άλλης υδατίνης οδού φυσικώς προς την θάλασσαν ή υπό ταύτης πλωτής, όπερ συνδέει την θάλασσαν μετ’ άλλης φυσικώς πλωτής οδού διαχωριζούσης ή διερχομένης δια διαφόρων Κρατών. Εννοείται ότι: α)Η μεταφόρτωσις από τινος πλοίου ή σκάφους εις έτερον δεν αποκλείεται δια της λέξεως «πλωτός» από της θαλάσσης ή προς αυτήν. 40.Γ.ε.2 Συμφωνίες περί Πλωτών Οδών 54 β)Χαρακτηρίζεται φυσικώς πλωτή, πάσα φυσική υδάτινη οδός ή τμήμα τοιαύτης, ήτις χρησιμοποιείται ήδη εις συνήθη εμπορικήν ναυσιπλοΐαν ή είναι δυνατόν λόγω των φυσικών αυτής όρων να χρησιμοποιηθή προς τον σκοπόν τούτον εμπορική ναυσιπλοΐα. Εμπορική συνήθως ναυσιπλοΐα λέγεται η ναυσιπλοΐα ήτις, λαμβανομένων υπ’ όψιν των οικονομικών όρων των παροχθίων επικρατειών, δύναται να ενασκηθή μετ’ ευχερείας. γ)Οι παραπόταμοι δέον να θεωρώνται ως ιδιαίτεραι οδοί. δ)Αι προς τον σκοπόν της συμπληρώσεως των ατελειών υδατίνης τινός οδού υπαγομένης εις τον άνω ορισμόν καττεσκευασμέναι πλάγιαι διώρυγες αφομοιούνται προς ταύτην. ε)Θεωρούνται ως παρόχθια πάντα τα Κράτη, άτινα διαχωρίζονται ή διασχίζονται δια της αυτής πλωτής οδού δεθνούς εδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένων και των διεθνούς ενδιαφέροντος παραποτάμων αυτής. 2)Αι υδάτινοι οδοί ή τμήματα φυσικών ή τεχνικών υδατίνων οδών, δια τας οποίας ρητώς εδηλώθη, είτε δια μονομερών πράξεων των Κρατών υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν των οποίων ευρίσκονται αι ρηθείσαι οδοί ή τμήματα αυτών, είτε δια συμφωνιών γενομένων ειδικώς τη συγκαταθέσει των τοιούτων Κρατών, ότι υπόκεινται εις το Καθεστώς της Γενικής Συμφωνίας της αφορώσης τας πλωτάς οδούς διεθνούς ενδιαφέροντος. Άρθρ.2.-Μεταξύ των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος απαρτίζουσιν ιδαιτέραν κατηγορίαν επί τω σκοπώ της εφαρμογής των άρθρ. 5, 10, 12 και 14 του παρόντος καταστατικού: α)Αι πλωταί οδοί, δι’ ας υπάρχει διεθνής επιτροπή, εν η αντιπροσωπεύονται Κράτη μη παρόχθια. β)Αι πλωταί οδοί αίτινες ήθελον εκ των υστέρων υπαχθή εις την κατηγορίαν ταύτην, είτε δυνάμει μονομερών πράξεων των Κρατών υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν των οποίων ευρίσκονται, είτε δυνάμει συμφωνιών γενομένων ιδία τη συγκαταθέσει των ειρημένων Κρατών. Άρθρ.3.-Υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων των άρθρ. 5 και 17 έκαστον των συμβαλλομένων Κρατών δέον να παράσχη επί των τμημάτων των ανωτέρω μνημονευθεισών πλωτών οδών, άτινα διατελούσιν υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτού, την ελευθέραν ενάσκησιν της ναυσιπλοΐας εις τα πλοία και σκάφη τα φέροντα την σημαίαν οιουδήποτε εκ των συμβαλλομένων Κρατών. Άρθρ.4.-Εν τη ασκήσει της ανωτέρω μνημονευομένης ναυσιπλοΐας, οι υπήκοοι, η ιδιοκτησία και αι σημαίαι πάντων των συμβαλλομένων Κρατών θα απολλαύωσιν από πάσης απόψεως απόλύτου ισότητος. Ουδεμία διάκρισις δέον να γίνεται μεταξύ των υπηκόων, της ιδιοκτησίας και των σημαιών διαφόρων παροχθίων Κρατών, συμπεριλαμβανομένου και του παροχθίου Κράτους υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν του οποίου υπάγεται το τμήμα της ως πλωτής χαρακτηρισθείσης οδού. Ομοίως ουδεμία διάκρισις θέλει γίνει μεταξύ των υπηκόων, της ιδιοκτησίας και των σημαιών των παροχθίων Κρατών από των μη παροχθίων. Κατά συνέπειαν εννοείται ότι ουδέν αποκλειστικόν προνόμιον ναυσιπλοΐας θα παραχωρηθή επί των ειρημένων πλωτών ειδών εις Εταιρείας ή ιδιώτας. Ουδεμία διάκρισις δύναται να γίνη εν τη ειρημένη ενασκήσει ναυσιπλοΐας λόγω του σημείου προελεύσεως ή προορισμού ή της διευθύνσεως των μεταφορών. Άρθρ.5.-Κατ’ εξαίρεσιν των δύο προηγουμένων άρθρων και πλην αντιθέτου συμφωνίας ή υποχρεώσεως: 1.Πάν παρόχθιον Κράτος δικαιούται να επιφυλάττη εις την ίδιαν αυτού σημαίαν την μεταφοράν επιβατών και εμπορευμάτων επιβιβασθέντων εν λιμένι ευρισκομένω υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτού και αποβιβασθέντων εις άλλον λιμένα ευρισκόμενον επίσης υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτού. Το Κράτος το οποίον δεν επιφυλάσσει εις την ιδίαν αυτού σημαίαν τας ανωτέρω ειδικευθείσας μεταφοράς, δύναται εν τούτοις προς έτερον συμπαρόχθιον Κράτος, το οποίον επιφυλάσσει εις εαυτό τας μεταφοράς ταύτας, ν’ αρνηθή το πλεονέκτημα της ισοτιμίας όσον αφορά τας ειρημένας μεταφοράς. Επί των εν άρθρ. 2 αναγραφομένων πλωτών οδών η περί ναυσιπλοΐας πράξις παραχωρεί εις τα παρόχθια Κράτη μόνον το δικαίωμα να επιφυλάττωσιν εις εαυτά τας τοπικάς μεταφοράς επιβατών και εμπορευμάτων εγχωρίων ή εγχωριοποιηθέντων. Ούχ ήττον, εις περίπτωσιν καθ’ ην μείζωνα ελευθερία ναυσιπλοΐας ήθελεν έχει ήδη αναγνωρισθή δια προγενεστέρας πράξεως ναυσιπλοΐας, η ελευθερία αύτη δεν δύναται να υποστή μείωσιν. 2.Όταν σύμπλεγμα φυσικώς πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος, μη περιλαμβάνον πλωτάς οδούς αναφερομένας εν τω άρθρ. 2, διαχωρίζη ή διατρέχη δύο μόνον Κράτη, ταύτα δικαιούνται να επιφυλάξωσι δι’ αμοιβαίας συμφωνίας εις την σημαίαν των την μεταφοράν επιβατών και εμπορευμάτων επιβιβαζομένων εις λίμένα του δικτύου τούτου και αποβιβαζομένων εις έτερον λιμένα του αυτού δικτύου εκτός εάν η μεταφορά αύτη διεξάγεται μεταξύ δυο λιμένων, οίτινες δεν ευρίσκονται υπό την κυριαρχίαν ή την εξουσίαν ενός και του αυτού Κράτους κατά την διαδρομήν ταξειδίου άνευ μεταφορτώσεως επί Σελ. 363 Συμφωνίες περί Πλωτών Οδών 40.Γ.ε.2 55 των εδαφών του ενός ή του ετέρου των ειρημένων, Κρατών, συμπεριλαμβάνοντος έν διάστημα εν θαλάσση ή εν πλωτή οδώ διεθνούς ενδιαφέροντος μη ανήκον εις το ειρημένον σύμπλεγμα. Άρθρ.6.-΄Εκαστον των συμβαλλομένων Κρατών διατηρεί επί των πλωτών οδών ή τμημάτων πλωτών οδών αναφερομένων εις το άρθρ. 1 και ευρισκομένων υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτού το δικαίωμα, του οποίου απολαύει νυν, του να εκδίδη διατάξεις και να λαμβάνη μέτρα αναγκαία εις την γενικήν ασφάλειαν του εδάφους και εις την εφαρμογήν των Νόμων και κανονισμών, οίτινες αφορώσι τα τελωνεία, την δημοσίαν υγείαν, τα προληπτικά μέτρα εναντίον των ασθενειών των ζώων και των φυτών, την αναχώρησιν και επάνοδον μεταναστών, την εισαγωγήν ή εξαγωγήν απηγορευμένων εμπορευμάτων. Εννοείται ότι αι διατάξεις αύται και τα μέτρα ταύτα, χωρίς να υπερβαίνωσι τας ανάγκας και εφαρμοζόμενα εν πλήρει ισοτιμία επί των 6 υπηκόων, ιδιοκτησιών και σημαιών οιουδήποτε των συμβαλλομένων Κρατών, συμπεριλαμβανομένου και του συμβαλλομένου Κράτους, το οποίον θεσπίζει ταύτας, δεν πρέπει να περιορίζωσι, άνευ ευλόγου αιτίας την ελευθέραν διεξαγωγήν της ναυσιπλοΐας. Άρθρ.7.-Κατά την διαδρομήν ως και κατά την εκβολήν των πλωτών οδών διεθνούς, ενδιαφέροντος, δεν δύναται να εισπραχθώσι δικαιώματα οιασδήποτε φύσεως, πλην των δικαιωμάτων των εχόντων χαρακτήρα εισφορών και προωρισμένων αποκλειστικώς να καλύπτωσι κατά δίκαιον τρόπον τα έξοδα συντηρήσεως της πλωϊμότητος και της βελτιώσεως της πλωτής οδού και των σημείων προσεγγίσεως αυτής, ή όπως συμβάλωσιν εις έξοδα γενόμενα χάριν της ναυσιπλοΐας. Τα δικαιώματα ταύτα δέον να είναι ανάλογα των δαπανών και εξόδων, το δε τιμολόγιον αυτών να τοιχοκολλάται εις τους λιμένας. Δέον δε να επιβάλλωνται κατά τοιούτον τρόπον, ώστε να μη καθιστώσιν αναγκαίαν ειμή εν περιπτώσει υπονοίας απάτης ή παραβάσεως κανονισμού λεπτομερή εξέτασιν του φορτίου και κατά τρόπον διευκολύνοντα κατά το δυνατόν, τόσον δια των όρων εισπράξεως αυτών, όσον και δι’ αυτών τούτων των τιμολογίων, την διεθνή εμπορικήν κίνησιν. Άρθρ.8.-Όσον αφορά τας τελωνειακάς διατυπώσεις η κίνησις των επιβατικών ή φορτηγών πλοίων επί των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος θα εκτελήται κατά τους προσδιορισθέντας εν τω Καταστατικώ της Βαρκελώνης επί της ελευθερίας της διαμετακομίσεως όρους. Σελ. 364 Οσάκις κατά τον διάπλουν δεν λαμβάνει χώραν μεταφόρτωσις, θα είναι εφαρμόσιμοι αι κατωτέρω συμπληρωματικαί διατάξεις. α)Όταν αι δύο όχθαι πλωτής οδού διεθνούς ενδιαφέροντος αποτελούσι μέρος ενός και του αυτού Κράτους, αι τελωνιακαί διατυπώσεις αι επιβεβλημέναι επί των υπό διαμετακόμισιν εμπορευμάτων, μετά την δήλωσιν και σύντομον επίσκεψιν, θα περιορίζωνται εις σφράγισιν ή δια κλείθρων εξασφάλισιν ή την φύλαξιν υπό τελωνοφυλάκων. β)Όταν πλωτή οδός διεθνούς ενδιαφέροντος αποτελή σύνορον μεταξύ δύο Κρατών, τα πλοία και σκάφη, οι επιβάται και τα υπό διαμετακόμισιν εμπορεύματα δέον καθ’ οδόν να απαλλάσσωνται πάσης τελωνειακής διατυπώσεως, εκτός της περιπτώσεως, καθ’ ην δι’ ισχυρούς λόγους πρακτικής ανάγκης και χωρίς τούτο να θίγη την ευχερή εξάσκησιν της ναυσιπλοΐας, η εκτέλεσις των τελωνειακών διατυπώσεων θα γίνεται εις τι σημείον της αποτελούσης σύνορον πλωτής οδού. Η κίνησις πλοίων και επιβατών, ως και η διαμετακόμισις εμπορευμάτων άνευ μεταφορτώσεως, επί των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος δεν δύνανται να παρέχωσι το δικαίωμα προς είσπραξιν οιουδήποτε τέλους εκ των αποκλειομένων υπό του Καταστατικού της Βαρκελώνης επί της ελευθερίας της διαμετακομίσεως ή των εγκρινομένων υπό του Άρθρ.2.-Η παρούσα Συμφωνία δεν προσβάλλει κατ’ ουδέν τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις τας απορρέουσας εκ των διατάξεων της Συνθήκης της Ειρήνης της υπογραφείσης εν Βερσαλλίαις τη 28 Ιουν. 1919, ή εκ των διατάξεων των άλλων αναλόγων Συνθηκών, όσον αφορά τας υπογραψάσας ή ωφελουμένας εκ των συνθηκών τούτων Δυνάμεις. άρθρ. 3 του ειρημένου Καταστατικού, εννοουμένου πάντως ότι δύνανται να επιβληθώσιν εις βάρος των εν κινήσει πλοίων η ενδιαίτησις και η διατροφή των απολύτως απαραιτήτων δια την επίβλεψιν τελωνειακών υπαλλήλων. Άρθρ.9.-Εις πάντας τους λιμένας τους κειμένους επί πλωτής οδού διεθνούς ενδιαφέροντος και όσον αφορά την χρησιμοποίησιν των λιμένων τούτων, οι υπήκοοι, η ιδιοκτησία και αι σημαίαι πάντων των συμαβλλομένων Κρατών θα απολαύωσιν υπό την επιφύλαξιν των άρθρ. 5 και 17, ιδίως ως προς τα τελωνειακά και λιμενικά δικαιώματα και τέλη, μεταχειρίσεως ίσης προς την των υπηκόων, ιδιοκτησιών και σημαιών του παροχθίου Κράτους, υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν του οποίου υπάγεται ο λιμήν. Υπονοείται ότι τα είδη, εφ’ ων εφαρμόζεται η παρούσα παράγραφος, είναι τα είδη τα έχοντα καταγωγήν, προέλευσιν ή προορισμόν εν οιονδήποτε των συμβαλλομένων Κρατών. 40.Γ.ε.2 Συμφωνίες περί Πλωτών Οδών 56 Αι εγκαταστάσεις των λιμένων των κειμένων επί πλωτής οδού διεθνούς ενδιαφέροντος και αι παρεχόμεναι ευκολίαι εν αυτοίς εις την ναυτιλίαν δεν δύνανται να ώσιν εξηρημέναι της δημοσίας χρήσεως ειμή εν μέτρω λογικώ και καθ’ όλα συμφώνω με την ελευθέραν διεξαγωγήν της ναυσιπλοΐας. Όσον αφορά την επιβολήν των τελωνειακών ή παρομοίων τελών, των δημοτικών φόρων και του φόρου καταναλώσεως, ως επίσης και των προσθέτων εξόδων, των εισπραττομένων κατά την εισαγωγήν ή εξαγωγήν των εμπορευμάτων εκ των ως άνω λιμένων, δεν θα γίνεται ουδεμία διάκρισις της σημαίας του πλοίου ή σκάφους του ενεργήσαντος ή μέλλοντος να ενεργήση την μεταφοράν αδιαφόρως αν η σημαία αύτη είναι η εθνική ή η σημαία οιουδήποτε των συμβαλλομένων Κρατών. Το Κράτος, υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν του οποίου υπάγεται λιμήν τις, δύναται να αποσύρη το πλεονέκτημα το παρεχόμενον δια της προηγουμένης παραγράφου από οιονδήποοτε πλοίον ή σκάφος, εάν ήθελεν αποδειχθή ότι ο εφοπλίσας αυτό φέρεται από συστήματος δυσμενώς προς τους υπηκόους του Κράτους τούτου ή προς τας εταιρείας τας διοικουμένας παρά των υπηκόων τούτων. Πλην εάν υπάρχη λόγος εξαιρετικός δικαιολογών την ένεκεν οικονομικών αναγκών παράβασιν, τα τελωνειακά τέλη δεν δύνανται να υπερβώσι το ποσόν εκείνων, άτινα εισπράττονται επί των λοιπών τελωνειακών συνόρων του ενδιαφερομένου Κράτους επί των εμπορευμάτων της αυτής φύσεως, της ιδίας προελεύσεως και του αυτού προορισμού. Πάσαι αι κατά την εισαγωγήν και εξαγωγήν των εμπορευμάτων παραχωρούμεναι ευκολίαι υπό των συμβαλλομένων Κρατών επί άλλων οδών ξηράς ή ύδατος, είτε εις τους λοιπούς λιμένας, θέλουσιν εξ ίσου παραχωρηθή κατά την εισαγωγήν ή εξαγωγήν αίτινες διενεργούνται υπό τας αυτάς συνθήκας δια της πλωτής οδού και επί των προρρηθέντων λιμένων. Άρθρ.10.-1)Έκαστον παρόχθιον Κράτος δέον αφ’ ενός να αποφεύγη την λήψιν οιωνδήποτε μέτρων, άτινα ενδεχομένως ήθελον βλάψει την πλοϊμότητα ή περιορίσει τας ευκολίας της ναυσιπλοΐας και αφ’ ετέρου να προβή το ταχύτερον εις την λήψιν πάντων των χρησίμων μέτρων, όπως αποφευχθώσι τα εμπόδια και οι κίνδυνοι της ναυσιπλοΐας οίτινες ήθελον τυχόν παρουσιασθή. 2)Εάν η ναυσιπλοΐα αύτη απαιτή τακτικήν συντήρησιν, έκαστον των παροχθίων Κρατών, έχει επί τω σκοπώ τούτω την υποχρέωσιν απέναντι των άλλων να λάβη τα μέτρα και εκτελέση τα αναγκαία έργα επί του εδάφους αυτού το ταχύτερον, λαμβανομένης υπ’ όψιν ανά πάσαν εποχήν της καταστάσεως της ναυσιπλοΐας ως και της οικονομικής καταστάσεως των περιοχών των εξυπηρετουμένων υπό της πλωτής οδού. Πλην αντιθέτου συμφωνίας, έκαστον των παροχθίων Κρατών θα έχη το δικαίωμα, επικαλούμενον ισχυρούς λόγους, να απαιτήση παρά των άλλων Κρατών δικαίαν συμμετοχήν εις τας δαπάνας της συντηρήσεως ταύτης. 3)Πλην νομίμου λόγου αρνήσεως ενός εκ των παροχθίων Κρατών, συμπεριλαμβανομένου και του Κράτους του ενδιαφερομένου εδαφικώς, βασιζομένου είτε επ’ αυτών των συνθηκών της πλοϊμότητος εν τη περιοχή αυτού, είτε επί άλλων συμφερόντων, οία μεταξύ άλλων η διατήρησις της κανονικής καταστάσεως των υδάτων, αι ανάγκαι της υδρεύσεως, η χρησιμοποίησις της υδραυλικής δυνάμεως ή η ανάγκη της κατασκευής ετέρων οδών συγκοινωνίας επωφελεστέρων, οιονδήποτε των παροχθίων Κρατών δεν δύναται ν’ αρνηθή επί τη αιτήσει άλλου παροχθίου Κράτους την εκτέλεσιν των αναγκαίων έργων προς βελτίωσιν της πλοϊμότητος, εν η περίπτωσει το Κράτος τούτο προσφέρεται να πληρώση τας δαπάνας, ως και το ανάλογον μέρος των δαπανών συντηρήσεως. Εν τούτοις δέον να εννοηθή ότι τα έργα ταύτα δεν δύνανται επιχειρηθώσιν, εφ’ όσον το Κράτος, επί του εδάφους του οποίου δέον να εκτελεσθώσιν, αντιτίθεται δια λόγους ζωτικών συμφερόντων. 4)Πλην αντιθέτου συμφωνίας, το Κράτος, το οποίον πρόκειται να εκτελέση τα έργα συντηρήσεως, θα δύναται να απαλλαγή της υποχρεώσεως ταύτης, εάν κατόπιν συμφωνίας πάντων των συμπαροχθίων Κρατών έν ή πλείονα μεταξύ αυτών δέχονται να εκτελέσωσι ταύτα αντί τούτου. Όσον αφορά τα έργα βελτιώσεως, το Κράτος το οποίον πρόκειται να εκτελέση ταύτα δύναται να απαλλαγή τούτων, εάν εξουσιοδοτήση το αιτούμενον Κράτος να εκτελέση ταύτα αντ’ αυτού. Η εκτέλεσις των έργων υπό Κρατών άλλων ή του εδαφικώς ενδιαφερομένου Κράτους, είτε η συμμετοχή των Κρατών τούτων εις τας δαπάνας των έργων, δεν θέλει παραβλάψει τα δικαιώματα του εδαφικώς ενδιαφερομένου Κράτους όσον αφορά την εποπτείαν και διοικητικόν έλεγχον επί των έργων τούτων, ή και την κυριαρχίαν του ή εξουσίαν του επί της πλωτής οδού. 5)Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου είναι εφαρμοστέαι επί των πλωτών οδών, περί ων το άρθρ. 2, υπό την επιφύλαξιν των συνθηκών, συμβάσεων ή ναυτιλιακών διοικητικών πράξεων, αίτινες καθορίζουσι τας εξουσίας και την ευθύνην εν σχέσει προς τα έργα της Διεθνούς Επιτροπής. Υπό την επιφύλαξιν των ειδικών διατάξεων των υφισταμένων ή μελλουσών να συναφθώσιν, ως ανωτέρω, Συνθηκών, Συμβάσεων ή ναυτιλιακών πράξεων: α)Αι αφορώσαι τα έργα αποφάσεις είναι της αρμοδιότητος της Επιτροπής. Σελ. 365 Συμφωνίες περί Πλωτών Οδών 40.Γ.ε.2 57 β)Δύναται εν πάση περιπτώσει να ζητηθή λόγω αναρμοδιότητος ή παραβάσεως των διεπουσών τας πλωτάς οδούς διεθνών συνθηκών και συμφώνως προς τας υπό του άρθρ. 22 προβλεπομένας κατωτέρω διατάξεις ο διακανονισμός οιασδήποτε αμφισβητήσεως, ήτις ήθελεν εγερθή συνεπεία των αποφάσεων τούτων. Δια πάντα άλλον λόγον η αίτησις προς διακανονισμόν των ειρημένων διατάξεων δύναται να υποβληθή μόνον παρά του εδαφικώς ενδιαφερομένου Κράτους. Αι αποφάσεις της Επιτροπής δέον να είναι σύμφωνοι με τας διατάξεις του παρόντος άρθρου. 6)Παρά τας διατάξεις της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου, Κράτος τι παρόχθιον δύναται, πλην αντιθέτου συμφωνίας, να κλείση εις την ναυτιλίαν ολοτελώς ή εν μέρει πλωτήν οδόν με την συγκατάθεσιν όλων των παροχθίων Κρατών ή όλων των Κρατών των αντιπροσωπευομένων εις την Διεθνή Επιτροπήν προκειμένου περί των πλωτών οδών των αναφερομένων εις το άρθρ. 2. Εξαιρετικώς, πλωτή διεθνούς ενδιαφέροντος οδός, εκ των μη προβλεπομένων υπό του άρθρ. 2, δύναται νηα κλεισθή εις την ναυτιλίαν παρ’ ενός των παροχθίων Κρατών, εάν η ναυσιπλοΐα είνε εκεί αναξία λόγου και εάν η ενέργεια αύτη του Κράτους δικαιολογείται εξ οικονομικού συμφερόντος καταδήλως υπερτέρου του της ναυσιπλοΐας. Η τοιαύτη ενέργεια δύναται να λάβη χώραν μόνον μετά παρέλευσιν έτους από της σχετικής προειδοποιήσεως και υπόκειται εις έφεσιν άλλου παροχθίου Κράτους, κατά τας υπό του άρθρ. 22 προβλεπομένας διατάξεις. Εάν παραστή ανάγκη η απόφασις θα καθορίζη τους όρους, υφ’ ους το εν λόγω κλείσιμον δύναται να πραγματοποιηθή. 7)Εν η περιπτώσει πλωτή οδός διεθνούς ενδιαφέροντος συγκοινωνεί μετά της θαλάσσης δια πολλών βραχιόνων ευρισκομένων εν τη περιοχή ενός και του αυτού Κράτους, αι διατάξεις των παρ. 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται μόνον επί των κυρίων βραχιόνων, των κρινομένων ως αναγκαίων προς παροχήν ελευθέρας διόδου προς την θάλασσαν. Άρθρ.11.-Εν περιπτώσει καθ’ ην έν ή πλείονα των παροχθίων Κρατών πλωτής οδού διεθνούς ενδιαφέροντος δεν συμμετέχουν εις την παρούσαν συμφωνίαν, αι αναληφθείσαι οικονομικαί υποχρεώσεις παρ’ εκάστου εκ των συμβληθέντων Κρατών δυνάμει του άρθρ. 10 δεν δύνανται να υπερβώσιν εκείνας, ας ήθελον αναλάβει καθ’ ην περίπτωσιν πάντα τα παρόχθια Κράτη συμμετείχον της παρούσης συμφωνίας. Σελ. 366 Άρθρ.12.-Ελλείψει αντιθέτων διατάξεων περιεχομένων εν ιδιαιτέρα συμφωνία ή συνθήκη, και ιδίως αναφερομένων εις υπαρχούσας συμφωνίας σχετικάς με τα τελωνειακά μέτρα, την αστυνομίαν και τα προληπτικά υγειονομικά μέτρα, η διοίκησις των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος ενεργείται υφ’ εκάστου των παροχθίων Κρατών, υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν του οποίου ευρίσκεται η οδός. Έκαστον εκ των ειρημένων παροχθίων Κρατών έχει ειδικώς την εξουσίαν και το καθήκον να δημοσιεύση τον κανονισμόν της ναυσιπλοΐας επί της ειρημένης οδού και να φροντίση δια την εφαρμογήν αυτού. Ο κανονισμός ούτος δέον να καταρτισθή και εφαρμοσθή κατά τοιούτον τρόπον, ώστε να διευκολύνηται η ελευθέρα διεξαγωγή της ναυσιπλοΐας κατά τους εν τω παρόντι Καταστατικώ προβλεπομένους όρους. Οι δικονομικοί κανόνες, οι αφορώντες ειδικώς την εξακρίβωσιν, την δίωξιν και καταστολήν των εκ της ναυσιπλοΐας αδικημάτων, δέον να είναι τοιούτοι, ώστε να είναι εφικτός ο όσον το δύνατον ταχύτερος διακανονισμός αυτών. Πάντως τα συμβαλλόμενα Κράτη αναγνωρίζουσιν ότι είναι λίαν επιθυμητόν, όπως τα παρόχθια Κράτη προέλθωσιν εις συμφωνίαν δια παν ό,τι αφορά την διοίκησιν της πλωτής οδού και ιδιαιτέρως δια την παραδοχήν κανονισμού της ναυσιπλοΐας, εφ’ όσον αι επιτόπιαι συνθήκαι το επιτρέπουσιν, ομοιομόρφου καθ’ όλην την διαδρομήν της πλωτής ταύτης οδού. Δύναται, κατόπιν συμφωνίας πάντων των παροχθίων Κρατών, ή προκειμένου περί των εν αρθρ. 2 αναφερομένων πλωτών οδών των Κρατών, άτινα αντιπροσωπεύονται εν τη Διεθνεί Επιτροπή, να εγκατασταθώσι δημόσιαι υπηρεσίαι αναλαμβάνουσαι μονοπωλιακώς την ρυμούλκησιν ή άλλα μέσα έλξεως προς διευκόλυνσιν της διεξαγωγής της ναυσιπλοΐας. 40.Γ.ε.2 Συμφωνίες περί Πλωτών Οδών 58 Άρθρ.13.-Αι αναφερόμεναι εις τας πλωτάς οδούς εν ισχύϊ συνθήκαι, συμβάσεις ή συμφωνίαι, αι συναφθείσαι υπό των συμβαλλομένων Κρατών προ της ισχύος του παρόντος Καταστατικού, δεν καταργούνται όσον αφορά τα υπογράψαντα τας ειρημένας συνθήκας, συμβάσεις ή συμφωνίας Κράτη λόγω της θέσεως εν ισχύϊ του παρόντος Καταστατικού. Εν πάση περιπτώσει τα συμβαλλόμενα Κράτη αναλαμβάνουσιν όπως μη εφαρμόσωσι μεταξύ των τας διατάξεις των ειρημένων συνθηκών, συμβάσεων ή συμφωνιών, τας αντιτιθεμένας εις τους κανόνας του παρόντος Καταστατικού. Άρθρ.14.-Εν περιπτώσει καθ’ ην διά τινος εκ των συμφωνιών ή ιδιαιτέρων συνθηκών των προβλεπομένων υπό του άρθρ. 12 έχουσιν ανατεθή ή θέλουσιν αναθέσει ωρισμένα καθήκοντα εις διεθνή επιτροπήν περιλαμβάνουσαν αντιπροσώπους Κρατών μη παροχθίων, η Επιτροπή αύτη δέον να λάβη αποκλειστικώς υπ’ όψιν της, υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων του άρθρ. 10, τα συμφέροντα της ναυσιπλοΐας και θέλει θεωρηθή ως οργανισμός εκ των προβλεπομένων υπό του άρθρ. 24 του Συμφώνου της Κοινωνίας των Εθνών. Συνεπώς θα ανταλάσση απ’ ευθείας με τα όργανα της Κοινωνίας πάσαν χρήσιμον πληροφορίαν και θα υποβάλλη εις την Κοινωνίαν ετησίαν έκθεσιν. Αι προβλεπόμεναι εν τη προηγουμένη παραγράφω εξουσίαι και καθήκοντα των Επιτροπών θέλουσι καθορισθή εν τω Καταστατικώ της ναυσιπλοΐας εκάστης πλωτής οδού και θα περιλαμβάνωσι τουλάχιστον τας εξής αρμοδιότητας: α)Η Επιτροπή θα είναι αρμοδία να εκπονήση τους κανονισμούς ναυσιπλοΐας, ους ήθελε κρίνει απαραιτήτους να επεξεργασθή η ιδία, και θα λαμβάνη γνώσιν πάντων των άλλων κανονισμών ναυσιπλοΐας. β)Θα αποδεικνύη εις τα παρόχθια Κράτη την εκτέλεσιν των απαιτουμένων εργασιών δια την συντήρησιν της πλοϊμότητος. γ)Θα λαμβάνη επισήμως γνώσιν όλων των σχεδίων βελτιώσεως της πλωτής οδού παρ’ εκάστου των παροχθίων Κρατών. δ)Εν η περιπτώσει ο περί ναυσιπλοΐας κανονισμός δεν θα περιείχεν ειδικάς διατάξεις περί εισπράξεως των τελών (προσόδων) αύτη θα είναι αρμοδία όπως εγκρίνη την είσπραξιν αυτών, εφαρμόζουσα τας διατάξεις του άρθρ. 7 του παρόντος Καταστατικού. Άρθρ.15.-Το παρόν Καταστατικόν δεν καθορίζει τα δικαιώματα και τα καθήκοντα των εμπολέμων και ουδετέρων εν καιρώ πολέμου. Το Καταστατικόν τούτο δύναται εν τούτοις να ισχύη εν καιρώ πολέμου, εφ’ όσον συμβιβάζεται προς τα δικαιώματα και καθήκοντα ταύτα. Άρθρ.16.-Το παρόν Καταστατικόν δεν επιβάλλει εις ουδέν εκ των συμβαλλομένων Κρατών υποχρεώσεις, αίτινες αντιτίθεται προς τα δικαιώματα και καθήκοντα αυτού ως μέλους της Κοινωνίας των Εθνών. Άρθρ.3.-Η παρούσα Συμφωνία, ης το Γαλλικόν και Αγγλικόν κείμενον θεωρείται ως έχον ίσην ισχύν, θα φέρη την ημερομηνίαν της ημέρας ταύτης και θα δύναται να υπογράφη μέχρι της 1ης Δεκ. 1921. Άρθρ.17.-Πλην αντιθέτων συμφωνιών, ων μετέχει ή θα μετάσχη εδαφικώς ενδιαφερόμενον Κράτος, το παρόν Καταστατικόν δεν εφαρμόζεται επί των πολεμικών πλοίων, των πλοίων αστυνομίας, πλοίων ελέγχου και γενικώς επί πάντων των σκαφών άτινα υφ’ οιανδήποτε λόγον εξασκούσι δημοσίαν εξουσίαν. Άρθρ.18.-Έκαστον των συμβαλλομένων Κρατών αναλαμβάνει την υποχρέωσιν, όπως μη παραχωρήση εις άλλο μη συμβληθέν Κράτος, δυνάμει συμφωνίας ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον, δικαιώματα επί πλωτής οδού διεθνούς ενδιαφέροντος σχετικά προς την ναυσιπλοΐαν, άτινα μεταξύ συμβαλλομένων Κρατών θα αντετίθεντο προς τας διατάξεις του παρόντος Καταστατικού. Άρθρ.19.-Δύναται εξαιρετικώς και δια χρόνον όσον το δυνατόν βραχύτερον να επιτραπή η παρέκκλισις από των διατάξεων των προηγουμένων άρθρων δια γενικών ή ειδικών μέτρων, τα οποία έκαστον των συμβαλλομένων Κρατών θα ήτο υποχρεωμένον να λάβη εν περιπτώσει γεγονότων αφορώντων την ασφάλειαν του Κράτους ή τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας, υπό την αναγκαίαν προϋπόθεσιν, ότι δέον καθ’ οιονδήποτε δυνατόν τρόπον να διατηρηθή η αρχή της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και ειδικώς η συγκοινωνία των παροχθίων Κρατών μετά της θαλάσσης. Άρθρ.20.-Δια του παρόντος Καταστατικού δεν καταργείται ουδεμία των ισχυουσών μεγαλυτέρων ευκολιών, αίτνες αφορώσι την ελευθέραν ενέργειαν της ναυσιπλοΐας επί πλωτής οδού διεθνούς ενδιαφέροντος, υπό όρους συμβιβαζομένους με την υπό του Καταστατικού τούτου γενομένην αποδεκτήν αρχήν της ισότητος εις ό,τι αφορά τους υπηκόους, την ιδιοκτησίαν και τας σημαίας των συμβληθέντων Κράτων. Ούτε αποκλείεται παρά του Καταστατικού η χορήγησις μεγαλυτέρων εν τω μέλλοντι ευκολιών. Άρθρ.21.-Συμφώνως με το άρθρ. 23(e) του Συμφώνου της Κοινωνίας των Εθνών, παν συμβαλλόμενον Κράτος, το οποίον θα δυνηθή να επικαλεσθή βασίμως κατά της εφαρμογής διατάξεώς τινος του παρόντος επί όλου ή μέρους του εδάφους αυτού σοβαράν οικονομικήν κατάστασιν προελθούσαν εκ καταστροφών διαπραχθεισών επί του εδάφους του κατά τον πόλεμον του 1914-1918 θα θεωρηθή ως απηλλαγμένον προσκαίρως των απορρεουσών εκ της εφαρμογής της ειρημένης διατάξεως υποχρεώσεων, υπό την προϋπόθεσιν ότι η αρχή της εΣελ. 367 Συμφωνίες περί Πλωτών Οδών 40.Γ.ε.2 59 λευθερίας της ναυσιπλοΐας δεόν να διατηρηθή εν όλω τω δυνατώ μέτρω. Άρθρ.22.-Μη προσβαλλομένων των διατάξεων του άρθρ. 10, παρ. 5, και ελλείψει ιδιαιτέρας συνεννοήσεως των Κρατών, πάσαι αι διαφοραί αίτινες θα αναφύωνται μεταξύ αυτών αναφορικώς προς την ερμηνείαν ή εφαρμογήν του παρόντος Καταστατικού, θα υποβάλλωνται υπό την κρίσιν του Διαρκούς, Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαιοσύνης, πλην εάν κατ’ εφαρμογήν ειδικής συμφωνίας ή γενικής διαιτητικής ρήτρας διακανονισθή ή διαφορά είτε δια διαιτησίας είτε δια παντός άλλου τρόπου. Η προσφυγή θα διατυπωθή ως ορίζεται παρά του άρθρ. 40 του οργανισμού του Διαρκούς Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαιοσύνης. Πάντως, επί τω σκοπώ όπως διακανονισθώσι φιλικώς κατά το δυνατόν αι διαφοραί αύται, τα συμβαλλόμενα Κράτη αναλαμβάνουσι προ πάσης δικαστικής αποφάσεως και υπό την επιφύλαξιν των δικαιωμάτων και καθηκόντων του Συμβουλίου και της Συνελεύσεως, να υποβάλωσι τας διαφοράς ταύτας προς συμβουλευτικήν γνωμοδότησιν εις το όργανον, όπερ ήθελε συσταθή υπό της Κοινωνίας των Εθνών ως συμβουλευτικόν και τεχνικόν όργανον των Μελών της Κοινωνίας επί των ζητημάτων της Συγκοινωνίας και Διαμετακομίσεως. Εν επειγούση περιπτώσει δια προσωρινής γνωμοδοτήσεως δύνανται να ληφθώσι πάντα τα προσωρινά μέτρα τα προωρισμένα ιδίως να αποδώσωσιν εις την ελευθέραν ναυσιπλοΐαν τας ευκολίας, των οποίων αύτη απήλαυε προ της πράξεως ή του γεγονότος του προκαλέσαντος την διαφοράν. Άρθρ.23.-Δεν θεωρείται ως έχουσα διεθνές ενδιαφέρον πλωτή οδός εκ μόνου του γεγονότος ότι αύτη διατρέχει η διαγράφει τα όρια ζωνών ή περιοχών, ων η έκτασις και ο πληθυσμός είναι λίαν περιωρισμένος εν σχέσει με την έκτασιν και τον πληθυσμόν των εδαφών τα οποία διασχίζει και αίτινες αποτελούσι κεχωρισμένα τμήματα ή εγκαταστάσεις ανηκούσας εις Κράτος διάφορον εκείνου, εις ο ανήκει η ειρημένη πλωτή οδός με αυτήν την εξαίρεσιν καθ’ όλην την πλωτήν αυτής έκτασιν. Άρθρ.24.-Το παρόν Καταστατικόν δεν εφαρμόζεται επί πλωτής οδού διεθνούς ενδιαφέροντος εχούσης μόνον δύο παροχθίας χώρας και διαχωριζούσης κατά μέγα μήκος Σελ. 368 συμβαλλόμενον Κράτος από άλλου μη συμβαλλομένου, του οποίου η Κυβέρνησις δεν είναι ανεγνωρισμένη υπό του πρώτου κατά την υπογραφήν του παρόντος Καταστατικού, εφ’ όσον συμφωνία δεν έχει συναφθή μεταξύ αυτών, καθορίζουσα δια την προκειμένην πλωτήν οδόν διοικητικόν και τελωνειακόν καθεστώς παρέχον εις το συμβαλλόμενον Κράτος τας δεούσας εξασφαλίσεις. Άρθρ.25.-Δέον να εννοηθή ότι το καταστατικόν τούτο δεν πρέπει να θεωρηθή ως κανονίζον όπως δήποτε τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις προς αλλήλας των μη κυριάρχων πολιτειών, αίτινες αποτελούσι μέρος ή υπόκεινται υπό την προστασίαν του αυτού κυριάρχου Κράτους, αδιαφόρως εάν αι πολιτείαι αύται κατ’ ιδίαν λαμβανόμεναι είναι ή μη μέλη της Κοινωνίας των Εθνών. ΠΡΟΣΘΕΤΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ της Συμφωνίας επί του Καθεστώτος των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος 1.Τα Κράτη τα υπογράψαντα την Συμφωνίαν επί του Καθεστώτος των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος, την υπογραφείσαν εν Βαρκελώνη τη 20 Απρ. 1921, ων οι αντιπρόσωποι δεόντως εξουσιοδοτηθέντες έθεσαν τας υπογραφάς των εις το παρόν Πρωτόκολλον, δηλούσιν ότι, πλην της ελευθερίας των συγκοινωνιών, παραχωρηθείσης υπ’ αυτών δυνάμει της Συμφωνίας επί των πλωτών οδών των θεωρηθεισών ως διεθνούς ενδιαφέροντος, παραχωρούσιν επί πλέον υπό την επιφύλαξιν αμοιβαιότητος, άνευ βλάβης των δικαιωμάτων κυριαρχίας και εν καιρώ ειρήνης, επί: α)πασών των πλωτών οδών β)πασών των φυσικώς πλωτών οδών, αίτινες καίτοι ευρίσκονται υπό την κυριαρχίαν και εξουσίαν αυτών και δεν θεωρούνται ως διεθνούς ενδιαφέροντος, είναι όμως κατάλληλοι δια την συνήθη εμπορικήν ναυσιπλοΐαν από της θαλάσσης και προς αυτήν, ως και εντός των λιμένων των κειμένων επί των πλωτών τούτων οδών, πλήρη ισότητα σημαίας παντός υπογράψαντος τον παρόν Πρωτόκολλον Κράτους όσον αφορά τας μεταφοράς εισαγωγής και εξαγωγής άνευ μεταφορτώσεως. Άμα τη υπογραφή, τα υπογράψαντα Κράτη δέον να γνωστοποιήσωσιν εάν αποδέχονται τας υποχρεώσεις εν τη εννοία τη σημειουμένη υπό το ψηφίον α)ανωτέρω, ή μόνον εν τη πλέον περιωρισμένη εννοία τη καθοριζομένη υπό το ψηφίον β). 40.Γ.ε.2 Συμφωνίες περί Πλωτών Οδών 60 Συμφωνείται ότι τα αποδεχθέντα την παρ. α) δεν υπχρεούνται απέναντι εκείνων, άτινα έχουσιν αποδεχθή την παρ.β), ειμή υπό τους όρους τους προκύπτοντας εκ της τελευταίας ταύτης. Συμφωνείται επίσης ότι τα Κράτη, ων σημαντικός αριθμός λιμένων κειμένων επί πλωτών οδών παρέμειναν μέχρι τούδε κεκλεισμένοι εις το διεθνές εμπόριον, δύνανται άμα τη υπογραφή του παρόντος Πρωτοκόλλου να αποκλείωσιν εκ της εφαρμογής αυτού μίαν ή πλείονας εκ των πλωτών οδών των ανωτέρω καθορισθεισών. Τα υπογράψαντα Κράτη θα είναι ελεύθερα όπως δηλώσωσιν ότι η αποδοχή του παρόντος Πρωτοκόλλου δεν εκτείνεται επί του όλου ή επί μέρους των αποικιών, των πέραν της θαλάσσης κτήσεων ή προτεκτοράτων διατελούντων υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτών. Τα Κράτη ταύτα όμως θα δύνανται μεταγενεστέρως να προσχωρήσωσιν εις το Πρωτόκολλον ιδαιτέρως δια λογαριασμόν αποικίας, κτήσεως πέραν της θαλάσσης ή προτεκτοράτου αποκλεισθέντων προηγουμένως δια της δηλώσεώς των. Επίσης θα δύνανται να καταγγέλλωσι το Πρωτόκολλον, συμφώνως με τας εν αυτώ διατάξεις, κεχωρισμένας επ’ ονόματι μιας οιασδήποτε εκ των αποικιών, κτήσεων πέραν της θαλάσσης και προτεκτοράτων ευρισκομένων υπό την κυριαρχίαν η εξουσίαν αυτών. Το παρόν Πρωτόκολλον θα κυρωθή. Εκάστη Δύναμις απευθύνει την κύρωσιν αυτής εις τον Γενικόν Γραμματέα της Κοινωνίας των Εθνών, τη φροντίδι του οποίου θα πληροφορηθώσι περί αυτής πάσαι αι λοιπαί υπογράψασαι Δυνάμεις. Αι κυρώσεις θα κατατεθώσιν εις τα Αρχεία της Γραμματείας της Κοινωνίας των Εθνών. Εις το παρόν Πρωτόκολλον θα δύνανται να υπογράψωσιν ή να προσχωρήσωσι τα Κράτη τα έχοντα υπογράψει ή προοσχωρήσει εις την ανωτέρω Σύμβασιν. Θέλει τεθή εν ισχύϊ μετά την υπό του Γενικού Γραμματέως της Κοινωνίας των Εθνών λήψιν των κυρώσεων δύο Κρατών . απαιτείται πάντως, όπως κατ’ αυτήν την εποχήν έχει τεθή εν ισχύϊ η ειρημένη Σύμβασις. Δύναται να καταγγελθή ανά πάσαν εποχήν, μετά παρέλευσιν δύο ετών, υπολογιστέων από της ημερομηνίας της λήψεως της κυρώσεως του καταγγέλοντος Κράτους, υπό του Γενικού Γραμματέως της Κοινωνίας των Εθνών. Η καταγγελία θα λάβη ισχύν έν έτος μετά την λήψιν αυτής παρά του Γενικού Γραμματέως της Κοινωνίας των Εθνών. Η καταγγελία της Συμβάσεως επί του καθεστώτος των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος θεωρείται ως συμπεριλαμβάνουσα την καταγγελίαν του παρόντος Πρωτοκόλλου. Εγένετο εν Βαρκελώνη τη 20 Απριλίου χίλια εννεακόσια είκοσι έν εν ενί αντιτύπω, του οποίου το Γαλλικόν και Αγγλικόν κείμενον είναι αυθεντικά. (Έπονται αι υπογραφί) ΔΗΛΩΣΙΣ αναγνωρίσεως της σημαίας των στερουμένων θαλασσίας εξόδου Κρατών. Οι υπογραφόμενοι, δεόντως εξουσιοδοτηθέντες επί τω σκοπώ τούτω, δηλούσιν ότι τα υπ’ αυτών αντιπροσωπευόμενα Κράτη αναγνωρίζουσι την σημαίαν των πλοίων παντός Κράτους στερουμένου παραθαλασσίου εκτάσεως, εφ’ όσον τα πλοία αυτού έχουσι νηολογηθή εις ένα και τον αυτόν καθωρισμένον τόπον, ευρισκόμενον εν τη χώρα αυτών. Ο τόπος θεωρείται δια τα πλοία ταύτα ως λιμήν νηολογήσεως αυτών. (Έπονται αι υπογραφαί) Άρθρ.4.-Η παρούσα Σύμβασις υπόκειται εις κύρωσιν. Τα έγγραφα της κυρώσεως θα διαβιβασθώσιν εις την Γενικήν Γραμματείαν της Κοινωνίας των Εθνών, ήτις θα γνωστοποιήση την λήψιν αυτών εις τα λοιπά μέλη της Κοινωνίας, ως και εις εκείνα τά Κράτη, άτινα εγένοντο δεκτά να υπογράφωσι την Συμφωνίαν. Τα έγγραφα της κυρώσεως θα κατατεθώσιν εις τα Αρχεία της Γραμματείας. Συμφώνως με τας διατάξεις του 18 άρθρου του Συμφώνου περί Κοινωνίας των Εθνών ή Γενική Γραμματεία θέλει προβή εις την καταχώρισιν της παρούσης Συμφωνίας ευθύς ως κατατεθή η πρώτη κύρωσις. Σελ. 361 Συμφωνίες περί Πλωτών Οδών 40.Γ.ε.2 53 Άρθρ.5.-Τα μέχρι της 1ης Δεκ. 1921 μη υπογράψαντα την παρούσαν Συμφωνίαν μέλη της Κοινωνίας των Εθνών δύνανται να προσχωρήσωσιν εις αυτήν. Επίσης και τα μη όντα μέλη της Κοινωνίας των Εθνών Κράτη, εις α το Συμβούλιον της Κοινωνίας των Εθνών ήθελεν αποφασίσει να ανακοινώση επισήμως την παρούσαν συμφωνίαν. Η αποδοχή δέον να γνωστοποιηθή εις τον Γενικόν Γραμματέα, όστις θα ειδοποιήση πάσας τας ενδιαφερομένας Δυνάμεις περί της αποδοχής και της ημερομηνίας καθ’ ην αύτη εγνωστοποίηθη. Άρθρ.6.-Η παρούσα Συμφωνία άρχεται ισχύουσα άμα τη κυρώσει αυτής υπό πέντε Δυνάμεων. Ημερομηνία καθ’ ην θα αρχίση ισχύουσα θα είναι η ενενηκοστή ημέρα μετά την παρά του Γενικού Γραμματέως της Κοινωνίας λήψιν της πέμπτης κυρώσεως. Μεταγενεστέρως η παρούσα Συμφωνία θα υποχρεοί έκαστον των μελών 90 ημέρας μετά την λήψιν της κυρώσεως ή την γνωστοποίησιν της αποδοχής. Άμα τη ενάρξει της ισχύος της παρούσης Συμφωνίας ο Γενικός Γραμματεύς της Συμφωνίας ο Γενικός Γραμματεύς της Κοινωνίας των Εθνών θα απευθύνη ακριβές αντίγραφον αυτής εις τας μη ούσας μέλη της Κοινωνίας Δυνάμεις, αίτινες δυνάμει των Συνθηκών της Ειρήνης είναι υποχρεωμέναι να προσχωρήσουν εις αυτήν. Άρθρ.7.-Ο Γενικός Γραμματεύς της Κοινωνίας των Εθνών θα κρατή ιδαίτερον κατάλογον εμφαίνοντα ποία Μέρη υπέγραψαν ή εκύρωσαν την παρούσαν Συμφωνίαν, προσεχώρησαν εις αυτήν ή κατήγγειλαν αυτήν. Ο κατάλογος ούτος θα είναι διαρκώς εις την διάθεσιν των Μελών της Κοινωνίας των Εθνών και θα δημοσιεύηται όσον το δυνατόν συχνότερον κατά τας οδηγίας του Συμβουλίου. Άρθρ.8.-Υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων του δευτέρου άρθρου της παρούσης Συμφωνίας, αύτη δύναται να καταγγελθή υφ’ οιουδήποτε εκ των Μερών μετά την παρέλευσιν προθεσμίας πέντε ετών από της ημερομηνίας της ισχύος αυτής δια το Μέρος τούτο. Η καταγγελία θα γίνη δι’ εγγράφου γνωστοποιήσεως απευθυνομένης προς τον Γενικόν Γραμματέα της Κοινωνίας των Εθνών. Αντίγραφον της τοιαύτης γνωστοποιήσεως θέλει αμέσως κοινοποιηθή υπό του Γενικού Γραμματέως, όπως όλα τα λοιπά Μέρη πληροφορηθώσι περί της ημερομηνίας καθ’ ην ελήφθη. Η καταγγελία θα ελευθερώση (από της εφαρμογής της Συμβάσεως) μόνον το κοινοποιήσαν αυτήν Κράτος έν έτος μετά την ημερομηνίαν της λήψεως αύτης. Δια ταύτης, εκτός εναντίας συμφωνίας, ουδόλως προσβάλλονται αι αναληφθείσαι υποχρεώσεις αι αναφερόμεναι εις προηγούμενα της καταγγελίας περιστατικά. Σελ. 362 Άρθρ.9.-Η αναθεώρησις της παρούσης Συμβάσεως δύναται να αιτηθή οποτεδήποτε υπό του ενός τρίτου των Υψηλών συμβαλλομένων Μερών. Εις πίστωσιν των ανωτέρω οι προρρηθέντες πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσαν Σύμβασιν. Εγένετο εν Βαρκελώνη, τη εικοστή Απριλίου χίλια εννεακόσια είκοσι ένα εις έν αντίτυπον, το οποίον θα κατατεθή εις τα Αρχεία της Κοινωνίας των Εθνών. Ακολουθούσιν αι υπογραφαί των αντιπροσώπων. Ο Βρεττανός αντιπρόσωπος υπέγραψεν υπό την επιφύλαξιν της δηλώσεως της καταχωρισθείσης εις τα πρακτικά της συνεδριάσεως της 19 Απρ. 1921 σχετικώς με τας Βρεττανικάς κτήσεις τας μη αντιπροσωπευθείσας εν τη Συνδιασκέψει της Βαρκελώνης. ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΝ αναφερόμενον εις το Καθεστώς των πλωτών οδών διεθνούς ενδιαφέροντος

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.