46. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΥ Αριθ.369737/5701 της 2/18 Οκτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 902) Περί αναγραφομένων στοιχείων επί φιαλών, ετι

46. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΥ Αριθ.369737/5701 της 2/18 Οκτ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 902) Περί αναγραφομένων στοιχείων επί φιαλών, ετικεττών και εν γένει μέσων συσκευασίας οίνων κοινής καταναλώσεως. Έχοντες υπ’ όψει: α)Τας διατάξεις του νόμου 400/1976 «περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων». β)Τας διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 12 του Νόμου 396/1976 « περί οινολογικών κατεργασιών και εμπορίας των οίνων». γ)Τας διατάξεις του Ν.Δ/τος 243/1969 «περί βελτιώσεως και προστασίας της αμπελουργικής παραγωγής». δ)Τας διατάξεις του Αν. Νόμου 1998/1939 «περί σημάτων» ως ετροποποιήθη υπό του Νόμου 3205/1955. ε)Τον κανονισμόν (ΕΟΚ) 2133/1974 καθορίζοντος τους γενικούς κανόνας δια την περιγραφήν και παρουσίασιν οίνων και γλευκών σταφυλής. στ)Την ανάγκην καθορισμού των προς αναγραφήν ενδείξεως επί των ετικεττών των οίνων κοινής καταναλώσεως ως και επί των φιαλών και των μέσων συσκευασίας αυτών, επί σκοπώ προστασίας του οινοπαραγωγού και παροχής ακριβεστέρων πληροφοριών εις τον αγοραστήν του προϊόντος, αποφασίζομεν: 1.Η εμφιάλωσις των οίνων κοινής καταναλώσεως, γίνεται εντός πωματιζομένων δοχείων εξ υάλου ή εξ ετέρας ύλης επιτρεπομένης ειδικώς για τους οίνους υπό του Κώδικος Τροφίμων και Ποτών, χωρητικότητος μέχρι 3,2 λίτρων. 2.Αι διατάξεις της παρούσης εφαρμόζονται δια τους τύπους οίνων κοινής καταναλώσεως, περί ων αι διατάξεις των άρθρων 2 και 3 του Νόμου 396/1976 «περί οινολογικών κατεργασιών και εμπορίας των οίνων» εξαιρουμένων των οίνων ονομασίας προελεύσεως, των οίνων με κατά παράδοσιν ονομασίαν, των ρητιγητών, ως και των ημιαφρωδών και αφρωδών των ημιαεριούχων και αεριούχων και των αρωματισμένων οίνων. 3.Τα περιγραφικά στοιχεία των φερομένων εις την κατανάλωσιν εμφιαλωμένων οίνων διαιρούνται εις υποχρεωτικά και προαιρετικά, αναγράφονται δε κατά περίπτωσιν επί κυρίας ή βοηθητικών ετικεττών ή επ’ αυτού τούτου του υποδοχέως ή εις συνοδευτικά έντυπα. 4.Τα υποχρεωτικά περιγραφικά στοιχεία αναγράφονται επί της κυρίας ετικέττας ή επί του υποδοχέως εν είδει ετικέττας, με χαρακτήρας ευαναγνώστους, ανεξιτήλους, ευεμεγέθεις, ώστε να προσβάλλωνται καλώς επί του φόντου, επί του οποίου έχουν εκτυπωθεί, και να διακρίνωνται ευκρινώς από το σύνολον των μη υποχρεωτικών ενδείξεων και σχεδίων. Αι υποχρεωτικαί αυταί ενδείξεις είναι: α)Ο όρος: οίνος. β)Ο τύπος του οίνου, ως ούτος καθορίζεται υπό του Νόμου 396/1976. Ειδικώτερον επιτρέπεται η αναγραφή: 1.Του όρου «ξηρός» όταν: -η περιεκτικότης του οίνου, εις σάκχαρα είναι μικροτέρα των 4 γραμμαρίων ανά λίτρον, (Μετά τη σελ.616,36) Σελ. 616,37 Τεύχος 686 Σελ.109 -η περιεκτικότης του οίνου εις σάκχαρα είναι μεγαλυτέρα των 4 γραμμαρίων και μικροτέρα των 9 γραμμαρίων ανά λίτρον, η δε ολική οξύτης, εκπεφρασμένη εις τρυγικόν οξύ, δεν είναι μικροτέρα των 2 γραμμαρίων ανά λίτρον, του απολύτου αριθμού της περιεκτικότητος του οίνου εις σάκχαρα. ΙΙ.Του όρου «ημίξηρος» ή «ημίγλυκος», όταν η περιεκτικότης του οίνου εις σάκχαρα είναι μεγαλυτέρα των 4 γραμμαρίων και μικροτέρα των 50 γραμμαρίων ανά λίτρον. Η αναγραφή των όρων Β1 και ΒΙΙ της παρούσης είναι κατ’ εξαίρεσιν των λοιπών όρων, οι οποίοι υποδηλούν τους τύπους οίνων, προαιρετική. γ)Το περιεχόμενον του υποδοχέως: εις γραμμάρια λίτρα ή εκατοστά του λίτρου, αναλόγως του ισχύοντος μετρικού συστήματος. Αι σχετικαί ενδείξεις δύνανται να αναγραφούν δι’ ολοκλήρων λέξεων ή εν συντμήσει ή δια των συμβόλων αυτών, προηγουμένης προαιρετικώς της λέξεως «περιεχόμενον» ή εν συντμήσει «περ.». δ)Τα στοιχεία του εμφιαλωτού: ονοματεπώνυμον του εμφιαλωτού ή επωνυμία της επιχειρήσεως, διεύθυνσις του εμφιαλωτηρίου και αριθμός αδείας λειτουργίας αυτού. Αι ενδείξεις της διευθύνσεως και αδείας λειτουργίας του εμφιαλωτηρίου αναγράφονται δια γραμμάτων του αυτού μεγέθους, χρώματος, μορφής και ύψους ουχί μεγαλυτέρου των 2 χιλιοστών του μέτρου και κατά τρόπον μη δυνάμενον να προκαλέση σύγχυσιν ως προς την προέλευσιν του οίνου. Η αφορώσα την εμφιάλωσιν ένδειξις δύναται να αναγράφεται δι’ ενός των ως έπεται τρόπων: «εμφιάλωσις» ή «εμφιαλωτής» ή «εμφιαλούται υπό …» ή «εμφιαλωθέν υπό …» ή «εμφιαλούται δια λογαριασμόν του …» και ακολουθούν εις την αυτήν σειράν ή αμέσως κάτωθεν αυτής, τα στοιχεία του εμφιαλωτού και ο αριθμός αδείας λειτουργίας του εμφιαλωτηρίου. ε)Ο αλκοολικός τίτλος, ο οποίος αποδίδεται δια του συμβόλου «% VOL» και σημαίνει τοις % κατ’ όγκον. Ούτω προκειμένου: -δια ξηρούς, ημίξερους και ημίγλυκεις οίνους, αναγράφεται ο κτηθείς αλκοολικός τίτλος δια του σχετικού αριθμού και συμβόλου «% VOL». -δι’ οίνους περιέχοντας σάκχαρα άνω των 50 γραμμαρίων ανά λίτρον αναγράφεται ο κτηθείς αλκοολικός τίτλος και ο δυναμικός αλκοολικός τίτλος δια των αντιστοίχων αριθμών συνδεομένων δια του συμβόλου «+» και επομένου του συμβόλου «% VOL». -δι’ οίνους προοριζομένους δι’ εξαγωγήν εις χώρας εκτός ΕΟΚ, αντί του δυναμικού αλκοολικού τίτλου δύναται να αναγράφεται ο βαθμός μπωμέ και να συνοδεύηται με την ένδειξη Βε. Οι αλκοολικοί τίτλοι και το Βε οι αναγραφόμενοι επί της ετικέττας, δεν δύναται να διαφέρουν των αντιστοίχων τίτλων οι οποίοι ήθελον προσδιορισθεί δι’αναλύσεως του εμπεριεχομένου εις τον υποδοχέα οίνου, αναγνωριζομένης ανοχής ± 0,5. στ)Η χώρα προελεύσεως: η ένδειξις «ελληνικόν προϊόν» αναγράφεται υπό την προϋπόθεσιν ότι ο οίνος παρήχθη εκ σταφυλών ελληνικών αμπελώνων, το γλεύκος των οποίων οινοποιήθη εις την Ελλάδα. 5.Πλην των ανωτέρω υποχρεωτικών ενδείξεων, δύναται να αναγράφωνται προαιρετικώς, και μόνον επί της κυρίας ετικέττας, η ονομασία του οίνου και το εμπορικόν σήμα της επιχειρήσεως, υπό την προϋπόθεσιν ότι δι’ αυτών δεν προβάλλονται λέξεις, μέρος λέξεων, σύμβολα, διαγράμματα, γεωγραφικοί χάρται, φωτογραφίαι, σχέδια και λοιπά στοιχεία: α)Δια των οποίων δυνατόν να δημιουργηθή εσφαλμένη εντύπωσις, ότι συγκεκριμένον πρόσωπον, και ειδικώτερον ο εμφιαλωτής είναι ο οινοπαραγωγός του εμπεριεχομένου οίνου, εκτός εάν το εν λόγω πρόσωπον μετέχει πράγματι εις την παραγωγήν του οίνου. Σελ. 616,38 Τεύχος 686 Σελ.110 β)Εις τα οποία περιλαμβάνεται το όνομα ή μέρος του ονόματος μιας ονομασίας προελεύσεως ή μιας ονομασίας κατά παράδοσιν, ή δια των οποίων δυνατόν να προκληθή σύγχυσις με τα περιγραφικά στοιχεία ελληνικού οίνου ονομασίας προελεύσεως ή οίνου ονομασίας προελεύσεως τρίτης χώρας, ως προβλέπεται υπό του άρθρου 8 του Ν.Δ/ τος 243/1969 ή περιλαμβάνει ενδείξεις αντικειμενικάς εις τας διατάξεις των άρθρων 4 και 5 του Ν.Δ/τος 243/1969. γ)Δια των οποίων είναι δυνατόν να προκληθή εσφαλμένη εντύπωσις ως προς την γεωγραφικήν προέλευσιν του οίνου, την ποικιλίαν σταφυλών εκ των οποίων ούτος παρήχθη, το έτος παραγωγής αυτού ή ως προς την ποιότητά του. κατ’ ακολουθίαν απαγορεύεται ειδικώτερον η χρησιμοποίησις, ως ονομασιών οίνου:-τοπωνυμιών, κατά παράβασιν των διατάξεων του Ν.Δ. 243/1969. -εμβλημάτων και συμβόλων κατά παράβασιν του άρθρου 3 του Αν. Νόμου 1998/1939 «περί σημάτων» ως αντικατεστάθη δια του άρθρου 1 του Ν. 3205/1955. -συνθέτων εκφράσεων, εις τας οποίας υπεισέρχονται, έννοιαι χαρακτηρίζουσαι την ποιότητα του οίνου ως GRAND VIN, VIN SUPERIEUR, VIN VIEUX, CUVEE SPECIALE και αναλόγων ξενογλώσσων ή ελληνικών εκφράσεων. Κατ’ εξαίρεσιν επιτρέπεται η χρησιμοποίησις της λέξεως «κάβα» ως συνθετικής εμπορικής ονομασίας υπό την προϋπόθεσιν ότι ο οίνος θα έχει παραμείνει αποθηκευμένος, επί χρονικόν διάστημα και υπό συνθήκας καθοριζομένας υπό της Κ.Ε.Π.Ο., κατά περίπτωσιν, αναλόγως της ποικιλίας σταφυλών και του τύπου οίνου, και κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου. δ)Δια των οποίων είναι δυνατόν να δημιουργηθή η εσφαλμένη εντύπωσις ότι ο οίνος προέρχεται εκ καθωρισμένης αμπελουργικής εκμεταλλεύσεως. Προς τούτο, η χρησιμοποίησις των λέξεων «πύργος», «μοναστήρι», «κάστρο», και αναλόγων, ως και των αντιστοίχων ξενογλώσσων λέξεων, επιτρέπεται μόνον εφ’ όσον το αναγραφόμενον κτίσμα ανήκει εις την αυτήν αμπελουργικήν εκμετάλλευσιν, εκ σταφυλών της οποίας προέρχεται ο οίνος και υπό την προϋπόθεσιν ότι ούτος, παρήχθη εντός ταύτης της εκμεταλλεύσεως. 6.Επί της κυρίας ετικέττας ή επί βοηθητικών ετικεττών, δύνανται να αναγράφονται επίσης προαιρετικώς και έτεραι ενδείξεις, ως: α)Το χρώμα του οίνου, ήτοι εάν πρόκειται δια λευκόν, ερυθρόν ή ροζέ οίνον. Η ένδειξις του χρώματος δύναται να συμπληρούται δι’ εκφράσεων δηλωτικών της αποχρώσεως και συγκεκριμένως: 1.Προκειμένου δια λευκούς οίνους: λευκός αχυρόχρους, κεχριμπαρένιος, χρυσοκίτρινος και αναλόγων επιθέτων, υπό την προϋπόθεσιν ότι το χρώμα του οίνου παραμένει σταθερόν και δεν υπάρχει περίπτωσις να ευρεθεί ηλλοιωμένον εις την αγοράν. Ειδικώτερον, η αναγραφή της γαλλικής εκφράσεως BLANC DE BLANGS ή της ιταλικής BLANCO DA UVE BIANCHE ή της αντιστοιχούσης ελληνικής εκφράσεως «λευκός από λευκάς σταφυλάς», επιτρέπεται υπό τας εξής προϋποθέσεις: ο οίνος προέρχεται αποκλειστικώς από λευκάς σταφυλάς και έχει ανοικτόν λευκόν χρώμα, απηλλαγμένον πάσης οξειδώσεως. 16.Θ.γ.46 Προστασία Οίνου ΙΙ.Προκειμένου δι’ ερυθρούς οίνους: ερυθρόν ρουμπινί, κεραμόχρουν, και αναλόγων εκφράσεων, εφ’ όσον ο όρος ανταποκρίνεται εις την απόχρωσιν του χρώματος, το οποίον πρέπει να παραμένη σταθερόν κατά την διάρκειαν της εμπορίας οίνου. ΙΙΙ.Προκειμένου δι’ ερυθρωπούς οίνους: κοκκινέλι ή ροζέ ή της αντιστοίχου γαλλικής εκφράσεως «ROSE΄». β)Το έτος παραγωγής: η αναγραφή της ενδείξεως αυτής επιτρέπεται μόνον εφ’ όσον το 85% τουλάχιστον του οίνου προέρχεται εξ οινοποιήσεως σταφυλών του αναγραφομένου έτους. γ)Την ποικιλίαν αμπέλου, υπό τας κάτωθι προϋποθέσεις: Ι.Η ένδειξις αυτή: -δεν αντίκειται εις τας διατάξεις του Ν.Δ/τος 243/1969, -δεν επέχει θέσιν εμπορικής ονομασίας. -αναγράφεται δια γραμμάτων ύψους ουχί μεγαλυτέρου του 1/2 του ύψους των γραμμάτων της εμπορικής επωνυμίας ή των μεγαλυτέρων στοιχείων μιας των ενδείξεων της ετικέττας, -του ονόματος των ποικιλιών αμπέλου προηγείται η ένδειξις «οίνος εκ σταφυλών….» ΙΙ.Η ένδειξις αυτή δύναται να αναφέρεται εις μίαν ή δύο ποικιλίες αμπέλου, υπό τον όρον ότι: -αύται περιλαμβάνονται εις τας δι’ αποφάσεων του Υπουργού Γεωργίας, καθοριζομένας ποικιλίας οινοποιϊας προς επέκτασιν ή διατήρησιν ανά εκάστην αμπελουργικήν περιοχήν και αναγράφονται επί της ετικέττας με το επίσημον όνομα, με το οποίον περιλαμβάνονται εις την ισχύουσαν Υπουργικήν απόφασιν. Εις εξαιρετικάς περιπτώσεις δύναται να αναγράφεται συνώνυμον αυτών των ποικιλιών, εφ’ όσον ο οίνος προέρχεται εκ σταφυλών περιοχής, εις την οποίαν η ποικιλία είναι κατά παράδοσιν γνωστή με το εν λόγω συνώνυμον και περιλαμβάνεται τούτο εις την κατά τα ανωτέρω σχετικήν απόφασιν του Υπουργού Γεωργίας. -ο οίνος προέρχεται, τουλάχιστον κατά 85% κατ’ όγκον, εκ σταφυλών των αναγραφομένων ποικιλιών και ότι αύται συμβάλλουν αποφασιστικώς, λόγω της εγνωσμένης ποιότητός των, εις την διαμόρφωσιν των οργανοληπτικών χαρακτήρων του οίνου. Το όνομα των ποικιλιών αμπέλου δύναται να συνοδεύεται υπό του ονόματος μιας ευρείας αμπελουργικής περιοχής, πέραν των ορίων της επαρχίας και μικροτέρας των ορίων του κράτους, εφ’ όσον ο οίνος παρήχθη εκ σταφυλών αυτής της περιοχής και οινοποιήθη εντός αυτής. δ)Η αναγραφή της καταγωγής του οίνου επιτρέπεται υπό τας κάτωθι προϋποθέσεις: Ι.Ο οίνος προέρχεται εξ ευρείας αμπελουργίας περιοχής μεγαλυτέρας των ορίων της επαρχίας και η αναγραφή της καταγωγής δεν αντίκειται εις τας διατάξεις του Ν.Δ. 243/1969 «Περί βελτιώσεως και προστασίας της αμπελουργικής παραγωγής», ως τούτο ετροποποιήθη δια του Ν. 427/1976. ΙΙ.Ο οίνος προέρχεται εκ σταφυλών της αναγραφομένης περιοχής, οινοποιηθεισών εντός αυτής. Η σχετική ένδειξις καταγωγής αναγράφεται ως εις τα ως έπεται παραδείγματα: «οίνος Κρητικός», «οίνος Κυκλαδίτικος», «οίνος Θεσσαλικός», «οίνος Νομού Έβρου», ή εν συντμήσει «οίνος Ν. Έβρου» κλπ. Εις όλας αυτάς τας περιπτώσεις, αι λέξεις των ως άνω ενδείξεων αναγράφονται δια γραμμάτων του αυτού ύψους, τύπου, μεγέθους, χρώματος και μορφής και κατά τρόπον μη δυνάμενον να δημιουργήσει την εσφαλμένην εντύπωσιν ότι η καταγωγή επέχει την θέσιν ονομασίας προελεύσεως. ε)Την εμφιάλωσιν: επιτρέπεται η αναγραφή εκφράσεων ως: Ι.«Εμφιάλωσις υπό του παραγωγού», «εμφιάλωσις εις την αμπελουργικήν εκμετάλλευσιν», και αναλόγων, εφ’ όσον η εμφιάλωσις εγένετο εις την αμπελουργικήν εκμετάλλευσιν, εις την οποίαν παρήχθησαν και οινοποιήθησαν αι σταφυλαί. ΙΙ.«Εμφιάλωσις εις τον τόπον της παραγωγής», και αναλόγων εφ’ όσον η εμφιάλωσις εγένετο εις την περιοχήν όπου ετρυγήθησαν και οινοποιήθησαν αι σταφυλαί. ΙΙΙ.«Εμφιάλωσις υπό ομάδος παραγωγών» εφ’ όσον η δήλωσις ανταποκρίνεται εις την πραγματικότητα, αποδεικνυομένη δι’ επισήμων στοιχείων. στ)Τα στοιχεία του οινοπαραγωγού: ονοματεπώνυμον του οινοπαραγωγού ή επωνυμία της επιχειρήσεως και η διεύθυνσις του οινοποιείου. Αι ενδείξεις αύται αναγράφονται δια γραμμάτων του αυτού ύψους, μεγέθους, χρώματος, και μορφής και κατά τρόπον μη δυνάμενον να προκαλέση σύγχυσιν ως προς την προέλευσιν του οίνου. Εφ’ όσον ο οινοπαραγωγός είναι και εμφιαλωτής, το δε οινοποιείον ευρίσκεται εις την αυτήν πόλιν μετά του εμφιαλωτηρίου, τα στοιχεία ως προς την επωνυμίαν και την διεύθυνσιν δύνανται να αναγράφωνται άπαξ, προηγουμένης της ενδείξεως «παραγωγή - εμφιάλωσις» ή μιας αναλόγου εκφράσεως. Εν τη εννοία της παρούσης αποφάσεως, οινοπαραγωγός νοείται εκείνος ο οποίος προέβη εις οινοποίησιν σταφυλών ή γλεύκους προς παραγωγήν του εμφιαλωμένου οίνου. Εάν ο οινοποιός είναι και αμπελουργός, επιτρέπεται η αναγραφή της ενδείξεως «αμπελουργός - οινοποιός», υπό την προϋπόθεσιν ότι αι σταφυλαί εξ ων παρήχθη ο οίνος, προέρχονται εξ αμπελώνων του αναγραφομένου παραγωγού, εις τας εγκαταστάσεις του οποίου και οινοποιήθησαν. 7.Προαιρετικώς δύνανται να αναγράφωνται επίσης και στοιχεία σχετικώς με: α)Το έτος ιδρύσεως της επιχειρήσεως: κατά τρόπον μη δυνάμενον να επιφέρη σύγχυσιν ως προς το έτος παραγωγής του οίνου. Το έτος αυτό δυνατόν να δηλούται δια διαφόρων εκφράσεων, ως «οινοποιοί από πατέρα σε γυιό από το….» ή «οίκος ιδρυθείς το ….» και λοιπάς συντόμους εκφράσεις. β)Την μέθοδον και τον τρόπον παραγωγής και παλαιώσεως του οίνου, εφ’ όσον τα αναγραφόμενα ανταποκρίνονται εις την πραγματικότητα. γ)Την ιστορίαν του εμφιαλωμένου οίνου, του εμφιαλωτού, της επιχειρήσεως ή ενός προσώπου μετέχοντος εις την εμπορίαν του προϊόντος. δ)Τας φυσικάς ή τεχνικάς συνθήκας της αμπελουργίας μιας περιοχής εξ αμπελώνων της οποίας παρήχθη ο εμφιαλωμένος οίνος. ε)Τον τρόπον, με τον οποίον πρέπει να διατηρείται ο συγκεκριμένος οίνος ή να προσφέρεται προς κατανάλωσιν, τα φαγητά, με τα οποία ταιριάζει καλλίτερα και πάσαν ανάλογον πληροφορίαν προς τον καταναλωτήν. Αι ως άνω ενδείξεις δύνανται να αναγράφωνται: -ή επί βοηθητικών ετικεττών και συνοδευτικών φυλλαδίων, -ή επί της κυρίας ετικέττας, αλλά επί τμήματος κειμένου εις το κάτω μέρος αυτής και σαφώς διαχωριζομένου του τμήματος αναγραφής των υποχρεωτικών ενδείξεων. Ειδικώτερον, όσον αφορά εις το έτος ιδρύσεως της επιχειρήσεως, επιτρέπεται η αναγραφή του επί του κυρίου τμήματος της ετικέττας, εφ’ όσον είναι ενσωματωμένον εις το σήμα της επιχειρήσεως και δηλούται δια των εκφράσεων των καθοριζομένων εις το εδάφιον α΄ της παραγράφου 7 της παρούσης αποφάσεως. 8.Η αναγραφή προαιρετικών ενδείξεων, περί ων αι παράγραφοι 5, 6 και 7 της παρούσης, επιτρέπεται μόνον εφ’ όσον τα αναγραφόμενα ανταποκρίνονται εις πραγματικά γεγονότα ή καταστάσεις και αποδεικνύονται εξ επισήμων στοιχείων, μερίμνη του ενδιαφερομένου. Ειδικώτερον δια την απόκτησιν δικαιώματος αναγραφής των ενδείξεων, περί ων η παράγραφος 6 (εδάφια β, γ και δ) της παρούσης, (Μετά την σελ. 616,38) Σελ. 616,39 Τεύχος 686 Σελ.111 Προστασία Οίνου 16.Θ.γ.46 οι ενδιαφερόμενοι παραγωγοί πρέπει να υποβάλλουν, προ της ενάρξεως του τρυγητού, σχετικήν δήλωσιν προς τας αρμοδίας τοπικάς υπηρεσίας, αι οποίαι προβαίνουν εις έλεγχον βάσει οδηγιών των αρμοδίων κεντρικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας και του Υπουργείου Οικονομικών (Γενικού Χημείου του Κράτους). 9.Πέραν των δια της παρούσης οριζομένων υποχρεωτικών και προαιρετικών ενδείξεων, ουδεμία ετέρα ένδειξις επιτρέπεται να αναγράφεται επί των ετικεττών, μέσων συσκευασίας, διαφημιστικών φυλλαδίων και συνοδευτικών εγγράφων, οίνων φερομένων εις την εγχώριον κατανάλωσιν. Προκειμένου δι’ οίνους προς εξαγωγήν επιτρέπεται η αναγραφή πάσης ετέρας ενδείξεως απαιτουμένης υπό της νομοθεσίας της χώρας εισαγωγής. 10.Αι υποχρεωτικαί ενδείξεις δέον όπως αναγράφονται εις την ελληνικήν ή τουλάχιστον και εις την ελληνικήν, προκειμένου δι’ οίνους φερομένους εις την εγχώριον κατανάλωσιν. Προκειμένου δι’ εξαγομένους οίνους επιτρέπεται όπως, αι δια της παρούσης καθοριζόμεναι ενδείξεις είναι ξενόγλωσσοι. ΙΙ.Προκειμένου περί οίνων εισαγομένων εκ της αλλοδαπής: α)Αναγράφονται εις την γλώσσαν της χώρας καταγωγής των οίνων αι υποχρεωτικαί ενδείξεις περί ων η παράγραφος 4 της παρούσης, οπωσδήποτε δε και εις την ελληνικήν ο τύπος του οίνου, το περιεχόμενον του υποδοχέως και τα στοιχεία του εισαγωγέως ήτοι ονοματεπώνυμον και διεύθυνσις αυτού εν Ελλάδι. β)Η αναγραφή των προαιρετικών ενδείξεων, περί ων αι παράγραφοι 5, 6 και 7 της παρούσης, δι’ εισαγομένους οίνους επιτρέπεται μόνον εφ’ όσον τα αναγραφόμενα προβλέπονται υπό της νομοθεσίας της χώρας παραγωγής και υπό τας ειδικάς αυτής προϋποθέσεις και όρους τούτων αποδεικνυομένων εξ επισήμων στοιχείων, μερίμνη του ενδιαφερομένου. Σελ.616,40 Τεύχος 686 Σελ.112 12.Τα σχέδια ετικεττών ή φωτοαντίγραφα μακεττών ως και τα σχέδια των βοηθητικών ετικεττών υποβάλλονται δια την προέγκρισιν εκτυπώσεως εις το Γενικόν Χημείον του Κράτους (Δ/νσις Φοροτεχνική) και εις την Δ/νσιν Μεταποιήσεως και Αγορών του Υπουργείου Γεωργίας, η οποία θέτει ταύτα υπ’ όψιν επιτροπής γνωμοδοτήσεως αποτελουμένης εξ ενός εκπροσώπου: του Υπουργείου Γεωργίας (Δ/νσεως Μεταποιήσεως και Αγορών), του Υπουργείου Οικονομικών (Γενικού Χημείου του Κράτους), του Υπουργείου Εμπορίου (Δ/νσεως Εμπορικού και Βιομ. Ιδιοκτησίας) ως και ενός εκπροσώπου του Ινστιτούτου Οίνου. Οι ενδιαφερόμενοι υποχρεούνται όπως προσαρμόζουν τα υποβληθέντα σχέδια συμφώνως προς τας κατά τα ανωτέρω γενομένας υποδείξεις. Μετά την εκτύπωσίν των αι ετικέτται (κύριαι και βοηθητικαί), υποβάλλονται προς έγκρισιν εις 4πλούν, εις τας αρμοδίας τοπικάς Υπηρεσίας του Υπουργείου Γεωργίας και του Γενικού Χημείου του Κράτους. Αντίτυπα εγκεκριμένων ετικεττών διαβιβάζονται ακολούθως εις τας αρμοδίας κεντρικάς υπηρεσίας, υπό των κατά τόπους αντιστοίχων υπηρεσιών. Ετικέτται μη σύμφωνοι προς το προεγκριθέν σχέδιον και τας γενομένας υποδείξεις, δεν είναι δυνατόν να εγκριθούν. 13.Ετικέτται (κύριαι και βοηθητικαί) μη σύμφωνοι προς τας διατάξεις της παρούσης, δύνανται να χρησιμοποιηθούν μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 1979 και οπωσδήποτε ουχί πέραν της εξαντλήσεως των αποθεμάτων, των υπαρχόντων κατά την ημερομηνίαν δημοσιεύσεως της παρούσης. 14.Από της δημοσιεύσεως της παρούσης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, πάσα ετέρα διάταξις, άλλως ορίζουσα, καταργείται. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 16.Θ.γ.46 Προστασία Οίνου