← Ελλάδα

5. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Αριθ. Φ ΕΟΚ 5.5./492/82 της 2 Μαρτ./24 Μαΐου 1983 (ΦΕΚ Α΄ 64) Έγκριση της σύμβασις μεταξύ τη

Εν συντομία

Αυτή η απόφαση εγκρίνει μια σύμβαση μεταξύ της Γερμανίας και της Ελλάδας για την απόδοση δαπανών παροχών ασφάλισης ασθενείας σε είδος. Σκοπός της είναι η απλοποίηση των διαδικασιών εκκαθάρισης και πληρωμής δαπανών υγείας για μέλη οικογενειών Ελλήνων μισθωτών που κατοικούν στην Ελλάδα.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
5. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Αριθ. Φ ΕΟΚ 5.5./492/82 της 2 Μαρτ./24 Μαΐου 1983 (ΦΕΚ Α΄ 64) Έγκριση της σύμβασις μεταξύ της Κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας για την απόδοση δαπανών για παροχές σε είδος της ασφαλίσεως που υπογράφτηκε στη Βόννη στις 11 Μαρτ. 1982. Με ανακοίνωση του Υπ. Εξωτερικών της 17-30 Νοεμ. 1983 (ΦΕΚ Α΄ 177) η άνω σύμβαση τέθηκε σε ισχύ από 5 Οκτ. 1983. Έχοντας υπόψη: 1.Το άρθρ. 94 του Κοινοτικού Κανονισμού 574/ 72 του Συμβουλίου 21.3.1972 για την εφαρμογή του κοινοτικού Κανονισμού 1408/71 περί Κοινωνικής Ασφαλείας των μισθωτών και των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας και το άρθρ. 36 παρ. 3 του ως άνω Κοινοτικού Κανονισμού 1408/71 σε συνδυασμό με το άρθρ. 94 παρ. 6 του ως άνω Κανονισμού 574/72. 2.Τοκείμενο των διατάξεων της υπό έγκριση συμβάσεως που αποσκοπεί στην απλοποίηση διαδικασιών για την εκκαθάριση και την πληρωμή δαπανών ασθενείας για τα μέλη οικογενείας Ελλήνων Μισθωτών, κατοικούν στην Ελλάδα που και δαπανήθηκαν από τους Ελληνικούς φορείς ασφαλίσεως ασθενείας και που πρέπει να αποδοθούν από τους γερμανικούς φορείς ασφαλίσεως ασθενείας και 3.Το ότι τα Γερμανικά Ταμεία ασθενείας, στις περιπτώσεις χορηγήσεως παροχών που η εκκαθάριση των λογαριασμών γίνεται σύμφωνα με την πραγματική δαπάνη, δεν μπορούν να καθορίσουν τις δαπάνες των χορηγηθέντων φαρμάκων στο πραγματικό ύψος που προκύπτει για καθεμιά περίπτωση, αποφασίζουμε: 1.Εγκρίνουμε όπως έχει και στο σύνολό της τη σύμβαση μεταξύ της Κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας για την απόδοση δαπανών για παροχές σε είδος της ασφαλίσεως ασθενείας που υπογράφθηκε στη Βόννη στις 11 Μάρτ. 1982 και της οποίας το κείμενο σε πρωτότυπο στην ελληνικήν γλώσσα έχει ως εξής: ΣΥΜΒΑΣΗ Μεταξύ της Κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας για την απόδοση δαπανών για παροχές εις είδος της ασφαλίσεως ασθενείας. Η Κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και η Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας. Οδηγούμενες από την επιθυμία, κατ’ απόκλιση από το άρθρ. 94 του Κοινοτικού Κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου της 21.3.1972 για την εφαρμογή του Κοινοτικού Κανονισμού 1408/71 περί κοινωνικής ασφάλειας των μισθωτών και των οικογενειών των, που διακινούνται εντός της κοινότητας, να αποδίδονται οι δαπάνες για τις παροχές ασθένειας εις είδος που χορηγούνται από τα γερμανικά Ταμεία Ασθενείας στα μέλη οικογενείας των ασφαλισμένων στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, σύμφωνα με τα πραγματικά έξοδα που προκύπτουν κατά περίπτωση. Επιθυμώντας να απλοποιήσουν τη διαδικασία για την ανεύρεση από την γερμανική ασφάλιση ασθενείας των δικαιούχων μελών οικογενείας των Ελλήνων μισθωτών που ασφαλίζονται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, τα οποία κατοικούν στην Ελλάδα και να επισπεύσουν την εκκαθάριση και την πληρωμή χρηματικών ποσών που δαπανήθηκαν από τους ελληνικούς φορείς ασφαλίσεως ασθενείας για τα ανωτέρω μέλη οικογενείας και πρέπει να αποδοθούν από τους γερμανικούς φορείς ασφαλίσεως ασθενείας. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν, ότι τα γερμανικά Ταμεία Ασθενείας, στις περιπτώσεις χορηγήσεως παροχών που η εκκαθάριση των λογαριασμών γίνεται με την πραγματική δαπάνη, δεν μπορούν να καθορίσουν τις δαπάνες των χορηγηθέντων φάρμάκων στο πραγματικό ύψος που προκύπτει για κάθε μια περίπτωση. Βασιζόμενες στο άρθρ. 36 παρ. 3 του Κοινοτικού Κανονισμού 1408/71 σε συνδυασμό με το άρθρ. 94 παρ. 6 του Κανονισμού 59/72 του Συμβουλίου της 21 Μαρτ. 1972 συμφώνησαν τα ακόλουθα: Άρθρ.1.-Εάν ένας γερμανικός φορέας ασφαλίσεως ασθενείας χορήγησε παροχές εις είδος στα μέλη οικογενείας που αναφέρονται στο άρθρ. 19 παρ. 2 του Κοινοτικού Κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουν. 1971 και κατοικούν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, τα ποσά που πρέπει να αποδοθούν σύμφωνα με το άρθρ. 36 του Κανονισμού αυτού για τις δαπάνες αυτές καθορίζονται κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρ. 93 παρ. 1, 4 και 6 του Κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου της 21ης Μαρτ. 1972 κατ’ απόκλιση προς το άρθρ. 94 παρ. 1 έως 5 του Κανονισμού αυτού. Άρθρ.2.-(1).Για τις παροχές εις είδος που χορηγούνται στα μέλη οικογενείας τα οποία αναφέρονται στο άρθρ. 19 παρ. 2 του Κανονισμού 1408/71 και κατοικούν στην Ελλάδα τα αρμόδια γερμανικά Ταμεία Ασθενείας συντάσσουν τα δικαιολογητικά για τα ποσά που πρέπει να αποδοθούν σύμφωνα με το άρθρ. 36 του Κανονισμού αυτού και διαβιβάζουν τα δικαιολογητικά αυτά στην Ελληνική Υπηρεσία Συνδέσμου για την ασφάλιση μέσω της γερμανικής Υπηρεσίας Συνδέσμου για την ασφάλιση ασθενείας εντός τριών μηνών από τη δημοσίευση στην επίσημη εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων του ποσού της μέσης ετήσιας δαπάνης για το αντίστοιχο λογιστικό έτος (2)Η Ελληνική Υπηρεσία Συνδέσμου γνωστοποιεί στη Γερμανική Υπηρεσία Συνδέσμου εντός έξ μηνών από τη λήψη των αναφερομένων (Μετά τη σελ. 440,06) Σελ. 440,07 Τεύχος ΣΤ71-Σελ. 63 586 Μετά της Γερμανίας 15Β.Μ.δ.5 στην παρ. (1) δικαιολογητικών αντιρρήσεις για περιπτώσεις, οι οποίες πρέπει να προσδιορίζονται ειδικά η κάθε μια για κάθε γερμανικό φορέα που αφορούν. (3)Η Γερμανική Υπηρεσία Συνδέσμου διαβιβάζει στην Ελληνική Υπηρεσία Συνδέσμου χωρίς καθυστέρηση τα καταβληθέντα από τους αρμόδιους γερμανικούς φορείς ασφαλίσεως ασθενείας χρηματικά ποσά. Άρθρ.3.-(1)Οι αρμόδιοι φορείς ασφαλίσεως ασθενείας προκαταβάλλουν στη Γερμανική Υπηρεσία Συνδέσμου, μέχρι την 31η Μαρτίου κάθε έτους τα κατ’ αποκοπή χρηματικά ποσά για το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, εφ’ όσον για αυτό το ημερολογιακό έτος είχαν ασφαλιστεί σε αυτούς 50 τουλάχιστον πρόσωπα με δικαιούχα μέλη οικογενείας στην Ελλάδα. Ως προκαταβλητέο κατ’ αποκοπή ποσό ισχύει το τελευταίο μηνιαίο κατ’ αποκοπή ποσό που καθορίστηκε από τη διοικητική επιτροπή κοινωνικής ασφαλείας των μεταναστών εργατών κατά το άρθρ. 94 του Κανονισμού του Συμβουλίου 574/72. Εφόσον δεν έχει καθοριστεί τέτοιο κατ’ αποκοπή ποσό λαμβάνεται υπ’ όψιν το τελευταίο κατ’ αποκοπή ποσό, που καθορίστηκε σύμφωνα με το άρθρ. 17 παρ. 2 της Ελληνογερμανικής Συμβάσεως Κοινωνικής Ασφαλείας Απρ. 1961. (2)Το άρθρ. 2 παρ. 3 ισχύει αναλόγως. (3)Τα προκαταβαλλόμενα κατ’ αποκοπήν ποσά συμψηφίζονται κατά την τελικήν εκκαθάριση των λογαριασμών. Άρθρ.4.-Κατ’ απόκλιση το άρθρ. 93 παρ. 1, του Κοινοτικού Κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 τα χρηματικά ποσά που πρέπει να αποδίδονται από τους ελληνικούς φορείς ασφαλίσεως ασθενείας για χορηγηθέντα φάρμακα υπολογίζονται από τους αρμοδίους γερμανικούς φορείς ασφαλίσεως στο ύψος των κατ’ αποκοπήν ποσών τα οποία ισχύουν μεταξύ των γερμανικών φορέων σε περίπτωση αλληλοεξυπηρετήσεώς των για την χορήγηση παροχών. Άρθρ.5.-Οι Υπηρεσίες Συνδέσμου για την ασφάλιση ασθενείας συνομολογούν τα έντυπα που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσης Συμβάσεως. Άρθρ.6.-Η παρούσα Σύμβασις και για τη Χώρα του Βερολίνου, εφ’ όσον η Κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δεν εγχειρίσει στην Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας εντός τριών μηνών από της ενάρξεως ισχύος της Συμβάσεως δήλωση περί του αντιθέτου. Σελ. 440,08 Τεύχος ΣΤ71-Σελ. 64 Άρθρ.7.-Η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ με έναρξη από 1.1.1981 ένα μήνα μετά την ημέρα κατά την οποίαν οι δύο κυβερνήσεις γνωστοποιήσουν η μια την άλλη ότι επληρώθηκαν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται κατά την εσωτερική νομοθεσία τους για να τεθεί σε ισχύ η Σύμβαση. Η Σύμβαση ισχύει για χρονική διάρκεια ενός έτους και παρατείνεται εκάστοτε για ένα ακόμη ημερολογιακό έτος, εφ’ όσον δεν καταγγελθεί εγγράφως από ένα συμβαλλόμενο Μέρος το αργότερο τρεις μήνες προ της παρελεύσεως της προθεσμίας του ενός έτους. Έγινε στη Βόννη την 11 Μαρτ. 1982 σε δύο πρωτότυπα, κάθε ένα στη γερμανική και την ελληνική γλώσσα, το κείμενο του καθενός από τα οποία είναι εξ ίσου δεσμευτικό. (Ακολουθούν Υπογραφές) 587 15Β.Μ.δ.5 Μετά της Γερμανίας

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.