Uit de video’s en aangiftes blijkt dat de verdachte er ook op aanstuurde om zijn slachtoffers in persoon te ontmoeten. Bij twee van hen is dat gelukt. De verdachte heeft zich vervolgens op de bewezenverklaarde wijze tevens schuldig gemaakt aan het meermalen verkrachten van één van de meisjes die hij ook al had gedwongen tot het plegen van ontuchtige handelingen. Door aldus te handelen heeft de verdachte zeer ernstig inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van dit slachtoffer, voor wie het bewezen verklaarde buitengewoon vernederend en traumatisch moet zijn geweest.
\nDe verdachte heeft het fysieke en psychische welzijn van de slachtoffers ondergeschikt gemaakt aan de bevrediging van zijn eigen seksuele behoeften. Slachtoffers van feiten als het onderhavige lijden dikwijls nog geruime tijd onder de psychische gevolgen van hetgeen hen is aangedaan. Dergelijke feiten veroorzaken bovendien gevoelens van angst en onveiligheid in de maatschappij.
\nDat zijn handelen ernstige gevolgen heeft gehad voor slachtoffers blijkt treffend uit de door of namens enkele slachtoffers ter terechtzitting in eerste aanleg en in hoger beroep voorgelezen slachtofferverklaringen en uit de namens de slachtoffers gegeven toelichtingen op de vorderingen tot schadevergoeding. Het hof rekent dit de verdachte zwaar aan. De verdachte heeft zich hiermee schuldig gemaakt aan het plegen van ernstige strafbare feiten.
\nDe verdachte heeft daarnaast opzettelijk onjuiste aangiften inkomstenbelasting gedaan. De verdachte heeft verklaard dat hij met websites is gestart omdat hij een gat in de markt zag en geld wilde verdienen. Hij heeft de inkomsten over de jaren 2014 tot en met 2018 opzettelijk niet aan de belasting opgegeven bij het doen van belastingaangifte. Hierdoor is de Staat bedragen aan inkomsten misgelopen.
\nPersoon van de verdachte Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 10 januari 2024, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld.
\nOmtrent de persoon van de verdachte zijn drie rapporten opgemaakt:
\nDaarnaast heeft Reclassering Nederland op 2 maart 2022 een rapport over de verdachte opgesteld.
\nHet hof heeft acht geslagen op de omtrent de verdachte opgemaakte rapportages, waarvan hieronder – kort en zakelijk – de bevindingen, overwegingen en conclusies zijn weergegeven waarop het hof met name heeft gelet.
\nDe rapporten van dr. Roza en drs. ’t Hoen houden onder andere het volgende in:
\nBij de verdachte kan worden gesproken van een ernstig belaste voorgeschiedenis, waarbij sprake was van meerdere ingrijpende, traumatische ervaringen, zoals de moord op zijn vader, de vliegramp in zijn woonomgeving, de moord op zijn moeder door zijn oom, verblijf in een kindertehuis, vertrek naar Suriname, toepassing van fysieke correcties door een oom en uiteindelijk eenzame terugkeer naar Nederland, alwaar hij zich plotsklaps zelf moest zien te redden.
\nHet beeld ontstaat dat de verdachte in al die jaren niet alleen heftige traumatische ervaringen meemaakte en geconfronteerd werd c.q. blootgesteld werd aan huiselijk geweld, maar ook op affectief en emotioneel vlak veel tekortkwam. De verdachte is vanaf zijn adolescentie onvoldoende in staat gebleken zijn leven op een adequate wijze vorm en structuur te geven. Op meerdere levensgebieden was sprake van disfunctioneren en instabiliteit. Hier hebben de beperkingen in zijn persoonlijkheidsfunctioneren een belangrijke invloed op. Er kan bij de verdachte worden gesproken van een vroeg in de ontwikkeling ontstane persoonlijkheidspathologie. De identiteits- en persoonlijkheidsontwikkeling van de verdachte zijn verstoord verlopen, waarbij er tevens aanwijzingen zijn voor een problematisch verlopen proces van hechting. Uit zowel de gesprekscontacten als het testpsychologisch onderzoek ontstaat het beeld van een man die massaal emoties en onderliggende affecten afweert.
\nDe verdachte lijdt volgens de rapporteurs aan een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis. Het eventueel (daarnaast) bestaan van één of meerdere parafiele stoornissen hebben de rapporteurs niet kunnen vaststellen, maar ook niet kunnen uitsluiten.
\nDe vastgestelde persoonlijkheidsstoornis was ook aanwezig ten tijde van de ten laste gelegde gedragingen en heeft de gedragskeuzes en gedragingen ten tijde van het ten laste gelegde in enige mate beïnvloed.
\nDe rapporteurs zien wel enig verband tussen de vastgestelde persoonlijkheidsstoornis en het delictgedrag, althans voor een deel daarvan, maar zij zien geen reden om te adviseren de verdachte de ten laste gelegde feiten in een verminderde mate toe te rekenen. Ten aanzien van de feiten 5, 6 en 8 onthouden de rapporteurs zich van een advies omtrent het toerekenen, omdat de verdachte deze feiten ontkent.
\nHet is goed mogelijk dat de psychopathologie van betrokkene veel ernstiger of uitgebreider is dan onderzoekers nu hebben kunnen vaststellen. Delictanalyse, te weten de analyse van verschillende factoren die hebben bijgedragen aan het plegen van het delict, kan slechts plaatsvinden voor feiten waarover betrokkene met onderzoekers heeft willen spreken. Mede daardoor is beperkt zicht gekregen op de seksuele en agressie-huishouding van betrokkene, waardoor ook risicoanalyse beperkt mogelijk is.
\nTen aanzien van het risico op recidive merken de rapporteurs op dat de huidige verdenkingen een lange periode bestrijken en over de tijd in ernst lijken toe te nemen. Zijn ontkenning en het beperkte zicht dat de rapporteurs hebben kunnen verkrijgen op delict-relevante risicofactoren en behoeften, bemoeilijkt de toepassing van risicotaxatie-instrumenten en een adequate (klinische) risicoanalyse. In algemene zin kan worden gezegd dat er een aantal risicoverhogende factoren voor recidive van zedenfeiten bij de verdachte aanwezig is, en dat het risico bij bewezenverklaring van de huidige tenlasteleggingen groter zou worden. Bij toepassing van één van de risicotaxatie-instrumenten valt de verdachte, bij bewezenverklaring van de feiten, in de groep zedendelinquenten met een matig-hoog recidiverisico.
\nEen behandeling voor de vastgestelde persoonlijkheidspathologie, die gestart zou moeten worden om herhalingsrisico te doen verminderen, zal intensief zijn en vermoedelijk lange tijd gaan duren. De verdachte heeft nog altijd nauwelijks probleembesef, onderkent niet dat de persoonlijkheidspathologie heeft bijgedragen aan zijn delictgedrag, en wil behandeling aangaan op zijn voorwaarden. Hij wil vooral “geen dwingend kader”.
\nDe rapporteurs achten het op dit moment niet haalbaar om de voorgestelde langdurige en intensieve psychotherapie te doen slagen terwijl de verdachte in detentie verblijft, noch om deze vorm te geven binnen het beperkte kader van de voorwaardelijke invrijheidsstelling (maximaal 2 jaar zal veel te kort zijn om de geïndiceerde behandeling vorm te geven). Indien het hof de verdachte zou veroordelen voor (het grootste deel van) de ten laste gelegde feiten, en dan met name voor de zedendelicten die de verdachte in rechtstreeks contact met slachtoffers zou hebben gepleegd, dan zien de rapporteurs eigenlijk geen ander mogelijk kader dan de maatregel van de terbeschikkingstelling. Onderzoekers achten, indien de feiten worden bewezen, minimaal een in aanvang klinische behandeling noodzakelijk met een voldoende hoog beveiligingsniveau.
\nPsychiater Artist heeft onderzocht wat de invloed is geweest van het verblijf van de verdachte in Suriname tijdens zijn adolescentie, alsmede in hoeverre dit verblijf van invloed is geweest op de persoonlijkheidsontwikkeling van de verdachte.
\nHet rapport van psychiater Artist houdt daarover het volgende in:
\nDe verdachte heeft tot het moment dat hij naar Suriname verhuisde, diverse life-events en andere gebeurtenissen meegemaakt die potentieel als traumatisch ervaren of in ieder geval als (negatief) emotioneel beladen ervaren hadden kunnen worden: de dood van zowel vader als moeder, meerdere verhuizingen in korte tijd met afscheid moeten nemen van vertrouwde omgeving en vrienden en een emigratie naar Suriname. Potentieel traumatische of emotioneel beladen life-events en gebeurtenissen speelden zich ook af in Suriname maar waren vaak ook gerelateerd aan de specifieke omstandigheden op die plaats en in die tijd aan de sociaal-culturele context aldaar en toen: fysieke mishandeling door lerares en oom en een repressieve opvoedingsstijl.
\nDe verdachte heeft de afwezigheid van zijn ouders in zijn leven als het meest traumatisch ervaren.
\nDat het verblijf van de verdachte tijdens zijn adolescentie in Suriname mede van invloed is geweest op zijn persoonlijkheidsontwikkeling is wel duidelijk. In welke mate dit het geval is geweest is gezien de complexiteit van oorzakelijke factoren in de ontwikkeling van een persoonlijkheid moeilijk te zeggen. Maar gezien alle belangrijke life-events, stressvolle gebeurtenissen en de sociale-culturele context waarin het leven van de verdachte zich afspeelde in Suriname, is de invloed van zijn verblijf in Suriname op zijn persoonlijkheidsontwikkeling wel duidelijk geweest.
\nDit heeft met name geleid tot de ontwikkeling van enkele psychologische afweermechanismen en uiteindelijk ook antisociale en licht narcistische persoonlijkheidskenmerken.
\nHet hof heeft ook acht geslagen op het rapport van de Reclassering Nederland van 2 maart 2022, al beseft het hof dat dit rapport niet van recente datum is. Dit rapport houdt onder andere in dat wanneer de verdachte schuldig wordt bevonden aan alle feiten, de reclassering zich zorgen maakt over het recidiverisico. De reclassering acht dan een behandeling noodzakelijk. Echter lijken voorwaardelijke kaders hiervoor onhaalbaar omdat de verdachte geen enkele hulpvraag heeft. De hulpvraag die hij heeft richt zich op praktisch gebied zoals huisvesting. Echter zou de hulpvraag zich moeten richten op het verkrijgen van zelfinzicht, temeer om de kans op recidive te verminderen. Omdat deze wens er niet is vanuit betrokkene is een plan van aanpak in een voorwaardelijk kader onhaalbaar. Mocht de rechter een behandeling wel noodzakelijk achten, dan lijkt een maatregel van terbeschikkingstelling de enige overgebleven optie.
\nOordeel van het hof Uit de rapportages van de psychiaters en de psycholoog blijkt dat er bij de verdachte sprake is van een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis (dan wel trekken van persoonlijkheidsstoornissen) die ook aanwezig was (of waren) ten tijde van de ten laste gelegde feiten. Het eventueel (daarnaast) bestaan van één of meerdere parafiele stoornissen hebben de rapporteurs niet kunnen vaststellen vanwege de ontkenning door de verdachte, maar ook niet kunnen uitsluiten. Gelet op de bewezen verklaarde feiten, zeker ook in samenhang bezien, en hetgeen daarover eerder is overwogen, is het naar het oordeel van het hof wel degelijk aannemelijk dat er sprake is van één of meer parafiele stoornissen. Daarbij neemt het hof onder meer in aanmerking het oproepen tot het aanleveren van onder meer (nieuw) videomateriaal met betrekking tot (real) schoolgirls, het (herhaaldelijk en gedurende een lange periode) verwerven, bezitten en verspreiden van kinderpornografisch materiaal, het zelf vervaardigen van dergelijk beeldmateriaal en telkens bij zijn slachtoffers aansturen op een persoonlijke ontmoetingen, welke bij twee slachtoffers heeft geleid tot seks met hen.
\nDe verdachte heeft nog altijd nauwelijks probleembesef en onderkent niet dat de persoonlijkheidspathologie heeft bijgedragen aan zijn delictgedrag. De verdachte heeft vele slachtoffers gemaakt en heeft daarvoor op geen enkele wijze verantwoordelijkheid genomen. Hij was zich bewust van de emoties van de meisjes, maar deed daar helemaal niets mee. De rapporteurs hebben overwogen of een behandeling in een voorwaardelijk kader zou kunnen plaatsvinden, maar zij zien een aantal mogelijke bezwaren. De verdachte wil namelijk geen “dwingend” kader en ook geen omgeving waar “andere gestoorde mensen” zijn. De rapporteurs achten echter, indien de feiten worden bewezen, minimaal een in aanvang klinische behandeling noodzakelijk met voldoende hoog beveiligingsniveau. Door de rapporteurs wordt betwijfeld of de verdachte zich duurzaam aan gestelde voorwaarden zal kunnen houden. Een behandeling voor de vastgestelde persoonlijkheidspathologie, die gestart zou worden om herhalingsrisico te doen verminderen, zal intensief zijn en vermoedelijk lange tijd gaan duren.
\nNaar het oordeel van het hof is het gevaar voor herhaling – ondanks het blanco strafblad van de verdachte - met het bovenstaande gegeven.
\nToerekenbaarheid Hoewel de rapporteurs geen reden zien om te adviseren de verdachte de onder 1, 2, 3 en 7 ten laste gelegde feiten in een verminderde mate toe te rekenen en zich hebben onthouden van een advies omtrent het toerekenen ten aanzien van de onder 5, 6 en 8 ten laste gelegde feiten, komt het hof tot het oordeel dat de vastgestelde persoonlijkheidsstoornis en de door het hof veronderstelde parafiele stoornis(sen) het handelen van de verdachte ten tijde van de bewezen verklaarde feiten zodanig hebben beïnvloed dat de feiten hem in enigszins verminderde mate kunnen worden toegerekend. Met deze omstandigheid wordt rekening gehouden bij het bepalen van de op te leggen straf.
\nDe op te leggen straf Het hof is – alles afwegende – van oordeel dat op de onderhavige feiten niet anders kan worden gereageerd dan met het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van substantiële duur. Het hof komt tot een hogere straf dan de eerste rechter heeft opgelegd, ondanks het feit dat de feiten de verdachte in enigszins verminderde mate worden toegerekend.
\nBij het bepalen van de duur heeft het hof acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken plegen te worden opgelegd.
\nHet hof ziet in hetgeen door de verdediging naar voren is gebracht over de gestelde niet-naleving van artikel 126ff Sv – gelet op de eerdere vaststelling dat hierbij geen rechtens te beschermen belang van de verdachte in het geding is – geen aanleiding voor verlaging van de aan de verdachte op te leggen straf.
\nOok in hetgeen door de verdediging naar voren is gebracht over de zeer bewogen levensgeschiedenis van de verdachte en zijn huidige persoonlijke omstandigheden, waaronder zijn relatie, ziet het hof geen aanleiding een lagere straf op te leggen dan door de aard en ernst van de feiten wordt gerechtvaardigd.
\nOok de mediaberichtgeving is voor het hof geen reden om te komen tot strafvermindering. Dat de verdachte gevolgen heeft ondervonden van de berichtgeving over deze zaak en verspreiding van zijn beeltenis wil het hof zeker aannemen, maar die gevolgen zijn in de kern te herleiden tot het bewezen verklaarde handelen van de verdachte zelf, terwijl het openbaar ministerie daar geen verwijt van kan worden gemaakt. Overigens zou het juist in deze zaak moeilijk uit te leggen zijn aan de slachtoffers en de samenleving indien de verdachte, die zich schuldig heeft gemaakt aan onder meer het verspreiden van voor velen zeer pijnlijk en belastend beeldmateriaal, en het daarmee dreigen, strafvermindering zou krijgen omdat hijzelf nadelen heeft ondervonden van de verspreiding van onder meer foto’s van hemzelf.
\nDe op te leggen maatregel Het hof is voorts van oordeel dat oplegging van de maatregel van terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege passend en geboden is.
\nGelet op de pathologie van de verdachte, alsmede op de aard en ernst van de door de verdachte gepleegde feiten en het gevaar voor herhaling, is het hof van oordeel dat de algemene veiligheid van personen het opleggen van een maatregel van terbeschikkingstelling met bevel tot verpleging van overheidswege eist. Daartoe overweegt het hof als volgt.
\nIn het voorgaande heeft het hof reeds overwogen dat bij de verdachte tijdens het plegen van het feit een ziekelijke stoornis van de geestvermogens bestond in de vorm van een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis.
\nDe door de verdachte begane feiten zijn voorts (met uitzondering van feit 3) misdrijven waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaren of meer is gesteld en naar het oordeel van het hof eist de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen, het opleggen van de TBS-maatregel. Daarbij neemt het hof in aanmerking dat de bewezen verklaarde feiten niet anders dan als zeer ernstig kunnen worden beschouwd, zeker ook gelet op de wijze waarop en/of de omstandigheden waaronder die feiten in casu door de verdachte zijn begaan.
\nDe veiligheid van anderen en de algemene veiligheid van personen eisen de terbeschikkingstelling van de verdachte met verpleging van overheidswege. Dat oordeel is gegrond op de ernst en aard van de bewezen verklaarde feiten en het gevaar voor herhaling, dat naar het oordeel van het hof gelet op de inhoud van de hiervoor besproken rapportages, alsmede de veelheid en duur van de bewezen verklaarde feiten als substantieel moet worden beschouwd. De gestelde bereidheid vrijwillig een behandeling te volgen, biedt te weinig perspectief op vermindering van het herhalingsgevaar, mede gelet op de ontkennende houding ten aanzien van de ernstigste feiten. Het hof is van oordeel dat het daarom vanuit veiligheidsoogpunt onverantwoord is om de verdachte onbehandeld terug te laten keren in de maatschappij.
\nHet hof zal daarom aan de verdachte de maatregel van terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege opleggen. Ook in de oplegging van deze maatregel ziet het hof overigens geen aanleiding de duur van de op te leggen gevangenisstraf te verkorten, zoals bepleit is door de verdediging. De aard, ernst en veelheid van de bewezen verklaarde feiten bieden daarvoor - mede gelet op het door de verdachte veroorzaakte leed bij een groot aantal slachtoffers – naar het oordeel van het hof geen ruimte.
\nDe door de verdediging aangehaalde voorbeelden van zaken waarin de verdachte steeds onder meer wegens mensenhandel werd veroordeeld, maar geen TBS-maatregel kreeg opgelegd, betreffen naar het oordeel van het hof geen met deze zaak vergelijkbare gevallen, mede gelet op de in deze zaak bewezen verklaarde feiten en daarin opgemaakte rapportages.
\nGelet op de onder 5, 6 primair en 8 bewezen verklaarde feiten en de kwalificatie daarvan betreffen de feiten misdrijven die zijn gericht tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, als bedoeld in artikel 38e lid 1 Sr. Dit brengt met zich dat de op te leggen maatregel niet in duur zal zijn gemaximeerd.
\nRedelijke termijn Ten slotte stelt het hof vast dat de zaak in eerste aanleg en in hoger beroep niet heeft plaatsgevonden binnen de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, EVRM.
\nHet hof stelt wat betreft de berechting in eerste aanleg vast dat de redelijke termijn is aangevangen op 9 maart 2020. Nu het vonnis waarvan beroep pas is gewezen op 2 juni 2022, is in eerste aanleg de redelijke termijn van berechting met bijna elf maanden overschreden.
\nHet hof zal bij het bepalen van de strafmaat in matigende zin rekening houden met deze overschrijding van de redelijke termijn.
\nHet hof heeft ook geconstateerd dat de redelijke termijn in hoger beroep is overschreden. Het hoger beroep is namens de verdachte op 14 juni 2022 ingesteld. Dit betekent dat de redelijke termijn van berechting in hoger beroep met vier maanden is overschreden nu het arrest wordt gewezen op 14 februari 2024.
\nGezien de aard, complexiteit en omvang van de zaak, de wisseling van raadsman vlak voor de eerste regiezitting bij het hof en de door de verdachte gedane verzoeken, komt naar het oordeel van het hof de overschrijding in hoger beroep grotendeels voor rekening van de verdachte en is de behandeling in hoger beroep voor het overige dusdanig voortvarend verlopen dat geoordeeld moet worden dat de redelijke termijn in hoger beroep maar in zeer beperkte mate is overschreden. Het hof zal derhalve wat de overschrijding in hoger beroep betreft volstaan met de enkele constatering van de overschrijding van de redelijke termijn.
\nConclusie Het hof is – alles overwegende – van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur in combinatie met de te gelasten terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege een passende en geboden reactie vormt.
\nHet hof acht een gevangenisstraf van elf jaar in beginsel passend en geboden.
\nHet hof houdt evenwel in matigende zin rekening met de overschrijding van de redelijke termijn in eerste aanleg, door op die in beginsel op te leggen gevangenisstraf van elf jaren twee maanden in mindering te brengen, zodat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van tien jaar en tien maanden resteert.
\nTenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Sv, aan de orde is.
\nInbeslaggenomen voorwerpen Aan dit arrest is als bijlage een lijst gehecht van de in beslag genomen voorwerpen, waarvan de inhoud als hier ingelast dient te worden beschouwd.
\nDe verdachte heeft ter zitting in hoger beroep (nogmaals) schriftelijk afstand gedaan van de in beslag genomen voorwerpen met nummers 1, 3, 4, 6, 9, 12, 13, 14, 15, 16, 17 en 18, zodat het beslag op die voorwerpen van rechtswege is vervallen en het hof ten aanzien van die voorwerpen geen beslissing meer hoeft te nemen.
\nDan resteren nog de op de beslaglijst onder 5, 7, 8, 10 en 11 genoemde voorwerpen, te weten drie harde schijven, een iPhone X en een MacBook Pro.
\nHarde schijven: voorwerpen 5, 7 en 8 Nu de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep heeft aangegeven dat hij niet langer persisteert in zijn verzoek tot teruggave van de drie harde schijven (harddisks) vermeld op de beslaglijst onder 5, 7 en 8 (waaruit het hof afleidt dat hij ook daarvan afstand heeft gedaan) zal het hof ook met betrekking tot die voorwerpen geen beslissing nemen. iPhone X en MacBook pro: voorwerpen 10 en 11 Door de verdediging is een verzoek gedaan tot opheffing van het beslag van diverse goederen. Het betreft de persoonlijke foto’s die op de iPhone X staan en studiematerialen van zijn hbo-opleiding die op de MacBook Pro staan van de verdachte.
\nHet hof stelt voorop dat, indien sprake is van een gegevensdrager waarop strafbare gegevens zijn opgeslagen, als uitgangspunt heeft te gelden dat deze gegevensdrager aan het verkeer zal moeten worden onttrokken. Het hof zal daarom de iPhone X en de MacBook Pro volledig aan het verkeer onttrekken omdat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet.
\nHet hof begrijpt het verzoek van de verdediging aldus dat wordt gevraagd om de verstrekking van een kopie van persoonlijke foto’s en studiematerialen van zijn hbo-opleiding. De verdachte heeft ter onderbouwing van dit verzoek verklaard dat het gaat om circa 5.000 foto’s en een aantal mappen waarin bestanden met betrekking tot de studie staan.
\nIn het arrest ECLI:NL:GHDHA:2019:391 is door dit hof uiteengezet waarom er een belangenafweging plaats dient te vinden tussen de strafvorderlijke en maatschappelijke belangen bij onttrekking enerzijds en de persoonlijke belangen van de verdachte bij behoud c.q. verkrijging van de verzochte gegevensbestanden anderzijds, als de verdachte gemotiveerd verzoekt om verstrekking van één of meer door hem (duidelijk) omschreven gegevensbestanden die op de betreffende inbeslaggenomen gegevensdrager zijn opgeslagen. Bij deze belangenafweging dient onder andere te worden betrokken wat de (geschatte) technische en personele uitvoerbaarheid voor de betrokken opsporingsdienst is die met het verzoek samenhangt alsmede wat het daarmee gemoeide tijdsbeslag is. Tevens dient de omstandigheid te worden betrokken of de verdachte door zijn wijze van handelen c.q. wijze van opslag moet worden geacht zelf het risico te hebben aanvaard van vermenging van strafbare en niet-strafbare gegevensbestanden en/of dat (daardoor) de gegevensbestanden waarop het verzoek betrekking heeft niet dan wel slechts op onevenredig arbeidsintensieve wijze weer van de strafbare gegevensbestanden kunnen worden gescheiden.
\nHet hof constateert dat er bij zowel de iPhone X als de MacBook Pro sprake is van vermenging (zie bijvoorbeeld de bestanden op de MacBook Pro in de “Onedrive” map “6e jaar/Extra”, waarin zich het aan de strafbare feiten te relateren “[bestand]”-tekstdocument bevindt en de bestanden op de WD Harddisk, waar zich in de map ‘Work’ kinderpornografische afbeeldingen bevinden). Op beide gegevensdragers staan zeer grote hoeveelheden bestanden. De strafbare en niet-strafbare bestanden staan door elkaar op de gegevensdrager. De verdachte heeft de bestanden opgeslagen en was zich dus bewust van de vermenging van de bestanden. Indien het hof beslist tot verstrekking van een kopie van de verzochte bestanden zou dat, gezien de vermenging, leiden tot een onevenredig tijdsbeslag bij het scheiden van de strafbare en niet-strafbare bestanden. Bovendien zal van iedere door de verdachte aangewezen afbeelding bepaald moeten worden wie hierop te zien is alvorens tot verstrekking kan worden overgegaan, om te voorkomen dat een kopie van (strafbaar) beeldmateriaal, bijvoorbeeld betrekking hebbend op één van de slachtoffers in deze zaak, aan de verdachte wordt teruggegeven. Het persoonlijke belang dat de verdachte zou hebben bij de verstrekking van een kopie van de bestanden weegt niet op tegen het daarmee gemoeide tijdsbeslag.
\nVorderingen benadeelde partijen Ter zake van het onder 5 en 6 tenlastegelegde hebben zich als benadeelde partijen gevoegd: [slachtoffer/benadeelde 1], [slachtoffer/benadeelde 2], [slachtoffer/benadeelde 3], [benadeelde 11], [slachtoffer/benadeelde 5], [slachtoffer/benadeelde 6] en [slachtoffer/benadeelde 7]. [slachtoffer/benadeelde 4] heeft zich ter zake van zowel het onder 5 en 6 tenlastegelegde als het onder 8 tenlastegelegde gevoegd.
\nIn hoger beroep is namens de benadeelde partijen de toelichting van de geleden schade geactualiseerd. Hieronder zal de vordering en toelichting van de gestelde schade per benadeelde partij kort worden weergegeven. [slachtoffer/benadeelde 1] [slachtoffer/benadeelde 1] vordert een vergoeding van € 6.500,00 aan immateriële schade. Zij heeft daartoe een beroep gedaan op artikel 6:106, aanhef en onder b van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW), en gesteld dat sprake is van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ als bedoeld in dit artikel. Zij heeft onder andere toegelicht dat zij nog geen psychologische behandelingen heeft (kunnen) ondergaan. Gesteld is dat benadeelde boos, getraumatiseerd en angstig is. Zij kampt met schaamtegevoelens en trekt zich in sociaal opzicht terug.
\nDeze vordering is in eerste aanleg geheel toegewezen en in hoger beroep gehandhaafd en geheel aan de orde. Ter terechtzitting in hoger beroep is namens [slachtoffer/benadeelde 1] naar voren gebracht dat ze nu zij ouder wordt steeds meer denkt aan hetgeen is voorgevallen. Zij kan hier moeilijk over spreken. [slachtoffer/benadeelde 1] is er nog niet klaar voor om met iemand buiten het gezin hierover te gaan praten. [slachtoffer/benadeelde 2] [slachtoffer/benadeelde 2] vordert een vergoeding van € 6.500,00 aan immateriële schade. Ook zij heeft daartoe een beroep gedaan op artikel 6:106, aanhef en onder b BW, en gesteld dat sprake is van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ als bedoeld in dit artikel. Ook is toegelicht dat benadeelde geestelijk letsel heeft opgelopen. Zij heeft last van stemmingsklachten, schaamtegevoelens, zelfmoordgedachtes, slaapproblemen, concentratieverlies, eetproblemen, angstgevoelens en gevoelens van onmacht. Zij heeft ook daadwerkelijk geprobeerd om zichzelf van het leven te beroven. Benadeelde heeft haar huisarts geraadpleegd. De huisarts vermoedt dat benadeelde door het misdrijf een posttraumatische stress stoornis (PTSS) heeft opgelopen en heeft haar blijkens een verwijzingsbrief daarvoor doorverwezen naar een psycholoog.
\nDeze vordering is in eerste aanleg geheel toegewezen en in hoger beroep gehandhaafd en geheel aan de orde. Ter terechtzitting in hoger beroep is namens [slachtoffer/benadeelde 2] naar voren gebracht dat het heel slecht met haar gaat. Zij is vanwege deze zaak niet door de psychologische tests gekomen voor een opleiding bij defensie, die zij graag wilde volgen. Dat heeft heel veel impact op haar gehad en zij heeft aangegeven dat het voor haar lijkt alsof haar wereld stilstaat. Daarnaast heeft zij nog altijd angst dat haar foto’s op internet circuleren. [slachtoffer/benadeelde 3] [slachtoffer/benadeelde 3] vordert een vergoeding van € 6.000,00 aan immateriële schade. Zij heeft aangevoerd dat in verband met hetgeen haar is overkomen langdurige behandeling door een coach (bij de organisatie [organisatie X]) noodzakelijk was. Zij heeft dit onderbouwd met een verslag van deze behandeling.
\nDeze vordering is in eerste aanleg geheel toegewezen en in hoger beroep gehandhaafd en geheel aan de orde. Ter terechtzitting in hoger beroep is namens [slachtoffer/benadeelde 3] naar voren gebracht dat zij afgelopen jaar EMDR-therapie gevolgd heeft. Daarnaast heeft zij therapie gevolgd bij [organisatie X]. Door de gevolgde therapieën voelt zij zich nu rustiger. [benadeelde 11] [benadeelde 11], de vader van [slachtoffer/benadeelde 3], vordert een vergoeding van € 21.041,14 aan materiële schade. Hij baseert zijn vordering op artikel 6:107 BW, en stelt dat er sprake is van verplaatste schade. Hij heeft reiskosten moeten maken in verband met de therapie van zijn dochter bij [organisatie X]. Dit betreft een bedrag van € 1.041,14 (het totaal aantal gereden kilometers, vermenigvuldigd met een kilometervergoeding van € 0,26 per gereden kilometer). Daarnaast heeft hij – zijnde een zelfstandig ondernemer – inkomsten gederfd als gevolg van de tijd die was gemoeid met de reis naar, en zijn wachttijd bij, [organisatie X]. Hij heeft gedurende de reis- en wachttijd niet kunnen werken, als gevolg waarvan hij geen uren in rekening heeft kunnen brengen bij klanten.
\nDeze vordering is in eerste aanleg toegewezen tot een bedrag van € 1.041,14 en in hoger beroep gehandhaafd en geheel aan de orde. Ter terechtzitting in hoger beroep is namens [benadeelde 11] naar voren gebracht dat het aannemelijk is dat een deel van de inkomsten van [benadeelde 11] gederfd zijn omdat hij zijn dochter elke keer naar haar therapie moest brengen en in die uren niet heeft kunnen werken. In eerste aanleg zijn er stukken van de boekhouder overgelegd. Er is geen nieuwe onderbouwing van de vordering overgelegd in hoger beroep. De advocaat refereert zich ten aanzien van de vordering, maar stelt subsidiair dat aannemelijk is dat een deel van de inkomsten gederfd zijn, zodat wellicht een gematigder bedrag kan worden toegewezen. [slachtoffer/benadeelde 4] [slachtoffer/benadeelde 4] vordert een vergoeding van € 12.500,00 aan immateriële schade. Zij heeft daartoe een beroep gedaan op artikel 6:106, aanhef en onder b BW, en gesteld dat sprake is van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ als bedoeld in dit artikel. Ter toelichting is opgemerkt dat benadeelde nog dagelijks last ondervindt van de feiten die de verdachte jegens haar heeft gepleegd (de vervaardiging van kinderporno en de verkrachtingen). Ze ondervindt problemen in relaties, heeft concentratieproblemen, herbelevingen en heeft tijden gekend dat zij niet meer wilde leven.
\nDeze vordering is in eerste aanleg geheel toegewezen en in hoger beroep gehandhaafd en geheel aan de orde. Ter terechtzitting in hoger beroep is namens [slachtoffer/benadeelde 4] naar voren gebracht dat zij nog steeds psychische klachten heeft. Zij is een kwetsbaar meisje en voelt zich zeer gemanipuleerd. Zij heeft nachtmerries en herbelevingen, moeite om mensen te vertrouwen en haar grenzen aan te geven. Zij heeft tot op heden nog geen professionele hulp gezocht. [slachtoffer/benadeelde 5] [slachtoffer/benadeelde 5] vordert een vergoeding van € 6.500,00 aan immateriële schade. Zij heeft daartoe een beroep gedaan op artikel 6:106, aanhef en onder b BW, en gesteld dat sprake is van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ als bedoeld in dit artikel. Ter toelichting is opgemerkt dat benadeelde geestelijk letsel heeft opgelopen. Benadeelde kampt tot op heden met paniekaanvallen, pleinvrees, huilbuien, zelfmoordgedachtes en schaamte- en schuldgevoelens. Benadeelde stond enige tijd onder behandeling bij een therapeut, orthopedagoog en een psychiater bij de ‘Opvoedpoli/Care Express’ voor haar traumaklachten. Zij heeft dit onderbouwd met een brief van de Opvoedpoli.
\nDeze vordering is in eerste aanleg geheel toegewezen en in hoger beroep gehandhaafd en geheel aan de orde. Ter terechtzitting in hoger beroep is namens [slachtoffer/benadeelde 5] naar voren gebracht dat zij heel angstig is dat de verdachte terugkomt in haar leven. Zij voelt zich onveilig en vies en schaamt zich om wat er is gebeurd. Haar leven voelt als een hel. Ook tijdens haar huidige zwangerschap ondervindt zij angst en fysieke problemen als gevolg van deze zaak. [slachtoffer/benadeelde 6] [slachtoffer/benadeelde 6] heeft in eerste aanleg een bedrag van € 6.492,00 gevorderd wegens immateriële en materiële schade. De materiële schade betrof reiskosten. Ten aanzien van de gestelde immateriële schade heeft zij een beroep gedaan op artikel 6:106, aanhef en onder b BW, en gesteld dat sprake is van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ als bedoeld in dit artikel. Ter toelichting is opgemerkt dat de benadeelde geestelijk letsel heeft opgelopen.
\nDeze vordering is in eerste aanleg toegewezen tot € 6.000,00 immateriële schade. Voor het overige, materiële deel, is zij niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. In hoger beroep is de vordering alleen gehandhaafd ten aanzien van het bedrag van € 6.000,00 aan immateriële schade en tot dat bedrag aan de orde. Ter terechtzitting in hoger beroep is namens [slachtoffer/benadeelde 6] naar voren gebracht dat de sporen van de gebeurtenissen het afgelopen jaar erg zichtbaar zijn geworden. Ze loopt vast met zichzelf en automutileert als gevolg van deze zaak. [slachtoffer/benadeelde 6] volgt nu EMDR therapie om te leren om te gaan met wat er is gebeurd. [slachtoffer/benadeelde 7] [slachtoffer/benadeelde 7] vordert een vergoeding van € 5.000,00 aan immateriële schade. Zij heeft daartoe een beroep gedaan op artikel 6:106, aanhef en onder b BW, en gesteld dat sprake is van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ als bedoeld in dit artikel. Ter toelichting is opgemerkt dat, hoewel benadeelde nog geen traumabehandeling heeft ondergaan, een dergelijke behandeling wel geïndiceerd is.
\nDeze vordering is in eerste aanleg geheel toegewezen en in hoger beroep gehandhaafd en geheel aan de orde. Ter terechtzitting in hoger beroep is namens [slachtoffer/benadeelde 7] naar voren gebracht dat zij momenteel nog veel last heeft van psychische problemen door toedoen van de verdachte. Zij is een traject bij de GGZ gestart maar dit loopt stroef omdat zij moeilijk over haar gevoel kan praten. Zodra dit beter gaat, start zij met een traumabehandeling. Zij heeft nog een lange weg te gaan, met flashbacks, slecht slapen en veel verdriet. Ze kan hierdoor niet werken en krijgt elke week 5 uur begeleiding ter ondersteuning.
\nBovengenoemde benadeelde partijen hebben hun vordering vermeerderd met de wettelijke rente. Daarnaast hebben zij oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.
\nStandpunt verdediging De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat alle vorderingen van de benadeelde partijen dienen te worden afgewezen dan wel dat de benadeelde partijen niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard in hun vordering, gezien de bepleite vrijspraak. Meer specifiek is er bij benadeelde partij [benadeelde 11] gesteld dat er geen link is tussen de therapie bij [organisatie X] van [slachtoffer/benadeelde 3] en het tenlastegelegde.
\nSubsidiair stelt de verdediging zich op het standpunt dat de vorderingen van [slachtoffer/benadeelde 1], [slachtoffer/benadeelde 2], [slachtoffer/benadeelde 3], [slachtoffer/benadeelde 5], [slachtoffer/benadeelde 6] en [slachtoffer/benadeelde 7] dienen te worden gematigd aangezien er sprake is van een online zedenmisdrijf zonder binnendringen. Volgens de Letsellijst Schadefonds Geweldsmisdrijven, aldus de verdediging, valt dit feit onder letselcategorie 2 en is de bijbehorende schadevergoeding € 1.000,00 tot € 2.500,00 euro. Derhalve verzoekt de verdediging deze vorderingen te matigen tot een bedrag van € 2.000,00 aan immateriële schade.
\nWat betreft de vordering van [slachtoffer/benadeelde 4], die mede ziet op feit 8, valt dit volgens de Letsellijst Schadefonds Geweldsmisdrijven, aldus de verdediging, onder letselcategorie 3 waarbij de bijbehorende schadevergoeding € 2.500,00 tot € 5.000,00 is. De verdediging stelt zich derhalve subsidiair op het standpunt dat deze vordering dient te worden gematigd tot een bedrag van € 4.000,00.
\nBeoordeling van het hof: immateriële schade Het hof stelt voorop dat de door de verdediging aangehaalde Letsellijst Schadefonds Geweldsmisdrijven niet als uitgangspunt wordt genomen bij de bepaling van de omvang van de schade. Deze lijst is bedoeld voor gevallen waarin het slachtoffer in aanmerking komt voor een uitkering uit het Schadefonds. Het hof zal de omvang van de immateriële schade op de voet van het bepaalde in artikel 6:106 BW naar maatstaven van billijkheid schatten.
\nHet hof overweegt voorts - grotendeels in navolging van de rechtbank - dat vast is komen te staan dat aan de benadeelde partijen door de bewezen verklaarde strafbare feiten rechtstreeks immateriële schade is toegebracht. Voor nadeel dat niet in vermogensschade bestaat, hebben de benadeelden op grond van artikel 6:106 BW recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding, voor zover een van de in dit artikel (onder a-c) genoemde gevallen zich voordoet.
\nArtikel 6:106, aanhef en onder b, BW geeft recht op vergoeding van andere schade dan vermogensschade in geval van aantasting in de persoon “op andere wijze” dan door fysiek letsel. Daaronder kan ook geestelijk letsel vallen. Degene die zich hierop beroept moet voldoende concrete gegevens aanvoeren waaruit kan volgen dat in verband met de omstandigheden van het geval psychische schade is ontstaan, waartoe nodig is dat naar objectieve maatstaven het bestaan van geestelijk letsel kan worden vastgesteld. Ook als het bestaan van geestelijk letsel in voornoemde zin niet kan worden aangenomen, is niet uitgesloten dat de aard en de ernst van de normschending en van de gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat van de in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW bedoelde aantasting in zijn persoon ‘op andere wijze’ sprake is. In zo een geval zal degene die zich hierop beroept de aantasting in zijn persoon met concrete gegevens moeten onderbouwen. Dat is slechts anders indien de aard en de ernst van de normschending meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen (HR 15 maart 2019, ECLI:NL:HR:2019:376).
\nBewezen is dat de verdachte kinderpornografische video’s heeft gemaakt van de door hem onder druk gezette slachtoffers en hen zodoende heeft aangerand. Ten aanzien van alle benadeelde partijen zijn deze feiten meermalen gepleegd, gedurende een — zeker bezien vanuit het perspectief van deze jonge slachtoffers — langere periode. Benadeelde [slachtoffer/benadeelde 4] is ook nog eens meermaals verkracht. De verdachte heeft daarmee ernstig inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van de benadeelde partijen. Zij hebben lange tijd in angst en onzekerheid geleefd, bang voor nieuwe “opdrachten” en/of openbaarmaking van naaktfoto’s en/of -video’s. Die angst zal voor hen waarschijnlijk nog geruime tijd blijven bestaan. De bewezen gedragingen hebben in de weg gestaan aan een gezonde (seksuele) ontwikkeling van de benadeelde partijen, en hebben – blijkens de slachtofferverklaringen en de toelichtingen op de vorderingen – geleid tot diverse klachten die het dagelijks functioneren van de benadeelde partijen belemmeren.
\nTer terechtzitting in hoger beroep is mede door het tijdsverloop des te meer duidelijk geworden wat de impact van het handelen van de verdachte op de benadeelde partijen is geweest en bovenal nog steeds is. De benadeelde partijen voelen tot op de dag van vandaag angst en onzekerheid door hetgeen gebeurd is. Zij worden hierdoor tot op heden in hun dagelijkse leven belemmerd, waarbij het niet onwaarschijnlijk is dat dit niet zal veranderen in de nabije toekomst.
\nGelet op het voorgaande is het hof van oordeel dat de aard en de ernst van de beschreven normschending(en) meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelden zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Nadere onderbouwing van het geestelijk letsel is dan ook niet vereist, waarbij het hof opmerkt dat een aantal benadeelde partijen hun vorderingen hebben onderbouwd door te wijzen op de gevolgen die de feiten voor hen hebben (gehad) en daartoe wel relevante informatie hebben verschaft en gegevens hebben overgelegd, die wel degelijk concrete aanknopingspunten bieden voor de vaststelling dat er sprake is van geestelijk letsel.
\nDe schade van de benadeelde partijen zal naar maatstaven van billijkheid, in overeenstemming met hetgeen de rechtbank hieromtrent heeft beslist, worden vastgesteld conform de hoogte van de door hen ingediende vorderingen. Voor wat betreft de hoogte van de schade heeft het hof steeds alle omstandigheden van het geval, waaronder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt, alsmede de leeftijd van het slachtoffer en hetgeen ter onderbouwing van de vordering is aangevoerd in acht genomen. Hierbij heeft het hof acht geslagen op de hoogte van bedragen die in vergelijkbare zaken als schadevergoeding worden toegewezen en in het bijzonder op de uitspraak van het hof Amsterdam (ECLI:NL:GHAMS:2018:4620) en de daarin gehanteerde categorieën en bedragen, waarin bijvoorbeeld voor “het dwingen tot het plegen van ontuchtige handelingen onder dreiging met verspreiding van een of meer kinderpornografische afbeeldingen” een bedrag van € 6.000 werd toegekend.
\nHet ligt daarbij in de rede dat aan de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 4] een (aanzienlijk) hoger bedrag aan schadevergoeding wordt toegekend, nu zij ook – bij herhaling – het slachtoffer is geworden van verkrachting door de verdachte. Het hof acht het door haar gevorderde bedrag billijk in het licht van de onrechtmatige gedragingen die de verdachte, gedurende langere tijd, bij haar heeft gepleegd.
\nBeoordeling van het hof: materiële schade [benadeelde 11] Door de vader van [slachtoffer/benadeelde 3] is een vordering tot schadevergoeding ingediend. Het gaat hierbij om een bedrag van € 21.041,14 aan materiële schade bestaande uit reiskosten en gederfde inkomsten.
\nMet de invoering van de Wet affectieschade per 1 januari 2019 is het in het strafrecht mogelijk geworden dat personen die verplaatste schade hebben geleden deze vorderen binnen het strafproces. Bij verplaatste schade gaat het om kosten gemaakt door derden ten behoeve van het slachtoffer. De aanspraak bestaat slechts voor zover het gaat om schade die zich van de gekwetste naar de derde heeft verplaatst.
\nReiskosten Ten aanzien van de gevorderde reiskosten naar [organisatie X] is naar het oordeel van het hof voldoende aannemelijk gemaakt dat aan de benadeelde partij door de onder 5 en 6 bewezen verklaarde strafbare feiten rechtstreeks schade is toegebracht. Door de verdediging is gesteld dat er geen link blijkt met het tenlastegelegde en de behandeling. Het hof oordeelt dat voldoende aannemelijk is dat het slachtoffer [slachtoffer/benadeelde 3] als gevolg van de bewezen feiten therapie nodig had. Dit verband blijkt uit de onderbouwing van de door haar in eerste aanleg ingediende en in hoger beroep gehandhaafde vordering. Voorts stelt het hof vast dat [slachtoffer/benadeelde 3] was aangewezen op vervoer door haar vader naar die therapie en dat daar reiskosten mee waren gemoeid. Deze reiskosten met betrekking tot de therapie zijn daarmee van [slachtoffer/benadeelde 3] naar [benadeelde 11] verplaatst, en komen op die grond voor toewijzing in aanmerking. Deze kosten komen het hof (ook overigens) niet onrechtmatig of ongegrond voor, zodat deze zullen worden toegewezen als verzocht.
\nGederfde inkomsten Ten aanzien van de gevorderde gederfde inkomsten overweegt het hof als volgt. In artikel 6:107 BW staat genoemd wie als derde op welk moment in aanmerking komt voor de vergoeding van schade. Gederfde inkomsten zijn in dit artikel niet opgenomen. In de oorspronkelijke redactie kende artikel 107, lid 1, BW een onderdeel d, waarin gederfd inkomen uitdrukkelijk werd genoemd als één van de voor vergoeding in aanmerking komende schadeposten. Daarbij werd in de Memorie van Toelichting opgemerkt dat de vergoedbaarheid van de schade die een familielid van de benadeelde zou lijden als hij gedurende bepaalde tijd zijn werk opgeeft om zelf de verpleging van de benadeelde op zich te nemen, niet onduidelijk mag zijn. Nu het voornoemde onderdeel d in de uiteindelijke tekst van artikel 107, lid 1, BW is geschrapt, geldt als uitgangspunt dat inkomensschade die derden als gevolg van het letsel van hun naaste lijden niet als zodanig voor vergoeding in aanmerking komt. Het hof ziet net als de rechtbank geen aanleiding om van dit uitgangspunt af te wijken. Gederfde inkomsten kunnen niet worden aangemerkt als verplaatste schade. Er is geen andere rechtsgrond voor het toewijzen van dit deel van de vordering. Derhalve komt het hof tot de conclusie dat [benadeelde 11] niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vordering voor zover die ziet op gederfde inkomsten.
\nWettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel Het hof bepaalt dat de te vergoeden schadebedragen vermeerderd zullen worden met de gevorderde wettelijke rente. Tevens dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partijen, met uitzondering van de benadeelde partij [benadeelde 11], tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partijen ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken. In het geval van de benadeelde partij [benadeelde 11] zal het hof bepalen dat de verdachte en de benadeelde partij ieder de eigen kosten dragen. Ten slotte zal het hof de schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in artikel 36f Sr aan de verdachte opleggen ten aanzien van alle toegewezen vorderingen, telkens eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.
\nToepasselijke wettelijke voorschriften Het hof heeft gelet op artikel 69 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en de artikelen 36b, 36c, 36d, 36f, 37a, 37b, 57, 131, 240b, 242, 246 en 254a Sr, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.
\nBESLISSING Het hof:
\nVernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
\nVerklaart niet bewezen dat de verdachte het in de zaak met parketnummer 10-961505-19 onder 4 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
\nVerklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1, 2, 3, 5, 6 primair, 7 en 8 tenlastegelegde heeft begaan.
\nVerklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
\nVerklaart het onder 1, 2, 3, 5, 6 primair, 7 en 8 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
\nVeroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 10 jaren en 10 maanden.
\nBeveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
\nGelast dat de verdachte ter beschikking wordt gesteld en beveelt dat hij van overheidswege zal worden verpleegd.
\nBeveelt de onttrekking aan het verkeer van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:
\nVordering van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 1] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 1] ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 6.500,00 (zesduizend vijfhonderd euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nVeroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
\nLegt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer/benadeelde 1], ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 6.500,00 (zesduizend vijfhonderd euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nBepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 47 (zevenenveertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
\nBepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
\nBepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 maart 2020.
\nVordering van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 2] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 2] ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 6.500,00 (zesduizend vijfhonderd euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nVeroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
\nLegt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer/benadeelde 2], ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 6.500,00 (zesduizend vijfhonderd euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nBepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 47 (zevenenveertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
\nBepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
\nBepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 maart 2020.
\nVordering van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 3] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 3] ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 6.000,00 (zesduizend euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nVeroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
\nLegt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer/benadeelde 3], ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 6.000,00 (zesduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nBepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 43 (drieënveertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
\nBepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
\nBepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 maart 2020.
\nVordering van de benadeelde partij [benadeelde 11] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 11] ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 1.041,12 (duizend eenenveertig euro en twaalf cent) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nVerklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
\nBepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.
\nLegt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 11], ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 1.041,12 (duizend eenenveertig euro en twaalf cent) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nBepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 7 (zeven) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
\nBepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
\nBepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 30 september 2021.
\nVordering van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 4] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 4] ter zake van het onder feit 5, 6 en 8 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 12.500,00 (twaalfduizend vijfhonderd euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nVeroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
\nLegt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer/benadeelde 4], ter zake van onder feit 5, 6 en 8 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 12.500,00 (twaalfduizend vijfhonderd euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nBepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 90 (negentig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
\nBepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
\nBepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 maart 2020.
\nVordering van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 5] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 5] ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 6.500,00 (zesduizend vijfhonderd euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nVeroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
\nLegt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer/benadeelde 5], ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 6.500,00 (zesduizend vijfhonderd euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nBepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 47 (zevenenveertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
\nBepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
\nBepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 maart 2020.
\nVordering van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 6] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 6] ter zake van onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 6.000,00 (zesduizend euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nVeroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
\nLegt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer/benadeelde 6], ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 6.000,00 (zesduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nBepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 43 (drieënveertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
\nBepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
\nBepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 maart 2020.
\nVordering van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 7] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer/benadeelde 7] ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 5.000,00 (vijfduizend euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nVeroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
\nLegt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer/benadeelde 7], ter zake van het onder feit 5 en 6 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 5.000,00 (vijfduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
\nBepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 36 (zesendertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
\nBepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
\nBepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 maart 2020.
\nDit arrest is gewezen door mr. J.W. van den Hurk, mr. C.H.M. Royakkers en mr. B.P. de Boer, in bijzijn van de griffier mr. H.E.M. Lucas.
\nHet is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 14 februari 2024.
\nBijlage I Tekst gewijzigde en nader omschreven tenlastelegging Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat Zaak met parketnummer 10-961505-19:
\nen/of het geheel of gedeeltelijk naakt (laten) poseren van/door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt, waarbij deze persoon poseert in een onnatuurlijke omgeving, in een (erotisch getinte) houding (op een wijze) die niet bij zijn/haar leeftijd past/passen en/of waarbij deze persoon zich (vervolgens) in opeenvolgende afbeeldingen/filmfragmenten van zijn/haar kleding ontdoet en/of (waarna) door het camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose en/of de uitsnede van de foto's/films nadrukkelijk het (ontblote) geslachtsdeel, de borsten en/of billen van die persoon in beeld gebracht worden, (waarbij) de afbeelding (aldus) (telkens) een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en/of strekt tot seksuele prikkeling ([bestand], B01-p.99 en/of [bestand] en/of [bestand] en/of [bestand] en/of [bestand] en/of [bestand] en/of [bestand], B01-p.138) en hij aldus van het plegen van dit misdrijf een gewoonte heeft gemaakt;
\n([bestand], B01-p.90) en/of -Een foto met daarop het hoofd van een volwassen vrouw en de onderkant van een paard. Het betreft een foto van een serie waarbij de vrouw oraal, anaal en vaginaal wordt gepenetreerd door het paard. Op deze foto is te zien dat de vrouw onder het paard zit en de penis met haar hand vasthoudt en in haar mond brengt. De vrouw wordt door de hond oraal gepenetreerd. De foto is een close-up foto waardoor alleen het hoofd van de vrouw en de penis van het paard is afgebeeld. ([bestand], B01-p.317) en/of -Een foto met daarop het naakte onderlichaam van een vrouw en een hond. Het betreft een foto van een serie waarbij een vrouw en twee honden zijn betrokken. Op deze foto is te zien dat de vrouw met haar benen gespreid op de grond zit. De vrouw neemt een zittende houding aan en brengt haar heupen en billen van de vloer en tegelijkertijd staat zij met haar voeten op haar tenen. Tussen de benen van de vrouw is de achterzijde van een beigekleurige hond te zien. De hond staat met zijn achterste poten voer het been van de vrouw met de penis in de vagina van de vrouw. De vrouw wordt door de hond gepenetreerd. De vrouw heeft de penis van de hond in haar hand. Het camerastandpunt is van de voorzijde en onderkant gericht op de vagina en billen van de vrouw. ([bestand], B01-p.317) en/of -Een foto met daarop het naakte onderlichaam van een volwassen vrouw en de hand van een volwassen man. De vrouw zit en heeft haar benen gespreid. De hand bevindt zich voor de vagina van de vrouw. In de handpalm van de man ligt een vis. Het hoofd van de vis bevindt zich in de vagina van de vrouw. De vrouw wordt vaginaal gepenetreerd. Het camerastandpunt is aan de voorzijde en gericht op de penetratie. ([bestand], B01-p.318) en/of -Een video met het deels geklede onderlichaam van een vrouw en een kleine witte hond. De vrouw zit op een bank/bed. De vrouw draagt een zwart T-shirt/rok tot haar bovenbenen. De video is met geluid. Tussen de benen van de vrouw en onder het T-shirt/rok ligt een hond. De vrouw trekt het T-shirt/rok omhoog tot boven haar ontklede vagina. Te zien en te horen is dat de hond de vagina van de vrouw likt. De camera wordt ingezoomd op de seksuele handeling waardoor alleen de vagina en het gezicht van de hond worden afgebeeld. ([bestand], B01-p.319) en/of -Een video met daarin een vrouw/meisje en een zwarte hond. De vrouw ligt met haar buik op bed, haar gezicht is niet in beeld. De vrouw draagt alleen een groen T-shirt. De vrouw heeft haar heupen/billen omhoog geduwd. De video is met geluid. Tussen de benen van de vrouw staat een zwarte hond die de vagina en kont van het meisje likt. Het geluid van het likken is te horen. Evenals het kreunen/hijgen van de vrouw.
\n([bestand], B01-p.320) en/of -Dit betreft een video van een jonge vrouw en een hond. De vrouw zit op de rand van een bed. De hond ligt op zijn zij met zijn geslachtsdeel in de richting van de camera. Te zien is dat de vrouw voorover bukt en haar gezicht naar het geslachtsdeel van de hond brengt. Te zien is dat zij vervolgens met haar hand de penis van de hond pakt en deze in haar mond stopt. ([bestand], B01C-p.548) en hij aldus van het plegen van dit misdrijf een gewoonte heeft gemaakt;
\n([bestand], B02.C-p.22 en/of [bestand], B02.E-p.6/7) en/of het geheel of gedeeltelijk naakt (laten) poseren van/door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt, waarbij deze persoon poseert in een (erotisch getinte) houding en/of (op een wijze) die niet bij zijn/haar leeftijd past/passen en/of waarbij deze persoon zich (vervolgens) in opeenvolgende afbeeldingen/filmfragmenten van zijn/haar kleding ontdoet en/of (waarna) door het camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose nadrukkelijk het (ontblote) geslachtsdeel, de borsten en/of billen van die persoon in beeld gebracht worden, (waarbij) de afbeelding (aldus) (telkens) een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en/of strekt tot seksuele prikkeling ([bestand], B02.A-p.50 en/of [bestand], B02.B-p.l6+31t/m40 en/of [bestand], B02.C-p.23 en/of [bestand] en/of [bestand] en/of [bestand], B02.D-p.29 en/of [bestand] en/of [bestand] en/of [bestand], B02.E-p.35 en/of [bestand] en/of [bestand], B02.F-p.31 en/of [bestand], B02.G-p.67 en/of [bestand], B02.H-p.65 en/of [bestand] en/of [bestand] en/of [bestand] en/of [bestand], B02.I-p. 39) en hij aldus van het plegen van dit misdrijf een gewoonte heeft gemaakt;
\nZaak met parketnummer 10-961578-20 (gevoegd):
\no het (meermaals) penetreren van de eigen mond met een voorwerp, door [slachtoffer 9] en/of o het (meermaals) penetreren van de eigen vagina met de vinger(s), door [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer 8] en/of o het (meermaals) penetreren van de eigen vagina met een voorwerp, door [slachtoffer/benadeelde 5] en/of [slachtoffer/benadeelde 2] en/of [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer/benadeelde 3] en/of [slachtoffer/benadeelde 4] en/of o het (meermaals) penetreren van de eigen anus met een voorwerp, door [slachtoffer/benadeelde 5] en/of [slachtoffer/benadeelde 2] en/of [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer/benadeelde 4] en/of o het (meermaals) (laten) betasten en/of aanraken en/of likken van de geslachtsdelen en/of de billen en/of het naakte onderlichaam door een hond, door [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer/benadeelde 6] en/of -(voornoemde) slachtoffers ([slachtoffer/benadeelde 5] en/of [slachtoffer/benadeelde 2] en/of [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer/benadeelde 1] en/of [slachtoffer/benadeelde 6] en/of [slachtoffer 10] en/of [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer/benadeelde 3]) liet geloven dat Roos hun vriendin was en/of dat Roos bedreigd werd door een man of mannen die haar wilden verkrachten en/of haar dreigde en/of hadden gedreigd te exposen en/of dat Roos zichzelf iets aan wilde doen en/of dat Roos aldus dringend hulp nodig had en/of dat Roos de slachtoffers aanmoedigde mee te werken zoals Roos zelf ook had gedaan, en/of -(voornoemde) slachtoffers ([slachtoffer/benadeelde 5] en/of [slachtoffer/benadeelde 2] en/of [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer/benadeelde 6] en/of [slachtoffer 10] en/of [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer/benadeelde 3] en/of [slachtoffer/benadeelde 4] en/of [slachtoffer 8]) dreigde dat zij en/of een vriendin anders in persoon met hem seks zouden moeten hebben, als zij niet zouden voldoen aan zijn opdrachten tot het plegen van seksuele handelingen (voor de camera), en/of
\no het (meermaals) penetreren van de eigen mond met een voorwerp, door [slachtoffer 9] en/of o het (meermaals) penetreren van de eigen vagina met de vinger(s), door [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer 8] en/of o het (meermaals) penetreren van de eigen vagina met een voorwerp, door [slachtoffer/benadeelde 5] en/of [slachtoffer/benadeelde 2] en/of [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer/benadeelde 3] en/of [slachtoffer/benadeelde 4] en/of o het (meermaals) penetreren van de eigen anus met een voorwerp, door [slachtoffer/benadeelde 5] en/of [slachtoffer/benadeelde 2] en/of [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer/benadeelde 4] en/of o het (meermaals) (laten) betasten en/of aanraken en/of likken van de geslachtsdelen en/of de billen en/of het naakte onderlichaam door een hond, door [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer/benadeelde 6] en/of -(voornoemde) slachtoffers ([slachtoffer/benadeelde 5] en/of [slachtoffer/benadeelde 2] en/of [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer/benadeelde 1] en/of [slachtoffer/benadeelde 6] en/of [slachtoffer 10] en/of [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer/benadeelde 3]) liet geloven dat Roos hun vriendin was en/of dat Roos bedreigd werd door een man of mannen die haar wilden verkrachten en/of haar dreigde en/of hadden gedreigd te exposen en/of dat Roos zichzelf iets aan wilde doen en/of dat Roos aldus dringend hulp nodig had en/of dat Roos de slachtoffers aanmoedigde mee te werken zoals Roos zelf ook had gedaan, en/of -(voornoemde) slachtoffers ([slachtoffer/benadeelde 5] en/of [slachtoffer/benadeelde 2] en/of [slachtoffer/benadeelde 7] en/of [slachtoffer/benadeelde 6] en/of [slachtoffer 10] en/of [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer/benadeelde 3] en/of [slachtoffer/benadeelde 4] en/of [slachtoffer 8]) dreigde dat zij en/of een vriendin anders in persoon met hem seks zouden moeten hebben, als zij niet zouden voldoen aan zijn opdrachten tot het plegen van seksuele handelingen (voor de camera), en/of
\nZaak met parketnummer 10-961530-21 (gevoegd):
\n7.hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2015 tot en met 31 december 2019 te [pleegplaats] en/of [pleegplaats] en/of (elders) in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, meermalen, althans eenmaal, (telkens) opzettelijk (een) bij de Belastingwet voorziene aangifte(n), als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten: één of meer, elektronische aangifte(n) voor de inkomstenbelasting, te weten:
\n