{"html": "

L. Strikwerda & S.J. Schaafsma, Inleiding tot het Nederlandse internationaal privaatrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2019, nr. 233, L. Strikwerda, ‘Een kwestie van uitleg – Rechtskeuzevrijheid en de toepasselijkheid van het Weens Koopverdrag’, in P. van der Grinten & T. Heukels (eds.), Crossing Borders (Van der Velden-bundel), Deventer: Kluwer 2006, p. 117-118, Asser Bijzondere overeenkomsten/Jac. Hijma, Deel 7-I. Koop en ruil, Deventer: Wolters Kluwer 2019, nr. 69 en A.G. Awesta, Internationaal privaatrecht, Den Haag: Boom juridisch 2020, p. 25-31. Vergelijk Th.M. de Boer in zijn noot bij HR 28 januari 2005, ECLI:NL:HR:2005:AR4837, NJ 2006/517 (Vergo/ […]).

\n

Asser Internationaal privaatrecht/X.E. Kramer & H.L.E. Verhagen, Deel 10-III. Internationaal vermogensrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2022, nr. 782 en S.A. Kruisinga, ’25 jaar (uitsluiting van het) Weens Koopverdrag in Nederland’, NTHR 2017/4, par. 3.2, p. 167-168.

\n

Zie, met veel verwijzingen naar rechtspraak, Asser Internationaal privaatrecht/A.P.M.J. Vonken, Deel 10-I. Algemeen deel IPR, Deventer: Wolters Kluwer 2018, nrs. 293-295, Asser/ Internationaal privaatrecht/X.E. Kramer & H.L.E. Verhagen, Deel 10-III. Internationaal vermogensrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2022, nr. 782, SDU Commentaar Vermogensrecht Artikelsgewijs, art. 1 en 6 Weens Koopverdrag (J.W. Bitter), GS Bijzondere overeenkomsten, art. 6 Weens Koopverdrag (actueel tot en met 5 september 2022), aant. 6 (S.A. Kruisinga), T&C Vermogensrecht, art. 6 Weens Koopverdrag (actueel tot en met 1 juli 2022) (C.R. Christiaans & T.H.M. van Wechem), R.I.V.F. Bertrams, Koop, Apeldoorn/Antwerpen: Maklu 2014, nr. 26, R.I.V.F.

\n

Bertrams & S.A. Kruisinga, Overeenkomsten in het internationaal privaatrecht en het Weens Koopverdrag, Deventer: Wolters Kluwer 2018, par. 19.2.2 en 33.7, S.A. Kruisinga, ’25 jaar (uitsluiting van het) Weens Koopverdrag in Nederland’, NTHR 2017/4, par. 3.1, p. 166-167, M.H. ten Wolde, Handboek internationaal privaatrecht, Zutphen: Paris 2021, p. 281, J.O. Honnold & H.M. Fletcher, Uniform Law for International Sales under the 1980 United Nations Convention, Alphen aan den Rijn: Kluwer Law International 2009, nr. 77.1, M. Bridge and others (eds.), The CISG Advisory Council Opinions, Den Haag: Eleven 2021, p. 527 e.v. (in het bijzonder nr. 4 van de opinion) en P. Hachem, ‘Applicability of the CISG – articles 1 and 6’, in I.

\n

Schwenzer and others (eds.), Current Issues in the CISG and Arbitration, Den Haag: Eleven 2014, par. 3.4.3.1.

\n

Asser Internationaal privaatrecht/X.E. Kramer & H.L.E. Verhagen, Deel 10-III. Internationaal vermogensrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2022, nr. 782, T&C Vermogensrecht, art. 1 Weens Koopverdrag (actueel tot en met 1 juli 2022) (C.R. Christiaans & T.H.M. van Wechem) en R.I.V.F. Bertrams & S.A. Kruisinga, Overeenkomsten in het internationaal privaatrecht en het Weens Koopverdrag, Deventer: Wolters Kluwer 2018, par. 19.2.2.

\n

M. Bridge and others (eds.), The CISG Advisory Council Opinions, Den Haag: Eleven 2021, p. 527 e.v. (in het bijzonder nr. 5 van de opinion), SDU Commentaar Vermogensrecht Artikelsgewijs, art. 1 en 6 Weens Koopverdrag (J.W. Bitter), T&C Vermogensrecht, art. 6 Weens Koopverdrag (actueel tot en met 1 juli 2022) (C.R. Christiaans & T.H.M. van Wechem) en P. Hachem, ‘Applicability of the CISG – articles 1 and 6’, in I. Schwenzer and others (eds.), Current Issues in the CISG and Arbitration, Den Haag: Eleven 2014, par. 3.4.2.

\n

Overigens zal het verschil tussen beide opvattingen in de praktijk veelal beperkt zijn.

\n

In de literatuur en parlementaire geschiedenis wordt aan de invulling van het vereiste van een onjuiste voorstelling van zaken beperkt aandacht gegeven en ligt de nadruk veelal op de vereisten die ik hiervoor noemde onder (ii) en (iii).

\n

Zie onder veel meer M.Y. Schaub, Wilsgebreken (Mon. BW B3), Deventer: Wolters Kluwer 2015, nr. 11. Vergelijk Asser Verbintenissenrecht/C.H. Sieburgh, Deel 6-III. Algemeen overeenkomstenrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2018, nr. 221 die ten aanzien van het oude recht opmerkt dat een beroep op dwaling (onder meer) werd toegelaten als gedwaald was omtrent de zelfstandigheid van de zaak die het onderwerp van de overeenkomst uitmaakt, en dat onder ‘zaak die het voorwerp van de overeenkomst uitmaakt’ zijn te verstaan de rechten en verplichtingen die door de overeenkomst ontstaan. Dit vereiste is volgens Sieburgh, zij het in andere bewoordingen, teruggekeerd in art. 6:228 BW.

\n

GS Verbintenissenrecht, art. 6;228 BW (actueel tot en met 15 november 2019), aant. 3.3 (Jac. Hijma).

\n

Asser Verbintenissenrecht/C.H. Sieburgh, Deel 6-III. Algemeen overeenkomstenrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2018, nrs. 218-219 en Jac. Hijma e.a., Rechtshandeling en Overeenkomst (SBR deel 3), Deventer: Wolters Kluwer 2022, nr. 160 (C.C. van Dam).

\n

Asser Verbintenissenrecht/C.H. Sieburgh, Deel 6-III. Algemeen overeenkomstenrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2018, nr. 218.

\n

Zie onder meer HR 4 september 2009, ECLI:NL:HR:2009:BH7854, NJ 2009/398 ([…] / Alternatieve Bouw en Ontwikkelingscombinatie Wateringseveld B.V.), rov. 3.4.2 en HR 19 januari 2001, ECLI:NL:HR2001:AA9559, NJ 2001/159 ([…] / […]), rov. 3.4.

\n

HR 6 december 2019, ECLI:NL:HR:2019:1910, NJ 2020/18 en JOR 2020/78 m.nt. F.P.C. Strijbos (Maetis N.V./ […]), rov. 3.2.

\n

Zie onder meer HR 18 februari 2022, ECLI:NL:HR:2022:272, NJ 2022/91 en JA 2022/63 m.nt. E.W. Bosch, rov. 3.1.2, HR 10 december 2021, ECLI:NL:HR:2021:1842, NJ 2022/1 en JA 2022/22 m.nt. J.J.A. Braspenning, rov. 3.2, HR 7 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1435, NJ 2018/378 en JIN 2018/187 m.nt. R.A.G. de Vaan (WEA Randstad Accountants & Adviseurs), rov. 4.1.2 en HR 9 december 2011, ECLI:NL:HR:2011:BR5211, NJ 2011/601 ([…] / […]), rov. 3.5. Zie ook Stelplicht & bewijslast, commentaar op art. 6:97 (actueel tot en met 2 oktober 2017) (R.J.B. Boonekamp) en GS Schadevergoeding, art. 6:97 BW (actueel tot en met 15 juli 2022), aant. 2-3 (S.D. Lindenbergh).

\n

Uit randnummer 14. van de procesinleiding blijkt dat het gaat om rov. 3.13. van tussenarrest I en rov. 2.7.2. van tussenarrest II.

\n

Zie nader over (de ontwikkeling van) deze leer W.D.H. Asser, ‘De grondslag van de binding van de rechter aan zijn eigen eindbeslissing’, in Th.M. Boer e.a. (red.), Strikwerda’s conclusies, Deventer: Kluwer 2011, p. 17-33, Asser Procesrecht/F.B. Bakels, A. Hammerstein en E.M. Wesseling-van Gent, Deel 4. Hoger beroep, Deventer: Wolters Kluwer 2018, nrs. 153, 156 en 158 en Asser Procesrecht/A.C. van Schaick, Deel 2. Eerste aanleg, Deventer: Wolters Kluwer 2022, nr. 107. Zie onder meer de volgende meer recente rechtspraak: HR 25 april 2008, ECLI:NL:HR:2008:BC2800, NJ 2008/553 m.nt. H.J. Snijders en AB 2008/259 m.nt. R. Ortlep (Gemeente Voorst), rov. 3.3.3, HR 26 november 2010, ECLI:NL:HR:2010:BN8521, NJ 2010/634 (Kojen/ABB), rov. 3.5, HR 30 maart 2012, ECLI:NL:HR:2012:BU3160, NJ 2012/582 m.nt. H.B. Krans ([…] / […]), rov. 3.3.1 e.v., HR 8 mei 2015, ECLI:NL:HR:2015:1224, NJ 2016/218 m.nt. H.J. Snijders en JBPr 2015/60 m.nt. H.W. Wiersma (Gezamenlijk bewoonde woning), rov. 3.6.1-3.6.2, HR 16 december 2016, ECLI:NL:HR:2016:2884, RvdW 2017/20, TBR 2017/152 m.nt. J.J. Dammingh, JIN 2017/14 m.nt. P.H. Bossema-de Greef en TvAR 2017/14165 m.nt. W.J.E. van der Werf, rov. 3.3 en HR 17 mei 2019, ECLI:NL:HR:2019:575, NJ 2019/375 m.nt. E.W.J. de Groot (Gemeente Eindhoven), rov. 3.4.2.

\n

Zie onder meer HR 25 september 1992, ECLI:NL:HR:1992:ZC0693, NJ 1992/752, rov. 3 (Amev), HR 3 september 1999, ECLI:NL:HR:1999:ZC2954, NJ 2001/405 m.nt. Th.M. de Boer ([…] /RG Lease), rov. 3.7 en HR 17 mei 2019, ECLI:NL:HR:2019:757, NJ 2019/375 m.nt. E.W.J. de Groot (Gemeente Eindhoven), rov. 3.4.2.

\n

Zie onder meer HR 16 juni 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA6233, NJ 2000/584 m.nt. C.J.H. Brunner en VR 2000/189 m.nt. H.J.J. de Bosch Kemper (Sint Willibrord), rov. 3.3, HR 12 april 2002, ECLI:NL:HR:2002:AD9119, NJ 2002/411 m.nt. T. Koopmans ([…] / […] ), rov. 3.11 en HR 30 maart 2012, ECLI:NL:HR:2012:BU3160, NJ 2012/582 m.nt. H.B. Krans ([…] / […]), rov. 3.3.1. e.v. Vergelijk HR 26 juni 2009, ECLI:NL:HR:2009:BI2042, RvdW 2009/811, rov. 3.3. Uit deze rechtspraak volgt ook dat de uitleg die de rechter aan zijn eigen eerdere uitspraak heeft gegeven in cassatie niet op juistheid, maar alleen op begrijpelijkheid kan worden getoetst.

\n

Zie HR 4 mei 1984, ECLI:NL:HR:1984:AG4805, NJ 1985/3 m.nt. W.H. Heemskerk (Van der Meer/S.K.S. Siller en Jamart BV) en meer recent onder andere HR 26 november 2010, ECLI:NL:HR:2010:BN8521, NJ 2010/634 (Kojen/ABB), rov. 3.5.

\n

Zie onder meer HR 25 april 2008, ECLI:NL:HR:2008:BC2800, NJ 2008/553 m.nt. H.J. Snijders en AB 2008/259 m.nt. R. Ortlep (Gemeente Voorst), rov. 3.3.3 en HR 26 november 2010, ECLI:NL:HR:2010:BN8521, NJ 2010/634 (Kojen/ABB), rov. 3.5.

\n

Zie de rechtspraak genoemd in randnummer 3.57.

\n

Zie onder meer HR 18 februari 2022, ECLI:NL:HR:2022:272, NJ 2022/91 en JA 2022/63 m.nt. E.W. Bosch, rov. 3.1.2, HR 10 december 2021, ECLI:NL:HR:2021:1842, NJ 2022/1 en JA 2022/22 m.nt. J.J.A. Braspenning, rov. 3.2, HR 7 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1435, NJ 2018/378 en JIN 2018/187 m.nt. R.A.G. de Vaan (WEA Randstad Accountants & Adviseurs), rov. 4.1.2 en HR 9 december 2011, ECLI:NL:HR:2011:BR5211, NJ 2011/601 ([…] / […]), rov. 3.5. Zie ook Stelplicht & bewijslast, commentaar op art. 6:97 (actueel tot en met 2 oktober 2017) (R.J.B. Boonekamp) en GS Schadevergoeding, art. 6:97 BW (actueel tot en met 15 juli 2022), aant. 2-3 (S.D. Lindenbergh).

\n

Zo ook randnummers 4.-5. van de procesinleiding (pagina 17).

", "next": 0}