HR 23 februari 1994, ECLI:NL:HR:1994:ZC5590, BNB 1994/135. Zie ook HR 23 februari 1994, ECLI:NL:HR:1994:ZC5591, BNB 1994/136, rov. 5.6.
\nBijv. M.P. van der Burg e.a., Compendium Gemeentelijke belastingen en de Wet WOZ, Deventer: Wolters Kluwer 2023, p. 213.
\nHR 30 juni 1999, ECLI:NL:HR:1999:AA2814, BNB 1999/298.
\nG.J. van Leijenhorst in BNB 1999/298 is zeer kritisch op deze redengeving.
\nHR 7 juni 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA6113, BNB 2000/230. Dit arrest is het vervolg op HR 23 februari 1994, ECLI:NL:HR:1994:ZC5591, BNB 1994/136 en de uitspraak na verwijzing van gerechtshof Den Haag, ECLI:NL:GHSGR:2000:AS2486, Belastingblad 2002/281 HR 20 mei 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT5887, BNB 2005/236. Zie een vergelijkbaar oordeel als rov. 3.4 met betrekking tot de werktuigenuitzondering in HR 20 mei 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT5890, BNB 2005/237, rov. 3.5.
\nHR 20 mei 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT5887, BNB 2005/236, rov. 3.4. Zie ook HR 20 mei 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT5890, BNB 2005/237, rov. 3.5. J.A. Monsma merkt in zijn not bij dit laatste arrest in FED 2005/82 op dat het criterium “oudere criteria zoals het onderscheid tussen onderdelen met een steunfunctie en onderdelen met een (zuivere) productiefunctie heeft vervangen”. .F. Kastelein in NTFR 2000/899 met als toelichting: “hoeveel gedeelten van een werktuig, zijnde een gebouwd eigendom, kun je weghalen zonder dat de uiterlijke herkenbaarheid van het werktuig/gebouwd eigendom (…) als zodanig niet verloren gaat”.
\nBijv. J.A. Monsma in FED 2000/380, punt 3, J.F. Kastelein in NTFR 2000/899, S. Kapoerchan, ‘De werktuigenvrijstelling na het Tankterminalarrest: een nadere beschouwing van de criteria voor installaties in de open lucht’, Belastingblad 2013/453, par. 3.4.
\nHR 27 januari 2012, ECLI:NL:HR:2012:BR7057, BNB 2012/106. Het arrest is veelvuldig becommentarieerd; zie bijv. W.J.N.M Snoijink in BNB 2012/106, J.F. Kastelein in NTFR 2012/332, redactie Vakstudie Nieuws in V-N 2012/14.26, Chr. J.M. Noordermeer-Van Loo in Belastingblad 2012/134, G. Groenewegen in FED 2012/45 en S. Kapoerchan, ‘De werktuigenvrijstelling na het Tankterminalarrest: een nadere beschouwing van de criteria voor installaties in de open lucht’, Belastingblad 2013/453.
\nHR 13 juni 2014, ECLI:NL:HR:2014:1380, BNB 2014/198 betreffende de einduitspraak van gerechtshof Amsterdam 25 juli 2013 ECLI:NL:GHAMS:2013:2270 na eerdere tussenuitspraak in gerechshof Amsterdam 11 april 2013, ECLI:NL:GHAMS:2013:2031. Zie over het arrest S. Kapoerchan, ‘Het Tankterminalarrest II: een nadere beschouwing van het gehele leidingwerk als WOZ-werktuig en op zichzelf gebouwd eigendom!’, Belastingblad 2014/370.
\nHR 11 juli 2014, ECLI:NL:HR:2014:1619, BNB 2014/199. J.A. Monsma constateert in BNB 2014/199 dat de Hoge Raad dit oordeel niet onderbouwt, maar acht het wel juist.
\nS. Kapoerchan, ‘De werktuigenvrijstelling na het Tankterminalarrest: een nadere beschouwing van de criteria voor installaties in de open lucht’, Belastingblad 2013/453.
\nHet onderwerp ‘Zonnepanelen en -parken’, te raadplegen via: https://www.waarderingskamer.nl/voor-gemeenten/niet-woningen/zonnepanelen-en-parken#relevante-jurisprudentie, en via de homepage (www.waarderingskamer.nl/) te vinden via ‘voor gemeenten’ => ‘niet-woningen’ => ‘zonnepanelen en – parken’. Voor deze conclusie het laatst bezocht op 18 april 2024.
\nRechtbank Gelderland 28 juni 2016, ECLI:NL:RBGEL:2016:3469.
\nRechtbank Gelderland 28 juni 2016, ECLI:NL:RBGEL:2016:3469. De commentaren van P. Kruimel in Belastingblad 2016/357 en R. van den Berg in NTFR 2016/2052 zijn instemmend.
\nRechtbank Noord-Nederland 25 mei 2020, ECLI:NL:RBNNE:2020:1934. Het commentaar van redactie Vakstudie Nieuws in V-N 2020/41.20 is instemmend op dit punt.
\nKlaarblijkelijk instemmend met in elk geval het laatste deel van de uitspraak M.P. van der Burg e.a., Compendium Gemeentelijke belastingen en de Wet WOZ, Deventer: Wolters Kluwer 2023, p. 213.
\nRechtbank Zeeland-West-Brabant 30 april 2024, ECLI:NL:RBZWB:2024:2879. Zie ook: Rechtbank Zeeland-West-Brabant 30 april 2024, ECLI:NL:RBZWB:2024:2868.
\nS. Bosma in Belastingblad 2024/212.
\nB.S. Kats in Belastingblad 2024/289.
\nA.P. Monsma in Belastingblad 2018/451. Zie ook A.P. Monsma, De modelakte zonnepanelen en de Wet WOZ, Vastgoed Fiscaal en Civiel 2019/4.
\nZie ook expliciet Hof, rov. 4.1.3. Vgl. ook proces-verbaal van de zitting van het Hof, p. 2, waarin als verklaring van de gemachtigde van belanghebbende is opgenomen: “Omdat een recht van opstal is gevestigd op de zonnepanelen is sprake van een zelfstandig object voor de Wet WOZ. Dit is ook niet in geschil.”
\nOp dit punt was er kennelijk wel sprake van enige frisse tegenzin blijkens het proces-verbaal van de zitting van het Hof, p. 2: “De zonnepanelen zijn niet verenigd met de grond. In het portacabin-arrest was sprake van een onroerende zaak. Daar was sprake van een visuele band met de grond. Visueel vormde de portacabin een geheel met de grond. De PV-installatie vormt visueel geen geheel met de grond. Ook niet als de PV-installatie direct op de grond wordt geplaatst. In onze ogen is dus al twijfelachtig of de PV-installatie wel een onroerende zaak is. De horde dat de PV-installatie een onroerende zaak is, is genomen; daarover bestaat geen geschil meer.”
\nBeroepschrift in cassatie, p. 1 (tweede alinea van de inleiding) en p. 2 (tweede alinea van paragraaf 1).
\nBeroepschrift in cassatie, p. 3.
\nDat getuigt mijns inziens overigens niet van een onjuiste rechtsopvatting. Ook als het zo zou zijn dat de PV-installatie zelf niet rechtstreeks duurzaam met de grond is verenigd, kan de PV-installatie onroerend zijn op grond van de omstandigheid dat zij door (duurzame) vereniging met het distributiecentrum (vgl. art. 3:3(1) BW).
\nBeroepschrift in cassatie, p. 4, laatste alinea.
\nBeroepschrift in cassatie, p. 3, vijfde en zesde alinea.
\nVgl. HR 27 januari 2012, ECLI:NL:HR:2012:BR7057, BNB 2012/106, rov. 3.1.1 in combinatie met onderdeel 1.
\nBeroepschrift in cassatie, p. 3, vierde en vijfde alinea.
\nBeroepschrift in cassatie, p. 3, zesde alinea.
\nBijv. beroepschrift in cassatie, p. 3, laatste alinea.