Oskarżonemu zarzucono również wyrządzenie szkody Szpitalowi (...) w T., w ten sposób, że doprowadził do sytuacji, że Szpital poniósł koszty związane ze spłatą zaległych zobowiązań wobec ZUS, z tytułu zaległych składek wyniosły 335 251,81 zł i pomimo tego, że Szpital nie zgodził się z decyzją ZUS, to odwołania wniesiono wyłącznie od decyzji dotyczącej składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Emerytur Pomostowych, natomiast nie wniesiono odwołania w zakresie składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne z tytułu umów zlecenia zawartych z (...) oraz Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej i Pomoc Doraźna (...), nie dokonując jednocześnie żadnych korekt w tym zakresie, co naraziło Szpital na dodatkowe odsetki, ignorując sugestie i ostrzeżenia pracowników Szpitala dot. konsekwencji nieregulowania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne z tytułu umów zleceń zawartych z w/w firmami, nie reagował na zapadające orzeczenia sądu, nie nadzorował we właściwy sposób procesu odwoływania się od decyzji ZUS, jak również pracy radcy prawnego, co należy uznać za niegospodarne i nieefektywne, a przy tym pogarszające sytuacją finansową zarządzanego przez siebie Szpitala.
\nW świetle ustalonych faktów Sąd nie miał wątpliwości, od co najmniej 2012r. oskarżony posiadał pewną wiedzę w zakresie konieczności regulowania składek na ZUS za pracowników zatrudnionych przez firmy zewnętrzne, natomiast w roku 2013 – po wydaniu w tej sprawie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji – dysponował już kompletem informacji, na podstawie których winien podjąć działania, tak aby nie doprowadzić do konieczności zapłacenia przez Szpital odsetek do zaległych składek w kwocie 335.251,81 zł.
\nSąd tu nie miał wątpliwości, iż oskarżony W. B. przekraczał w tym zakresie swoje uprawnienia i nie dopełniał obowiązków ciążących na nim jako dyrektorze Szpitala poprzez ignorowanie wielokrotnych wskazań pracowników co do konieczności płacenia składek ZUS na rzecz pracowników zatrudnionych przez firmy zewnętrzne. Zważyć bowiem należało, że po szkoleniu, zastępca głównej księgowej Szpitala (...) w T. – M. D. (k. 619v), jak również B. W. (1) zatrudniona w tymże szpitalu na stanowisku starszej księgowej ds. płac (k. 624v) oraz pełniąca obowiązki głównej księgowej M. J. (k. 632v) informowały wielokrotnie W. B. jak i radcę prawnego Z. P., o tym że w całej Polsce są przeprowadzane kontrole ZUS w zakresie umów i że szpital powinien w związku z tym składki te odprowadzać do ZUS na rzecz pracowników zatrudnionych przez firmy zewnętrzne tj. w przypadku Szpitala (...) w T. przez firmę (...) oraz (...).
\nW odpowiedzi na powyższe, W. B. stwierdził, że się z tą opinią nie zgadza, że ma inne zdanie na ten temat poparte interpretacją prof. K. oraz opinią r.pr. Z. P. w związku z czym nie zamierza uiszczać zaległych składek ani płacić następnych, zaś wszystkie decyzje niekorzystne dla szpitala zostaną rozstrzygnięte w Sądzie, bowiem Szpital wniósł odwołania i sprawy te w sądzie zostaną wygrane. Ponadto W. B. wielokrotnie podważał zdanie pracownic szpitala, deklarując swoją wyższość nad nimi. Zaznaczenia wymaga, że mając powyższe na względzie i posiadając szereg informacji na temat konieczności odprowadzania przez Szpital składek, nawet przy założeniu że oskarżony faktycznie mógł mieć w tym zakresie odmienne zdanie – na co chociażby wskazała R.
\nM. (W.) – inspektor wydziału kontroli kontrolującego płatników składek ZUS, która podczas przesłuchania w toku śledztwa podała:” być może decyzje związane z tymi składakami były podjęte w oparciu o jakieś informacje z innych źródeł, bo w Polsce nie był to jedyny szpital który w taki sposób zawierał umowy i nie odprowadzał składek które były i są obowiązkowe” (k. 875v). To niemniej, mając odmienne zdanie na ten temat oskarżony winien – przy zachowaniu najwyższej staranności – dopilnować tego, aby kwestia ta została rozwiązana. Przede wszystkim zrobić to, co sam deklarował wielokrotnie – iż kwestia ta zostanie wygrana w Sądzie, tym samym powinien w imieniu Szpitala którym zarządzał dopilnować tego, aby Szpital odwołał się od wszystkich niekorzystnych dla szpitala decyzji ZUS.
\nPonadto, zanim jeszcze zapadły decyzje ZUS co do wysokości należnych składek (rok 2014) to w Szpitalu (...) w T. w okresie od września do listopada 2013r. miała miejsce kontrola ZUS. W protokole kontroli z dnia 26 listopada 2013r. (k. 124-181) zakwestionowano kwestię nieodprowadzania składek przez szpital do ZUS zatrudnionych wówczas w firmie (...) oraz w (...) za okres od 2009 do 2012 roku, jak też fakt środków wypłaconych z Funduszu Świadczeń Socjalnych w tym przypadku za grudzień 2011r. Co prawda, w dniu 12 grudnia 2013r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Szpital wniósł odwołanie, w którym zawarł zastrzeżenia co do tej kontroli powołując się na wyniki wcześniejszej kontroli z 2010 roku, w której nie było żadnych zastrzeżeń odnośnie tego jak naliczane są składki i kto je opłaca.
\nTo niemniej w odpowiedzi na odwołanie, informacją z dnia 17 grudnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał wyraźnie, iż zastrzeżenia z dnia 12 grudnia 2013r. wniesione do protokołu kontroli z dnia 26 listopada 2013r. nie zostały uwzględnione w całości (k. 119-123). W informacji tej, ZUS wskazał iż w protokole kontroli z dnia 26 listopada 2013r. inspektorzy nie opisują faktu dotyczącego sposobu finansowania składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy ponieważ ustalone nieprawidłowości nie dotyczyły sposobu finansowania składek. Istotą rzeczy opisanej w protokole jest to, że Szpital nie naliczył składek na poszczególne fundusze od przychodów pracowników wykonujących w ramach umów cywilnoprawnych pracę na rzecz swojego pracodawcy, tj.
\nSzpitala. W ustaleniach kontroli wskazano kto jest płatnikiem składek w stosunku do osób wykonujących pracę na rzecz Szpitala w ramach umów cywilnoprawnych zawartych z Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej i Pomoc Doraźna (...) w T. oraz umów zawartych z (...) w T.. Zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wskazanymi w protokole kontroli, płatnikiem składek ustawodawca określa pracodawcę w stosunku do pracowników. Wobec tego skoro ubezpieczeni wykonujący w ramach umów cywilnoprawnych pracę na rzecz Szpitala są nadal w myśl przepisów ustawy pracownikami Szpitala to właśnie Szpital jako pracodawca jest płatnikiem składek od przychodów uzyskiwanych z tytułu zawartych umów cywilnoprawnych. Ponadto Zakład Ubezpieczeń społecznych wskazał wyraźnie: w zastrzeżeniach do protokołu w pkt 3 odniesiono się do kontroli przeprowadzonej w Szpitalu w okresie od 11 października 2010r. do 30 listopada 2010r. Kontrola w tamtym okresie, jak sam płatnik wskazuje obejmowała lata 2006-2008. Z kolei protokół kontroli z dnia 26 listopada 2013r. został sporządzony przez inspektorów kontroli na podstawie materiału dowodowego zebranego w trakcie czynności kontrolnych. W odpowiedzi na zastrzeżenia złożone do protokołu kontroli inspektorzy kontroli mogą odnieść się tylko i wyłącznie do czynności kontrolnych oraz związanych z nimi ustaleń w trakcie przeprowadzonej kontroli.
\nPonadto Szpital został pouczony, że w przypadku nie złożenia dokumentów zgodnych z ustaleniami kontroli w terminie 30 dni od daty otrzymania informacji, stanowić będą podstawę wydania decyzji w zakresie i trybie określonym w art. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (k. 123). Wówczas też Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalił wysokości składek: na ubezpieczenie społeczne w kwocie 526 020,14 zł, na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 136 382,64 zł, na Fundusz Pracy w kwocie 41 736,62 zł i na Fundusz Emerytur Pomostowych w kwocie 19 834,61 zł. Następnie, w dniach 26 maja, 9 czerwca, 16 czerwca, 28 lipca, 5 sierpnia, 14 października, 20 października i 15 grudnia 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w P. wydał decyzje administracyjne, w których określił że przychody osób wykonujących pracę w (...) i (...) na podstawie umowy zlecenia i wykonujące w ramach takiej umowy pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostają w stosunku pracy stanowią podstawę do naliczania składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, a płatnikiem składek jest Szpital.
\nSzpital (...) w T. ostatecznie wniósł odwołania wyłącznie od decyzji dotyczącej tzw. małych składek tj. na Fundusz Pracy oraz Fundusz Emerytur Pomostowych, natomiast nie wniósł odwołania w zakresie składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne z tytułu umów zlecenia zawartych z (...) oraz Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej i Pomoc Doraźna (...). Sprawa ta została skierowana do Sądu Okręgowego w Poznaniu Wydział (...), gdzie Szpital ją ostatecznie przegrał.
\nW wyniku natomiast nie oddania całości sprawy do Sądu, jak również nieuregulowania składek w terminie pomimo wydanych w roku 2014 decyzji i pomimo, że jak wielokrotnie twierdził W. B. – nie zgadzał się z decyzją ZUS oraz ze wskazaniami swoich pracownic które od 2012 roku regularnie zwracały mu uwagę na fakt, że to Szpital jest płatnikiem składek - łączna należność Szpitala (...) w T. wobec ZUS z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, fundusz pracy i fundusz emerytur pomostowych za lata 2009-2012 wyniosła 1.059. 091,94 zł, w tym: należność główna - 723.840,13 zł, odsetki - 335.251,81 zł.
\nJednocześnie wskazania wymaga, iż pomimo przerzucania się odpowiedzialnością miedzy oskarżonym a radcą prawny, to jednak W. B. jako dyrektor Szpitala odpowiadał za uregulowanie powyższej kwestii i dopilnowanie aby Szpital nie poniósł strat. Oskarżony natomiast nie tylko ignorował wskazania swoich pracowników, ale również za jego dyrektury Szpital całkowicie zignorował decyzje ZUS w zakresie tzw. „dużych” składek – tj. na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, nie wnosząc w tych sprawach żadnych odwołań od decyzji ZUS. Oskarżony nie tylko nie reagował na wskazania pracownic zatrudnionych w dziale księgowości , ale nie reagował również na zapadające orzeczenia Sądu, nie nadzorował we właściwy sposób procesu odwoływania się od decyzji ZUS, jak również pracy radcy prawnego (k. 619-620, k. 632-633). W rezultacie, w wyniku niegospodarnych działań ówczesnego Dyrektora Szpitala – W. B., wystąpiła konieczność uiszczenia odsetek od nieopłaconych terminowo składek w latach 2009-2012 w związku z czym, w wyniku nieracjonalnych i niegospodarnych działań ówczesnego dyrektora W. B., Szpital poniósł szkodę w wysokości 335 251, 81 zł.
\nSąd przy tym uwzględnił wyliczenia biegłych w tym zakresie, sporządzone na podstawie załączonych do kat sprawy decyzji ZUS, oceniając za racjonalne i adekwatne przyjęte stawki, przy uwzględnieniu ustalonego stanu.
\nSąd ustalając sprawstwo oskarżonego W. B. w zakresie mu przypisanym, a wyżej umówionym, ustalił zgodnie z stanowiskiem prokuratora działanie oskarżonego w ramach czynu ciągłego. Oskarżony dopuścił się szeregu zachowań jednak należało potraktować je jako całość w ramach jednego przestępstwa. W świetle ustalonych faktów, Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżony działał jednocześnie z zamiarem ewentualnym, przewidując że jego postępowanie może doprowadzić do szkody po stronie zarządzanego przez niego Szpitala.
\nPoszczególne ustalone zachowania o znamionach określonych w ustawie karnej jest wprawdzie czynem zabronionym, ale w art. 12§ 1 k.k. przyjęto konstrukcję stanowiącą wyłom od tej zasady, albowiem z woli ustawodawcy dopiero wielość zachowań, bez jakiegokolwiek ich różnicowania, a więc również tych wypełniających znamiona określone w ustawie karnej, tworzy jeden czyn zabroniony, a zatem i jedno przestępstwo. Skoro przestępstwem jest, pod określonymi warunkami, czyn zabroniony, to nie mogą być ujmowane jako przestępstwa poszczególne zachowania, które tworzą czyn ciągły.
\nMając powyższe uwagi Sąd nie miał wątpliwości co do wyczerpania przez oskarżonego znamion przypisanego przestępstwa z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 12 § 1 k.k.
\n3.2.
\nPodstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --------------------- W. B.
\nZwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Nie znajdując powodu aby w tym miejscu raz jeszcze przytaczać treść zarzutów prokuratorskich jak i ostateczny zakres odpowiedzialności oskarżonego, Sąd w tym miejscu odniesie się jedynie do tych części zarzutu które uznał za niezasadne i ostatecznie wyeliminował tudzież zmienił w opisie czynu przypisanego oskarżonemu.
\nW ramach czynu ciągłego prokurator zarzucił oskarżonemu działanie w zakresie 7 płaszczyzn na szkodę kierowanego przez niego Szpitala, które w kolejności wskazanej przez prokuratora Sąd omówi – w zakresie w jakim Sąd nie uwzględnił tudzież zmienił opis poszczególnych elementów czynu, sprawiając że nie były one zgodne z zarzutami.
\nZlecenie dokumentacji projektowej (...) oraz wybór trybu zamówienia z wolnej ręki w 2009 roku – pierwszy element zarzutu.
\nW pierwszej kolejności prokurator zarzucił oskarżonemu spowodowanie szkody na rzecz Szpitala w ten sposób, że nie podjął działań, tolerując uchybienia i zaniedbania podczas zlecania dokumentacji projektowej (...), gdyż przy zleceniu opracowania ww. dokumentacji nie zachowano wymaganej prawem procedury, a wybór trybu zamówienia z wolnej ręki w 2009 roku i skierowanie zaproszenia do negocjacji do (...) przez Szpital (...) w T. nie było działaniem zasadnym.
\nW świetle ustalonych faktów Sąd nie miał wątpliwości, iż powyższy zarzut był niezasadny. Przede wszystkim nie w ma w tym miejscu znaczenia szeroko opisywany z opinii proces sporządzania dokumentacji jak i wyboru zamówienia z wolnej ręki.
\nOceniając wyczerpanie znamion zarzucanego czynu trzeba było w pierwszej kolejności ocenić czy we wskazanym okresie oskarżony był w ogóle uprawniony do działania i podejmowania decyzji w imieniu Szpitala, a następnie dopiero czy takie a nie inne działanie mogło spowodować szkodę na rzecz placówki. Tutaj zauważyć należy, iż w tym zakresie prokurator wskazuje, że W. B. pełnił funkcję dyrektora Szpitala (...) w T. od 13 maja 2010r. i jednocześnie zarzuca mu niegospodarność podczas zlecania wykonania dokumentacji projektowej i wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki w roku 2009r. popadając w tym zakresie w sprzeczność, której zdaje się nie dostrzegać. Podobnie z resztą jak biegli opiniujący w tym zakresie (str. 8 i 9 opinii głównej – k. 952 -953), z którymi to wnioskami Sąd się nie zgadza.
\nPrzede wszystkim pomimo, że w istocie dokumenty w postaci protokołu postępowania o udzielenie zamówienia jak i umowa z dnia 14.04.2009r. nie posiadają oznaczenia sprawy, pieczęci zamawiającego, podpisów – to jednak mając na uwadze fakt, że w 2009 roku funkcję dyrektora pełnił J. P. (2) co wynika przede wszystkich w wiarygodnych w tym zakresie dokumentów, ale również treści zarzutu prokuratorskiego, potwierdzili to również w swoich zeznaniach J. G. (1) oraz W. K. (1), a jednocześnie żadna ze stron nie kwestionowała tej okoliczności, to dalsze rozważania na temat wiarygodności dokumentów jak i samej procedury przetargowej stają się bezprzedmiotowe. Na marginesie, odnotowania wymaga że na podstawie decyzji z dnia 15.07.2009r.(...) (k. 350), (...) posiadała zgodę na przebudowę i rozbudowę Szpitala (...) w T..
\nTym samym wszelkie dalsze rozważania co do przestrzegania obowiązujących przepisów w zakresie ogłoszenia zamówienia jak i następnie zawierania umowy z (...) są całkowicie nieuzasadnione, bowiem w tamtym okresie czasu tj. w 2009 roku, oskarżony nie pełnił funkcji o których traktuje art. 296 k.k. na podstawie której można by mu było przypisać jakąkolwiek odpowiedzialność.
\nOstatecznie też Sąd ustalając zgodnie z zarzutem aktu oskarżenia, iż nie oceniając w zakresie słuszności zlecania wykonania i opracowania dokumentacji jak również dokonania wyboru trybu zamówienia i nie widział podstaw dla objęcia tych działań zakresem przypisanego czynu, z uwagi na niepełnienie w roku 2009 funkcji ani zastępcy ani dyrektora Szpitala.
\nWypłacenie na rzecz (...) wynagrodzenia o łącznej wysokości 375.441,00zł brutto - trzeci i czwarty element zarzutu.
\nW trzeciej oraz czwartej części zarzutu aktu oskarżenia prokurator zarzucił W. B. to, że dopuścił do sytuacji, że w szpitalu nie przestrzegano wewnętrznych przepisów dotyczących sporządzania, kontroli i obiegu dokumentów, pomimo obowiązku przechowywania umów z wykonawcami i nie zachowano żadnej umowy podpisanej z (...) i nie wystąpiono do Archiwum Państwowego w P. o wyrażenie zgody na wybrakowanie dokumentacji związanej z procedurą przetargową w 2009 roku, nie przestrzegano również zasad postępowania z dokumentacją określonych w Zarządzeniu Dyrektora Nr (...) z dnia 05.08.2009 roku i pismach kierowanych przez Archiwum Państwowe do Szpitala (...) w T., co w konsekwencji spowodowało, że Szpital nie przedstawił żadnych umów czy zleceń, które stanowiłyby podstawę do wypłacenia wynagrodzenia na rzecz (...) o łącznej wysokości 375.441 zł brutto, jak i oskarżony miał podejmować decyzje w zakresie kolejnych modyfikacji projektu przebudowy i rozbudowy oddziału rehabilitacyjnego, w sytuacji braku finansowania na realizację inwestycji, które nie były uzasadnione z punktu widzenia gospodarczego, a przy podejmowaniu decyzji nie przestrzegał obowiązujących przepisów prawa oraz procedur wewnętrznych Szpitala i pomimo wydania 375.441 zł na dokumentację projektową, rozbudowa oddziału rehabilitacji nie została nawet rozpoczęta.
\nW tym zakresie Sąd nie miał wątpliwości co do realnego spowodowania szkody pokrzywdzonemu Szpitalowi przy czym w innej kwocie niż została wskazana w zarzutach prokuratorskich.
\nNa wstępnie, zaznaczenia wymaga, że w niniejszej sprawie bezspornym pozostaje, że (...) miała opracować projekt przebudowy i rozbudowy Szpitala w 2009 roku. Niezależnie od wiarygodności umowy z 14.04.2009r. to biegli jak i prokurator zdają się nie dostrzegać w aktach sprawy decyzji z 15.07.2009r. (k. 350) którą to Starostwo Powiatowe w T. zatwierdziło projekt budowlany i udzieliło pozwolenia na przebudowę i rozbudowę Szpitala, wskazując przy tym na osobę projektanta W. K. (1).
\nW ocenie Sądu, z uwagi na niemożność weryfikacji części informacji – z uwagi na brak dokumentacji związanej z modyfikacją projektu w latach 2013-2014 nie sposób jest odnieść się do zasadności powyższych działań oskarżonego w zakresie gospodarności i ewentualnego działania na szkodę Szpitala. Niemniej jednak obiektywny fakt jakim bezspornie jest to, że w latach 2013 i 2014 Szpital zapłacił (...) łączną kwotę 155.841,00zł brutto, przy jednoczesnym uwzględnieniu, że takie działanie było niezgodne z obowiązującymi przepisami Prawo zamówień publicznych (vide: opinia z Centrum Ekspertyz Sądowych str. 12 – k. 956). Co więcej, Szpital (...) w T. zlecając wykonywanie kolejnych modyfikacji projektów (...) bez prowadzenia postępowania konkurencyjnego nie miał możliwości poznania ofert innych podmiotów działających w branży projektowej, które mogły być równie lub bardziej korzystne niż usługi, które świadczyła (...).
\nPonadto w Szpitalu nie przestrzegano wewnętrznych przepisów dotyczących sporządzania, kontroli i obiegu dokumentów zgodnie z Instrukcją sporządzania, kontroli i obieg dokumentów w Szpitalu (k. 345). Nie przestrzegano również zasad postępowania z dokumentacją określonych w Zarządzeniu Dyrektora nr (...) z dnia 05.08.2009 i w pismach kierowanych przez Archiwum Państwowe do Szpitala (...) w T. (k. 739-775), w konsekwencji nie przedstawiono żadnych umów czy zleceń, które stanowiłyby podstawę do wypłacenia a latach 2013-2014 przez Szpital (...) wynagrodzenia w łącznej kwocie 155.841,00zł.
\nTo zaś przy uwzględnieniu, że rozbudowa oddziału rehabilitacji nie została nawet rozpoczęta, powoduje że działania W. B. w tym zakresie były nieuzasadnione i spowodowały, że Szpital w wyniku niegospodarnych działań oskarżonego poniósł w latach szkodę na łączną kwotę 155.841,00zł.
\nJednocześnie przyjęcie szkody na kwotę 155.841,00zł a nie jak wskazywał to w swoich zarzutach prokurator na kwotę 375.441,00zł brutto wynikało z tego, że oskarżyciel, jak również w rezultacie biegli w swojej opinii - zsumowali wszystkie faktury wystawione przez Pracownię i zapłacone przez Szpital w tym również te z 2009 roku (vide: faktury VAT nr: (...) na kwotę 64.464,00zł brutto, nr (...) na kwotę 66.124,00zł brutto oraz nr (...) na kwotę 91.012,00zł brutto) opiewające na łączną kwotę 219.600,00zł brutto. Z powyższym nie sposób się zgodzić ze względów wskazanych powyższej – mianowicie z uwagi na fakt, że w 2009 roku W. B. nie pełni funkcji dyrektora (ani jego zastępcy) w Szpitalu (...) w T. i dlatego też kwotę 219.600,00zł brutto należało odjąć od łącznej kwoty 375.441,00zł co w rezultacie dało kwotę 155.841,00zł brutto co stanowi realną szkodę jaką poniósł szpital na skutek działań W. B..
\nJednocześnie, W. B. pomimo – Sąd tego nie kwestionuje – że może w istocie kierował się szeroko pojętym interesem mieszkańców poprzez rozbudowę oddziału rehabilitacji, to niemniej podejmowane przez niego decyzje w zakresie kolejnych modyfikacji projektu przebudowy i rozbudowy oddziału rehabilitacyjnego – w sytuacji braku finansowania na realizację inwestycji – nie uzyskanie pieniędzy z tzw. funduszu norweskiego – nie było uzasadnione z punktu widzenia gospodarczego. Dotyczy to w szczególności płatności dokonanych na podstawie trzech faktur VAT (faktura VAT nr (...), faktura VAT nr (...) oraz faktura VAT nr (...)). Nie może również ujść uwadze Sądu i to, że faktura VAT nr (...) została opisana z adnotacją ówczesnego dyrektora – W. B. – z dnia 03.12.2013r. „zmiana pozwolenia na budowę”. Podobnie w dniu 14.02.2014r. opisana została przez oskarżonego faktura VAT nr (...). Faktycznie jednak Szpital z wnioskiem o decyzję zmieniającą wystąpił dopiero w 2015 roku, a decyzja nr (...) zmieniającą decyzję z 15.07.2009 została wydana 18.06.2015r. (k. 352 w zw. z k. 350).
\nW ocenie Sądu niewątpliwe jest, iż działanie oskarżonego było działaniem w tym zakresie świadomym, co najmniej z zamiarem ewentualnym, musiał on sobie zdawać sprawę że prowadzenie przebudowy szpitala w innej formie aniżeli wynikało to z decyzji o pozwoleniu na przebudowę i rozbudowę z dnia 15.07.2009r. może spowodować szkodę dla Szpitala, która ostatecznie powstała, a to z uwagi na nieprzestrzeganie przepisów prawa – tak ogólnie obowiązujących jak i wewnętrznych – jak i przede wszystkim z uwagi na fakt, że ostatecznie rozbudowa oddziału rehabilitacji, za dyrektury W. B. nie została nawet rozpoczęta, natomiast szpital zapłacił (...) w okresie 2013-2014 łącznie 155.841,00zł brutto.
\nPozyskiwanie tzw. środków norweskich – piąty element zarzutu.
\nPiątym elementem zarzutu postawionego W. B. było tzw. pozyskiwanie przez Szpital środków norweskich, jego wadliwe gospodarowanie mieniem Szpitala i zarządzanie nim miało w tym wypadku sprowadzić się do tego, że w trakcie procesu pozyskiwania środków w ramach mechanizmu norweskiego wydał kwotę 10.000 zł netto na opracowanie dokumentacji aplikacyjnej oraz 14.500 zł na sporządzenie dokumentacji projektowej z naruszeniem zasady efektywności finansów publicznych, gdyż poniesione przez Szpital (...) w T. nakłady na przygotowanie wniosku projektowego zostały zmarnowane, a nadto Szpital utracił potencjalne korzyści z realizacji projektu, w tym również finansowe.
\nSąd orzekający nie miał wątpliwości, iż należało wyeliminować z opisu przypisanego czynu element zarzutu dotyczący pozyskiwania środków norweskich.
\nPrzede wszystkim prokurator – w oparciu o opinię biegłych z Centrum Opinii i Ekspertyz Sądowych (tak pierwotną jak i ostateczną) zupełnie nie uwzględnili dokumentów przedłożonych w między czasie przez spółkę (...) sp. z o.o. Biegli w pierwszej opinii wskazywali bowiem: „(…) do realizacji ww. usługi została wybrana firma (...) sp. z o.o. Materiał ten wskazuje, że ww. podmiot posiadał wystarczającą wiedzę, by prawidłowo przygotować wniosek o pozyskanie finansowania w ramach funduszy norweskich. Wynika to z wieloletniej obecności firmy na rynku oraz szerokiego doświadczenia w pozyskiwaniu dofinansowań ze środków europejskich. Opiniujący muszą jednak zaznaczyć, że nie są w stanie stwierdzić, czy i w jakim zakresie firma (...) sp. z o.o. była odpowiedzialna za przygotowanie wniosku, ponieważ w aktach przygotowanych przez Komisariat Policji w T. nie ma umowy zawartej z firmą (...) sp. z o.o.” (k. 963) i następnie biegli wyprowadzili wnioski na podstawie posiadanej dokumentacji, że w trakcie pozyskiwania środków w ramach mechanizmu norweskiego pojawiły się zaniedbania i błędy po stronie wnioskodawcy (Szpitala) a nakłady poczynione na opracowanie i sporządzenie dokumentacji zostały zmarnowane. Wnioski te biegli powtórzyli w opinii podsumowującej (k. 1229-1237) zupełnie nie zważając na fakt, że w między czasie w aktach sprawy pojawiła się umowa z dnia 02.04.2013r. o wykonanie dzieła w postaci sporządzenia wniosku aplikacyjnego oraz stadium wykonalności (k. 1048-1051). Jednocześnie sami biegli wskazali, że wniosek był niekompletny, nie zawierał wszystkich wymaganych procedurą dokumentów i w konsekwencji nie przeszedł pierwszego etapu tj. etapu oceny formalnej. Nadmienić należy, że działania Szpitala (...) w T., które miały zapobiec odrzuceniu wniosku były prawidłowe, jednak nie mogą one przesłonić popełnionych podczas procesu aplikowania o środki zaniedbań i błędów.
\nTaka sprzeczność i niedopatrzenie po stronie autorów opinii nie może natomiast skutkować na niekorzyść oskarżonego.
\nW świetle zebranego materiału dowodowego – w tym w szczególności zeznań S. S. (3) (k. 1378-1381 w zw. z k. 1046-1047) Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżony W. B. w żadnym wypadku świadomie, ani nawet w zamiarze ewentualnym, starając się o pozyskanie środków norweskich i zatrudniając w tym celu firmę – na co wskazywali sami biegli – z wieloletnim doświadczeniem w pozyskiwaniu takich środków, chciał te środki pozyskać i jego działanie w tym zakresie było całkowicie prawidłowe. Nie tylko w zakresie działań, które miały zapobiec odrzuceniu wniosku ale również w zakresie formułowania wniosku aplikacyjnego. Każde tego typu działanie – polegające na próbie pozyskiwania określonych środków, gdzie pula pieniędzy jest ograniczona, obarczone jest pewnym ryzykiem gospodarczym. Natomiast ta okoliczność nie może powodować ujemnych konsekwencji takich jak odpowiedzialność karna po stronie uczestników takich konkursów.
\nNie bez znaczenia pozostają w tym zakresie zeznania wspomnianej S. S. (3) - prezesa spółki (...) sp. z o.o., która wskazała, że „ Wniosek został odrzucony ze względów formalnych, moim zdaniem nie było w nim błędów ani po stronie szpitala ani po stronie naszej. Wynikały one z nieprecyzyjnych wytycznych opublikowanych przez Ministerstwo Zdrowia” (k. 1046v). Sąd uznał zeznania świadka za w pełni wiarygodne, nie znajdując podstaw, aby za fakt nie przyjęcia wniosku obciążać oskarżonego i zarazem uznać że jego działania w tym zakresie charakteryzowały się niegospodarnością.
\nW ocenie Sądu zeznania omawianego świadka nie tylko były spójne i logiczne, ale przede wszystkim poparte wiedzą specjalistyczną i doświadczeniem z zakresu ubiegania się o dotacje, a ponadto świadek nie miała żadnych powodów aby umniejszać tudzież obciążać winą oskarżonego, zaś zeznawała wedle swej najlepszej wiedzy. Dodatkowo na rozprawie w dniu 6.12.2018r. świadek wskazała, że to z inicjatywy Starosty ich firma została wybrana jako ta która ma pomóc w złożeniu wniosku przez Szpital oraz podkreśliła – na co również w swoich zeznaniach wskazywał W. K. (1) – że czas na złożenie wniosku był bardzo krótki. Jednocześnie po okazaniu jej dokumentów z których wynika, że umowa została zawarta pomiędzy Szpitalem, a firmą (...) wskazała, że: „ przy opracowywaniu wniosków o środki norweskie uczestniczyli ze strony szpitala: dyrektor, ale chyba najmniej, ordynatorzy, związki zawodowe, księgowość, ratownicy medyczni, rehabilitanci. Ponieważ wniosek wymagał wielu szczegółowych danych dotyczących pracy szpitala stad zaangażowanie tylu osób ze szpitala” oraz „ Nie było możliwe złożenie wniosku o dofinansowanie jeżeli nie znalazło się to w strategii opracowanej dla powiatu. Stratega powiatu z kolei musiała być spójna ze strategią województwa” co w kontekście zarzutu niegospodarności w rozporządzaniu przez oskarżonego pieniędzmi na pozyskanie środków z funduszu norweskiego okazało się niezwykle istotne. Jak również świadek wyraźnie wskazała, iż : „ W mojej ocenie w momencie składania wniosku były realne szanse, że szpital otrzyma to dofinasowanie.” oraz że: „Szpital dostarczył nam wszystkie niezbędne dokumenty jakie były potrzebne do sporządzenia wniosku. Czasem nawet pracownicy szpitala składali dokumenty tak szczegółowe, które były zbędne dla opracowania wniosku, domagali się ich uwzględnienia we wniosku. Zaangażowanie ze strony szpitala było bardzo duże.” Ponadto S. S. (2) zeznała, że: „ Oceniający uznali, że powinna być wskazana promesa kredytowa, złożyliśmy odwołanie, ale ministerstwo go nie uwzględniło i pozostało jedynie wystąpienie na drogę sądową, ale nie miało to chyba sensu, bowiem na 400 złożonych wniosków tylko 26 otrzymało dofinansowanie. Nawet jeżeli wskutek odwołania wnioski zostałyby przywrócone do oceny to i tak nie otrzymałyby dofinansowania z uwagi na wcześniejsze wyczerpanie środków.” (1378) co także Sąd uznał za wiarygodne wytłumaczenie, nie znajdując powodów aby w tym zakresie przypisywać zamiar z art. 296 k.k. prowadzącemu wówczas szpital W. B.
\nNieuregulowanie zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu należnych składek w łącznej kwocie 723.840,13zł w okresie od grudnia 2009r. do grudnia 2012r. – siódmy element zarzutu.
\nSąd orzekający nie miał wątpliwości, iż należało wyeliminować z opisu przypisanego czynu element zarzutu dotyczący wysokości należnych składek za lata 2009-2012 w kwocie 723.840,13 zł jako szkodę którą poniósł Szpital w wyniku działań oskarżonego.
\nNiewątpliwie sama kwota nieopłaconych składek jest zasadna, to niemniej nie można jej traktować jako szkody poniesionej przez Szpital w wyniku niegospodarnych działań W. B.. Pojęcie szkody nie zostało co prawda ustawowo zdefiniowane. To niemniej szkoda uznawana jest za podstawową przesłankę odpowiedzialności. Dlatego też, posługując się poglądami nauki prawa cywilnego, stwierdzić można, iż określenie to odnosi się do wszelkich uszczerbków w dobrach lub interesach prawnie chronionych, których poszkodowany doznał wbrew swej woli. Nie sposób przy tym uznać, aby fakt konieczności zapłacenia składek ZUS przez Szpital nastąpiło wbrew woli Szpitala. Była to okoliczność całkowicie niezależna, obiektywna, wynikająca z uregulowań prawnych, nie zaś z zawinionych działań oskarżonego. Należy odróżnić szkodę od kosztów, które zostały spowodowane na mocy decyzji konkretnego podmiotu. W takim przypadku szkodą nie będzie np. decyzja administracyjna o konieczności opłacenia składek ZUS. Reasumując, powyższa część zarzutu nie mogła być przypisywana oskarżonemu jako szkoda którą spowodował na rzecz Szpitala na skutek działania oskarżonego. ☐ 3.3.
\nWarunkowe umorzenie postępowania ---------------------- ------------------------------------------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ 3.4.
\nUmorzenie postępowania ---------------------- ------------------------------------------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ 3.5.
\nUniewinnienie ---------------------- ------------------------------------------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.
\nKARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności W. B.
\n1,2,3,4 1,2,3,4 Okoliczności obciążające:
\nMając powyższe na uwadze Sąd uznał na podstawie art. 296 § 3 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 1 roku, zawieszając jednocześnie na podstawie art. art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. ww. karę na okres 3 lat tytułem próby. A ponadto orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 złotych oraz zakaz zajmowania wszelkich stanowisk kierowniczych w jednostkach publicznej służby zdrowia na okres 5 (pięciu) lat.
\nWymierzając karę Sąd kierował się wskazaniami co do jej wymiaru zawartymi w art. 53 kk w szczególności potrzebą kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz dyrektywami prewencji indywidualnej i ogólnej. Wymierzając tu karę Sąd miał na uwadze wskazane okoliczności łagodzące, jak i wpływające na zaostrzenie wymiaru kary.
\nMając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż wskazana kara pozbawienia wolności nie jest nadmiernie surowa, jednak spełni swoją rolę w szczególności przy równoległym wymierzeniu mu kary grzywny.
\nSąd ustalił ilość stawek dziennych na 200 mając na względzie zakres przypisanego czynu. Trzeba tu wskazać na długotrwałości i konsekwencję oskarżonego w przestępczym działaniu, a w szczególności wartość powstałej szkody. Tylko tak określona ilość w sposób choćby minimalny zapewni właściwe oddziaływanie i uzmysłowi oskarżonemu, jak i społeczeństwu konieczność ponoszenia także konsekwencji finansowych wynikających z popełnianych czynów. Równocześnie określono wysokość stawki dziennej na 50 złotych. Sąd miał tu na uwadze nie tylko stan majątkowy oskarżonego, lecz w szczególności uwzględniono tu zakres możliwości zarobkowych i dochodów oskarżonego. Oskarżony zarządzając dużym podmiotem jakim bez wątpienia jest Szpital niewątpliwie zdobył dużo doświadczenie, a uwzględniając jego warunki osobiste, ma on realne możliwości zarobkowe, nie tylko w zarządach spółek prawa handlowego. Dlatego też Sąd uznał, że tak określona wysokość stawki jest adekwatna dla jego możliwości finansowych oskarżonego.
\nSąd ponadto na podstawie art. 41 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zajmowania wszelkich stanowisk kierowniczych w jednostkach publicznej służby zdrowia na okres 5 lat uznając, iż oskarżonym swoim działaniem okazał, że pełnienie przez niego funkcji jako dyrektora szpitala publicznego zagraża istotnym prawnie chronionym dobrom, w postaci bezpieczeństwa w obrocie publicznymi środkami finansowymi. Niewątpliwie oskarżony zarządzając Szpitalem dopuścił się przypisanych mu przestępstw. Dlatego też w ocenie Sądu właściwym było orzeczenie wskazanego wyżej środka karnego, co nie tylko będzie miało pozytywne oddziaływanie na oskarżonego, lecz również zapewni właściwe oddziaływanie w zakresie prewencji ogólnej. Ustalony okres zdaniem Sądu jest adekwatny dla ustalonych okoliczności przestępstwa i zapewni w swoim zakresie właściwą prewencję wyroku.
\nNa podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawnienia wyrządzonej przestępstwem szkody w łącznej kwocie 491.092,81 zł, na rzecz Szpitala (...) w T..
\nOskarżony swoim działaniem wyrządził realną szkodę pokrzywdzonemu Szpitalowi, czego konsekwencje ponoszą przede wszystkim obecnie zarządzający ale i po części pacjenci – osoby korzystające z usług szpitala, który za kwotę niemalże pól miliona złotych mógłby zaopatrzyć się w dodatkowy sprzęt taki jak chociażby zakup dodatkowej karetki. Dlatego też zarówno dla właściwego zapewnienia oddziaływania na oskarżonego, lecz i w zakresie prewencji ogólnej i uświadomieniu społeczeństwu nieuchronności poniesienia konsekwencji finansowych wynikających z popełnianego przestępstwa celowe było rozstrzygnięcie w tym zakresie.
\n5.
\n1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd zaniechał wzywania i odczytał na rozprawie zeznania świadka M. M. (3) (k. 616-617) i R. K. (k. 613-614).
\n7.
\nKOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5.
\nNa podstawie art. 624 k.p.k. i art. 17 ust 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych z uwagi na wymierzoną karę grzywny jak i obowiązek naprawienia szkody, zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty.
\n6.
\n1Podpis Dnia 23 listopada 2020 roku Sędzia Paweł Spaleniak