Słusznie prokurator podnosi, że te okoliczności należy uwzględnić przy ocenie wyników czynności dowodowych dotyczących etapu uprowadzenia pokrzywdzonego i późniejszych działań podejmowanych przez sprawców. Oskarżony D. K., zgodnie z ustaleniami Sądu, przebywał na działce w P., jego materiał genetyczny zabezpieczono także w kolejnym miejscu przetrzymywania pokrzywdzonego, tj. w mieszkaniu przy ul. (...) (k. 5038-5056). D. K., już po uprowadzeniu pokrzywdzonego, wraz z C. S. stawił się na komisariat policji, by podpisać dozór, w końcu z oskarżonym D. O. (1) brał udział w odebraniu okupu a następnie, na jego polecenie, podjął czynności związane z przekazaniem do złomowania pojazdu marki C. wykorzystanego do uprowadzenia S. A. (zeznania D. Z., k.7763-7771, 9208; k. 7287-7295, t. XXXXVII opinia z zakresu genetyki sądowej).
\nAnaliza przywołanych okoliczności, w szczególności stopnia zaangażowania oskarżonego D. K. w działania związane z uprowadzeniem pokrzywdzonego, organizacją jego przetrzymywania a następnie jego bezpośredni udział w szeregu czynności związanych z odbiorem okupu, uprawniają ocenę prokuratora, że powyższe stanowi logiczną konsekwencję jego uczestnictwa w zdarzeniach przed porwaniem. Nie ulega także wątpliwości, że wobec przywołanych ustaleń Sądu, w szczególności obecności oskarżonego w miejscach i czasie przetrzymywania pokrzywdzonego, samo to, że oskarżony nie został rozpoznany przez niego rozpoznany nie przesądza o tym, że nie uczestniczył w zdarzeniach objętych oskarżeniem, także tych poprzedzających uprowadzenie S. A..
\nOmówione okoliczności Sąd uwzględni przy ponownym postępowaniu w sprawie, podda je ocenie w oparciu o kryteria art. 7 kpk i dopiero na takiej podstawie ustali stan faktyczny sprawy, przy czym podstawę poczynionych ocen i ustaleń przedstawi w uzasadnieniu spełniającym kryteria art. 424 kpk.
\nObraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia – art. 7 kpk poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz art. 410 kpk i art. 424 kpk poprzez naruszenie zasady opierania wyroku na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej w powiązaniu z obowiązkiem sporządzenia prawidłowego uzasadnienia wyroku, poprzez pominięcie wskazanych w zarzucie dowodów (notatka A. M. (2), pismo KP w S., zeznania świadka M. S. (2)) i ich wzajemnej korelacji, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na przyjęciu, że skoro oskarżony w dacie zatrzymania posiadał przy sobie sfałszowany dokument prawa jazdy, lecz nim się nie wylegitymował to popełnił przestępstwo z art. 270 § 3 kk, gdy prawidłowa ocena wszystkich dowodów prowadzi do wniosku, że oskarżony dokumentem tym się posługiwał co najmniej od 24 października do 19 grudnia 2013r.
\nZasada określona w art. 4 kpk nakłada na organy prowadzące postępowanie karne obowiązek badania oraz uwzględniania okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonego, co pozostaje w związku z treścią art. 2 § 2 kpk, który wprowadza wymóg opierania wszelkich rozstrzygnięć na prawdziwych ustaleniach faktycznych. Natomiast zgodnie z art. 410 kpk podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy. W konsekwencji, warunkiem prawidłowego rozstrzygania jest przeprowadzenie dowodów zawnioskowanych przez strony, ale także z urzędu, gdy jest to potrzebne do ustalenia istotnych dla winy oskarżonego okoliczności oraz ich ocena spełniająca wymogi art. 7 kpk. Zgodzić się należy z prokuratorem, że Sąd Okręgowy rozstrzygając w analizowanym aktualnie zakresie, regułom tym uchybił.
\nProkurator zarzucił oskarżonemu D. K. posługiwanie się jako swoim i autentycznym podrobionym dokumentem w postaci prawa jazdy na nazwisko innej osoby z wklejonym zdjęciem oskarżonego i czyn ten zakwalifikował z art. 270 § 1 kk.
\nModyfikując jego opis a w efekcie ocenę prawną zachowania oskarżonego do formy stadialnej przygotowania (art. 270 § 3 kk) Sąd skoncentrował się wyłącznie na okolicznościach jego zatrzymania w dniu 19 grudnia 2013r, w tym ujawnienia dokumentu a tym samym pominął cały materiał dowodowy, który stanowił podstawę zarzucenia oskarżonemu posługiwania się zabezpieczonym prawem jazdy. W efekcie stwierdzić należy, że Sąd nie rozpoznał istoty oskarżenia, co przesądza o skuteczności zarzutu obrazy art. 410 kpk a także art. 7 kpk, choć uchybienie w sferze oceny dowodów stanowi konsekwencję obrazy art. 410 kpk.
\nZa bezsporną uznać należy okoliczność, że po zatrzymaniu współoskarżonych D. O. (1) i C. S., oskarżony D. K. zaczął się ukrywać w pełni będąc świadomym swojej sytuacji prawnej. W omówionych warunkach oskarżony pozyskał fałszywe prawo jazdy na dane personalne innej osoby, ale z własnym zdjęciem a takie jego działanie było motywowane uniemożliwieniem jego identyfikacji w czasie legitymowania, jako osoby poszukiwanej. Prokurator zgromadził w śledztwie dowody uzasadniające zarzut, że oskarżony fałszywy dokument wykorzystał, użył jako autentyczny w rozumieniu art. 270 § 1 kk, te jednak Sąd pominął.
\nZgodzić się należy ze skarżącym, że okoliczność legitymowania G. J. potwierdzają dane pozyskane z systemu informacji policji oraz komisariatu w S. (k. 3967-3968). Informacje tam wskazane, w razie takiej potrzeby, Sąd powinien zweryfikować przez przesłuchanie autorów notatek. Jest to o tyle istotne, że udokumentowane legitymowanie osoby o danych G. J. dotyczy tego dokumentu prawa jazdy, który ujawniono przy oskarżonym w dacie jego zatrzymania. Z danych policji wynika, że z osobą legitymująca się wówczas wskazanym dokumentem wylegitymowano także M. S. (1), który jest bratem ciotecznym C. S. i, co istotne, znajomym oskarżonego D. K.. Przesłuchiwany w śledztwie jak i na rozprawie świadek zaprzeczył, by D. K. posługiwał się cudzym dokumentem, ale jednocześnie nie wykluczył, że w S. był razem z nim legitymowany (k. 8450, t. XLIII … byłem chyba z oskarżonym K. w S. legitymowany przez policję; k. 5898, t. XXXX może byłem w zeszłym roku legitymowany przez policję, nie pamiętam z kim wtedy byłem…). Dowód z zeznań świadka, podobnie jak przywołane dane z systemu policji, pozostały jednak poza uwagą Sądu Okręgowego, w konsekwencji Sąd nie podjął żadnych czynności, by relację świadka zweryfikować.
\nRację ma zatem prokurator, że pomijając przywołane dowody Sąd uchybił wskazaniom art. 410 kpk, a to uchybienie skutkowało obrazą art. 7 kpk, skoro ocena materiału dowodowego sprawy nie uwzględnia wszystkich okoliczności z niego wynikających a mających zasadnicze znaczenie dla rozstrzygania .
\nStwierdzone uchybienia tak w zakresie kompletności podstawy dowodowej wyroku jak i oceny tych dowodów, które Sąd przyjął za podstawę rozstrzygania, skutkowały uchyleniem wyroku w zakresie zarzutu z pkt. XII aktu oskarżenia i przekazaniem sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania wobec konieczności przeprowadzenia na nowo przewodu w całości co do tego czynu. W jego toku, Sąd przeprowadzi całe postępowanie dowodowe, w szczególności w zakresie tych dowodów, które pominął (art. 410 kpk). Jego efekty Sąd oceni indywidualnie, ale także we wzajemnym powiązaniu, przy zastosowaniu kryteriów ujętych w art. 7 kpk i dopiero w następstwie tak przeprowadzonego postępowania ustali stan faktyczny nie zawierający błędów.
\nZarzut dotyczący oskarżonego D. O. (1):
\nObraza prawa materialnego - art. 12 kk – poprzez brak jego ujęcia w podstawie skazania D. O. (1) za czyny wskazane w pkt. I i IV aktu oskarżenia.
\nZarzut uzasadniony.
\nSąd Okręgowy uznając, ze zachowania oskarżonego ujęte w pkt. I i IV aktu oskarżenia stanowią jeden czyn popełniony w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i odzwierciedlając datą czynu – 28 marca 2013r do 4 kwietnia 2013r. – działanie oskarżonego w krótkich odstępach czasu, przyjął realizację znamion czynu ciągłego z art. 12 kk, co jednak nie znalazło odzwierciedlenia w jego ocenie prawnej i z tego powodu wymagało korekty w instancji odwoławczej.
\nZarzuty rażącej niewspółmierności kar, środków karnych i środków probacyjnych orzeczonych wobec oskarżonych D. O. (1), C. S. i D. K..
\nSąd Apelacyjny nie podzielił zarzutów prokuratora, by sposób ukształtowania kar łącznych pozbawienia wolności wobec oskarżonych, brak orzeczenia wobec każdego z nich środka karnego podania wyroku do publicznej wiadomości a nadto nie wyznaczenie w trybie art. 77 § 2 kk surowszych ograniczeń do skorzystania z warunkowego zwolnienia przez oskarżonych D. O. (1) i C. S. powodował rażącą niewspółmierność zastosowanych sankcji karnych.
\nRażąca niewspółmierność, o której mowa w art. 438 pkt 4 kpk, ma miejsce wówczas, gdy pomiędzy karą, którą Sąd powinien orzec przy prawidłowym zastosowaniu reguł dotyczących jej wymiaru a karą, która została orzeczona, zachodzi tak istotna dysproporcja, że kary orzeczonej nie sposób wręcz zaakceptować. W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Kary jednostkowe orzeczone wobec oskarżonych, przy uwzględnieniu modyfikacji dokonanej przez Sąd Apelacyjny w stosunku do oskarżonego C. S., uwzględniają dyrektywy ich wymiaru, zdecydowanie nie mogą być ocenione jako kary łagodne, tym bardziej zatem łagodne w stopniu niewspółmiernym. Także sposób ukształtowania kar łącznych pozbawienia wolności (aktualnie wobec oskarżonych D.
\nO. (1) i C. S.), według zasady absorpcji – jest uzasadniony. Rozstrzygając w tym zakresie należy uwzględnić przede wszystkim związek podmiotowo-przedmiotowy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami, przy czym związek ten należy oceniać przez podobieństwo rodzajowe przestępstw, czas ich popełnienia i motywację sprawcy. Bliskość tego związku powoduje, że zatarciu ulega indywidualny charakter każdego z nich a znaczenia nabiera kompleksowa ocena całej działalności przestępczej, którą odzwierciedlają wszystkie czyny. Ta sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Sąd przypisał oskarżonym żądanie od S. A. korzyści majątkowej za zwrot skradzionych małż. D. rzeczy i bezpośrednio po tym uprowadzenie pokrzywdzonego w tym samym celu, a zatem uzyskania korzyści majątkowej – okupu, za jego uwolnienie.
\nUwzględniając tożsamość osoby pokrzywdzonego, krótki przedział czasowy, tą samą motywację oskarżonych w zakresie każdego czynu, stwierdzić należy, że najsurowsza z kar jednostkowych orzeczonych wobec każdego z nich w pełni odzwierciedla ciężar gatunkowy także drugiego czynu.
\nSąd Apelacyjny nie podzielił oceny prokuratora, by wobec oskarżonych D. O. (1) i C. S. zachodziły podstawy ograniczenia ich uprawnień do warunkowego przedterminowego zwolnienia w trybie art. 77 § 2 kk. Ograniczenie to, z woli ustawodawcy, stosuje się w szczególnie uzasadnionych wypadkach, ma ono zatem charakter wyjątkowy. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że do wyznaczenia dłuższego okresu odbywania kary dla ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie, aniżeli wynika to z art. 78 kk, decydujące znaczenie ma charakter popełnionego przestępstwa i konieczność zaspokojenia społecznego poczucia sprawiedliwości (por. m. in. Komentarz do art. 77 kk pod red. A. Zolla, Wolters Kluwer, Warszawa 2016, t. I, teza 31 do art. 77). Nie umniejszając rangi tych okoliczności, na które wskazuje prokurator (charakter czynu przypisanego wielokrotnym recydywistom), nie można jednak pominąć, że w rozpoznawanej sprawie to z inicjatywy pokrzywdzonych zostały podjęte działania zmierzające do wykupienia skradzionych rzeczy. M. D. za pośrednictwem M. G. (1) a następnie także S. A. podjął swoiste negocjacje z przestępcami i choć okoliczność ta nie umniejsza stopnia winy oskarżonych, ani społecznej szkodliwości przypisanych im czynów, to nie sposób przyjąć, by dla realizacji celów kary, przede wszystkim tego w zakresie prewencji ogólnej, zastosowanie tak szczególnej instytucji, jak ograniczenie uprawnienia do warunkowego przedterminowego zwolnienia było niezbędne. Tożsama argumentacja ma zastosowanie do wniosku prokuratora o orzeczenie środka karnego w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☒ zasadny
\n☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wskazano przy omówieniu zarzutów.
\nWniosek W apelacji obrońcy oskarżonego D. O. (1) – o zmianę wyroku w zakresie kwalifikacji prawnej (czyny I i IV) , uniewinnienie od czynu z pkt. III lub uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
\nW apelacji obrońcy oskarżonego C. S. (adw. K. M.): co do czynu z pkt. II o zmianę kwalifikacji na art. 189 § 1 kk, wyeliminowanie art. 64 § 2 kk, co do czynu III o zmianę i uniewinnienie, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
\nW apelacji obrońcy oskarżonego C. S. (adw. P. A.): o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego, bądź złagodzenie orzeczonych kar, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
\nW apelacji obrońcy oskarżonego D. K.: o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o jego zmianę co do czynu II. poprzez przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 189 § 1 kk i wymierzenie kary w dolnych granicach zagrożenia z zaliczeniem tymczasowego aresztowania w okresie od 19.12.2013r. do 19.12.2015r, a co do czynu z pkt XII – uniewinnienie.
\nW apelacji prokuratora:
\nOmówiono przy zarzutach.
\n4.
\nOKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wobec oskarżonego D. O. (1):
\nW ocenie Sądu Apelacyjnego siła fizyczna zastosowana wobec S. A. w samochodzie P. V. realizuje znamię przemocy z art. 280 § 1 kk, jak również z art. 282 kk. Działanie sprawców podjęte wówczas wobec pokrzywdzonego w postaci szarpania i przytrzymywania, jak również uderzenia w brzuch i głowę, służyło obezwładnieniu go i uniemożliwieniu ucieczki a jednocześnie stanowiło środek do zaboru telefonów pokrzywdzonego. Uderzenia pokrzywdzonemu zadano po tym, gdy zaczął się bronić i uniemożliwiał nałożenie na ręce opaski z tworzywa sztucznego. Takie zachowanie sprawców, w tym oskarżonego, stanowiło przemoc należącą do znamion przestępstw przypisanych oskarżonemu w ramach kumulatywnej kwalifikacji i poza to znamię nie wykroczyło.
\nAnaliza całokształtu zeznań pokrzywdzonego i poczynionych na ich podstawie ustaleń wskazuje, że sprawcy nie stosowali wobec niego siły poza przywołaną wyżej sytuacją. Zarówno podczas pobytu na działce w P., jak i mieszkaniu przy ul. (...), pokrzywdzony otrzymywał posiłki, napoje, mógł korzystać z łazienki, dostawał czyste ubrania. W obu miejscach przetrzymywania pokrzywdzonego nie stosowano wobec niego przemocy, nawet wówczas, gdy oskarżony C. S. uniemożliwił mu ucieczkę. Powyższe wskazuje, że siła fizyczna zastosowana wobec pokrzywdzonego w samochodzie, a zatem w momencie, gdy doszło do wzięcia pokrzywdzonego jako zakładnika, została zastosowana przez sprawców wyłącznie w takim celu, który wskazano wyżej i to zachowanie po stronie sprawców, a w tym oskarżonego D.
\nO. (1), stanowiło przemoc w rozumienie przepisów art. 280 § 1 kk i art. 282kk – art. 455 kpk.
\nWobec charakteru występku z art. 286 § 2 kk, Sąd wadliwie przyjął odpowiedzialność oskarżonego w warunkach recydywy wielokrotnej z art. 64 § 2 kk. Żądanie korzyści majątkowej w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy z art. 286 § 2 kk należy do przestępstw przeciwko mieniu. Taki czyn może stanowić podstawę do przyjęcia recydywy z art. 64 § 2 kk, ale wyłącznie wówczas, gdy w konfiguracji wskazanej w przywołanym przepisie, sprawca popełni jako ponowne nie jakiekolwiek przestępstwo przeciwko mieniu, ale jedno z przestępstw tam wymienionych (rozbój lub kradzież z włamaniem) lub inne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia. Przypisany oskarżonemu czyn żadnego z tych kryteriów nie spełnia, tym samym Sąd Okręgowy z obrazą art. 64 § 2 kk przepis ten przyjął w kwalifikacji prawnej czynu.
\nModyfikacja oceny prawnej obu czynów nie obligowała Sądu Apelacyjnego do zmiany wymierzonych oskarżonemu kar z uwagi na to, że nie wpływała na ocenę stopnia społecznej szkodliwości każdego z nich, a uwzględniając omówione przez Sąd Okręgowy warunki i właściwości osobiste oskarżonego, które zasadniczo obrazuje jego karta karna i odpowiedzialność w warunkach recydywy, także te względy nie przemawiały za oceną, by w sprawie zaistniały podstawy do innego ukształtowania wymiaru kar jednostkowych, aniżeli wynika to z zaskarżonego wyroku ;
\nWobec wszystkich oskarżonych Sąd zmienił opis czynu zakwalifikowanego z art. 252 i in. kk poprzez wyeliminowanie danych oskarżonego M. G. (1), którego sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania.
\nZwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Omówiono wyżej.
\n5.
\nROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1.
\nPrzedmiot utrzymania w mocy Wobec oskarżonych D. O. (1), C. S. w zakresie nie objętym zmianą a wobec oskarżonego D. K. – w zakresie nie objętym zmianą i uchyleniem do ponownego rozpoznania.
\nZwięźle o powodach utrzymania w mocy Omówiono wyżej.
\n5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1.
\nPrzedmiot i zakres zmiany Wobec oskarżonego D. O. (1):
\nWobec oskarżonego D. K.:
\nWobec oskarżonego C. S.:
\nZwięźle o powodach zmiany Omówiono wcześniej;
\n5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k.
\nZwięźle o powodach uchylenia 2.1.
\nKonieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k.
\nZwięźle o powodach uchylenia Omówiono przy apelacji prokuratora.
\n3.1.
\nKonieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k.
\nZwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k.
\nZwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Omówiono przy apelacji prokuratora.
\n5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Wobec wszystkich oskarżonych, na podstawie art. 63 § 1 kk, na poczet kar pozbawienia wolności zaliczono tymczasowe aresztowanie, w przypadku oskarżonego D. O. (1) czas jego stosowania w postępowaniu apelacyjnym.
\n6.
\nKoszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów M. F. i K. D. kwoty odpowiednio 1.033,20 zł i 738 zł obejmujące 23 % VAT z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym D. K. i C. S. z urzędu w instancji odwoławczej, co znajduje uzasadnienie w treści art. 618 § 1 pkt 11 kpk w zw. z § 17 ust. 2 pkt 5, § 2 pkt 1 i § 3 ust. 3 a w przypadku obrońcy oskarżonego D. K. także § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2019. 18 jt.).
\nSąd, na podstawie art. 634 kpk oraz art. 2 ust. 1 pkt 6 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983r. nr 49, poz. 223 ze zm, dalej) zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania w częściach równych, w tym z tytułu opłaty po 3.600 zł.
\n7.
\nPODPIS Ewa Gregajtys Ewa Leszczyńska-Furtak Anna Kalbarczyk 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika ☒ Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego D. O. (1) Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość wyroku.
\n1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika ☐ Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego C. S. (adw. K. M.).
\nRozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co do czynów II i III aktu oskarżenia.
\n1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika ☐ Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego C. S. (adw. P. A.).
\nRozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie w części skazującej – pkt. II i III aktu oskarżenia.
\n1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika ☐ Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego D. K..
\nRozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co do czynów z pkt. II i XII aktu oskarżenia.
\n1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika ☐ Podmiot wnoszący apelację Prokurator.
\nRozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcia co do kar, środków karnych i probacyjnych.
\nUniewinnienie oskarżonego D. K. i kwalifikacja czynu z pkt. XII.
\nKwalifikacja prawna czynu z pkt. I i IV aktu oskarżenia wobec oskarżonego D. O. (1).
\n1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana