Nadto martwił się tym czy będzie musiał zwracać otrzymaną dotację. Musiał podejmować dodatkowe działania, składać skargi, pozwy. Stał się osobą medialną, ale nie dlatego, iż takie było jego pragnienie i cel życiowy, ale dlatego, iż poprzez nagłośnienie swojej sytuacji liczył na odzyskanie ciągnika. Sytuacja ta wpłynęła również na układ relacji rodzinnych powoda z żoną i jej rodziną. Poprzez zajęcie został on wmanewrowany w odpowiedzialność za długi swego szwagra, z którymi nie miał żadnego związku. Bez wątpienia na sytuację powoda wpłynęły również prowadzone wobec niego czynności detektywistyczne. Gdyby nie bezprawne zajęcie ciągnika takie działania nie miałyby miejsca, a powód nie byłby poddawany ocenie i obserwacji.
\nW tej sytuacji w ocenie Sądu zasadne jest żądanie powoda zasądzenia zadośćuczynienia, ale żądana kwota jest znacznie zawyżona. W ocenie Sądu adekwatna do tej sytuacji będzie kwota 20.000,00 zł, która nie jest kwotą symboliczną, ale jednocześnie nie prowadzi do bezpodstawnego wzbogacenia powoda. Stąd też taką właśnie kwotę Sąd przyznał powodowi, oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
\nO odsetkach Sąd orzekł zgodnie z treścią art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 455 k.p.c. zasądzając je od dnia następnego po dniu doręczenia odpisu pozwu każdemu z pozwanych. W zakresie wcześniejszych pism kierowanych przez powoda, brak jest dowodu doręczenia ich pozwanym.
\nW pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo, jako bezzasadne.
\nW oparciu o treść art. 107 k.p.c. Sąd oddalił wniosek interwenienta ubocznego o przyznanie mu zwrotu kosztów procesu od powoda, albowiem powództwo w znacznej części ok. 50% zostało uwzględnione i nie ma powodów do tego, aby w sprawie niniejszej przyznawać jakieś koszty interwenientowi ubocznemu.
\nO kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o treść art. 100 zd 1 k.p.c. znosząc je wzajemnie między stronami. Powód wygrał i jednocześnie przegrał sprawę niniejszą w około 50%, a jednocześnie roszczenie o zadośćuczynienie zgłoszone przez niego w znacznej mierze było ocenne i zależało od oceny Sądu.
\nJednocześnie w oparciu o treść art. 113 ust 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał pobrać od pozwanych solidarnie na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Płocku kwotę 4.783,19 zł tytułem zwrotu części kosztów sądowych oraz części opłaty sądowej od pozwu, która nie była uiszczona. Suma wydatków poniesionych w sprawie niniejszej i opłat stanowi kwotę 11.330,94 zł (w tym nieuiszczona opłata sądowa od pozwu 4.691,00 zł). Połowa tychże kosztów to kwota 6.547,75 zł. Jednakże część tych kosztów w kwocie 1764,56 zł została rozliczona z uiszczonej przez pozwanego J. K. (1) zaliczki (k. 690). Kwotę tę należało zatem odjąć i stąd pozostała kwota 4.783,19 zł o której orzeczono w punkcie 4. wyroku.
\nSąd odstąpił od obciążania powoda obowiązkiem zwrotu tychże kosztów mając na uwadze jego specyficzną sytuację, oraz fakt, iż to on został w sprawie pokrzywdzony, a pozew w jego imieniu wniósł Prokurator.
\nMając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.