II KK 156/17, opubl. Legalis nr 1604497). Zarzut rażącej niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen można trafnie podnosić, gdy wymierzona kara nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przypisanego czynu, jak i osobowości sprawcy – innymi słowy, gdy jest w odczuciu społecznym karą niesprawiedliwą (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11.04.1985 r., V KRN 178/85, Lex 20053). Jak wskazuje się w orzecznictwie, zarzut niewspółmierności nie wymaga wskazania nowych, nieustalonych przez sąd okoliczności, polegać bowiem może na wykazaniu, że okoliczności prawidłowo ustalone mają takie znaczenie i ciężar gatunkowy, których orzeczona kara bądź nie uwzględnia w ogóle, bądź uwzględnia je w stopniu niedostatecznym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23.10.1974 r., V KRN 78/74, Lex 18899).
\nPodkreślić również należy, iż orzekanie o karze ma charakter indywidualny i jest procesem do pewnego stopnia subiektywnym, obejmującym dokonanie wyboru oraz zastosowanie odpowiedniej represji karnej właściwej dla konkretnej sytuacji i konkretnego sprawcy. Z tych powodów zasady i dyrektywy orzekania w przedmiocie kary zawarte w art. 53 k.k. pozostawiają organowi orzekającemu pewien zakres swobody w procesie jej wymierzania.
\nPrzy wymiarze środka kompensacyjnego za przypisane oskarżonym przestępstwo trzeba mieć na względzie to, że ilość lub postać zanieczyszczenia (skażenia) na skutek usuwania do studzienki kanalizacyjnej płynnej substancji, która przekraczała dopuszczalne wskaźniki zanieczyszczeń, zwłaszcza związków siarki, mogła stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia wielu osób lub spowodować zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach. W tym miejscu podkreślić należy - w kontekście zarzutów apelanta - że orzeczenie nawiązek uzasadnia popełnienie przestępstwa umyślnego i nieumyślnego, i nie ma znaczenia, czy powstała szkoda w środowisku. Zachowania godzące w życie i zdrowie ludzkie i mogące spowodować istotne obniżenie jakości wody, powietrza lub powierzchni ziemi, a nawet zniszczenia w świecie roślinnym lub zwierzęcym, muszą więc być należycie (współmiernie do zawinienia i okoliczności przedmiotowych) represjonowane. Stąd też wysokość nawiązek, które sąd orzeka, winna odpowiadać przede wszystkim potrzebie prewencyjnego i wychowawczego oddziaływania, a pośrednio też i odbioru orzeczenia sądowego jako słusznego, w kontekście stopnia zawinienia oskarżonych.
\nSąd Okręgowy nie podziela argumentów związanych z zarzutami dotyczącymi rzekomej niewspółmierności środków kompensacyjnych w postaci nawiązek wymierzonych oskarżonym. Oskarżeni uprawiali swój proceder bardzo długo (przez okres około półtora roku), ilość odpadów, jakie zostały w tym czasie usunięte była olbrzymia, zagrożenie dla środowiska było znaczne. Oskarżeni są ludźmi zamożnymi, a ich działania podyktowane były chęcią maksymalizacji zysków. Dlatego zarówno wysokość kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności (w odniesieniu do oskarżonego K. C. (2)) i kar jednostkowych (wobec I. C.), długość okres próby, jak i wysokość kar grzywien i nawiązek, są adekwatne do stopnia winy oskarżonych i do stopnia społecznej szkodliwości ich czynów oraz uwzględniają ich możliwości zarobkowe.
\nW aspekcie powyższego, podzielić należało stanowisko Sądu pierwszej instancji co do zasadności orzeczenia wobec oskarżonych nawiązek na rzecz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w kwotach po 50.000 złotych.
\nWniosek Wniosek o uniewinnienie oskarżonych I. C. i K. C. (2) od zarzucanych im czynów opisanych w punktach I i II wyroku, umorzenie postępowania wobec K. C. (2) z uwagi na znikomą społeczną szkodliwość czynu, względnie - warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego K. C. (2) w zakresie odnoszącym się do czynu opisanego w punkcie III wyroku., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piotrkowie Trybunalskim. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
\nWniosek niezasadny z przyczyn wskazanych szczegółowo powyżej.
\n4.
\nOKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1.
\nZwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5.
\nROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7.
\nUtrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1.
\nPrzedmiot utrzymania w mocy Utrzymanie w mocy wszystkich rozstrzygnięć zawartych w zaskarżonym wyroku.
\nZwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok jest słuszny i sprawiedliwy, zaś apelacja obrońcy oskarżonych I. C. i K. C. (2), a także Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Piotrkowie Trybunalskim, bezzasadna. Sąd I instancji przeprowadził w przedmiotowej sprawie postępowanie dowodowe w sposób co do zasady wszechstronny i wyczerpujący, a następnie zgromadzony materiał dowodowy poddał rzetelnej analizie i na tej podstawie wyprowadził słuszne wnioski zarówno co do winy oskarżonych I. C. i K. C. (2) w zakresie popełnienia przypisanych im przestępstw, subsumcji prawnej ich zachowania pod wskazane przepisy prawne, jak i w konsekwencji orzeczonych kar i środków karnych oraz kompensacyjnych, zaś w przypadku oskarżonego T. Z. w zakresie braku podstaw do przypisania mu sprawstwa i winy w zakresie inkryminowanego mu czynu. Przedmiotem rozważań zaprezentowanych przez Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku były nie tylko dowody obciążające oskarżonych, ale i dowody przeciwne, zostały one ocenione w zgodzie z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
\n1.8.
\nZmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1.
\nPrzedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9.
\nUchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7.
\nPrzyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k.
\nZwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1.
\nKonieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k.
\nZwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1.
\nKonieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k.
\nZwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k.
\nZwięźle o powodach uchylenia 1.1.8.
\nZapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10.
\nInne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6.
\nKoszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2.
\nSąd Okręgowy stosownie do treści art. 636 § 1 i 2 k.p.k., art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami), § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 663 ze zm.) zasądził od oskarżonego I. C. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 15.180 złotych tytułem opłaty za drugą instancję i kwotę 263,85 złotych tytułem zwrotu wydatków (to jest tytułem zryczałtowanych kosztów doręczeń) związanych z postępowaniem odwoławczym. Bowiem oskarżony jest emerytem i przedsiębiorcą z uposażeniem w wysokości 2.000 złotych brutto miesięcznie z tytułu emerytury oraz w wysokości 3.000 złotych brutto z tytułu działalności gospodarczej, a ponadto, posiada na współwłasność składniki majątku nieruchomego i ruchomego o wartości przekraczającej kwotę miliona złotych, a tym samym, przy wykazaniu minimum dobrej woli oraz chęci będzie w stanie uiścić należności na rzecz Skarbu Państwa (tym bardziej, że istnieje możliwość uregulowania kosztów sądowych w formie ratalnej).
\nZatem obciążenia na poziomie ukształtowanym orzeczeniem sądu odwoławczego będą współmierne do wagi przypisanego mu czynu i będą stanowiły dla niej dolegliwość, lecz nie przekraczającą stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu, jak i jego możliwości finansowych.
\n3.
\nSąd Okręgowy stosownie do treści art. 636 § 1 i 2 k.p.k., art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami), § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 663 ze zm.) zasądził od oskarżonego K. C. (2) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 15.180 złotych tytułem opłaty za drugą instancję i kwotę 263,85 złotych tytułem zwrotu wydatków (to jest tytułem zryczałtowanych kosztów doręczeń) związanych z postępowaniem odwoławczym. Bowiem oskarżony jest mężczyzną w średnim wieku, kierownikiem przedsiębiorstwa (...) z uposażeniem w wysokości 4.000 złotych brutto miesięcznie, a ponadto, posiada na współwłasność składniki majątku nieruchomego i ruchomego o wartości przekraczającej kwotę 610.000 złotych, a tym samym, przy wykazaniu minimum dobrej woli oraz chęci będzie w stanie uiścić należności na rzecz Skarbu Państwa (tym bardziej, że istnieje możliwość uregulowania kosztów sądowych w formie ratalnej). Zatem obciążenia na poziomie ukształtowanym orzeczeniem sądu odwoławczego będą współmierne do wagi przypisanego mu czynu i będą stanowiły dla niej dolegliwość, lecz nie przekraczającą stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu, jak i jego możliwości finansowych.
\n4 W związku z nieuwzględnieniem apelacji Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Piotrkowie Trybunalskim, zważywszy na treść art. 636 § 1 i 3 k.p.k. Sąd Okręgowy ustalił, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej skargi apelacyjnej prokuratora, ponosi Skarb Państwa.
\n7.
\nPODPIS