W tym samym miesiącu, 20 kwietnia 2015 r., B. G. ( (...)) podjął kontakt z A. K. ((...)) w sprawie klubu w lokalizacji Na (...) w K., wskazując że (...) mógłby ją wynająć, ponieważ on otrzymał od dotychczasowego właściciela nieatrakcyjną ofertę cesji najmu. Jednocześnie w swojej wiadomości wskazał, że przejęcie lokalizacji przez (...)lub (...) „nikomu nie przyniesie korzyści”. B. G. ( (...)) wskazał również, że jeżeli lokalizacja ma dobre wyniki w ramach programu (...), to możliwe jest rozwiązanie, w ramach którego lokalizację wykupi (...), co następnie będzie przedmiotem transakcji między (...) i (...) (tj. transakcji, w ramach której część udziałów (...) zostanie wykupiona przez (...), a zarazem (...) klub (...) zostanie włączony do (...)), względnie że w tej lokalizacji możne zostać otworzony klub (...) lub (...). Lokalizacja Na (...) została ostatecznie przejęta przez (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 20 kwietnia 2015 r. (19:21); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: Fwd: Re:, k. 36 i 45.
\nNiezależnie od rozmów i spotkań z A. K. ((...)), B. G. ( (...)) zwrócił się 25 kwietnia 2015 r. z propozycją spotkania w gronie (...) (...) i przesłał w tym zakresie wiadomość do I. S. (1) ((...)) oraz J. R. ((...)). B. G. ( (...)) wskazał, że wszyscy adresaci wiadomości mają zaplanowane spotkania z (...) w połowie maja i że w tym kontekście dobrze byłoby się spotkać w trójkę i „wypracować kompromis w sprawie przyszłości”. I. S. (1) ((...)) przekazał powyższą wiadomość A. K. ((...)) wskazując, że będzie się spotykał z B. G. ( (...)) i J. R. ((...)), a także że spotkanie zostało zaplanowane bez udziału M. N. ((...)), co może oznaczać, że może mieć ono formę „(...) kontra wszyscy inni”. I. S. (1) ((...)) wskazał, że uważa, że dobrze by było, gdyby A. K. ((...)) wypracował z nim wspólne stanowisko, do którego I. S. (1) ((...)) będzie nakłaniał innych „takie jak zdrowe relacje np. (...) kontra (...) itp.”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 30 kwietnia 2015 r. (15:42); Nadawca: I. S. (1) ((...)); Adresat: A. K. ((...)); Temat: Re: S., k. 2961a i (...).
\n28 kwietnia 2015 r. A. K. ((...)) przesłał I. S. (1) ((...)) oraz M. N. ((...)) wiadomość, w której zapytał, czy prowadzą oni „jakieś konkretne rozmowy” w B., K., S., G. oraz Z. (tj. w tych samych lokalizacjach, w odniesieniu do których B. G. ( (...)) kontaktował się wcześniej z (...) i (...)) – (Akapit (182)). I. S. (1) ((...)) wskazał w odpowiedzi, że spotkał się z B. G. ( (...)) i że przekazał mu kontakt do osoby w B., a on jemu w innej lokalizacji. Jednocześnie I. S. (1) ((...)) wskazał, że zależy mu na lokalizacji w Galerii (...), ale że (...) nie podjęło decyzji w tym zakresie. M. N. ((...)), cytując wiadomość od I. S. (1) ((...)), wskazał z kolei, że potwierdza prowadzenie rozmów w K. i G..
\nDowód: wiadomość e-mail z 28 kwietnia 2015 r. (06:19); Nadawca: M. N. ((...)); Adresat: I. S. (1) ((...)), A. K. ((...)); Temat: RE: pytanie o kilka miast, k. 36 i 53.
\nW pierwszej połowie czerwca 2015 r. dwa spotkania z B. G. ( (...)) odbył również A. K. ((...)). W toku drugiego ze spotkań potwierdzono „dżentelmeńską umowę w sprawie K. i (...)”, a także ustalono, że w ciągu tygodnia A. K. ((...)) spotka się z M. N. ((...)) oraz I. S. (1) ((...)), żeby omówić listę lokalizacji przedstawionych przez (...). A. K. ((...)) zobowiązał się do powrotu z informacją zwrotną dla B. G. ( (...)) w powyższym zakresie. Podsumowanie obu spotkań zostało sporządzone przez A. K. ((...)) i przesłane do I. S. (2) ((...)) oraz jednego z pracowników (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 2 czerwca 2015 r. (06:06); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA], I. S. (2) ((...)); Temat: Fwd: (...), k. 2961a i 2973; wiadomość e-mail z 8 czerwca 2015 r. (23:11); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: I. S. (2) ((...)), [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: FW: (...), k. 2961a i 3048.
\nLista lokalizacji przedstawiona przez B. G. ( (...)) została zaprezentowana przez A. K. ((...)) M. N. ((...)) w toku spotkania, które miało miejsce 12 czerwca 2015 r. Relacja z tego spotkania została zdana przez A. K. ((...)) [INFORMACJA CHRONIONA] w wiadomości e-mail z tego samego dnia. M. N. ((...)) miał wskazać, że spośród lokalizacji wskazanych przez B. G. ( (...)) jego zainteresowanie budzą trzy. A. K. ((...)) wskazał [INFORMACJA CHRONIONA], że postara się przekonać B. G. ( (...)) do zrezygnowania z tych lokalizacji.
\nDowód: wiadomość e-mail z 12 czerwca 2015 r. (14:24); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat:(...); wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego tej wiadomości, k. 2961a, 2962 i 4090.
\n16 czerwca 2015 r. B. G. ( (...)) skontaktował się za pośrednictwem wiadomości e-mail z A. K. ((...)) pytając „jak daleko mogę negocjować zakup (...) W.?”. W odpowiedzi A. K. ((...)) wskazał, że sprawdzi „jaki jest status M.” i wróci do B. G. ( (...)) z informacją. W kolejnej wiadomości e-mail przesłanej 18 czerwca 2015 r. przez A. K. ((...)) wewnętrznie do [INFORMACJA CHRONIONA] ten pierwszy wyjaśnił, że negocjowanie przez B. G. ( (...)) klubu we W. związane było z tym, że przez B. G. ( (...)), A. K. ((...)) i M. N. ((...)) ustalone zostało, że klub zostanie następnie sprzedany (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 17 czerwca 2015 r. (07:29); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: B. G. ( (...)); Temat: Re: (...), k. 2961a i (...).
\n18 czerwca 2015 r. M. N. ((...)) przesłał (...) informację o lokalizacji, w odniesieniu do której chciał prowadzić rozmowy na rzecz (...). Wiadomość ta została omówiona wewnętrznie w (...). W ramach tego omówienia pracownik (...) poproszony przez A. K. ((...)) o rekomendację wskazał, że lokalizacja ta koliduje z jednym z partnerów (...) (tj. otwarcie w niej klubu skutkowałoby odejściami klientów od dotychczasowego partnera), względnie, że w przypadku przejęcia określonej lokalizacji przez (...) będzie dla niego bezpośrednią konkurencją. Pracownik (...) wskazał, że w jego ocenie optymalne wydaje się pozostawienie dwóch otwartych opcji, tj. otwarcie klubu (...) „w zastępstwie” obiektu dotychczasowego partnera lub odstąpienie lokalizacji w ramach transakcji (objęcia udziałów) (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 19 czerwca 2015 r. (10:56); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: A. K. ((...)); Kopia: I. S. (2) ((...)); Temat: RE: (...)II, k. 2961a i 3031.
\nW odrębnej wiadomości skierowanej do M. N. ((...)) A. K. ((...)) wskazał, m.in. że „Chcąc być fair wobec Ciebie oraz będąc świadomym statusu właścicielskiego (...)” na bieżąco informuje M. N. ((...)) o podstawowych założeniach dotyczących rozmów (objęcia udziałów) (...), które „planuje istotny rozwój na (...)”. A. K. ((...)) wyjaśnił, że trzeba mieć świadomość, że na (...) coraz częściej będzie się zdarzać, że „(...)/(...)/Ty/inni” będą zainteresowani tym samym obiektem i że każdy będzie przedstawiał argumenty, dlaczego klub powinien zostać otwarty przez niego. A. K. ((...)) wskazał, że jest zwolennikiem scenariusza, zgodnie z którym osoby zarządzające sieciami komunikują się ze sobą i „podejmują decyzje dobre dla swoich sieci z poszanowaniem zasad wolnego rynku”. Powyższe A. K. ((...)) uzupełnił stwierdzeniem, że wierzy, że „czasem ktoś musi ustąpić, a innym razem nie” oraz że „balans (między ustąpieniem lub nie) jest możliwy intuicyjnie jeżeli jest dobra komunikacja między stronami i wzajemny szacunek”. Podsumowując swoją widomość A. K. ((...)) wskazał, że rozmawiał z B. G. ( (...)) i że decyzja jest taka, że B. G. ( (...)) zgodził się zrezygnować ze starań o obiekt, a ponadto, że rezygnuje on również z zakupu innego pobliskiego klubu, ponieważ: „jego zdaniem to oznaczałoby wkrótce niepotrzebną silną konkurencję między tym obiektem, a zarządzanym przez Ciebie [M. N. ((...)) – UOKiK] (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 21 czerwca 2015 r. (14:43); Nadawca: M. N. ((...)); Adresat: A. K. ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...) K. II, k. 2961a i (...).
\nW odpowiedzi na powyższą wiadomość od A. K. ((...)) M. N. ((...)) wskazał m.in., że:
\n23 lipca 2015 r. do A. K. ((...)) zwrócił się I. S. (1) ((...)) w związku z pytaniem, które zadał mu jeden z pracowników (...) w kontekście możliwości negocjowania umowy najmu w K.. W odpowiedzi A. K. ((...)) wskazał, że nie wie, z czego wynika zadane mu pytanie, ponieważ temat K. był dyskutowany i (...) nie jest zainteresowany otwieraniem klubów w tym mieście. Odnosząc się do powyższej wiadomości I. S. (1) ((...)) wyjaśnił, że [INFORMACJA CHRONIONA] pytał, czy może nie powinny zostać otworzone 3 kluby w K., żeby wzmocnić pozycję (...), ale że rozumie z otrzymanej odpowiedzi, że: „nic się nie zmieniło” i że może poinformować wynajmującego o braku zainteresowania.
\nDowód: wiadomość e-mail z 23 lipca 2015 r. (15:08); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: I. S. (2) ((...)); Temat: FW: (...), k. 2961a i 2970.
\n16 września 2015 r. A. K. ((...)) odbył spotkanie z B. G. ( (...)). Zgodnie z relacją zdaną przez A. K. ((...)) grupie pracowników (...) na spotkaniu B. G. ( (...)) miał m.in. wskazać, że jego umowa z I. S. (1) ((...)) dotycząca konsultowania lokalizacji „nie sprawdza się” (jak należy), bo mimo dokonania uzgodnień w pewnym zakresie nadal „spotykają się” u deweloperów (tj. zdarza im się prowadzić równolegle negocjacje i dowiadywać o tym w trakcie ich trwania).
\nDowód: wiadomość e-mail z 16 września 2015 r. (21:19); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: I. S. (2) ((...)), [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: (...); wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego tej wiadomości, k. 2961a, 2972 i 4088.
\n22 grudnia 2015 r. I. S. (1) ((...)) wskazał A. K. ((...)), że w związku z rozmowami prowadzonymi przez (...) w K. informuje, że ma 4 wybrane lokalizacje i prowadzi 3 rozmowy, a zarazem że wśród tych lokalizacji niektóre mogą być „kolizyjne” względem (...). I. S. (1) ((...)) wskazał, że jest w powyższym zakresie „elastyczny”, ale jeżeli podpisze jakieś umowy w I kwartale 2016 r., to „może w jakimś miejscu do przejęcia po B. być za późno” i że z tych względów prosi o szybkie podejmowanie decyzji. A. K. ((...)) wskazał, że 7 stycznia 2016 r. spotyka się z B. G. ( (...)) i że jeżeli pozwoli na to czas, to o przedmiotowej kwestii porozmawia z nim osobiście.
\nDowód: wiadomość e-mail z 22 grudnia 2015 r. (12:19); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: FW: (...), k. 2961a i 2971.
\nTego samego dnia I. S. (1) ((...)) zwrócił się do A. K. ((...)) również z drugą wiadomością e-mail. W wiadomości tej wskazał, że prowadzi rozmowy w sprawie lokalizacji w galerii handlowej w T. (G.) i że mają one charakter zaawansowany, ale do wynajmującego zgłosił się B. G. ( (...)) proponując lepsze warunki. I. S. (1) ((...)) wskazał, że B. G. ( (...)) „mógłby sobie odpuścić” i poprosił A. K. ((...)), żeby ten zapytał B. G. ( (...)) „dyplomatycznie”, czy może on wskazać wynajmującemu, że rezygnuje z negocjacji. Jako alternatywę I. S. (1) ((...)) wskazał, że może sam zadzwonić do B. G. ( (...)).
\nDowód: wiadomość e-mail z 22 grudnia 2015 r. (16:32); Nadawca: I. S. (1) ((...)); Adresat: A. K. ((...)); Temat: (...), k. 2961a i 2977.
\n14 stycznia 2016 r. B. G. ( (...)) skontaktował się z A. K. ((...)) za pośrednictwem wiadomości e-mail, w której wskazał m.in., że rezygnuje z negocjowania lokalizacji (...) T.. A. K. ((...)) przekazał powyższą informację I. S. (1) ((...)). Z kolei 15 lutego 2016 r. I. S. (1) ((...)) w wiadomości e mail do jednego z pracowników (...) wskazał: „Jakby się do Ciebie zgłosili ci poniżej w sprawie lokalizacji w T. (...), to chciałbym o tym porozmawiać. Jestem bliski podpisania umowy najmu i zajmuje się tym od kilku miesięcy. Nawet G. stamtąd usunąłem z A., a tu jakiś lokalny przedsiębiorca się włącza. On mi może pogorszyć warunki najmu w trakcie negocjacji umowy z (...)”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 14 stycznia 2016 r. (14:10); Nadawca: B. G. ( (...)); Adresat: A. K. ((...)); Temat: (...), k. 2961a i 3058; wiadomość e-mail z 14 stycznia 2016 r. (23:00); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: I. S. (1) ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: (...), k. 2961a i 3039; wiadomość e-mail z 22 lutego 2016 r. (09:22); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: I. S. (1) ((...)); Temat: RE: PD: (...), k. 2961a i 3022.
\nW wiadomości z 23 lutego 2016 r. B. G. ( (...)) przypomniał z kolei A. K. ((...)), że „odpuścił” obiekty: (...)w K. (na rzecz (...)), (...) T. (na rzecz (...)), a także w R. na prośbę I. S. (1) ((...)) oraz w L. (gdzie otwarty miał zostać klub (...)). Wskazał również, że rozmawiał z I. S. (1) ((...)) i M. N. ((...)) na temat O. i że w rozmowach tych poinformowali go, że nie planują tam otwierać klubów, ale że (...) ostatecznie taki klub otworzy. Jednocześnie B. G. ( (...)) wskazał, że mógłby również wskazać inne przypadki podobne do wskazanych powyżej. W swojej wiadomości B. G. ( (...)) zawarł również listę próśb zaznaczając, że jeżeli (...) nie odniesie się do nich pozytywnie to: „ja nigdy nie spełnię już Waszych i nasza relacja będzie poprawna, ale nie taka jak przez ostatnie dwa lata”.
\nDowód: kopia wydruku wiadomości e-mail z 23 lutego 2016 r. (09:02); Nadawca: B. G. ( (...)); Adresat: A. K. ((...)); Temat: (...), k. 2997.
\nKontakty dotyczące lokalizowania obiektów były podtrzymywane również w ciągu 2016 r. W tym zakresie 16 czerwca 2016 r. A. K. ((...)) zwrócił się do B. G. ( (...)) z pytaniem, czy ten otwiera (planuje otwarcie) nowego klubu (...) w K. w pobliżu klubu (...). Z kolei 8 listopada 2016 r. B. G. ( (...)) przekazał A. K. ((...)) informację o ofercie, jaką otrzymał w odniesieniu do L.. W związku z wewnętrzną dyskusją w (...) oferta ta miała zostać przekazana do (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 16 czerwca 2016 r. (16:44); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: B. G. ( (...)); Temat: klub (...), k. 2961a i 3057; wiadomość z 8 listopada 2016 r. (17:28); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: A. K. ((...)), I. S. (2) ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...), k. 2961a i 2981.
\n8 kwietnia 2014 r. (...) zawarło z (...) umowę zarządzania, w związku z którą podejmowało na rzecz (...) określone działania.
\n14 kwietnia 2014 r. (16:24) M. N. ((...)), po otrzymaniu przez (...) oferty od kontrahenta, poinformował członków zarządu (...) S.A. o możliwości otwarcia nowego klubu we W., wskazując jednocześnie, że klub ma zostać otwarty poprzez (...). W odpowiedzi na wiadomość od M. N. ((...)) [INFORMACJA CHRONIONA] upewniał się, czy klub zostanie otwarty pod marką (...) tak, żeby „nie było kłopotu z zakazem konkurencji”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 15 kwietnia 2014 r. (08:25); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: M. N. ((...)); Kopia: A. K. ((...)), I. S. (2) ((...)); Temat: Re: W. (...), k. 2961a i 3170; wiadomość z 26 lutego 2014 r. (21:55); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: M. N. ((...)); Temat: Re: Odp.: (...), k. 2961a i 3142.
\n15 lutego 2016 r. (...),(...) oraz (...) zawarły z (...) nową umowę zarządzania. Do umowy zarządzania załączono strategię rozwoju (...), w której wskazano, że w obrębie W. w okresie trwania umowy (...) nie będzie otwierało swoich własnych klubów ani nie będzie zarządzało obiektami konkurencyjnymi względem (...). Powyższe zastrzeżenie o braku możliwości otwierania przez (...) klubów we W. zostało usunięte wraz z podpisaniem przez strony nowej umowy zarządzania w 2017 r. (...) podpisał umowę inwestycyjną z (...) 2 grudnia 2013 r.
\n29 kwietnia 2014 r. w wiadomości skierowanej do wszystkich wspólników (...) (w tym do jednego z pracowników (...) jako jego przedstawiciela) J. R. ((...)) przekazał informacje o czterech możliwych do przejęcia lokalizacjach w W.. Przy jednej z lokalizacji (T.) wskazał, że znajduje się ona blisko klubu (...) i zapytał, czy (...)„akceptuje pomysł z uwagi na współpracę z (...)”. Pracownik (...) wskazał, że z uwagi na niewielką odległość od (...) klub w tej lokalizacji „nie byłby przychylnie przyjęty”. Jednocześnie pracownik (...) wskazał też, że klub w tym miejscu z uwagi na niewielką odległość od (...) mógłby stwarzać ryzyko wojny cenowej i z tego względu nie byłby prawdopodobnie rentowny. J. R. ((...)) w odpowiedzi wskazał, że razem z drugim wspólnikiem miał wątpliwości co do przedmiotowej lokalizacji, ale że chciał znać stanowisko (...) i że teraz sytuacja jest dla niego klarowana.
\nDowód: wiadomość e-mail z 17 czerwca 2014 r. (06:23); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA], I. S. (2) ((...)); Temat: Re: (...), k. 2961a i 3083.
\nW kolejnej wiadomości z 4 czerwca 2014 r. J. R. ((...)) przesłał wspólnikom (...) informację o bieżących działaniach ukierunkowanych na otwieranie nowych klubów i wskazał na rozmowy z trzema podmiotami. W odniesieniu do jednego z deweloperów wskazał na dwie, w jego ocenie bardzo atrakcyjne lokalizacje. Przy jednej z tych lokalizacji (ul. (...) w W.) wskazał, że w okolicy znajduje się klub (...), ale że liczba budowanych biurowców i osiedli wymusi pojawienie się kolejnego lub kolejnych klubów fitness. Niezależnie od powyższego zwrócił się o opinię w sprawie tej lokalizacji.
\nPracownik (...) w odpowiedzi na powyższą wiadomość wskazał m.in. że z tych samych powodów dla których odradzał otwarcie klubu w lokalizacji na T. odradza również klub przy ul. (...), ponieważ „klub w tak bliskiej odległości [od (...) – UOKiK] nie jest mile widziany i stanowi ryzyko wojny cenowej, co godzi w interes obydwu stron i (...) jako udziałowca obu spółek”.
\nW powyższym kontekście jeden z innych wspólników (...) wskazał, że jego zdaniem wojny cenowej można uniknąć ustalając zasady współpracy między klubami w tej lokalizacji. Powyższe miało w ocenie wspólnika powodować „przekucie” ewentualnego zagrożenia w dodatkową wartość dla klientów.
\nJ. R. ((...)) w odpowiedzi na powyższe wiadomości wskazał, że chciałby przedyskutować otwarcie klubu przy ul. (...) z pracownikiem (...), ponieważ odległość od (...) wynosi w tym przypadku 1 km, a na rynku kluby otwierają się w ostatnim czasie w nawet mniejszych odległościach. Jednocześnie wskazał, że nie wie, jaka jest rentowność klubu (...), ale że sądził, że klub celowo nie jest wypełniony z uwagi na swój wyższy standard.
\n16 czerwca 2014 r. pracownik (...) przekazał powyższe wiadomości członkom zarządu (...) S.A. wskazując, że umowa inwestycyjna ze (...) nakłada konieczność konsultacji nowych lokalizacji klubów. Pracownik (...) wskazał, że „generalnie komunikujemy, że chcemy uniknąć konfliktów i wojny cenowej pomiędzy klubami” i że tak też odpowiedział w przypadku klubu przy ul. (...). Pracownik (...) wyjaśnił członkom zarządu, że wcześniej negatywnie zaopiniował lokalizację na T. w pobliżu (...) i że w tym przypadku (...) wycofał się z negocjacji, niemniej w przypadku lokalizacji przy ul. (...) nadal na niego naciska. Pracownik (...) wskazał ponadto, że kolejnego dnia odbywa spotkanie z J. R. ((...)) i że chciałby poznać stanowisko zarządu w przedmiotowej sprawie, żeby przekazać spójny komunikat, wskazując zarazem, że: „Mając na uwadze nasze negocjacje G. [ (...), tj. projekt „(...)” – UOKiK], ta lokalizacja może dużo popsuć w kwestii toczących się rozmów o zakazach konkurencji”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 17 czerwca 2014 r. (06:23); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA], I. S. (2) ((...)); Temat: Re: (...), k. 2961a i 3083.
\nA. K. ((...)) w odpowiedzi na powyższą wiadomość wskazał, że w jego ocenie lokalizacja ma kluczowe znaczenie dla (...) z punktu widzenia obecnych i potencjalnych klientów i że cały czas się rozwija. A. K. ((...)) zarekomendował, aby dopytać J. R. ((...)) o jego wyliczenia co do potencjału lokalizacji, a następnie poprosić o komentarz M. N. ((...)). Jednocześnie wskazał, że spodziewa się negatywnego stanowiska ze strony tego ostatniego, niemniej „na ten moment wiedzy” przychyla się do planów (...), ale zaleca dokładniejsze „wypytanie” J. R. ((...)) i konsultacje z M. N. ((...)).
\nTego samego dnia pracownik (...), pisząc ze swojego prywatnego adresu e mail, przekazał M. N. ((...)) fragmenty wiadomości od J. R. ((...)) dotyczące lokalizacji przy ul. (...) oraz swojej odpowiedzi w powyższym zakresie.
\nDowód: wiadomość e-mail z 16 czerwca 2014 r. (23:33); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: M. N. ((...)); Temat: (...), k. 2961a i 3137.
\nCztery miesiące później, 22 października 2014 r., pracownik (...), pisząc ze swojego prywatnego adresu e mail, przekazał M. N. ((...)) wiadomość od A. K. ((...)) z 16 czerwca 2014 r. wraz ze sformułowaną przez tego ostatniego rekomendacją, co do sposobu działania (tj. że (...) nie widzi przeszkód dla otwarcia klubu pod warunkiem konsultacji z (...)). W odrębnej wiadomości wysłanej z prywatnego adresu pracownik (...) wskazał również M. N. ((...)), że (...) wahał się co do lokalizacji przy ul. (...), ale ostatecznie stwierdził, że mu ona odpowiada. Pracownik (...) wyjaśnił M. N. ((...)), że z tego względu wrócił do A. K. ((...)) z informacją, że (...) jest negatywnie nastawione do otwarcia klubu przy ul. (...) przez (...), ale że A. K. ((...)) miał stwierdzić, że nie zagrozi to konkurencji i że (...) musi być otwarty na wszystkich partnerów. Pracownik (...) miał wskazać, że mimo wszystko (...) nie powinien „dawać zgody” wskazując na „kontekst G.” (tj. projekt „(...)”), ale A. K. ((...)) miał podtrzymać swoje stanowisko, co z kolei miało wymusić na pracowniku (...) przekazanie odpowiedniej informacji do (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 22 października 2014 r. (09:40); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: M. N. ((...)); Temat: (...), k. 2961a i 3111; wiadomość e-mail z 22 października 2014 r. (09:49); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: M. N. ((...)); Temat: (...), 2961a i (...).
\nJednocześnie pracownik (...) wskazał M. N. ((...)), że mógł nie konsultować się z zarządem (...) S.A. w powyższym zakresie i od razu wskazać, że (...) nie zgadza się na inwestycje, ale miał ocenić, że (...) jest bliski samodzielnego zwrócenia się do zarządu (...) S.A., więc nie mógł „narażać siebie”, że robi „samowolkę”. Pracownik (...) wskazał, że tego rodzaju decyzje i tak powinny „przechodzić” przez zarząd, ale że w 90% przypadków nie przekazuje zarządowi takich informacji i sam podejmuje decyzje, bo nie ma czasu na „żonglowanie emailami”. Pracownik (...) wyraził żal z powodu tego, że nie udało mu się zatrzymać otwarcia klubu (...).
\nPo otrzymaniu powyższych wiadomości M. N. ((...)) zwrócił się do grupy pracowników (...)– w tym A. K. ((...)) – z prośbą o odniesienie się do informacji prasowej o tym, że (...) planuje otworzyć klub przy ul. (...). M. N. ((...)) wskazał, że klub będzie znajdował się „900 metrów ulicą i 500 metrów pieszo” od klubu (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 22 października 2014 r. (10:27); Nadawca: M. N. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA], A. K. ((...)), [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA]; Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: (...) vs (...), k. 2961a i 2990.
\nNa wiadomość e-mail od M. N. ((...)) odpowiedział tego samego dnia [INFORMACJA CHRONIONA] wskazując, że rozumie jego stanowisko i rozczarowanie. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że musi przedyskutować temat z A. K. ((...)) oraz [INFORMACJA CHRONIONA], żeby zrozumieć zaistniałą sytuację.
\nDowód: wiadomość e-mail z 23 października 2014 r. (01:02); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: M. N. ((...)); Temat: Re: (...), k. 2961a i 3122.
\nW toku rozmowy wewnętrznej za pośrednictwem wiadomości e-mail – prowadzonej bez udziału [INFORMACJA CHRONIONA] – pracownik (...) nieuczestniczący wcześniej w rozmowach na temat klubu (...) przy ul. (...), wskazał, że jak rozumie odpowiednia informacja nie została wcześniej przekazana M. N. ((...)). [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał z kolei, że jeżeli odpowiednia informacja nie została przekazana, to chciałby wiedzieć dlaczego.
\nDowód: wiadomość e-mail z 22 października 2014 r. (12:28); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA], A. K. ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: Re: (...), k. 2961a i 3005.
\nW odrębnej wiadomości do [INFORMACJA CHRONIONA] i A. K. ((...)) [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał jednocześnie, M. N. ((...)) jest bardzo niezadowolony z zaistniałej sytuacji. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że rozumie, że (...) „nie kontroluje” co dokładnie robi (...), ale że rozumie zarazem punkt widzenia przedstawiony przez M. N. ((...)). W kolejnej odrębnej wiadomości do tych samych adresatów [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że otrzymał wiadomość od M. N. ((...)), w której ten miał wyjaśnić, że traktuje (...) jak partnera, ale że tego rodzaju informacje prasowe (o otwarciu klubu (...) w pobliżu (...)) nie odpowiadają partnerskiemu podejściu ze strony (...). Jednocześnie [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że rozumie z czego wynika przekonanie M. N. ((...)), że (...) będzie starał się zapewniać, że spółki, w które inwestuje, nie będą „bezpośrednio kolidowały” z (...). [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że zaistniała sytuacja jest ważna i że należy zachować ostrożność co do tego, jak z nią postępować.
\nDowód: wiadomość e-mail z 22 października 2014 r. (12:27); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Kopia: A. K. ((...)); Temat: Re: (...) wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego tej wiadomości, k. 2961a, 3092 i 4157.
\nW powyższej dyskusji nie brał aktywnego udziału A. K. ((...)) ani I. S. (2) ((...)). Zaistniała sytuacja była jednak znana I. S. (2), ponieważ tego samego dnia przesłała otrzymaną 17 czerwca 2014 r. wiadomość od A. K. ((...)) wskazując, że „była zgoda A. tylko warunkowa” oraz że źle się stało, że pracownik (...) przekazał „nam do akceptu bez odpowiedniego follow up”. I. S. (2) ((...)) wskazała, że „to będzie konkretny koszt dla firmy, żeby udobruchać M.”. W toku dalszej dyskusji ustalono, że trzeba przedyskutować zaistniałą sytuację z pracownikiem (...), który przekazał (...) pozytywną opinię wbrew negatywnemu stanowisku (...). I. S. (2) ((...)) wskazała jednocześnie, że „Ewidentnie podjął decyzję [pracownik (...) kontaktujący się ze (...) sam – nie konsultował jej z Tobą ani z A. i podsuął nam do podpisu uchwałę na zasadzie „to tylko formalność” bez przekazywania informacji, że M. się nie zgadza na tę lokalizację”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 22 października 2014 r. (17:11); Nadawca: I. S. (2) ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Kopia A. K. ((...)); Temat: FW: (...) k. 2961a i 2965;
\nNiezależnie od powyższych wewnętrznych dyskusji w ramach (...), [INFORMACJA CHRONIONA] przekazał M. N. ((...)) kolejnego dnia informację, że otwarcie klubu (...) przy ul. (...) wynikało z błędu, który trudno wytłumaczyć. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że w zaistniałej sytuacji trzeba znaleźć jakieś rozwiązanie i że będzie nadzorował tę sprawę. [INFORMACJA CHRONIONA] przeprosił za wynikłe zamieszanie i wskazał, że nie wynika ono ze złych intencji po stronie (...), ale „bardzo nieprofesjonalnej pracy”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 23 października 2014 r. (01:02); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: M. N. ((...)); Temat: Re: (...), k. 2961a i 3122.
\nOdrębną wiadomością [INFORMACJA CHRONIONA] zwrócił się do A. K. ((...)) z prośbą o zdanie relacji ze spotkania, które [INFORMACJA CHRONIONA] miał odbyć ze (...). Jednocześnie zapytał, czy w ocenie A. K. ((...)) jest możliwe, że (...) zgodzi się oddać lokalizację przy ul. (...) (przy założeniu, że (...) byłoby nią zainteresowane). [INFORMACJA CHRONIONA] ponownie zapytał jak to możliwe, że tego rodzaju „błąd” zaistniał i że trudno mu sobie wyobrazić, jak mogło dojść do tego, że zarząd (...) S.A. zgodził się na klub (...) przy ul. (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 23 października 2014 r. (23:19); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: A. K. ((...)); Temat: Re: (...); wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego tej wiadomości, k. 2961a, 3002 i (...).
\nW odpowiedzi A. K. ((...)) wskazał, że rozmawiał przez telefon z J. R. ((...)), wyjaśnił mu zaistniałą sytuację i że zwrócił się z propozycją różnych rozwiązań, w tym z pytaniem co do możliwości opuszczenia lokalizacji. Odpowiedź J. R. ((...)) miała być „rozsądna”, tj. nie miała formy jednoznacznie negatywnej, niemniej jego rozmówca poprosił o czas, żeby móc się skonsultować ze swoimi partnerami (innymi wspólnikami (...)). W odniesieniu do powodów zaistnienia całej sytuacji (podpisami członków zarządu (...) S.A. pod dokumentem podsumowującym głosowanie przez wspólników (...) nad lokalizacją) A. K. ((...)) wskazał, że: pracownik (...) odpowiedzialny za kontakt ze (...) przedstawił zarządowi (...) S.A. plany (...) w odniesieniu do lokalizacji, A. K. ((...)) poprosił o doprecyzowanie stanowiska (...) (argumenty „za”) oraz skonsultowanie sprawy z M. N. ((...)), pracownik (...) skonsultował się z M. N. ((...)) otrzymując negatywną odpowiedź. Jednocześnie pracownik (...) miał nie przekazać tej informacji zarządowi (...) S.A. Następnie do członków zarządu (...) S.A. miał trafić dokument dotyczący lokalizacji, który został przez nich błędnie podpisany (w zaufaniu do pracowników przedstawiających go do podpisu). Jednocześnie pracownik (...) odpowiedzialny za kontakty ze (...) miał zagłosować za pośrednictwem wiadomości e-mail za otwarciem klubu przy ul. (...), ale nie przesłał kopii przedmiotowej wiadomości do członków zarządu (...) S.A. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że w jego ocenie najlepszym rozwiązaniem jest, żeby (...) zrozumiał trudną sytuację, w jakiej znalazł się (...) i zgodził się („za hojną motywacją finansową”) oddać klub przy ul. (...).
\nW kolejnej wiadomości z 28 października 2014 r. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że zgodnie ze streszczeniem przedstawionym przez A. K. ((...)) możliwe są dwa rozwiązania: albo (...) jest zainteresowane klubem (...), albo nie jest. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że (...) powinien być dany wybór i to ono powinno zdecydować. (...) powinien wskazać, że może być to bardzo trudne do osiągnięcia, ale że może być w stanie przekonać (...), żeby oddał (...) klub w zamian za wynagrodzenie finansowe ze strony (...). Jeżeli (...) się zgodzi, to (...) powinien zaoferować (...) „wszystko co konieczne”, niemniej „w granicach rozsądku”, za zrezygnowanie z klubu na rzecz (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 28 października 2014 r. (11:18); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Kopia: A. K. ((...)); Temat: Re: (...); wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego tej wiadomości, k. 2961a, 3003 i 4150. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał także, że jeżeli (...) nie będzie zainteresowane klubem, to (...) powinien zorganizować spotkanie wszystkich stron i zapewnić, żeby konkurencja między (...) i (...) nie była brutalna, a była „cywilizowana”. [INFORMACJA CHRONIONA] wyjaśnił w podsumowaniu swojej wiadomości, że jest ważne, żeby M. N. ((...)) miał poczucie, że (...) jest zaufanym i uczciwym partnerem, który dotrzymuje swoich obietnic. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że w nadchodzących tygodniach jest prawdopodobne, że z (...) będą prowadzone rozmowy i że częścią tych rozmów będzie, czy M. N. ((...)) jest skłonny przekazać więcej kontroli nad (...) (...) lub osobiście [INFORMACJA CHRONIONA]. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że incydent ze (...) zaistniał w złym czasie i że na miejscu M. N. ((...)) nie byłby skłonny w tej sytuacji przyznawać (...) jakiejkolwiek większej kontroli nad swoją działalnością gospodarczą („biznesem”).
\n28 października 2014 r. [INFORMACJA CHRONIONA] potwierdził [INFORMACJA CHRONIONA] oraz A. K. ((...)), że spotkał się z M. N. ((...)) w sprawie klubu (...) przy ul. (...). W toku spotkania [INFORMACJA CHRONIONA] miał wskazać, że (...) jest gotowy do naprawienia sytuacji, w tym do przekonywania (...) i wspierania przejęcia przez (...) klubu przy ul. (...). M. N. ((...)) miał wskazać, że w pierwszej kolejności chciałby się spotkać z J. R. ((...)), żeby dowiedzieć się, jakiego rodzaju klub planuje otworzyć i w jaki sposób mogliby współpracować. Spotkanie zaplanowano na wtorek w kolejnym tygodniu.
\nDowód: wiadomość e-mail z 28 października 2014 r. (22:42); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA], A. K. ((...)); Temat: Re: (...); wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego tej wiadomości, k. 2961a, 2996 i 4148.
\n12 grudnia 2014 r. J. R. ((...)) zwrócił się do pracownika (...) odpowiedzialnego za kontakty ze (...) z pytaniem co do tego, czy (...) lub (...) prowadzą rozmowy na temat przejęcia klubów w G. lub K., które dostępne są do przejęcia i które dotychczas były prowadzone przez (...) Nowy pracownik (...) wskazał, że temat ten jest znany (...) i że rozmowy w tych lokalizacjach prowadzi (...). Nowy pracownik (...) zalecił bezpośredni kontakt między (...)oraz (...) i wymianę informacji.
\nDowód: wiadomość z 12 grudnia 2014 r. (16:06); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: J. R. ((...)), [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...), k. 36 i 44.
\nDo kwestii klubu (...) przy ul. (...) nawiązał ponownie M. N. ((...)) w rozmowie z pracownikami (...) 29 stycznia 2015 r. W wiadomości M. N. ((...)) wskazał, że po zaistnieniu sytuacji z otwarciem klubu (...) w sąsiedztwie (...), pracownik (...) będący bezpośrednim adresatem wiadomości miał zadeklarować, że będzie „kontrolował” podobne sytuacje w przyszłości i że sytuacja jak ze (...) nie powtórzy się więcej.
\nDowód: wiadomość e-mail z 29 stycznia 2015 r. (11:39); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: A. K. ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: E. P., k. 2961a i (...).
\nTego samego dnia [INFORMACJA CHRONIONA], pisząc z prywatnego adresu e-mail, przesłał M. N. ((...)) wycinek informacji na temat oferty otrzymanej przez (...) w odniesieniu do lokalizacji przy ul. (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 29 stycznia 2015 r. (11:26); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: M. N. ((...)); Temat: (...) Inflancka, k. 2961a i (...). [INFORMACJA CHRONIONA] przesłał tę samą informację również do członków zarządu (...) S.A. oraz do [INFORMACJA CHRONIONA]. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że lokalizacja znajduje się w pobliżu klubu, który zamierza przejąć (...), że (...) nie wie o planach (...), a zarazem, że lokalizacja wybrana przez (...) jest lepsza i bardziej atrakcyjna. [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że rozważyć należy politykę informacyjną względem M. N. ((...)) oraz J. R. ((...)).
\nDowód: wiadomość e-mail z 29 stycznia 2015 r. (12:40); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA], I. S. (2) ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: Re: Klub (...), k. 2961a i 2098.
\nW odpowiedzi A. K. ((...)) wskazał, że rozmawiał z M. N. ((...)) „hasłowo” na temat planów (...) i że ten o nich wie. A. K. ((...)) wskazał, że (...) spodziewa się oficjalnej rozmowy na temat przejmowanego przez siebie klubu i że wtedy będzie też odpowiedni czas na rozmowę ze (...).
\nWątek klubu (...) przy ul. (...) był kontynuowany w lutym 2015 r. [INFORMACJA CHRONIONA] spotkał się z J. R. ((...)), który zgodnie z relacją tego pierwszego miał wskazać, że słyszał plotki na temat przejęcia przez (...) klubu w (...) (tj. w pobliżu ul. (...)) i że nie widzi problemu ani między istnieniem klubu (...) przy ul. (...) w Galerii (...), ani klubu (...) przy ul. (...) i(...) w (...), ponieważ klientów w tych okolicach powinno wystarczyć dla wszystkich. [INFORMACJA CHRONIONA] zapytał w wiadomości e-mail A. K. ((...)), czy można uznać, że M. N. ((...)) akceptuje otwarcie klubu (...) przy ul. (...). W odpowiedzi A. K. ((...)) wskazał, że rozmawiał z M. N. ((...)) i ten nie akceptuje otwarcia klubu (...) i że (...) miało już powyższe sygnalizować wcześniej [INFORMACJA CHRONIONA]. A. K. ((...)) wskazał, że nie potrafi ocenić sytuacji co do danych, ale że „intuicyjnie” czuje, że kluby będą bardzo blisko siebie i że skłania się ku opinii M. N. ((...)).
\nDowód: wiadomość e-mail z 19 lutego 2015 r. (12:13); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: A. K. ((...)), I. S. (2) ((...)); [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...), k. 2961a i (...).
\nOdnosząc się do powyższej dyskusji [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że M. N. ((...)) sygnalizował raczej, że (...) sam zrezygnuje z lokalizacji, gdy dowie się, że w pobliżu ma zacząć funkcjonować klub (...). Zgodnie z relacją [INFORMACJA CHRONIONA] (...) stwierdził jednak, że nadal jest zainteresowany lokalizacją i że będzie argumentował, że jeżeli sam nie otworzy w lokalizacji klubu, to może to zrobić (...)albo (...). [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że z uwagi na bliskość klubów i relacje z M. N. ((...)) może być lepiej powstrzymać (...). [INFORMACJA CHRONIONA] zasugerował spotkanie w gronie (...).
\n30 marca 2015 r. [INFORMACJA CHRONIONA] przesłał A. K. ((...)) oraz I. S. (2) ((...)) informację na temat zebrania wspólników (...), na którym miała być dyskutowana kwestia klubu przy ul. (...) i wskazał, że następnego dnia ma zamiar rozmawiać z J. R. ((...)), ponieważ to ostatni moment na przedyskutowanie sprawy bezpośrednio. Jednocześnie wskazał, że ma zamiar w toku tego spotkania z J. R. ((...)) wskazać mu, że (...) nie będzie wyrażał zgody na otwarcie klubu przy ul. (...) wskazując jako powód wysoki czynsz i fakt bliskości klubu (...) w (...), który będzie agresywnie konkurować o użytkowników kart (...).
\nDowód: wiadomość e-mail z 30 marca 2015 r. (20:41); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA], I. S. (2) ((...)); Temat: RE: (...), k. 2961a i 3086.
\nA. K. ((...)) wskazał w odpowiedzi, że zasygnalizowałby również J. R. ((...)), ze (...) nie podpisze „w promieniu X od (...)” umowy o współpracy z żadnym klubem, więc nie ma obaw, że lokalizację przejmie jakiś inny podmiot i będzie osiągał z niej duże zyski. Ponadto A. K. ((...)) wskazał, że w toku rozmowy należałoby aktywnie wyjść z propozycją dodatkowego wsparcia dla (...) „wręcz delikatnie sugerując to jako dodatkową „rekompensatę” za brak naszej zgody na I.”, a także przygotować wiele ogólnych argumentów zniechęcających (...) do otwarcia klubu w tej lokalizacji. [INFORMACJA CHRONIONA] relacjonując członkom zarządu przebieg rozmowy z J. R. ((...)) wskazał, że podszedł on ze zrozumieniem do stanowiska (...), ale że jednocześnie wskazał, że w jego ocenie oba kluby (planowany klub (...) i klub (...)) byłyby „pełne”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 1 kwietnia 2015 r. (14:30); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: A. K. ((...)), I. S. (2) ((...)); Temat: (...), k. 2961a i 3097.
\nNiezależnie od powyższego, temat klubu (...) przy ul. (...) powrócił w dyskusjach między wspólnikami (...) w kwietniu. 23 kwietnia 2015 r. J. R. ((...)) przekazał wszystkim wspólnikom (...) informację na temat dostępnych lokalizacji. W odniesieniu do lokalizacji przy ul. (...) ((...)) wskazał, że temat „stoi” i negocjacje nie są kontynuowane z uwagi na konieczność wyjaśnienia stanowiska (...) (bliskość tej lokalizacji względem (...)). J. R. wskazał, że na 11 maja 2015 r. umówione zostało spotkanie z udziałem członka zarządu (...) S.A., na którym temat klubu przy ul. (...) miał zostać poruszony.
\nDowód: wiadomość e-mail z 29 kwietnia 2015 r. (00:09); Nadawca: J. R. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA]; Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...), k. 2961a i 3077.
\nJako inną lokalizację J. R. ((...)) wskazał (...)(w W.) i odnotował, że wstępne warunki są atrakcyjne, ale że podobnie jak w przypadku lokalizacji przy ul. (...) klub znajdowałby się w pobliżu planowanego w podobnej okolicy klubu (...).
\nPowyższa wiadomość J. R. ((...)) spotkała się z reakcją jednego ze wspólników (...). Wspólnik ten w odniesieniu do lokalizacji przy ul. (...) wskazał, że „niepokojąca zaczyna być sytuacja, w której interes naszej spółki rozpatrywany jest poprzez interes spółki konkurencyjnej”, a także że „Powinniśmy jako wspólnicy działać mając na uwadze dobro naszej spółki”. W swojej wiadomości wspólnik (...) ocenił również, że fakt, że podmiot konkurencyjny ((...)) ma potencjalny zamiar otworzyć w obszarze Ronda (...) swój klub może być jedynie podstawą do oceny atrakcyjności tej lokalizacji dla (...), ale nie kwestii tego, czy „przypadkiem nasz klub nie spowoduje spadku rentowności konkurencji”. W dalszej części swojej wiadomości wspólnik (...) wskazał: „Chyba, że mamy jakieś porozumienie z tą spółką o współprac, w ramach którego m.in. np. my odpuszczamy jedną lokalizację (Inflancka?), a oni inną (D.?), którą my uznamy za atrakcyjną”. Wspólnik (...) wskazał, że współpraca musiałaby być oparta na obustronnych, nie jednostronnych korzyściach oraz że zaniechanie działań w dobrej lokalizacji jedynie dlatego, że może to wpłynąć negatywnie na rentowność konkurencji byłoby na niekorzyść (...). W podsumowaniu swojej wiadomości wspólnik (...) wskazał, że odrębne zagadnienie stanowi to, że jeżeli (...) nie skorzysta z lokalizacji, która jest atrakcyjna, to zainteresuje się nią inny operator z branży.
\n13 maja 2015 r. J. R. ((...)) przesłał A. K. ((...)) wiadomość z podziękowaniami za spotkanie, które odbyło się dzień wcześniej. J. R. ((...)) wskazał, że w sprawie wyboru lokalizacji (...) wyraża chęć trójstronnych rozmów z udziałem M. N. ((...)). Jednocześnie wskazał m.in. że (...) analizuje kwestię możliwości przejęcia klubu (...) na W. oraz że rezygnuje z zainteresowania lokalizacją przy R. W odrębnej wiadomości e-mail z tego samego dnia J. R. ((...)) przekazał wszystkim wspólnikom (...) m.in., że spotkał się z A. K. ((...)) oraz [INFORMACJA CHRONIONA] i że na spotkaniu poruszony został temat lokalizacji przy ul. (...) i innych lokalizacji, które mogły być dyskusyjne z powodu bliskości (...). J. R. ((...)) wskazał, że ustalone zostało, że organizowane będą trójstronne spotkania, na których omawiane będą te kwestie.
\nDowód: wiadomość z 13 maja 2015 r. (12:55); Nadawca: J. R. ((...)); Adresat: A. K. ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: (...), k. 2961a i 3099; wiadomość z 13 maja 2015 r. (16:33); Nadawca: J. R. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; [INFORMACJA CHRONIONA]; [INFORMACJA CHRONIONA]; [INFORMACJA CHRONIONA], [INFORMACJA CHRONIONA]; [INFORMACJA CHRONIONA]; [INFORMACJA CHRONIONA]; [INFORMACJA CHRONIONA]; [INFORMACJA CHRONIONA], Temat: Re:(...), k. 2961a i 3095.
\n19 maja 2015 r. w związku z wiadomością otrzymaną od J. R. ((...)) [INFORMACJA CHRONIONA] skontaktował się z A. K. pytając czy w kontekście pytań (...) dotyczących nowych klubów (w szczególności w lokalizacji w W. i przy ul. (...)) widzi on szanse na „rychłe” spotkanie (...) z M. N. ((...)).
\nDowód: wiadomość z 19 maja 2015 r. (13:38); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: A. K. ((...)); Temat: FW: Inwestycje, k. 2961a i (...).
\n20 maja 2015 r. A. K. ((...)) kontaktując się z [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że 1-2 tygodnie wcześniej spotkał się z J. R. ((...)) i że ten jest sfrustrowany z powodu tego, że M. N. ((...)) blokuje rozwój (...) w W.. A. K. ((...)) wskazał, że (...) trudno jest znaleźć nowe lokalizacje, ponieważ M. N. ((...)) sprzeciwia się wszystkim rozsądnym rozwiązaniom. A. K. ((...)) ocenił powyższe działanie jako egoistyczne i wskazał, że sugeruje regularne, comiesięczne spotkania w gronie A. K. ((...))-M. N. ((...)) mające służyć wypracowywaniu relacji i rozmowom na temat lokalizacji w ten sposób, żeby przebiegały one nie za pośrednictwem (...), ale trójstronnie, ale docelowo najlepiej bezpośrednio między J. R. ((...)) i M. N. ((...)).
\nDowód: wiadomość e-mail z 20 maja 2015 r. (07:34); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...); wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego tej wiadomości, k. 2961a, 2982 i 4104.
\nTego samego dnia do A. K. ((...)) zwrócił się J. R. ((...)) ze swoimi uwagami na temat „modelu współpracy partnerskiej” między (...), (...) i (...) w kwestii lokalizacji klubów. J. R. ((...)) stwierdził, że w jego ocenie sprawa nie jest tak skomplikowana jak się czasami wydaje, ponieważ żadna z sieci nie chciałaby otworzyć klubu, który będzie miał problemy z pozyskaniem klientów („drzwi w drzwi” z innym klubem), a co za tym idzie takie sytuacje nie będą się zdarzały. W przypadku klubów bardziej oddalonych (1-2 km) J. R. ((...)) wskazał, że sytuacje takie trudniej ocenić i że być może należałoby brać w takim przypadku pod uwagę komfort użytkowników (...), którzy preferowaliby posiadanie dwóch klubów do wyboru.
\nDowód: wiadomość e-mail z 20 maja 2015 r. (12:43); Nadawca: J. R. ((...)); Adresat: A. K. ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: (...), k. 2961a i 3038.
\nJ. R. ((...)) wskazał ponadto, że od początku współpracy z (...) (...) deklarował, że chciałby rozwijać swoją sieć na obszarze W. i że w tym kontekście unikanie bliskości klubów (...) będzie bardzo trudne. J. R. wyjaśnił również, że kilka miesięcy wcześniej (...) badał możliwość przejęcia klubu przy ul. (...), ale że zrezygnował z dalszych rozmów m.in. ze względu na bliskość klubu (...). W lokalizacji tej pojawił się jednak ostatecznie inny klub, który obecnie konkuruje z (...). J. R. ((...)) poprosił o zaproponowanie terminu kolejnego spotkania, wskazując, że może być ono trójstronne, w celu dojścia do „porozumienia”. W odpowiedzi A. K. ((...)) wskazał, że zgadza się z przedstawionymi argumentami i że jest zdecydowanie „za” spotkaniem trójstronnym z M. N. ((...)). 24 maja 2015 r. A. K. ((...)) w wiadomości skierowanej do M. N. ((...)) i J. R. ((...)) przesłał propozycję terminu pierwszego spotkania trójstronnego. Termin ustalono ostatecznie na 1 czerwca 2015 r.
\nDowód: wiadomość e-mail z 20 maja 2015 r. (12:43); Nadawca: J. R. ((...)); Adresat: A. K. ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; RE: lokalizacje, k. 2961a i 3030; wiadomość e-mail z 24 maja 2015 r. (19:56); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: J. R. ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...), k. 2961a i 3030; wiadomość e-mail z 24 maja 2015 r. (20:09); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: J. R. ((...)), M. N. ((...)); Temat: (...), k. 2961a i (...).
\nZgodnie z opisem spotkania przedstawionym przez M. N. ((...)) [INFORMACJA CHRONIONA] przy okazji dyskusji na temat sytuacji na rynku i planowanej konsolidacji, w toku spotkania 1 czerwca 2015 r. M. N. ((...)) miał oświadczyć, że nie będzie „protestował” klubów (...), ponieważ „nie ma to sensu” i ponieważ nigdy nie chciał ograniczać działań (...). Dokładniejszą relację deklaracji, jakie miały zostać przedstawione na spotkaniu przedstawił A. K. ((...)), który około pół roku wcześniej relacjonował je grupie pracowników (...). Zgodnie z wyjaśnieniami A. K. ((...)) M. N. ((...)) miał na spotkaniu wskazać, że nie sprzeciwia się otwarciom klubów (...) „właściwie gdziekolwiek, jeśli nie zabija (...)”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 30 listopada 2015 r. (14:32); Nadawca: M. N. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...), k. 2961a i 3116. wiadomość e-mail z 24 lipca 2015 r. (12:40); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: A. K. ((...)), I. S. (2) ((...)); Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...), k. 2961a i 3029.
\n16 czerwca 2015 r. J. R. ((...)) podjął kontakt z M. N. ((...)) przekazując mu informację o dostępności powierzchni pod najem w E..
\nDowód: wiadomość e-mail z 16 czerwca 2015 r. (11:52); Nadawca: J. R. ((...)); Adresat: M. N. ((...)); Temat: (...), k. 3729.
\n30 czerwca 2015 r. J. R. ((...)) przesłał A. K. ((...)) oraz [INFORMACJA CHRONIONA] pytanie co do stanowiska (...) w odniesieniu do lokalizacji przy Rondzie (...), podkreślając, że (...) nie będzie naciskał na tę lokalizację z uwagi na bliskość planowanego klubu (...), ale że możliwy jest też powrót (...) do negocjacji w tej lokalizacji(Odległość między W. (gdzie miał być otwarty klub (...)) a Rondem (...) to około 200-300 metrów, jednak jest to specyficzny obszar W., ponieważ skupione są w nim budynki biurowe koncentrujące na niewielkiej przestrzeni dużą liczbę potencjalnych klientów klubów fitness (pracowników korporacji)). 22 lipca 2015 r. J. R. ((...)) ponownie zwrócił się do A. K. ((...)) z pytaniem o opinię w sprawie lokalizacji przy Rondzie (...) wyjaśniając, że oferta jest bardzo ciekawa, ale że (...) może ją „odpuścić”. J. R. ((...)) poprosił również o poparcie dla negocjowanej lokalizacji na W., o której rozmowy prowadzono wcześniej.
\nDowód: wiadomość e-mail z 30 czerwca 2015 r. (12:38); Nadawca: J. R. ((...)); Adresat: A. K. ((...)), [INFORMACJA CHRONIONA]; Kopia: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: Rondo (...), k. 2961a i 3001; wiadomość e-mail z 22 lipca 2015 r. (16:25); Nadawca: J. R. ((...)); Adresat: A. K. ((...)); Temat: Re: (...), k. 36 i 52.
\nW związku z powyższymi wiadomościami A. K. ((...)) skontaktował się z M. N. ((...)) pytając, czy „bierze” klub na W. i wskazując, że (...) twierdzi, że otrzymał korzystne warunki i jest tą lokalizacją zainteresowany. A. K. ((...)) wskazał również, że (...) pytał o lokalizację przy Rondzie (...), ale że w jego ocenie jeżeli (...) otworzy „ładny klub w (...) (...) – UOKiK] to może (...) ogarnie, a detal pojdzie tam do „kogoś” typu (...) (...)lub (...) – UOKiK]” i że jego rekomendacja byłaby negatywna. Jednocześnie A. K. ((...)) wskazał, że jeżeli (...) chciałoby otworzyć w tym miejscu własny klub, to „zmienia to postać rzeczy”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 23 lipca 2015 r. (09:38); Nadawca: M. N. ((...)); Adresat: A. K. ((...)); Temat: Odp.: (...), k. 2961a i 2985.
\nM. N. ((...)) w odniesieniu do lokalizacji na W. wskazał, ze taktycznie nie włączył się do negocjacji i jednocześnie zaznaczył „odnośnie (...) – deklaracja ze spotkania mam nadzieję dobrze zrozumiana”. Jednocześnie M. N. ((...)) wskazał, że rozważał kwestię zakazów konkurencji łączących (...) i (...) i że być może nadszedł „odpowiedni czas aby zdjąć je obustronnie”, ponieważ powodują blokady i konieczność zapytań. W odniesieniu do lokalizacji przy Rondzie (...) wskazał, że myśli w odniesieniu do niej o (...).
\nW odpowiedzi A. K. ((...)) wskazał „Ok, to jak rozumiem powiem K. że R. „nie” o poważnie rozważasz, a odnośnie (...) to jak rozumiem w kontekście zdrowego konkurowania każdy może na korzystnych warunkach tam wejść”. M. N. ((...)) nie przedstawił uwag w odniesieniu do podsumowania przedstawionego przez A. K. ((...)). W odniesieniu do zawartego w powyższej wiadomości pytania A. K. ((...)) o to, o jakich zakazach konkurencji mowa, M. N. ((...)) wskazał: „Mamy w umowie pełno obustronnych zakazów. Myślę, że możemy po prostu znieść wszystkie i umowa będzie wolna od zakazów. To brzmi dobrze i partnersko”.
\nA. K. ((...)) przekazał wiadomość z przebiegiem rozmowy na temat zakazów konkurencji [INFORMACJA CHRONIONA] i wskazał, że jest przeciwko pozwalaniu M. N. na „cokolwiek”, bo tak rozumie jego propozycję „zniesienia zakazów konkurencji”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 23 lipca 2015 r. (12:36); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: FW: Odp: (...); wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego tej wiadomości, k. 2961a, 2963 i 4093.
\nW odrębnej wiadomości A. K. ((...)) przekazał również J. R. ((...)) informacje na temat stanowiska (...) co do otwarcia klubów przy Rondzie (...) i w W.. W odniesieniu do pierwszej lokalizacji wskazał, że (...) rozważa tę lokalizację i dlatego proponuje (on, tj. A. K.) „odpuszczenie tematu”. W odniesieniu do lokalizacji w W. wskazał, że nie ma nic przeciwko i że tak też potwierdzał M. N. ((...)) na ostatnim spotkaniu „sugerując, że nie ma zamierza „blokować” inwestycji (...)”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 23 lipca 2015 r. (09:42); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; I. S. (2) ((...)); Temat: FW: Rondo (...) / W., k. 2961a i (...). (...) otworzył ostatecznie klub na W.. (...) otworzyło klub w W.. (...) nie otworzył klubu przy Rondzie (...).
\nW 2016 r. J. R. ((...)) przekazał M. N. ((...)) informację o dostępności powierzchni pod najem klubu w G..
\nDowód: wiadomość e-mail z 10 października 2016 r.; Nadawca: J. R. ((...)); Adresat: M. N. ((...)), [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: PD: (...), k. 3730.
\nPracownicy (...) przechodzili szkolenia z prawa konkurencji, w tym szkolenia związane z wejściem w życie ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego. W tym zakresie jeden z pracowników (...) komentując harmonogram dnia swojego przełożonego wskazywał 13 stycznia 2015 r. M. N. ((...)), że przełożony ten „ma szkolenie „UOKiK (na cholerę mu to?) bo się pozmieniały jakieś przepisy”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 13 stycznia 2015 r. (09:10); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: M. N. ((...)); Temat: (...), k. 2961a i 3114.
\nW lipcu 2014 r. [INFORMACJA CHRONIONA] przygotował projekt dokumentu zatytułowanego „Informacja dla Rady Nadzorczej (...) – UOKiK]”. W dokumencie tym [INFORMACJA CHRONIONA] przygotował informacje dotyczące trudności, na jakie napotkano przy negocjacjach w sprawie konsolidacji klubów fitness (w ramach projektu (...)). Jednocześnie [INFORMACJA CHRONIONA] przygotował informacje wskazujące, że Memorandum (...) [INFORMACJA CHRONIONA] miało zostać rozwiązane za zgodną wolą stron (co ostatecznie nastąpiło), a jednocześnie wskazujące, że „w następnej kolejności nastąpi zawarcie aneksu do umów inwestycyjnych z M. N., I. S. (1) i spółkami przez nich kontrolowanymi (oraz pozostałymi udziałowcami (...)?) [fragment w nawiasie oznaczony żółtym kolorem, tj. do weryfikacji – UOKiK], określającego szczegółowe zasady nowej koncepcji konsolidacji”.
\nDowód: projekt dokumentu „Informacja dla Rady Nadzorczej” (17/07/2014) sporządzony przez pracownika (...), k. 3061.
\nZ kolei 26 listopada 2014 r. A. K. ((...)) opisując sposób geograficznego podziału rynku między (...) i (...) zawarł zastrzeżenie, że: „Oczywiście można (zwłaszcza M.) robić samowolkę [INFORMACJA CHRONIONA] ale takie przypadki powinny generować naszą wstrzemięźliwość pożyczkową w przyszłości”.
\nDowód: wiadomość e-mail z 27 listopada 2014 r. (10:17); Nadawca: [INFORMACJA CHRONIONA]; Adresat: A. K. ((...)), [INFORMACJA CHRONIONA], I. S. (2) ((...)); Temat: RE:(...), k. 36 i 43.
\n17 kwietnia 2015 r. M. N. ((...)) zwrócił się do [INFORMACJA CHRONIONA] i A. K. ((...)) z pytaniem dotyczącym sposobu działania (...) w kontekście ekspansji jednej z zagranicznych sieci fitness we W.. W toku wewnętrznej rozmowy między przedstawicielami (...), [INFORMACJA CHRONIONA] wskazał, że skłania się do przejęć nowych klubów i że jak rozumie przejęcia nastąpią poprzez (...), co ma wpisywać się w propozycję A. K. ((...)), żeby udostępniać mniej środków finansowych (...), a więcej (...), które (...)„kontroluje”. A. K. ((...)) zaproponował, żeby przyjąć określony sposób rozmowy z M. N. ((...)) do czasu dyskusji na temat [INFORMACJA CHRONIONA].
\nDowód: wiadomość e-mail z 20 kwietnia 2015 r. (06:58); Nadawca: A. K. ((...)); Adresat: [INFORMACJA CHRONIONA]; Temat: RE: (...); wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego tej wiadomości, k. 2961a, 3004 i 4144.
\nPowyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie niezaprzeczonych twierdzeń stron oraz wskazanych wyżej dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Dokumenty nie były kwestionowane przez strony, dlatego też Sąd nie znalazł podstaw do podważenia ich wiarygodności.
\nSąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje.
\nOdwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie, a podniesione zarzuty są bezzasadne.
\nBezzasadny jest zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 3 uokik oraz art. 101 ust. 1 lit. c) tfue w zw. art. 6a i 12a okiku polegające na błędnej wykładni i zastosowaniu tych przepisów w sposób, który doprowadził do uznania, że Spółka naruszyła zakaz dokonywania podziału rynku, a to poprzez udział w porozumieniu, które rzekomo miało charakter, jednolity i ciągły”, a także na błędnej wykładni i zastosowaniu tych przepisów, w sytuacji gdy zgromadzony materiał dowodowy nie wskazuje, aby Spółka byłą stroną takiego porozumienia (a właściwie rzekomych porozumień). Uzasadnienie odwołania nie zawiera żadnej argumentacji do zgłoszonego zarzutu, a w szczególności nie wyjaśnia jego istoty, a więc na czym miałaby polegać błędność wykładni wskazanych przepisów i błędność ich zastosowania. Zauważyć przy tym należy, że kwestia czy udział w porozumieniu miał charakter, jednolity i ciągły” nie jest objęta hipotezą powyższych norm prawnych i jako taka nie ma znaczenia.
\nNie zasługuje na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 10 ust. 1 uokik oraz art. 107 kpa w zw. z art. 83 uokik w zw. z art. 6a i 12a uokik poprzez niesprecyzowanie w pkt. I sentencji Decyzji (ani w uzasadnieniu Decyzji), na czym polegał -jaką miał treść - zarzucony Spółce podział rynku, a w konsekwencji brak sprecyzowania, w jaki sposób Powódka dopuścić miała do naruszenia ustawowego zakazu przez Spółkę. Przedmiotem zakazu zawartego art. 6 ust. 1 pkt 3 uokik oraz art. 101 ust. 1 lit. c) tfue jest podział rynku jako takiego, zaś art. 10 ust. 1 uokik nie nakłada wymagań co do dokładniejszego sprecyzowania istoty tego podziału. Zgodnie z tym przepisem Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za ograniczającą konkurencję, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazów określonych w art. 6 lub w art. 9 ustawy lub w art. 101 lub w art. 102 TFUE. Sentencja powinna zatem zawierać stwierdzenie naruszenia zakazów określonych w art. 6 lub w art. 9 ustawy lub w art. 101 lub w art. 102 TFUE i zaskarżona decyzji wymaganiu temu czyni zadość.
\nBezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc w zw. z art. 84 okiku oraz art. 7 kpa w zw. z art. 83 okiku w zw. z art. 6a i 12a okiku poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego, co skutkowało błędami w ustalonym stanie faktycznym. Dla skuteczności zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie wystarczy twierdzenie o wadliwości dokonanych ustaleń faktycznych, odwołujące się do stanu faktycznego, który w przekonaniu skarżącego odpowiada rzeczywistości. Konieczne jest wskazanie przyczyn dyskwalifikujących postępowanie Prezesa UOKiK w tym zakresie. W szczególności skarżący powinien wskazać, jakie kryteria oceny organ ten naruszył przy ocenie konkretnych dowodów, uznając brak ich wiarygodności i mocy dowodowej lub niesłusznie im je przyznając. Skarżący powyższych kryteriów nie wskazał, a odwołanie w odniesieniu do tego zarzutu również nie zawiera uzasadnienia.
\nZa bezzasadny należało także uznać zarzut naruszenia art. 1 ust. 1 uokik w zw. art. 6a i 12a uokik poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to poprzez błędne uznanie, że w przedmiotowej sprawie została spełniona przesłanka interesu publicznego, w sytuacji gdy z uwagi na brak wykazania wymagających ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów niniejsza sprawa nie ma charakteru antymonopolowego (działania Spółki nie tylko nie naruszyły tych interesów, ale doprowadziły do polepszenia sytuacji konsumentów i przedsiębiorców (pracodawców). Już samo stworzenie zagrożenia zakłócenia konkurencji (a więc nawet sytuacja, gdy działaniami przedsiębiorcy realnie nie został dotknięty żaden jego kontrahent lub odbiorca-konsument) jest niezgodne z interesem publicznym, a istnienie interesu publicznoprawnego należy oceniać przez pryzmat szerszego spojrzenia, uwzględniającego całość negatywnych skutków działań na określonym rynku (por. wyrok SN z dnia 24 lipca 2003 r., I CKN 496/01).
\nPodstawowym celem ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest ochrona konkurencji i ochrona interesów przedsiębiorców i konsumentów, zaś ochrona konkurencji polega na przeciwdziałaniu monopolizacji rynku, rozumianej zarówno jako narzucanie przez podmiot dominujący warunków działania niekorzystnych dla jego kontrahentów, jak i tworzenie pomiędzy przedsiębiorcami porozumień ograniczającym im możliwość konkurowania. Ustawa chroni konkurencję jako mechanizm regulujący sposób funkcjonowania gospodarki; czyni to w interesie publicznym, co oznacza, że naruszenie interesu jednostki nie jest w ogóle konieczne do zastosowania instrumentów interwencyjnych w niej unormowanych. Celem interwencji Prezesa Urzędu jest przede wszystkich ochrona rynku przed jego dezorganizacją ze strony przedsiębiorców wykorzystujących swą pozycję dominującą, a ochrona interesów indywidualnych konsumentów lub ich grup jest następstwem zakazania przedsiębiorcom niektórych zachowań typowych dla podmiotów dominujących, uznanych przez ustawodawcę jako zagrażające interesowi publicznemu (A.
\nStawicki, E. Stawicki [w:] J. Baehr, M. Błachucki, T. Feliszewski, P. Komorowska, J. Krüger, W. Kulczyk, T. Kwieciński, M. Prętki, M. Radwański, B. Turno, E. Wardęga, A. Wędrychowska-Karpińska, A. Wiercińska-Krużewska, A. Wierciński, A. Witkowska, A. Zawłocka-Turno, A. Stawicki, E. Stawicki, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2016, art. 1.).
\nW przedmiotowej sprawie zawarte porozumienie ograniczało swobodę uczestniczącym w nim przedsiębiorców do otwierania nowych klubów fitness po za uzgodnionym zakresem geograficznym, a zatem doszło do zakłócenia konkurencji, co oznacza, że interes publiczny został naruszony. Twierdzenia powoda, że porozumienie doprowadziło do polepszenia sytuacji konsumentów i przedsiębiorców (pracodawców)), jest gołosłowny i pozbawiony znaczenia. Ze swej istoty niedozwolone porozumienia są zawierane, gdyż są korzystne dla uczestniczących w nim przedsiębiorców. Powód zaś nie wyjaśnił na czym miałaby polegać korzyść konsumentów.
\nNie zasługuje na uwzględnienie także zarzut naruszenie art. 10 ust. 1 uokik oraz art. 107 kpa w zw. z art. 83 uokik w zw. z art. 6a i 12a uokik poprzez niesprecyzowanie w pkt. II sentencji Decyzji zakresu nakładanego na Spółkę obowiązku zaniechania zarzucanej praktyki ograniczającej konkurencję co powoduje, że zaskarżona Decyzja w odniesieniu do Spółki jest niewykonalna i powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, co z kolei powinno skutkować zniesieniem odpowiedzialności Powódki.
\nW pierwszym rzędzie zważyć należało, że nakaz zaniechania nie ma żadnego związku ze stosowaniem . z art. 6a i 12a uokik, gdyż nawet fakt zaniechania stosowania praktyki nie stanowi przesłanki wyłączającej stosowanie tych przepisów.
\nPo drugie, sąd nie podziela stanowiska powoda, że pozwany nie sprecyzował w pkt. II sentencji Decyzji zakresu nakładanego na Spółkę obowiązku zaniechania zarzucanej praktyki ograniczającej konkurencję, skoro wskazał w pkt I, że praktyka polega na niedozwolonym porozumieniu, to zaniechanie polega na jego zaprzestaniu w całości, a więc w zakresie trwającym jeszcze w dacie wydania Decyzji.
\nKonsekwencją uznania za bezzasadny zarzutu naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 3 uokik oraz art. 101 ust. 1 lit. c) tfue jest bezzasadność zarzutu naruszenia art. 106 ust. 1 pkt 1 i 2 uokik, gdyż zgodnie z tym przepisem Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie:
\nOdnosząc się do zarzutów zgłoszonych do pkt VI Decyzji zważyć należało, że także i w tym przypadku dla skuteczności zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie wystarczy twierdzenie o wadliwości dokonanych ustaleń faktycznych, odwołujące się do stanu faktycznego, który w przekonaniu skarżącego odpowiada rzeczywistości. Konieczne jest wskazanie przyczyn dyskwalifikujących postępowanie Prezesa UOKiK w tym zakresie. W szczególności skarżący powinien wskazać, jakie kryteria oceny organ ten naruszył przy ocenie konkretnych dowodów, uznając brak ich wiarygodności i mocy dowodowej lub niesłusznie im je przyznając. Skarżący powyższych kryteriów nie wskazał, przedstawiając jedynie własne, odmienne wnioski oraz wnioski dowodowe na ich poparcie. Zgłoszone wnioski dowodowe jednak nie zmierzały do ustalenia faktów zgodnie z art.227 k.p.c., a do przedstawienia ocen własnych oraz innych osób dotyczących pozycji powódki w zarządzie oraz jej stanu świadomości co do obowiązującego prawa, a więc okoliczności nie mających znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
\nOceny takie nie są faktami w rozumieniu art.227 k.p.c.
\nBezspornym jest natomiast, że w relewantnym okresie (tj. od 15 listopada 2013 r. do 11 kwietnia 2017 r.) powód był członkiem zarządu (...) Spółka z o.o. , która to spółka jako komplementariusz zarządzała (...) sp. z o.o. sp.k.. Powód nie wskazuje żadnych konkretnych zdarzeń, które uniemożliwiałyby jej sprawowanie tej funkcji. Z przedstawionych wyżej ustaleń faktycznych jednoznacznie wynika, że prowadził korespondencję oraz spotykał się z innymi przedsiębiorcami, w celu podziału rynku. Bezspornym jest także, że nie tylko w żaden sposób nie zdystansował się wobec tych działań, ale przejawiał inicjatywę w ich prowadzeniu. Z prowadzonej korespondencji mailowej wynika wprost, że akceptuje proponowany przez (...) S.A. podział rynku poprzez określenie regionów geograficznych, w których uczestnicy porozumienia mogą otwierać nowe kluby fitness i w konsekwencji ograniczeniu konkurencji między nimi. Jako osoba zarządzająca wymienionymi wyżej podmiotami powód respektował ustanowiony podział.
\nPowód miał nie tylko świadomość , że porozumienie to ogranicza konkurencję gdyż pozbawia go swobody podejmowania decyzji co do lokalizacji nowych klubów.
\nRównocześnie, skoro nie zdystansował się w sposób wyraźny od tych działań to nie ma znaczenia, czy w ramach struktury organizacyjnej spółki miał możliwość samodzielnego podjęcia działań zmierzających do zaprzestania naruszaniu prawa. Bez znaczenia jest, czy powód miał świadomość co do porozumień pomiędzy (...) S.A. a innymi podmiotami, gdyż zakazane było już samo porozumienie z tym podmiotem. Zachowanie powoda umożliwiało ograniczenie konkurencji niezależnie od tego, czy powód był świadomy jego zakresu.
\nW dziedzinie prawa konkurencji Unii uczestnictwo danego przedsiębiorstwa w spotkaniu mającym antykonkurencyjny cel powoduje powstanie domniemania niezgodnego z prawem charakteru owego uczestnictwa, które to domniemanie przedsiębiorstwo to musi obalić poprzez dowiedzenie otwartego zdystansowania się, które musi być postrzegane w ten sposób przez innych uczestników kartelu ( por. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20 stycznia 2016 r. w sprawie (...) v. Komisja Europejska C-373/14 P). Zdanie Sądu analogiczny standard zachowania otwartego zdystansowania się dotyczy członków zarządu, którzy powzięli wiedzę o niedozwolonym porozumieniu.
\nZgodnie z art. 375 k.s.h. wobec spółki członkowie zarządu podlegają ograniczeniom ustanowionym kodeksie spółek handlowych, w statucie, regulaminie zarządu oraz w uchwałach rady nadzorczej i walnego zgromadzenia. Powód nie przedstawił żadnego dowodu na istnienie ograniczenia ustawionego w powyższy sposób. Powód był zatem „osobą zarządzającą” w rozumieniu art, 4 pkt 3a uokik, gdyż wchodziła w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy. Nie ma także znaczenia jej subiektywna świadomość treści art. 6 ust. 1 pkt 3 uokik oraz art. 101 ust. 1 lit. c) tfue, gdyż obydwa akty prawne zostały opublikowane w Dzienniku Ustaw, a zatem powód nie może się zasłaniać ich nieznajomością. Zdaniem Sądu, nieznajomość prawa nie wyłącza kompetencji Prezesa UOKiK do nałożenia kary pieniężnej (art. 106 ust. 1 uokik) w przeciwieństwie do usprawiedliwionego błędu co do prawa (por. Wyrok SN z 21.02.2018 r., III SK 1/17, LEX nr 2539157).
\nŚwiadome akceptowanie przez powoda i jego czynne działanie naruszających normy art. 6 ust. 1 pkt 3 uokik oraz art. 101 ust. 1 lit. c) tfue, miało zatem charakter umyślny.
\nZa bezzasadny uznać należało także zarzut naruszenia art. 4 pkt 3a w zw. z art. 6a i 12a uokik polegające na braku należytej wykładni pojęcia „osoby zarządzającej”, a przez to na błędnym przyjęciu, że Powód był „osobą zarządzającą” i jako taka ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 6a i 12a uokik. Jak wyżej wskazano powód od 15 listopada 2013 r. do 11 kwietnia 2017 r. był członkiem zarządu (...) Spółka z o.o. , która to spółka jako komplementariusz zarządzała (...) sp. z o.o. sp.k. Zgodnie zaś art. 4 pkt 3a uokik ilekroć w ustawie jest mowa o osobie zarządzającej - rozumie się przez to kierującego przedsiębiorstwem, w szczególności osobę pełniącą funkcję kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy. Jako członek zarządu komplementariusza był zatem osobą zarządzającą (...) sp. z o.o. sp.k. W odniesieniu do norm art. 6a i 12a uokik sam fakt wejścia w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy (zarządu w przypadku spółek akcyjnych) jest przesłanką odpowiedzialności osoby, która w ramach sprawowania swojej funkcji w czasie trwania stwierdzonego naruszenia tych zakazów umyślnie dopuściła przez swoje działanie lub zaniechanie do naruszenia przez tego przedsiębiorcę wymienionych zakazów. Niezależnie od podziału zadań w ramach zarządu, treść korespondencji mailowej nie pozostawia wątpliwości, że powód bezpośrednio uczestniczył w dokonywanych porozumieniach antykonkurencyjnych dotyczących spółki.
\nZarzut naruszenia art. 6a okiku w zw. z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy - kodeks postępowania cywilnego z dnia 10 czerwca 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 945) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, jest bezzasadny gdyż z art. 6 wprost wynika, że osoba zarządzająca ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 6a okiku, wyłącznie za działania i zaniechania mające miejsce począwszy od dnia wejścia w życie Ustawy zmieniającej, nie przystaje do treści Decyzji.
\nOdnosząc się do zarzutu naruszenia art. 6a i 12a uokik w zw. z art. 10 ust. 3 uokik (a contrarió) w zw. z art. 6 kpa w zw. z art. 83 uokik poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że to na Powódce ciążył obowiązek udowodnienia zaniechania przez nią działań, które doprowadziły do naruszenia przez Spółkę zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 okiku oraz w art. 101 ust. 1 lit. c) tfue, podczas gdy art. 10 ust. 3 uokik nakłada obowiązek udowodnienia, że praktyka naruszająca zakazy, o których mowa w art. 6 lub w art. 9 uokik lub w art. 101 lub w art. 102 tfue została zaprzestana jedynie na przedsiębiorcę (a już nie na osobę zarządzającą), zważyć należało, że zgodnie z art.84 uokik w sprawach dotyczących dowodów w postępowaniu przed Prezesem Urzędu w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio art. 227-315 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. Obowiązuje zatem norma art.232 k.p.c. zgodnie z która strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Skoro zatem powódka chciała wywieść skutki prawne z faktu zaniechania stosowania praktyki , to obowiązana była wskazać dowód na tę okoliczność.
\nPodniesione w odwołaniu zarzuty:
\nNie zawierają żadnego uzasadnienia. Gołosłowne są zatem zarzuty naruszenie w odniesieniu do Powódki zasady domniemania niewinności i rozstrzygnięcie powstałych w toku postępowania wątpliwości natury faktycznej i prawnej na niekorzyść czy naruszenia zasady nullum crimen sine lege oraz stosowanie wykładni per analogiam i wykładni rozszerzającej na niekorzyść Powódki.
\nBiorąc pod uwagę treść art.8 ust. 2 uokik, zgodnie z którym ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, spoczywa na przedsiębiorcy zarzut naruszenia art 8 ust 1 i 3 uokik w zw. z art 6, 7 i 9 kpa w zw. z art 83 uokik w zw. z art. 6a i 12a uokik polegające na pominięciu przy rozstrzyganiu sprawy treści art. 8 ust. 1 uokik jest oczywiście bezzasadny. Pozwany nie miał bowiem obowiązku z urzędu i w ramach własnej inicjatywy dowodowej badać przesłanek wskazanych w naruszenia art 8 ust 1 i 3 uokik, gdyż obciążało to przedsiębiorcę.
\nSkoro zatem nie doszło do naruszenia przez pozwanego art. 12 a ustawy uokik, ustalone w pkt VI umyślne działanie i zaniechanie powoda, która dopuścił do naruszenia przez (...) S.A. z siedzibą w W. art. 6 ust. 1 pkt. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz art. 101 ust. 1 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w sposób, o którym mowa w pkt. I sentencji niniejszej decyzji, dawało podstawę do nałożenia kary pieniężnej na podstawie naruszenie art 106a ust 1 uokik Zarzut naruszenia tego przepisu poprzez nałożenie na Powódkę w pkt XIV Decyzji kary pieniężnej w wysokości 40 800,00 z tytułu odpowiedzialności, w sytuacji gdy nie zostały spełnione przesłanki odpowiedzialności Powódki, o których mowa w art. 6a i 12a uokik jest bezzasadny. Przepis art 10 6a ust 1 uokik stanowi, że Prezes Urzędu może nałożyć na osobę zarządzającą, o której mowa w art. 6a, karę pieniężną w wysokości do 2 000 000 zł, jeżeli osoba ta umyślnie dopuściła do naruszenia przez przedsiębiorcę zakazów określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a-e TFUE.
\nSąd Najwyższy obszernie wyjaśnił kwestię decyzji uznaniowych wskazując m.in., że przepisy określające kompetencje organów regulacyjnych powinny być interpretowane z uwzględnieniem konstytucyjnej zasady sprawności i rzetelności działania instytucji publicznych (uchwała Sądu Najwyższego z 9 lipca 2019 r., I NSZP 1/19; wyrok Sądu Najwyższego z 27 listopada 2019 r., I NSK 95/18). Sens zasady sprawności i rzetelności działania instytucji publicznych polega na obowiązku formułowania oraz interpretowania przepisów prawa określających pozycję, skład, kompetencje i zasady działania organu władzy publicznej w taki sposób, aby mógł on efektywnie wywiązać się ze wszystkich powierzonych mu przez ustawodawcę zadań (por. wyroki pełnego składu TK z 7 stycznia 2004 r., K 14/03 i z 22 września 2006 r., U 4/06 oraz wyrok TK z 9 marca 2016 r.
\nK 47/15). Jak zaznaczał Sąd Najwyższy, zasada sprawności i rzetelności działania instytucji publicznych koresponduje z zasadą podziału i równowagi władzy, która do wypełnienia różnych funkcji (ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej) wymaga utworzenia odrębnych organów. Określając kompetencje organów państwa ustawodawca wyraźnie rozróżnia pomiędzy decyzjami związanymi a decyzjami uznaniowymi. Trzymając się domniemania racjonalności ustawodawcy należy przyjąć, że racją związania decyzji jest ograniczenie swobody organu, a celem umieszczenia decyzji w sferze uznania administracyjnego jest poszerzenie swobody organu. Konsekwentnie, kontrola sądowa powinna sięgać głębiej w przypadku decyzji związanych, a płycej w przypadku decyzji uznaniowych.
\nW innym przypadku instytucja uznania administracyjnego stałaby się konstrukcją iluzoryczną (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 27 listopada 2019 r., I NSK 95/18).
\nNałożenie kary na powódkę w niniejszej sprawie nie wykracza poza granice uznania administracyjnego, zaś jej wysokość nie była przedmiotem zarzutów odwołania.
\nZ przedstawionych wyżej względów odwołanie należało oddalić na podstawi art. 47931a § 1 k.p.c.
\nO kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sporu zasądzając na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych (art. 98 k.p.c.).