odnośnie do przypisanego mu przestępstwa w części – w zakresie umowy o świadczenie usług faktoringowych numer (...) bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionej umowy, prawomocnie orzeczono.
\nOdnośnie do zarzutu J. P., a dotyczącego drugiej z umów, to z pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.769, t. 167) wynika, że odnośnie do umowy o świadczenie usług faktoringowych nr (...) z dnia 26 lutego 1999 roku, wierzytelność – wobec braku skuteczności w dochodzeniu pierwszej z wierzytelności wobec (...)Sp. z o.o. – nie była dochodzona na drodze postępowania sądowego i egzekucyjnego.
\nAktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej wynosi 3.117.522,00 zł (k.: 30.769, t. 167).
\nWobec powyższego, Sąd zważył co następuje:
\nMając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał J. P. do naprawienia w części szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w komparycji wyroku poprzez zwrócenie pokrzywdzonemu (...) S.A. kwoty 1.489.261,00 (jeden milion czterysta osiemdziesiąt dziewięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt jeden) złotych - z tytułu umowy o świadczenie usług faktoringowych numer (...) z dnia 26 lutego 1999 roku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionej umowy, nie orzeczono, ani nie jest ono przedmiotem innego postępowania.
\nUstalając wysokość szkody wyrządzonej przestępstwem do naprawienia, która obciąża J. P., Sąd podzielił kwotę 3.117.522,00 złotych – stanowiącą aktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej – przez liczbę sprawców, których było łącznie dwóch, bo obok J. P. sprawcą był także nieżyjący obecnie A. M. (1), działający jako dyrektor (...) – co daje kwotę 1.558.761,00 złotych, czyli połowę zadłużenia. Nadto, Sąd odjął od połowy zadłużenia, czyli od kwoty 1.558.761,00 złotych obciążającej J. P., kwotę 69.500,00 złotych, bowiem wyrokiem z dnia 26 października 2016 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XVIII Wydział Karny, pod sygn. akt XVIII K 180/14, na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec wyżej wymienionego przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 69.500,00 (sześćdziesięciu dziewięciu tysięcy pięciuset) złotych. Zgodnie z przepisami, korzyść majątkowa może obejmować zarówno korzyść dla siebie, jak i dla kogo innego (zob. art. 115 § 4 k.k.). W takiej sytuacji, od połowy kwoty aktualnego stanu zadłużenia w zakresie należności głównej, pozostałego z wyrządzonej szkody przez współsprawców, należało odjąć kwotę, którą dany sprawca uzyskał dla siebie z przestępstwa, aby dodatkowo nie został obciążony odpowiedzialnością materialną będącą wynikiem zaistniałego przestępstwa, gdyż kwota 69.500,00 złotych nie zwiększa kwoty szkody, lecz jest jej częścią.
\nNadto, Sąd uznał, iż mimo że sprawców obciąża solidarnie odpowiedzialność za powstałą szkodę, to jednak kwota szkody nie może w całości obciążać J. P. z uwagi na śmierć drugiego sprawcy, A. M. (1), dlatego zobowiązał wyżej wymienionego tylko w części do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, czyli zobowiązał do zwrócenia pokrzywdzonemu bankowi (...) S.A. połowy kwoty wynikającej z powyżej podanego stanu zadłużenia w zakresie należności głównej, pomniejszonej o kwotę 69.500,00 złotych prawomocnie orzeczoną wobec wyżej wymienionej tytułem przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z danego przestępstwa, otrzymując kwotę 1.489.261,00 złotych.
\nW. M.
\nNa podstawie ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego w postaci dokumentów Sąd ustalił odnośnie do zarzutu W. M. z punktu 1 aktu oskarżenia dotyczącego:
\nJej podstawą była umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 19 maja 1999 roku zawarta między (...) Sp. z o.o. (w jej imieniu działał W. M.) a (...)Przedmiotem transakcji było 5 sztuk dysków czasu rzeczywistego (...) firmy (...) (faktura VAT nr (...) z dnia 25 czerwca 1999 roku) - (k.: 17.297-17.301, k.: 17.357, tom 96).
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek Spółki w (...) Oddziale (...) S.A. o nr (...) Bank przelał w dniu 28 czerwca 1999 roku kwotę 2.963.660,06 zł (k.: 17.409, tom 96).
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 3.130.340,23 zł (k.: 24.952-24.954, t. 137).
\nUmowa o świadczenie usług faktoringowych nr (...) zawarta została dnia 25 czerwca 1999 roku z późniejszymi aneksami (k.: 17.383-17.391, k.: 17.399-17.400, tom 96). Podpisana w imieniu Spółki przez W. M..
\nJej podstawą była umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 20 maja 1999 roku zawarta między (...) Sp. z o.o. (w jej imieniu działał W. M.) a (...). Przedmiotem transakcji było 12 sztuk komponentów do wytworzenia wielokomputerowego systemu generowania efektów 3D w czasie rzeczywistym w rozdzielczości D1 (faktura VAT nr (...) z dnia 25 czerwca 1999 roku) - (k.: 17.378-17.382, k.: 17.395, tom 96).
\nTytułem zabezpieczenia roszczeń banku przeniesiono na jego rzecz własność ww. rzeczy będących przedmiotem transakcji (k.: 17.392-17.394, tom 96).
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek Spółki w (...) Oddziale (...) S.A. o nr (...) Bank przelał w dniu 28 czerwca 1999 roku kwotę 2.967.875,99 zł (k.: 17.409, tom 96).
\nZ rachunku spółki dokonano następnie przelewów:
\nNa rzecz spółki (...) przelano kwotę 399.000,00 zł tytułem spłaty zobowiązań kredytowych spółki.
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 3.148.848,00 zł (k.: 24.952-24.954, t. 137).
\nZ załączonej do akt sprawy dokumentacji, poniżej przedstawionej, którą Sąd uznał za wiarygodną, wynika, że bank (...) S.A. wobec spółki (...) Sp. z o.o. dochodził roszczeń na drodze postępowania cywilnego – jak wskazano w piśmie datowanym na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.768, t. 167) - w zakresie umów wymienionych w zarzucie z punktu 1 aktu oskarżenia dot. W. M. nr (...) z 25 czerwca 1999 roku i nr (...) z 25 czerwca 1999 roku.
\nNa wniosek (...) S.A. – na podstawie tytułu wykonawczego Bankowego Tytułu Egzekucyjnego z 09 sierpnia 2000 roku, któremu Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie Wydział I Cywilny postanowieniem z dnia 22 września 2000 roku, sygn. akt I Co 1051/00, nadał klauzulę wykonalności – postępowanie egzekucyjne przeciwko (...) Sp. z o.o. i W. M. prowadził Komornik Sądowy Rewiru XIX przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie w sprawie o sygn. akt: (...) (k.: 30.781v, 30.780v-30.781v, t. 167).
\nZ bankowego tytułu egzekucyjnego z dnia 09 sierpnia 2000 roku (k.: 30.781v, t. 167) wynika, że na podstawie ksiąg (...) S.A. stwierdza się, że na dzień 05 czerwca 2000 roku figuruje w nich wymagalne zadłużenie w stosunku do dłużników spółki (...) Sp. z o.o. i W. M. z tytułu wystawienia dwóch weksli przez spółkę spółki (...) Sp. z o.o. poręczonych przez W. M., które stanowią zabezpieczenie zobowiązania wynikającego z umów w zakresie umów o świadczenie usług faktoringowych wymienionych w zarzucie z punktu 1 aktu oskarżenia dot. W. M. nr (...) z 25 czerwca 1999 roku oraz nr (...) z 25 czerwca 1999 roku wraz z aneksem. Łączne wymagalne zadłużenie wynosi 7.686.583,56 zł, w tym: zadłużenie z tytułu umowy nr (...) wynosi 3.832.038,95 zł, na które składa się m.in. kwota należności głównej w wysokości 3.130.340,23 zł. Zadłużenie z tytułu umowy nr (...) wynosi 3.854.544,61 zł, na które składa się m.in. kwota należności głównej w wysokości 3.148.848,00 zł (k.: 30.781v, t. 167).
\nNastępnie, Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, Wydział I Cywilny postanowieniem z dnia 22 września 2000 roku, sygn. akt I Co 1051/01, z wniosku wierzyciela (...) S.A. z udziałem dłużnika (...) Sp. z o.o. i W. M. nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu z dnia 09 sierpnia 2000 roku wydanemu przez wierzyciela (...) S.A. Oddział (...) w W. przeciwko dłużnikowi (...) Sp. z o.o. i W. M. co do kwoty 7.686.583,56 zł z tytułu niespłaconych należności głównych oraz należne odsetki umowne (k.: 30.780-30.781, t. 167 – odpis postanowienia).
\nNatomiast, postanowieniem z dnia 18 lipca 2002 roku Komornik Sądowy Rewiru XIX przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-śródmieścia w Warszawie, sygn. (...)umorzył postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzyciela (...) S.A. przeciwko (...) Sp. z o.o. oraz W. M. o świadczenie pieniężne wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji (k.: 30.780, t. 167 i k.: 22.928-22.929, t. 127).
\nNadto, z pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.768, t. 167) wynika, że aktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej wynosi:
\nWobec powyższego, Sąd zważył co następuje:
\nMając powyższe na uwadze Sąd, zgodnie z treścią art. 415 § 1 k.p.k., odstąpił od nałożenia obowiązku naprawienia szkody w trybie art. 46 § 1 k.k. w stosunku do W. M. odnośnie do przestępstwa opisanego w jego punkcie 1 (pierwszym) komparycji wyroku (czyn przypisany w punkcie X podpunkt 2 (drugi) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) – w zakresie umowy o świadczenie usług faktoringowych numer (...) z dnia 25 czerwca 1999 roku i umowy o świadczenie usług faktoringowych numer (...) z dnia 25 czerwca 1999 roku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionych umów, prawomocnie orzeczono.
\nNa podstawie ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego w postaci dokumentów Sąd ustalił odnośnie do zarzutu W. M. z punktu 2 aktu oskarżenia dotyczącego:
\nJej podstawą była umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 12 lutego 1999 roku zawarta między (...) sp. z o.o. (w jej imieniu działał W. M.) a (...). Przedmiotem sprzedaży, zgodnie z umową było: 3 sztuki Stacji graficznych (...) produkcji (...) (faktura VAT nr (...) z dnia 15 czerwca 1999 roku), 8 pakietów oprogramowania (...) (faktura VAT nr (...) z dnia 25 lutego 1999 roku), 8 pakietów oprogramowania (...) (faktura VAT nr (...) z dnia 25 lutego 1999 roku) - (k.: 16.001-16.007, k.: 16.039, k.: 16.117, k.: 16.118, tom 88).
\nTytułem zabezpieczenia, na rzecz banku przeniesiono prawa własności ww. rzeczy oraz dokonano przelewu praw z umowy ubezpieczenia przedmiotowych rzeczy (k.: 16.050-16.052, k.: 16.058-16.060, tom 88).
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek Spółki w (...) Oddziale (...) S.A. o nr (...) Bank przelał kwotę 6.819.760,65 zł (k.: 16.179, k.: 16.180, k.: 16.196, k.: 16.198, tom 89).
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 3.576.645,28 zł (k.: 22.144, t. 123).
\nUmowa o świadczenie usług faktoringowych nr (...)zawarta została dnia 14 maja 1999 roku z późniejszymi aneksami (k.: 16.094-16.104, tom 88). Podpisana w imieniu Spółki przez W. M..
\nJej podstawą była Umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 12 lutego 1999 roku zawarta między (...) sp. z o.o. (w jej imieniu działał W. M.) a (...). Przedmiotem sprzedaży, zgodnie z umową było: 12 pakietów oprogramowania (...) (faktura VAT z dnia 14 maja 1999 roku), Stacji graficznych (...) produkcji (...) (faktura VAT nr (...) z dnia 18 sierpnia 1999 roku) - (k.: 16.071-16.077, k.: 16.105, k.: 16.106, tom 88).
\nTytułem zabezpieczenia, na rzecz banku przeniesiono prawa własności ww. rzeczy oraz dokonano przelewu praw z umowy ubezpieczenia przedmiotowych rzeczy (k.: 16.109-16.111, k.: 16.114-16.116, tom 88).
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek Spółki w (...) Oddziale (...) S.A. o nr (...) Bank przelał kwotę 5.107.961,91 zł (k.: 16.192, k.: 16.212, tom 89).
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 2 694 375,00 zł (k.: 24.952-24.954, t. 137).
\nZ załączonej do akt sprawy dokumentacji, poniżej przedstawionej, którą Sąd uznał za wiarygodną, wynika, że bank (...) S.A. wobec spółki (...) Sp. z o.o. dochodził roszczeń na drodze postępowania cywilnego – jak wskazano w piśmie datowanym na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.768v, t. 167) - w zakresie umowy wymienionej w zarzucie z punktu 2 aktu oskarżenia dot. W. M. nr (...)z 14 maja 1999 roku.
\nNa wniosek (...) S.A. – na podstawie tytułu wykonawczego Bankowego Tytułu Egzekucyjnego z 15 lutego 2001 roku, któremu Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi w Warszawie Wydział I Cywilny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2001 roku, sygn. akt I Co 1882/01, nadał klauzulę wykonalności – postępowanie egzekucyjne przeciwko (...) sp. z o.o. prowadził Komornik Sądowy Rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w sprawie o sygn. akt: (...) Z bankowego tytułu egzekucyjnego z dnia 15.02.2001 roku dot. umowy nr (...) (k.: 30.782-30.782v, t. 167) wynika, że na podstawie ksiąg (...) S.A. stwierdza się, że na dzień 15 lutego 2001 roku figuruje w nich wymagalne zadłużenie w stosunku do dłużnika spółki (...) sp. z o.o. (z tytułu niespłacenia należności wynikających z umowy o świadczenie usług faktoringowych nr (...)z dnia 14 maja 1999 roku oraz aneksu nr 1 zawartego w dniu 02 lutego 2000 roku do tejże umowy). Na wymagane zadłużenie składa się m.in. niespłacona należność główna w kwocie 10.000,00 zł wraz z odsetkami (k.: 30.782-30.782v, t. 167).
\nNastępnie, Sąd Rejonowy dla Warszawy-Pragi w Warszawie, Wydział I Cywilny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2001 roku, sygn. akt I Co 1882/01, z wniosku wierzyciela (...) S.A. z udziałem dłużnika (...) Sp. z o.o. nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu z dnia 15 lutego 2001 roku wydanemu przez wierzyciela (...) S.A. Oddział (...) w W. przeciwko dłużnikowi (...) Sp. z o.o. w W. co do kwoty 10.000,00 zł z tytułu niespłaconej należności głównej oraz należne odsetki umowne naliczane od dnia 16 lutego 2001 roku do dnia zapłaty od kwoty 10.000,00 zł (k.: 30.760, t. 167 – odpis postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Pragi w Warszawie, Wydział I Cywilny z dnia 12 grudnia 2001 roku, sygn. akt I Co 1882/01).
\nNatomiast, postanowieniem z dnia 12 lipca 2002 roku Komornik Sądowy Rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. (...), umorzył postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzyciela (...) S.A. przeciwko (...) sp. z o.o. o świadczenie pieniężne wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji (k.: 30.783, t. 167 i k.: 22.928-22.929, t. 127).
\nZ pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.768v, t. 167) wynika, że aktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej wynosi 2.694.375,00 zł (k.: 30.768v, t. 167) Wobec powyższego, Sąd zważył co następuje:
\nMając powyższe na uwadze Sąd, zgodnie z treścią art. 415 § 1 k.p.k., odstąpił od nałożenia obowiązku naprawienia szkody w trybie art. 46 § 1 k.k. w stosunku do W. M. odnośnie do przestępstwa opisanego w jego punkcie 2 (drugim) komparycji wyroku (czyn przypisany w punkcie X podpunkt 1 (pierwszy) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) w części – w zakresie umowy o świadczenie usług faktoringowych numer (...) z dnia 14 maja 1999 roku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionej umowy, prawomocnie orzeczono.
\nNadto, z pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.768v, t. 167) wynika, że odnośnie do umowy o świadczenie usług faktoringowych nr (...) z dnia 26 lutego 1999 roku, to wierzytelność - wobec braku skuteczności w dochodzeniu pierwszej z wierzytelności wobec (...) Sp. z o.o. – nie była dochodzona na drodze postępowania sądowego i egzekucyjnego.
\nAktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej wynosi 3.576.645,28 zł (k.: 30.778v, t. 167).
\nWobec powyższego, Sąd zważył co następuje:
\nMając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał W. M. do naprawienia w części szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w jego punkcie 2 (drugim) komparycji wyroku (czyn przypisany w punkcie X podpunkt 1 (pierwszy) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) poprzez zwrócenie pokrzywdzonemu (...) S.A. kwoty 1.629.272,64 (jeden milion sześćset dwadzieścia dziewięć tysięcy dwieście siedemdziesiąt dwa złote sześćdziesiąt cztery grosze) złotych - z tytułu umowy o świadczenie usług faktoringowych numer (...) z dnia 26 lutego 1999 roku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionej umowy, nie orzeczono, ani nie jest ono przedmiotem innego postępowania.
\nUstalając wysokość szkody wyrządzonej przestępstwem do naprawienia, która obciąża W. M., Sąd podzielił kwotę 3.576.645,28 złotych – stanowiącą aktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej – przez liczbę sprawców, których było łącznie dwóch, bo obok W. M. sprawcą był także nieżyjący obecnie A. M. (1), działający jako dyrektor (...)– co daje kwotę 1.788.322,64 złotych, czyli połowę zadłużenia. Nadto, Sąd odjął od połowy zadłużenia, czyli od kwoty 1.788.322,64 złotych obciążającej W. M., kwotę 159.050,00 złotych, bowiem wyrokiem z dnia 26 października 2016 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XVIII Wydział Karny, pod sygn. akt XVIII K 180/14, na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec wyżej wymienionego przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa, która - odnośnie do przestępstwa opisanego w punkcie 2 (drugim) komparycji wyroku (czyn przypisany W. M. w punkcie X podpunkt 1 (pierwszy) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) - wynosiła 159.050,00 złotych. Zgodnie z przepisami, korzyść majątkowa może obejmować zarówno korzyść dla siebie, jak i dla kogo innego (zob. art. 115 § 4 k.k.). W takiej sytuacji, od połowy kwoty aktualnego stanu zadłużenia w zakresie należności głównej, pozostałego z wyrządzonej szkody przez współsprawców, należało odjąć kwotę, którą dany sprawca uzyskał dla siebie z przestępstwa, aby dodatkowo nie został obciążony odpowiedzialnością materialną będącą wynikiem zaistniałego przestępstwa opisanego w punkcie 2 (drugim) komparycji wyroku (czyn przypisany W. M. w punkcie X podpunkt 1 (pierwszy) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14), gdyż kwota 159.050,00 złotych nie zwiększa kwoty szkody, lecz jest jej częścią.
\nNadto, Sąd uznał, iż mimo że sprawców obciąża solidarnie odpowiedzialność za powstałą szkodę, to jednak kwota szkody nie może w całości obciążać W. M. z uwagi na śmierć drugiego sprawcy, A. M. (1), dlatego zobowiązał wyżej wymienionego tylko w części do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, czyli zobowiązał do zwrócenia pokrzywdzonemu bankowi (...) S.A. połowy kwoty wynikającej z powyżej podanego stanu zadłużenia w zakresie należności głównej, pomniejszonej o kwotę 159.050,00 złotych prawomocnie orzeczoną wobec wyżej wymienionej tytułem przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z danego przestępstwa opisanego w punkcie 2 (drugim) komparycji wyroku (czyn przypisany W. M. w punkcie X podpunkt 1 (pierwszy) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14), otrzymując kwotę 1.629.272,64 złotych.
\nNa podstawie ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego w postaci dokumentów Sąd ustalił odnośnie do zarzutu W. M. z punktu 3 aktu oskarżenia dotyczącego:
\nJej podstawą była umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 12 lipca 1999 roku zawarta między (...) z siedzibą w N. (w jej imieniu działał K. P.) a (...)S.A. (w jej imieniu działał W. M.). Przedmiotem transakcji była substancja o nazwie metilina (...) ((...) 2,86 g) – faktura VAT nr (...) z dnia 28 września 1999 roku (k.: 17.999-18.003, k.: 18.166-18.168, tom 100).
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek Spółki w(...)Oddziale (...) S.A. o nr (...)Bank przelał kwotę 3.174.508,46 zł (k.: 17.963, k.: 17.977, tom 99).
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 3.386.288,81 zł (k.: 24.952-24.954, t. 137).
\nUmowa o świadczenie usług faktoringowych nr (...) zawarta została dnia 27 września 1999 roku z późniejszymi aneksami (k.: 18.-194-18.202, k.: 18.320-18.321, tom 101). Podpisana w imieniu Spółki przez W. M..
\nJej podstawą była umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 14 lipca 1999 roku zawarta między (...) z siedzibą w N. (w jej imieniu działał K. P.) a (...) S.A. (w jej imieniu działał W. M.). Przedmiotem transakcji była substancja o nazwie (...) 97% ((...) 2,14 g) – faktura VAT nr (...) z dnia 27 września 1999 roku (k.: 18.178-18.182, 18.346, tom 101).
\nW związku z zabezpieczeniem roszczeń banku z ww. umowy, wystawiony został czek in blanco, poręczony przez W. M. i K. G. (1). Na rzecz banku przelano także prawa z polisy nr (...), dokumentującej ubezpieczenie transportu 2,14 g metiliny (...) (HPLC) na trasie P. – republika (...) (k.: 18.223-18.224, k.: 18.225-18.226, k.: 18.235, k.: 18.237, k.: 18.343-18.344, k.: 18.345, tom 101).
\nNie ma jakichkolwiek dowodów na przekroczenie przez ww. substancję granicy polskiej.
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek Spółki w (...) Oddziale (...) S.A. Bank przelał kwotę 2.375.331,51 zł (k.: 17.964, k.: 17.978, tom 99).
\nNastępnie z rachunku Spółki dokonano następujących przelewów:
\nZ konta Spółki wypłacono kwotę 573.850,00 zł w ramach realizacji czeków imiennych. W tym kwotę 448.450,00 zł wypłacił W. M..
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 3.453.508,03 zł (k.: 22.141, t. 123).
\nZ załączonej do akt sprawy dokumentacji, poniżej przedstawionej, którą Sąd uznał za wiarygodną, wynika, że bank (...) S.A. wobec spółki (...) S.A., reprezentowanej przez W. M. dochodził roszczeń na drodze postępowania cywilnego – jak wskazano w piśmie datowanym na dzień 13 stycznia 2016 roku (m.in. k. 30.449-30.450, t. 165) oraz w piśmie datowanym na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.768, t. 167) - w zakresie umowy wymienionej w zarzucie z punktu 3 aktu oskarżenia dot. osk. W. M. nr(...) z 27 września 1999 roku, która została wypowiedziana pismem z 10.02.2000 roku.
\nNa wniosek (...) S.A. – na podstawie tytułu wykonawczego Bankowego Tytułu Egzekucyjnego z 28 kwietnia 2000 roku, któremu Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie Wydział I Cywilny postanowieniem z dnia 18 września 2001 roku, sygn. akt I Co 908/00, nadał klauzulę wykonalności – postępowanie egzekucyjne przeciwko (...) S.A. i W. M. prowadził Komornik Sądowy Rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Pragi w Warszawie w sprawie o sygn. akt: (...).
\nZ bankowego tytułu egzekucyjnego z dnia 28.04.2000 roku dot. umowa (...) (k.: 30.776-30.778, t. 167) wynika, że na podstawie ksiąg (...) S.A. stwierdza się, że na dzień 20 kwietnia 2000 roku figuruje w nich wymagalne zadłużenie w stosunku do dłużników solidarnych: (...)S.A. (z tytułu umowy o świadczenie usług faktoringowych nr (...)z dnia 27 września 1999 roku oraz aneksu nr 1 zawartego w dniu 02 lutego 2000 roku do tejże umowy) i W. M. (z tytułu poręczenia cywilnego z dnia 27 września 1999 roku umowy o świadczenie usług faktoringowych nr (...) z dnia 27 września 1999 roku oraz aneksu nr 1 zawartego do tejże umowy w dniu 02 lutego 2000 roku). Na wymagane zadłużenie składa się m.in. niespłacona należność główna w kwocie 3.386.288,81 zł wraz z odsetkami (k.: 30.776-30.778, t. 167). Następnie, bankowemu tytułowi wykonawczemu nadano klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 18 września 2001 roku, sygn. akt I Co 908/00 (k.: 30.778-30.779, t. 167) - stanowiącą tytuł wykonawczy.
\nZ postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 18 września 2001 roku, sygn. akt I Co 908/00, wynika, że nadano klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu w dniu 28 kwietnia 2000 roku przez (...) S.A. Oddział (...) w W. przeciwko dłużnikom: (...)S.A. i W. M., na mocy której dłużnicy winni zapłacić solidarnie na rzecz wierzyciela (...) S.A. niespłaconą należność główną w kwocie 3.386.288,81 zł wraz z odsetkami (k.: 30.778-30.779, t. 167).
\nNastępnie, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2002 roku Komornik Sądowy Rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Pragi w Warszawie, sygn. (...), umorzył postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzyciela (...) S.A. przeciwko W. M. oraz (...) S.A. o świadczenie pieniężne wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji (k.: 30.775, t. 167) Z pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.768, t. 167) wynika, że aktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej wynosi 1.453.319,82 zł (k.: 30.767v-30.768, t. 167) Wobec powyższego, Sąd zważył co następuje:
\nMając powyższe na uwadze Sąd, zgodnie z treścią art. 415 § 1 k.p.k., odstąpił od nałożenia obowiązku naprawienia szkody w trybie art. 46 § 1 k.k. w stosunku do W. M. odnośnie do przestępstwa opisanego w jego punkcie 3 (trzecim) komparycji wyroku (czyn przypisany w punkcie X podpunkt 3 (trzeci) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) w części – w zakresie umowy o świadczenie usług faktoringowych numer(...) z dnia 27 września 1999 roku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionej umowy, prawomocnie orzeczono.
\nRównież, z pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.768, t. 167) wynika, że odnośnie do umowy o świadczenie usług faktoringowych nr (...) z dnia 27 września 1999 roku, która została wypowiedziana pismem z 10 lutego 2000 roku, to wierzytelność - wobec braku skuteczności w dochodzeniu pierwszej z wierzytelności wobec (...) Sp. z o.o. – nie była dochodzona na drodze postępowania sądowego i egzekucyjnego.
\nAktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej wynosi 1.118.450,55 zł (k.: 30.768, t. 167).
\nWobec powyższego, Sąd zważył co następuje:
\nMając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał W. M. do naprawienia w części szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w jego punkcie 3 (trzecim) komparycji wyroku (czyn przypisany w punkcie X podpunkt 3 (trzeci) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) poprzez zwrócenie pokrzywdzonemu (...) S.A. kwoty 108.775,27 (sto osiem tysięcy siedemset siedemdziesiąt pięć złotych dwadzieścia siedem groszy) złotych - z tytułu umowy o świadczenie usług faktoringowych numer (...) z dnia 27 września 1999 roku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionej umowy, nie orzeczono, ani nie jest ono przedmiotem innego postępowania.
\nUstalając wysokość szkody wyrządzonej przestępstwem do naprawienia, która obciąża W. M., Sąd podzielił kwotę 1.118.450,55 złotych – stanowiącą aktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej – przez liczbę sprawców, których było łącznie dwóch, bo obok W. M. sprawcą był także nieżyjący obecnie K. G. (1) – co daje kwotę 559.225,27 złotych, czyli połowę zadłużenia. Nadto, Sąd odjął od połowy zadłużenia, czyli od kwoty 559.225,27 złotych obciążającej W. M., kwotę 450.450,00 złotych, bowiem wyrokiem z dnia 26 października 2016 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XVIII Wydział Karny, pod sygn. akt XVIII K 180/14, na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec wyżej wymienionego przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa, która - odnośnie do przestępstwa opisanego w punkcie 3 (trzecim) komparycji wyroku (czyn przypisany W. M. w punkcie X podpunkt 3 (trzeci) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) - wynosiła 450.450,00 złotych. Zgodnie z przepisami, korzyść majątkowa może obejmować zarówno korzyść dla siebie, jak i dla kogo innego (zob. art. 115 § 4 k.k.). W takiej sytuacji, od połowy kwoty aktualnego stanu zadłużenia w zakresie należności głównej, pozostałego z wyrządzonej szkody przez współsprawców, należało odjąć kwotę, którą dany sprawca uzyskał dla siebie z przestępstwa, aby dodatkowo nie został obciążony odpowiedzialnością materialną będącą wynikiem zaistniałego przestępstwa opisanego w punkcie 3 (trzecim) komparycji wyroku (czyn przypisany W. M. w punkcie X podpunkt 3 (trzeci) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14), gdyż kwota 450.450,00 złotych nie zwiększa kwoty szkody, lecz jest jej częścią.
\nNadto, Sąd uznał, iż mimo że sprawców obciąża solidarnie odpowiedzialność za powstałą szkodę, to jednak kwota szkody nie może w całości obciążać W. M. z uwagi na śmierć drugiego sprawcy, A. M. (1), dlatego zobowiązał wyżej wymienionego tylko w części do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, czyli zobowiązał do zwrócenia pokrzywdzonemu bankowi (...) S.A. połowy kwoty wynikającej z powyżej podanego stanu zadłużenia w zakresie należności głównej, pomniejszonej o kwotę 450.450,00 złotych prawomocnie orzeczoną wobec wyżej wymienionej tytułem przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z danego przestępstwa opisanego w punkcie 3 (trzecim) komparycji wyroku (czyn przypisany W. M. w punkcie X podpunkt 3 (trzeci) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14), otrzymując kwotę 108.775,27 złotych.
\nWobec treści pisma (...) S.A. datowanego na dzień 13 stycznia 2016 roku (m.in. k. 30.449-30.450, t. 165) zawierającego wniosek o naprawienie wyrządzonej (...) S.A. szkody, to postępowanie w zakresie czynu z punktu 4 aktu oskarżenia W. M. - Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14, na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umorzył.
\nA. M. (3) Na podstawie ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego w postaci dokumentów Sąd ustalił odnośnie do zarzutu A. M. (3) z punktu 2 aktu oskarżenia dotyczącego:
\nJej podstawą była umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 12 lutego 1999 roku zawarta między PPH (...) sp. z o.o. (w jej imieniu działała A. M. (3)) a (...). Przedmiotem transakcji były 24 sztuki oprogramowania D. C. (faktura VAT nr (...) z dnia 17 sierpnia 1999 roku) - (k.: 16.632-16.636, k.: 16.653, tom 92).
\nTytułem zabezpieczenia roszczeń banku przeniesiono na jego rzecz własność ww. rzeczy będących przedmiotem transakcji (k.: 16.656-16.658, tom 92).
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek Spółki w (...) Oddziale (...) S.A. o nr (...) Bank przelał kwotę 6.361.573,75 zł (k.: 10.710, k.: 16.717, tom 92).
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 3.144.877,68 zł (k.: 22.103, t. 123).
\nUmowa o świadczenie usług faktoringowych nr (...) zawarta została dnia 12 maja 1999 roku z późniejszymi aneksami (k.: 16.666-16.673, k.: 16.695-16.696, tom 92). Podpisana w imieniu Spółki przez A. M. (3).
\nJej podstawą była umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 12 lutego 1999 roku zawarta między PPH (...) sp. z o.o. (w jej imieniu działała A. M. (3)) a (...) Przedmiotem transakcji były 24 sztuki oprogramowania (...) (faktura VAT nr (...) z dnia 17 sierpnia 1999 roku) - (k.: 16.632-16.636, k.: 16.680, tom 92).
\nTytułem zabezpieczenia roszczeń banku przeniesiono na jego rzecz własność ww. rzeczy będących przedmiotem transakcji (k.: 16.686, tom 92).
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek Spółki w (...) Oddziale (...) S.A. o nr (...) Bank przelał kwotę 6.315.265,75 zł (k.: 10.710, k.: 16.721, tom 92).
\nNastępnie z rachunku spółki dokonano przelewów:
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 3.149.732,00 zł (k.: 24.952-24.954, t. 137).
\nZ załączonej do akt sprawy dokumentacji, poniżej przedstawionej, którą Sąd uznał za wiarygodną, w tym z pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.770v, t. 167) wynika, że postanowieniem z dnia 14 grudnia 2005 roku Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy XVII Wydział Gospodarczy, sygn. akt XVII GU 569/05, ogłosił upadłość Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) Sp. z o.o. w W. obejmującą likwidację majątku dłużnika.
\nSyndyk masy upadłościowej Spółki spieniężył jej majątek, tj. nieruchomość o pow. 2 300 m 2 położoną w J. (gmina P.) oraz dokonał podziału funduszy masy upadłości. W toku postępowania upadłościowego bank otrzymał z tego środki w kwocie 49.000,00 złotych (k.: 22.928-22.929, t. 127).
\nNastępnie, Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy, Wydział X Gospodarczy postanowieniem z dnia 26 lutego 2007 roku, w sprawie o sygn. akt X GUp 206/06, stwierdził zakończenie postępowania upadłościowego Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (k.: 30.816, t. 167).
\nWobec powyższego, Sąd zważył co następuje:
\nMając powyższe na uwadze Sąd, zgodnie z treścią art. 415 § 1 k.p.k., odstąpił od nałożenia obowiązku naprawienia szkody w trybie art. 46 § 1 k.k. w stosunku do A. M. (3) odnośnie do przestępstwa opisanego w jej punkcie 2 (drugim) komparycji wyroku (czyn przypisany w punkcie XI podpunkt 3 (trzeci) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) – w zakresie umów numer (...) o świadczenie usług faktoringowych z dnia 12 maja 1999 roku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionych umów, prawomocnie orzeczono w toku postępowania upadłościowego.
\nNa podstawie ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego w postaci dokumentów Sąd ustalił odnośnie do zarzutu A. M. (3) z punktu 3 aktu oskarżenia dotyczącego umowy o świadczenie usług faktoringowych nr (...), to umowa o świadczenie usług faktoringowych nr (...) zawarta została przez (...)Oddział (...) (obecnie (...) S.A.) ze spółką (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.
\nJej podstawą była umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 12 stycznia 1999 roku zawarta między (...) sp. z o.o. (w jej imieniu działał K. G. (1)) a (...). Przedmiot dostaw na rzecz (...) w związku z tą umową udokumentowano fakturami VAT nr (...) z dnia 22 lutego 1999 roku oraz nr (...) i nr (...) z dnia 07 czerwca 1999 roku (k.: 13.731-13.733, k.: 13.832, k.: 13.844, k.: 13.857, k.: 13.862, k.: 13.863, tom 74). Z odbioru przedmiotów został sporządzony protokół dnia 07 czerwca 1999 roku (k.: 13.864, tom 74).
\nDla zabezpieczenia roszczeń banku dokonano przelewu na rzecz (...) S.A. praw z polisy ubezpieczenia przedmiotu leasingu nr (...) i nr (...) z dnia 09 czerwca 1999 roku oraz nr (...) i nr (...) z dnia 24 lutego 1999 roku i przeniesiono własność przedmiotów objętych dostawami na bank (k.: 13.842-13.843, k.: 13.853-13.856, k.: 13.865-13.867, k.: 13.868-13.869, k.: 13.871-13.875, tom 74).
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek (...) nr (...) w (...) Oddziale (...) S.A Bank przelał kwotę 7.685.927,16 zł (k.: 14.020, k.: 14.025, k.: 14.056, k.: 14.057, tom 75).
\nPo zaksięgowaniu na rachunku bankowym Spółki pieniędzy przelanych przez bank, dokonano następujących przelewów:
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 4.033.448,17 zł (k.: 24.952-24.954, t. 137).
\nZ załączonej do akt sprawy dokumentacji, poniżej przedstawionej, którą Sąd uznał za wiarygodną, w tym z pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.771, t. 167) wynika, że wierzytelność wynikająca z umowy o świadczenie usług faktoringowych nr (...) z dnia 23 lutego 1999 roku – wobec braku skuteczności w dochodzeniu pierwszej z wierzytelności wobec (...) Sp. z o.o., czyli w zakresie umowy o przelew wierzytelności leasingowej nr (...) zawartej przez (...) Oddział (...) (obecnie (...) S.A.) ze spółką (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. w dniu 02 września 1998 roku – nie była dochodzona na drodze postępowania sądowego i egzekucyjnego.
\nAktualny stan zadłużenia, w zakresie należności głównej, wynosi 4.033.448,17 zł (k.: 30.770v, t. 167).
\nNadto, z pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.771, t. 167) wynika, że w dniu 02 lipca 2002 roku Skarb Państwa (...)wystąpiła do Sądu Okręgowego w Warszawie z pozwem o stwierdzenie nieważności umowy o świadczenie usług faktoringowych nr (...) z dnia 23 lutego 1999 roku i umowy o przelew wierzytelności leasingowej nr (...) z dnia 02 września 1998 roku. Stroną pozwaną był (...)/Bank. (...) S.A. oraz (...)/ (...) Sp. z o.o. (...) była Dłużnikiem z tytułu umowy wieloletniej o dostawę towarów z dnia 08 lutego 1999 roku i umowy leasingowej nr (...) z dnia 06 lipca 1998 roku.
\nPowód podniósł, że umowa wieloletnia o dostawę towarów z dnia 08 lutego 1999 roku i umowa leasingu nr (...) z dnia 06 lipca 1998 roku zostały zawarte dla pozoru oraz wskazał, iż wyrokiem zaocznym Sądu Okręgowego w Warszawie I Wydział Cywilny z dnia 28.06.2002 roku, sygn. akt I C 288/02, stwierdzono nieważność tychże umów.
\nWyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie II Wydział Cywilny z dnia 21 maja 2003 roku, sygn. akt II C 1389/02, oddalono powództwo. Wyżej wymienione orzeczenie było przedmiotem apelacji powoda. Następnie, Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 21 września 2004 roku, sygn. akt I ACa 59/04, zmienił wyrok sądu I instancji w całości i uznał umowę o świadczenie usług faktoringowych nr (...) z dnia 23 lutego 1999 roku i umowę o przelew wierzytelności leasingowej nr (...) z dnia 02 września 1998 roku za nieważne. Złożona przez (...) S.A. skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania, postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt I WCK 569/04.
\nWobec powyższego, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie I Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 21 września 2004 roku, sygn. akt I ACa 59/04, oznacza, że wyżej wymienione umowy są nieważne, a tym samym wynikające z nich wierzytelności.
\nWobec powyższego, Sąd zważył co następuje:
\nMając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał A. M. (3) do naprawienia w części szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w jej punkcie 3 (trzecim) komparycji wyroku (czyn przypisany w punkcie XI podpunkt 2 (drugi) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) poprzez zwrócenie pokrzywdzonemu (...) S.A. kwoty 1.344.482,72 (jeden milion trzysta czterdzieści cztery tysiące czterysta osiemdziesiąt dwa złote siedemdziesiąt dwa grosze) złotych - z tytułu umowy o świadczenie usług faktoringowych numer (...) z dnia 23 lutego 1999 roku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionej umowy, nie orzeczono, ani nie jest ono przedmiotem innego postępowania.
\nUstalając wysokość szkody wyrządzonej przestępstwem do naprawienia, która obciąża A. M. (3), Sąd podzielił kwotę 4.033.448,17 złotych – stanowiącą aktualny stan zadłużenia w zakresie należności głównej – przez liczbę sprawców, których było łącznie trzech, bo obok A. M. (3) sprawcami byli także: nieżyjący obecnie A. M. (1) działający jako dyrektor (...) oraz nieżyjący obecnie K. G. (1) działający w imieniu i na rzecz (...) Sp. z o.o. – co daje kwotę 1.344.482,72 złotych, czyli 1/3 zadłużenia. Zgodnie z przepisami, korzyść majątkowa może obejmować zarówno korzyść dla siebie, jak i dla kogo innego (zob. art. 115 § 4 k.k.).
\nNadto, Sąd uznał, iż mimo że sprawców obciąża solidarnie odpowiedzialność za powstałą szkodę, to jednak kwota szkody nie może w całości obciążać A. M. (3) z uwagi na śmierć pozostałych dwóch sprawców, A. M. (1) i K. G. (1), dlatego zobowiązał wyżej wymienioną tylko w części do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, czyli zobowiązał do zwrócenia pokrzywdzonemu bankowi (...) S.A. 1/3 kwoty wynikającej z powyżej podanego stanu zadłużenia w zakresie należności głównej, czyli kwoty 1.344.482,72 złotych.
\nNa podstawie ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego w postaci dokumentów Sąd ustalił odnośnie do zarzutu A. M. (3) z punktu 4 aktu oskarżenia dotyczącego umowy o przelew wierzytelności leasingowej nr (...), że umowa o przelew wierzytelności leasingowej nr (...) zawarta została przez (...) Oddział (...) (obecnie (...) S.A.) ze spółką (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.
\nJej podstawą była umowa leasingu (stanowisko do generowania symulacji pola walki opartego na grafice 32-bitowej, działające w czasie rzeczywistym) nr (...) z dnia 06 lipca 1998 roku zawarta między (...) sp. z o.o. (w jej imieniu działał K. G. (1)) a (...). Potwierdzeniem leasingu była faktura VAT nr (...) z dnia 03 lipca 1998 roku. Dla zabezpieczenia roszczeń banku dokonano przelewu na rzecz (...) S.A. praw z polisy ubezpieczenia przedmiotu leasingu nr (...) z dnia 02 września 1998 roku i przeniesiono własność przedmiotów objętych leasingiem na bank (k.: 13.781-13.783, k.: 13.785-13.786, tom 74).
\nW związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na rachunek (...) nr (...) w (...) Oddziale (...) S.A Bank przelał kwotę 2.497.708,26 zł (k.: 13.969, tom 75).
\nZadłużenie w kapitale głównym z tytuły przedmiotowej umowy wynosiło na dzień 25 listopada 2013 roku 1.143.922,76 zł (k.: 24.952-24.954, t. 137).
\nZ załączonej do akt sprawy dokumentacji, poniżej przedstawionej, którą Sąd uznał za wiarygodną, w tym z pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.770v, t. 167) wynika, że postępowanie egzekucyjne dotyczyło umowy o przelew wierzytelności leasingowej nr (...) z dnia 02 września 1998 roku.
\nSąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 12 listopada 2001 roku, sygn. akt I Nc 217/01, na skutek pozwu (...) S.A. – nakazał pozwanym (...) sp. z o.o. i A. M. (3) solidarnie zapłacić powodowi (...) S.A. kwotę 1.695.491,43 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 26 stycznia 2001 roku do dnia zapłaty (k.: 30.814, t. 167 – odpis nakazu zapłaty).
\nZ pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.770v, t. 167) wynika, że na wniosek (...) S.A. na podstawie tytułu wykonawczego nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w dniu 12 listopada 2001 roku, sygn. akt I Nc 217/01 - opatrzonego klauzulą wykonalności Sądu Okręgowego w Warszawie I Wydział Cywilny z 01.10.2002 roku – postępowanie egzekucyjne przeciwko (...) sp. z o.o. i A. M. (3) prowadził Komornik Sądowy Rewiru XIX przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia pod sygn. akt (...) Następnie, postanowieniem z dnia 06 stycznia 2003 roku Komornik Sądowy Rewiru XIX przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia, sygn. akt (...), umorzył postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzyciela (...) S.A. przeciwko (...) sp. z o.o. i A. M. (3) wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji (k.: 30.815, t. 167 i k.: 22.928-22.929 t. 127).
\nZ pisma (...) S.A. datowanego na dzień 31 stycznia 2023 roku (k.: 30.767-30.770v, t. 167) wynika, że aktualny stan zadłużenia, w zakresie należności głównej, wynosi 1.143.922,76 zł (k.: 30.770v, t. 167).
\nWobec powyższego, Sąd zważył co następuje:
\nMając powyższe na uwadze Sąd, zgodnie z treścią art. 415 § 1 k.p.k., odstąpił od nałożenia obowiązku naprawienia szkody w trybie art. 46 § 1 k.k. w stosunku do A. M. (3) odnośnie do przestępstwa opisanego w jej punkcie 4 (czwartym) komparycji wyroku (czyn przypisany w punkcie XI podpunkt 1 (pierwszy) sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14) – w zakresie umowy o przelew wierzytelności leasingowej numer (...) z dnia 02 września 1998 roku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, dotyczącego wyżej wymienionej umowy, prawomocnie orzeczono.
\nNa podstawie ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego w postaci dokumentów Sąd ustalił odnośnie do zarzutu A. M. (3) z punktu 1 aktu oskarżenia dotyczącego tego, że w okresie od dnia 29 grudnia 1998 roku do dnia 23 listopada 1999 roku, w W., działając jako poręczyciel weksla in blanco wystawionego przez (...) S.A. z siedzibą w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. G. (1), działającym w imieniu i na rzecz (...) S.A. oraz nieżyjącym obecnie A. M. (1) działającym jako Dyrektor (...), doprowadziła (...) Oddział (...) (obecnie (...) S.A.) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie co najmniej 2.781.930,59 zł poprzez zawarcie przez (...) S.A. z pokrzywdzonym bankiem umowy numer (...) o przelew wierzytelności leasingowych z późniejszym aneksem z dnia 23.11.1999 roku – że z postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 03 września 2001 roku, sygn. akt I Co 1257/01, wynika, że nadano klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu dnia 16 maja 2001 roku przez (...) S.A. Oddział (...) w W. przeciwko dłużnikom: (...) S.A., K. G. (1) i A. M. (3), na mocy której dłużnicy winni zapłacić solidarnie na rzecz wierzyciela (...) S.A. kwotę 5.956.567,41 zł wraz z odsetkami umownymi od kwoty 4.890.847,15 zł za okres od 23 sierpnia 2000 roku (k.: 30.917-30.918, t. 168).
\nZ powyższego wynika, że nie ma podstaw do nałożenia obowiązku naprawienia szkody w trybie art. 46 § 1 k.k. w stosunku do A. M. (3) odnośnie do przestępstwa opisanego w jej punkcie 1 komparycji wyroku, bowiem o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, prawomocnie orzeczono.
\nWobec treści pisma (...) S.A. datowanego na dzień 13 stycznia 2016 roku (m.in. k. 30.449-30.450, t. 165) zawierającego wniosek o naprawienie wyrządzonej (...) S.A. szkody, to postępowanie w zakresie czynu z punktu 5 aktu oskarżenia A. M. (3) - Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2016 roku, sygn. akt XVIII K 180/14, na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umorzył.
\nSąd zwolnił wyżej wymienionych od ponoszenia kosztów postępowania w sprawie, które przejął na rachunek Skarbu Państwa.
\nSąd, na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. § 2 ust 1 i 2, § 3, § 4 ust. 1-3 oraz § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu - zasądził od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 1.620,00 (jednego tysiąca sześciuset dwudziestu) złotych plus podatek VAT dla adwokat K. P. z tytułu kosztów nieopłaconej przez stronę pomocy prawnej udzielonej z urzędu obecnie już skazanemu W. M. w niniejszej sprawie, przy uwzględnieniu liczby terminów rozpraw z udziałem obrońcy.
\nRównież, Sąd na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. § 2 ust 1 i 2, § 3, § 4 ust. 1-3 oraz § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu - zasądził od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 1.800,00 (jednego tysiąca ośmiuset) złotych plus podatek VAT dla adwokat A. M. (4) z tytułu kosztów nieopłaconej przez stronę pomocy prawnej udzielonej z urzędu obecnie już skazanemu J. P. w niniejszej sprawie, przy uwzględnieniu liczby terminów rozpraw z udziałem obrońcy.
\nMając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
\nSSO Izabela Ledzion