w okresie od 3 września 2015 roku do 24 lutego 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych wspólnie z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy opisanej w pkt I, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, urządzał bez koncesji, w lokalu o nazwie A. C. przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na dwóch automatach: (...) M. nr (...), A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s.
\nCXXXIII. w okresie od 3 września 2015 roku do 6 czerwca 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych wspólnie z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy opisanej w pkt I, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, urządzał bez koncesji, w lokalu o nazwie O. (...) przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na dwóch automatach: A. G. (1) nr (...), H. S. nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s.
\nCXXXIV. w okresie od 3 września 2015 roku do 27 czerwca 2016 roku w O., B., B., K., L. i N. województwa (...) oraz w innych ustalonych miejscach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, brała udział w zorganizowanej grupie, w skład której wchodzili T. W., P. D., T. J., D. R., D. S. (1), D. P. (1), K. P., D. P. (2), R. M., W. S. (1), M. S., A. L., K. D., P. S. (2), W. B., S. A. oraz inna ustalona z imienia i nazwiska osoba, co do której toczy się odrębne postępowanie przygotowawcze, a także inne bliżej nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych polegających na urządzaniu gier hazardowych na automatach wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, stanowiących przedmiot czynu zabronionego z art. 107 § 1 i 3 k.k.s., pełniąc w niej określoną i powierzoną jej rolę związaną z funkcjonowaniem lokalu z automatami do gier hazardowych w B. przy ulicy (...) o nazwie B. and (...), polegającą na wykonywaniu czynności dotyczących zaopatrzeniem lokalu w automaty do gier hazardowych, dostarczanych i odbieranych przez D.
\nP. (2), a także czynności związanych z przyjmowaniem do pracy osób do obsługi lokalu i wydawaniem im poleceń, wypłacaniem graczom wygranych, dokonywaniem rozliczeń automatów z udziałem P. D., jak i na wykonywaniu czynności zmierzających do zamknięcia lokalu i wyłączeniu maszyn w celu uniknięcia kontroli celnej oraz wykonywaniu innych czynności związanych z działalnością powyższego punktu, przy czym finalnie zorganizowana grupa osiągnęła łączny zysk z prowadzonej działalności przestępczej w wysokości co najmniej 122.663,00 złotych, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.;
\nCXXXV. w okresie od 3 września 2015 roku do 3 marca 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, wspólnie i w porozumieniu z T. J., T. W., P. D. i A. W., czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, urządzał bez koncesji, w lokalu o nazwie W. (...) przy ulicy (...) w P., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na pięciu automatach: A. G. (1) nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz (...) M. nr (...), A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXXXVI. w okresie od 3 września 2015 roku do 3 grudnia 2015 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, wspólnie i w porozumieniu z T. J., T. W., P. D. , A. W. i S. A., urządzał bez koncesji, w lokalu o nazwie J. przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na czterech automatach: (...) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz (...) nr (...), A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXXXVII. w okresie od 3 września 2015 roku do 23 czerwca 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, wspólnie i w porozumieniu z T. J., T. W., P. D. i A. W., czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, urządzał bez koncesji, w lokalu o nazwie J. przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na trzech automatach: (...) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. G. (1) (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXXXVIII. w okresie od 3 września 2015 roku do 18 maja 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, wspólnie i w porozumieniu z T. J., T. W., P. D. i A. W., czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, urządzał bez koncesji, w lokalu J. przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na pięciu automatach: (...) M. C. nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) i K. nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s CXXXIX. w okresie od 3 września 2015 roku do 23 czerwca 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, wspólnie i w porozumieniu z T. J., T. W., P. D. i A. W., czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, urządzał bez koncesji, w lokalu bez nazwy przy bloku (...) na ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na sześciu automatach: A. G. (1) nr (...) oraz (...) M. nr PL (...), (...) M. nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...), A. nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXL. w okresie od 3 września 2015 roku do 23 czerwca 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, wspólnie i w porozumieniu z T. J., T. W., P. D. i A. W., czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, urządzał bez koncesji, w lokalu bez nazwy przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na czterech automatach: A. G. (1) (...), A. G. (1) nr (...) oraz (...) M. nr PL (...), A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXLI. w okresie od 3 września 2015 roku do 10 czerwca 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, z T. J., T. W., P. D. i A. W., czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, urządzał bez koncesji, w lokalu o nazwie L. (...) przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na dwóch automatach: A. G. (1) nr (...) oraz A. nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXLII. w okresie od 3 września 2015 roku do 27 czerwca 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, prowadząc działalność gospodarczą pod firmą (...) z/s w O. i w związku z tym wydzierżawiając pod automaty część powierzchni w lokalu na podstawie umowy z dnia 31.05.2015 r. z (...) Sp. z o.o., udzielił pomocy T. W., P. D., A. G. (2) , D. P. (1) i D. P. (2) do urządzania gier hazardowych w lokalu o nazwie J. na (...) przy ulicy (...) w O., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, na dwudziestu trzech automatach: A. G. (1) nr (...), (...) nr (...), A. G. (1) nr (...), A. M. F. nr (...) oraz (...) nr (...), (...) M. nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. H. M. (...) nr PL (...), A. H. M. F. nr (...), A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXLIII. w okresie od 3 września 2015 roku do 27 czerwca 2016 roku w O., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą firmy (...) i w związku z tym wydzierżawiając pod automaty część powierzchni w lokalu w O. przy ul. (...) na podstawie umowy z dnia 01.09.2015 r. spółce (...) oraz świadcząc usługi serwisowe dla podmiotu (...) Serwis sp. z o.o., udzieliła pomocy T. W., P. D., A. G. (2), D. S. (1) i D. R. do urządzania gier hazardowych w lokalu (...) w O. przy ul. (...), wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, na trzech automatach: C. G. nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXLIV. w okresie od 3 września 2015 roku do 9 listopada 2015 roku w N., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą firmy (...) oraz świadcząc usługi serwisowe dla podmiotu (...) Serwis sp. z o.o., udzieliła pomocy T. W., P. D., A. G. (2), D. S. (1) i D. R. do urządzania gier hazardowych w pawilonie przy ulicy (...) w N., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, na trzech automatach: A. nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXLV. w okresie od 3 września 2015 roku do 9 września 2015 roku w K., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą firmy (...) oraz świadcząc usługi serwisowe dla podmiotu (...) Serwis sp. z o.o., udzieliła pomocy T. W., P. D., A. G. (2), D. S. (1) i D. R. do urządzania gier hazardowych w lokalu o nazwie R. (...) przy ulicy (...) w K., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, na dwóch automatach: A. G. (1) nr (...) oraz (...) M. (...) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXLVI. w okresie od 3 września 2015 roku do 8 maja 2016 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych wspólnie z innymi osobami oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc pracownikiem lokalu zatrudnionym przez (...) Sp. z o.o., do którego obowiązków należało wypłacanie wygranych pieniężnych klientom punktu grającym na automatach, dokonywanie otwarcia i zamknięcia lokalu, w tym przed ewentualną kontrolą celników, robienie zdjęć i spisywanie liczników automatów, wydawanie automatów do gier, przekazywanie informacji odnośnie kontroli celnej w lokalu, wypłacanie środków pieniężnych w charakterze pożyczki pracownikom innych lokali z automatami do gier, urządzała bez koncesji, w lokalu o nazwie K. przy ulicy (...) w O., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na dziewięciu automatach: P. G. nr (...), A. G. (1) nr (...), A. H. M. (...) nr (...) oraz (...) nr (...) , tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXLVII. w okresie od 4 listopada 2015 roku do 18 maja 2016 roku w S. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc osobą zatrudnioną przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. na stanowisku brand manager i w związku z tym będąc upoważnionym w imieniu (...) Sp. z o.o. do odbioru dokumentacji procesowej, a następnie jej dostarczenia osobom kierującym działalnością spółki, oraz będąc upoważnionym do uczestnictwa w czynnościach kontrolnych funkcjonariuszy Służby Celnej lokali z automatami do gier hazardowych udzielił pomocy T. W., P. D., A. W. , T. J. i D. K. do urządzania gier hazardowych w lokalu J. przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na trzech automatach: A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) i K. nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXLVIII. w okresie od 4 listopada 2015 roku do 23 czerwca 2016 roku w S. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc osobą zatrudnioną przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. na stanowisku brand manager i w związku z tym będąc upoważnionym w imieniu (...) Sp. z o.o. do odbioru dokumentacji procesowej, a następnie jej dostarczenia osobom kierującym działalnością spółki, oraz będąc upoważnionym do uczestnictwa w czynnościach kontrolnych funkcjonariuszy Służby Celnej lokali z automatami do gier hazardowych udzielił pomocy T. W., P. D., A. W., T. J. i D. K. do urządzania gier hazardowych w lokalu bez nazwy przy bloku (...) na ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na czterech automatach: (...) M. nr (...), A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCXLIX. w okresie od 4 listopada 2015 roku do 1 grudnia 2015 roku w S. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc osobą zatrudnioną przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. na stanowisku brand manager i w związku z tym będąc upoważnionym w imieniu (...) Sp. z o.o. do odbioru dokumentacji procesowej, a następnie jej dostarczenia osobom kierującym działalnością spółki, oraz będąc upoważnionym do uczestnictwa w czynnościach kontrolnych funkcjonariuszy Służby Celnej lokali z automatami do gier hazardowych udzielił pomocy T. W., P. D., A. W. i T. J. do urządzania gier hazardowych w lokalu o nazwie K. (...) przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na jednym automacie A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCL. w okresie od 4 listopada 2015 roku do 24 lutego 2016 roku w S. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc osobą zatrudnioną przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. na stanowisku brand manager i w związku z tym będąc upoważnionym w imieniu (...) Sp. z o.o. do odbioru dokumentacji procesowej, a następnie jej dostarczenia osobom kierującym działalnością spółki, oraz będąc upoważnionym do uczestnictwa w czynnościach kontrolnych funkcjonariuszy Służby Celnej lokali z automatami do gier hazardowych udzielił pomocy T. W., P. D., A. W. i T. J. do urządzania gier hazardowych w lokalu o nazwie A. C. przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na dwóch automatach: (...) M. nr (...), A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s CLI. w okresie od 4 listopada 2015 roku do 18 maja 2016 roku w S. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc osobą zatrudnioną przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. na stanowisku brand manager i w związku z tym będąc upoważnionym w imieniu (...) Sp. z o.o. do odbioru dokumentacji procesowej, a następnie jej dostarczenia osobom kierującym działalnością spółki, oraz będąc upoważnionym do uczestnictwa w czynnościach kontrolnych funkcjonariuszy Służby Celnej lokali z automatami do gier hazardowych udzielił pomocy T. W., P. D., A. W. i T. J. do urządzania gier hazardowych w lokalu bez nazwy przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na czterech automatach: (...) M. nr (...), A. G. (1) nr (...), A. G. (1) nr (...) oraz A. 2 nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCLII. w okresie od 4 listopada 2015 roku do 10 czerwca 2016 roku w S. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc osobą zatrudnioną przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. na stanowisku brand manager i w związku z tym będąc upoważnionym w imieniu (...) Sp. z o.o. do odbioru dokumentacji procesowej, a następnie jej dostarczenia osobom kierującym działalnością spółki, oraz będąc upoważnionym do uczestnictwa w czynnościach kontrolnych funkcjonariuszy Służby Celnej lokali z automatami do gier hazardowych udzielił pomocy T. W., P. D., A. W., T. J. i D. K. do urządzania gier hazardowych w lokalu o nazwie L. (...) przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na dwóch automatach: A. G. (1) nr (...) oraz A. nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCLIII. w okresie od 4 listopada 2015 roku do 3 grudnia 2015 roku w S. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc osobą zatrudnioną przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. na stanowisku brand manager i w związku z tym będąc upoważnionym w imieniu (...) Sp. z o.o. do odbioru dokumentacji procesowej, a następnie jej dostarczenia osobom kierującym działalnością spółki, oraz będąc upoważnionym do uczestnictwa w czynnościach kontrolnych funkcjonariuszy Służby Celnej lokali z automatami do gier hazardowych udzielił pomocy T. W., P. D., A. W., T. J. i D. K. oraz S. A. do urządzania gier hazardowych w lokalu o fnazwie J. przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe automacie A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCLIV. w okresie od 4 listopada 2015 roku do 17 listopada 2015 roku w S. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc osobą zatrudnioną przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. na stanowisku brand manager i w związku z tym będąc upoważnionym w imieniu (...) Sp. z o.o. do odbioru dokumentacji procesowej, a następnie jej dostarczenia osobom kierującym działalnością spółki, oraz będąc upoważnionym do uczestnictwa w czynnościach kontrolnych funkcjonariuszy Służby Celnej lokali z automatami do gier hazardowych udzielił pomocy T. W., P. D., A. W., T. J. i D. K. oraz S. A. do urządzania gier hazardowych w lokalu o nazwie (...) przy ulicy (...) w S., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na dwóch automatach: (...) M. nr (...) oraz A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
\nCLV. w okresie od 4 listopada 2015 roku do 3 marca 2016 roku w P. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grach hazardowych, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu i osiągając z tego tytułu dochód o nieustalonej wysokości, będąc osobą zatrudnioną przez (...) Sp. z o.o. z/s w O. na stanowisku brand manager i w związku z tym będąc upoważnionym w imieniu (...) Sp. z o.o. do odbioru dokumentacji procesowej, a następnie jej dostarczenia osobom kierującym działalnością spółki, oraz będąc upoważnionym do uczestnictwa w czynnościach kontrolnych funkcjonariuszy Służby Celnej lokali z automatami do gier hazardowych udzielił pomocy T. W., P. D., A. W., T. J. i D. K. oraz S. A. do urządzania gier hazardowych w lokalu o nazwie W. (...) przy ulicy (...) w P., wbrew przepisom art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gry hazardowe na trzech automatach: A. G. (1) nr (...) oraz (...) M. nr (...), A. G. (1) nr (...), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. orzeka:
\n1.
\nT. W. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt I;
\n3.
\nT. W. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt XXXIII;
\n4.
\nP. D. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt XXXIV;
\n6.
\nT. J. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt LXVI;
\n8.
\nD. R. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt LXXXI;
\n11.
\nD. S. (1) uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt XCII;
\n14.
\nD. P. (1) uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt XCIX;
\n16.
\nK. P. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt CI;
\n18.
\nD. P. (2) uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt CIII;
\n20.
\nR. M. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt CV;
\n22.
\nW. S. (1) uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt CXII;
\n25.
\nM. S. uniewinnia od stawianego jej zarzutu w pkt CXVI;
\n27.
\nA. L. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt CXVIII;
\n29.
\nK. D. uniewinnia od stawianego jej zarzutu w pkt CXX;
\n31.
\nP. S. (2) uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt CXXII;
\n33.
\nW. B. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt CXXIV;
\n36.
\nS. A. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt CXXXIX;
\n38.
\nE. C. (1) uniewinnia od stawianego jej zarzutu w pkt CXXXIV;
\n40.
\nK. M. uniewinnia od stawianego mu zarzutu w pkt CXLII;
\nSąd ustalił następujący stan faktyczny:
\nProkuratura Regionalna w Gdańsku nadzorowała śledztwo o sygn. RP II Ds.27.2018 prowadzone przez (...) Biuro (...) w O. (dalej jako (...)) i (...)- (...) Urząd Celno-Skarbowy w O. (dalej jako (...)), a dotyczące funkcjonowania zorganizowanych grup przestępczych w latach 2015-2016, które miały zajmować się urządzaniem nielegalnych gier hazardowych na automatach na terenie kilku województw, w tym województwa (...). Toczące się przed Sądem Okręgowym w Olsztynie postępowanie w tej sprawie zostało wyłączone do odrębnego rozpoznania (pod sygn. 2002-2.Ds.12.2023) i skupiło się na osobach, z którymi głównie oskarżeni P. D., T. W., T. J., w ramach założonej przez nich Spółki (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej jako (...)), na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych z innymi podmiotami transportowali, obsługiwali i serwisowali, namawiali do zawierania lub sami zawierali umowy cywilnoprawne, na podstawie których w wielu lokalach na terenie województw (...), (...), (...)- (...) i (...), wstawiano automaty do gier i urządzano na nich gry hazardowe bez wymaganej koncesji.
\nW okresie objętym zarzutami oskarżeni P. D., T. W., T. J. byli założycielami i faktycznie zarządzali (...), chociaż formalnie prezesem spółki był R. M., który tylko formalnie spółkę reprezentował i w imieniu (...) zawierał umowy cywilnoprawne z innymi podmiotami. (...) zawarła umowy z przedsiębiorstwem (...) (regionalnym oddziałem tej firmy), które reprezentował M. W. na dzierżawy, bądź najmu powierzchni lokali, w których następnie wstawiane były automaty, na których urządzane były gry hazardowe, które wymagały koncesji. Wspomniani P. D., T. W. i T. J. dysponowali własnymi lokalami, ale również wyszukiwali osoby (podwykonawców), które dysponowały takimi lokalami i chciały zawierać z (...), bądź H. (...) umowy cywilnoprawne dzierżawy, bądź najmu. Szeroko pojętym serwisowaniem automatów miała zajmować się firma (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako (...)) za pośrednictwem osób, z którymi zawierała umowy cywilnoprawne na świadczenie usług transportowych, pobieranie gotówki z automatów, prowadzenie stałego serwisu urządzeń zapewniającego utrzymania urządzenia do gier w dobrym stanie technicznym. Obie spółki (...) były w grupie innych podmiotów, w tym spółek zarejestrowanych poza granicami kraju, które były powiązane ze sobą kapitałowo i osobowo oraz miały być kontrolowane przez grupę osób zarządzającą spółką (...) z siedzibą w C. (potocznie i dalej nazywaną Firmą z O.), którą miał kierować nieżyjący już mieszkaniec tego miasta S. J..
\nPodobne umowy jak (...) zawarli oskarżeni J. F. (w (...) spółki (...)), D. S. (1) oraz D. R.. Wspomniani oskarżeni wymieniali się informacjami i współpracowali w zakresie obsługi automatów z założycielami (...).
\nNa podstawie zawartych umów, w okresie między 3 września 2015 r. a 27 czerwca 2016 r. automaty były wydawane z magazynów Firmy z O. oskarżonym, którzy mieli je wstawiać do lokali objętych umowami, zajmować się obsługą tych automatów (tj. w szczególności wstępnym „zasypywaniem” środkami pieniężnymi, opróżnianiem z tych środków, w tym pochodzących z wpłat dokonywanych przez graczy, rozliczaniem wpływu środków) lub zatrudniać do tego inne osoby.
\nW lokalach automaty służyły do urządzania gier hazardowych, a na takie urządzanie wymagana była koncesja – żaden z oskarżonych ani żaden z podmiotów, które oskarżeni reprezentowali nie miał takiej koncesji.
\nWspomniane lokale i wstawione do nich automaty przeznaczone do urządzania gier hazardowych zostały szczegółowo wymienione w stawianych oskarżonym zarzutach w pkt II-XXXII, W tym miejscu należy również wspomnieć, że oskarżony T. W. miał dobre, a nawet bliskie kontakty, także towarzyskie z osobami z tzw. Firmy z O., w tym ze S. J.. T. W. i P. D. byli bezpośrednio odpowiedzialni za lokale usytułowane głównie na terenie O. (do części z nich mieli tytuły prawne) – opisano je w stawianych im zarzutach. Lokale poza O. (opisane w stawianych im zarzutach) obsługiwały bezpośrednio inne osoby, które odpłatnie pracowały tam bez umowy lub z którymi do tych czynności były zawierane umowy cywilnoprawne. Oskarżony P. D. najczęściej osobiście dokonywał rozliczeń miesięcznych utargów z automatów, zajmował się również ich serwisem. T. J. był w szczególności odpowiedzialny za obsługę kilkunastu (14) punktów, gdzie były wstawiane automaty na terenie (...) (S., S., P.). Cała trójka, poza czynnościami związanymi z obsługą automatów, informowała osoby, które udostępniały pod taką działalność powierzchnię w swoich lokalach, o tym jak mają się zachowywać w przypadku kontroli ze strony służb państwowych, głównie celników. W przypadku kontroli celników i zatrzymania przez te służby automatów osoby te miały zawiadamiać niezwłocznie o tym fakcie któregoś z nich, a w wielu przypadkach oskarżeni skupieni w (...), a w szczególności R. M. przyjeżdżali na miejsce kontroli i osobiście odbierali dokumenty procesowe dot. zatrzymania automatów. W wielu przypadkach zatrzymane automaty były w krótkim czasie zastępowane nowymi przywożonymi z O..
\nKsięgowością (...) i rozliczaniem działalności tej spółki zajmowała się A. W. (żona oskarżonego T. W.), która w ramach działalności gospodarczej prowadziła oficjalne biuro rachunkowe w O.. Oskarżeni w ramach prowadzonej działalności (...) rozliczali się z podmiotami, które pozostawały pod nadzorem Firmy z O., z osobami wynajmującymi im lokale, także z osobami zatrudnionymi do obsługi automatów, ale także od tej działalności odprowadzali do Skarbu Państwa należności fiskalne, w tym podatki. Osiągnięty zysk dzielili między siebie. Z urządzania gier hazardowych na wspomnianych automatach w okresie wrzesień-październik 2015 r. osiągnięto zysk w wysokości ok.122.663 złotych.
\nD. R. miał podpisane umowę z H. (...) i w okresie od 3 września 2015 r. obsługiwał na terenie O. (do 27 czerwca 2016 r.), N. (do 9 listopada 2015 r.), K. (do 8 lutego 2016 r.), C. (do 4 lutego 2016 r.) i G. (do 9 grudnia) łącznie 10 punktów, gdzie wstawiał automaty do urządzania gier hazardowych (lokale i automaty są one szczegółowo wymienione w zarzutach LXXXII-XCI). Lokale te sam wyszukał i namówił osoby zarządzające lokalami do udostępnienia ich powierzchni. Sam odbierał z Firmy w O. automaty, wstawiał je do wymienionych w zarzutach lokali, dokonywał „zasypania” automatów gotówką. Ze swojej działalności rozliczał się bezpośrednio z Firmą i fiskusem. W prowadzeniu tej działalności pomagali mu oskarżeni D. S. (1) i W. B., których zatrudnił i płacił wynagrodzenie.
\nW. B., z uwagi na znaczną odległość od O. reprezentował D. R. i wykonywał w jego imieniu działania związane z wstawianiem i obsługą automatów do gier w lokalach (lokale i automaty wymienione w zarzutach CXXV-CXXVII) na terenie województwa (...).
\nD. S. (1) i J. F., w okresie objętym zarzutami byli parą. J. F. prowadziła działalność gospodarczą pod firmą (...). D. S. (1) zawierał umowy z H. (...) i (...) obsługiwał w okresie 3 września 2015 r. na terenie O. (do 27 czerwca 2016 r.), N. (do 9 listopada 2015 r.), K. (do 9 września 2015 r.) łącznie 6 lokali - wymienione w zarzutach XCIV-XCVIII - oraz jeden w C. w okresie między 3 września 2015 r. a 4 lutego 2016 r., gdzie wstawiał i obsługiwał automaty do urządzania gier hazardowych. Miał status serwisanta tych automatów. Namówił również swoją ówczesną partnerkę życiową J. F., prowadzącą firmę (...) aby podpisała umowy na współpracę z H. (...) i (...) na obsługę i serwis automatów do urządzania gier hazardowych. W oparciu o te umowy udostępniono powierzchnię wspomnianych wyżej trzech lokali w O., K. i N. - opisane w zarzutach CXLIII-CXLV - gdzie wstawiano opisane w zarzutach automaty. Jednak faktyczną obsługą tych automatów zajmowali się D. S. (1) i D. R..
\nOskarżeni D. P. (1) i jego syn D. P. (2) obsługiwali w okresie między 3 września 2015 r. a 27 czerwca 2016 r. na terenie (...) punkt na stacji benzynowej, gdzie wstawiali automaty do gier (lokal i automaty są one szczegółowo opisane w zarzutach C i CIV). Do tej pracy nakłonił ich P. D., od którego otrzymywali pieniądze na „zasypywanie” automatów i on płacił im za wykonywane usługi. Za wykonywane usługi odpowiadali przed P. D., T. W. i R. M.. Obaj oskarżeni odbierali z Firmy w O. automaty, wstawiali je do wymienionego w zarzucie lokalu, niejednokrotnie dokonywali „zasypania” automatów gotówką, dokonywali wypłat grającym. Wozili również automaty do lokalu w L., którym obsługiwał ich krewny oskarżony K. P..
\nK. P. (drugi syn D. P. (1)) obsługiwał w okresie między 3 września 2015 r. a 22 czerwca 2016 r., na terenie L. 1 punkt, gdzie wstawiał automaty do gier (lokal i automaty są one szczegółowo opisane w zarzucie CII). Do tej pracy nakłonił go P. D. (podobnie jak jego ojca i brata), który również płacił mu za wykonywane usługi.
\nOskarżony W. S. (1), na zlecenie oskarżonych T. W. i P. D., obsługiwał 3 punkty na terenie L., B. i O., gdzie w okresach wskazanych w zarzutach (między 3 września 2015 r. a 27 czerwca 2016 r.) wstawiał automaty do gier i je obsługiwał, serwisował (lokale i automaty są one szczegółowo opisane w zarzutach CXIII-CXV). Przy czym obsługą automatów w lokalu w B. we wskazanym w zarzucie okresie zajmowała się również jego siostra M. S.. Od oskarżonych P. D. i T. W. otrzymywali oboje pieniądze za wykonywane usługi.
\nOskarżony A. L., na zlecenie P. D., który mu za to płacił, w okresie między 3 września 2015 r. a 27 czerwca 2016 r. obsługiwał 1 punkt na terenie miejscowości L., gdzie wstawiał automaty do gier i je obsługiwał, serwisował (lokal i automaty są one szczegółowo opisane w zarzutach CXIX).
\nOskarżona K. D., jest siostrą byłej partnerki P. D.. Za namową tego ostatniego, w okresie między 3 września 2015 r., a 27 czerwca 2016 r., odpłatnie obsługiwała 1 punkt na terenie O. o nazwie (...), gdzie wstawiane były automaty do gier (lokal i automaty są one szczegółowo opisane w zarzutach CXXI). Lokal był w użytkowaniu i zarządzali nim oskarżeni T. W. i P. D.. Wszelkie szczegóły związane z obsługą lokalu i wstawionych automatów, w tym rozliczenia automatów i obsługi lokalu uzgadniała z P. D.. Zgłaszała mu również wszelkie sytuacji związane z kontrolą lokalu przez celników i zatrzymania automatów. W tym lokalu pracowała odpłatnie również jej siostra oskarżona K. S. (2), która pomagała przy obsłudze lokalu i wstawionych tam automatów do gier.
\nOskarżony P. S. (2) w okresie między 3 września do 21 października 2015 r. miał w użytkowaniu lokal przy ulicy (...) w O.. Zgodził się aby w jego lokalu osoby reprezentujące (...) wstawiły odpłatnie automaty do gier (lokal i automaty są one szczegółowo opisane w zarzutach CXXIII). On zajmował się zarówno obsługą lokalu jak i wstawionych automatów. Zgłaszał do firmy również wszelkie sytuacji związane z kontrolą lokalu przez celników i zatrzymania automatów.
\nOskarżony S. A. w okresie między 3 września 2015 r. do 6 czerwca 2016 r., za namową ówczesnego szwagra T. J. i znajomego P. D., odpłatnie obsługiwał 4 punkty na terenie (...) – S. i S., gdzie wstawiane były automaty do gier (lokale i automaty są one szczegółowo opisane w zarzutach CXXX-CXXXIII). Wszelkie szczegóły związane z obsługą wstawionych automatów, w tym rozliczenia automatów i serwisu uzgadniała głównie z T. J.. Zgłaszała mu również wszelkie sytuacji związane z kontrolą lokalu przez celników i zatrzymania automatów.
\nPrzy obsłudze lokali na terenie (...) został zatrudniony przez (...) oskarżony A. A. (6) (stryj S. A.). Namówił go T. J.. W ramach wykonywanych obowiązków A. A. (6) jeździł w okresie między 4 listopada 2015 r. do 23 czerwca 2016 r. do łącznie 7 lokali na terenie S., S. i P., w których wstawiane były automaty do gier (opisane szczegółowo w zarzutach CXLVII-CLV) i w imieniu (...) odbierał dokumenty dotyczące najczęściej zatrzymania automatów przez służby celne. Z A. A. (6) rozwiązano umowę o pracę (k.47851-47854).
\nOskarżona E. C. (1) w okresie między 3 września 2015 r. do 22 czerwca 2016 r., za namową P. D. zawarła umowę z H. (...) i odpłatnie udostępniała swój lokal na terenie B., gdzie wstawiane były przez oskarżonych automaty do gier (lokal i automaty są one szczegółowo opisane w zarzutach CXXXIV). Wszelkie szczegóły związane z obsługą lokalu i wstawionych automatów, w tym rozliczenia automatów i obsługi lokalu uzgadniała z P. D.. Zgłaszała mu również wszelkie sytuacji związane z kontrolą lokalu przez celników i zatrzymania automatów.
\nOskarżony D. K. w okresie między 3 września 2015 r. do 23 czerwca 2016 r., za namową T. J. odpłatnie (w ramach umowy o prace) obsługiwał 7 punktów na terenie (...) – S., P. i S., gdzie wstawiane były automaty do gier (lokale i automaty są one szczegółowo opisane w zarzutach CXXXV-CXLI). Wszelkie szczegóły związane z obsługą wstawionych automatów, w tym rozliczenia automatów i serwisu uzgadniała głównie z T. J.. Zgłaszała mu również wszelkie sytuacji związane z kontrolą lokalu przez celników i zatrzymania automatów.
\nOskarżony K. M. w okresie 2015-2016 r. pod firmą (...) prowadził działalność gospodarczą na (...) w O. w lokalu należącym do małżonków M. i P. Z.. Od czerwca 2015 r. na podstawie podpisanej z H. (...) umowy cywilnoprawnej (k.7667-7670) podnajął odpłatnie powierzchnię w tym lokalu, i urządzane były nielegalne gry hazardowe. Bezpośrednio wynagrodzenie za najem temu oskarżonemu przekazywali T. W. i P. D.. Jednakże z końcem lipca 2015 r. oskarżony wypowiedział małżonkom Z. i wydał im lokal. Już po tej dacie, w tym lokalu, w okresie między 3 września do 26 czerwca 2016 r. wstawiane były automaty do gier opisane szczegółowo w zarzucie CXLII, ale K. M. nie uczestniczył już w tym procederze (k.7791-7793, 46793-46795, 46821-46826).
\nW dniu 16 maja 2022 r., podczas przeszukania domu przy ul. (...) w W. k. O. - miejsca zamieszkania T. W. i jego rodziny - ujawniono broń palną w postaci pistoletu (...) (...) nr (...) kal. 9 mm (...) z magazynkiem z napisem (...) i rewolweru (...) mod. (...) nr (...). 6 mm oraz amunicję do broni palnej w postaci 10 sztuk amunicji gazowej z oznaczeniem na spłonkach (...) 9mm (...). (wyniki oględzin posesji, pojazdu T. W., oględziny znalezionych przedmiotów - k.45258-45270, 45802-45805). Oskarżony T. W. w toku całego postępowania zaprzeczał, że przedmioty te były w jego posiadaniu i twierdził, że nie wiedział skąd wzięły się w jego domu. Na rozprawie w dniu 9 października 2024 r. do posiadania tych przedmiotów przyznał się syn oskarżonego – O. W., który zeznał że jeden z pistoletów kupił w jednym z (...) sklepów, a drugi pistolet po wizycie zostawił jego znajomy (k.49609v-49610).
\nW dniu 16 maja 2022 r., podczas przeszukania lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) w O. zajmowanego przez oskarżonego W. B. ujawniono, że bez wymaganego zezwolenia, oskarżony ten posiadał broń palną w postaci rewolweru M. E. kal. 10mm o numerze (...)- (...) (wyniki oględzin posesji W. B. (k.45300-45306, 45791-45800).
\nZ uwagi na wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżeni T. J. i A. A. (6) w toku postępowania przygotowawczego zostali poddani badaniom sądowo psychiatrycznym. Oskarżeni T. J. i A. A. (6) nie są chorzy psychicznie ani upośledzeni umysłowo, w chwili czynów obaj mieli w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim zachowaniem (opinie sądowo psychiatryczna – k.48641-48657, 49035-49042).
\nPowyższy stan faktyczny ustalono na podstawie zebranych w sprawie dowodów w postaci: częściowych wyjaśnień oskarżonych T. W. (k.49589v-49590), P. D. (k.49590-49591v, 49593v), D. P. (1) (k.49591v-49592, 45734-), D. S. (1) (k.49592-49593), D. P. (2) (k.49593, 45206-45207v, 45214-), K. D. ( (...)-49593v, (...)- (...)), W. B. (k.49593v, 45334v-45335v), S. A. (k.49593v, 45338-45341), J. F. (k.49593v), K. S. (2) (k.49593v), D. K. (k.49589-49589v), K. P. (k.49609v, 46026-46029, 49612), K. M. (k.49610v), T. J. (k.49611-49611v, 45173, 45178-45179, 45185v-45187v, 47952-), E. C. (1) (49611v- (...), 35461v, (...)- (...)), zeznań świadków P. Z. (k.49608v-49609v, 8137v, 46429-46430), O. W. (k.49609v-49610), kopie dokumentów bankowych dotyczących rachunku (...) (k.208, 222), kopie dokumentów z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – (...) dot. (...) , J. F., D. R., W. S., D. S., E. C. (k.244-247, 255-260, 14000, 14005, 20046, 24613-24618, 27131, 32596, 34197, 36635), informacje dot. (...) z KRS (k.283-297, 27204-27206), informacje dot. (...) z urzędów skarbowych (k.43700-43723), protokoły oględzin lokali, automatów, eksperymentów procesowych dot. działania opisanych w zarzutach automatów zatrzymywanych przez służby celne (k.4904-4913, 5076-5091, 5262-5285, 7653-7662, 7791-7793, 7800-7805, 8083-8094, 8201-8202, 11123-11132, 13878-13887, 15260-15269, 15710-15719, 16173-16184, 16331-16346, 17422-17431, 19808-19815, 19947-19960, 24498-24507, 25855-25877, 27109-27121, 31397-31408, 32497-32507, 33387-33417, 33603-33613, 33634-33675, 33997-34012, 34041-34042, 34144-34159, 35214-35229, 35247-35253, 35353-35381, 36276-36298, 36436-36450, 36472-36474, 36608-36625, 36640, 36842-36870, 37446-37466, 39459-39471, 39579-39587, 39748-39758, 39848-39897, 46853-46863, 46934-46946, 47076-47095), sprawozdania z badań automatów i opinie biegłych dotyczące automatów do gier objętych zarzutami (k.34076-34093, 34172-34178, 35273-35290, 35413-35424, 36347-36388, 36494-36501, 36651-36657, 36882-36896, 37503-37512, 37557-37576, 39667-39677, 40633-43550), kopie dokumentów w postaci umów cywilnoprawnych na obsługę i serwis automatów do gier zawieranych ze spółkami firmy (...) (k.4932-4940, 5118-5127, 7667-7670, 7850-7854, 8186-8199, 13930-13945, 15270-15286, 15749-15761, 16200-16205, 16366-16380, 19825-19833, 19975-19782, 24574-24581, 25926-25938, 25969-25974, 31513-31528, 32523-32535, 34031-34039, 34220-34222, 36465-36469, 39478-39495, 39591-39607, 39767-39774, 46921-46925, 47023-4735), kopie dokumentów w postaci umów cywilnoprawnych na obsługę i serwis automatów do gier, zawieranych ze spółką (...), faktury rozliczeń za usługi (k.4949-4950, 7910-7916, 8143-8185, 13946-13988, 16230-16256, 19995-20010, 24511-24573, 32540-32549, 33624-33630, 39496-39542, 39608-39653, 46871-46906, 46960-46977, 47036-47053, 47099-47126), dokumenty dotyczące współpracy W.
\nS. z A. G. (2) (k.20074-20083), wyniki oględzin przedmiotów znalezionych u A. G. (2) (k.47517-47587), analizy rozmów telefonicznych i wydruki sesji telefonicznych (k.38105-38585, 44958-44960, 44992-44994, 45028-45031, 45060-45063, 45091, 45123-45126, 45153-45156, 45181-45184, 45209-45242, 45278-45282, 45314-45318), opinie biegłego z zakresu informatyki zw. z (...) (k.39408-39428, 46412-46424, 48780-48793, 48954-48965), dane o karalności oskarżonych i odpisy wyroków k.39680-39704, 39817-39838, 46069-46086, 46503-46605, 47306-47418, 47632-47675, 47908-47913, 48147, 48816-48882), wyniki oględzin posesji, pojazdu T. W., oględziny znalezionych przedmiotów (k.45258-45270, 45802-45805) oraz W. B. (k.45300-45306, 45791-45800), informacje o dochodach oskarżonych (k.45441-45521), dane osobo poznawcze dotyczące oskarżonych (k.45774-45790, 46007, 46098-46099, 46406, 47936-47937), dokumenty w Załącznikach z kontrolami operacyjnymi (...) (23 tomy) – stenogramy z rozmów zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnych, protokoły odtworzenia utrwalonych rozmów, płyty z zapisem audio rozmów oraz załączniki z akt postępowań RKS (9 tomów).
\nOskarżeni T. W. (k.49589v-49590) i P. D. (k.49590-49591v, 49593v) generalnie nie przyznali się do stawianych im zarzutów, czyli urządzania nielegalnego hazardu. Nie przyznali się do kierowania i stworzenia na potrzeby takiej działalności zorganizowanej grupy przestępczej, w ramach której miało działać kilkanaście osób. W zasadzie jednak zgodnie przyznali, że prowadzili działalność, o jakiej mowa w stawianych im zarzutach, czyli wstawianie do lokali automatów do urządzania gier hazardowych, ich serwisowanie (również za pośrednictwem podwykonawców), ale byli przekonani, że jest do legalna działalność biznesowa. Potwierdzili okoliczności założenia spółki (...) i profil działalności tej spółki nastawiony na odpłatne wynajmowanie powierzchni w posiadanych przez nich lokal, jak również wyszukiwanie takich lokali, w których można by było odpłatnie wstawiać automaty opisane w zarzutach.
\nZaprzeczyli, że stworzyli (...) celem popełniania przestępstw skarbowych – była to działalność biznesowa, która okazała się być w późniejszym czasie uznana przez krajowe organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości za działalność nielegalną, czego nie przewidywali. Zaprzestali tej działalności w momencie, kiedy uzyskali pewność, że jest to nielegalne. Wskazali, że profil ich działalności był podyktowany umowami, które zawierali z oddziałem H. (...) i (...) na szeroko pojętą obsługę automatów do gier objętych zarzutami. Potwierdzili, że do takiej działalności potrzebowali innych osób i dlatego zawierali umowy cywilnoprawne związane z najmem powierzchni lokali z osobami, w których zarządzie były takie lokale, a do obsługi automatów zatrudniali inne osoby.
\nIch działalność była jawna, w szczególności dla organów państwowych (celnych, skarbowych etc.), a podejmowane działania rejestrowane w postaci umów, rachunków, od tej działalności odprowadzali świadczenia fiskalne – Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia w części, w której oskarżeni ci potwierdzają prowadzenie działalności w opisanych w zarzutach okresie czasu, lokalach i przy użyciu wymienionych tam automatów.
\nSąd nie znalazł podstaw kwestionować wyjaśnień T. W. odnośnie zarzutu z pkt XXXIII, do którego nie przyznał się twierdząc, że nie posiadał bez wymaganego zezwolenia broni i amunicji i nie wie, skąd w jego domu znalazły się opisane w tym zarzucie przedmioty.
\nOskarżony T. J. na rozprawie w dniu 9.10.2024 r. nie przyznał się do stawianych mu zarzutów. Wcześniej w tej kwestii zmieniał swoje stanowisko, łącznie z tym że przyznał się do zarzutu z art.258 § 1 k.k. (k.49611-49611v, 45173, 45178-45179, 45185v-45187v, 47952-). Jego wyjaśnienia odnośnie pozostałych zarzutów związanych z wyjaśnienia korespondują i w zasadnie pokrywają się z wyjaśnieniami T. W. i P. D. odnośnie prowadzenia hazardu przy użyciu wspomnianych w zarzutach automatach i w wymienionych lokalach oraz udział w tym procederze pozostałych oskarżonych. Jego przyznanie się do zarzutu o udział w zorganizowanej grupie przestępczej było jedynie formalne i było przejawem faktycznego potwierdzeniem, że był jednym z udziałowców w spółce (...), a w ramach tej spółki była prowadzona działalność związana z urządzaniem gier hazardowych. Natomiast z jego dalszych wyjaśnień wynika, że był przekonany, że ich działalność jest całkowicie legalna. Sąd, podobnie jak w przypadku T. W. i P. D., uznał za wiarygodne wyjaśnienia T. J. w części, w której potwierdził prowadzenie działalności w opisanych w zarzutach okresie czasu, lokalach i przy użyciu wymienionych tam automatów oraz wspólnie i w porozumieniu ze wskazanymi przez niego osobami.
\nOskarżony R. M. (k.45083-45090, 45336-45337) również nie przyznał się do stawianych mu zarzutów. Przyznał, że chociaż formalnie pełnił funkcję prezesa (...), to jego rola w spółce sprowadzała się tylko do formalnego reprezentowania spółki najczęściej w sytuacjach zatrzymywania automatów przez organy celne i za to głównie otrzymywał wynagrodzenie ze spółki. Oprócz tego serwisował automaty do gier. Jako osoby, które miały głos decydujący w (...) wskazał T. W. i P. D.. Ale i oskarżony twierdził, że był przekonany, że działalność (...) jest legalna. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia w części, w której oskarżony potwierdził prowadzenie działalności w opisanych w zarzutach okresie czasu, lokalach i przy użyciu wymienionych tam automatów.
\nOskarżony D. R. (k.45114-) nie przyznał się do stawianych zarzutów, ale potwierdził okoliczności zawierania umów na szeroko pojętą obsługę automatów do gier, w okolicznościach, o jakich mowa w stawianych mu zarzutach. Przyznał, że zatrudniał do pomocy w tej działalności W. B. i D. S. (1), którzy mieli automaty wstawiać do lokali w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez jego ówczesną partnerkę J. F. pod firmą (...). Współpracowali z T. W. i P. D. oraz H. (...), ale w jego przekonaniu, prowadzona działalność była jawna i legalna.
\nPodobne w treści wyjaśnienia złożyli W. B. (k.49593v, 45334v-45335v) i D. S. (1) (k.49592-49593) oraz J. F. (k.49593v).
\nSąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia w części, w której oskarżeni ci potwierdzają prowadzenie działalności w opisanych w zarzutach okresie czasu, lokalach i przy użyciu wymienionych tam automatów.
\nWyjaśnienia D. P. (1) (k.49591v-49592, 45734-), K. P. (k.49609v, 46026-46029, 49612) i D. P. (2) (k.49593, 45206-45207v, 45214) korespondują z wyjaśnieniami T. W. i P. D. – przyznali, że obsługiwali wskazane w postawionych im zarzutach automaty we wskazanych lokalach. Również i oni konsekwentnie twierdzili, że byli przekonani, że ich działalność jest całkowicie legalna.
\nOskarżona K. D. (49593-49593v, 45361-45366) również nie przyznała się do stawianych jej zarzutów, ale potwierdziła, że za namową siostry i jej ówczesnego partnera P. D. zajmowała się odpłatnie lokalem, w których stały automaty do gier wymienione w jej zarzucie, zawiadamiała P. D. o kontrolach służb celnych i zajęciu automatów. Również i ona konsekwentnie twierdziła, że była przekonana, że działalność prowadzona w lokalu jest całkowicie legalna.
\nPodobne w treści wyjaśnienia złożyła jej siostra K. S. (2) (k.49593v) i wynika z nich, że odpłatnie pracowała w opisanym w zarzucie lokalu o nazwie K. w O. prowadzonym przez jej siostrę K. D., a faktycznie był to lokal T. W. i P. D.. W lokalu tym były automaty do gier hazardowych i w lokalu były przeprowadzane kontrole przez służby celne.
\nPodobne w treści wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym złożył oskarżony P. S. (3) (k.45016-45023), który opisał jak automaty trafiły do jego lokalu przy ulicy (...) w O.. Również i on twierdził, że był przekonany, że działalność hazardowa z użyciem automatów prowadzona w jego lokalu jest całkowicie legalna.
\nSąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia w części, w której oskarżeni ci potwierdzają prowadzenie działalności w opisanych w zarzutach okresie czasu, lokalach i przy użyciu wymienionych tam automatów.
\nOskarżony S. A. (k.49593v, 45338-45341) nie przyznał się do stawianych mu zarzutów, potwierdził okoliczności podawane przez T. J. w zakresie urządzania gier hazardowych w obsługiwanych przez niego i opisanych w zarzutach lokalach na terenie (...). Podobnie jak T. J. również i on twierdził, że był przekonany, że działalność hazardowa z użyciem automatów prowadzona w tych lokalach jest całkowicie legalna.
\nOkoliczności podawane przez S. A. potwierdzał w postępowaniu przygotowawczym oskarżony A. A. (6) (k.47842-47854). On również nie przyznał się do stawianych mu zarzutów, z uwagi na to, że uważał, że prowadzona działalność była legalna. Nie kwestionował ustaleń faktycznych związanych z wykonywanymi czynnościami w lokalach opisanych w zarzutach.
\nOskarżony D. K. (k.49589-49589v) na rozprawie formalnie przyznał się do stawianych mu zarzutów i złożył wniosek w trybie art.387 k.p.k., lecz w postępowaniu przygotowawczym nie przyznawał się do winy. W swoich wyjaśnieniach potwierdził okoliczności podawane przez T. J. i S. A.. On również uważał, że działalność ta (której zdarzeń opisanych w stawianych mu zarzutach nie kwestionował) jest legalna.
\nZ wyjaśnień K. M. (k.49610v), który nie przyznał się do winy wynika, że jeszcze w lipcu 2015 r. przestał być najemcą lokalu na stacji S. w O. (opisany w zarzucie) i wydał lokal właścicielom, czyli małżonkom Z.. Wobec czego nie mógł popełnić zarzucanego mu przestępstwa w okresie objętym zarzutem.
\nW konsekwencji Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom tych oskarżonych w pozostałym zakresie, o czym poniżej.
\nOskarżona E. C. (1) (49611v- (...), 35461v, (...)- (...)) nie przyznała się do stawianego jej zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Składając wyjaśnienia opisała okoliczności, w jakich, będąc właścicielką lokalu o nazwie B. (...)w B. podpisała umowy na udostępnienie powierzchni lokalu pod automaty do urządzania gier hazardowych. Twierdziła, że była przekonana, że podejmowane przez nią działania są w pełni legalne i w ramach prowadzonej przez współpracujące z nią osoby działalności gospodarczej. Dotyczy to działań, za które została prawomocnie skazana w innych postępowaniach karnych ( jedynie) za przestępstwa skarbowe z art.107 § 1 k.k.s. – wyroki Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 23.07.2021 r. w sprawie II K 377/18, Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 7.12.2016 r. w sprawie II K 548/16. W zakresie twierdzeń oskarżonej, że nie działała w żadnej grupie przestępczej, a jedynie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami Sąd te wyjaśnienia uznał za wiarygodne.
\nOskarżeni W. S. (1), M. S., A. L. nie przyznali się do stawianych im zarzutów i odmówili złożenia wyjaśnień (k.5230, 11923, 20097, 4650, 44988).
\nSąd uznał za w pełni wiarygodne dowody i dokumenty zebrane w aktach sprawy i zaliczone w poczet materiału dowodowego w postaci kopii dokumentów bankowych dotyczących rachunku (...), kopie dokumentów z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – (...) dot. (...), J. F., D. R., W. S., D. S., E. C., informacje dot. (...) z KRS, informacje dot. (...) z urzędów skarbowych, protokoły oględzin lokali, automatów, eksperymentów procesowych dot. działania opisanych w zarzutach automatów zatrzymywanych przez służby celne, sprawozdania z badań automatów i opinie biegłych dotyczące automatów do gier objętych zarzutami, kopie dokumentów w postaci umów cywilnoprawnych na obsługę i serwis automatów do gier zawieranych ze spółkami firmy (...), kopie dokumentów w postaci umów cywilnoprawnych na obsługę i serwis automatów do gier, zawieranych ze spółką (...), faktury rozliczeń za usługi, dokumenty dotyczące współpracy W.
\nS. z A. G. (2), wyniki oględzin przedmiotów znalezionych u A. G. (2), analizy rozmów telefonicznych i wydruki sesji telefonicznych, opinie biegłego z zakresu informatyki zw. z (...), dane o karalności oskarżonych i odpisy wyroków, wyniki oględzin posesji, pojazdu T. W., oględziny znalezionych przedmiotów oraz W. B., informacje o dochodach oskarżonych, dane osobo poznawcze dotyczące oskarżonych, dokumenty w Załącznikach z kontrolami operacyjnymi (...) (23 tomy) – stenogramy z rozmów zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnych, protokoły odtworzenia utrwalonych rozmów, płyty z zapisem audio rozmów oraz Załączniki z akt postępowań RKS (9 tomów).
\nPowyższe dokumenty nie budzą wątpliwości Sądu, potwierdzają okoliczności niesporne, a strony nie kwestionowały ich wiarygodności.
\nSąd zważył, co następuje:
\nNotyfikacja ustawa o grach hazardowych Przechodząc do kwalifikacji prawnej czynów dokonanych przez oskarżonych – dotyczy to czynów wyczerpujących znamiona przestępstw skarbowych z art.107 § 1 k.k.s., w ocenie Sądu na wstępie nie można pominąć kontekstu historycznego.
\nPokłosiem tzw. afery hazardowej, która wybuchła w październiku 2009 r. była uchwalona w trybie przyśpieszonym ustawa z 19.11.2009 r. o grach hazardowych, która weszła w życie w styczniu 2010 r.
\nPodstawą przedstawienia zarzutów oskarżonym było wypełnienie blankietowego przepisu art. 107 § 1 k.k.s. znamionami wynikającymi z przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 30 listopada 2009 r.), która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2010 roku:
\nRozbieżności odnośnie interpretacji art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, dotyczyły tego przepisu w brzmieniu obowiązującym przed dniem 3 września 2015 r., tj. datą wejścia w życie ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1201). Z tą bowiem datą wszedł w życie znowelizowany art. 14 ust. 1 u.g.h., którego projekt został notyfikowany Komisji Europejskiej (numer powiadomienia 2014/0537/PL).
\nW orzecznictwie współistniały dwa poglądy prawne w powyższym zakresie, ukształtowane przez różne składy Sądu Najwyższego.
\nPierwszym istotnym orzeczeniem Sądu Najwyższego poruszającym przedmiotowe zagadnienie prawne jest postanowienie z dnia 28 listopada 2013 r.,I KZP 15/13, w którym to wyrażono pogląd, że „naruszenie wynikającego z dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 2006 r. (Dz.U.363, s. 81) obowiązku notyfikacji przepisów technicznych ma charakter naruszenia trybu ustawodawczego, którego konstytucyjność może być badana wyłącznie w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jeżeli w konkretnym postępowaniu sąd dochodzi do wniosku, że doszło do takiej wadliwości trybu ustawodawczego, może nie stosować tych przepisów tylko w ten sposób, że zawiesi prowadzone postępowanie, w którym miałyby one zostać zastosowane i skieruje stosowne pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego. Jednak do czasu zainicjowania tej kontroli lub podjęcia przez Trybunał Konstytucyjny stosownego rozstrzygnięcia brak jest podstaw do odmowy stosowania przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 154), w tym jej art. 6. ust I i art. 14 ust. l.”
\nZ kolei całkowicie odmienne stanowisko przedstawił skład Sądu Najwyższego wydający postanowienie z dnia 27 listopada 2014 r. , sygn. II KK 55/14, w którym to wskazano, że konsekwencją braku notyfikacji przepisów technicznych Komisji Europejskiej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych, Dz. U. Nr 239, poz. 2039 z póžn. zm., jest niemożność stosowania i to nie tylko przez sądy norm prawnych, które nie zostały notyfikowane, a zostały zawarte w jednostkach redakcyjnych podlegających obowiązkowi notyfikacji.”
\nW związku z powstałymi wątpliwościami prawnymi, Prokurator Generalny wystąpił z zapytaniem prawnym do Sądu Najwyższego, czy przepisy art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych są przepisami technicznymi w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, a jeżeli tak to, czy wobec faktu nienotyfikowania tych przepisów Komisji Europejskiej, sądy karne w sprawach o przestępstwo skarbowe określone w art. 107 § 1 k.k.s. uprawnione są, w oparciu o art. 91 ust. 3 Konstytucji, do odmowy ich stosowania jako niezgodnych z prawem unijnym.
\nPostanowieniem z dnia 14 października 2015 r. (I KZP 1 1/15) Sąd Najwyższy uchylił się od odpowiedzi na zadane pytanie i zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego, skierowanego przez Sąd Okręgowy w Lodzi (C-303/15). Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r., IV Kz 142/15 Sąd ten zwrócił się z następującym pytaniem: „Czy przepis art. 8 ustęp 1 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U.UE L 98.204.37 z późn. zm.) może być interpretowany w ten sposób, że brak notyfikacji przepisów uznanych za mające charakter techniczny dopuszcza możliwość zróżnicowania skutków, tj. dla przepisów dotyczących swobód nie podlegających ograniczeniom przewidzianym w art. 36 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej L...] brak notyfikacji skutkować powinien tym, że nie mogą być one stosowane w konkretnej sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia, zaś dla przepisów odnoszących się do swobód podlegających ograniczeniom z art. 36 Traktatu dopuszczalna jest ich ocena przez sąd krajowy, będący jednocześnie sądem unijnym, czy mimo nie notyfikacji są one zgodne z wymogami art. 36 Traktatu i nie podlegają sankcji braku możliwości ich stosowania”.
\nW powyższej sprawie o sygn. C-303/15, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z dnia 13 października 2016 r. stwierdził, że: „przepis taki jak art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych nie stanowi przepisu technicznego w rozumieniu dyrektywy 98/34”, podlegającego obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 8 ust. 1 niniejszej dyrektywy, którego naruszenie jest poddane sankcji w postaci braku możliwości stosowania takiego przepisu. Natomiast odnośnie art. 14 ust. 1 powyższej ustawy, TSUE orzekł, że artykuł ten zastrzega urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach wyłącznie dla kasyn gry. Przepis ten został zgłoszony Komisji jako „przepis techniczny” ze względu na fakt, że Trybunał już orzekł, po pierwsze, że przepisy krajowe, które zastrzegają organizację niektórych gier losowych wyłącznie dla kasyn, stanowią „przepisy techniczne” w rozumieniu art. 1 pkt I I dyrektywy 98/34 w zakresie, w jakim mogą mieć istotny wpływ na właściwości lub sprzedaż produktów użytkowanych w tym kontekście i, po drugie, że zakaz użytkowania pewnych produktów poza kasynami może mieć istotny wpływ na sprzedaż tych produktów poprzez zmniejszenie liczby kanałów użytkowania (podobnie wyrok z dnia 11 czerwca 2015 r.,Berlington Hungary i in., C-98/14, pkt 98, 99).
\nW dniu 19 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy wydał uchwałę, I KZP 17/16, w której wskazał, że: kwestia technicznego charakteru przepisu art. 14 ust. 1 u.g.h. w aspekcie dyrektywy 98/34/ WE nie może budzić wątpliwości. Co do ograniczeń „lokalizacyjnych” dotyczących wykorzystania automatów do gier hazardowych, zawartych w art. 14 u.g.h., Trybunał Sprawiedliwości UE zajmuje jednolite stanowisko. W powyższej uchwale, SN stwierdził, że norma niestosowania krajowego przepisu technicznego, którego projektu nie notyfikowano Komisji Europejskiej, wynikająca z dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r., ze zm.) , wyłącza możliwość zastosowania w sprawie o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612) w pierwotnym brzmieniu. tj. przed dniem 3 września 2015 r.
\nOdrębnych rozważań wymaga kwestia możliwości zastosowania przepisu art. 6 ust.1 u.g.h. jako uzupełnienie normy blankietowej art. 107 § l k.k.s. w niniejszej sprawie.
\nDokonując oceny przedmiotowej sprawy należało całkowicie pominąć kwestię notyfikacji art. 6 i art. 14 ustawy o grach hazardowych, skoro czyn zarzucany miał miejsce już po 3 września 2015 r., a więc po wejściu w życie ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych i rozwiązaniem problemu notyfikacji, która co do tego przepisu nastąpiła (numer powiadomienia 2014/0537/PL). Zatem po 3 września 2015 r. kwestia czy dalej prowadzić tego typu działalność bez koncesji nie powinna być problemem dla oskarżonych, którzy pragnąc zająć się taką działalnością powinni wykazać się większą od przeciętnej starannością odnośnie zasad prowadzenia tej działalności i zapoznać się z tekstem ustawy regulującej podstawowe zagadnienia sfery gospodarczej, którą się zajmowali, co jawi się standardem w tym zakresie.
\nW cytowanej już uchwale I KZP 17/16 SN z dnia 19 stycznia 2017 r. stwierdzono; „natomiast co do art. 6 ust. I u.g.h., w ślad za stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości UE zaprezentowanym w wyroku z dnia 13 października 2016 r. C-3()3/15, należy uznać, że przepis ten, uzależniający prowadzenie działalności w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach od uzyskania koncesji na prowadzenie kasyna gry, nie stanowi przepisów technicznych w rozumieniu dyrektywy 98/34WE, w związku z czym projekt tego uregulowania nie podlegał notyfikacji Komisji Europejskiej . Zastrzeżenie uczynione w końcowej części tego przepisu, mianowicie że chodzi o koncesje na prowadzenie kasyna gry, nie może być w takiej sytuacji poczytywane jako powtórzenie, zawartego w art. 14 ust. I u.g.h. ograniczenia, zwłaszcza, że pierwszy z powołanych przepisów dotyczy prowadzenia działalności, drugi zaś urządzania gier.
\nOznacza to, że art. 6 ust. 1 u.g.h. mógł i może nadal stanowić uzupełnienie normy blankietowe/ zawartej w art.107 k.k.s . . o ile okoliczności faktyczne konkretnej sprawy pozwalają na ustalenie. że przepis ten ma zastosowanie i został naruszony.
\nZatem, jeżeli chodzi o czyny zabronione popełnione po wejściu w życie prawidłowo notyfikowanego przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, czyli po 3 września 2015 r., jak wcześniej wskazano, ustawa wprowadzająca ten przepis w treści art. 4, określiła ramy czasowe dla podmiotów prowadzących działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1—3 lub w art. 7 ust. 2 dla wypełnienia obowiązku dostosowania się do wymogów określonych w ustawie zmienianej w art. l, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do dnia 1 lipca 2016 r. – ta data nie jest przypadkowa, bo wszyscy oskarżeni, z powodu wejścia w życia tego przepisu, najpóźniej z końcem czerwca 2016 r. zaprzestali swojej działalności opisanej w zarzutach, w przekonaniu, że byli takimi podmiotami, o jakich mowa w tym przepisie.
\nZ uwagi na wątpliwości interpretacyjne, czy przepis ten stosuje się do podmiotów, które mają już koncesję na prowadzenie kasyna, a więc działających zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, czy też również do innych podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier na automatach /poza kasynami/, w kwestii tej wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. I KZP 1/16, OSNKW 2016/6/36, Biul.SN 2016/6/18, który stwierdził, że przepis art. 4 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych, Dz. U. z 2015 r. poz. 1201, dotyczy wyłącznie podmiotów, które prowadziły taką działalność zgodnie z ustawą o grach hazardowych w brzmieniu sprzed dnia 3 września 2015 r. ( na podstawie koncesji albo zezwolenia). W uzasadnieniu orzeczenia Sąd jednak stwierdził — „wprawdzie możliwe jest do wyobrażenia jeszcze bardziej jednoznaczne sformułowanie ustawowe, np. o \"podmiotach prowadzących działalność «zgodnie» z 6 ust. 1-3 (...), czy też «na podstawie» tych przepisów”, ale byłyby to sformułowania w istocie synonimiczne ze zwrotem: \"w zakresie, o którym mowa... \"; choć takie zapewne wątpliwości interpretacyjnych by nie wywoływały”.
\nPodobne wnioski wynikają z dwóch postanowień Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 2016 roku w sprawach I KZP 7/16 i I KZP 8/16, dotyczących notyfikacji art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.
\nKolejny wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2018 roku III KK 33/17 dotyczył wprost stanu faktycznego objętego śledztwem RP II Ds 27.2018/B. Dotyczył on kasacji od wyroków uniewinniających wydanych wobec M. W. i E. C. (1) przez Sąd Rejonowy w Bartoszycach i Sąd Okręgowy w Olsztynie (k. 39817-39824, k. 39825-39833, k. 39834-39838, t. 200). Co istotne, do wskazanego judykatu Sądu Najwyższego w żaden sposób Sąd Rejonowy nie odniósł się w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy, w ramach wyroku III KK 33/17, stwierdził w swoich rozważaniach że: „(…) próba budowania w zaskarżonym wyroku wokół regulacji wynikającej z art. 4 ustawy nowelizującej kolejnych wątpliwości, pozwalających na uznanie, że oskarżeni mieli pełne prawo przypuszczać, że w okresie przejściowym działali legalnie jest wysoce kontrowersyjna, wręcz błędna i słusznie kwestionowana przez autora kasacji.(...) Nie da się bowiem nie zauważyć, że prowadził on przez wiele lat działalność w tym zakresie, mając świadomość rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych”.
\nSąd Okręgowy w Olsztynie w uzasadnieniu wyroku w sprawie VII Ka 156/19 wskazał, że „(…) w przypadku oskarżonych, którzy specjalizowali się w prowadzeniu określonej działalności, w zakresie mocno regulowanym prawem, kryteria posiadania odpowiedniej wiedzy w tym zakresie są zdecydowanie wyższe niż każdego innego podmiotu nie prowadzącego w tym zakresie działalności”. Wskazano wprost, że tacy sprawcy nie mogą powoływać się na brak świadomości w zakresie karalności w sytuacji, gdy stosowne w ówczesnym stanie prawnym przepisy regulują tok postępowania i wskazują podmioty uprawnione do interpretacji prawa w zakresie prowadzonej działalności, których to procedur nie można zastąpić opiniami innych podmiotów. Sąd zwrócił również uwagę, że skoro sprawcy wykazywali się podejmowaniem działań by potwierdzić ocenę legalności swych działań, to nie sposób z drugiej strony przyjmować, że nie mieli wątpliwości w zakresie zgodności z porządkiem prawnym swych działań i w swej świadomości byli przekonani o braku bezprawności swych działań.
\nPrzy tej okazji Sąd ten ponadto zauważył, że w wypadku prawa karnego skarbowego nie można odwoływać się do wzorca osobowego zachowania przeciętnego obywatela, „a w grę wchodzić musi model osobowy o podwyższonym standardzie wymagań w zakresie świadomości prawnej, bowiem inna będzie miara dla podatnika nieprowadzącego działalności gospodarczej, inna zaś dla prowadzącego i to działalności mocno specyficznej i wymagającej szczególnej wiedzy by dochować wymogów prawnych, tym bardziej, że przedmiotowe postępowanie nie jest pierwszą sprawą oskarżonego z zakresu urządzania gier hazardowych. Zatem taki podmiot podejmując się działań w sferze takiej działalności nie może nie zapoznać się z podstawowymi przepisami ją regulującymi, a na pewno nie może w sytuacjach stawiania mu określonych zarzutów zasłaniać się nieznajomością prawa. Gdyby oskarżony dopełnił takich wymogów oczywistym byłoby dla niego, iż o charakterze urządzenia zgodnie z treścią art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych może decydować jedynie wskazany tam podmiot, a nie rzeczoznawca, ekspert czy biegły, instytut czy całkiem inny podmiot nawet z tytułem naukowym (…).
\nW przedmiotowym postępowaniu, po 3 września 2015 r. oskarżeni prowadzący działalność gospodarczą w (...) spółki (...) (oraz indywidualne osoby, które były zatrudniane do obsługi opisanych w zarzutach automatów i punktów, w których te automaty stały) i zawierając bezpośrednio umowy z H. (...) oraz (...) mogli zawiesić taką działalność, a mimo to nadal ją kontynuowali. W ocenie Sądu obowiązkiem ich było uwzględnienie w zarządzanej przez siebie działalności gospodarczej uregulowań prawnych i się do nich dostosować. Kontynuowaniu opisanego w zarzutach procederu, w ocenie Sądu towarzyszył ewidentnie zamiar również dalszego uporczywego prowadzenia działalności na automatach nie spełniających wymogów ustawy, pomimo podejmowania przez organy państwowe działań kontrolnych i związanych z zatrzymaniem urządzeń - oskarżeni zatem działali w złej wierze.
\nSąd orzekający w tej sprawie przyjmuje za własne stwierdzenie, że „(…) oceniając zachowanie oskarżonych z punktu widzenia wzorowego obywatela, którzy co więcej byli przecież przedsiębiorcami zajmującymi się profesjonalnie działalnością w zakresie gier hazardowych, trudno uznać, aby mogli oni w okresie prowadzonej działalności od 2014 do 2015 r. mieć pewność, że ich działalność jest legalna i nie skutkuje odpowiedzialnością karną z art. 107 § 1 k.k.s.(…)” – wyrok SN z dnia 4.10.2021 r. w sprawie V KK 238/20.
\nOskarżyciel publiczny, świadomie zdecydował o oznaczeniu początkowego terminu przestępstwa na dzień 3 września 2015 roku, aby uniknąć wątpliwości interpretacyjnych związanych z notyfikacją przepisów ustawy o grach hazardowych. Zasadnym jest nadmienić, że powszechną praktyką sądów w przeszłości było uchylanie postanowień prokuratora o żądaniu wydania rzeczy (automatów) i przeszukaniu, względnie postanowień o zatwierdzeniu przeszukania przeprowadzonego przez urząd celny, wydanych przed 3 września 2015 r. Taka praktyka uległa jednak modyfikacji pod wpływem orzecznictwa Sądu Najwyższego, czego dowodem są liczne wyroki skazujące za przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s. zaistniałe przed datą 3 września 2015 roku.
\nPamiętać należy, że do wypełnienia znamion blankietowego przepisu, jakim jest art. 107 § 1 k.k.s. wystarczającym może być, zależnie od okoliczności, norma art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych — taka też konstrukcja opisu czynu przyjęta został w niniejszej sprawie.
\nW ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że opisane w zarzutach II-XXXII, XXXV-LXV, LXVII-LXXX, LXXXII-XCI, XCIII-XCVIII, C, CII, CIV, CVI-CXI, CXIII-CXV, CXVII, CXIX, CXXI, CXXIII, CXXV-CXXVII, CXXX-CXXXIII, CXXXV-CXLI, CXLIII-CLV automaty służyły do urządzania gier hazardowych. Organizowanie, przy wykorzystaniu wspomnianych automatów gier hazardowych, w okresach i lokalach, o jakich mowa w tych zarzutach odbywało się bez wymaganej koncesji – to również okoliczność niesporna. Oskarżeni T. W., P. D., T. J., D. R., D. S. (1), D. P. (1), K. P., D. P. (2), R. M., W. S. (1), M. S., A. L., K. D., P. S. (2), W. B., S. A., D. K. swoim, opisanym w punktach 2, 5, 7, 9-10, 12-13, 15, 17, 19, 21, 23-24, 26, 28, 30, 32, 34, 37, 39 wyroku zachowaniem polegającym na urządzaniem bez koncesji gier hazardowych umyślnie, w zamiarze ewentualnym wyczerpali ustawowe znamiona przestępstwa skarbowego z art.107 § 1 k.k.s.
\nPrzy czym T. W., P. D., T. J., D. R., D. S. (1), R. M., W. S. (1), W. B., S. A. wspomnianych przestępstw skarbowych z art.107 § 1 k.k.s. dopuścili się w warunkach ciągu przestępstw skarbowych – art.37 § 1 pkt 3 k.k.s.
\nW tym miejscu należy wskazać, że zachowanie sprawców, którzy nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna urządzają gry na automatach w różnych lokalach czy miejscowościach, każdorazowo - od strony prawnokarnej – dokonują innego czynu, a ich zachowania są podejmowane z zamiarem naruszenia tych przepisów w każdym z tych miejsc. Zatem uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s., popełnione w innym miejscu, w warunkach czynu ciągłego (art. 6 § 2 k.k.s.), w którym czas jego popełnienia obejmuje czasokres popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s., co do którego toczy się jeszcze postępowanie karne skarbowe, nie stanowi w tym późniejszym procesie przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem nie jest spełniony warunek tożsamości czynów (podobnie wyrok SN z dnia 18.05.2022 r. w sprawie V KK 3/22, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 11.05.2021 r. w sprawie II SA/Ol 907/20).
\nStałe źródło dochodu. Jak wskazano wcześniej, oskarżeni T. W., P. D., T. J., D. R., D. S. (1), R. M. dopuścili się swoich czynów w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu, w warunkach ciągu przestępstw skarbowych. W ocenie Sądu oskarżeni popełniając swoje czyny działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ale również uczynili sobie z tej działalności stałe źródło dochodu. Sąd orzekając w tej sprawie stoi na stanowisku, że sprawcy czynią sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, kiedy można wskazać, że to zachowanie przestępcze polega na popełnieniu wielu podobnych/takich samych przestępstw. Wspomniani oskarżeni popełniali przestępstwa karnoskarbowe z art.107 § 1 k.k.s. i uzyskiwali z tego stałe dochody, którymi po odliczeniu kosztów dzielili się w ustalony wcześniej sposób, a te wpływy stanowiły dla nich główne źródło utrzymania. (podobnie wyrok SN z dnia 26 kwietnia 2023 r. w sprawie II KK 271/22).
\nW przypadku oskarżonych D. P. (1), K. P., D. P. (2), W. S. (1), M. S., K. D., P. S. (2), W. B., S. A., D. K., J. F., K. S. (2), A. A. (6) podobnych czynów było znacząco mniej i, w konsekwencji Sąd uznał, że ta działalność nie stanowiła dla tych oskarżonych stałego źródła dochodu.
\nOpisane powyżej i w punktach 41, 42, 43 zachowania oskarżonych J. F., K. S. (2) i A. A. (6), w ocenie Sądu miały na celu umyślną pomoc wspomnianym powyżej oskarżonym w dokonywaniu opisanych powyżej przestępstw skarbowych z art.107 § 1 k.k.s. i zachowania te wyczerpują ustawowe znamiona przestępstw skarbowych pomocnictwa z art.18 § 3 k.k. w zw. z art.20 § 3 k.k.s. w zw. z art.107 § 1 k.k.s. (w przypadku K. S. (2) zmieniono kwalifikację prawną czynu opisanego w zarzucie z pkt CXLVI).
\nWe wspomnianych powyżej zarzutach w akcie oskarżenia przypisano, że działania oskarżonych wyczerpują znamiona art.107 § 3 k.k.s. , co w ocenie Sądu nie jest zasadne.
\nNie ulega wątpliwości, że przepis art. 107 § 3 k.k.s. jest bytem kwalifikowanym w stosunku do art. 107 § 1 k.k.s. Penalizuje urządzanie oraz prowadzenie wbrew przepisom bądź wbrew warunkom koncesji, czy zezwolenia gry hazardowej i dodatkowo wymaga zaistnienia dwóch innych znamion, tj. celu działania sprawcy, którym musi być:
\nO ile pierwsze z tych znamion – osiągnięcie korzyści majątkowej - nie tylko nie nasuwa żadnych wątpliwości interpretacyjnych, to również jego wypełnienie przez oskarżonych jest niewątpliwe, bowiem sens ich działalności w postaci urządzania gier hazardowych na automatach był typowo komercyjny.
\nNatomiast w odniesieniu do znamienia zbiorowego uczestnictwa podnoszonych przez oskarżyciela publicznego argumentów Sąd nie podzielił.
\nW ocenie oskarżyciela, „na organizowanie zbiorowego uczestnictwa w grze hazardowej wskazuje ilość lokali, w których organizowano hazard” – vide str.124 uzasadnienia a/o.
\nZ uwagi na brak rozwinięcia tej myśli należy domniemywać, że oskarżyciel upatruje wyczerpanie ustawowych znamion zbiorowego uczestnictwa w hazardzie poprzez organizowanie takiego hazardu w miejscach dostępnych dla nieorganicznego kręgu osób.
\nW rozpoznanej sprawie niewątpliwie tak było, tzn. gry hazardowe urządzane były przez oskarżonych na automatach, usytuowanych w miejscach takich jak placówki gastronomiczne, czy handlowe, w miejscach dostępnych dla nieograniczonego kręgu osób.
\nZ takim rozumieniem znamienia zbiorowego uczestnictwa jednak nie zgadza się Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, bo rozumienie pojęcia zbiorowy nie jest tożsame i nie jest synonimem przymiotników powszechny, rozległy. Zgodnie z definicją słownika języka polskiego PWN (pod redakcją prof. dr Witolda Doroszewskiego, Warszawa 1977 r.) przymiotnik zbiorowy to „odnoszący się do pewnej grupy ludzi lub zbioru rzeczy\", zaś liczebnik zbiorowy to „liczebnik wskazujący na liczbę osób, przedmiotów, pojęć itp., używany z rzeczownikami oznaczającymi istoty różnej płci, istoty młode, zwłaszcza zwierzęta oraz z rzeczownikami występującymi tylko w liczbie mnogiej\", wreszcie rzeczownik zbiorowy to „rzeczownik oznaczający zbiór przedmiotów jednostkowych, np. tłum, las”.
\nZ powyższego wynika, że może być to zbiór zamknięty i ściśle określony, ale musi charakteryzować się mnogością podmiotów występującą jednocześnie.
\nObrazowo taką sytuację przedstawia się na przykładzie dużej kancelarii prawnej, która jednego dnia wysyła do sądów w całej Polsce setki pozwów w „sprawach frankowych” – sam ten fakt nie oznacza, że doszło do wysłania pozwu zbiorowego. Aby pozew miał taki charakter muszą zaistnieć dodatkowe przesłanki, w tym musi dotyczyć roszczenia jednego rodzaju ,co najmniej 10 osób, opartej na tej samej lub takiej samej podstawie faktycznej. Inaczej rzecz ujmując, wspominana kancelaria może wysłać w jednym czasie wiele pozwów do sądów na terenie całej Polski, ale nie oznacza to jeszcze, że wniosła pozew zbiorowy. Do tego aby przyjąć, że doszło do wniesienia pozwu zbiorowego muszą zaistnieć dodatkowe warunki, jakiś zakres porozumienia pomiędzy podmiotami.
\nInnym przykładem może być stwierdzenie, że zarówno hulajnoga jak i autobus są środkami komunikacji miejskiej, ale tylko autobus może być uznany za środek komunikacji zbiorowej, bo pojazd ten w jednym czasie może zabrać w jedną trasę kilkadziesiąt, a czasem i setkę osób. Tymczasem hulajnoga może (legalnie) przewieźć jednorazowo jedną osobę i choćby w tę samą trasę wyruszyła tego samego dnia setkę razy, pojazdem zbiorowego transportu nigdy nie zostanie uznana.
\nSąd orzekający w tej sprawie w pełni podziela stanowisko zawarte w orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2023 roku w sprawie I KK 347 /22 , gdzie uznano w podobnej sprawie kasację Prokuratora za bezzasadną. Sąd Najwyższy we wspomnianym orzeczeniu odnosił się zarówno do interpretacji desygnatu nazwy „zbiorowe uczestnictwo”, jak również zmian legislacyjnych w tym zakresie na przestrzeni ostatnich lat. Zdaniem Sądu Najwyższego również za niedopuszczalne uznaje prezentowanie wykładni językowej, która zrównywałaby znaczenie pojęcia „zbiorowy” z przymiotnikiem „powszechny\". Uzupełnieniem tego stanowiska Sądu Najwyższego jest inne orzeczenie z dnia 13 kwietnia 2023 w sprawie I KK 71/23, gdzie przy zbliżonych zarzutach prokuratora Sąd orzekł zasadność przyjęcia kwalifikacji przez sąd odwoławczy z art. 107 § 1 k.k.s. W orzeczeniu tym SN podkreślił, że „(…) zakładając racjonalność ustawodawcy przy dokonywaniu nowelizacji przepisu z art. 107 § 3 kks uznać należy, że wyeliminowanie enumeratywnego wyliczenia w § 3 gier, co do których zastosowanie miał ten przepis i uczynienie z niego przepisu o charakterze blankietowym, tylko umacnia w przekonaniu, że modyfikacja ta nie była zabiegiem czysto redakcyjnym. Na uwadze bowiem należy mieć okoliczność, że co do zasady urządzanie lub prowadzenie gry hazardowej wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia nosi cechy działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Przyjmując punkt widzenia wyrażony przez prokuratora, przy założeniu, że sprawca działałby na szeroką skalę, jego zachowanie wypełniałoby jednocześnie normy wynikające z obydwu omawianych jednostek redakcyjnych z art. 107 k.k.s. i w istocie nie byłoby przestrzeni dla samodzielnego stosowania § 1 tego przepisu. Z istoty zaś istnienia typu kwalifikowanego czynu zabronionego wynika, że penalizuje on zachowania odmienne, o wyższym stopniu szkodliwości społecznej. W tym wypadku okolicznością różnicują oba typy jest właśnie „organizowanie zbiorowego uczestnictwa w grze”.
\nSąd orzekający w tym składzie przyjmuje, że n a gruncie art.107 k.k.s. przez organizowanie zbiorowego uczestnictwa w grze hazardowej należy rozumieć takie działanie, które umożliwia jednoczesny udział zbiorowości osób w jednej grze, przy wykorzystaniu jednego lub wielu urządzeń. Nie będzie więc zbiorowym uczestnictwem umożliwienie udziału w grze hazardowej, co prawda wielu osób, ale w różnym czasie (przez co należy rozumieć nawet odstępy kilkuminutowe).
\nZbiorowe uczestnictwo jest cechą charakterystyczną dla gier losowych takich jak organizowane internetowo loterie pieniężne, gry telebingo, czy zakłady wzajemne, gdzie istotą i założeniem tych gier jest uczestnictwo wielu osób w jednej grze, w jednym przedziale czasowym założonym dla przeprowadzenia jednej takiej gry – w tej sprawie taka okoliczność nie zachodzi.
\nAutomaty w toku śledztwa były gruntownie badane przez biegłych. W żadnym przypadku nie stwierdzono aby automaty zapewniały możliwość jednoczesnego udziału w jednej grze wielu osób. Wszystkie opisane w zarzutach automaty, przy wykorzystaniu których oskarżeni mieli w inkryminowanym okresie urządzać i prowadzić gry hazardowe, ze względu na ich budowę i konstrukcję oraz zaprogramowane funkcjonalności (w czasie rzeczywistym mogła być rozgrywana jedna gra na jedynym stanowisku) umożliwiały jednoczesną grę wyłącznie jednego gracza.
\nW ocenie Sądu wklucza to możliwość zakwalifikowania takiego zachowania oskarżonych jako przestępstwa skarbowego z art. z art. 107 § 3 k.k.s. - dla bytu typu kwalifikowanego nie zostało wyczerpane ustawowe znamię zbiorowego uczestnictwa. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie automaty objęte zarzutami umożliwiały jednoczesną grę wyłącznie jednemu graczowi – każdy z graczy uczestniczył w rodzajowo takiej samej grze, ale nie w tej samej, tj. w której brali jednocześnie udział inni gracze.
\nZorganizowana grupa przestępcza (art.258 k.k.) Popełnienie przestępstwa z innymi osobami nie jest tożsame z popełnieniem go w ramach zorganizowanej grupy przestępczej i przynależnością do niej.
\nOskarżyciel publiczny zarzucił większości z oskarżonych (T. W., P. D., T. J., D. R., D. S. (1), D. P. (1), K. P., D. P. (2), R. M., W. S. (1), M. S., A. L., K. D., P. S. (2), W. B., S. A., E. C. (1)), że wraz z inną ustaloną z imienia i nazwiska osobą, co do której toczy się odrębne postępowanie przygotowawcze (A. W.), a także innymi bliżej nieustalonymi osobami działali w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie przestępstw skarbowych z art.107 k.k.s. Grupę tę mieli zorganizować i nią kierować oskarżeni T. W. i P. D.. Oskarżyciel wskazując na uzyskane informacje z rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnych w śledztwie wskazał, że każda z osób, której postawiono taki zarzut „pełniła sobie przypisaną rolę i znajdowała się w strukturze grupy”.
\nW rozumieniu art.258 § 1 k.k. zorganizowaną grupę przestępczą tworzą co najmniej trzy osoby, których celem jest popełnienie określonych przestępstw lub też ogólnie popełnianie przestępstw o luźnym związku, m.in. bez stałych ról, w każdym razie określenie ról poszczególnych członków musi charakteryzować się wyższym stopniem konkretyzacji niż przy zwykłym współsprawstwie. Przestępstwo z art. 258 § 1 i 2 k.k. można popełnić tylko umyślnie, w obu postaciach zamiaru (bezpośrednim, ewentualnym), a przestępstwo z § 3 i 4
\nSąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z 23.07.2002 r., II AKa 148/01, Prok. i Pr.-wkł. 2003/4, poz. 20, wskazał, że słuszny i zarazem przesądzający o tym, czy mamy do czynienia ze współsprawstwem osób powiązanych porozumieniem (art. 18 § 1 k.k.), czy też z przestępstwem popełnionym w ramach zorganizowanej grupy przestępczej (art. 285 § 1 k.k.), jest ten kierunek wykładni nauki prawa, który uwzględnia łączne aspekty: - funkcjonalny - chodzi tu o cel i sposób popełniania określonych przestępstw; - strukturalny - chodzi tu o taki poziom zorganizowania grupy, który już przez samo kierowanie nią zapewnia warunki dla dokonywania takich przestępstw, których dokonanie przekraczałoby możliwości jednego sprawcy i - dynamiczny - chodzi tu o różne, mogące występować formy sprawowania funkcji kierowniczej (jednoosobowo, kolegialnie) i sposoby jej sprawowania (przywództwo całej grupie lub kierowanie konkretnymi, poszczególnymi działaniami grupy) oraz charakter tego kierownictwa (stały lub przejściowy), a także różnorodność i zmienność mogących występować czynności sprawczych określonych, jako \"branie udziału\" (przynależność, wykonywanie określonych poleceń i zadań, udział w planowaniu przestępstw, obmyślanie sposobu działania, bezpośredni udział w ich popełnieniu, zabezpieczenie i kamuflaż działalności grupy, finansowanie jej na zdobycie niezbędnych środków służących do realizowania zadań i celów przestępczych grupy, jak i czynnościach organizacyjnych i dyscyplinujących członków grupy oraz udział w zyskach i podziale łupów (…)”.
\nSąd ten wskazał również, że „pomocne w ustaleniu treści pojęcia: \"zorganizowana grupa przestępcza\" mogą być także oceny dokonywane z punktu widzenia psychologicznego (powiązania między członkami grupy wzajemna pomoc, ochrona, jednoczący cel zdobywania środków na utrzymanie, alkohol i rozrywki, jak też na działalność przestępczą), jak i socjologicznego (zbiorowość wyznająca wspólne wartości, zachowująca odrębność od społeczeństwa i jego struktur) (…)”.
\nIstotnie T. W., P. D. i T. J. założyli spółkę (...) (której nominalnie prezesem został R. M.), w celu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z obsługą automatów do gier hazardowych. Rzecz jednak w tym, że było to legalnie założone i prowadzone przedsiębiorstwo, które zatrudniało pracowników, podnajmowało lokale, prowadziło księgowość, rozliczało się z fiskusem. Ta działalność była prowadzona całkowicie jawnie – rejestrowano podejmowane działania (które oskarżeni traktowali jako działania biznesowe) w formie umów, rachunków etc. Dokumenty te były dostępne dla państwowych instytucji, które miały prawo dokonywać i dokonywały kontroli działalności spółki. Oskarżeni istotnie, co wynika z zarejestrowanych rozmów telefonicznych (których treści Sąd nie kwestionuje, ale interpretuje odmiennie niż oskarżyciel) uzgadniali ze sobą warunki działalności, rozliczeń finansowych, wydawali lub przyjmowali polecenia związane z automatami i lokalami, zawiadamiali się, a nawet ostrzegali o możliwych kontrolach służb celnych, ale w ocenie Sądu nie były to działania tajne, mające na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej, czy mające na celu ukrycie faktycznych działań, bądź stworzenie pozoru działań legalnych – kontakty nie wykraczały poza przeciętne wymiany informacji między osobami, które prowadzą wspólnie działalność gospodarczą.
\nPrzez niemal cały okres działalności oskarżeni mieli zapewnienia ze strony podmiotów udostępniających im automaty (H. (...), (...), F.), w tym reprezentujących ich prawników, że ich działalność jest w pełni działalnością biznesową. Organy ścigania i kontroli skarbowej zatrzymywały wykorzystywane w tej działalności automaty, ale niejednokrotnie wkrótce automaty były im zwracane na skutek orzeczeń sądów. Błędem po stronie oskarżonych, jako przedsiębiorców, było zlekceważenie istniejących w przestrzeni publicznej wątpliwości związanych z legalnością prowadzenia gier hazardowych bez wymaganej koncesji i brnięcie w ten proceder, co należało ocenić jako złą wolę skutkujące uznaniem, że dopuścili się przestępstw z art.107 § 1 k.k.s.
\nNiemniej jednak takie zachowanie, w ocenie Sądu jeszcze nie wyczerpuje w ich przypadku znamienia działania w zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu art.258 k.k. (w tym również zorganizowania oraz kierowania taką grupą w przypadku T. W. i P. D.) mającej ma celu popełnianie przestępstw skarbowych.
\nOskarżyciel powołuje się na orzecznictwo sądów powszechnych, eksponując, że stopień zorganizowania grupy, o jakiej mowa w art. 258 k.k. może być luźny, a role osób do niej należących mogą też być bardzo różne. Do przypisania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej nie jest niezbędna znajomość szczegółów organizacyjnych grupy, mechanizmów jej funkcjonowania, znajomość jej członków. W pojęciu zorganizowania tkwią warunki podstawowej wewnętrznej struktury organizacyjnej – choćby z niskim stopniem zorganizowania – to także trwałość, istniejące więzy organizacyjne w ramach wspólnego porozumienia, planowanie przestępstw, akceptacja celów, trwałość zaspokojenia potrzeb grupy, skoordynowany sposób działania. Dla przypisania sprawcy odpowiedzialności za działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej nie jest konieczna szczegółowa znajomość nie tylko członków grupy, ale i podziału ról” (vide - wyrok SA w Lublinie z 31.05.2022 r., II AKa 318/21) – Sąd tego nie kwestionuje. Jednak, w ocenie Sądu takie dosłowne rozumienie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, bez uwzględnienia aspektu psychologicznego i socjologicznego strony podmiotowej, wypaczałoby sens powstania tej instytucji prawa karnego i zacierałoby w istocie różnicę pomiędzy działaniem sprawców (tylko) wspólnie i w porozumieniu, a działaniem sprawców (już) w zorganizowanej grupie przestępczej.
\nW ocenie Sądu sprawca musi zdawać sobie sprawę, że popełniając czyny zabronione uczestniczy w jakiejś „tajnej” strukturze (nawet luźno zorganizowanej), która została stworzona i prowadzona do stricte przestępczej działalności (jak np.: przestępstwa narkotykowe, mafie VAT, handel ludźmi, handel bronią bez zezwolenia etc.), w przeciwnym przypadku należałoby przyjmować, że w większość przedsiębiorstw, w których co najmniej trzy osoby dopuściłyby się dokonania np. kilku przestępstw skarbowych tworzyłoby niemal automatycznie zorganizowaną grupę przestępczą, a nie takie założenie przyświecało ustawodawcy tworząc art.258 k.k. Członkowie zorganizowanej grupy przestępczej powinni identyfikować się z grupą jako izolowanym od reszty społeczeństwa bytem, mieć poczucie swoistej „tajności” tej grupy i działania w ukryciu z uwagi na możliwe naruszanie prawa (karnego), podejmowaniu czynności mających uniemożliwić wykrycie sprawców.
\nNależy wskazać również, że część z oskarżonych była już w przeszłości skazywana za podobną działalność, która była kwalifikowana wyłącznie z art.107 § 1 k.k.s., mimo świadomości po stronie prowadzących postępowania karne, zarówno w fazie przygotowawczej jak i sądowej, że oskarżeni współpracowali ze sobą, nawet przez wiele miesięcy, w organizowaniu takiego procederu. Okoliczności tych czynów są zbliżone i nawet w wielu przypadkach dotyczą tych samych lokali. W żadnej jednak z tych spraw nie doszło do stwierdzenia istnienia działania sprawców w zorganizowanej grupie przestępczej (czy też grupach) – vide: dane o karalności oskarżonych i odpisy wyroków (k.39680-39704, 39817-39838, 46069-46086, 46503-46605, 47306-47418, 47632-47675, 47908-47913, 48147, 48816-48882).
\nNa marginesie, to głównie dzięki formalnie prowadzonej księgowości i rejestracji umów z H. (...) oraz (...) organy ścigania mogły dokonać stosunkowo łatwo szczegółowych ustaleń związanych z okresem popełnienia czynów zarzucanych tym oskarżonym, istniejącej między reprezentowanymi przez oskarżonych podmiotami gospodarczymi i samymi oskarżonymi współpracy w zakresie transportu, obsługi lokali i automatów do gier, szeroko pojętego serwisowania tych automatów, rodzajem i ilością automatów wykorzystywanych w tym procederze, lokali (oraz osób zarządzających lokalami), w których te automaty były wstawiane, zyskiem z tej działalności – informacje z kontroli operacyjnych tylko to potwierdzały.
\nW ocenie Sądu, typowa działalność przestępcza nie lubi ostentacji i jawności. Tworząc zorganizowaną grupę do popełniania przestępstw skarbowych członkowie grupy staraliby się robić wszystko aby ich działalność nie została wykryta, a oni nie zostali pociągnięci do odpowiedzialności karnej, w szczególności nie rejestrowaliby w formie umów cywilnoprawnych tej działalności opisując ją, nie prowadziliby formalnej rejestracji zdarzeń gospodarczych ani księgowości - jawnych dla państwowych instytucji kontrolujących i organów ścigania.
\nW ocenie Sądu, nie bez pewnej racji są dosadne twierdzenia części z oskarżonych, że za „buble” prawne ustawodawcy i chaos prawny wywołany przez ustawodawcę w przepisach dotyczących koncesjonowania hazardu w okresie 2010-2016, to oni są obecnie (po blisko 10 latach) postawieni w trudnym położeniu procesowym i zarzuca im się działanie w zorganizowanych grupach przestępczych, chociaż w okresie objętym zarzutami mieli przekonanie (utwierdzały ich w tym nawet sądy powszechne), że ich działalność jest działalnością dozwoloną prawnie (stricte biznesową), a nie przestępczą. Na domiar tego od tej działalności przez cały czas jej trwania odprowadzano daniny dla fiskusa w formie opłat i podatków.
\nCytowane powyżej orzeczenie TSUE z dnia 13 października 2016 r. i uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie I KZP 17/16 zapadły do dacie czynów zarzucanych oskarżonym w akcie oskarżenia.
\nStąd, w ocenie Sądu po stronie oskarżonych istotnie istniała współpraca i pewne zorganizowanie działań, ale jedynie w zakresie działalności biznesowej. Natomiast w zakresie dokonania przestępstw skarbowych z art.107 § 1 k.k.s., ze względu na wspomniany aspekt psychologiczny i socjologiczny, ich działania opisane w zarzutach były wykonywane jedynie wspólnie i w porozumieniu i łączące ich relacje w tych działaniach nie osiągnęły wyższego poziomu zorganizowania, które zostało stypizowane w art.258 k.k. W konsekwencji, w ocenie Sądu opisane powyżej działania wspomnianych oskarżonych nie wyczerpały ustawowych znamion występku z art.258 § 1 k.k., a tym bardziej w przypadku T. W. i P. D. z art.258 § 3 k.k.