Nadto, D. J. (1) wprowadził do obrotu sprzedając nieustalonym osobom: 11 tabletek (...) ( (...)) co stanowi 11 porcji handlowych, 0,52 grama kokainy co stanowi 5 porcji handlowych.
\nD. J. (1) na handlu amfetaminą zarabiał ok 1000-2000 zł miesięcznie.
\nPozostała część tabletek M. i kokainy służyła na własny użytek D. J. (1).
\nTakże, w zajmowanym przez siebie lokalu D. J. (1) hodował krzaki konopi innych niż włókniste, z których możliwym było pozyskanie 462 gram ziela konopi innych niż włókniste (co stanowi około 4 620 porcji handlowych), a z których zebrał i ususzył co najmniej 2,54 grama narkotyków, następnie ujawnionych w trakcie przeszukania. Nasiona konopi innych niż włókniste D. J. (1) zamawiał przez (...), a dostawa odbywała się m.in. za pośrednictwem (...).
\nZ handlu narkotykami D. J. (1) osiągnął korzyść majątkową w kwocie 91 460 zł.
\nProtokół przeszukania mieszkania przy ul. (...) k. 954-960 Protokół oględzin pokoju w mieszkaniu przy ul. (...) k. 961-965 Opinia nr (...) z przeprowadzonych badań z zakresu chemii k. 2359-2362 Opinia nr (...) z przeprowadzonych badań z zakresu chemii k. 2363-2369 Dokumentacja fotograficzna z przeszukania mieszkania przy ul. (...) k. 1937,1939 Kartka z odręcznymi zapiskami zabezpieczona podczas przeszukania mieszkania przy ul. (...) wraz z protokołem oględzin k. 2097-2099 Protokół przeszukania samochodu marki A. (...) k. 966-971 Dokumentacja fotograficzna z przeszukania samochodu marki A. nr rej. (...) k. 1938 Notatka służbowa z użycia psa służbowego Policji k. 976-980 Analiza kryminalna w zakresie trasy do H. k. 1971-1977 Częściowo wyjaśnienia D. J. (1) k. 1020-1021, 1080-1081, 1923, 3184 (...), (...) Wyjaśnienia J. S. k. 1025-1026, 1089-1090, 110-1101, 1115-1117, 1122, 3115, 4348, 4376-4377v, 4712v-4713v Wyjaśnienia E. K. k. 1505v-1506 Pismo z (...) k. 1062 Zeznania (wyjaśnienia) D. D. (1) k. 557, 599-602, 631-633, 644-645, 701-716, 719-724, 1358v, 1530-1531, 1969, 2127, 4116v, 4591-4596v W przypadku D. J. (1) posiadany przez niego i użytkowany pojazd marki A. (...) o nr rej. (...) został zarejestrowany w dniu 30 stycznia 2020 roku na jego ojca T. J. (1). Sfinansowany został środkami pochodzącymi ze sprzedaży narkotyków.
\nSamochód ten po wykonanych czynnościach procesowych oddano na przechowaniu T. J. (2).
\nCzęściowo wyjaśnienia D. J. (1) k. 1020-1021, 1080-1081, 1923, 3184 (...), (...) Protokół tymczasowego zajęcia mienia k. 983-985 Protokół oddania rzeczy na przechowanie k. 986-988 Umowa kupna sprzedaży pojazdu marki A. (...) Wyjaśnienia J. S. k. 1025-1026, 1089-1090, 110-1101, 1115-1117, 1122, 3115, 4348, 4376-4377v, 4712v-4713v D. J. (1) został zatrzymany 11 maja 2020 r. o godz. 12:50.
\nProtokół zatrzymania D. J. (1) k. 946 U D. D. (1) i J. S. zakupu suszu nasączonego (...) (...) dokonywał również M. A. (1).
\nW okresie od sierpnia 2018 roku do 13 sierpnia 2019 roku M. A. (1) nabył od D. D. (1), w kilkunastu transakcjach po 100-300, 500 lub 750 gram susz nasączony (...) (...) w łącznej ilości 4.000 kg, tj. nie mniej niż 8.000 porcji handlowych w cenie 20 zł za gram.
\nNastępnie M. A. (1) zbywał dopalacze we W. za 80 zł za gram konsumentom lub innej nieustalonej osobie w celu dalszego wprowadzenia do obrotu.
\nRównież sam zażywał kupowane od D. D. (1) dopalacze w ilości około 1 grama dziennie i udzielał ich nieodpłatnie konkubinie w ilości około 3 gram dziennie.
\nPoczątkowo M. A. (1) jeździł do K. po dopalacze z P. J. (1) za pośrednictwem, którego nabywał do D. D. (1) substancje psychoaktywne.
\nTo J. S. skontaktowała M. A. (1) bezpośrednio z D. D. (1), celem umożliwienia mu osobistego zaopatrywania się w substancje psychotropowe od D. D. (1).
\nPorcja handlowa suszu nasączonego (...) (...) wynosi ok. 0,5 g.
\nZ handlu dopalaczami nabytymi od D. D. (1) M. A. (1) osiągnął korzyść majątkową w kwocie 200 000 zł.
\nProtokół oględzin kalendarza M. A. (1) k. 847-934 Częściowo wyjaśnienia M. A. (1) k. 786-788,936, 1037-1038, 1962, 1965, 2130v, 3064, 4348, 4374-4375 Wyjaśnienia J. S. k. 1025-1026, 1089-1090, 110-1101, 1115-1117, 1122, 3115, 4348, 4376-4377v, 4712v-4713v Zeznania (wyjaśnienia) D. D. (1) k. 557, 599-602, 631-633, 644-645, 701-716, 719-724, 1358v, 1530-1531, 1969, 2127, 4116v, 4591-4596v Protokół okazania wizerunku k. 778-781 Protokół oględzin kalendarza M. A. (1) k. 847-934 Komunikat zbiorczy nr 1 z kontroli operacyjnej krypt. (...) z płytami CD k. 1128-1259 Komunikat zbiorczy nr 1 z kontroli operacyjnej krypt. (...) z płytami CD k. 1299-1304 Komunikat zbiorczy nr 1 z kontroli operacyjnej krypt. (...) z płytami CD k. 1826-1840 Po zatrzymaniu D. D. (1), M. A. (1) zaopatrywał się w substancje psychotropowe u J. S..
\nŁącznie w okresie od października 2019 roku do 7 marca 2020 roku zakupił od niej 1400 gram nasączonych (...)
\nOkoło 100 gram miesięcznie z zakupionych substancji zużywał sam oraz jego konkubina.
\nW dniu 7 marca 2020 roku dokonał od J. S. zakupu suszu nasączonego (...)
\nM. A. (1) został zatrzymany 7 marca 2020 r. o godz. 20:30.
\nW toku zatrzymania dokonano przeszukania jego samochodu marki V. (...) w wyniku którego ujawniono m.in. reklamówkę z zawartością czarnego worka z zawartością suszu koloru zielono-brunatnego. Badania testera narkotykowego dały wynik pozytywny dla metaamfetaminy. Zaś wyniki badań zabezpieczonego suszu przez biegłego z zakresu chemii wykazały obecność (...)
\nPorcja handlowa suszu nasączonego (...) (...) wynosi ok. 0,5 g.
\nZ handlu dopalaczami nabytymi od J. S. M. A. (1) osiągnął korzyść majątkową w kwocie 48 000 zł.
\nCzęściowo wyjaśnienia M. A. (1) k. 786-788,936, 1037-1038, 1962, 1965, 2130v, 3064, 4348, 4374-4375 Protokół zatrzymania M. A. (1) k. 757 Protokół przeszukania samochodu marki V. (...) nr rej (...) K. 761-765 Protokół użycia testera narkotykowego k. 766 Protokół oględzin worka foliowego z zawartością suszu roślinnego k. 767-770 Sprawozdanie z przeprowadzonych badań z zakresu chemii nr H-V-5480-165/20/MD k. 2352-2353 Opinia z przeprowadzonych badań z zakresu chemii nr H-V-5480-168/20/MD k.2355-2356 Protokół oględzin worka czarnego worka z zawartością suszu koloru zielono-brunatnego k. 767-770 Protokół oględzin pojazdu marki V. (...) wraz z dokumentacją fotograficzną (płyta CD) k. 834-837 Również M. A. (1) posiadający zakupiony ze środków pochodzących z wprowadzania substancji psychotropowych do obrotu pojazd marki V. (...) o nr rej. (...) zarejestrował go na znajomego K. C. (1), zawierając z nim pozorną umowę sprzedaży, a pozostając w rzeczywistości faktycznym i jedynym użytkownikiem pojazdu.
\nSamochód marki V. (...) o nr rej. (...) przekazano na policyjny parking.
\nCzęściowo zeznania świadka K. C. (1) k. 839 Umowy sprzedaży samochodu marki V. (...) wraz z dokumentacją k. 843,1341-1346 Protokół tymczasowego zajęcia samochodu marki V. (...) k. 828-834 Protokół przekazania pojazdu marki V. (...) k. 1954-1955 Częściowo wyjaśnienia M. A. (1) k. 786-788,936, 1037-1038, 1962, 1965, 2130v, 3064, 4348, 4374-4375 Kolejną osobą dokonującą zakupu substancji psychotropowych u D. D. (1) był S. B., któremu D. D. (1) zbył 8 kg suszu nasączonego (...) (...). (...) dotyczące tego S. B. wyłączono do odrębnego postępowania.
\nZeznania (wyjaśnienia) D. D. (1) k. 557, 599-602, 631-633, 644-645, 701-716, 719-724, 1358v, 1530-1531, 1969, 2127, 4116v, 4591-4596v Postanowienie Prokuratora z dnia 10 maja 2021 r. k. 3991-3999 S. B. z kolei sprzedawał susz klientom detalicznym, których dane kontaktowe otrzymał od D. D. (1) gdy ten zmienił „profil” działalności z detalicznej na hurtową.
\nNadto, S. B. sprzedawał susz E. K. w nieustalonej łącznej ilości, po 5-15 gram jednorazowo, które ta sprzedawała konsumentom za 40 zł za gram.
\nPo uzyskaniu korzystniejszej ceny (30 zł za gram) od J. S. E. K. zakupiła od niej łącznie około 500 gram suszu nasączonego (...)
\nKomunikat zbiorczy nr 1 z kontroli operacyjnej krypt. (...) k. 1826-1840 Zeznania (wyjaśnienia) D. D. (1) k. 557, 599-602, 631-633, 644-645, 701-716, 719-724, 1358v, 1530-1531, 1969, 2127, 4116v, 4591-4596v Wyjaśnienia J. S. k. 1025-1026, 1089-1090, 110-1101, 1115-1117, 1122, 3115, 4348, 4376-4377v, 4712v-4713v Wyjaśnienia E. K. k. 1505v-1506 E. K. została zatrzymana 18 sierpnia 2020 r. o godz. 06:35 Protokół zatrzymania E. K. k. 1502 U D. D. (1) w środki psychotropowe, celem ich dalszej odsprzedaży we W. hurtowo zaopatrywał się również S. T., ps. (...), który zakupił łącznie 4 kilogramy suszu nasączonego (...)
\nS. T. kontakt do D. D. (1) zdobył od osoby o pseudonimie „M. z B.”.
\nZ powyższej zakupionej ilości suszu S. T. nie wprowadził do obrotu 548,47 gram, albowiem w dniu 13 czerwca 2019 roku został zatrzymany w M., powiat (...), gdy wspólnie z D. F. transportował susz z K. do W..
\nPorcja handlowa suszu nasączonego (...) (...) wynosi ok. 0,5 g.
\nZ handlu dopalaczami S. T. osiągnął korzyść majątkową w kwocie 240 000 zł.
\nWobec D. F. prowadzone jest postępowanie w Sądzie Rejonowym w O., sygn. akt (...).
\nCzęściowo wyjaśnienia S. T. k. 1613v-1614,1615, 1676-1677, 1687-1691, 3277-32784348, 4422, Sprawozdanie nr H-V-C-5480-355/19/AB Sprawozdanie uzupełniające k. 1657-1658, 1660-1661, 1916 Zeznania (wyjaśnienia) D. D. (1) k. 557, 599-602, 631-633, 644-645, 701-716, 719-724, 1358v, 1530-1531, 1969, 2127, 4116v, 4591-4596v Częściowo wyjaśnienia M. A. (1) k. 786-788,936, 1037-1038, 1962, 1965, 2130v, 3064, 4348, 4374-4375 Komunikaty zbiorcze nr 1 - 4 z kontroli operacyjnej krypt. (...) z płytami CD k. 1128-1259, 1260-1277, 1278-1279, 1280-1282 Komunikat zbiorczy nr 1 z kontroli operacyjnej krypt. (...) z płytami CD k. 1299-1304 Zeznania A. K. (2) k. 1663-1664 Zeznania G. Ś. k. 1666, Zeznania G. G. k. 1669 Częściowo zeznania (wyjaśnienia) D. F. k. 1674-1675, 1684-1685,1746-1748, 4485-4487 Akta Sądu Rejonowego w O. w sprawie o sygn. (...) k. 1383-1488 Opinia biegłego z zakresu fizykochemii kryminalistycznej k. 1774-1776 Protokoły użycia testera narkotykowego k. 1640-1644 Nadto, w trakcie przeszukania w mieszkaniu S. T. przy ul. (...) we W. ujawniono wagę elektroniczną oraz pieniądze w kwocie 1050 zł, a w użytkowanym przez niego pojeździe marki A. nr rej (...) dwa woreczki strunowe z zawartością suszu roślinnego o łącznej wadze 0,51 grama netto.
\nJak wynika z przeprowadzonych badań fizykochemicznych, ujawniony w samochodzie S. T. susz roślinny był nasączony (...).
\nProtokół przeszukania mieszkania ul. (...) we W. k. 1591 Protokół tymczasowego zajęcia mienia ruchomego S. T. k. 1602-1607 Protokół przeszukania pojazdu marki A. k. 1597-1601 Opinia z badań fizykochemicznych z dnia 15 października 2020 r. k. 1898-1899 S. T. został zatrzymany 30 sierpnia 2020 r. o godz. 22:30 Protokół zatrzymania S. T. k. 1586 Biegli psychiatrzy w odniesieniu do P. J. (1) nie stwierdzili występowania przesłanek z art. 31 § 1 lub 2 k.k. ani cech uzależnienia.
\nP. J. (1) nie jest chory psychicznie w obecnie i nie był w krytycznym czasie. Nie jest on upośledzony umysłowo. Wykluczono także inne zakłócenia czynności psychicznych mogące mieć wpływ na ocenę jego poczytalności. Biegli psychiatrzy wskazali, że podawany przez niego sposób odurzania się dopalaczami nie nosi cech uzależnienia.
\nBiegła z zakresu terapii uzależnień rozpoznała u niego uzależnienie od substancji psychoaktywnych i wskazała na konieczność terapii.
\nOpinia sądowo – psychiatryczna z dnia 18 lutego 2019 r. k. 2161-2171 Uzupełniająca opinia - sądowo psychiatryczna uzupełniająca z dnia 6 maja 2021 r. k. 3941 Kwestionariusz sporządzony przez specjalistę terapii uzależnień k. 2183-2188 Jak wynika z opinii sądowo – psychiatrycznej wydane w toku postępowania przygotowawczego M. L. (1) nie jest chory psychicznie w obecnie i nie był w krytycznym czasie. Nie jest on upośledzony umysłowo. Wykluczono także inne zakłócenia czynności psychicznych mogące mieć wpływ na ocenę jego poczytalności.
\nBiegli psychiatrzy w odniesieniu do M. L. (1) nie stwierdzili występowania przesłanek z art. 31 § 1 lub 2 k.k. Rozpoznali u niego natomiast zespół uzależnienia spowodowany używaniem opiatów (heroiny) i dopalaczy, bez znaczenia w ocenie jego poczytalności.
\nBiegła z zakresu terapii uzależnień rozpoznała uzależnienie od substancji psychoaktywnych i wskazała na konieczność terapii.
\nOpinia sądowo – psychiatryczna z dnia 1 marca 2019 r. k.2148-2150 Opinia - sądowo psychiatryczna uzupełniająca z dnia 14 czerwca 2019 r. k. 2160 Uzupełniająca opinia - sądowo psychiatryczna uzupełniająca z dnia 6 maja 2021 r. k. 3936-3937 Kwestionariusz sporządzony przez specjalistę terapii uzależnień k. 2198-2202 D. J. (1) został przebadany przez biegłych lekarzy psychiatrów w toku postępowania przygotowawczego. Ze sporządzonej opinii wynika, że nie jest on chory psychicznie w obecnie i nie był w krytycznym czasie. Nie jest on upośledzony umysłowo. Wykluczono także inne zakłócenia czynności psychicznych mogące mieć wpływ na ocenę jego poczytalności.
\nBiegli psychiatrzy w odniesieniu do D. J. (1) nie stwierdzili występowania przesłanek z art. 31 § 1 lub 2 k.k. Rozpoznali u niego natomiast zespół uzależnienia spowodowany używaniem środków psychostymulujących/amfetaminy, bez znaczenia w ocenie jego poczytalności.
\nBiegła z zakresu terapii uzależnień rozpoznała u D. J. (1) uzależnienie od substancji psychoaktywnych – psychostymulatorów F.15.2 i wskazała na konieczność terapii.
\nOpinia sądowo – psychiatryczna z dnia 14 września 2020 r. k. 2438-2442 Uzupełniająca opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 22 marca 2021 r. k. 3928-3930 Kwestionariusz sporządzony przez specjalistę terapii uzależnień k. 2422-2431 Jak wynika z opinii sądowo – psychiatrycznej wydane w toku postępowania przygotowawczego J. S. nie jest chora psychicznie w obecnie i nie była w krytycznym czasie. Nie jest ona upośledzona umysłowo. Wykluczono także inne zakłócenia czynności psychicznych mogące mieć wpływ na ocenę jej poczytalności.
\nBiegli psychiatrzy w odniesieniu do J. S. nie stwierdzili występowania przesłanek z art. 31 § 1 lub 2 k.k. Rozpoznali u niej natomiast zespół uzależniania od dopalaczy o działaniu psychostymulującym, bez znaczenia w ocenie jego poczytalności.
\nBiegła z zakresu terapii uzależnień rozpoznała u J. S. uzależnienie od substancji psychoaktywnych – dopalaczy i wskazała na konieczność terapii.
\nOpinia sądowo – psychiatryczna z dnia 16 września 2020 r. k. 2461-2468 Uzupełniająca opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 25 marca 2021 r. k. 3925-3926 Kwestionariusz sporządzony przez specjalistę terapii uzależnień k. 2448-2460 W toku postępowania przygotowawczego przeprowadzono badanie stanu psychicznego M. A. (1). Biegli psychiatrzy wskazali, że nie jest chory psychicznie w obecnie i nie był w krytycznym czasie. Nie jest on upośledzony umysłowo. Wykluczono także inne zakłócenia czynności psychicznych mogące mieć wpływ na ocenę jego poczytalności.
\nBiegli psychiatrzy w odniesieniu do M. A. (1) nie stwierdzili występowania przesłanek z art. 31 § 1 lub 2 k.k. Rozpoznali u niego natomiast zespół uzależniania od substancji psychoaktywnych w postaci (...)
\nBiegła z zakresu terapii uzależnień rozpoznała u M. A. (1) uzależnienie od mieszanych substancji psychoaktywnych F.19.2. i wskazała na konieczność terapii.
\nOpinia sądowo – psychiatryczna z dnia 24 czerwca 2020 r. k. 2413-2415 Uzupełniająca opinia - sądowo psychiatryczna uzupełniająca z dnia 6 maja 2021 r. k. 3939 Kwestionariusz sporządzony przez specjalistę terapii uzależnień (...)- (...) W toku postepowania przygotowawczego biegli psychiatrzy przeprowadzili badanie stanu psychicznego S. T.. Z treści sporządzonej opinii wynika, że nie jest on chory psychicznie w rozumieniu psychozy aktualnie i nie był w krytycznym czasie. Nie jest on upośledzony umysłowo. Jego osobowość jest zwarta, jest zdolny do funkcjonowania społecznego, pracy zawodowej, relacji interpersonalnych.
\nRozpoznano u niego zespół uzależnienia od alkoholu oraz uzależnienie od dopalaczy. Zna on swój sposób reagowania na alkohol. Działania objęte zarzutem nie miały motywacji chorobowej, nie służyły natychmiastowemu zaspokojeniu głodu narkotycznego.
\nWobec S. T. nie zachodzą ponadto warunki z art. 31 § 1 i § 2 k.k.
\nOpinia sądowo – psychiatryczna z dnia 14 października 2020 r. k. 1893-1896 Opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 18 marca 2020 r. k. 3932- P. J. (1) urodził się (...) we W.. Jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, jest bezrobotny.
\nP. J. (3) był wielokrotnie karany sądownie.
\nZ opinii o skazanym nadesłanej z Zakładu Karnego w S. wynika, że P. J. (1) pozostaje krytyczny w stosunku do popełnionych przestępstw . Nie jest członkiem podkultury przestępczej, ukończył programy readaptacyjne, jego zachowanie w jednostce penitencjarnej nie budzi większych zastrzeżeń. Jest odpłatnie zatrudniony poza Zakładem Karnym. Pozostaje krytyczny w stosunku do popełnionych przestępstw.
\nDane z K. k. 4797-4806 Częściowo wyjaśnienia P. J. (1) k. 183-185, 212-216, 403-404,2736-2739, 3862-3863 Odpis wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt V W 484/19 k. 2019 Opinia o skazanym k. 4927-4928 M. L. (1) urodził się (...) we W.. Jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, przed osadzeniem osiągał dochód w kwocie ok 1500 zł.
\nM. L. (1) był wielokrotnie karany sądownie.
\nZ aktualnej opinii nadesłanej z Aresztu Śledczego we W. wynika, że M. L. (1) był 10 razy karany dyscyplinarnie, a 12 razy nagradzany. Stara się przestrzegać dyscypliny i zasad wynikających z porządku wewnętrznego jednostki penitencjarnej. Brał udział w programach readatpacji. Nie jest uczestnikiem podkultury przestępczej. Jego postawę i zachowanie w warunkach izolacji więziennej należy określić jako umiarkowane.
\nOdpis wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt V K 2325/06 k. 1906 Częściowo wyjaśnienia M. L. (1) k. 195-196, 210, 469-470, 2106-2107, 2772-2774, 2634, 4347v, 4348v-4349v Dane z K. k. 4808-4822 Opinia o skazanym k. 4925-4926 M. L. (2) urodziła się (...) we W., jest wdową, utrzymuje się z emerytury w kwocie 2600zł, nie ma nikogo na utrzymaniu. Nie była karana sądownie.
\nDane z K. k. 4794 Częściowo wyjaśnienia M. L. (2) k. 308-310, 3843-3844, 4347v, 4349v-4350 A. K. (1) urodziła się (...) we W., pracuje jako pielęgniarka za wynagrodzeniem w kwocie ok 5000-6000 zł, jest mężatką, pomaga synowi w utrzymaniu. Nie była karana sądownie.
\nDane z K. k. 4795 Częściowo wyjaśnienia A. K. (1) k. 339-341, 3837-3838, 4348, 4377v-4379v M. K. (1) urodził się (...) we W., jest studentem, pracuje dorywczo w firmie budowlanej z wynagrodzeniem w kwocie 2500-3000 zł, rodzice wspierają go finansowo, nie ma nikogo na utrzymaniu. Nie był karany sądownie.
\nDane z K. k. 4796 Częściowo wyjaśnienia M. K. (1) k. 370-372 (...)- (...), (...), 4420-4421v D. J. (1) urodził się ur. (...) w K., jest kawalerem, utrzymuje się z pracy dorywczej z dochodem w wysokości ok 2000zł miesięcznie, ma na utrzymaniu dwoje dzieci w wieku 6 i 4 lata.
\nD. J. (1) był wielokrotnie karany sądownie.
\nZ opinii o skazany przesłanej z zakładu karnego we W. wynika, że D. J. (1) nie zawsze stosuje się do wymogów regulujących wykonywanie kary pozbawienia wolności, nie odnotowano jednak zachowań agresywnych. Jest zatrudniony, ukończył program readatpacji społecznej, krytycznie wypowiada się na temat popełnionych czynów.
\nDane z K. k. 4836-4840 Częściowo wyjaśnienia D. J. (1) k. 1020-1021, 1080-1081, 1923, 3184 (...), (...) Opinia o skazanym k. 4921-4923 J. S. urodziła się (...) w K., jest panną, nie pracuje, nie ma nikogo na utrzymaniu.
\nJ. S. była był wielokrotnie karana sądownie.
\nDane z K. k. 4827-4835 Wyjaśnienia J. S. k. 1025-1026, 1089-1090, 110-1101, 1115-1117, 1122, 3115, 4348, 4376-4377v, 4712v-4713v M. A. (1) urodził się (...) w P., jest rozwiedziony, ma syna na utrzymaniu (...), utrzymuje się z podpisywanych pozwoleń na pozyskiwanie sieci.
\nM. A. (1) był wielokrotnie karany sądownie.
\nDane z K. k. 4823-4826 Częściowo wyjaśnienia M. A. (1) k. 786-788,936, 1037-1038, 1962, 1965, 2130v, 3064, 4348, 4374-4375 S. T. urodził się (...) we W., jest żonaty, mam dwójkę dzieci (...) na utrzymaniu, prowadzi warsztat samochodowy z dochodem ok 3000zł miesięcznie.
\nS. T. był wielokrotnie karany sądownie.
\nDane z K. k. 4852-4856 Częściowo wyjaśnienia S. T. k. 1613v-1614,1615, 1676-1677, 1687-1691, 3277-32784348, 4422, Postanowienie Sądu Okręgowego we W. z dnia 12 grudnia 2023 r. o odmowie udzielnie zezwolenia na odbywanie kary w (...) k. 4844-4845 Postanowienie Sądu Apelacyjnego we W. z dnia 15 stycznia 2024 r. w przedmiocie zezwolenia na odbycie kary w (...) k. 4846-4848 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp.
\nOskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) -- -- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty -- -- -- 2.
\nOCENA DOWODÓW 2.1.
\nDowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Częściowo wyjaśnienia P. J. (1) Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne jedynie w zakresie w jakim korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
\nSąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, jedynie w tym w zakresie w jakim wskazuje on na swoje wieloletnie uzależnienie od dopalaczy, a także co do wyjazdu po środki odurzające do K. w dniu 30 stycznia 2019 r. oraz cen, po których środki te zostały zakupione. Sąd uznał także za wiarygodne wyjaśnienia P. J. (1) w zakresie w jakim podaje on, że był świadkiem jak A. K. (1) i M. K. (1) przynosili M. L. (1) przechowywane w swoim mieszkaniu dopalacze, a także że M. K. (1) jeździł z M. L. (1) po dopalacze do K. pełniąc rolę jego kierowcy. Sąd oparł się także na wyjaśnieniach P. J. (1) odnoszących się do okoliczności zakupu samochodów: S. L. oraz A. (...).
\nSąd bazował na wyjaśnieniach oskarżonego złożonych w toku śledztwa, ponieważ przed Sądem oskarżony P. J. (1) odmówił składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania. Zrezygnował także z przysługującego mu uprawnienia doprowadzenia na rozprawy.
\nCzęściowo wyjaśnienia M. L. (1) Sąd w przeważającej części nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego M. L. (1), albowiem nie znajdowały one odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym i służyły wyłącznie przyjętej przez niego linii obrony. Sąd za wiarygodne uznał jedynie przywoływane przez oskarżonego okoliczności związane z faktem, iż jest on uzależniony od dopalaczy, a także przyznanie się do tego, że susz roślinny, który to został zabezpieczony podczas przeszukania jego siostry należał do niego. Oskarżony co prawda w toku początkowych przesłuchań przyznał, iż jeździł do K. i kupował tam na własny użytek dopalacze, jednak zaprzeczał iż zajmował się ich dalszą dystrybucją i usiłował umniejszać swoją rolę w przestępczym procederze.
\nCzęściowo wyjaśnienia M. L. (2) Sąd uznał za wiarygodne jedynie te wyjaśnienia oskarżonej M. L. (2), w których przyznała ona, że M. L. (1) przynosił do jej mieszkania pieniądze i „zawiniątka”, w zakresie, w jakim wyjaśnienia te nie są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym.
\nCzęściowo wyjaśnienia A. K. (1) Sąd uznał za wiarygodne jedynie te wyjaśnienia oskarżonej A. K. (1), w zakresie, w jakim wyjaśnienia te nie są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. A. K. (1) przyznała, że M. L. (1) przynosił do mieszkania przy ul. (...) pieniądze i „pakunki” ,a także , że sama mu te pakunki zanosiła na jego prośbę, jak również w zakresie okoliczności wypożyczenia P. J. (1) pojazdu w dniu 30 stycznia 2019r.
\nCzęściowo wyjaśnienia M. K. (1) Sąd uznał za wiarygodne jedynie te wyjaśnienia oskarżonego M. K. (1), w zakresie, w jakim wyjaśnienia te nie są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. W szczególności, M. K. (1) przyznał, że M. L. (1) przynosił do mieszkania przy ul. (...) pieniądze i „pakunki” ,a także na prośbę matki oskarżony zawoził te pakunki wraz z jedzeniem M. L. (1). Jak również w zakresie okoliczności wyjazdów do K. z M. L. (1) w charakterze kierowcy oraz wypożyczenia przez jego matkę pojazdu P. J. (1) w dniu 30 stycznia 2019 r.
\nCzęściowo wyjaśnienia M. A. (1) Sąd dał wiarę wyjaśnieniom M. A. (1) w zakresie w jakim przyznaje się on do zakupu dopalaczy od J. S. i D. D. (1) i ich dalszej odsprzedaży konsumentom, a także co do okoliczności zakupu pojazdu marki V. (...) z pieniędzy uzyskanych z handlu dopalaczami, które to wyjaśnienia złożył początkowo w toku śledztwa, w zakresie w jakim wyjaśnienia te nie pozostają w sprzeczności z pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie.
\nCzęściowo wyjaśnienia D. J. (1) D. J. (1) wyjaśniając w toku śledztwa nie przyznał się do popełniania zarzucanych mu czynów, złożył jednak wyjaśnienia wskazujące na jego udział w obrocie substancjami psychotropowymi i innymi. Wskazał, że przywiózł z H. trzy litry płynnej amfetaminy, oraz tabletki ekstazy i kokainę. Wyjaśnił, że amfetaminę posiadał celem wprowadzania do obrotu, a ekstazy i kokainę na własny użytek. Oskarżony wyjaśnił, że odbierał susz od D. D. (1) na prośbę swojej partnerki - J. S., oraz że pożyczył jej 2.000 zł na pierwszy zakup dopalaczy. Wskazał, że to on kupił auto A. (...), którego był jedynym użytkownikiem.
\nW toku kolejnych przesłuchań D. J. (1) zmieniał wyjaśnienia, raz przyznając się do zarzutów, a następnie im zaprzeczając.
\nWyjaśniając przed Sądem D. J. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, wskazując jednocześnie, że przyznaje się do zarzutu 24, 26,27 zaś do zarzutu 25 i 28 (zgodnie z numeracją aktu oskarżenia) się nie przyznaje, a następnie odmówił składania wyjaśnień podtrzymując jednocześnie te złożone w toku śledztwa. Sąd nie dał zatem wiary tym wyjaśnieniom oskarżonego, które są wewnętrznie sprzeczne i nie korespondują ze sobą.
\nWyjaśnienia J. S.
\nJ. S. w toku postepowania przygotowawczego przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i w zasadzie ostatecznie złożyła wyjaśnienia, które odpowiadały ustalonemu stanowi faktycznemu. Wyjaśniła, że początkowo pośredniczyła w zakupie suszu nasączonego (...)
\nJ. S. wyjaśniając przed Sądem przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i odmówiła składania wyjaśnień. Według relacji oskarżonej, część jej poprzednio złożonych w toku śledztwa wyjaśnień wynikała z sugestii organów ścigania. Oskarżona potwierdziła jednak, że kupowała dopalacze do D. D. (1), a także, że sprzedawała je M. A. (1). Z wyjaśnień oskarżonej wynika także, że jej partner D. J. (1) nie miał żadnych korzyści majątkowych z handlu dopalaczami, co w ocenie Sądu ma służyć polepszeniu jego sytuacji procesowej. W zakresie naruszenia nietykalności cielesnej policjanta oskarżona ponownie wyjaśniła, że zdarzyło się to podczas szarpaniny i przez przypadek.
\nSąd co do zasady uznał za wiarygodne, szczere i spójne wyjaśnienia oskarżonej, korespondują one z pozostałymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, w tym wyjaśnieniami współoskarżonych, protokołami przeszukań, czy zeznaniami G. W..
\nWyjaśnienia E. K.
\nPrzesłuchana w toku śledztwa E. K. przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i złożyła wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Oskarżona wyjaśniła, że kupowała susz nasączony (...)
\nSąd bazował jedynie na wyjaśnieniach oskarżonej złożonych w toku śledztwa, bowiem E. K. nie brała udziału w postepowaniu sądowym. Sąd co do zasady uznał za wiarygodne, szczere i spójne wyjaśnienia oskarżonej, korespondują one z pozostałymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, w tym wyjaśnieniami współoskarżonych, protokołami przeszukań.
\nCzęściowo wyjaśnienia S. T.
\nPrzesłuchany w charakterze podejrzanego S. T. przyznał się do zakupu od D. D. (1) dopalaczy w ilości maksymalnie 1,2 kg jednocześnie zaprzeczył wskazanej w zarzucie ilości ilośc 4 kg. Wyjaśnił, że nie osiągał zysku z handlu dopalaczamii, sprzedawał je za te same pieniądze za jakie je kupił, bez zysku. Następnie jednak wyjaśnił odmiennie, że w części sprzedawał je z zyskiem po 40 zł za gram, zarabiając na tym może po 1.500 zł miesięcznie. Zaprzeczył również, aby środki psychotropowe zabezpieczone podczas jego zatrzymania w M. w dniu 13 czerwca 2019 roku były zakupione przez niego.
\nS. T. przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień, a jednocześnie podtrzymał te złożone uprzednio w postępowaniu przygotowawczym.
\nZeznania (wyjaśnienia) D. D. (1) Przy dokonywaniu ustaleń faktycznych, dotyczących przypisanych oskarżonym przestępstw Sąd w znaczącej części opierał się na zeznaniach D. D. (1), który zdecydował się pójść na współpracę z organami ścigania, a jednocześnie w zamian skorzystał z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary.
\nPrzesłuchany w charakterze podejrzanego D. D. (1) początkowo odmawiał przyznania się do popełnienia zarzucanych mu czynów, jednak na późniejszym etapie zmienił postawę procesową przyznając się do ich popełnienia i składając wyjaśnienia co do zasady zgodne z ustalonym stanem faktycznym, wskazywał on na wolę złożenia wyjaśnień, dotyczących szczegółów działania prowadzonej działalności narkotykowej, w tym także dotyczących nowych, nieujawnionych dotąd przestępstw, w których obciążał także siebie samego. Podczas kolejnych przesłuchań konsekwentnie uzupełniał podawane pierwotnie informację, odnosząc się do kolejnych gromadzonych sukcesywnie dowodów. D. D. (1) szczegółowo opisał wszystkie okoliczności związane z zakupem soli (...) (...) w H. i ich przywozu do P. z terytorium C. i S. oraz cały proces produkcji. Nadto wskazał osoby, którym sprzedawał wyprodukowany przez siebie susz.
\nPrzed Sądem D. D. (1) potwierdził złożone w toku śledztwa wyjaśnienia. Sąd uznał za wiarygodne depozycje świadka, który dokładnie opisał przestępczy proceder, a także osoby, które w nim uczestniczyły i które to kupowały od niego dopalacze. Bez cienia wątpliwości D. D. (1) wskazał, iż zakupów narkotyków u niego dokonywali M. L. (1), P. J. (1), J. S. razem z D. J. (1), M. A. (1), E. K. i S. T.. Sprzedawał on im ilości hurtowe, które ci następnie rozprowadzali lub też przeznaczali na własny użytek. D. D. (1) wskazał szczegółowo jak przebiegała produkcja dopalaczy, począwszy do zakupu substancji psychoaktywnych drogą internetową, opisał on również sposób ich produkcji, miejsce gdzie były one przechowywane, a także ilości narkotyków, które wyprodukował i ceny, po których następnie zbywał dopalacze.
\nW ocenie Sądu dowody z zeznań D. D. (1) stanowią wiarygodne źródło informacji o prowadzonej przez niego działalności narkotykowej, a w szczególności o osobach uczestniczących w przestępczym procederze, którym zbywał dopalacze celem dalszej odsprzedaży. Niezależnie od motywów, jakimi kierował się D. D. (1), ocena zeznań świadka prowadzi do uznania ich za wiarygodny dowód. Dla uzyskania cechy pełnowartościowego dowodu konieczne jest, aby takie zeznania były jasne i konsekwentne, a także znajdowały potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich. Tak było, zdaniem Sądu, w przypadku zeznań D. D. (1). Sąd podkreśla przy tym, że w przypadku tzw. dowodu z pomówienia, nie jest konieczne, aby relacja oskarżonego była potwierdzona innymi dowodami co do każdego opisywanego przez niego przestępstwa. Wystarczy, aby co najmniej część opisywanych przez niego przestępstw zastała potwierdzona innymi dowodami, co będzie stanowiło podstawę do pozytywnego zweryfikowania pozostałej części wyjaśnień. Tak również stało się w przypadku zeznań D. D. (1). Wprawdzie nie umknęły uwadze Sądu pewne nieścisłości w szczególności dotyczące ilości zbywanych dopalaczy, a także liczby transakcji, które przeprowadzał, jednakże nie rzutują one na wiarygodność, a są jedynie spowodowane upływem czasu.
\nZeznania M. M. (5), G. W., M. W., T. B.
\nRaport w sprawie zaistniałego wypadku Sąd oparł się na zeznaniach świadków, które były logiczne, spójne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadkowie uczestniczyli w przeprowadzanych czynnościach pełniąc obowiązki służbowe jako funkcjonariusze policji – (...), ich depozycje cechuje obiektywizm relacji.
\nZ relacji M. W. wynika, że w dniu 30 stycznia 2019 r. pełnił wraz M. M. (5) służbę w radiowozie nieoznakowanym. Na skutek otrzymanej informacji, że poruszający się pojazdem marki O. (...) nr rej (...) mogą posiadać przy sobie znaczne ilości środków odurzających policjanci podjęli próbę zatrzymania pojazdu, którym poruszali się P. J. (1) i M. L. (1). Mimo użycia sygnałów świetlnych i dźwiękowych oraz okrzyku (...) kierujący pojazdem P. J. (1) nie zatrzymał się, a ruszył do tyłu uderzając M. W. lewym bocznym lusterkiem w rękę, a następnie pojazd ten uderzył w przód stojącej za nim taksówki, po czym gwałtownie ruszył w kierunku M. W. zmuszając go do odskoczenia z drogi. M. W. wskazał, że aby uniknąć dalszego zagrożenia dla życia i zdrowia krzyknął (...) i oddał strzały ostrzegawcze w kierunku przedniego prawego koła pojazdu O. (...), lecz mimo podjęcia pościgu za pojazdem nie udało się go zatrzymać.
\nŚwiadek M. M. (5) uczestniczył w zdarzeniu z dnia 30 stycznia 2019 r. i próbie zatrzymania M. L. (1) i P. J. (1), a także był świadkiem spowodowania przez niego wypadku drogowego. Świadek M. M. (5) w swojej relacji potwierdził, że podejmując próbę zatrzymania policjanci mimo tego, że poruszali się cywilnym samochodem użyli sygnałów świetlnych i dźwiękowych.
\nZaś świadek T. B. był obecny przy zatrzymaniu M. L. (1), a także przy przetransportowaniu P. J. (1) do (...), który podczas tej czynności miał powiedzieć mu, że M. L. (1) „kazał mu spierdalać” na widok policjantów.
\nZ kolei G. W. uczestniczył w zatrzymaniu i przeszukaniu mieszkania J. S., to w trakcie czynności zatrzymania oskarżona ugryzła G. W.. Zdarzenie to zostało opisane w raporcie w sprawie zaistniałego wypadku, dokument te nie był kwestionowany przez strony i nie budził wątpliwości co do wiarygodności.
\nList J. S. do E. K.
\nDowód pozwalający przypisać oskarżonej J. S. popełnienie czynu z art. 239 § 1 k.k. Niekwestionowany przez strony, nie budził wątpliwości co do wiarygodności.
\nCzęściowo zeznania (wyjaśnienia) D. F.
\nSąd dał wiarę zeznaniom świadka w zakresie w jakim nie jest sprzeczny z pozostałym materiałem dowodowym i w jakim odnoszą się do okoliczności zatrzymania jego i S. T. i ujawnienia w samochodzie, którym się poruszali substancji psychoaktywnych, które nabyli w K.. Świadek wskazał, że chciał nabyć dopalacze, a S. T. zaoferował mu pomoc w uzyskaniu tych substancji.
\nZeznania A. K. (2), G. Ś., G. G.
\nSąd uznał za wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym zeznania świadków, którzy jako funkcjonariusze Policji uczestniczyli w zatrzymaniu pojazdu, którym poruszał się S. T. w 13 czerwca 2019 w M. podczas transportu suszu z K. do W..
\nZeznania K. P., P. S., M. S. (1) K. B.
\nTablica poglądowa z wizerunkiem m.in. M. L. (1) Zeznania C. W.
\nZeznania P. P.
\nUmowy najmu samochodów w (...) Sp. z o.o.
\nDokumentacja w sprawie przekroczenia dopuszczalnej prędkości przez kierującego pojazdem S. (...) wraz z materiałem zdjęciowym Wydruk z Rejestru Dowodów Osobistych Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków K. P., P. S., M. S. (1) K. B.. Zeznania tych świadków były konsekwentne, logiczne i spójne. W zestawieniu z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie depozycje te pozwalają ustalić, iż to właśnie M. L. (1) posługując się dowodem osobistym wydanym na dane C. W. wypożyczał przedmiotowe samochody. Świadkowie ci byli pracownikami wypożyczalni samochodów, mieli kontakt z M. L. (1) wyłącznie podczas wykonywania obowiązków pracowniczych. Co więcej, świadkowie ci podczas okazania tablicy poglądowej rozpoznali w M. L. (1) osobę, która podając się za C. W. i podpisując jego nazwiskiem wypożyczała pojazdy.
\nPodobnie za wiarygodne, spójne z pozostałymi dowodami i konsekwentnie Sąd uznał zeznania C. W., który wskazał, że utracił dowód osobisty i zaprzeczył wypożyczaniu samochodów we W. oraz P. P. – właściciela wypożyczalni samochodów.
\nRównież przedłożoną z wypożyczalni samochodów dokumentację i wydruk z Rejestru Dowodów Osobistych Sąd uznał wiarygodne, nie były także kwestionowane przez strony.
\nZeznania G. S.
\nSąd co do zasady za wiarygodne uznał zeznania G. S., byłej partnerki oskarżonego M. L. (1). Były one spójne, logiczne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym, zaś drobne rozbieżności wynikały z upływu czasu. Przed sądem świadek wprost wskazała, że M. L. (1) kupował dopalacze w K., które przewoził w „siatce, reklamówce”, a same dopalacze były wielkości ok. „dwóch pięści czy piłki do piłki ręcznej” w formie suszu. Z relacji świadka wynika, że przed wprowadzeniem dopalaczy do obrotu M. L. (1) porcjował susz, czego świadkiem były G. S.. Zeznała także, że M. L. (1) później rozprowadzał dopalacze we W., a także udzielał jej nieodpłatnie tych substancji na własny użytek. Z jej relacji także wynika, iż M.
\nL. (1) nie poinformował jej, że jest nosicielem wirusa (...), informując jedynie, że chorował na żółtaczkę, ale już ją wyleczył. G. S. wskazała jednocześnie, że, zdarzyło się, że w jej obecności matka, siostra i siostrzeniec przynosili M. L. (1) dopalacze. Ponadto wskazała, że część suszu zakupionego w K. sprzedawał i sam zażywał, a część zawoził do mieszkania matki, bo bał zostawić się większą ilość substancji w swoim mieszkaniu, a sam M. L. (1) „często jeździł po te dostawy z domu”. Świadek potwierdziła także, że to A. K. (1) opłacała bratu wynajmowane mieszkania. Co do P. J. (1) świadek zeznała, że początkowo dostawał od M. L. (1) za darmo dopalacze, a z czasem już zbywał je odpłatnie. Co do pisma przesłanego do Prokuratury w postepowaniu przygotowawczym odwołującego wcześniejsze zeznania świadek doprecyzowała, że zrobiła to ponieważ z powodu złożenia zeznań w sprawie była szykanowana przez współwięźniów.
\nCzęściowo zeznania K. F.
\nSąd z ostrożnością ocenił zeznania świadka, uznając je za wiarygodne w zakresie w jakim pozostawały zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek wskazała, że M. L. (1) nie handlował dopalaczami, jednak, w okresie objętym zarzutem nie byli oni już parą. Z jej relacji wynika także, że oskarżony miał regularnie przyjmować leki antyretrowirusowe. Podobnie irrelewantne pozostają twierdzenia świadka, że M. L. (1) i G. S. „byli tak naćpani, że chyba by i to nie wyszło” w kontekście utrzymywanych przez nich stosunków płciowych. Świadek przyznała jednak, że dwukrotnie podwiozła M. L. (1) do K., aby ten mógł kupić tam dopalacze w niższej cenie niż we W.. Świadek wskazała ponadto, że oskarżony zostawiał M. L. (2) „paczuszkę” dopalaczy wielkości pięści, żeby mu przechowywała, ponieważ w jego mieszkaniu dopalacze mogłyby zostać skradzione. Według świadka M. L. (2) miała nie wiedzieć co w takich paczuszkach się znajduje.
\nSąd ma na uwadze, że K. F. jako była partnerka M. L. (1) jest osobą mu bliską i złożone przez nią depozycję wpisują się w przyjętą przez oskarżonego linię obrony, dlatego podszedł do nich krytycznie.
\nZeznania K. D.
\nZeznania P. C.
\nSąd z ostrożnością ocenił zeznania świadków w kontekście nosicielstwa przez M. L. (1) wirusa (...) uznając je za wiarygodne w zakresie w jakim pozostawały zgodne z pozostałym materiałem dowodowym, mając na uwadze relacje łączące świadków z M. L. (1).
\nZeznania I. G.
\nUmowa najmu Sąd uwzględnił i dał wiarę zeznaniom świadka na okoliczność wynajmowania mieszkania M. L. (1). Przedłożona umowa najmu nie była kwestionowana przez strony, nie budziła wątpliwości co do autentyczności.
\nZeznania W. B.
\nZeznania D. D. (2) Zeznania K. N.
\nZeznania S. (...) Dokumentacja szkody samochodu D. (...) Sąd uznał za szczere, wiarygodne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym zeznania świadków W. B. i D. D. (2), , które w połączeniu z przedstawioną przez nich dokumentacją medyczną pozwoliły ustalić przebieg wypadku drogowego z dnia 30 stycznia 2019 r., a także charakter obrażeń, które odnieśli.
\nSąd uznał za szczere, wiarygodne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym zeznania K. N., która była naocznym świadkiem wypadku drogowego z dnia 30 stycznia 2019 r. jak również S. R. (2), prowadzącego działalność związaną z przewozem osób, którego samochód służbowy marki D. (...) brał udział w zdarzeniu. Jego zeznania wraz z dołączoną przez niego, niekwestionowaną przez strony, dokumentacją pozwoliły ustalić wartość szkody spowodowanej na skutek wypadku drogowego z dnia 30 stycznia 2019 r.
\nDokumentacja medyczna M. W., D. D. (2), W. B., G. W.
\nPrzedłożone przez świadków dokumentacje medyczne nie były kwestionowana przez strony. Dokumenty nie budziły wątpliwości co do ich wiarygodności.
\nDokumentacja medyczna M. L. (1) wraz z oględzinami ciała Dokumentacja medyczna oskarżonego nie były w toku procesu kwestionowana. Dokumenty nie budziły wątpliwości co do ich wiarygodności.
\nProtokoły czynności procesowych wraz z dokumentacją fotograficzną Komunikaty zbiorcze z kontroli operacyjnych wraz z płytami CD Notatki urzędowe Dowody te stanowią formalne potwierdzenie czynności procesowych podjętych w sprawie. Zostały one przeprowadzone przez uprawnione podmioty stosownie do obowiązujących w tym zakresie przepisów. Dowody te nie były kwestionowane przez żadną za stron postępowania.
\nKarty informacyjne pojazdów Pisma z (...) Pismo z NFZ Kartka z odręcznymi zapiskami zabezpieczona podczas przeszukania mieszkania przy ul. (...) wraz z protokołem oględzin Zeszyt z zapiskami i wyciągi z konta M. L. (2) Dokumenty ubezpieczeniowe Dowody nie kwestionowane przez strony i nie budzące wątpliwości co do rzetelności.
\nAnaliza kryminalna w zakresie trasy do H.
\nDowód nie kwestionowane przez strony i nie budzące wątpliwości co do rzetelności. Pozwolił odtworzyć trasę pokonaną przez D. J. (1) do H. celem zakupu narkotyków.
\nKwestionariusze specjalisty terapii uzależnień Kwestionariusze zostały sporządzone przez specjalistę psychoterapii uzależnień, certyfikowanego specjalistę badania uzależnień. Wnioski w nich zawarte poprzedzone zostały szerokim i wnikliwym wywiadem, a nadto są spójne ze spostrzeżeniami biegłych psychiatrów. Dowód ten Sąd uznał w związku z tym za wiarygodny.
\nOdpisy wyroków i postanowień Dane o karalności Opinie o skazanych Sąd oparł się na odpowiedziach z Krajowego Rejestru Karnego, odpisach wyroków, postanowień i opiniach o skazanych ustalając karalność oskarżonych. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, aby zakwestionować wiarygodność przedstawionych danych, które nie budzą najmniejszych zastrzeżeń, co do ich autentyczności i wiarygodności.
\nOpinie i sprawozdania z badań z zakresu chemii Opinie te i sprawozdania jako odpowiadające wymogom prawa, tj. jasne, pełne i niezawierające sprzeczności oraz oparte na specjalistycznej wiedzy stanowiły pełnowartościowy materiał dowodowy.
\nOpinie sądowo – psychiatryczna Opinie sądowo – lekarskie wraz z opiniami uzupełniającymi Opinie te jako odpowiadające wymogom prawa, tj. jasne, pełne i niezawierające sprzeczności oraz oparte na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.
\nOpinia z zakresu badań porównawczych pisma ręcznego Opinia ta jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.
\nOpinia z przeprowadzonych badań informatycznych Opinia ta jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.
\nOpinia z zakresu fizykochemii kryminalistycznej Opinia z badań fizykochemicznych Opinie te jako odpowiadające wymogom prawa, tj. jasne, pełne i niezawierające sprzeczności oraz oparte na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.
\n2.2.
\nDowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Częściowo wyjaśnienia P. J. (1) Wyjaśnienia oskarżonego P. J. (1) w znacznej części Sąd uznał za niewiarygodne, bowiem stoją w sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności Sąd miał tutaj na uwadze depozycje D. D. (1), wyjaśnienia J. S., protokoły przeszukań i opinie biegłych z zakresu badań chemicznych, zeznania policjantów uczestniczących w zdarzeniu z 30 stycznia 2019 r. , a także W. B. i D. D. (2).
\nSkładając wyjaśnienia w toku postepowania przygotowawczego P. J. (1) w zasadzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Początkowo przyznawał się do zakupu wspólnie z M. L. (1) dopalaczy w ilości 50 gram, zabezpieczonych w pojeździe w dniu 30 stycznia 2019r., które miały być na ich własny użytek, później jednak wielokrotnie zmieniał wyjaśnienia, zaprzeczając im w części. W toku drugiego przesłuchania bowiem oskarżony nie przyznał się już do posiadania dopalaczy. Oskarżony wyjaśniał, że sam jedynie zażywa dopalacze, zaprzeczając przy tym aby brał udział w obrocie nimi. Co do M. L. (1) oskarżony wyjaśnił, że to on kupował dopalacze w K. celem dalszej sprzedaży. W dniu 30 stycznia 2019 roku był z M. L. (1), żeby kupić susz na własny użytek. Zaprzeczył także, aby znał D. D. (1) lub osobiście J. S..
\nW zakresie zdarzenia z dnia 30 stycznia 2019 roku początkowo oskarżony wyjaśnił, iż przyznaje się do uderzenia policjanta lusterkiem, ale podkreślał, że nie chciał na niego najechać. Według jego relacji nie wiedział, że mężczyźni podchodzący do pojazdu to funkcjonariusze Policji, że nie widział i nie słyszał ‘kogutów’, nie było sygnałów dźwiękowych, a uciekał z obawy o swoje życie. Przyznał się do tego, że cofając uderzył w taksówkę.
\nSąd miał na uwadze fakt, że tak przedstawiony przez oskarżonego przebieg zdarzeń służyć miał wyłącznie umniejszeniu jego winy co do przypisanych mu czynów w ramach przyjętej linii obrony.
\nP. J. (1) nadto próbował umniejszyć swoją rolę w przestępczym procederze obciążając M. L. (1), wskazując, że to wyłącznie on zajmował się handlem dopalaczami, a on pojechał do K. wyłącznie w charakterze kierowcy. Także wskazuje on, że to M. L. (1) kazał mu uciekać przed policyjnym radiowozem i że na jego polecenie „chodzili na kradzieże” w zamian za co M. L. (1) dawał mu na własny użytek dopalacze. Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom mając na względzie sprzeczne interesy oskarżonego i M. L. (1) w niniejszym postepowaniu i próbę umniejszenia w ten sposób swojej winy.
\nCzęściowo wyjaśnienia M. L. (1) Wyjaśnienia oskarżonego M. L. (1) w znacznej części Sąd uznał za niewiarygodne, bowiem stoją w rażącej sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności Sąd miał tutaj na uwadze depozycje D. D. (1), G. S., częściowo wyjaśnienia współoskarżonych, protokoły przeszukań i opinie biegłych z zakresu badań chemicznych. Oceniając całokształt wyjaśnień oskarżonego Sąd miał na uwadze fakt, że tak przedstawiony przez oskarżonego przebieg zdarzeń służyć miał wyłącznie umniejszeniu jego winy co do przypisanych mu czynów w ramach przyjętej linii obrony.
\nWyjaśniając w toku postepowania przygotowawczego M. L. (1) w zasadzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i zmieniał przekazywane przez siebie wersje wydarzeń. Wskazał, że dopalacze w K. kupował wyłącznie na własny użytek i nie rozprowadzał ich. Oskarżony wielokrotnie próbował umniejszyć swoją winę obciążając P. J. (1), m.in. co do okoliczności zdarzenia z 30 stycznia 2019 r. jakoby miał powiedzieć P. J. (1) żeby się zatrzymał, a także wskazał, że to P. J. (1) „pokazał mu dopalacze pierwszy raz”. Zaprzeczył, aby znał D. D. (1).
\nPrzyznał się do posiadania suszu nasączonego (...)
\nOdnośnie zatrzymania przez funkcjonariuszy (...) zakwestionował, aby miał świadomość, że są to policjanci. Zaprzeczył również, aby miał coś wspólnego z zakupem pojazdów objętych zarzutami czynu z art. 299 §1k.k. wskazując, że S. (...) należał do jego ojca, potem siostrzeńca, a a. (...) do siostry. Wskazał, że w mieszkaniu matki miał odłożone jedynie 500 zł. Co do zarzutu z art. 162 k.k. stanowczo zaprzeczył, aby współżył z G. S.. M. L. (1) nie przyznał się również do posługiwania się dowodem osobistym na dane C. W., odmawiając jednocześnie złożenia próbek pisma.
\nOskarżony przed Sądem w zasadzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, przyznał się jedynie do posiadania suszu nasączonego (...) (...) 55g i 5g ujawnionego przez jego siostrę oraz tego zabezpieczonego dnia 30 stycznia 2019 r., a następnie odmówił składania wyjaśnień, podtrzymując poprzednie wyjaśnienia. M. L. (1) wyjaśnił, że przywieźli z P. J. (1) z (...) g dopalacza, jednak uciekając nie zdążyli go zabrać. Według jego relacja była to typowa ilość dopalacza jaką przywoził z K. i wystarczała mu ona maksymalnie na tydzień. M. L. (1) zaprzeczył jakoby miał znać D. D. (1), nie wie jak się nazywała osoba od której kupował dopalacze, posługiwał się pseudonimem (...), co Sąd ocenia krytycznie, bowiem D. D. (1) wprost wskazał, że M. L. (1) kupował od niego dopalacze celem ich dalszej odsprzedaży konsumentom. W zakresie przynoszenia pieniędzy i dopalaczy matce oskarżony wyjaśnił, że były to drobne kwoty z kradzieży, i jakieś dopalacze, ale nie było widać co to jest bo było zawinięte w folię, chował je u mamy w domu, ponieważ obawiał się, że w jego mieszkaniu zostaną skradzione przez jego znajomych. Oskarżony chcąc chronić matkę przed odpowiedzialnością karną wyjaśnił, że M. L. (2) nie wiedziała „co tam było”, a także nie korzystała z pieniędzy które jej zostawiał.
\nCo do nabycia pojazdu marki S. (...) oskarżony wyjaśnił, że nabył go jego ojciec, a po jego śmierci mama z siostrą dostały go w spadku i one przekazały go M. K. (1). Wskazał, że pojazd marki A. (...) należy do jego siostry. W ocenie Sądu składając takie wyjaśnienia oskarżony próbował ukryć, iż w/w pojazdy zostały zakupione ze środków uzyskanych w wyniku handlu dopalaczami.
\nW swoich wyjaśnieniach M. L. (1) przyznał także, że jest nosicielem wirusa (...), stanowczo zaprzeczył jednak, że utrzymywał stosunki seksualne z G. S. próbując w ten sposób uniknąć odpowiedzialności za czyn narażenia jej na zarażenie tym wirusem.
\nW zakresie wypożyczania samochodów na dana C. W. oskarżony wskazał, że to P. J. (1) wypożyczał te samochody. Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom mając na względzie sprzeczne interesy P. J. (1) i M. L. (1) w niniejszym postepowaniu i próbę umniejszenia w ten sposób swojej winy.
\nW ocenie Sądu całokształt wyjaśnień oskarżonego należy określić jako niespójne, niewiarygodne, sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a wpisujące się w przyjętą przez niego linię obrony.
\nCzęściowo wyjaśnienia M. L. (2) Przesłuchana w charakterze podejrzanego M. L. (2) początkowo złożyła wyjaśnienia co do zasady zgodne z ustalonym stanem faktycznym, wskazując, że M. L. (1) przynosił do jej mieszkania pieniądze i „zawiniątka”. Zaprzeczyła jednak aby wiedziała co jest w pakunkach oraz jakie jest źródło pochodzenia pieniędzy. Wskazywała, że syn przynosił jej pieniądze, aby coś sobie kupiła lub przeznaczyła je na bieżące rachunki. Co do zakupu pojazdu marki S. (...) wskazała, że kupił go jej mąż, co do pojazdu marki A. (...) to nie wiedziała do kogo należy. Sąd ocenił te pierwsze wyjaśnienia jako szczere, spontaniczne i wiarygodne, bowiem brak było wtedy sposobności aby ustalić z innymi współoskarżonymi wspólną wersję zdarzeń. Podczas drugiego przesłuchania oskarżona zmieniła wyjaśnienia, wskazując, że podczas pierwszego przesłuchania była wystraszona, zastraszana i szantażowana przez policjanta.
\nM. L. (2) przed Sądem nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów, wskazała, że nie brała od syna pieniędzy i odmówiła składania wyjaśnień. Ponadto oskarżona co do zasady nie podtrzymała złożonych w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnień powołując się na duży stres i emocje jakie towarzyszyły jej podczas pierwszego przesłuchania w sprawie. Oskarżona zaprzeczyła, że wynosiła M. L. (1) narkotyki i że dostawała wtedy pieniądze, dalej jednak wskazała, że wynosiła synowi „małe zawiniątka, bo nie potrafił bez tego”. Według relacji M. L. (2) jej syn nie produkował narkotyków, tylko je zażywał. Oskarżona zasłaniała się niewiedzą i podkreślała, że nie wie co jest w paczkach przynoszonych przez syna i jakie jest pochodzenia zostawianych jej pieniędzy, co w ocenie Sądu jest sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, aby oskarżona nawet nie zajrzała do tych paczek i nie domyśliła się co stanowi jej zawartość mając na uwadze uzależnienia syna, którego była świadoma.
\nW ocenie Sądu tak złożone wyjaśnienia nie zasługują w całości na przymiot wiarygodności. Na sprawstwo oskarżonej wskazuje zgromadzony w toku sprawy materiał dowodowy, w szczególności: protokoły przeszukań, zeznania współoskarżonych, w szczególności M. K. (1), który wprost wskazał, że M. L. (1) przynosił matce pieniądze i że dopalacze były przechowywane w jej pokoju. Sąd miał na względzie, że oskarżona składając wyjaśnienia miała na celu umniejszenie nie tylko swojej roli w przestępczym procederze, ale także z uwagi na łączące oskarżonych pokrewieństwo, składała wyjaśnienia zgodne z linią obrony jej syna.
\nCzęściowo wyjaśnienia A. K. (1) A. K. (1) podczas pierwszego przesłuchania w toku śledztwa wyjaśniła, że przekazywała M. L. (1) pakunki, które przynosił do jej mieszkania, ale zakwestionowała, aby wiedziała co jest w środku. Potwierdziła także, że jej brat przynosił do mieszkania pieniądze po 200, 500 zł dwa, trzy razy w tygodniu. Co więcej, „nie pytała skąd M. ma pieniądze, kojarzyła fakty”. Odnosząc się do pojazdów wyjaśniła, że A. (...) zostało kupione przez M. L., zaś ona dołożyła 2 tysiące złotych i sporządziła na siebie umowę, zaś S. (...) został zarejestrowany na jej ojca A. L.. Po jego śmierci M. K. (1) i A. K. (1) zapłacili M. L. (1) za S. L.. Z kolei wyjaśniając drugi raz w toku postepowania przygotowawczego częściowo odwołała wcześniejsze wyjaśnienia. Wyjaśniła także jednoznacznie, że M. L. (1) w pakunkach „czarnych workach wielkości pięści” w mieszkaniu przy ul. (...) zostawiał susz. Podkreślała także, że jej brat nie handluje dopalaczami. Sąd ocenił te pierwsze wyjaśnienia jako szczere, spontaniczne i wiarygodne, bowiem brak było wtedy sposobności aby ustalić z innymi współoskarżonymi wspólną wersję zdarzeń. Z kolei podczas drugiego przesłuchania oskarżona zmieniła wyjaśnienia, wskazując, że podczas pierwszego przesłuchania była wystraszona, zastraszana i szantażowana przez policjanta. Wskazała, że jej brat nie przynosił do domu żadnych pieniędzy, a także zakwestionowała treść wyjaśnień co do okoliczności związanych z nabyciem samochodów.
\nPrzed Sądem A. K. (1) nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów, i odmówiła składania wyjaśnień. Częściowo podtrzymała złożone w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnienia wskazując, że była wtedy pod naciskiem funkcjonariuszy prowadzących przesłuchanie. Z jej relacji wynika, że M. L. (1) przynosił do jej mieszkania „pakunki”, tj. malutkie zawiniątko w czarnym woreczku wielkości pięści i nie przynosił tego codziennie, ani nie leżały one na stałe w mieszkaniu A. K. (1), a pojawiały się incydentalnie. Oskarżony M. L. (1) miał je przynosić i często po chwili zabierać. W zakresie przechowywanych pieniędzy wyjaśniła, że pudełko z pieniędzmi M. L. (1) znajdowało się w jej mieszkaniu od lat i że odkładał on tam pieniądze z dodatkowej pracy, bo w domu rodzinnym jest najbezpieczniej zważywszy na kradzieże w mieszkaniu M. L. (1) przez osoby ze środowiska narkotykowego. Wskazała przy tym, że M. L. (1) nie handlował narkotykami, a utrzymywał się z kradzieży. A. K. (1) wskazała także, że rzeczy, które zanosiła bratu to były czyste ubrania i jedzenie, którym wielokrotnie częstowała P. J. (1). Co do zakupu samochodu marki S. (...) oskarżona wyjaśniła, że pojazd ten kupił jej ojciec, po którego śmierci M. L. (1) miał zabierać ten samochód. Zaś pojazd marki a. (...) dla M. K. (1) miał być sfinansowany z jej środków. A. K. (1) wyjaśniła, ze to ona prosiła syna żeby zawoził jedzenie M. L. (1), gdy ta była w pracy i „ma z tego powody wyrzuty sumienia”.
\nW ocenie Sądu tak złożone wyjaśnienia nie zasługują w całości na przymiot wiarygodności. Na sprawstwo oskarżonej bezsprzecznie wskazuje zgromadzony materiał dowodowy, w tym w szczególności protokoły przeszukań, zeznania współoskarżonych w tym M. K. (1) i P. J. (1), czy zeznania G. S.. Sąd miał na względzie, że oskarżona składając wyjaśnienia miała na celu umniejszenie nie tylko swojej roli w przestępczym procederze, ale także z uwagi na łączące oskarżonych pokrewieństwo, składała wyjaśnienia zgodne z linią obrony jej brata, a także syna M. K. (1), którego jak sama wskazała wysyłała do M. L. (1), gdy sama nie mogła dostarczyć mu przesyłki. Sąd krytycznie także ocenił wyjaśnienia oskarżonej, w których wskazuje ona, że nie wiedziała co znajduje się w paczkach zostawianych w jej mieszkaniu przez M. L. (1), co w ocenie Sądu jest sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, aby oskarżona nawet nie zajrzała do tych paczek i nie domyśliła się co stanowi jej zawartość mając na uwadze uzależnienia brata, którego była świadoma.
\nCzęściowo wyjaśnienia M. K. (1) Przesłuchany w charakterze podejrzanego M. K. (1) w toku pierwszego przesłuchania przyznał się do popełniania zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że M. L. (1) przynosił do ich domu pieniądze, zawiniątka oraz pakunki. Początkowo nikt miał nie zwracać uwagi na ich zawartość. Podał, że jak weszła w życie „ustawa zmieniająca” to powiedział swojej babci i matce, że z tego będą kłopoty. Wyjaśnił, że pakunki woził do mieszkań M. L. (1) i kilkukrotnie zawiózł go do K., skąd ten wracał z pakunkami wielkości „piłki do piłki nożnej”. Wskazał, że po zakup S. L. pojechał jego dziadek A. L. i M. L. (1) i samochód został kupiony za 26.000 zł, pomimo, że na umowie widniała kwota 17.000 zł. Zaprzeczył, aby wiedział kto i za ile kupił auto, ale wskazał, że po śmierci A.
\nL. zapłacili M. L. (1) 18.000 zł tytułem jego udziału w spadku. Odnośnie A. (...) wskazał, że auto na pewno było M., ale zarejestrowane na jego mamę. M. K. (1) wyjaśnił, że „każdy w naszym domu wiedział, skąd były te pieniądze, które przynosił do domu”. Sąd ocenił te pierwsze wyjaśnienia jako szczere, spontaniczne i wiarygodne, a przede wszystkim spójne z pozostałym materiałem dowodowym. W toku pierwszego przesłuchania oskarżony nie miał bowiem sposobności aby ustalić z innymi współoskarżonymi wspólną wersję zdarzeń, szczegółowo i szczerze przedstawił istotne dla sprawy okoliczności. Z kolei już toku drugiego przesłuchania podejrzany w zasadzie wycofał się ze swoich wyjaśnień wskazując, że to co wtedy wyjaśniał „nie ma żadnego związku z rzeczywistością.” Wskazał jednak wówczas wprost, że w mieszkaniu przy ul. (...) były przechowywane pakunki z dopalaczami oraz, że M. L. (1) przynosił tam pieniądze.
\nM. K. (1) przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień. Natomiast odnosząc się do wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym oskarżony oświadczył, że podczas przesłuchania panowała atmosfera zastraszania i jedynie fakt pożyczenia samochodu P. J. (1) przez A. K. (1) ma odniesienie do rzeczywistości. W swojej relacji M. K. (1) potwierdził, że „raz czy dwa” pojechał z M. L. (1) do K., ale zrobił to na prośbę matki, ponieważ M. L. (1) miał sądowy zakaz prowadzenia pojazdów. W zakresie przynoszenia pieniędzy do domu rodzinnego przez M. L. (1) oskarżony wyjaśnił, że takie sytuacje zdarzały się maksymalnie 2-3 razy w miesiącu i M. L. (1) zostawiał tam kwoty ok 200zł jako forma jego oszczędności i zabezpieczenie przed kradzieżą w jego mieszkaniu przez znajomych z towarzystwa narkotykowego.
\nOskarżony wskazał, że w jego mieszkaniu „nie było żadnej przechowalni dopalaczy, to wszystko po prostu działało na zasadach sporadycznych gdzie mój wujek pewnie czuł, że to jest taki bezpieczny kąt gdzie może swoje małe oszczędności przechować. Tak samo w kontekście tych zawiniątek żeby mu gdzieś tego nie rozkradli i potrafił tego samego dnia przynieść i zabrać”. Oskarżony potwierdził również, że wraz z zakupami do domu i obiadem przygotowanym przez jego matkę dla wujka i dawką metadonu, kilkukrotnie, kiedy A. K. (1) nie mogła tego zrobić, zawoził wujkowi „zawiniątka” – wielkości owocu mandarynki czy piłeczki tenisowej zdecydowanie nie piłki nożnej. Co do kwestii nabycia samochodów oskarżony wyjaśnił, że O. (...), należy do jego ojca, a on jest współwłaścicielem, S. (...) to jest samochód, który kupił jego zmarły dziadek za 26 000 zł, który pojechał sam kupić to auto. Z kolei według relacji oskarżonego A. (...) to było auto zakupione przeze niego i jego mamę w celu złagodzenia konfliktu z M. L. (1) po śmierci dziadka. Wszystkie te samochody były używane, a ich wartość w ocenie oskarżonego była taka, że przeciętna rodzina mogła sobie pozwolić na zakup i utrzymanie takich samochodów nawet jeśli przypada jedno auto na jednego kierowcę. Ponadto, w ocenie oskarżonego M. L. (1) nie mógł handlować dopalaczami, gdyż sam pieniądze na narkotyki brał z drobnych kradzieży.
\nW ocenie Sądu wyjaśnień oskarżonego nie sposób w całości uznać za wiarygodne. Sąd miał na względzie, że oskarżony składając wyjaśnienia miał na celu umniejszenie nie tylko swojej roli w przestępczym procederze, ale także z uwagi na łączące oskarżonych pokrewieństwo, składał wyjaśnienia zgodne z linią obrony pozostałych współoskarżonych będących członkami jego rodziny.
\nCzęściowo wyjaśnienia M. A. (1) M. A. (1) w toku śledztwa przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że zakupione od D. D. (1) i J. S. dopalacze sprzedawał konsumentom oraz innym osobom celem dalszej odsprzedaży. Nadto potwierdził, że samochód marki V. (...) jest jego, kupił go za pieniądze z dopalaczy i zarejestrował na kolegę K. C. z uwagi na komornika. Jednocześnie jednak nie przyznał się do zarzutu czynu z art. 299 § 1 k.k. Jednakże wyjaśniając drugi raz oskarżony wyjaśnił odmiennie co do kwestii nabycia pojazdu, wskazał, że sfinansował go z ubezpieczenia po śmierci matki. Potem sprzedał go K. C. (1), żeby mieć na remont łazienki, jednak czasami pożyczał samochód żeby nim jeździć.
\nZ kolei przed Sądem M. A. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień. Ponadto oskarżony zakwestionował część uprzednio składanych wyjaśnień wskazując jednocześnie, że przyznaje się jedynie do posiadania bardzo małych ilości suszu roślinnego, który kupował od D. D. (1) po 20 gram miesięcznie na własny użytek.
\nSąd nie uznał wyjaśnień oskarżonego w tej części na wiarygodne. Na popełnienie przez niego czynów bezsprzecznie wskazuje zebrany w sprawie materiał dowody, m.in. komunikaty z kontroli operacyjnych, w których opisany jest jako (...). wyjaśnienia współoskarżonych J. S. i D. J. (1), depozycje D. D. (1), protokoły przeszukań. W ocenie Sądu wyjaśnienia, w których oskarżony próbuje umniejszać swoją winę wskazując m.in., że jedynie posiadał drobne ilości suszu na własny użytek, a także, te w których zaprzecza co do sfinansowania pojazdu z pieniędzy pochodzących z handlu dopalaczami, stanowią realizację przyjętej przez niego linii obrony. Wyjaśnień tych jako niespójnych i pozostających w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym Sąd nie uznał za wiarygodne.
\nCzęściowo wyjaśnienia D. J. (1) D. J. (1) wyjaśniając w toku śledztwa nie przyznał się do popełniania zarzucanych mu czynów, złożył jednak wyjaśnienia wskazujące na jego udział w obrocie substancjami psychotropowymi i innymi. Wskazał, że przywiózł z H. trzy litry płynnej amfetaminy, oraz tabletki ekstazy i kokainę. Wyjaśnił, że amfetaminę posiadał celem wprowadzania do obrotu, a ekstazy i kokainę na własny użytek. Z kolei marihuanę sam wyhodował na własny użytek. Oskarżony wyjaśnił, że odbierał susz od D. D. (1) na prośbę swojej partnerki - J. S., pomagał na jej prośbę w handlu dopalaczami oraz że pożyczył jej 2000 zł na pierwszy zakup dopalaczy. Wyjaśnił także, że na handlu amfetaminą zarabiał ok 1000-2000 zł miesięcznie. Wskazał, że to on kupił auto A. (...), którego był jedynym użytkownikiem. Sąd co do zasady dał wiarę złożonym wyjaśnieniom w toku pierwszego przesłuchania, bowiem podczas kolejnych przesłuchań w toku śledztwa D. J. (1) zmieniał wyjaśnienia, raz przyznając się do zarzutów, a następnie im zaprzeczając, m.in. wyjaśnił, że jednak nie przywoził z H. płynnej amfetaminy i nie wie skąd wzięła się ona w jego mieszkaniu.
\nPrzed Sądem D. J. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, wskazując jednocześnie, że przyznaje się do zarzutów dot. uczestnictwa w obrocie suszem nasączonym (...)
\nProtokoły pozostałych czynności procesowych nieujęte w części 1.1.
\nSąd nie kwestionuje wiarygodności wskazanych dowodów, jednak okazały się one nieprzydatne dla ustalania okoliczności istotnych dla zakresu odpowiedzialności oskarżonych.
\nOpinie z przeprowadzonych badań informatycznych nieujęte w części 1.1.
\nDane nadesłane przez firmy kurierskie nieujęte w części 1.1.
\nOpinie daktyloskopijne Opinie z przeprowadzonych badań biologicznych Dane telekomunikacyjne Dokumentacje bankowe Sąd nie kwestionuje wiarygodności wskazanych dowodów, jednak okazały się one nieprzydatne dla ustalania okoliczności istotnych dla zakresu odpowiedzialności oskarżonych Zeznania A. J.
\nZeznania W. M.
\nZeznania A. G.
\nZeznania E. S.
\nZeznania M. L. (4) Zeznania B. A.
\nZeznania B. W.
\nZeznania D. G.
\nZeznania N. F.
\nZeznania A. N.
\nZeznania M. S. (2) Zeznania K. Ś.
\nSąd nie kwestionuje wiarygodności świadków, jednak ich zeznania okazały się nieprzydatne dla ustalania okoliczności istotnych dla zakresu odpowiedzialności oskarżonych.
\nZeznania T. K.
\nSąd z dużą dozą ostrożności podszedł do zeznań T. K. - męża A. K. (1), a ojca M. K. (1), który jest członkiem rodziny czworga oskarżonych. Mając na uwadze fakt, iż świadek T. K. jest skonfliktowany z oskarżonym M. L. (1), Sąd uznał, że jego depozycje wpisują się w linię obrony A. K. (1) i M. K. (1) oraz M. L. (2) i nie wnoszą do sprawy niż istotnego.
\nSąd nie uznał depozycji świadka za wiarygodnych w zakresie w jakim przedstawiał on, że nie widział w mieszkaniu żadnych narkotyków czy pieniędzy, wskazując jednocześnie, że M. L. (1) nie zostawiał w mieszkaniu przy ul. (...) żadnych pieniędzy, przeciwnie – przyjeżdżał „żebrać”, a także aby M. L. (2) dała mu jeść, wyprała rzeczy.
\nCzęściowo zeznania K. C. (1) Umowy sprzedaży samochodu marki V. (...) wraz z dokumentacją Umowa kupna sprzedaży pojazdu marki A. (...) Sąd nie dał w całości wiary depozycjom świadka K. C. (1) mając na uwadze fakt, iż jest on znajomym oskarżonego M. A. (1) i jego zeznania służą wyłącznie wzmocnieniu przyjętej przez niego linii obrony. Świadek wskazał, że pojazd V. (...) na początku należał do M. A. (1), a potem pojazd użytkował K. C. (1), który następnie miał użyczyć go M. A. (1), a rozliczenie z tego tytułu miało nastąpić później. Wobec powyższego Sąd z ostrożnością procesową podszedł do dowodu z dokumentu w postaci umowy sprzedaży samochodu marki V. (...).
\nPodobnie Sąd ocenił dowód w postaci umowy kupna sprzedaży pojazdu marki A. (...) D. J. (1).
\n3.
\nPODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Punkt I, III, VII, IX części dyspozytywnej P. J. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn opisany w pkt I części dyspozytywnej wyroku (pkt I części wstępnej wyroku) Wina i sprawstwo oskarżonego P. J. (1) w zakresie popełnienia czynu przypisanego mu w pkt I części dyspozytywnej wyroku nie budzi wątpliwości.
\nUznając za słuszne stanowisko oskarżyciela publicznego, Sąd wskazuje, że ujęcie szeroko rozumianej przestępczej działalności narkotykowej oskarżonego jako pewnej całości, kwalifikowanej w kumulacyjnym zbiegu kilku przestępstw najpełniej i najtrafniej odda jej charakter i zawartość kryminologiczną.
\nOskarżony bezsprzecznie bowiem w okresie od 21 sierpnia 2018 roku do 30 stycznia 2019 roku w K. i we W., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, wbrew przepisom art. 33 – 35 i art. 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci suszu (...)
\nZgodnie z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, który kwalifikowaną postać czynu przestępczego w stosunku do art. 56 ust.1, odpowiedzialności w nim przewidzianej podlega sprawca, który wbrew przepisom art. 33-35, art. 37, art. 40 i art. 40a, wprowadza do obrotu środki odurzające, substancje psychotropowe, słomę makową lub nowe substancje psychoaktywne albo uczestniczy w takim obrocie jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej.
\nSąd Najwyższy wypowiadał się konsekwentnie, że \"znaczna ilość\" narkotyków to taka, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (vide: postanowienie SN z 1 lutego 2007 r., III KK 257/06 , LEX nr 323801; postanowienie SN z 23 września 2009 r., I KZP 10/09 , LEX nr 518123; wyroki SN: z 1 marca 2006 r., III KK 47/05 , LEX nr 182794 i z 10 czerwca 2008 r., III K 30/08, LEX nr 418629). Stanowisko takie wspiera doktryna (vide: M. Bojarski, W. Radecki, Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, Wrocław 1999, s. 248; L. Chruściel, M. Preiss - Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Warszawa 2000, s. 257).
\nPrzy czym porcja handlowa, tzw. „działka” zawierająca susz nasączony (...)
\nDla usystematyzowania ustaleń należy wskazać, że (...)
\nWprowadzanie do obrotu, zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt. 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oznacza udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych.
\nNatomiast uczestnictwo w obrocie nie zostało zdefiniowanie analogicznie do pojęcia wprowadzania do obrotu (art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Wykładnia językowa tego pojęcia prowadzi do wniosku, że „udział w obrocie substancjami lub środkami, o których mowa w analizowanym przepisie, bierze każda osoba, która aktywnie lub choćby biernie uczestniczy w ich zbywaniu, nabywaniu, wywozie, przywozie, dostawie itd., a więc ma do odegrania „nawet niewielką rolę w procesie wprowadzania do obrotu środków odurzających lub substancji psychotropowych” (M. B., W. R., P. po pozakodeksowym prawie karnym, Wydawnictwo (...), 1998). W tym ujęciu uczestnictwem sprawcy w obrocie, określonym w art. 56 ust. 1 zdanie 2 u.p.n. będzie szeroko rozumiane współdziałanie w obrocie środkami i substancjami, bez względu na jego formę oraz każdy inny (pośredni, poboczny, usługowy) udział w przedsięwzięciu związanym z obrotem środkami lub substancjami odurzającymi. (M. Małecki. Komentarz do wybranych przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, Przestępstwa narkotykowe i dopalacze. Komentarz, red. W. Górowski, D. Zając, W. Zontek, Kraków, art. 56). „Uczestniczenie w obrocie” jest zachowaniem każdego, kto ma odegrać pewną rolę w procesie wprowadzenia do obrotu środków odurzających lub substancji psychotropowych. Może nawet przybrać formę bierną, która polega jedynie na odebraniu środka odurzającego lub substancji psychotropowej od osoby zajmującej się jego „wprowadzaniem do obrotu\" z zamiarem dalszego przekazywania go kolejnym osobom - w tym konsumentom. W konsekwencji takiego rozumienia „uczestnictwa w obrocie” będzie nim także nabycie takich środków od osoby wprowadzającej je do tego obrotu, niezależnie od tego, kto będzie kolejnym ich nabywcą (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30.11.2017 r., II AKa 299/17, LEX nr 2486462, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2015 r. V KK 341/15 LEX nr 1923856 ).
\nPodkreślić przy tym należy, że dla bytu przestępstwa z art. 56 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii nie ma znaczenia ustalanie, czy i komu konkretnie sprawcy przekazali uzyskane narkotyki. Niezbędne jest natomiast wykazanie, że zostały one uzyskane w celu późniejszego ich przekazania kolejnej osobie niebędącej konsumentem. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2015 r., LEX nr 1771062).
\nRóżnica między znamieniem wprowadzenia do obrotu a uczestniczeniem w obrocie sprowadza się do tego, że wprowadzenie do obrotu, wychodząc poza etap produkcji lub uprawy, jest pierwszą czynnością związaną z przekazaniem innej osobie określonej porcji środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, a jej przyjęcie (odbiór) stanowi już uczestnictwo w obrocie.
\nSwoim zachowaniem oskarżony realizował także znamiona przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przestępstwo tam opisane popełnia sprawca, który w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, udziela innej osobie środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej, ułatwia użycie albo nakłania do użycia takiego środka lub substancji.
\nW ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii brak jest definicji legalnej znamienia przedmiotowego występku z art. 59 ust. 1 - czynności polegającej na \"udzieleniu środka odurzającego\". Z całą pewnością nie jest ono tożsame ze zdefiniowanym w art. 4 pkt 34 ustawy - \"udostępnianiem\" jako cecha „wprowadzania do obrotu” i w swej treści normatywnej zawiera odmienne rodzaje zachowań. Użyty w komentowanym przepisie termin „udzielać” należy rozumieć jako: dać, dostarczyć , częstować, dawać, wręczać, udostępnić, użyczyć.
\nZarówno w doktrynie, jak i w judykaturze zgodnie uznaje się, że cechą, która odróżnia zachowanie przestępne polegające na \"wprowadzaniu do obrotu\" środka odurzającego od jego \"udzielania\" jest charakter odbiorcy tego środka, którym w drugim przypadku jest konsument narkotyku (K. Łucarz, K. Muszyńska, \"Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz.\" Poznań 2008, A. Ważny, W. Kotowski, R. Kurzępa - \"Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz.\" LexisNexis 2012). Sąd Apelacyjny w Lublinie w swoim wyroku z dnia 1 kwietnia 2004 r. (sygn. akt II Aka 25/04, LEX nr 155135), dokonując tego rozróżnienia wskazał, że przestępstwo w postaci nielegalnego \"wprowadzenia do obrotu\" lub w postaci \"uczestnictwa w obrocie\" polega na przyjęciu odpłatnie bądź nieodpłatnie środków odurzających, substancji psychotropowych, mleczka makowego lub słomy makowej odpowiednio od producenta lub hurtownika przez osobę niebędącą konsumentem.
\nW postanowieniu z 18 listopada 2015 r. sygn. akt V KK 341/15 (LEX nr 1923856) Sąd Najwyższy także wskazał, że dla odróżnienia występku z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz czynów z art. 58 ust. 1 i 2 oraz 59 ust. 1-3 tej ustawy, konieczne jest ustalenie osoby bezpośredniego, a nie kolejnego odbiorcy: jeśli tym odbiorcą jest konsument, o przestępstwie wprowadzania lub uczestniczenia w obrocie nie może być mowy. Także Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 15 kwietnia 2016 r. w sprawie II AKa 58/16 (LEX nr 2087712) stwierdził „Aby zasadnie móc przyjąć, że oskarżony dopuścił się przestępstwa \"uczestniczenia w obrocie\" środkami odurzającymi (art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) koniecznym byłoby również bezsporne ustalenie, że osoba nabywająca je następnie od oskarżonego także nie czyniła tego na własny użytek (a zatem także nie była konsumentem), ale nabyła je w celu dalszej ich odsprzedaży .
\nZ zebranych dowodów, w tym w szczególności zeznań D. D. (1), protokołów przeszukań, opinii z zakresu badań chemicznych jednoznacznie wynika, że oskarżony zarówno uczestniczył w obrocie jak i wprowadzał do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci suszu (...)
\nJednocześnie Sad uznał, że oskarżony przypisanego mu przestępstwa dokonał w ramach czynu ciągłego, o którym mowa w art. 12 § 1 k.k. Specyfika zdarzeń objętych zarzutem sprawia, że punktem wyjścia do rozważań na temat przyjętej kwalifikacji prawnej jest ocena zachowania oskarżonego z punktu widzenia czynu ciągłego oraz kumulatywnego zbiegu przepisów. Wynika to przede wszystkim z faktu, że na przestrzeni okresu, w którym miało dochodzić do przestępczych zachowań, trudno wyodrębnić jednoznacznie poszczególne zachowania, a ponadto wszystkie zachowania oskarżonego składały się na pewną całość, której celem było wprowadzania do obrotu, uczestniczenie w obrocie, udzielanie znacznych ilości narkotyków w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
\nW niektórych przypadkach były to zachowania polegające na nabyciu substancji psychotropow ej, czy też w innych momentach zachowania to sprowadzały się do zbycia takich narkotyków. Wspólnym mianownikiem tych zachowań było osiąganie korzyści majątkowej w ramach obrotu narkotykami.
\nZ treści art. 12 k.k. wynika, że punktem wyjścia do takich rozważań jest ustalenia istnienia z góry powziętego zamiaru. Zachowania podjęte w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oznacza działanie w zamiarze obejmującym całość akcji przestępczej rozumianej w ten sposób, że sprawca wyraża gotowość do wykorzystania powtarzającej się sposobności do popełnienia przestępstwa i tę sposobność wykorzystuje. Dla stwierdzenia istnienie tego zamiaru wystarczający, że obejmuje tym zamiarem, choćby tylko w ogólnych zarysach, wykonanie czynności składających się na czyn ciągły, zakładając przy tym podejmowanie ich sukcesywnie, w krótkich odstępach czasu, korzystając z każdej nadarzającej się ku temu okazji (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2017 r.
\nII AKa 341/16, LEX nr 2425618). Podobne stanowisko wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2018 r. – „Warunkiem przyjęcia czynu ciągłego jest wykazanie, że sprawca w chwili podejmowania pierwszego zachowania musi mieć zamiar popełnienia wszystkich zindywidualizowanych, co najmniej w ogólnym zarysie, zachowań, składających się na czyn ciągły” (sygn. akt V KK 105/18, LEX 2495982). Może zatem obejmować swoim z góry powziętym zamiarem popełnianie kolejnych takich samych zachowań, nie zakładając jednocześnie daty końcowej, czy ich ilości. Przekładając takie rozumienie zamiaru z góry powziętego na zachowanie oskarżonego Sąd doszedł do przekonania, że właśnie taki zamiar towarzyszył oskarżonemu i był niejako motorem jego przestępczych zachowań.
\nW kwalifikacji prawnej przestępstw przypisanych oskarżonego należało także ująć przepis art. 65 § 1 k.k. Przemawia za tym to, że oskarżony uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałego źródła dochodu. Art. 65 § 1 k.k. stanowi regulację przewidującą zaostrzenie odpowiedzialności karnej w stosunku do określnej kategorii sprawców. Metodą, którą posłużył się przy tym ustawodawca jest odesłanie do uregulowań zawartych w art. 64 § 2 k.k. dotyczącym tzw. multirecydywy.
\nZ uwagi na fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołała art. 4 § 1 kk, ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonego chociażby w zakresie dyrektyw wymiaru kary.
\nCzyn opisany w pkt III części dyspozytywnej wyroku (pkt II części wstępnej wyroku) Przy ustalonym w oparciu o zebrane dowody stanie faktycznym Sąd uznał również, że oskarżony P. J. (1) swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
\nP. J. (1) w dniu 30 stycznia 2019 roku we W. prowadząc pojazd marki O. (...) o nr rej. (...) w momencie oczekiwania na zmianę sygnału sygnalizacji świetlnej z koloru czerwonego na zielony dla jego kierunku jazdy, to jest do skrętu w lewo al. (...), w celu zapobieżenia interwencji funkcjonariuszy (...) Biura (...) we W. oraz celem uzyskania miejsca do wykonania manewru wyjazdu z pasa drogowego poprzez przepchnięcie blokującego mu drogę pojazdu wykonał gwałtowny manewr wycofania kierowanego przez siebie pojazdu w sytuacji braku możliwości jego bezkolizyjnego przeprowadzenia, uderzając w znajdujący się na tym samym pasie ruchu pojazd marki D. (...) o nr rej. (...) powodując:
\nZgodnie z brzmieniem art. 288 § 1 k.k. karze podlega ten, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Przy czym zarówno niszczenie jak i uszkodzenie powodują fizyczne zmiany w strukturze rzeczy i nie różnią się od siebie jakościowo a jedynie ilościowo. W wypadku tego przestępstwa nie ma znaczenia sposób zachowania sprawcy a jedynie skutek w postaci zniszczenia, uszkodzenia lub uczynienia rzeczy niezdatną do użytku. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.
\nPodkreślenia wymaga, że przestępstwo zniszczenia cudzego mienia stypizowane w art.288§1 k.k. można popełnić jedynie umyślnie. Umyślność działania definiuje art.9§1 k.k. zgodnie z którym czyn jest popełniony umyślnie jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi. Warunkiem przypisania sprawcy odpowiedzialności za przestępstwo określone w art. 288 kk jest wystąpienie szkody majątkowej.
\nW ocenie Sądu nie ma wątpliwości co do tego, że oskarżony swoim zachowaniem zrealizował ustawowe znamiona wskazanego czynu. Jak wynika z relacji bezpośrednich świadków zdarzenia w dniu 30 stycznia 2019 r. policjanci próbujący zatrzymać pojazd, którym poruszał się P. J. (1) użyli sygnalizatorów świetlnych i dźwiękowych, wobec czego miał on świadomość, ze samochód który zatrzymał się obok niego był radiowozem policyjnym. To właśnie z zamiarem uniknięcia zatrzymania oskarżony wykonał gwałtowny manewr cofania czym uderzył stojącą za nim taksówkę. Z całą pewnością działanie oskarżonego było umyślne, brak jest podstaw do przyjęcia, że nie mógł przewidzieć konsekwencji swojego zachowania. Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony powyższego czynu dopuścił się w sposób zawiniony.
\nW wyniku swojego działania oskarżony uszkodził stojąca za nim taksówkę, zaś jak wynika z dokumentacji dostarczonej przez właściciela samochodu S. R. (1) wysokość szkody opiewa na kwotę 10.980,00 zł.
\nNa skutek wykonania przez oskarżonego gwałtownego manewru cofania i uderzenia stojącej za nim taksówki P. J. (1) doprowadził także do odniesienia obrażeń ciała przez osoby poruszające się tym pojazdem – kierującego W. B. i pasażerki D. D. (2). W obu przypadkach obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ciała na czas powyżej dni siedmiu, co bezsprzecznie wynika z przeprowadzonych opinii sądowo - lekarskich. Mając zatem na uwadze regulację zawartą w z art. 11 § 2 k.k. przywołano art. 157 § 1 k.k. w kumulatywnej kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu.
\nZ uwagi na fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołała art. 4 § 1 kk, ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonego chociażby w zakresie dyrektyw wymiaru kary.
\nCzyn przypisany w pkt VII części dyspozytywnej wyroku (pkt III części wstępnej wyroku) Także wina i sprawstwo oskarżonego P. J. (1) w zakresie popełnienia czynu stanowiącego przestępstwa z art. 224§2 k.k. i art.157§2 k.k. i art.160 §1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. nie budzi wątpliwości.
\nZ ustalonego w sprawie stanu faktycznego bezsprzecznie wynika, że P. J. (1) w dniu 30 stycznia 2019 roku we W., w celu zmuszenia funkcjonariusza (...) Biura (...) do odstąpienia od prawnej czynności służbowej w postaci zatrzymania go, zastosował przemoc w postaci użycia kierowanego przez siebie samochodu osobowego marki O. (...) nr rej. (...) i uderzenia lusterkiem bocznym prawym st. asp. M. W., a następnie rozpoczął jazdę tymże pojazdem w kierunku wymienionego pokrzywdzonego i zmusił go do reakcji poprzez odskoczenie w celu uniknięcia potrącenia, czym spowodował u niego tępy uraz przedramienia prawego z następczym okresowym obrzękiem tkanek miękkich i bólem, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała pokrzywdzonego na czas poniżej dni siedmiu oraz naraziły go na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu art. 156 § 1 k.k.
\nCzyn typizowany w art.224§2 k.k. popełnia sprawca, który stosuje przemoc lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej.
\nZgodnie natomiast z art. 115§13 k.k. funkcjonariuszem publicznym jest także funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa państwa. Takim organem jest policja, zatem każdego policjanta należy traktować jako funkcjonariusza publicznego. Trzeba zauważyć, że zgodnie z treścią art.66 ustawy o policji policjant podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych korzysta z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.
\nW piśmiennictwie wskazuje się, że pełnieniem obowiązków służbowych jest wykonywanie czynności, które należą do zakresu działania danego funkcjonariusza publicznego. Natomiast związek z pełnionymi obowiązkami przez funkcjonariusza publicznego zachodzi wówczas, gdy zachowanie sprawcy pozostaje w związku funkcjonalnym z pełnionymi przez funkcjonariusza obowiązkami. Chodzi o to, że zostało ono dokonane z powodu lub na skutek pełnienia tych obowiązków. ( W. Gutekunst, W. Świda, Prawo karne… str. 351).
\nNie ulega wątpliwości, że oskarżony niezależnie od treści złożonych wyjaśnień miał świadomość, że asp. M. W. jest funkcjonariuszem Policji. Po pierwsze, wysiadł on z samochodu, który był nieoznakowanym radiowozem policyjnym używających sygnałów świetlnych i dźwiękowych, a ponadto pukając w szybę samochodu, którym poruszał się oskarżony asp. M. W. krzyknął (...). Oskarżony zatem w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu będąc niewątpliwie świadomym bezprawności przedsiębranych czynów, zdecydował się na jego wykonanie i tym samym naruszenie norm prawnych. W związku z tym wina oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości.
\nNadto opisywane zdarzenie polegające na uderzeniu asp. M. W. lusterkiem bocznym prawym, wskutek którego następnie odskoczył on w celu uniknięcia potrącenia przez samochód oskarżonego, miało miejsce w związku z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych funkcjonariuszy policji. Zachowanie oskarżonego stanowiło zatem naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego .
\nJednocześnie, jak wynika z przedłożonej dokumentacji medycznej i opinii sądowo – lekarskiej, na skutek wykonania opisanego wyżej gwałtowanego manewru przez oskarżonego asp. M. W. doznał obrażeń, naruszyły czynności narządu jego ciała pokrzywdzonego na czas poniżej dni siedmiu oraz naraziły go na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu art. 156 § 1 k.k.
\nPowyższe uzasadniało przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu uwzględniając w niej także regulacje art. 157 § 2 k.k. i art. 160 § 1 k.k.
\nZ uwagi na fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołała art. 4 § 1 kk, ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonego chociażby w zakresie dyrektyw wymiaru kary.
\nCzyn przypisany w pkt IX części dyspozytywnej wyroku (pkt IV części wstępnej wyroku) Swoim zachowaniem oskarżony zrealizował także znamiona przestępstwa z 178b k.k.
\nNie budzi wątpliwości Sądu, że P. J. (1) w dniu 30 stycznia 2019 roku we W., pomimo wydania przez funkcjonariusza (...) Biura (...) we W. poruszającego się nieoznakowanym radiowozem przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych polecenia zatrzymania samochodu osobowego marki O. (...) nr rej. (...) nie zatrzymał niezwłocznie pojazdu i kontynuował jazdę.
\nPrzestępstwo z art. 178b k.k. popełnia ten, kto, pomimo wydania przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, poruszającą się pojazdem lub znajdującą się na statku wodnym albo powietrznym, przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego nie zatrzymuje niezwłocznie pojazdu i kontynuuje jazdę.
\nCzynność sprawcza polega na niezatrzymaniu pojazdu i kontynuowaniu jazdy. Jest zatem przestępstwem dwuaktowym. Do zrealizowania znamion omawianego czynu zabronionego niezbędne jest zrealizowanie przez sprawcę obu znamion czasownikowych . Pierwszy fragment czynu może zostać popełniony przede wszystkim przez zaniechanie. Wbrew pozorom jednak możliwe jest także popełnienie omawianego czynu zabronionego przez działanie, ponieważ przepis wymaga, by sprawca zatrzymał pojazd niezwłocznie. Niezwłocznie, czyli bez zbędnej zwłoki, a zatem w pierwszym momencie, w którym po zobaczeniu lub usłyszeniu sygnałów nakazujących zatrzymanie pojazdu możliwe jest jego bezpieczne unieruchomienie. Drugi fragment czynności wykonawczej może zostać popełniony tylko przez działanie. (M. B.-K. [w:] P. K., M. K., M. M., M. B.-K., Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 178(b).
\nPomimo użycia przez funkcjonariuszy policji sygnałów świetlnych i dźwiękowych, a także wydanych okrzyków (...), co więcej nawet po oddaniu czterech strzałów ostrzegawczych, oskarżony kontynuował ucieczkę czym uniemożliwił policjantom zatrzymanie go. Oskarżony porzucił samochód dopiero na parkingu sklepu (...) przy ul. (...) we W., należało zatem uznać, że oskarżony popełnił przestępstwo niewykonania polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego. Wina i sprawstwo oskarżonego co do przypisanego mu czynu nie budzi żadnych wątpliwości. ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Punkt XII, XIV, XV, XVII, XIX, XXI, XXII części dyspozytywnej M. L. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn przypisany w pkt XII części dyspozytywnej wyroku (pkt V części wstępnej wyroku) Na podstawie dokonanych ustaleń faktycznych i oceny dowodów nie budzi wątpliwości Sądu zrealizowanie przez oskarżonego znamion czynu art. 56 ust. 1 i 3, art. 58 ust. 1 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2020r., poz. 2050) w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
\nNie ulega wątpliwości Sądu, że M. L. (1) w okresie od 21 sierpnia 2018 roku do 30 stycznia 2019 roku w K. i we W., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, wbrew przepisom art. 33 – 35 i art. 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci suszu (...)
\nPodobnie, jak w przypadku P. J. (1), tak w odniesieniu do M. L. (1) ujęcie szeroko rozumianej przestępczej działalności narkotykowej oskarżonego jako pewnej całości, kwalifikowanej w kumulacyjnym zbiegu kilku przestępstwa najpełniej i najtrafniej odda jej charakter i zawartość kryminologiczną. Z zebranych dowodów, w tym w szczególności zeznań D. D. (1), G. S., protokołów przeszukań, opinii z zakresu badań chemicznych jednoznacznie wynika, że oskarżony zarówno uczestniczył w obrocie jak i wprowadzał do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci suszu (...)
\nW tym miejscu Sąd odwołuje się do rozważań dotyczących interpretacji znamiona przestępstwa z art. 56 ust 1 i 3 i art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zawartych we wcześniejszej części uzasadnienia (odnośnie kwalifikacji czynu P. J. (1) – pkt 3.1.). Zachowują one swoją aktualność także w odniesieniu do czynu M. L. (1).
\nJednocześnie dodać należy, że M. L. (1) udzielał także dopalaczy nieodpłatnie swojej ówczesnej partnerce G. S.. Brak działania w tych wypadkach w celu osiągnięcia korzyści majątkowej powoduje, iż w oskarżonemu należy przypisać także popełnienie występku z art. 58 ust. 1 u.p.n., co znalazło swoje odzwierciedlenie w przyjętej kwalifikacji prawnej.
\nPrzywołany przepis art.58 ust.1 u.p.n. penalizuje zachowanie polegające na 1) udzielaniu innej osobie środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej; 2) ułatwianiu innej osobie ich użycia; 3)umożliwianiu innej osobie ich użycia; 4) nakłanianiu innej osoby do użycia takiego środka lub substancji. Dla bytu występku wystarczy, że sprawca postąpi chociażby w jeden z czterech wymienionych sposobów zachowania się. Cechą „udzielenia” penalizowanego przepisem art.58 u.p.n. jest to, że stanowi dostarczenie środka lub substancji bezpośredniemu konsumentowi, przy czym sprawca nie udziela środka odurzającego lub substancji psychotropowej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
\nTakże w odniesieniu do zachowania oskarżonego M. L. (1) należy odnieść poczynione wyżej uwagi (pkt. 3.1.) dotyczące przypisania mu przestępstwa dokonanego w warunkach przestępstwa ciągłego i dokonanego w warunkach określnych w art. 65 § 1 k.k.
\nSąd miał także na uwadze fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołała art. 4 § 1 kk, ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonego chociażby w zakresie dyrektyw wymiaru kary.
\nCzyn przypisany w pkt XIV części dyspozytywnej wyroku (pkt VI części wstępnej wyroku) Ujawnienie substancji psychotropowej w postaci (...)
\nZ wyjaśnień zarówno A. K. (1) jak i M. L. (1), bezsprzecznie wynika, iż susz roślinny zawierający (...)
\nPrzepis art. 62 ustawy penalizuje nielegalne (czyli wbrew przepisom ustawy) posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych, przy czym w ust. 1 określono typ podstawowy tego przestępstwa, a w ust. 2 typ kwalifikowany. Znamię posiadania należy interpretować tak, że w grę wchodzi zarówno posiadanie w rozumieniu cywilistycznym (samoistne i zależne), jak też każde faktyczne władztwo nad rzeczą, realizowane dla kogokolwiek i w czyimkolwiek interesie, o ile występuje element zamiaru władania tą rzeczą nawet dla innej osoby. Jest więc posiadaczem nie tylko ten, kto włada środkiem lub substancją dla siebie, lecz także ten, kto przechowuje je dla kogoś innego. Jest zatem posiadaczem każdy, kto fizycznie włada środkiem lub substancją.
\nKierując się ilością ujawnionych środków uznać należało, że nie stanowią one znacznej ilość w rozumieniu ust. 2 art. 62 u.p.n. Kwalifikacja prawna przypisanego czynu nie mogła nie odnieść się bowiem do ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, będącej znamieniem kształtującym typ kwalifikowany przestępstwa z art. 62 u.p.n. „Znaczna ilość” w rozumieniu ustawy jest to taka ilość środków odurzających, jaka mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób (postanowienie SN z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, OSNKW 2009/10/84 i wyrok SN z dnia 10 czerwca 2008 r. w sprawie III KK 30/08, Biul. PK 2008/10/13). Sąd uznał bowiem, kierując się doświadczeniem orzeczniczym i poglądami judykatury, że jedna porcja handlowa zawierająca susz nasączony (...)
\nPoczynione zatem ustalenia faktyczne prowadzą zaś do wniosku, iż posiadane przez oskarżonego środki odurzające w postaci substancji psychotropowej w postaci (...)
\nPowyższe prowadzi do konkluzji, że M. L. (1) w nieustalonym okresie do dnia 30 stycznia 2019 roku we W. wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał substancję psychotropową w postaci (...)
\nCzyn przypisany w pkt XV części dyspozytywnej wyroku (pkt VII części wstępnej wyroku) Na podstawie dokonanych ustaleń faktycznych i oceny dowodów nie budzi wątpliwości Sądu zrealizowanie przez oskarżonego znamion czynu z art. 299 § 1 k.k. w zw. z art.12§1 k.k.
\nPrzepis art. 299 § 1 k.k. przewiduje odpowiedzialność sprawcy, który środki płatnicze, instrumenty finansowe, papiery wartościowe, wartości dewizowe, prawa majątkowe lub inne mienie ruchome lub nieruchomości, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, przyjmuje, posiada, używa, przekazuje lub wywozi za granicę, ukrywa, dokonuje ich transferu lub konwersji, pomaga do przenoszenia ich własności lub posiadania albo podejmuje inne czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku.
\nPrzestępstwo to określane jest mianem „prania brudnych pieniędzy\". Sprowadza się zasadniczo do procederu legalizowania wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych albo nieujawnionych źródeł.
\nCzynność wykonawcza wskazana w art. 299 § 1 k.k polega na przyjęciu, przekazaniu, posiadaniu, używaniu, ukrywaniu, dokonywaniu transferu lub konwersji, wywiezieniu za granicę, pomocy do przeniesienia własności lub posiadania albo podjęciu innych czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie przestępnego pochodzenia rzeczy lub praw, miejsca ich umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku.
\nPrzyjęcie oznacza nabycie władztwa bądź przez fizyczne otrzymanie, bądź przez pozwolenie na umieszczenie np. w miejscu, którego dysponentem jest sprawca. Przyjęcie następuje na mocy porozumienia między przekazującym a przyjmującym, przy czym porozumienie to może być konkludentne. Przekazanie to przeniesienie fizycznego władztwa nad rzeczą innej osobie. Z kolei posiadanie oznacza ponad wszelką wątpliwość posiadanie w rozumieniu Kodeksu cywilnego niezależnie od tego, czy jest to posiadanie samoistne, czy zależne. Używaniem jest korzystanie z tych wartości. Wydaje się, że musi być to wykorzystywanie właściwe dla funkcji danej wartości. Zaś ukryciem są wszelkie zachowania skutkujące niedostępnością wartości dla innych osób (M. Kulik [w:] M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Mozgawa, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 299).
\nKolejnym znamieniem tego przestępstwa jest przestępne pochodzenie wymienionych w przepisie środków. Wystarczy w tym zakresie poczynić ustalenie, że korzyści pochodzą bezpośrednio lub pośrednio z popełnionego przestępstwa.
\nWreszcie wszystkie opisane wyżej zachowania muszą posiadać cechę opisaną na koniec zawartego w art. 299 § 1 k.k. wyliczenia, czyli możliwość udaremnienia przez nie stwierdzenia przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia albo wykrycie, zajęcie lub orzeczenie przepadku określonych w art. 299 § 1 składników majątkowych. Podkreślenia wymaga sposób sformułowania tego znamienia, który nie oznacza konieczności wystąpienia tego skutku w postaci ukrycia przestępnego pochodzenia wymienionych przedmiotów. Wystarczające jest jedynie ustalenie, że taki był cel działania sprawcy. Dlatego omawiany czyn jest przestępstwem formalnym, strona podmiotowa obejmuje umyślność w postaci zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego.
\nFormalnie w pełni należy podzielić stanowisko, że czynu zabronionego z art. 299 § 1 k.k. można dopuścić się dopiero po dokonaniu przestępstwa, w wyniku którego uzyskano korzyść majątkową (wyrok SA we Wrocławiu z 18.04.2018 r., II AKa 22/18, LEX nr 2505790). I trafnie także przyjęto w wyroku SA w Warszawie z 8.10.2018 r., II AKa 42/18, LEX nr 2623285, że sprawca wykonawczy może konsumować „owoce” swojego przestępstwa i zasadniczo jest to zachowanie współkarane, jako pochodna przestępstwa bazowego. Jego odpowiedzialność za odrębny czyn w postaci prania brudnych pieniędzy z art. 299 § 1 k.k. będzie możliwa tylko wtedy, gdy zostanie wykazane, że podjął on odrębne, szczególne działania mające na celu „zamaskowanie” przestępnego pochodzenia środków pieniężnych.
\nTaka też sytuacja miała miejsce w analizowanym stanie faktycznym. Analiza zachowania oskarżonego przez pryzmat omówionych wyżej znamion przestępstw z art. 299 § 1 k.k. wskazuje, że w okresie od 21 sierpnia 2018 roku do 30 stycznia 2019 roku we W., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólnie i w porozumieniu z M. L. (2) przekazywał jej celem przechowania i ukrycia oraz użyczał nie rzadziej niż 2-3 razy w tygodniu w kwotach nie mniejszych niż 500 zł środki pieniężne pochodzące z przestępstwa uczestnictwa w obrocie wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii substancją psychotropową w postaci (...) – (...); czym znacznie utrudnił stwierdzenie ich przestępczego pochodzenia i umieszczenia, oraz utrudnił ich zajęcie i orzeczenie przepadku.
\nJak wynika z ustaleń w sprawie, w lokalach, w mieszkaniach, w których zamieszkiwał oskarżony często przebywali jego znajomi wywodzący się ze środowiska „narkotykowego”. Oskarżony zatem w obawie przed kradzieżą przez te osoby pieniędzy pochodzących z wprowadzania suszu zawierającego (...)
\nTaki łańcuch kolejnych czynności sprawiał, że z jednej strony wykrycie przestępczego pochodzenia tych środków u oskarżonego mogło być co najmniej znacznie utrudnione. Z drugiej zaś strony środki te nie pozostawały w mieszkaniu oskarżonego, co przy ewentualnym ich wykryciu u jego matki miało utrudnić ich zajęcie i orzeczenie przepadku.
\nPonadto kwalifikację prawną przypisanego oskarżonemu czynu dopełniał przepis art. 12 § 1 k.k. Oskarżony, swoją świadomością i zamiarem obejmował przekazywanie i użyczanie matce środków finansowych pochodzących z obrotu substancjami psychotropowymi i do zachowań składających się na to przestępne działanie doszło w krótkich odstępach czasu.
\nAktualność zachowują także uwagi o zastosowaniu art. 4 § 1 k.k.
\nCzyn przypisany w pkt XVII części dyspozytywnej wyroku (pkt VIII części wstępnej wyroku) W oparciu o zebrane dowody Sąd uznał, że oskarżony dopuścił się także przestępstwa z art. 299 § 1 k.k.
\nW pierwszej kolejności wskazać należy, że rozważania dotyczące interpretacji znamiona przestępstwa z art. 299 § 1 k.k. wskazane powyżej zachowują swoją aktualność także w odniesieniu do niniejszego czynu popełnionego przez M. L. (1).
\nNie budzi żadnych wątpliwości Sądu, że M. L. (1) w nieustalonym dniu do 28 grudnia 2018 roku we W., działając wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1) przekazał jej środki pieniężne w kwocie nie mniejszej niż 13.000 zł pochodzące z przestępstwa uczestnictwa w obrocie wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii substancją psychotropową w postaci (...) – (...) celem zakupu i rejestracji na dane A. K. (1) pojazdu osobowego marki A. (...) nr rej. (...) o wartości 3.500 euro, czym znacznie utrudnił stwierdzenie przestępczego pochodzenia środków przeznaczonych na zakup pojazdu i ich umieszczenia, oraz utrudnił ich zajęcie i orzeczenie przepadku.
\nOskarżony z uwagi na inne zobowiązania pieniężne, a także chcąc utrudnić stwierdzenie przestępczego pochodzenia pieniędzy oraz potencjalne zajęcie i orzeczenie przepadku samochodu sfinansowanego z uczestnictwa w obrocie dopalaczami, zarejestrował pojazd marki A. (...) na swoja siostrę A. K. (1). Sama oskarżona w toku pierwszego przesłuchania początkowo przyznała, że A. (...) zostało kupione przez M. L., zaś ona dołożyła 2 tysiące złotych i sporządziła na siebie umowę. Co więcej, oskarżony M. L. (1) nie miał stałej pracy, a także zarówno on jak i jego siostra nie przedstawili żadnego przekonywującego dowodu wskazującego na to, iż faktycznym właścicielem pojazdu jest jego A. K. (1). Mając na uwadze powyższe, nie budzi wątpliwości Sądu wina i sprawstwo M. L. (1) co do przypisanego mu czynu.
\nAktualność zachowują także uwagi o zastosowaniu art. 4 § 1 k.k.
\nCzyn przypisany w pkt XIX części dyspozytywnej wyroku (pkt IX części wstępnej wyroku) W oparciu o zebrane dowody Sąd uznał, że oskarżony dopuścił się także przestępstwa z art.299§5 k.k. w zw. z art.299§1 k.k. w zw. z art.12§1 k.k.
\nPodobnie, rozważania dotyczące interpretacji znamion przestępstwa z art. 299 § 1 k.k. wskazane powyżej zachowują swoją aktualność także w odniesieniu do czynu będącego przedmiotem niniejszej analizy. Zastrzec jednakże należy, że w§ 5 art. 299 k.k. przewidziano kwalifikowaną postać przestępstwa prania brudnych pieniędzy, polegającą na działaniu w porozumieniu z innymi osobami.
\nM. L. (1) w nieustalonym dniu do dnia 30 stycznia 2019 roku, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólnie i w porozumieniu z A. L. i M. K. (1) przekazał A. L. środki pieniężne w kwocie nie mniejszej niż 11.000 zł pochodzące z przestępstwa uczestnictwa w obrocie wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii substancją psychotropową w postaci (...) – (...) celem zakupu w dniu 13 listopada 2018 roku i rejestracji na dane A. L. pojazdu marki S. (...) o wartości 11.000 zł, przekazanego w użytkowanie M. K. (1), czym znacznie utrudnił stwierdzenie przestępczego pochodzenia tych środków przeznaczonych na zakup pojazdu i ich umieszczenia, oraz utrudnił ich zajęcie i orzeczenie przepadku.
\nOskarżony z uwagi na inne zobowiązania pieniężne, a także chcąc utrudnić stwierdzenie przestępczego pochodzenia pieniędzy oraz potencjalne zajęcie i orzeczenie przepadku samochodu sfinansowanego z uczestnictwa w obrocie dopalaczami, podobnie jak w przypadku pojazdu marki A. (...), zarejestrował samochód marki S. (...) sfinansowany z pieniędzy uzyskanych z handlu dopalaczami na swojego ojca. Na taki też mechanizm kupna samochodów przez M. L. (1) wskazał w swoich wyjaśnieniach współoskarżony P. J. (1). Co więcej, oskarżony nie miał stałej pracy, ani nie przedstawił żadnego przekonywującego dowodu wskazującego na to, iż faktycznym właścicielem pojazdu jest jego ojciec. Mając na uwadze powyższe, nie budzi wątpliwości Sądu wina i sprawstwo oskarżonego co do przypisanego mu czynu.
\nZaś z uwagi na fakt, że w całą procedurę zakupu za pochodzące z przestępstwa środki pieniężne, rejestracji, a następnie użytkowania pojazdu marki S. (...) razem z oskarżonym były zaangażowane co najmniej dwie współdziałające osoby – tj. A. L. i M. K. (1), to jego zachowanie należało uznać za typ kwalifikowany przestępstwa prania brudnych pieniędzy, określony w art. 299 § 5 k.k.
\nTakże w odniesieniu do zachowania oskarżonego M. L. (1) należy odnieść poczynione wyżej (w zakresie czynu przypisanego mu w pkt XV części dyspozytywnej wyroku) uwagi dotyczące przypisania oskarżonemu przestępstwa dokonanego w warunkach przestępstwa ciągłego. Aktualność zachowują także uwagi o zastosowaniu art. 4 § 1 k.k.
\nCzyn przypisany w pkt XXI części dyspozytywnej wyroku (pkt X części wstępnej wyroku) Także wina i sprawstwo oskarżonego M. L. (1) w zakresie popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo z art.161§1 i 2 k.k. w zw. z art.12§1 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. nie budzi wątpliwości.
\nJak wynika z brzmienia art. 161 § 1 k.k. w dacie popełnienia czynu przez oskarżonego, kto, wiedząc, że jest zarażony wirusem (...), naraża bezpośrednio inną osobę na takie zarażenie, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
\nZ kolei z § 2 komentowanego przepisu, kto, wiedząc, że jest dotknięty chorobą weneryczną lub zakaźną, ciężką chorobą nieuleczalną lub realnie zagrażającą życiu, naraża bezpośrednio inną osobę na zarażenie taką chorobą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
\nKomentowane przestępstwa należą do grupy przestępstw indywidualnych właściwych. Jego podmiotem może być bowiem wyłącznie osoba zarażona jedną z chorób wymienionych w § 1 i 2.
\nCzynność czasownikowa, charakteryzująca zachowanie sprawcy, ujęta została w przypadku obu przestępstw z art. 161 w sposób bardzo ogólny oraz zintegrowany z określeniem jej skutku, co osiągnięto dzięki użyciu czasownika „naraża”. Typizacja taka oznacza, że w rachubę wchodzi każde zachowanie, które pozostaje w związku przyczynowym i normatywnym ze skutkiem w postaci bezpośredniego narażenia na zarażenie wymienionymi w obu przepisach chorobami.
\nPrzestępstwa z art. 161 § 1 i 2 są przestępstwami materialnymi (skutkowymi), zaliczanymi do grupy przestępstw z konkretnego narażenia na niebezpieczeństwo. Skutek stanowi właśnie stan bezpośredniego narażenia na zarażenie wirusem lub jedną z chorób wskazanych w komentowanym przepisie.
\nPrzestępstwa określone w art. 161 § 1 i 2 k.k. popełnić można tylko umyślnie w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym. Strona podmiotowa charakteryzuje się bowiem tym, że sprawca chce narazić bezpośrednio na zarażenie określoną chorobą lub wirusem albo – przewidując taką możliwość – na to się godzi. W obu typizacjach ustawodawca dodatkowo wyeksponował fakt, że sprawca ma swoją wiedzą obejmować fakt, że posiada cechę podmiotu indywidualnego, zdolnego do popełnienia komentowanych przestępstw. Musi bowiem wiedzieć, że jest osobą zarażoną jedną z wchodzących w rachubę chorób. (J. Giezek [w:] D. Gruszecka, K. Lipiński, G. Łabuda, A. Muszyńska, T. Razowski, J. Giezek, Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, Warszawa 2021, art. 161).
\nW okolicznościach niniejszej sprawy bezsprzeczne jest, że M. L. (1) w okresie od stycznia 2018 roku do 30 stycznia 2019 roku we W., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wiedząc, że jest zarażony wirusem (...) współżył płciowo oraz podejmował inne czynności seksualne z G. S. bez użycia środków zabezpieczających, czym bezpośrednio naraził ją na zarażenie wskazanymi wirusami.
\nSam oskarżony nie zaprzeczał temu, iż jest nosicielem w/w wirusów, niewątpliwie miał świadomość, że jest nosicielem wirusa (...), wirusa (...), bowiem okresowo zażywał stosowne leki, mimo tego jednak współżył i podejmował inne czynności z G. S. bez użycia środków zabezpieczających. Działał więc z zamiarem bezpośrednim. Sama G. S. podejmując aktywność seksualną z oskarżonym nie wiedziała, iż jest on nosicielem wirusa (...), (...), dowiedziała się o tym przypadkowo od jego rodziny przy okazji skaleczenia. Mając przy tym na uwadze wnioski płynące z opinii sądowo – lekarskich, utrzymywanie przez M. L. (1) kontaktów seksualnych bez właściwego zabezpieczenia narażało osoby, z którymi te kontakty utrzymywał na zarażenie wirusem (...) w okresie wskazanym w zarzucie.
\nPonadto kwalifikację prawną przypisanego oskarżonemu czynu dopełniał przepis art. 12 § 1 k.k. Oskarżony, swoją świadomością i zamiarem obejmował utrzymywanie stosunków seksualnych z G. S. i do zachowań składających się na to przestępne działanie doszło w krótkich odstępach czasu.
\nAktualność zachowują także uwagi o zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. Sąd oparł się bowiem na brzmieniu przepisów art. 161 § 1 i 2 k.k. w dacie popełnienia czynu.
\nCzyn przypisany w pkt XXII części dyspozytywnej wyroku (pkt XI części wstępnej wyroku) W oparciu zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał, że oskarżony dopuścił się także przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.
\nZgodnie z art. 270 § 1 k.k. karze podlega każdy, kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu, jako autentycznego używa. „Podrabianiem” jest nadanie jakiemuś przedmiotowi (np. pismu) pozorów dokumentu w celu wywołania wrażenia, że zawarta w nim treść pochodzi od wymienionego w nim wystawcy, podczas gdy w rzeczywistości tak nie jest. Dla realizacji znamion podrobienia dokumentu wystarczające jest podrobienie tylko jego fragmentu, w szczególności podpisu wystawcy, czy też pieczęci lub daty, o ile ma ona znaczenie prawne (tak Włodzimierz Wróbel w: Z. A. (red.): B.-O. A., B. G., Ć. Z., D.-K. M., K. P., M. J., R. J.., R. M.., Szewczyk M., W. W. Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Komentarz do art. 270 k.k. Zakamycze, 2006, Wydanie: II (wyd. el.). Natomiast „użycie za autentyczny” to przedstawienie lub przedłożenie podrobionego czy przerobionego dokumentu osobie prywatnej albo instytucji, czyli wykorzystywanie funkcji, jakie może pełnić taki podrobiony czy przerobiony dokument.
\nOkreślenie dokument należy rozumieć szeroko; jest nim np. zaświadczenie wystawione przez urząd, akt urzędu stanu cywilnego, dowód osobisty, paszport, legitymacja, świadectwo szkolne, dyplom, prawo jazdy, dowód rejestracyjny pojazdu, akt notarialny, umowa, pokwitowanie, bilet podróżny (w tym autobusowy), kwit bagażowy, numerek z szatni, a nawet prywatny list jeżeli jego treść ma znaczenie prawne. Może to być praktycznie każdy przedmiot stanowiący dowód prawa lub stosunku prawnego czy okoliczności mającej znaczenie prawne. Ochronie prawnej podlegają wszystkie dokumenty, zarówno publiczne, jak i prywatne, krajowe i zagraniczne.