{"html": "<div class=\"lf-doc\"><p class=\"lf-p\">W tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał, że zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2011 r., I PZ 37/10 (LEX nr 1375329), według którego: Możliwa jest ocena wkładu pracy pełnomocnika w określonym postępowaniu w sytuacji, gdy prowadzi on równocześnie inne postępowania dotyczące tego samego problemu. Wkład poświęcony na przygotowanie argumentacji i reprezentowanie interesów strony pozostaje mniejszy, niż gdyby argumentację taką przygotowywał dla jednego postępowania. Nie ma w takiej sytuacji przeszkód dla ustalenia kosztów zastępstwa procesowego na poziomie niższym niż stawki minimalne. Szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 102 k.p.c. polega więc na tym, że strona nie ma obowiązku ponoszenia kosztów, które nie są celowe, a są niewspółmiernie wysokie w odniesieniu do nakładu pracy pełnomocnika, powielającego sprawy jednorodzajowe.</p>\n<p class=\"lf-p\">Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c. w związku z art. 108 § 1 k.p.c. przyznał organowi rentowemu zwrot kosztów w wysokości stawki minimalnej przewidzianej dla spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych w postępowaniu apelacyjnym - ustalonej na podstawie § 10 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935), odstępując od obciążenia strony przegrywającej tymi kosztami w pozostałym zakresie na podstawie art. 102 k.p.c. Jednocześnie na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c. Sąd orzekł z urzędu o odsetkach należnych stronie wygrywającej od przyznanych kosztów (punkt 2. sentencji wyroku). sędzia Urszula Iwanowska</p></div>", "next": 0}