{"html": "

łączną karę grzywny w wymiarze 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;

\n
77.oskarżonego M. J. (1) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, opisanego w pkt CCLXXXII, z tym ustaleniem, że doprowadził S. E. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie co najmniej 270.000,00 zł, a także działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), W. C. (1) i P. B. (1), to jest uznaje go za winnego popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;
\n
78.oskarżonego M. J. (1) uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia, opisanych w punktach CCLXXXIII i CCLXXXV, z tym ustaleniem, że dopuścił się tych przestępstw w stosunku do mienia znacznej wartości, w P., działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, a także ustalając, że czyny te zostały popełnione w podobny sposób w krótkich odstępach czasu i stanowią ciąg przestępstw z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;
\n
79.oskarżonego M. J. (1) uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia, opisanych w punktach CCLXXXIV i CCLXXXVI, z tym ustaleniem, że przestępstwo opisane w pkt CCLXXXIV popełnił w P. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, a także ustalając, że czyny te zostały popełnione w podobny sposób w krótkich odstępach czasu i stanowią ciąg przestępstw z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;
\n
80.na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzone oskarżonemu M. J. (1) w pkt 77 – 79 jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny połączył i wymierzył oskarżonemu w ich miejsce łączną karę 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;
\n
81.oskarżonego P. N. (1) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, opisanego w pkt CCXCI, z tym ustaleniem, że dopuścił się tego przestępstwa w stosunku do mienia o wartości nie większej, niż 178.000,00 zł, to jest uznał go za winnego popełnienia przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (sto) złotych;
\n
82.oskarżonego P. N. (1) uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, opisanego w pkt CCXCII, z tym ustaleniem, że dopuścił się tego przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości, tj. o wartości co najmniej 493.333,00 zł, to jest uznał go za winnego popełnienia przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (sto) złotych;
\n
83.na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzone oskarżonemu P. N. (1) w pkt 81 i 82 jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny łączny i wymierzył oskarżonemu w ich miejsce łączną karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych;
\n
84.na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego P. N. (1) łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata, oddając oskarżonego na podstawie art. 73 § 1 k.k. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, a na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał oskarżonego w okresie próby do informowania sądu i kuratora sądowego o przebiegu okresu próby pisemnie co 6 (sześć) miesięcy;
\n
85.oskarżoną I. A. uznał za winną popełnienia czynów zarzucanych jej w akcie oskarżenia, opisanych w punktach:
\n

CCXCIII, CCXCIV, CCXCV, ustalając, że pomogła wymienionym sprawcom doprowadzić P. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości tj. o wartości 635.000,00 zł, pomogła wymienionym sprawcom doprowadzić J. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości, pomogła wymienionym sprawcom doprowadzić M. K. (1) i D. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości tj. o wartości 307.000,00 zł, ustalając ponadto, że oskarżona dopuściła się każdego z opisanych wyżej przestępstw działając na szkodę interesu prywatnego jako funkcjonariusz publiczny w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i przyjmując, że czyny opisane w pkt CCXCIII, CCXCIV, CCXCV zostały popełnione w podobny sposób w krótkich odstępach czasu i stanowią ciąg przestępstw z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 4 § 1 k.k. wymierzył oskarżonej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonej karę grzywny w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwieście) złotych, a ponadto na podstawie art. 41 § 1 k.k. w zw. z art. 43 § 1 kk. i art. 4 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu wykonywania zawodu notariusza na okres 3 (trzech) lat;

\n
86.na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej I. A. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, a na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał oskarżoną w okresie próby do informowania sądu o przebiegu okresu próby pisemnie co 6 (sześć) miesięcy;
\n
87.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), P. R. (1), M. B. (1) na rzecz pokrzywdzonego D. Ś. (1) kwotę 335.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
88.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1), M. B. (1) na rzecz pokrzywdzonego Z. S. (1) kwotę 416.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
89.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), D. G. (1), M. B. (1) na rzecz pokrzywdzonej K. C. (1) kwotę 265.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
90.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1), D. G. (1) i J. W. (1) na rzecz pokrzywdzonego A. F. (1) kwotę 265.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
91.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1), D. G. (1) i M. B. (1) na rzecz pokrzywdzonego J. W. (2) kwotę 354.500,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
92.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1), D. G. (1), H. B. (1) i K. R. (1) na rzecz pokrzywdzonej E. F. (1) kwotę 530.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
93.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1), M. B. (1) i K. R. (1) na rzecz pokrzywdzonej A. S. (1) kwotę 330.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
94.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1), D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonego M. S. (1) kwotę 396.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
95.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1), M. B. (1) i S. K. (1) na rzecz pokrzywdzonego J. P. (1) kwotę 570.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
96.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1) i J. W. (1) na rzecz pokrzywdzonej E. F. (2) i J. F. (1) kwotę 335.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
97.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1), M. B. (1) i D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonego M. M. (1) kwotę 387.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
98.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), P. R. (1), W. C. (1), H. B. (1) i D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonego Z. G. (1) kwotę 1.480.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
99.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), P. R. (1), W. C. (1), H. B. (1) i D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonych R. i I. K. (1) kwotę 478.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
100.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), P. R. (1), H. B. (1) i D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonych K. D. (1) i K. D. (2) kwotę 365.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
101.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1), H. B. (1) na rzecz pokrzywdzonego J. D. (1) kwotę 401.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
102.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1), H. B. (1) na rzecz pokrzywdzonej M. M. (2) kwotę 565.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
103.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1) i M. P. (1) na rzecz pokrzywdzonego J. M. kwotę 560.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
104.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), H. B. (1), D. G. (1), W. C. (1) na rzecz spadkobierców pokrzywdzonego E. M. (1) kwotę 1.750.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
105.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), W. C. (1), J. W. (1) i S. R. (1) na rzecz pokrzywdzonego R. C. (1) kwotę 606.776,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
106.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), W. C. (1), M. P. (1) i M. J. (1) na rzecz pokrzywdzonego S. E. kwotę 270.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
107.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1), W. C. (1), S. R. (1), D. W. (1), J. W. (1) i K. R. (1) na rzecz pokrzywdzonego P. Ł. (1) kwotę 492.800,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
108.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1), M. P. (1), I. A. na rzecz spadkobierców pokrzywdzonych M. K. (1) i D. K. kwotę 307.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
109.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1) i H. B. (1) na rzecz pokrzywdzonej R. Z. kwotę 265.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
110.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), H. B. (1) i P. R. (1) na rzecz pokrzywdzonej M. D. kwotę 250.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
111.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1), J. W. (1), D. W. (1) i I. A. na rzecz pokrzywdzonego J. C. (1) kwotę 220.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
112.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1), P. R. (1) na rzecz pokrzywdzonego T. L. kwotę 75.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
113.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1), W. C. (1) na rzecz pokrzywdzonej M. M. (3) kwotę 147.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
114.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1) i M. B. (1) na rzecz pokrzywdzonej R. P. (1) kwotę 98.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
115.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), W. C. (1), P. R. (1) i M. B. (1) na rzecz pokrzywdzonych S. S. (1), S. S. (2), A. S. (3), H. S. (1), K. S., S. P. (1) kwotę 153.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
116.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1) i D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonego B. W. (1) kwotę 23.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
117.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1) i W. C. (1) na rzecz pokrzywdzonego B. W. (1) kwotę 33.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
118.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1) i W. C. (1) na rzecz pokrzywdzonych E. F. (2) i K. F. (1) kwotę 153.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
119.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1), H. B. (1) i W. C. (1) na rzecz pokrzywdzonego G. S. kwotę 186.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
120.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1) i P. R. (1) na rzecz pokrzywdzonych J. S. (1) i F. S. kwotę 143.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
121.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego P. B. (1) na rzecz pokrzywdzonych A. O. (1) i D. O. (1) kwotę 120.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
122.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), H. B. (1), W. C. (1), D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonych T. P. (2) i A. P. (1) kwotę 38.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
123.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), H. B. (1) na rzecz pokrzywdzonego Z. G. (2) kwotę 65.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
124.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), H. B. (1) i D. G. (1) na rzecz spadkobierców pokrzywdzonego E. M. (1) kwotę 76.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
125.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), J. W. (1) i D. W. (1) na rzecz pokrzywdzonego D. J. (2) kwotę 162.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
126.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1) i D. W. (1) na rzecz pokrzywdzonej G. Ś. (1) kwotę 64.405,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
127.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1) i H. B. (1) na rzecz pokrzywdzonej L. B. kwotę 47.500,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
128.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1) na rzecz pokrzywdzonego G. T. kwotę 35.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
129.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. W. (1) na rzecz pokrzywdzonych R. K. (1) i I. K. (1) kwotę 90.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
130.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), H. B. (1), W. C. (1), D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonych A. G. (2) i C. G. kwotę 225.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
131.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), H. B. (1), W. C. (1), M. P. (1), D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonego B. W. (1) kwotę 367.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
132.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), P. R. (1) na rzecz pokrzywdzonego A. S. (4) kwotę 210.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
133.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), H. B. (1), P. R. (1) i D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonej A. Z. (1) kwotę 265.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
134.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), M. P. (1), K. R. (1) i D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonych A. G. (1) i H. G. kwotę 150.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
135.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), H. B. (1), W. C. (1), S. R. (1) na rzecz pokrzywdzonych M. i W. S. (1) kwotę 178.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
136.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), J. W. (1) na rzecz pokrzywdzonej K. M. (1) kwotę 69.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
137.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych P. B. (1), D. G. (1) na rzecz pokrzywdzonej I. S. kwotę 73.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
138.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych M. P. (1), H. B. (1), S. K. (1) i I. A. na rzecz pokrzywdzonego P. M. kwotę 635.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
139.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych M. P. (1) i W. C. (1) na rzecz pokrzywdzonej B. A. kwotę 45.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
140.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego M. P. (1) na rzecz pokrzywdzonego Ł. K. kwotę 205.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
141.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych H. B. (1) i W. C. (1) na rzecz pokrzywdzonych G. N. (poprzednie nazwisko K.), B. K. i R. K. (2) kwotę 430.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
142.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego H. B. (1) na rzecz pokrzywdzonej R. B. (1) kwotę 370.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
143.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego H. B. (1) na rzecz pokrzywdzonych A. N. i B. N. kwotę 201.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
144.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego H. B. (1) na rzecz spadkobierców pokrzywdzonego E. M. (1) kwotę 60.000,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
145.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego H. B. (1) na rzecz pokrzywdzonego T. B. kwotę 11.300,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
146.na podstawie art. 46 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł solidarnie od oskarżonych S. K. (1) i S. R. (1) na rzecz pokrzywdzonego R. D. (1) kwotę 135.300,00 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
\n
147.na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. zaliczył oskarżonym okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w ten sposób, że:
\n

P. B. (1) zaliczył na poczet łącznej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od (...)(tj. 53 dni), uznając, że jest równoważne 106 stawkom dziennym łącznej kary grzywny i w tym zakresie uznał karę łączną grzywny za wykonaną;

\n

M. P. (1) zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od (...) H. B. (1) zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od (...) W. C. (1) zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od (...) D. G. (1) zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od (...) J. W. (1) zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od (...) D. W. (1) zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu (...) S. K. (1) zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od (...) K. R. (1) zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu (...) R. M. zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w od (...) M. J. (1) zaliczył na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu (...) P. N. (1) zaliczył na poczet łącznej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu (...) 148. na podstawie art. 63 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu K. R. (1) na poczet orzeczonego łącznego środka karnego zakazu wykonywania zawodu adwokata okres rzeczywistego stosowania środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w wykonywaniu zawodu adwokata od dnia (...) 149. na podstawie § 2, § 3, § 14 ust. 2 pkt 5 i ust. 7, § 16, § 17, § 19 ust. 1 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokacki oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia(...) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (dz. U. z 2019r., poz. 18) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz:

\n
-adw. C. W. kwotę 6.642,00 zł w tym vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym oskarżonemu P. R. (1), a które to koszty zostały wypłacone w całości adw. C. W. tytułem zaliczki;
\n
-adw. J. J. (2) kwotę 8.856,00 zł w tym vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym oskarżycielce posiłkowej E. F. (2), a które to koszty zostały wypłacone w części, tj. w kwocie 8.708,40 zł brutto adw. J. J. (2) tytułem zaliczki;
\n
-adw. K. P. kwotę 2.066,40 zł w tym vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym oskarżycielom posiłkowym I. i R. K. (1);
\n
-adw. Ł. M. kwotę 25.903,80 zł w tym vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym oskarżonemu D. G. (1), a które to koszty zostały wypłacone w części, tj. w kwocie 22.140,00 zł brutto adw. Ł. M. tytułem zaliczki, a zatem do wypłaty pozostaje kwota 3.763,80 zł w tym vat;
\n
-adw. M. K. (2) kwotę 15.719,40 zł w tym vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym oskarżonemu P. B. (1), a które to koszty zostały wypłacone w części, tj. w kwocie 11.955,60 zł brutto adw. M. K. (2) tytułem zaliczki, a zatem do wypłaty pozostaje kwota 3.763,80 zł w tym vat;
\n
150.na podstawie art. 627 k.p.k., art. 633 k.p.k. oraz art. 1, 2, 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych zasądził:
\n
-od oskarżonego P. B. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części, za wyjątkiem kosztów obrony z urzędu, którymi obciąża Skarb Państwa oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 3.400,00 zł;
\n
-od oskarżonego M. P. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 10.600,00 zł;
\n
-od oskarżonego W. C. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 54.600,00 zł;
\n
-od oskarżonego H. B. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 20.600,00 zł;
\n
-od oskarżonego D. G. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części, za wyjątkiem kosztów obrony z urzędu, którymi obciąża Skarb Państwa oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 5.600,00 zł;
\n
-od oskarżonego P. R. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części, w tym kosztów obrony z urzędu oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 8.600,00 zł;
\n
-od oskarżonego M. B. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 6.600,00 zł;
\n
-od oskarżonego J. W. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 8.600,00 zł;
\n
-od oskarżonego D. W. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 8.600,00 zł;
\n
-od oskarżonego S. K. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 5.400,00 zł;
\n
-od oskarżonego S. R. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 8.400,00 zł;
\n
-od oskarżonego K. R. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 6.600,00 zł;
\n
-od oskarżonego R. M. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 2.900,00 zł;
\n
-od oskarżonego M. J. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 3.400,00 zł;
\n
-od oskarżonego P. N. (1) na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 4.300,00 zł;
\n
-od oskarżonej I. A. na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów postępowania: kwotę 4.338,21 zł jako 1/18 część kosztów postępowania przygotowawczego, zwrot kosztów postępowania sądowego w 1/16 części oraz wymierzył jej opłatę w kwocie 8.300,00 zł. *** Wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia (...) roku w sprawie o sygn. akt (...) został zaskarżony apelacjami przez obrońców wszystkich oskarżonych, a dodatkowo przez oskarżonego K. R. (1), który jako osoba wykonująca zawód adwokata wniósł apelację we własnym imieniu oraz zażaleniem w zakresie orzeczenia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych – I. i R. K. (1) – adw. K. P..
\n

I tak, obrońca oskarżonego H. B. (1) – adw. A. F. (2), zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 1, la, 2, 3 i 4 kpk, zarzucił :

\n

I. w zakresie całości wyroku:

\n
1.mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.: a. art. 193 § 1 kpk w zw. art. 195 kpk w zw. z art. 200 kpk w zw. z § 1 ust. 1 w zw. z § 12 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie biegłych sądowych (Dz. U. Nr 15, poz. 133) (dalej jako: Rozporządzenie\") w zw. z art. 149 w zw. z art. 174 w zw. z art. 156 § 1 oraz art. 240 § 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1899) (dalej jako; (...)) poprzez błędną wykładnię przedmiotowych przepisów i w konsekwencji uznanie, że Analiza oszacowania prawdopodobnej wartości rynkowej nieruchomości (dalej jako: (...)) sporządzona na zlecenie Komendy Wojewódzkiej Policji w P., Wydział Dochodzeniowo - Śledczy, przez mgr M. L. P. (...), posiadającego licencję o numerze (...), spełniała wymagania opinii biegłego rzeczoznawcy w przedmiocie wyceny i szacowania nieruchomości stanowiących przedmiot toczącego się postępowania, w sytuacji gdy Analizie nie sposób przypisać takiego przymiotu, albowiem jak wskazał sam opiniujący w jej treści, nie stanowi ona operatu szacunkowego w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami, sam autor opinii nie posiadał uprawnień biegłego w rozumieniu Kodeksu postępowania karnego, a Sąd odstępując od powołania biegłego rzeczoznawcy majątkowego nie wskazał na okoliczności potwierdzające kompetencje sporządzającego analizę uzasadniające rzeczone odstąpienie, zaś z treści Analizy nie wynika, na podstawie jakich danych autor Analizy dokonał rzeczonej wyceny, nie posiadając przy tym bezpośredniego dostępu do analizowanych nieruchomości, a ponadto w Analizie widnieją bliżej nieokreślonego pochodzenia odręczne adnotacje (chociażby w zakresie błędnego zwiększenia obszaru nieruchomości pokrzywdzonych S. - własność jednej z działek do nich należących została im zwrócona przez oskarżonego, a istnieje szansa, że odręczne adnotacje stanowiły jednak podstawę wyliczenia wartości nieruchomości, a następnie podstawę niewłaściwie ustalonej wysokości poniesionej szkody), co przyjęte zostało na etapie wyrokowania za podstawę orzeczenia, a co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego ustalenia przez Sąd I instancji wartości przedmiotowych nieruchomości, co w konsekwencji skutkuje brakiem ustalenia wysokości szkody, co ostatecznie doprowadziło do obrazy przez Sąd I instancji prawa materialnego tj. art. 46 § 1 kk poprzez wydanie błędnego rozstrzygnięcia o nałożeniu na oskarżonego H. B. (1) obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych w sytuacji braku ustalenia rzeczywiście poniesionej przez nich szkody;
\n

b. art. 46 § 1 kk w zw. z art. 170 § 1 pkt 6 kpk poprzez błędne i całkowicie niezasadne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy z dnia(...) r. o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny wyceny i szacowania nieruchomości, co miało oczywisty wpływ na treść orzeczenia; c. art. 409 kpk w zw. z art. 167 kpk w zw. z art. 170 § 3 kpk w zw. z art. 368 kpk w zw. z art. 6 kpk poprzez brak wznowienia postępowania sądowego w przypadku zajścia okoliczności uzasadniającej podjęcie takiej decyzji procesowej, a dotyczącej konieczności przeprowadzenia uzupełnienia postępowania dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do pozostawienia bez rozpoznania wniosku dowodowego obrońcy o przesłuchanie w charakterze świadka M. W. (1) - autora Analizy - którego potrzeba przesłuchania wynikła dopiero po oddaleniu wniosku dowodowego obrońcy o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego, co nastąpiło bezpośrednio przed zamknięciem przewodu sądowego, a które to rozpoznanie, nawet po zamknięciu przewodu sądowego - zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego - winno nastąpić, co w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem skutkowało brakiem ustalenia rzetelności i wiarygodności Analizy oraz zweryfikowania jej podstaw; d. art. 167 kpk w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 i 5 kpk w zw. z art. 2 §2 kpk, poprzez oddalenie na rozprawie z dnia (...)r. wniosku dowodowego obrońcy z dnia(...)r. o uzupełniające przesłuchanie w charakterze świadków: B. W. (1), G. S., Z. G. (1), R. K. (1), K. D. (2), B. K., A. P. (1), Z. G. (2), R. B. (1), R. Z., A. Z. (1) oraz M. D. wnioskowanych na okoliczność weryfikacji składanych przez nich zeznań, w szczególności dotyczących otrzymywanych przez nich sum pieniężnych od oskarżonego H. B. (1) w związku z zawieranymi umowami, posiadających znaczenie w kontekście przedstawionych przez H. B. (1) pokwitowań odbioru konkretnych środków finansowych od ww. pokrzywdzonych, co miało wpływ na wynik postępowania, albowiem skutkowało brakiem usunięcia wątpliwości co do wiarygodności tych świadków oraz wątpliwości w zakresie faktycznego popełnienia przez H. B. (1) zarzucanych mu przestępstw na szkodę ww. pokrzywdzonych; e. art. 7 kpk , poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego, polegającą na uznaniu, że: i. wyjaśnienia oskarżonego P. B. (1) w przeważającej części są wiarygodne i mogą stanowić podstawę przypisania sprawstwa oskarżonemu H. B. (1) zarzuconych mu przestępstw, w sytuacji gdy:

\n

a. wyjaśnienia te są wewnętrznie sprzeczne, niespójne oraz nie znajdują podstaw w zgromadzonym materiale dowodowym, ponadto stanowią w rzeczywistości przykład dowodu z pomówienia cechującego się chęcią ekskulpowania swojej osoby przy jednoczesnym bezpodstawnym obciążaniu winą pozostałych współoskarżonych, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego skazania oskarżonego H. B. (1) za zarzucane mu czyny, albowiem w rzeczywistości wyjaśnienia oskarżonego P. B. (1) stanowiły najważniejszy dowód w niniejszym postępowaniu, na którym w przeważającej większości swoją skargę oparł oskarżyciel publiczny; b. wiarygodność osoby P. B. (1), kilkukrotnie karanego za składanie fałszywych zeznań w odrębnych postępowaniach karnych i składającego wyjaśnienia w trybie art. 60 kk powinna znaleźć odzwierciedlenie w zakresie oceny wyjaśnień oskarżonego i wywołać poważne wątpliwości, co do wiarygodności oskarżonego podczas gdy Sąd I instancji całkowicie pominął ww. fakty uznając, iż ich wyeksponowanie przez współoskarżonych stanowi wyłącznie nieudolną próbę zdyskredytowania jego osoby; ii. wyjaśnienia M. P. (1) są niewiarygodne w zakresie w jakim oskarżony wyjaśnił swoją rolę w przestępczym procederze stworzonym przez oskarżonego P. B. (1), a w konsekwencji błędne uznanie, iż to oskarżony H. B. (1) odpowiada za cały przestępczy proceder, co stanowiło podstawę do przypisania odpowiedzialności ww. popełnienia zarzucanych mu czynów; (...). wyjaśnienia H. B. (1) w odniesieniu do stawianych mu zarzutów są pozbawione waloru wiarygodności, w sytuacji gdy są one spójne, logiczne, a przy tym znajdują potwierdzenie w znacznej części zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, w szczególności w wyjaśnieniach innych współoskarżonych, którzy konsekwentnie i racjonalnie kwestionowali linię oskarżenia opartą w większości na wyjaśnieniach P. B. (1), a także dokumentach w postaci m.in. pokwitowań odbioru pieniędzy przez pokrzywdzonych; iv. wyjaśnienia K. K. (1) są niewiarygodne, podczas gdy są one spójne, logiczne i zgodne ze zgromadzonym materiałem dowodowym z wyjątkiem wyjaśnień oskarżonego P. B. (1), a które jednoznacznie przedstawiają rolę oskarżonego P. B. (1) w przestępczym procederze; co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia przez przyjęcie sprawstwa H. B. (1) w zakresie zarzucanych mu czynów, podczas gdy dokonanie przez Sąd swobodnej i prawidłowej oceny dowodów doprowadziłoby do wniosków zgoła odmiennych, wskazujących na to, że H. B. (1) nie działał z zamiarem kierunkowym oszukania pokrzywdzonych, nie wyszukiwał atrakcyjnych nieruchomości, nie odmawiał przyjmowania rat, a jedynie był osobą finansującą udzielane pożyczki i występował w charakterze strony przy zawieraniu umów cywilnoprawnych (co wynika wprost z aktów notarialnych), przekazywał zgodnie z zawartymi umowami pieniądze stanowiące przedmiot umowy pożyczki, co potwierdzają pokwitowania odbioru pieniędzy znajdujące się w materiale dowodowym, nie miał wiedzy na temat sposobów działania P. B. (1), w tym przyjmowania przez niego wpłat pieniężnych od pokrzywdzonych, których oskarżony P. B. (1) nie przekazywał pożyczkodawcy - H. B. (1),

\n

f. art. 193 § 1 kpk w zw. z art. 167 kpk w zw. z art. 7 kpk, poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, oceny dowodów z opinii biegłych lekarzy psychiatrów dr n. med. W. S. (2) oraz lek. W. M., i przyjęcie, że stan oskarżonego pozwala mu na udział w czynnościach postępowania mimo oczywistej sprzeczności ich opinii z dokumentacją medyczną i zaleceniami lekarzy pod opieką, których oskarżony przebywał podczas hospitalizacji w trakcie procesu oraz opinii wydanej w toku postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy P.w P. w sprawie o sygn. akt (...) przez biegłego lekarza psychiatrę M. S. (2), a także brak zastosowania art. 167 kpk przy zaistnieniu ustawowych przesłanek poprzez nieuwzględnienie wniosku obrońcy oskarżonego z dnia (...)r. o powołanie nowego zespołu biegłych w celu ponownego zbadania oskarżonego i wydania rzetelnej opinii sądowo-psychiatrycznej (postanowienie Sądu wydane na rozprawie dnia(...) r.; postanowienie Sądu wydane na rozprawie dnia(...)r.), co skutkowało prowadzeniem postępowania karnego i przeprowadzaniem czynności dowodowych dot. zarzutów postawionych H. B. (1), w sytuacji gdy jego stan zdrowia nie pozwalał mu na branie udziału w postępowaniu i podejmowanie aktywnej obrony, co oskarżony czynił uczestnicząc w terminach rozpraw, gdy jego stan zdrowia był dobry i pozwał na stawiennictwo w sądzie, g. art. 193 § 2 kpk w zw. z art. 79 § 1 pkt 4 kpk w zw. z art. 7 kpk, poprzez błędną i wewnętrznie sprzeczną ocenę stanu zdrowia oskarżonego i zgromadzonych w sprawie opinii biegłych i w konsekwencji, nieuwzględnienie wniosków oskarżonego o odroczenie terminów czynności procesowych, przy równoczesnym przyjęciu, że wobec oskarżonego zachodziły przesłanki uzasadniające obronę obligatoryjną, co oznaczało, że H. B. (1) w ocenie Sąd Okręgowego w P. nie był w stanie prowadzić swojej obrony w sposób samodzielny i rozsądny, h. art. 117 § 2 kpk w zw. z art. 6 kpk , poprzez pozbawienie oskarżonego prawa do obrony, a to przez nieuwzględnienie wniosku oskarżonego o odroczenie terminów przeprowadzanych czynności (tj. rozpraw z dnia: (...) r.) z niewyrażeniem zgody na prowadzenie rozprawy pod swoją nieobecność, opierając się na bezzasadnym twierdzeniu, że działanie oskarżonego było „utrudnianiem w inny sposób postępowania karnego\" oraz przesłuchiwanie świadków w trakcie tej nieobecności oskarżonego, podczas której treść składanych zeznań bezpośrednio dotyczyła osoby H. B. (1), a jego absencja powodowała brak możliwości podjęcia skutecznej obrony swoich interesów, a także bezzasadne przyjęcie przez Sąd meriti niejako „za oskarżonego\" że brak przyzwolenia na dowóz H. B. (1) z Wojewódzkiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych (...) im. A. P. (3) w G., jest jednocześnie brakiem wyrażenia jego woli na uczestnictwo w czynnościach, co było całkowicie sprzeczne z wnioskiem oskarżonego oraz celem hospitalizacji w placówce medycznej i jednocześnie oczywistym oraz rażącym pozbawieniem oskarżonego prawa do realizowania własnej obrony, mającego bezpośredni wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia,

\n

i. art. 424 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 4 kpk i art. 6 kpk , poprzez zaniechanie zamieszczenia w sporządzonym uzasadnieniu toku rozumowania sądu dotyczącego oceny dowodów w zakresie czynu zarzuconego H. B. (1), tj. czynu z pkt 20 wyroku dot. B. W. (1) (zarzut(...)), a także sporządzenie uzasadnienia w sposób ogólnikowy, wadliwy, z uwagi na brak dokładnego omówienia treści wyjaśnień i zeznań świadków a jedynie wybiórcze, nieobiektywne omówienie fragmentów tych dowodów z eksponowaniem okoliczności niekorzystnych dla oskarżonego i pominięciem szeregu niezwykle istotnych dla ustalenia stanu faktycznego twierdzeń i zgromadzonych w sprawie dokumentów, a następnie uzasadnianie przyjętych ustaleń tylko na podstawie owych wyselekcjonowanych dowodów w oparciu o niewiadome kryteria, co narusza zasadę obiektywizmu i rzutuje na ocenę prawidłowości dokonanej przez Sąd oceny zgromadzonego materiału dowodowego;

\n
2.rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary, poprzez wymierzenie oskarżonemu H. B. (1) rażąco wysokiej kary 15 lat pozbawienia wolności, w maksymalnym jej wymiarze, niewspółmiernie surowej w relacji do celów, jakie kara ta winna spełniać w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania, nieodpowiedniej do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów, nie uwzględniającej wszystkich zasad i dyrektyw wymiaru kary, a przez to, w odczuciu społecznym, niesprawiedliwej ponadto sprzecznej z wnioskami oskarżyciela publicznego, bowiem ten w trackie rozprawy z dnia(...) wniósł o wymierzenie oskarżonemu H. B. (1) niższej kary pozbawienia wolności, II. w zakresie czynu z pkt 17 wyroku dot. udziału w zorganizowanej grupie przestępczej (zarzut (...) aktu oskarżenia):
\n

1 . obrazę prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu (na podstawie art. 438 pkt 1 kpk), tj. art. 258 § 1 kk, poprzez dokonanie błędnej wykładni pojęcia zorganizowanej grupy przestępczej i w konsekwencji uznanie, że H. B. (1) oraz pozostali oskarżeni funkcjonowali w ramach takiej struktury, w sytuacji gdy do istnienia takiego związku, a co za tym idzie do popełnienia przestępstwa uczestnictwa w nim, konieczne jest istnienie kierownictwa grupy oraz powiązań o charakterze organizacyjno - hierarchicznym pomiędzy jej członkami, czego nie sposób odnaleźć w analizowanym przypadku, co oznacza, że nie sposób przypisać oskarżonemu H. B. (1) sprawstwa przedmiotowego przestępstwa;

\n
2.mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia obrazę przepisów postępowania (na podstawie art. 438 pkt 2 kpk ), tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego, polegającą na: i. uznaniu Analizy połączeń telefonicznych z dnia (...) r. sporządzonej przez Komendę Wojewódzką Policji w P. Wydział Wywiadu Kryminalnego (dalej jako: (...) ) jako wiarygodnej i wewnętrznie spójnej, w sytuacji gdy wydana w toku postępowania przygotowawczego Analiza KWP zawiera szereg sprzeczności oraz budzi wątpliwości co do jej materiałów źródłowych, co potwierdzają nie tylko wyjaśnienia oskarżonego H. B. (1), ale również przeprowadzona na prywatne zlecenie Analiza połączeń przychodzących i wychodzących pomiędzy numerami telefonów należącymi do H. B. (1) i P. B. (1), a nadto wyjaśnienia pozostałych współoskarżonych, z których nie wynika, ażeby relacje łączące poszczególne osoby nosiły znamiona zorganizowanej grupy o charakterze przestępczym w rozumieniu prawnokarnym; ii. uznaniu za niewiarygodną Analizy połączeń przychodzących i wychodzących między numerem (...) numerami (...) oraz (...) sporządzonej przez PC L. T. G., w sytuacji gdy jej wnioski stoją w oczywistej sprzeczności z wnioskami Analizy KWP, chociażby co do ilości wykonywanych połączeń i ich częstotliwości, co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia, że oskarżony H. B. (1) miał funkcjonować w ramach zorganizowanej grupy przestępczej; co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia co do istnienia, a co najmniej udziału oskarżonego H. B. (1) w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających bezprawnym przejmowaniu nieruchomości, charakteru relacji łączących H. B. (1) z innymi oskarżonymi; b. art. 167 kpk w zw. z art. 170 § 1 pkt 2,3 i 5 kpk , poprzez: i. oddalenie wniosku dowodowego obrońcy z dnia(...) r. w zakresie przesłuchania w charakterze świadka T. G. - autora Analizy połączeń przychodzących i wychodzących pomiędzy numerami telefonów należącymi do P. B. (1) i H. B. (1), z tego względu, że dowód ten miał być nieprzydatny do stwierdzenia danych okoliczności, nie miał mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy oraz prowadzić miał do przedłużenia postępowania, w sytuacji gdy świadek ten posiadał istotną wiedzę na temat rzetelności materiałów operacyjnych i źródłowych stanowiących podstawę dla opracowania Analizy KWP, a co za tym idzie jego przesłuchanie pozwoliłoby na wyjaśnienie zachodzących wątpliwości co do wiarygodności tego dowodu, co w konsekwencji mogło mieć wpływ na wynik sprawy, albowiem okoliczności przedstawione przez świadka mogły w istotny sposób wpłynąć na decyzję o przypisaniu H. B. (1) czynu z art. 258 § 1 kk;
\n

ii. oddalenie wniosku dowodowego obrońcy z dnia (...) r. w zakresie dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego informatyka z dziedziny analizy kryminalnej z uwagi na fakt, iż okoliczności, na które miał zostać powołany ten dowód, zostały już stwierdzone w szczególności na podstawie Analizy KWP, w sytuacji gdy ilość, częstotliwość oraz rodzaj połączeń stwierdzonych w Analizie KWP budzi poważne wątpliwości, których wyjaśnieniu służyć miał wnioskowany dowód, którego oddalenie w konsekwencji mogło mieć wpływ na wynik sprawy;

\n

III. w zakresie czynu z pkt 20 wyroku dot. A. G. (2) (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego, polegającą na: i. uznaniu za niewiarygodne wyjaśnienia H. B. (1) w zakresie:
\n
-braku wiedzy oskarżonego co do spłat umowy pożyczki (akt notarialny z dnia (...) r., rep. nr (...)) i przekazywanych P. B. (1), i w konsekwencji błędnego przeświadczenia oskarżonego co do możliwości zaspokojenia swojego roszczenia poprzez przeniesienie własności nieruchomości, podczas gdy sam pokrzywdzony wskazuje na fakt uiszczania do rąk P. B. (1) rat tytułem wskazanej umowy (protokół z dnia(...) r.), a H. B. (1) podnosi, iż pieniądze te mogły zostać przejęte przez P. B. (1), co w rzeczywistym stanie rzeczy wskazuje na brak świadomości H. B. (1) o wpłatach rat dokonywanych bez jego wiedzy na rzecz P. B. (1), a tym samym wadliwego wykonywania przez pokrzywdzonego zobowiązania wynikającego z ww. umowy, tym bardziej, że w akcie notarialnym umowy pożyczki znajdował się numer rachunku bankowego H. B. (1), na który należało uiszczać kwoty wynikające ze spłaty umowy;
\n
-braku udziału oraz wiedzy H. B. (1) w zakresie wstępnych ustaleń pokrzywdzonego z P. B. (1) przed zawarciem umowy (protokół z dnia(...) r.), co potwierdzają zeznania pokrzywdzonego wskazującego, że wszelkie raty wynikające z umowy pożyczki przekazywał P. B. (1) (protokół z dnia (...) r.), co dowodzi braku świadomości oskarżonego H. B. (1) w przedmiocie wykonywania przez pokrzywdzonego umowy pożyczki do rąk innej osoby, na co sam oskarżony nie wyraził woli ani zgody, a ponadto nie znał pokrzywdzonego przez wizytą u notariusza;- rzeczywistej wartości przedmiotowej nieruchomości wynoszącej 54,400,00 zł (wyjaśnienia H. B. (1) złożone na rozprawie w dniu (...) r.) oraz uznaniu za niewiarygodny operat szacunkowy dotyczący nieruchomości stanowiącej przedmiot zarzutu i wyceniający ją na kwotę 54.400,00 zł, przedstawiony przez oskarżonego H. B. (1) (operat szacunkowy z dnia(...) r.- w aktach sprawy), w sytuacji gdy operat ten został opracowany przez rzeczoznawcę majątkowego specjalizującego się w wycenach nieruchomości, co świadczy o tym, że nie było podstaw do odmówienia przyznania temu dowodowi waloru wiarygodności, tym bardziej, że Sąd zaniechał przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego w kontekście wyceny nieruchomości stanowiących przedmiot niniejszego postępowania, a oparł się jedynie na Analizie prawdopodobnej wartości nieruchomości sporządzonej przez osobę nieposiadającą w tym zakresie żadnych kwalifikacji;
\n
-w tym zakresie, jaki wyklucza możliwość przypisania H. B. (1) zarzutu wykorzystania przymusowego położenia innej osoby oraz zawarcia z nią umowy, nakładając na nią obowiązek świadczenia niewspółmiernego ze świadczeniem wzajemnym (art. 304 kk), gdyż pokrzywdzony z własnej woli zgłosił się do P. B. (1) z uwagi na problemy finansowe, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, sytuacji bytowej pokrzywdzonego i dysponowania majątkiem w formie prowadzonego gospodarstwa, świadomości swojego postępowania i zamiaru uzyskania gotówki kosztem tymczasowego przeniesienia prawa własności nieruchomości (protokół z dnia (...)r.), a ponadto z uwagi na fakt, iż pokrzywdzony, jak wynika z jego zeznań, dysponował innymi składnikami majątku, które mógł spieniężyć w związku z trudną sytuacją finansową celem spłaty zobowiązań, tym samym nie można stwierdzić o przymusowym położeniu pokrzywdzonego, a ponadto wskazać warto, iż sytuacja finansowa pokrzywdzonego nie różniła się szczególnie od sytuacji finansowej innych pokrzywdzonych w sprawie (protokół z dnia(...)r.); ii. uznaniu za wiarygodne zeznań J. G. (protokół z dnia(...)r.), R. G. (2) (protokół z dnia (...) r.), oraz W. G. (protokół z dnia(...).), w sytuacji gdy ww. świadkowie nie brali udziału w zawarciu umowy pożyczki oraz przewłaszczenia na zabezpieczenie, a zatem nie mogli posiadać wiedzy co do przebiegu transakcji i okoliczności jej towarzyszących, a w szczególności co do ustaleń stron umowy co do jej treści i formy; (...). uznaniu za wiarygodne zeznań A. G. (2) (protokół z dnia (...)r.) i C. G. (protokoły z dnia (...) r.) w zakresie:
\n
-rzekomej spłaty urnowy pożyczki w kwocie 35.000,00 zł pod zastaw nieruchomości przez pokrzywdzonych (akt notarialny z dnia (...)r.) oraz faktu utraty prawa własności przedmiotowej nieruchomości mimo, iż wszelkie wpłaty tytułem rat umowy pożyczki pokrzywdzony A. G. (2) uiszczał na rzecz P. B. (1) aniżeli na konto bankowe H. B. (1) wskazane umowie pożyczki, co potwierdza brak wiedzy H. B. (1) w przedmiocie uiszczanych przez pokrzywdzonych rat do rąk innej osoby oraz przejęcia przez P. B. (1) pieniędzy należnych H. B. (1) (wyjaśnienia H. B. (1) - protokół z rozprawy z dnia(...) r.);
\n
-wartości przedmiotowej nieruchomości, w sytuacji gdy ich zeznania winny być oceniane z dużą dozą ostrożności ze względu chociażby na fakt, że są to osoby bezpośrednio zainteresowane uzyskaniem jak najwyższej korzyści majątkowej w związku z naprawieniem rzekomo powstałej szkody, czego naturalną konsekwencją jest zawyżanie wartości nieruchomości oraz uznaniu za niewiarygodny operat szacunkowy dotyczący nieruchomości stanowiącej przedmiot zarzutu i wyceniający ją na kwotę 54.400,00 zł, przedstawiony przez oskarżonego H. B. (1) (dowód w aktach sprawy), w sytuacji gdy operat ten został opracowany przez profesjonalnego rzeczoznawcę majątkowego specjalizującego się w wycenach nieruchomości, co świadczy o tym, że nie było podstaw do odmówienia przyznania temu dowodowi waloru wiarygodności, tym bardziej, że Sąd zaniechał przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego w kontekście wyceny nieruchomości stanowiących przedmiot niniejszego postępowania, a oparł się jedynie na Analizie prawdopodobnej wartości nieruchomości sporządzonej przez osobę nieposiadającą w tym zakresie żadnych kwalifikacji; iv. uznaniu za wiarygodne wyjaśnień P. B. (1) (protokół z dnia 29 kwietnia 2014 r.) w zakresie świadomości H. B. (1) co do wstępnych ustaleń P. B. (1) z pokrzywdzonymi, jego wiedzy w zakresie dokonywanych do rąk P. B. (1) spłat tytułem umowy pożyczki, a ponadto uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień P. B. (1) w zakresie faktu wyłożenia przez H. B. (1) gotówki będącej przedmiotem umowy pożyczki, co wskazuje na domniemanie, iż raty winny spłacane być przez pokrzywdzonych do rąk H. B. (1) (tym bardziej, że w akcie notarialnym umowy pożyczki podany był numer rachunku bankowego oskarżonego, na który należy dokonywać wpłat tytułem rat wynikających z umowy pożyczki), czego jednak nie uczynili w wyniku dokonania przez P. B. (1) odmiennych ustaleń z pokrzywdzonymi w zakresie spłat bez wiedzy H. B. (1) (protokół z dnia (...)r.), co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na błędnym ustaleniu stanu świadomości H. B. (1) w zakresie wykonywania umowy pożyczki do rąk P. B. (1), wiedzy oskarżonego co do ustaleń pokrzywdzonych i P. B. (1), spełnienia przesłanek z art. 304 kk, a w szczególności w zakresie ustalenia wartości przedmiotowej nieruchomości, polegającego na przyjęciu, że wartość nieruchomości należącej do A. G. (2) wynosiła 240.000,00 zł w sytuacji, gdy wartość ta nie została potwierdzona przez żaden wiarygodny dowód, a w szczególności dowód z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego, a co więcej została podważona przez operat szacunkowy przedstawiony przez oskarżonego, co uniemożliwiało przyjęcie wskazanej kwoty jako wartości przedmiotowej nieruchomości, a w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynu art. 294 § 1 kk, a ponadto sprawstwa z art. 304 kk, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o mieniu znacznej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu.
\n

IV. w zakresie czynu z pkt 20 wyroku dot. B. W. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.: a. art. 410 kpk w zw. z art. 7 kpk , poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego, polegającą na: i. uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień H. B. (1) w zakresie:
\n
-okoliczności uzyskania prawa własności nieruchomości pokrzywdzonego w wyniku zawarcia w formie aktu notarialnego umowy pożyczki oraz przeniesienia własności nieruchomości na zabezpieczenie wierzytelności (akt notarialny z dnia (...) r., rep. nr (...)) w kwocie 36.800,00 zł, której pokrzywdzony nie spłacił w wyznaczonym terminie, tj. do dnia (...)r. czego konsekwencją była prawna możliwość zatrzymania przez H. B. (1) prawa własności nieruchomości w celu zaspokojenia wierzyciela tytułem niespłaconej umowy pożyczki, co potwierdzają wyjaśnienia H. B. (1) złożone na rozprawie w dniu (...) r., jak i również charakter i zapisy samego aktu notarialnego zawartego w dniu(...)
\n
-okoliczności powrotnego przeniesienia prawa własności jednej z nieruchomości oraz przekazania pokrzywdzonemu przez H. B. (1) kwoty 23.000,00 zł w dniu (...) r. i własnoręcznego pokwitowania tej czynności (wniosek dowodowy z dnia (...) r. - w aktach sprawy) spłaty przez oskarżonego obciążeń hipotecznych ustanowionych na nieruchomości w wysokości ok. 50.000,00 zł, w sytuacji gdy pokwitowanie potwierdza wersję wydarzeń przedstawianą przez oskarżonego H. B. (1) w zakresie przekazania pokrzywdzonemu dodatkowej kwoty ok. 20.000,00 zł celem wyrównania z nim należności po uzyskaniu prawa własności nieruchomości, a nadto potwierdzają to zeznania B. W. (1) - wartości przedmiotowej nieruchomości, która określona została w operacie szacunkowym sporządzonym przez E. L. (1), określającym wartość nieruchomości na kwotę 149.000,00 zł, w sytuacji gdy operat został opracowany przez rzeczoznawcę majątkowego specjalizującego się w wycenach nieruchomości, a Sąd zaniechał przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego w zakresie wyceny nieruchomości, opierając się jedynie na Analizie prawdopodobnej wartości nieruchomości, która nie może stanowić rzetelnego źródła przyjęcia wartości nieruchomości, oraz pominięcie tychże kwestii w zakresie ustalenia okoliczności faktycznych, albowiem Sąd nie konfrontuje dokonanej oceny dowodów do zarzutu stawianego H. B. (1) w stosunku do pokrzywdzonego B. W. (1), przy równoczesnym przypisaniu odpowiedzialności karnej za czyn z pkt 20 wyroku dot. B. W. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia); ii. uznaniu zeznań B. W. (1) i M. W. (2):
\n
-za wiarygodne w zakresie wartości nieruchomości, mających stanowić przedmiot przestępstwa przypisanego oskarżonemu, która zgodnie z twierdzeniami pokrzywdzonego i ustaleniami Sądu I instancji miała wynosić co najmniej 367.000,00 zł, podczas gdy zeznania te nie zostały potwierdzone żadnym wiarygodnym dowodem, w szczególności dowodem z opinii biegłego z dziedziny wyceny i szacowania nieruchomości, a zeznania pokrzywdzonego należy oceniać z wielką dozą ostrożności, w szczególności w kwestii wartości przedmiotowej nieruchomości, gdyż jest to osoba bezpośrednio zainteresowane uzyskaniem jak największej sumy tytułem naprawienia szkody, a oceny wartości przedmiotowej nieruchomości winien dokonać wykwalifikowany rzeczoznawca majątkowy będący tym samym biegłym z zakresy wyceny nieruchomości;
\n
-za niewiarygodne w zakresie, iż od dnia podpisania umowy pożyczki świadek nie nawiązywał kontaktu z H. B. (1) i nigdy później go nie spotkał, a podczas przesłuchania w dniu 1 grudnia 2012 r. wskazał zaś, że o jego trudnej sytuacji życiowej i problemach finansowych widzieli jedynie B., G. i K., co wskazuje na to, że H. B. (1) nie miał wiedzy o rzekomym przymusowym położeniu pokrzywdzonego, które ponadto miałby wykorzystać, oraz pominięcie tychże kwestii w zakresie ustalenia okoliczności faktycznych, albowiem Sąd nie konfrontuje dokonanej oceny dowodów do zarzutu stawianego H. B. (1) w stosunku do pokrzywdzonego B. W. (1), przy równoczesnym przypisaniu odpowiedzialności karnej za czyn z pkt 20 wyroku dot. B. W. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia); ii. uznaniu zeznań B. W. (1) i M. W. (2):
\n
-za wiarygodne w zakresie wartości nieruchomości, mających stanowić przedmiot przestępstwa przypisanego oskarżonemu, która zgodnie z twierdzeniami pokrzywdzonego i ustaleniami Sądu I instancji miała wynosić co najmniej 367.000,00 zł, podczas gdy zeznania te nie zostały potwierdzone żadnym wiarygodnym dowodem, w szczególności dowodem z opinii biegłego z dziedziny wyceny i szacowania nieruchomości, a zeznania pokrzywdzonego należy oceniać z wielką dozą ostrożności, w szczególności w kwestii wartości przedmiotowej nieruchomości, gdyż jest to osoba bezpośrednio zainteresowane uzyskaniem jak największej sumy tytułem naprawienia szkody, a oceny wartości przedmiotowej nieruchomości winien dokonać wykwalifikowany rzeczoznawca majątkowy będący tym samym biegłym z zakresy wyceny nieruchomości;
\n
-za niewiarygodne w zakresie, iż od dnia podpisania umowy pożyczki świadek nie nawiązywał kontaktu z H. B. (1) i nigdy później go nie spotkał, a podczas przesłuchania w dniu (...) r. wskazał zaś, że o jego trudnej sytuacji życiowej i problemach finansowych widzieli jedynie B., G. i K., co wskazuje na to, że H. B. (1) nie miał wiedzy o rzekomym przymusowym położeniu pokrzywdzonego, które ponadto miałby wykorzystać, oraz pominięcie tychże kwestii w zakresie ustalenia okoliczności faktycznych, albowiem Sąd nie konfrontuje dokonanej oceny dowodów do zarzutu stawianego H. B. (1) w stosunku do pokrzywdzonego B. W. (1), przy równoczesnym przypisaniu odpowiedzialności karnej za czyn z pkt 20 wyroku dot. B. W. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia); (...). uznaniu za wiarygodne wyjaśnień P. B. (1) w zakresie:
\n
-działania H. B. (1) w zakresie zamiaru przejęcia prawa własności nieruchomości B. W. (1) pomimo faktu, iż wyjaśnienia P. B. (1) wskazują, że H. B. (1) nie uczestniczył we wstępnych ustaleniach z pokrzywdzonym dotyczących umowy pożyczki (protokół z przesłuchania P. B. (1) z dnia(...) r.), co potwierdzają ponadto zeznania samego pokrzywdzonego w zakresie takim, w jakim wskazują na obecność H. B. (1) jedynie przy zwieraniu umowy pożyczki, a co ponadto koreluje z wersją wydarzeń przedstawioną przez H. B. (1) w ww. wyjaśnieniach, co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na przyjęciu, że H. B. (1) działał z zamiarem oszustwa i przymusowego wyzysku B. W. (1) i z tego względu zawarł z nim umowę, nakładającą na niego obowiązek świadczenia niewspółmiernego ze świadczeniem wzajemnym mimo, iż w zgromadzonym materiale dowodowym brak jest podstaw do takiego przyjęcia, w tym żaden z oskarżonych w swoich wyjaśnieniach nie wskazuje, ażeby H. B. (1) posiadał jakąkolwiek wiedzę o tym, że B. W. (1) znajdował się w przymusowym położeniu, a także oskarżony nie uczestniczył w ustaleniach dokonywanych z pokrzywdzonym, błędnego ustalenia wartości rzekomo poniesionej szkody poprzez nieprawidłowe określenie wartość nieruchomości należącej do B. W. (1) na kwotę co najmniej 367.000,00 zł w sytuacji, gdy wartość ta nie została potwierdzona przez żaden wiarygodny dowód, a w szczególności dowód z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego, nieuwzględnieniu spłaty obciążeń hipotecznych i pieniędzy przekazanych pokrzywdzonemu przez H. B. (1) co uniemożliwiało przyjęcie wskazanej kwoty jako wartości niekorzystnego rozporządzenia mieniem a w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynu art. 294 § 1 kk oraz spełnienia się również przesłanek z art. 304 kk, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o mieniu znacznej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu, a ponadto przyjąć odpowiedzialność za przestępstwo wyzysku, gdyż kwalifikuje się ono do katalogu przestępstw kierunkowych, związanych z wystąpieniem u sprawcy określonego zamiaru, jednak zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie stwierdza w żadnym zakresie aby H. B. (1) działał w określonym przez tę regulację zamiarze.
\n

V. w zakresie czynu z pkt 18 wyroku dot. E. F. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego, polegającą na: i. uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień H. B. (1) w zakresie:
\n
-braku jego udziału w ustaleniach wstępnych dotyczących umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości (akt notarialny z dnia (...) (...)) zawartej pomiędzy E. F. (1) i P. B. (1), jak i braku wiedzy H. B. (1) w zakresie wszelkich okoliczności towarzyszących zawarciu tejże umowy, faktu, iż H. B. (1) nie znał pokrzywdzonej E. F. (1), a przedmiotową nieruchomość od P. B. (1) (po uzyskaniu przez niego prawa własności nieruchomości) zakupił H. B. (1) z upoważnienia N. B. za kwotę 300.000,00 zł (rozprawa z dnia(...) r.), w sytuacji gdy były one zbieżne z zeznaniami świadka N. B. w tym przedmiocie oraz logiczne i spójne z ustalonym przez Sąd I instancji przebiegiem zdarzeń, ponadto wyjaśnienia oskarżonego znajdowały odzwierciedlenie w zeznaniach pokrzywdzonej, która na żadnym z przesłuchań nie wskazała H. B. (1) jako osoby zaangażowanej we wcześniejsze działania P. B. (1), co potwierdza brak świadomości i wiedzy H. B. (1) w zakresie w jakim P. B. (1) nabył prawo własności nieruchomości oraz w jaki sposób tego dokonał i kogo oraz na jakich warunkach nastąpiło przeniesienie prawa własności;
\n
-wartości przedmiotowej nieruchomości, która została ustalona przez Sąd I instancji na kwotę 530.000,00 zł zgodnie z Analizą prawdopodobnej wartości nieruchomości sporządzonej przez osobę nieposiadającą w tym zakresie żadnych kwalifikacji, a która zgodnie z wyjaśnieniami H. B. (1) jest znacznie niższa niż ta przedstawiona w zarzucie oraz ustalona została w sposób rzetelny przez mgr inż. E. B. (1) na podstawie operatu szacunkowego z dnia (...)na kwotę 375.100,00 zł, a operat ten został opracowany przez rzeczoznawcę majątkowego specjalizującego się w wycenach nieruchomości w przeciwieństwie do Analizy prawdopodobnej wartości nieruchomości na której oparł się Sąd, a ponadto zaniechał przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego w kontekście wyceny nieruchomości stanowiących przedmiot niniejszego postępowania; w zakresie wykazania prawidłowej wartości przedmiotowej nieruchomości E. F. (1) do wniosków dowodowych niniejszej apelacji został dołączony operat szacunkowy z dnia (...)r. (sporządzony przez mgr inż. E. B. (1)) wskazujący, iż wartość tej nieruchomości oscyluje w granicach 375.100,00 zł, co przy uwzględnieniu zapłaconej przez H. B. (1) kwoty 300.000,00 zł dowodzi bezpodstawności uznania, iż doszło do wypełnienia znamion przestępstwa z art. 286 § 1 kk, a ponadto przyjęcia kwalifikacji prawnej czynu z art. 294 § 1 kk dot. mienia znacznej wartości oraz podważa zasadność powyższego zarzutu. Zgodnie bowiem z zasadą swobody umów, określoną w treści art. 353 1 kc strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania. Określenie za porozumieniem stron w umowie sprzedaży kwoty nieznacznie niższej niż faktyczna wartość przedmiotu sprzedaży, mieści się przecież w granicach swobody kształtowania stosunku prawnego tak, jak strony to wspólnie i w porozumieniu określą. W takim przypadku bezwzględnie stwierdzić należy o bezpodstawności zarzutu zawartego w pkt 18 wyroku. ii. uznaniu za wiarygodne zeznań świadka E. F. (1) w zakresie wartości przedmiotowej nieruchomości (protokół z dnia(...)r.), w sytuacji gdy zeznania te należy oceniać z wysoką dozą ostrożności ze względu na okoliczność, iż pokrzywdzona jest bezpośrednio zainteresowana odzyskaniem jej zdaniem bezprawnie utraconej nieruchomości, czego naturalną konsekwencją jest zawyżanie wartości nieruchomości, co w oczywisty sposób nie znajduje potwierdzenia w pozostałym, wiarygodnym materiale dowodowym w postaci wyjaśnień H. B. (1) i wyżej wskazanym, operacie szacunkowym z dnia (...) r.; (...). uznaniu za niewiarygodne zeznań
\n

E. F. (1) w zakresie w jakim pokrzywdzona nie wskazuje na H. B. (1), jako osobę, która miałaby uczestniczyć w powyższych wydarzeniach, oraz faktu, iż nigdy nie kontaktowała się z H. B. (1) oraz nigdy nie wspomina o oskarżonym jako o osobie, która brała udział w działaniach P. B. (1) dotyczących uzyskania prawa własności nieruchomości pokrzywdzonej (protokół z dnia (...)r.), co tym bardziej wskazuje na konieczność przyznania wiarygodności wyżej wskazanym wyjaśnieniom H. B. (1) w tym zakresie; iv. uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego W. C. (1), w sytuacji gdy rzetelnie wyjaśniały one okoliczności nabycia własności nieruchomości od pokrzywdzonej przez P. B. (1), nie wskazując jednocześnie w żadnym wypadku na osobę H. B. (1) (wyjaśnienia W. C. (1) złożone na rozprawie w dniu (...)r.), co potwierdza wyłącznie, że oskarżony H. B. (1) zakupił przedmiotową nieruchomość bez świadomości jej ewentualnego wcześniejszego nabycia przez oskarżonego P. B. (1); v. pominięciu wyjaśnień D. G. (1) (protokół z dnia (...)r.), który wyraźnie wskazał na osobę P. B. (1), który zajmował się sprawą nieruchomości E. F. (1), spotykał się z pokrzywdzoną, uzyskał od niej pełnomocnictwo do sprzedaży nieruchomości i skontaktował się w późniejszym czasie z H. B. (1) w celu zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości, co potwierdza, że oskarżony H. B. (1) nie miał świadomości co do rzeczywistego pochodzenia nieruchomości, którą na podstawie pełnomocnictwa dysponował oskarżony P. B. (1), a sam H. B. (1), nie był świadomy genezy uzyskania przez P. B. (1) prawa własności nieruchomości, którym P. B. (1) miał zamiar rozporządzać na mocy umowy sprzedaży z H. B. (1); vi. uznaniu za wiarygodne wyjaśnień P. B. (1) (protokół z dnia(...).) w zakresie uczestnictwa H. B. (1) w zdarzeniach towarzyszących uzyskaniu przez niego na mocy aktu notarialnego umowy sprzedaży pod warunkiem z dnia(...) r. (rep. nr (...)) prawa własności nieruchomości pokrzywdzonej E. F. (1) w sytuacji, gdy zebrany w przedmiocie niniejszego zarzutu materiał dowodowy, w szczególności wyjaśnienia H. B. (1), W. C. (1) i D. G. (1), zeznania N. B. oraz pokrzywdzonej E. F. (1), wyraźnie wyklucza udział H. B. (1) jako współuczestniczącego we wskazanych okolicznościach oraz posiadającego jakąkolwiek wiedzę w zakresie działań P. B. (1) przed sprzedażą przez niego przedmiotowej nieruchomości na rzecz N. B.;. co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na błędnym przyjęciu stanu świadomości oskarżonego co do zamiaru oszukania pokrzywdzonej i jego wiedzy co do wszelkich okoliczności, w jakich P. B. (1) uzyskał prawo własności nieruchomości pokrzywdzonej E. F. (1), przyjęciu świadomości oskarżonego co do działań współoskarżonych, udziału H. B. (1) w sprawie przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości, wyrządzenia szkody przez oskarżonego H. B. (1) w wysokości co najmniej 530.000,00 zł oraz w szczególności braku ustalenia wartości nieruchomości objętej zarzutem przez biegłego sądowego z zakresu wyceny nieruchomości, a w konsekwencji

\n

przyjęcia sprawstwa z art. 286 § 1, jak i przyjęcia kwalifikacji z art. 294 § 1 kk, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o mieniu znacznej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu.

\n

VI. w zakresie czynu z pkt 21 wyroku dot. M. i W. S. (3) (zarzut C /nr 100 aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.: a. art. 7 kpk, poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego, polegającą na: i. uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień H. B. (1) w zakresie iż:
\n
-w wyniku zawartej umowy pożyczki (akt notarialny nr A rep. (...) z dnia(...) r.) z pokrzywdzonymi oraz brakiem terminowych spłat, oskarżony uzyskał prawo do zaspokojenia się jako wierzyciel z nieruchomości pokrzywdzonych tj. mógł legalnie dokonać przeniesienia własności nieruchomości (miejscowość S.), - (protokół z dnia(...)r.);
\n
-pokrzywdzeni spłacili pożyczkę z 40-dniowym opóźnieniem, podczas którego oskarżony, zgodnie z zapisami umowy, zaspokoił już swoje roszczenie o zwrot pożyczki z nieruchomości pokrzywdzonych, a w momencie gdy dowiedział się o spłacie przedmiotowej pożyczki i nawiązaniu przez państwa S. z nim kontaktu, z własnej woli zaproponował pokrzywdzonym zwrot wpłaconej przez nich nieterminowo kwoty 20.000,00 zł, na co pokrzywdzeni wyrazili zgodę, a oskarżony zatrzymał prawo do nieruchomości jednej z działek pokrzywdzonych, natomiast drugą zaś zwrócił pokrzywdzonym na mocy aktu notarialnego nr A rep (...) (protokół z dnia (...)r.);
\n
-pokrzywdzeni z własnej woli zgłosili się do oskarżonego P. B. (1) w celu udzielenia im pożyczki z uwagi na problemy finansowe, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, sytuacji bytowej pokrzywdzonych i dysponowania majątkiem, który mogli oni spieniężyć w celu spłaty zobowiązań, świadomości swojego postępowania i zamiaru uzyskania gotówki kosztem tymczasowego przeniesienia prawa własności nieruchomości, jak i okoliczność, iż H. B. (1) widział oskarżonych pierwszy raz w dniu wizyty u notariusza (protokół z dnia(...) r.), wyklucza możliwość przypisania zarzutu wykorzystania przymusowego położenia innej osoby oraz zawarcia z nią umowy, nakładającej na nią obowiązek świadczenia niewspółmiernego ze świadczeniem wzajemnym (art. 304 kk), albowiem oskarżony nie mógł wiedzieć o rzekomym przymusowym położeniu pokrzywdzonych, które miałby wykorzystać i nie działał z zamiarem kierunkowym będącym warunkiem przypisania odpowiedzialności z art. 304 kk, jak i sytuacja finansowa i życiowa pokrzywdzonych M. i W. S. (3) nie różniła się od innych pokrzywdzonych w sprawie w zakresie których oskarżony nie został skazany z art. 304 kk; ii. uznaniu za wiarygodne w całości zeznania M. S. (3) i W. S. (3),
\n
-w sytuacji, gdy analiza protokołów ich przesłuchań (z dnia(...)r.) przeczy takowemu ustaleniu, albowiem zeznania ww. są sprzeczne chociażby w zakresie twierdzeń co do obecności H. B. (1) w spotkaniu w lokalu przy ul. (...) bezpośrednio przed wizytą u notariusza, jak i obecności oskarżonego W. C. (1) w trakcie wykonywanych czynności oraz sposobu odczytywania informacji przez sporządzającego akt notarialny, co wyklucza przyznanie im przymiotu wiarygodności i uniemożliwia czynienie na ich podstawie ustaleń faktycznych;
\n
-w zakresie wartości nieruchomości mających stanowić przedmiot przestępstwa przypisanego oskarżonemu, która zgodnie z twierdzeniami pokrzywdzonych miała wynosić co najmniej 178.000,00 zł, w sytuacji gdy zeznania te nie zostały potwierdzone żadnym wiarygodnym dowodem, w szczególności dowodem z opinii biegłego z dziedziny wyceny i szacowania nieruchomości, a ponadto zeznania pokrzywdzonych należy oceniać z wielką dozą ostrożności, w szczególności w kwestii wartości przedmiotowej nieruchomości, gdyż są to osoby bezpośrednio zainteresowane uzyskaniem jak największej sumy tytułem naprawienia szkody, a oceny wartości przedmiotowej nieruchomości winien dokonać wykwalifikowany rzeczoznawca majątkowy będący tym samym biegłym z zakresy wyceny nieruchomości; (...). uznaniu za wiarygodne wyjaśnień P. B. (1) (protokół z dnia(...) r.), w szczególności w zakresie bezpośredniego udziału H. B. (1) we wszelkich działaniach P. B. (1) w zakresie czynności innych niż akt notarialny, w sytuacji, gdy sami pokrzywdzeni wskazują na okoliczność ich wyłącznego kontaktu z P. B. (1) w momencie ustaleń wstępnych dotyczących umowy pożyczki, a wszelkie złożone przez nich zeznania nie wskazują w żadnym elemencie na H. B. (1) jako osobę mogącą wiedzieć o bezprawnych działaniach P. B. (1) oraz w zakresie zamiaru oszukania pokrzywdzonych przez H. B. (1) mimo, że H. B. (1) w momencie uzyskania informacji o spłacie pożyczki przez pokrzywdzonych ustalił z nimi, iż zwróci im prawo własności jednej z działek oraz kwotę 20.000,00 zł (protokół z dnia (...) r.). co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegających na błędnym przyjęciu, że H. B. (1) działał z zamiarem oszukania pokrzywdzonych, braku ustalenia wartości nieruchomości objętej zarzutem przez biegłego sądowego z zakresu wyceny nieruchomości, nieuwzględnieniu w wysokości szkody aktu notarialnego nr A rep. (...), na mocy którego doszło do powrotnego przeniesienia prawa własności nieruchomości (działki nr (...)), pominięciu okoliczności zwrotu pokrzywdzonym nieterminowo wpłaconej kwoty 20.000,00 zł tytułem zwrotu pożyczki, poniesienia przez pokrzywdzonych szkody w wysokości 178.000,00 zł, stanowiącej wartość działek nr (...) i w konsekwencji zasądzenia obowiązku naprawienia szkody oraz przypisania oskarżonemu odpowiedzialności z art. 304 kk, podczas gdy w zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przypisania oskarżonemu sprawstwa przestępstwa wykorzystania przymusowego położenia pokrzywdzonych, co do którego to położenia oskarżony w ogóle nie posiadał wiedzy ani świadomości, a także zawarcia z nimi umowy, nakładającej na pokrzywdzonych obowiązek świadczenia niewspółmiernego ze świadczeniem wzajemnym co zaś w konsekwencji
\n

doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia odpowiedzialności z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 304 kk, albowiem nie sposób w tym przypadku uznać, że doszło do wypełnienia znamion z art. 286 § 1 kk i art. 304 kk.

\n

VII. w zakresie czynu z pkt 19 wyroku dot. G. S. (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego, polegającą na; i. uznaniu zeznań G. S. i D. S. jako wiarygodnych ze stanem faktycznym, w szczególności w zakresie wartości przedmiotowej nieruchomości, w sytuacji gdy ich zeznania powinny być oceniane z dużą dozą ostrożności ze względu chociażby na fakt, że są to osoby bezpośrednio zainteresowane uzyskaniem jak najwyższej korzyści majątkowej w związku z naprawieniem rzekomo powstałej szkody, czego naturalną konsekwencją jest zawyżanie wartości nieruchomości; ii. uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień H. B. (1) wskazujących, iż kupił on przedmiotową nieruchomość od pokrzywdzonego G. S. za kwotę 120.000,00 zł (co potwierdza pokwitowanie otrzymania przez G. S. kwoty 120.000,00 zł za przedmiotową nieruchomość, złożone przez oskarżonego we wniosku dowodowym z dnia (...) r. - w aktach sprawy), a następnie sprzedał on ją za kwotę 150.000,00 zł (protokół z rozprawy z dnia(...).), co nie wskazuje, aby wystąpiły jakiekolwiek bezprawne działania oskarżonego w tym zakresie i nie wskazuje aby cena zapłacona pokrzywdzonemu była niewspółmiernie niska w odniesieniu do kwoty uzyskanej ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, a w konsekwencji przyjęcie, że działania oskarżonego cechowały się bezprawnością; (...). uznaniu za wiarygodne wyjaśnień P. B. (1) (protokół z rozprawy z dnia (...)r.) mimo, iż wraz z wyjaśnieniami oskarżonego H. B. (1) (protokół z rozprawy dnia(...) r.) oraz zeznaniami świadka G. S. (protokół z rozprawy z dnia (...) r.) nie pokrywają się wzajemnie, przez co nieuzasadnionym jest uznanie za wiarygodne twierdzeń tylko jednej z tych trzech osób oraz niezweryfikowanie wiarygodności twierdzeń dwóch pozostałych; co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na przyjęciu, że wartość nieruchomości należącej do G. S. wynosiła 190.000,00 zł w sytuacji, gdy wartość ta nie została potwierdzona przez żaden wiarygodny dowód, a w szczególności dowód z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego, co uniemożliwiało przyjęcie wskazanej kwoty jako wartości przedmiotowej nieruchomości, a ponadto uznania za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego H. B. (1), co do elementu wskazania przez niego innej formy zawartej ze świadkiem G. S. umowy
\n
-zapłaty świadkowi G. S. kwoty 120.000,00 zł za przedmiotową nieruchomość tytułem umowy sprzedaży oraz nie oparciu rozstrzygnięcia na dokumencie pokwitowania z dnia (...) r. złożonego wraz z wnioskiem dowodowym w dniu (...) r. i niezweryfikowania tego dokumentu oraz wyjaśnień oskarżonego co do ich wiarygodności i spójności, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia, iż zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona czynu zabronionego określone w art. 286 § 1 kk VIII. w zakresie czynu z pkt 18 wyroku dot. Z. G. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
\n
1.mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, przejawiającej się w przyjęciu, że: i. niewiarygodne są wyjaśnienia H. B. (1) wskazujące, że cenę przedmiotowej nieruchomości ustalono wraz ze świadkiem Z. G. (1) na kwotę 170.000,00 zł, a kwota ta została wypłacona mu gotówką w dniu podpisania aktu notarialnego (protokół z dnia (...)r. oraz pokwitowanie z dnia(...) r. dołączone do wniosku dowodowego z dnia (...) r.) mimo, iż wszelkie kontakty oraz oferty kwotowe za przedmiotową nieruchomość składał pokrzywdzonemu oskarżony P. B. (1), H. B. (1) - polegając na informacjach przekazywanych mu przez P. B. (1) - jedynie uczestniczył w podpisaniu aktu notarialnego, pozostawał w przekonaniu, iż cenę nieruchomości ustalono na kwotę 170.000,00 zł - jak wskazano w akcie notarialnym z dnia (...) r. (nr rep. (...) (...)) oraz nie pozostawał w wiedzy co do faktu, że rzekomo miała być zapłacona Z. G. (1) jakakolwiek dodatkowa kwota, gdyż wszelkie oferty świadkowi składał oskarżony P. B. (1), ponadto pokrzywdzony Z. G. (1) podpisał pokwitowanie według którego otrzymał od H. B. (1) kwotę 170.000,00 zł tytułem wykonania ww. umowy sprzedaży; ii. na pominięcie zasługują wyjaśnienia D. G. (1)
\n
-protokół z dnia (...) r., w których wskazuje, że to P. B. (1) ustalał wszelkie szczegóły z pokrzywdzonymi i tłumaczył to kolegom, m.in. oskarżonemu H. B. (1), że aby uniknąć kosztów kupcem nieruchomości musi być inna osoba, a oni byli pewni, że B. mówi prawdę i nie pozostawali w wiedzy w jaki sposób P. B. (1) uzyskał nieruchomość, co natomiast wskazuje na fakt, iż ww. wyjaśnienia H. B. (1) stają się wiarygodne pod kątem faktu, że pozostawał on w przekonaniu, że nieruchomość Z. G. (1) ma być sprzedana mu za kwotę 170.000.00 zł i nie był świadomy odmiennych ustaleń P. B. (1) z pokrzywdzonym; (...). zeznania Z. G. (1) są wiarygodne w zakresie braku rozeznania co do rzeczywistego znaczenia zawieranej umowy sprzedaży nieruchomości, w sytuacji gdy został on poinformowany przed zawarciem umowy o rodzaju umowy, jaką zawierać będzie z oskarżonym H. B. (1) oraz kwoty na jaką umowa sprzedaży ma być podpisana z oskarżonym H. B. (1), co pokrzywdzony wskazał w pierwszym przesłuchaniu w postępowaniu przygotowawczym, jak i również w uznaniu sądu I instancji potwierdził podczas przesłuchania na rozprawie (protokół przesłuchania świadka z dnia(...) r.). b. art. 167 kpk w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 i 5 kpk , poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy H. B. (1) z dnia (...) r. o przesłuchanie w charakterze świadka T. W. i M. W. (3) z uwagi na brak znaczenia zeznań ww. dla przedmiotowej sprawy, w sytuacji gdy przesłuchanie wskazanych świadków na okoliczności wskazane we wniosku dowodowym z dnia (...) r. pozwoliłby na ustalenie, czy zapłacona przez H. B. (1) kwota 170.000,00 zł za nieruchomość należącą do Z. G. (1) faktycznie odbierała od ówczesnych cen rynkowych, albowiem T. i M. W. (3) w podobnym czasie zakupili od pokrzywdzonego inną nieruchomość, wyodrębnioną z tej samej nieruchomości, co działka zakupiona przez oskarżonego; co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na przyjęciu, że H. B. (1) pozostawał w świadomości, że P. B. (1) umówił się ze świadkiem Z. G. (1) na inną kwotę, niż wskazana została w akcie notarialnym z dnia (...) r. (rep. (...) (...)) w sytuacji gdy to P. B. (1) dokonywał wszelkich ustaleń z pokrzywdzonym, a oskarżony H. B. (1) był przekonany, że ma kupić nieruchomość G. za kwotę 170.000,00 zł (protokół z rozprawy z dnia (...) r.), a ponadto przyjęciu, że wartość nieruchomości należącej do Z. G. (1) wynosiła 1.500.000,00 zł w sytuacji, gdy wartość ta nie została potwierdzona przez żaden wiarygodny dowód, a w szczególności dowód z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego, a nadto w aktach sprawy znajduje się materiał dowodowy dotyczący zakupu nieruchomości przez T. i M. W. (3) wskazujący realną wartość nieruchomości należących do Z. G. (1), co uniemożliwiało przyjęcie wskazanej kwoty jako wartości przedmiotowej nieruchomości, a w konsekwencji doprowadziło do
\n

bezzasadnego przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynu art. 294 § 1 kk, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o mieniu wielkiej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu;

\n

W zakresie wykazania prawidłowej wartości przedmiotowej nieruchomości Z. G. (1) do wniosków dowodowych niniejszej apelacji zostały dołączone operaty szacunkowe z dnia(...) r. (sporządzony przez P. R. (2)) oraz operat z dnia(...) r. (sporządzony przez mgr. inż. E. B. (1)) wskazujące, iż wartość tej nieruchomości oscyluje w granicach 350.000,00 zł, co przy uwzględnieniu zapłaconej przez H. B. (1) kwoty 170.000 zł dowodzi bezpodstawności przyjęcia kwalifikacji prawnej czynu z art. 294 § 1 kk. dot. mienia znacznej wartości.

\n

IX. w zakresie czynu z pkt 18 wyroku dot. R. i I. K. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: a. art. 7 kpk, poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, przejawiającej się w przyjęciu, że: i. niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego H. B. (1) w zakresie:
\n
-ceny sprzedaży nieruchomości R. i I. K. (1) położonej w M., przekazania w dniu (...) r. kwoty 250.000,00 zł pokrzywdzonemu R. K. (1) tytułem wykonania notarialnej umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (co znajduje potwierdzenie w pokwitowaniu podpisanym przez pokrzywdzonego z dnia (...) r. dołączonym do wniosku dowodowego z dnia (...) r.);
\n
-faktu ustalenia przez strony umowy ceny nieruchomości na kwotę 250.000,00 zł w sytuacji, gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym z zeznań pokrzywdzonego wynika, że R. K. (1) w momencie podpisania aktu notarialnego w dniu (...) r. (rep.(...)) był świadom rodzaju i znaczenia podejmowanej czynności prawnej, tj. zawarcia z oskarżonym umowy sprzedaży nieruchomości, co potwierdza także pokwitowanie odbioru zeny sprzedaży w wys. 250.000,00 zł;
\n
-spłaty przez H. B. (1) zadłużeń hipotecznych na przedmiotowych nieruchomościach ujawnionych w akcie notarialnym sprzedaży rep. nr(...) (protokół z rozprawy z dnia (...)r.) mimo, iż Sąd nie zobowiązał go do przedłożenia pokwitowań z banku dot. spłaty hipoteki R. K. (1), co znacznie wpływałoby na wysokość poniesionej szkody, a nie wykluczało w tym zakresie podjęcia przez sąd inicjatywy w trybie art. 167 kpk;
\n
-faktu, iż część sprzedanych mu przez R. K. (1) nieruchomości de facto należało do Skarbu Państwa, co prowadziłoby do ustalenia, iż pokrzywdzony R. K. (1) rozporządził umową sprzedaży nie swoim mieniem i na podstawie tego uzyskał bezprawnie korzyść majątkową kosztem oskarżonego H. B. (1), który uiścił mu kwotę 250.000,00 zł tytułem umowy sprzedaży (protokół z dnia (...)r.); ii. wiarygodne są zeznania pokrzywdzonego R. K. (1) i świadek I. K. (1) w zakresie twierdzeń, że R. K. (1) otrzymał od H. B. (1) pożyczkę w wysokości 40.000,00 zł (protokół z dnia (...) r.) mimo, że był świadom rodzaju i znaczenia podejmowanej z oskarżonym H. B. (1) czynności prawnej - umowy sprzedaży, w wykonaniu której otrzymał kwotę 250.000,00 zł, co pokwitował własnoręcznym podpisem (pokwitowanie z dnia (...) r.), a ponadto faktu, że wszelkie sprzedane oskarżonemu H. B. (1) nieruchomości były jego własnością, mimo iż wyszło na jaw, że część z nich stanowiła własność Skarbu Państwa, przez co bezprawnie uzyskał z tej umowy korzyść majątkową, a w szczególności w zakresie wartości przedmiotowej nieruchomości, w sytuacji gdy jego zeznania powinny być oceniane z dużą dozą ostrożności ze względu chociażby na fakt, że jest to osoba bezpośrednio zainteresowana uzyskaniem jak najwyższej korzyści majątkowej w związku z naprawieniem rzekomo powstałej szkody, czego naturalną konsekwencją jest zawyżanie wartości nieruchomości; wiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego P.
\n

B. (1) w zakresie twierdzeń, iż została udzielona pokrzywdzonemu pożyczka w wysokości 40.000 zł mimo, iż nie daje temu wiary żaden podpisany przez pokrzywdzonego R. K. (1) dokument ani akt notarialny, a ponadto R. K. (1) przyznał, że zdawał sobie sprawę z rodzaju i znaczenia podejmowanej czynności prawnej sprzedaży swoich nieruchomości za kwotę 250.000,00 zł (co potwierdził w zeznaniach z dnia (...) r.) i podpisał na ten fakt stosowne pokwitowanie (ww.). co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznychprzyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na przyjęciu, że wartość nieruchomości należącej do I. i R. K. (1) wynosiła 478.000,00 zł w sytuacji, gdy wartość ta nie została potwierdzona przez żaden wiarygodny dowód, a w szczególności dowód z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego, a ponadto polegającego na nieuwzględnieniu przez Sąd wiarygodnych dokumentów (w postaci pokwitowania z dnia (...) r.) oraz ww. wyjaśnień oskarżonego H. B. (1) i ww. zeznań pokrzywdzonego R. K. (1), a w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynu art. 294 § 1 kk, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o mieniu znacznej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu.

\n

X. w zakresie czynu z pkt 18 wyroku dot. K. D. (1) i K. D. (2) (zarzut CIV / nr 104 aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, przejawiającej się w przyjęciu, że: i. niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego H. B. (1) w zakresie, iż:
\n
-kupił on nieruchomość pokrzywdzonych K. i K. D. (2) za kwotę 200.000,00 zł (protokół z rozprawy z dnia (...)r.), na co posiada stosowne pokwitowanie podpisane przez K. D. (2) potwierdzające, iż otrzymał on kwotę 200.000,00 zł od H. B. (1) tytułem zapłaty za przedmiotową nieruchomość (pokwitowanie załączone zostało do wniosku dowodowego z dnia (...) r.), a w akcie notarialnym umowy sprzedaży widnieje kwota 50.000,00 zł, gdyż spowodowane było to chęcią minimalizacji kosztów podatkowych i notarialnych (protokół z dnia (...)r.);
\n
-oskarżony H. B. (1) pozostawał w niewiedzy co do faktu, na jaką formę zawarcia umowy umówił się z pokrzywdzonymi P. B. (1): „W lombardzie obecni byli P. B. (1) i P. R. (1), którzy zgodzili się na udzielenie pożyczki pod zastaw nieruchomości.\" (vide: s. 404 uzasadnienia zaskarżanego wyroku, źródło: zeznania pokrzywdzonych), gdyż nie brał udziału w przedstawianiu im oferty, a ponadto w wyjaśnieniach dotyczących tej kwestii wyraźnie wskazał, że P. B. (1) poinformował go o możliwości kupna przedmiotowej nieruchomości, co znajduje potwierdzenie w formie zawarcia umowy, jaką H. B. (1) podpisał z pokrzywdzonymi w postaci aktu notarialnego (rep. nr (...)); ii. wiarygodne są zeznań pokrzywdzonych K. i K. D. (2) oraz świadka D. D. (1) w zakresie, iż:
\n
-pokrzywdzeni pozostawali w niewiedzy co do faktu jaką umowę zawarli z H. B. (1) (protokół (...)r.), podczas gdy w złożonych zeznaniach K. D. (2) wyraźnie wskazał, że wiedzieli wraz z żoną, iż jest to umowa sprzedaży, i mimo to ją podpisali (protokół z dnia (...) r.);
\n
-H. B. (1) oszukał K. i K. D. (2) w związku z podpisaniem umowy sprzedaży nieruchomości, gdyż miała to być rzekomo jedynie umowa pożyczki, jednak zarówno pokrzywdzeni, jak i H. B. (1) spójnie podnosili, że na podpisaniu umowy sprzedaży spotkali się po raz pierwszy (protokół z rozprawy z dnia (...) r. oraz protokół zeznań pokrzywdzonego z dnia (...)r.), co wyraźnie wskazuje na fakt, że rzekomo udzielona pokrzywdzonym umowa pożyczki dotyczyła tylko i wyłącznie osoby P. B. (1), a H. B. (1) pozostawał w niewiedzy co do ustaleń pomiędzy pokrzywdzonymi a P. B. (1) w zakresie formy zawieranej z nimi umowy przez P. B. (1) i jej warunków; (...). wiarygodne są wyjaśnienia P. B. (1) (protokół z rozprawy z dnia (...)r.) oraz wyjaśnienia P. R. (1) w zakresie twierdzeń, iż została udzielona pokrzywdzonym pożyczka w wysokości 10.000 zł z inicjatywy H. B. (1), mimo, iż podpisali oni umowę pożyczki jedynie z P. B. (1), a nie z H. B. (1), a nadto pokrzywdzony przyznał, że zdawał sobie sprawę z rodzaju i znaczenia podejmowanej czynności prawnej sprzedaży swoich nieruchomości za kwotę 50.000,00 zł (co potwierdził w zeznaniach z dnia (...) r.), następnie spójnie z wyjaśnieniami H. B. (1) (protokół z dnia (...) r.) podpisał ww. pokwitowanie na otrzymanie kwoty 200.000,00 zł tytułem wykonania umowy sprzedaży od H. B. (1), co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na przyjęciu stanu świadomości pokrzywdzonych co do składanego oświadczenia woli, braku ich wiedzy i rozeznania do treści zawieranej umowy i wynikających z niej skutków prawnych, a w konsekwencji przypisania H. B. (1) sprawstwa w zakresie zarzuconego czynu i błędnego ustalenia wysokości poniesionej przez pokrzywdzonych szkody, co doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynu art. 294 § 1 k.k., polegającego na wskazaniu, że wartość nieruchomości należącej do K. i K. D. (2) wynosiła 365.000,00 zł w sytuacji, gdy wartość ta nie została potwierdzona przez żaden wiarygodny dowód, a w szczególności dowód z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o mieniu znacznej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu;
\n

XI. w zakresie czynu z pkt 18 wyroku dot. M. M. (2) (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, przejawiającej się w przyjęciu, że: i. niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego H. B. (1) w zakresie:
\n
-w jakim wskazał, że nie zna pokrzywdzonej M. M. (2) oraz nie miał nic wspólnego z nabyciem nieruchomości należącej do ww. przez K. K. (1) działającego wspólnie z P. B. (1), co znajduje potwierdzenie w zeznaniach złożonych przez pokrzywdzoną, jak i również w zeznaniach świadka E. M. (1); ii. niewiarygodne są zeznania pokrzywdzonej M. M. (2) w zakresie:
\n
-w jakim wskazała, że została oszukana przez K. K. (1) i P. B. (1) na kwotę 150 tys. zł. poprzez dobrowolne zawarcie umowy w formie aktu notarialnego i ustalenie wartości sprzedawanej nieruchomości na kwotę 200 tys. zł.; (...). wiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego P. B. (1) w zakresie twierdzeń, iż H. B. (1) swoim działaniem za pośrednictwem jego osoby i K. K. (1) oszukał M. M. (2) nie płacąc za nieruchomość w K., podczas gdy z okoliczności niniejszej sprawy i zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż H. B. (1) nie miał nic wspólnego z przestępczym procederem P. B. (1) i K. K. (1), co wynika ponadto z zeznań samej pokrzywdzonej, jak i jej męża -świadka E. M. (1); iv. niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego K. K. (1) w zakresie w którym wskazał, że nie wie nic na temat uczestnictwa H. B. (1) przy transakcji związanej z nabyciem przez niego nieruchomości od pokrzywdzonej M. M. (2), co koresponduje z wyjaśnieniami H. B. (1) w tym zakresie, a ponadto znajduje potwierdzenie w zeznaniach samej pokrzywdzonej, co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na przyjęciu, że H. B. (1) doprowadził M. M. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 570.000,00 zł w sytuacji, gdy ww. nie miał nic wspólnego z transakcją zawartą przez pokrzywdzoną z K. K. (1) działającym wspólnie z P. B. (1), co znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, ponadto strony umowy wspólnie ustaliły wartość nieruchomości na kwotę 200 tys. zł., a M. M. (2) otrzymała kwotę 50 tys. zł, ponadto wartość nieruchomości przyjęta przez Sąd I instancji nie została potwierdzona przez żaden wiarygodny dowód, a w szczególności dowód z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego, co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia sprawstwa z art. 286 § 1 k.k. oraz kwalifikacji prawnej czynu z art. 294 § 1 kk, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o popełnieniu przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, a ponadto o mieniu znacznej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu;
\n

XII. w zakresie czynu z pkt 18 wyroku dot. G. N. (poprzednie nazwisko K.), B. K. i R. K. (2) (zarzut (...)aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, przejawiającej się w przyjęciu, że: i. niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego H. B. (1) w zakresie:
\n
-faktu, iż zawarł on z pokrzywdzonymi umowę przedwstępną sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, której cenę ustalono na kwotę 100.000,00 zł, H. B. (1) wpłacił pokrzywdzonym tytułem zadatku kwotę 20.000,00 zł, a następnie (zgodnie z oświadczeniem z dnia 3 stycznia 2007 r. dołączonym do wniosku dowodowego z dnia (...) r.) wypłacił resztę kwoty, tj. 80.000,00 zł pokrzywdzonemu R. K. (2) (co oskarżony wyjaśnił na rozprawie w dniu (...) r.), a co zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem pokrzywdzonych - zarówno na akcie notarialnym z dnia (...) r. (rep. nr (...)), jak i również na ww. oświadczeniu o odbiorze kwoty 80.000,00 zł z dnia (...) r.;
\n
-faktu, że pokrzywdzeni R. i B. K. działali z zamiarem sprzedaży przedmiotowej nieruchomości z uwagi na ciężką sytuację finansową i zdrowotną, a ponadto pozostawali w świadomości co do faktu, że zawierają z oskarżonym umowę sprzedaży nieruchomości oraz działali w celu wprowadzenia w błąd oskarżonego H. B. (1) co do stanu KW przedmiotowej nieruchomości, gdyż w księdze wieczystej widniał jeszcze jeden właściciel nieruchomości, o czym pokrzywdzeni nie poinformowali H. B. (1), gdyż wiedzieli, że prawdopodobnie utrudni to sprzedaż nieruchomości z uwagi na jej skomplikowany stan prawny;
\n
-bezpośredniego zamiaru H. B. (1) zawarcia z pokrzywdzonymi umowy sprzedaży ich nieruchomości, co znajduje potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonych wskazujących na fakt, iż pozostawali oni przed podpisaniem aktu notarialnego w świadomości formy oraz wagi wyrażonego w nim oświadczenia woli, na co wskazują zeznania świadka R. K. (2), tym samym wyrazili zgodę na uzgodnione z H. B. (1) warunki zawarte w akcie notarialnym, godząc się na nie, a ponadto w dokumentach w postaci wpłat gotówkowych (potwierdzenie wpłaty gotówkowej z dnia (...) r. tytułem zakupu nieruchomości w P. przy ul. (...) na kwotę 3.500,00 zł - w aktach sprawy); ii. wiarygodne są zeznania pokrzywdzonej G. N. dotyczące ustaleń między H. B. (1) a jej synami oraz formy zawartej przez nich umowy mimo, iż nie uczestniczyła bezpośrednio w negocjacjach, rozmowach jak i podpisaniu umowy przed notariuszem z uwagi na fakt, iż udzieliła jednemu z synów pełnomocnictwa, przez to jej zeznania opierają się jedynie na przypuszczeniach oraz wersji zdarzeń przedstawionej jej przez synów (protokół z dnia (...) r.), których twierdzeń również nie należy uznawać za wiarygodne z uwagi na fakt, iż są oni zainteresowani uzyskaniem jak najwyższej kwoty ewentualnego odszkodowania z uwagi na konsekwencje ich nierozważnych działań; (...). uznania za wiarygodne zeznań B. i R. K. (2) w zakresie braku wiedzy co do rzeczywistego znaczenia zawieranej umowy sprzedaży nieruchomości, w sytuacji gdy zostali oni poinformowani przed jej zawarciem o rodzaju tej umowy, jaką zawierać będzie z oskarżonym H. B. (1) oraz kwoty na jaką umowa sprzedaży ma być podpisana z oskarżonym H. B. (1), co pokrzywdzeni wskazali w zeznaniach z postępowania przygotowawczego (protokoły z dnia (...) r.) oraz w zakresie podważenia dokumentów podpisanych przez nich własnoręcznym podpisem - zarówno aktu notarialnego z dnia (...) r. oraz pokwitowania z dnia (...) r., co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na błędnym przyjęciu stanu świadomości pokrzywdzonych co do składanego oświadczenia woli, braku ich wiedzy i rozeznania do treści zawieranej umowy i wynikających z niej skutków prawnych, a w konsekwencji przypisania H. B. (1) sprawstwa w zakresie zarzuconego czynu i błędnego ustalenia wysokości poniesionej przez pokrzywdzonych szkody, a ponadto na błędnej analizie przez Sąd wiarygodnych dokumentów (w postaci pokwitowania zapłaty kwoty 80.000,00 zł z dnia (...) r.) oraz ww. wyjaśnień oskarżonego H. B. (1) i ww. oświadczeń woli wyrażonych na piśmie przez pokrzywdzonych, a
\n

w konsekwencji doprowadziło to do bezzasadnego przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynu art. 294 § 1 kk , polegającej na przyjęciu, że wartość nieruchomości należącej do G. N. oraz R. i B. K. wynosiła 430.000,00 zł w sytuacji, gdy wartość ta nie została potwierdzona przez żaden wiarygodny dowód, a w szczególności dowód z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o mieniu znacznej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu;

\n

XIII. w zakresie czynu z pkt 19 wyroku dot. T. P. (2) i A. P. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił;

\n
1.mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, przejawiającej się w przyjęciu, że: i. niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego H. B. (1) w zakresie:
\n
-ceny przedmiotowej nieruchomości, którą ustalono wraz z T. i A. P. (1) na kwotę 30.000,00 zł, a kwota ta została wypłacona im gotówką w dniu podpisania aktu notarialnego, tj. (...) r. (akt notarialny rep. nr (...) (...)) (protokół z wyjaśnień H. B. (1) z dnia (...) r.), dlatego też pokrzywdzeni podpisali pokwitowanie odbioru kwoty 30.000 zł w dniu(...) r. (dołączone do wniosku dowodowego z dnia (...) r.);
\n
-faktu, że wszelkie kontakty oraz oferty kwotowe za przedmiotową nieruchomość składał świadkowi oskarżony P. B. (1), a H. B. (1) jedynie uczestniczył w podpisaniu aktu notarialnego, pozostawał w przekonaniu, iż cenę nieruchomości ustalono na kwotę 30.000,00 zł - jak wskazano w akcie notarialnym z dnia (...) r. oraz nie pozostawał w wiedzy co do faktu, że rzekomo miała być udzielona pokrzywdzonym jakakolwiek pożyczka, gdyż wszelkie oferty składał im ww. P. B. (1), a ponadto pokrzywdzony A. P. (1) własnoręcznie podpisał pokwitowanie wedle którego otrzymał od H. B. (1) kwotę 30.000,00 zł tytułem wykonania ww. umowy sprzedaży niezwłocznie po podpisaniu aktu notarialnego;
\n
-faktu spłaty przez H. B. (1) hipoteki ustanowionej na przedmiotowej nieruchomości (co znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach złożonych na rozprawie w dniu (...) r.), co nawet przy kontrfaktycznym założeniu, poniesienia przez pokrzywdzonych szkody z winy oskarżonego, winno rzutować na jej wysokość ustaloną w zaskarżonym wyroku (tj. pomniejszenie wysokości szkody o wartość obciążenia hipotecznego); ii. wiarygodne są zeznania pokrzywdzonych A. i T. P. (2) oraz wyjaśnienia P. B. (1) w zakresie:
\n
-braku wiedzy pokrzywdzonych co do rzeczywistego znaczenia zawieranej z oskarżonym H. B. (1) umowy sprzedaży nieruchomości, w sytuacji gdy zostali oni poinformowani przed zawarciem umowy o rodzaju umowy, jaką zawierać będą z oskarżonym H. B. (1) oraz kwoty na jaką umowa sprzedaży ma być podpisana z oskarżonym H. B. (1), co potwierdza fakt, iż pozostawali oni w świadomości formy oraz wagi wyrażonego w nim oświadczenia woli, co pokrzywdzeni wskazali w zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym (protokoły z dnia (...) r.);
\n
-rzeczywistej kwoty przekazanej pokrzywdzonym przez H. B. (1) tytułem umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości mimo, iż oskarżony przedłożył stosowne pokwitowanie na fakt wykazania zapłaty pokrzywdzonym kwoty 30.000,00 zł (oświadczenie z dnia (...) r.); co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na błędnym przyjęciu stanu świadomości pokrzywdzonych co do składanego oświadczenia woli, braku ich wiedzy i rozeznania do treści zawieranej umowy i wynikających z niej skutków prawnych, nieuwzględnienia okoliczności spłaty hipoteki obciążającej nieruchomość na wysokość rzekomo poniesionej szkody a w konsekwencji bezzasadnego przypisania H. B. (1) sprawstwa z art. 286 § 1 kk w zakresie zarzuconego czynu, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić, że zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona zarzucanego mu przestępstwa;
\n

XIV. w zakresie czynu z pkt 18 wyroku dot. R. B. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: a. art. 7 k.p.k., poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, przejawiającej się w przyjęciu, że: i. niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego H. B. (1) w zakresie:
\n
-przekazania łącznie kwoty w wysokości 100.000,00 zł R. B. (1) tytułem zapłaty za zakup nieruchomości położonej w M. oraz spłaty zaległości podatkowych R. B. (1) w wysokości 29.069,00 zł (co znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym);
\n
-strony umowy wspólnie ustaliły wartość udziału w wysokości 1/2 nieruchomości na kwotę 100.000,00 zł; ii. wiarygodne są zeznania pokrzywdzonej R. B. (2) w zakresie:
\n
-w jakim wskazała, że została oszukana przez H. B. (1) i nie otrzymała od niego kwoty 70.000,00 zł tytułem zapłaty za nieruchomość w M. pomimo, iż spór pomiędzy stronami o zapłatę ww. kwoty został prawomocnie rozstrzygnięty w postępowaniu przed Sądem Rejonowym Poznań Grunwald i J. w P. (sygn. akt (...)), który ustalił, że oskarżony zapłacił całość kwoty wynikającej z zawartego aktu notarialnego, a ponadto R. B. (1) otrzymała ww. kwotę od oskarżonego co pokwitowała własnoręcznym podpisem na pokwitowaniu odbioru gotówki, a czemu konsekwentnie zaprzeczała podczas składanych zeznań w postępowaniu prowadzonym przed Sądem I instancji.
\n

W zakresie potwierdzenia powyższych okoliczności, do wniosków dowodowych niniejszej apelacji dołączony został wyrok Sądu Rejonowego G. i J. z dnia(...) r. (sygn. akt (...) wraz z uzasadnieniem oraz opinia biegłego z dziedziny grafologu wydana w tejże sprawie. Opinia biegłego grafologa, oparta na szczegółowym materiale porównawczym potwierdza natomiast, że to R. B. (1) podpisała się własnoręcznie na oświadczeniu z dnia (...) r. o przyjęciu kwoty 100.000,00 zł tytułem ceny z umowy sprzedaży. Pokrzywdzona potwierdziła natomiast, iż otrzymała ww. kwotę, kwestionowała jedynie wiarygodność swego podpisu, który jednak uznany został przez biegłego grafologa jako własnoręczny podpis pokrzywdzonej. Takie okoliczności ujawnione we wcześniejszym postępowaniu winny być z urzędu znane Sądowi I instancji, których ten jednak nie zbadał, a tym bardziej nie uwzględnił w momencie orzekania. Bezsprzecznie wskazane okoliczności dowodzą również bezpodstawności uznania, iż wypełniły się znamiona czynu zabronionego z art. 286 § 1 kk z uwagi na potwierdzenie wiarygodności pokwitowania R. B. (1) odbioru kwoty będącej ceną sprzedaży nieruchomości oraz ze względu na fakt, iż strony umówiły się na sprzedaż za wskazaną kwotę. (...). wiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego P. B. (1) w zakresie twierdzeń, iż H. B. (1) oszukał R. B. (1) nie płacąc za nieruchomość w M., co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na przyjęciu, że H. B. (1) doprowadził R. B. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 370.000,00 zł w sytuacji, gdy strony umowy wspólnie ustaliły wartość nieruchomości na kwotę 100 000 zł., a R. B. (1) kwotę wynikającą z umowy zawartej w formie aktu notarialnego otrzymała w całości. W treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd I instancji uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne, przy jednoczesnym uwzględnieniu ich wyłącznie w zakresie obciążającym oskarżonego H. B. (1) przy pominięciu okoliczności korzystnych. Sąd I instancji wskazał, że „Wspólnie z właścicielką drugiego udziału postanowiła dokonać sprzedaży nieruchomości H. B. (1). Każdy z udziałów sprzedawany był oddzielnie. Cena sprzedaży udziału R. B. (1) ustalona została na kwotę 100.000 zł.\" (str. 427). Powyższy fragment uzasadnienia jednoznacznie potwierdza, iż pokrzywdzona w ramach swobody umów samodzielnie bez jakiegokolwiek nacisku innych osób ustaliła wartość swojego udziału w wysokości 100 tys. zł. Kwestią sporną pomiędzy pokrzywdzoną, a oskarżonym H. B. (1) stanowiła okoliczność zapłaty 70.000,00 zł. W związku z powyższym całkowicie niezrozumiałe i oderwane od realiów oraz okoliczności zgromadzonych w toku niniejszego postępowania stanowi uznanie przez Sąd I instancji, iż oskarżony H. B. (1) doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości co najmniej 370.000,00 zł. Wartość nieruchomości przyjęta przez Sąd I instancji nie została potwierdzona przez żaden wiarygodny dowód, oszacowana została bez uwzględnienia prowadzonego postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej na tejże nieruchomości, a w szczególności nie została potwierdzona przez dowód z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowego, co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynu art. 294 § 1 k.k., albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o mieniu znacznej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu.

\n

XV. w zakresie czynu z pkt 18 wyroku dot. T. P. (1) (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucam:

\n
1.mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: a. art.
\n

7 kpk , poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, przejawiającej się w przyjęciu, że: i. niewiarygodne są wyjaśnienia H. B. (1) w zakresie:

\n
-faktu, iż oskarżony nie posiadał wiedzy co do faktu, iż pokrzywdzona T. P. (1) miała zamiar zawrzeć umowę pożyczki, gdyż wszelkie ustalenia dotyczące zakresu oraz rodzaju przedmiotowej umowy odbywały się pomiędzy pokrzywdzoną a oskarżonym P. B. (1), H. B. (1) przekonany był co do tego, iż pokrzywdzona stawiła się u notariusza z zamiarem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości (wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie w dniu (...) r., akt notarialny z dnia (...) r. rep. nr (...)), a rzekoma umowa pożyczki zawarta została bez wiedzy H. B. (1) z P. B. (1), na konto którego pokrzywdzona spłacała raty wynikające z umowy pożyczki, a H. B. (1) pokrzywdzona spotkała dopiero przy zawarciu umowy przedwstępnej w dniu(...) r. (protokół z przesłuchania T. P. (1) z dnia (...) r.);
\n
-faktu, iż po powzięciu wiadomości o zamiarze T. P. (1) co do zawarcia umowy pożyczki zamiast umowy sprzedaży H. B. (1) odstąpił od zawarcia umowy ostatecznej z T. P. (1) (protokół z dnia (...) r.) - to P. B. (1) przestawił mu ofertę sprzedaży nieruchomości pokrzywdzonej, jednak po uzyskaniu informacji o innym zamiarze pokrzywdzonej dobrowolnie odstąpił od jej wykonania; ii. wiarygodne są zeznania pokrzywdzonej T. P. (1) w zakresie:
\n
-otrzymania od oskarżonych pożyczki w wysokości 6.000,00 zł pod zastaw nieruchomości w G. mimo, iż wszelkie ustalenia dotyczące tej pożyczki pokrzywdzona prowadziła z P. B. (1), który też przedłożył jej do podpisu umowę pożyczki z dnia (...)r., oraz na jego konto spłacała raty a H. B. (1) był przekonany o jej zamiarze zawarcia umowy sprzedaży (protokół z rozprawy z dnia (...) r.);
\n
-stwierdzenia, iż została ona namówiona przez H. B. (1) do zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości w dniu (...) r. mimo, iż wcześniej zeznała, że to z P. B. (1) ustalała wszelkie szczegóły transakcji, a H. B. (1) stawił się jedynie w miejscu podpisania aktu notarialnego (protokół z przesłuchania świadka dnia (...) r., protokół z rozprawy - wyjaśnienia H. B. (1) z dnia (...)r.); (...). wiarygodne są wyjaśnienia P. B. (1) (protokół z dnia (...) r.) w zakresie zastawienia nieruchomości przez pokrzywdzoną na kwotę 6.000,00 zł w przypadku, gdy oskarżony H. B. (1) wskazuje, że P. B. (1) przedstawił mu ofertę sprzedaży nieruchomości pokrzywdzonej, to on ustalał z nią szczegóły, a ponadto wprowadził w błąd co do treści i formy zawieranej umowy, zawarł z pokrzywdzoną umowę pożyczki a następnie otrzymywał regularne przelewy na konto tytułem jej spłaty, a H. B. (1) jedynie stawił się na miejsce jej podpisania nie mając wiedzy o wcześniejszych ustaleniach pomiędzy pokrzywdzoną a P. B. (1) (protokół z dnia (...) r.), co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegających na błędnym przyjęciu stanu świadomości oskarżonego co do zamiaru oszukania pokrzywdzonej i jego wiedzy co formy umowy jaką chciała ona zawrzeć, przyjęciu świadomości oskarżonego i rozeznania co do wstępnych ustaleń pomiędzy pokrzywdzoną a P. B. (1), kwestii odstąpienia H. B. (1) od zawarcia umowy ostatecznej z pokrzywdzoną, braku ustalenia wartości nieruchomości objętej zarzutem, a co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia w kwalifikacji prawnej czynu art. 294 § 1 kk, albowiem nie sposób w tym przypadku stwierdzić o mieniu znacznej wartości, którego dotyczyć miał czyn zarzucany oskarżonemu;
\n

XVI. w zakresie czynu z pkt 18 wyroku dot. A. N. i B. N. (zarzut (...) aktu oskarżenia) Na podstawie art. 427 § 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

\n
1.mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: a. art. 7 kpk , poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, przejawiającej się w przyjęciu, że: i. niewiarygodne są wyjaśnienia H. B. (1) w zakresie:
\n
-iż kupił on przedmiotową nieruchomość przy udziale pośrednika nieruchomości, gdyż nieruchomość była przedmiotem sprzedaży biura nieruchomości, nie pozostając przy tym w wiedzy co do faktu rzeczywistych ustaleń pośrednika co do umówionej z pokrzywdzonymi treści i rodzaju umowy, którą mieliby zawrzeć,
\n
-twierdzeń co do okoliczności, iż działał w zamiarze zawarcia umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, na co wskazuje akt notarialny przedwstępnej umowy sprzedaży z dnia (...) r, (rep. nr (...)) zawarty z pokrzywdzonymi oraz udzielone przez nich pełnomocnictwo w zakresie umocowania H. B. (1) do zawarcia umowy ostatecznej,
\n
-faktu, iż P. B. (1) nie uczestniczył zarówno w ustaleniach przed zawarciem umowy, jak i w samym zawarciu umowy, przez co nie ma wiedzy co do rzeczywistych faktów w tej sprawie, a jego wyjaśnienia w tym zakresie są jedynie przedmiotem pomówień skierowanych na osobę H. B. (1) (protokół z dnia (...) r.); ii. wiarygodne są zeznania pokrzywdzonych A. i B. N. w zakresie, iż pozostawali oni w zamiarze zawarcia umowy pożyczki pod zastaw nieruchomości (protokoły z dnia (...) r.), a w rzeczywistości podpisali własnoręcznym podpisem akt notarialny przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości, a ponadto udzielili umocowania oskarżonemu H. B. (1) do zawarcia umowy ostatecznej oraz wskazali, że w zawarciu tejże umowy uczestniczył pośrednik - W. C. (2), co znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach H. B. (1) z dnia (...) r., a ponadto A. N. oświadczył przed organem kontroli skarbowej, że sprzedał działki będące przedmiotem zarzutu oraz potwierdził otrzymanie kwot wskazanych w aktach notarialnych, czego jednak Sąd nie wziął pod uwagę w momencie ustalania stanu faktycznego, a co wskazuje, iż wiarygodne są ww. wyjaśnienia oskarżonego H. B. (1), zaś są zeznania pokrzywdzonych, uznane przez Sąd I instancji w całości za wiarygodne, a które potwierdzają spłatę przez H. B. (1) długów obciążających przedmiotową nieruchomość (protokół z przesłuchania A. N. z dnia (...) r.), o czym posiadał wiedzę P. B. (1), który potwierdza fakt spłaty przez H. B. (1) hipoteki ustanowionej na przedmiotowej nieruchomości (protokół z dnia (...) r.);
\n

W zakresie potwierdzenia faktu, iż pokrzywdzeni faktycznie pozostawali w zamiarze sprzedaży nieruchomości będących przedmiotem zarzutu oraz mieli pełną świadomość co do formy i znaczenia zawieranej przez nich umowy, a ponadto na potwierdzenie okoliczności otrzymania przez nich kwot wskazanych w aktach notarialnych, otrzymanych tytułem zawartych przez nich umów sprzedaży nieruchomości, do niniejszej apelacji załącza się protokół z przesłuchania świadka A. N. z dnia (...) r. przed Dyrektorem Urzędu Kontroli Skarbowej w P.; (...). wiarygodne są wyjaśnienia P. B. (1) w zakresie okoliczności dotyczących pokrzywdzonych A. i B. N. (protokół z dnia(...) r.) mimo, iż zarówno pokrzywdzeni w swoich zeznaniach w żadnym miejscu nie wskazują na osobę P. B. (1) co świadczy o tym, iż nie uczestniczył on w czynnościach objętych zarzutem, przy równoczesnym nieuwzględnieniu korzystnych dla oskarżonego okoliczności dot. spłaty zadłużenia hipotecznego ciążącego na nieruchomości przez H. B. (1) (protokoły z przesłuchań pokrzywdzonych z dnia (...) r.), w zakresie, w którym pokrywają się one z zeznaniami pokrzywdzonych, co wskazuje na oczywistą dowolność i wybiórczość dokonanej przez Sąd oceny dowodów; b. art. 167 kpk

", "next": 239497}