Oskarżony zaprzeczył aby należał do grupy przestępczej, według oskarżonego każda grupa, organizacja ma jakiegoś kierownika, a tu nie ma wskazanego kierownika. Wyjaśnił, że jego spółka rzetelnie rozliczała się z urzędem, składała deklaracje i płaciła podatki. Spółka (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. w samym 2017 r. odprowadziła do budżetu ćwierć miliona złotych VAT. W 2017 r. otrzymała też prestiżową statuetkę (...) z 23 miejscem dla najszybciej rozwijających się firm. Nie mógł pozwolić sobie na wchodzenie w niepewne interesy mając jako klientów spółki giełdowe. Według oskarżonego, w związku z tym, że urzędy skarbowe nie potrafiły odzyskać należnego podatku VAT od firmy (...) to próbowały od jego spółki, którą zniszczyły nieprawomocnymi decyzjami, uchylonymi przez WSA w Kielcach i ona już nie istnieje, a teraz próbują jego zniszczyć.
\nOskarżony wyjaśnił, że miał w bankach podpisaną umowę tzw. faktoringu, specjalnie utworzony cash pooling, a większość urzędów skarbowych nie wie co to jest i od razu mają domysły prania pieniędzy. Reprezentował spółki (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. i (...)Sp. z o.o. i te dwie spółki korzystały z jednych zasobów. Środki przelewane do(...)pochodziły z legalnego źródła i za towar który otrzymali, płacili środkami, które należały do zasobów jednej i drugiej spółki. Były przelewy od (...) jeśli były korekty faktur bo była niezgodność cenowa. Zaprzeczył aby były fikcyjne faktury. Wyjaśnił, że przed każdą dostawą była awizacja na magazynie, dostawał informację jaki towar jedzie i awizował na magazynie. Magazyn weryfikował dostawę z awizacją i jeśli były jakieś niezgodności to przekazywał protokół niezgodności, a jeśli wszystko się zgadzało to otrzymywał dokument PZ i wówczas wiedział, że może przyjąć fakturę do systemu i sprzedać ten towar.
\nDalej, odpowiadając na pytania oskarżony wyjaśnił, że w 2016 r. robili obroty około 100 mln zł rocznie, miał 50 albo więcej dostawców. Trzeba było znaleźć dobry towar, w dobrej cenie, często dostawcy sami szukali odbiorców. Ponieważ nie byli małą firmą, a towar kupował również za granicą, to opierał się głównie na drodze mailowej. Jeśli warunki z oferty odpowiadały to zamawiał towar weryfikując dostawcę z należytą starannością poprzez sprawdzenie na stronie Ministerstwa i KRS. Jeśli wszystko było dobrze to podpisywali umowę drogą elektroniczną. Oferta (...) odpowiadała im, zweryfikował dostawcę i złożył zamówienie. Nawiązał współpracę z tą firmą przez Internet, była oferta handlowa co mają i w jakich cenach.
\nDrogą mailową z prezesem (...) uzgodnili warunki handlowe. Oskarżony wyjaśnił, że nigdy nie rozmawiał osobiście z prezesem (...), nigdy go nie widział i nigdy nie był w siedzibie firmy. Miał około 50 dostawców i ze względu na jego funkcję w firmie nie jeździł na magazyn. Powierzył to zewnętrznej firmie. Z tego powodu nie widział nigdy osobiście towaru, który był kupowany w (...). Odnośnie uzgodnionych warunków handlowych to były one takie, że dostawca miał dostarczyć na swój koszt towar do jego magazynu lub w ramach outsourcingu do (...), która za swoje czynności magazynowe wystawiała faktury, które miesięcznie nie raz sięgały kwoty 100 tys. zł. Na podstawie umowy z (...), po przyjęciu towaru, dopiero mógł płacić za towar. (...) był dla niego bardzo bezpieczny. Faktury były wysyłane drogą mailową. Magazyn zewnętrzny znajdował się w B. pod W.. Nigdy nie był świadkiem dostawy towaru, chyba że przypadkowo był w magazynie. Pracownicy (...) potwierdzali, że towar się znajdował, że było nawet po kilka tirów dziennie. Towar zamawiał zawsze w cenie, która była z dostawą i nie interesował się skąd towar wyjeżdżał. Oskarżony wyjaśnił, że opłacalność współpracy z (...) polegała na tym, że kupował od nich towar w dobrej cenie. Nie weryfikował każdego dostawcy skąd ma towar. Towar ten albo eksportował na U. albo do klientów krajowych przez spółkę (...) sp. z o.o., bo miał tam silnie rozwinięte finansowanie. Współpracę z (...) zakończył w grudniu 2017 r., kiedy otrzymał od nich informację drogą mailową aby wstrzymać się z zapłatą za towar bo mają jakieś problemy.
\nSprawdził czy nadal są płatnikiem VAT i okazało się, że byli, ale już bał się zapłacić za towar, który od nich miał, bo branża była narażona na wyłudzenia. Bał się składać kolejne zamówienia i zawiesił z nimi współpracę. Był wzywany do Urzędu Celno-Skarbowego w B. na przesłuchanie w związku z prowadzoną kontrolą w (...) i przekazywał tam dokumenty. (wyjaśnienia A. G. (1) k. 2876v – 2878v) Oskarżony P. R. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i w postępowaniu przygotowawczym, w dniu 27 stycznia 2021 r., złożył wyjaśnienia, z których wynika, że współpracę ze spółką (...) rozpoczął w 2017 r. K. M. poznał wcześniej w 2016 r. na spotkaniu handlowym, biznesowym ale nie pamięta gdzie to było. Na tym spotkaniu mówił głośno, że chce utworzyć portal aukcyjny. Dostał propozycję, że pani K. jest w stanie to zrobić. Osoba, z którą rozmawiał wyglądała na około 30 lat i w toku rozmowy z nią zorientował się, że zna się na tego typu projektach. Podczas przesłuchania w Urzędzie Kontroli Skarbowej dowiedział się, że K. M. ma 20 parę lat i wtedy doszedł do wniosku, że został oszukany.
\nOskarżony wyjaśnił, że w dalszej działalności występowały propozycje handlowe ze strony pani K., w ofercie był sprzęt RTV i AGD. Kontakt ze spółką (...) był mailowy i przez komunikator S.. Jako zabezpieczenie tych transakcji spółka (...) przedstawiła weksle, które były przekazane drogą pocztową, nie pamięta na jaki adres. W pewnym momencie kiedy cały ten biznes wydał mu się bardzo dziwny, zerwał kontakty z panią K. i zaprzestał kontaktów z tą spółką. Wyjaśnił, że jest osobą uczciwą, nie ukrywa swojego majątku, a w tych transakcjach padł ofiarą oszustwa. Działalność spółki (...) z dniem 30 listopada 2020 r. została zawieszona na skutek utraty płynności. On nadal prowadzi własną działalność gospodarczą.
\nOskarżony wyjaśnił, że jego spółka magazynowała towary w magazynie innej spółki(...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. Było kilka magazynów. Ustalonymi procedurami było wcześniejsze zgłoszenie do pracowników spółki, która zajmowała się dla nich magazynowaniem towaru. Przeważnie mailem otrzymywali informację, że towar doszedł. Towar był przyjmowany w informatycznym systemie magazynowym spółki (...). Sprzedaż tego towaru do ich odbiorców odbywała się na podstawie wcześniejszego zamówienia. Było to kilka podmiotów, w tym spółki (...). (...) zawsze wywiązywał się z kontraktów. Dostawy z (...) były zabezpieczone wekslem. Nie dokonywali dla nich płatności, do tej (...) nie skorzystał z weksli. Oskarżony wyjaśnił, że w czasie współpracy z (...) miał kontakt tylko mailowy, nigdy osobisty, wydaje mu się, że nie było kontaktów telefonicznych.
\nK. M. przedstawiała się, że jest dyrektorem. Nie weryfikował czy ona faktycznie reprezentuje (...). Umowę na stworzenie portalu aukcyjnego podpisał za siebie, a K. M. za siebie. Po okazaniu umowy, stwierdził, że nie jest pewien czy w imieniu (...) była ona podpisywana w jego obecności. (wyjaśnienia P. R. (1) k. 2287v-2288) Oskarżony P. R. (1) przesłuchany następnego dnia potwierdził znajomość z A. G. (1). Wyjaśnił, że zostali przedstawieni sobie przez J. K. (2). Współpracują razem od 2013 r. w zakresie sprzedaży AGD, RTV, komputerów wraz z akcesoriami. A. G. (1) współpracował z nim jako (...) Poland Sp. z o.o. na początku jako dyrektor handlowy, a potem jako prezes. Był u pana G. w firmie wielokrotnie. (wyjaśnienia P. R. (1) k. 2290v-2291) Oskarżony P. R. (1) w postępowaniu przed Sądem, na rozprawie w dniu 19 stycznia 2023 r. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Potwierdził wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym. (wyjaśnienia P. R. (1) k. 2878v) Oskarżony P. R. (1) przed zamknięciem przewodu sądowego, na rozprawie w dniu 26 marca 2025 r. złożył obszerne wyjaśnienia, z których wynika, że przez ponad 30 lat swojej kariery zawodowej piastował tylko stanowiska managerskie w dużych firmach takich m.in. A. czy A.. Zajmował się głównie sprzedażą, zasobami ludzkimi czy nawet logistyką. Przez wszystkie lata pracy świtała mu w głowie myśl aby zacząć prowadzić własny biznes, gdyż rynek sprzedaży mocno ewaluował. W 2013 r. rozpoczął własny biznes i postawił na sprzedaż internetową. Zatrudnił i przeszkolił ludzi, znalazł oprogramowanie, które tylko w około 30 % spełniło jego oczekiwania co do sprzedaży internetowej i powoli zaczęli sprzedawać. Na początku był to magazyn własny, a później, z uwagi na to, że sprzedaż była coraz większa, zaczęli korzystać z magazynów firm zewnętrznych.
\nPonieważ oprogramowanie, które mieli nie do końca spełniało ich oczekiwania, zaczęli tworzyć nowe systemy wspomagające sprzedaż, m.in. system integrujący ich spółkę z jednym z magazynów zewnętrznych. Szukając dostawców produktów na rynku, jedną z pierwszych firm, z którą rozpoczęli współpracę, była spółka (...). Współpraca przez wiele lat układała się bardzo owocnie, czego dowodem jest to, że zostali przez (...) zaproszeni do faktoringu z przyznanym limitem od 800 000 zł do 1 000 000 zł. Spółce (...) udało się również nawiązać współpracę z firmą (...) – w tamtym czasie potentatem na rynku AGD. Rozpoczęli też sprzedaż jako własny sklep internetowy na platformie A., eBay, a także na F.. Zajmowali się też sprzedażą hurtową.
\nFaktur hurtowych nie było dużo ale były one znacznej wartości. W spółce, pracownicy których zatrudniał zajmowali się sprzedażą internetową, natomiast on, z racji doświadczenia, zajmował się sprzedażą hurtową. Po dwóch latach sprzedaży, (...)została określona jako „(...)”, ponieważ tak mała spółka odnotowywała bardzo dużą sprzedaż. Przez cały czas w głowie tlił mu się pomysł aby stworzyć w Polsce duży marketplace, coś na wzór A. bądź A.. Z czasem gdy spółka okrzepła na rynku wydało mu się to możliwe do zrealizowania. Oskarżony dalej wyjaśnił, że na jednym z licznych spotkań, które odbywał, na targach elektroniki użytkowej w B. w 2015 r. poznał osobę, która wydawała mu się na tamten czas, że spełnia jego wymagania co do urzeczywistnienia tego projektu, chodziło o specjalistyczne oprogramowanie do prowadzenia takiego biznesu. Dowiedział się, że ta osoba jest dyrektorem w spółce (...). Od tego czasu projekt zaczął nabierać rumieńców i posuwać się do przodu. Odbywała się wymiana maili, telefonów, korespondencja na różnego rodzaju komunikatorach. Udało mu się przekonać firmy, które z nim współpracowały do tego projektu, tj. (...), zarówno spółkę z o.o., spółkę komandytową, jak i spółkę (...) BV. Jako test tego projektu wybrali swoje centrum logistyczne. Ponieważ spółka (...) spółka komandytowa posiadała w Z. magazyny, postanowili przenieść całą dystrybucję dotyczącą sprzedaży do tych magazynów, zarówno sprzedaż detaliczną, jak i hurtową, a także dostawy towaru do Z. z zagranicy. Próbowali zaangażować do tego projektu jedną z firm logistycznych, która wtedy z nimi współpracowała, jednakże po roku firma ta zrezygnowała ze współpracy. Jednakże oni byli już tak dalece zaawansowani w tym procesie logistycznym, iż stwierdzili, że mogą to wykonywać sami tymi zasobami, którymi dysponowali. Oskarżony wyjaśnił, że drugie spotkanie z przedstawicielką (...) odbyło się w lutym 2016 r. w K., na targach elektroniki użytkowej.
\nPostanowili wtedy już współdziałać, powstał projekt umowy, a do umowy harmonogram spłat. Przed podpisaniem umowy, jej treść oraz treść harmonogramu konsultowali z prawnikami. Od strony prawnej umowę badał M. W. – jeden ze świadków w tej sprawie. W późniejszym czasie, już po podpisaniu umowy, pomimo opóźnień w realizacji projektu ze strony (...), zdecydowali się dalej współpracować z tą spółką, a nawet kupować tam jakiś towar, ponieważ oferty im przesyłane były bardzo ciekawe. Splot wydarzeń jaki miał miejsce później spowodował, że jest w tej sprawie oskarżony. Na koniec dodał, że przez całą swoją karierę zawodową kierował się zaufaniem do ludzi i wiarą w ludzi, nigdy nie przyszło mu do głowy, że może być tak bardzo oszukany i wykorzystany w sytuacji kiedy zaufał innym osobom. (wyjaśnienia P. R. (1) k. 3493-3494) Sąd Okręgowy zważył co następuje:
\nSąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej K. M. w całej rozciągłości. W ocenie Sądu, są one spójne, jasne, logiczne i rzeczowe, a także korespondują z całokształtem zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Oskarżona wprawdzie nie przyznała się do popełnienia żadnego z zarzucanych jej czynów, nie mniej jednak treść jej wyjaśnień wskazuje, że dopuściła się trzech z nich. Oskarżona w sposób szczery i z dużą dokładnością opisała okoliczności związane z zakupem przez nią spółki (...), jej motywów i roli w tym zakresie, wykonywanych czynności, czerpania korzyści majątkowych, a także okoliczności związane z zakończeniem współpracy z nieustalonym mężczyzną. Oskarżona zaprzeczyła aby znała oskarżonych, aby ich kiedykolwiek widziała, wyjaśniła, że współpracowała tylko i wyłącznie z jedną osobą i tylko w P.. Nie ujawniły się w toku postępowania takie okoliczności, które mogłyby podważyć treść wyjaśnień oskarżonej w sposób skuteczny.
\nSąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego A. G. (1) w zakresie w jakim opowiedział o rodzaju i zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, pełnionych funkcjach, korzystaniu z zewnętrznego biura księgowego, centrum logistycznego, składaniu w terminie deklaracji podatkowych i płaceniu podatków, a także w zakresie korzystania w bankach z takich usług jak faktoring czy cash pooling. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie nie budzą wątpliwości Sądu, korespondują z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym opinią biegłego z zakresu finansów, ekonomii, bankowości i rachunkowości.
\nW pozostałym zakresie w jakim oskarżony opisał okoliczności nawiązania i prowadzenia współpracy ze Spółką (...) i przekonania o realności tej współpracy, braku wiedzy o tym aby spółka była fikcyjnym podmiotem, nie prowadzącym realnej działalności gospodarczej, o prowadzeniu rzetelnej księgowości, Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego A. G. (1) jako niewiarygodne, stanowiące przyjętą przez niego linię obrony. Nie jest prawdą, że oskarżony dochował należytej staranności w zbadaniu tego podmiotu poprzez sprawdzenie na stronie KRS i stronie Ministerstwa Finansów, że jest czynnym podatnikiem VAT-u. Takie tłumaczenie, jest w ocenie Sądu, naiwne, a oskarżony jako doświadczony przedsiębiorca z pewnością doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że taka informacja nie jest wyznacznikiem faktycznego działania podmiotu na rynku i odprowadzania należnych podatków.
\nW szczególności dotyczy to firm nowych, które dopiero powstały, jeszcze nie sprawdzonych, wobec których nie przeprowadzono żadnej kontroli i „znikających” w krótkim czasie. Podobnie nie sposób przyjąć za prawdziwe wyjaśnień oskarżonego, z których wynika, że wobec prowadzenia szerokiej działalności gospodarczej, współpracy z 50 dostawcami, z racji pełnionych funkcji, niejako był zwolniony z dokładnego sprawdzenia podmiotu, z którym zaczynał współpracę. Tak samo nie świadczy o dobrej wierze i prawdomówności oskarżonego fakt współpracy ze spółkami giełdowymi, czy otrzymanie przez spółkę którą zarządzał prestiżowej nagrody (...). W ocenie Sądu, jest nieprawdopodobne, a wręcz niemożliwe aby przez okres prawie 9 miesięcy współpracy, oskarżony A.
\nG. (1) ani razu nie rozmawiał z prezesem czy też z kimkolwiek ze spółki (...), ani osobiście ani telefonicznie, aby nie zainteresował się co to za spółka, od kiedy istnieje na rynku, aby nigdy nie był w siedzibie spółki i aby nigdy nie widział towarów, które od niej kupuje. Jest niemożliwe aby oskarżony nie zainteresował się skąd pochodzi towar, który kupuje od (...). Sytuacja ta jest nieprawdopodobna w szczególności, że oskarżony dokonywał na rzecz (...) – nowego, nieznanego na rynku podmiotu, wielomilionowych przelewów, zarówno w PLN, jak i EUR, i to na podstawie faktur przesyłanych drogą elektroniczną i w większości bez podpisu. Bez względu na potrzebę szybkości i sprawności obrotu, nie ma takiej możliwości aby wszystkie kwestie zostały załatwione pomiędzy kontrahentami wyłącznie drogą mailową, w tym podpisanie umowy współpracy pomiędzy osobami, które się nie znają.
\nNie jest prawdą, jak twierdzi oskarżony, że towar od (...) był, bo potwierdzali to pracownicy centrum logistycznego. Dokładna analiza zeznań świadków na to nie wskazuje o czym mowa poniżej.
\nReasumując, wyjaśnienia oskarżonego A. G. (1), w których opisuje wszelkie aspekty związane z podjęciem i kontynuacją współpracy z (...) Sp. z o.o. przez (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. nie polegają na prawdzie i są, jak wskazano już wyżej, przyjętą przez oskarżonego linią obrony.
\nOdnosząc się do wyjaśnień oskarżonego P. R. (1) , Sąd dał im wiarę w zakresie w jakim oskarżony opisał swoją karierę zawodową, okoliczności powstania spółki (...)oraz profilu i zakresu jej działalności, znajomości z A. G. (1) oraz współpracy ze spółkami (...) z ograniczoną odpowiedzialnością i komandytowo – akcyjną. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie nie budzą wątpliwości, są jasne i korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
\nW pozostałym zakresie, odnośnie okoliczności poznania K. M. i nawiązania współpracy ze spółką (...), wyjaśnienia oskarżonego P. R. (1) nie zasługują na wiarę, a Sąd uznał je wręcz za kłamliwe. Przede wszystkim, oskarżony nie mógł poznać K. M., rzekomo dyrektora w (...), w 2015 r., ani ponownie spotkać w 2016 r., gdyż K. M. nabyła spółkę (...) i została jej prezesem w marcu 2017 r. Nikt też nie mógł się tak przedstawiać oskarżonemu na targach elektroniki, gdyż absurdalne byłoby twierdzenie, że ktoś już 1-2 lata wcześniej wiedział, że K. M. w marcu 2017 r. nabędzie spółkę (...). Przypomnieć należy, że K. M. w marcu 2017 r. miała 19 lat, a zatem w 2015 r. miała lat 17. Oskarżony nie mógł zatem podpisać z nią żadnej umowy o dzieło w dniu 5 stycznia 2017 r., ani nabyć żadnych artykułów AGD, RTV czy innej elektroniki od (...) Sp. z o.o. w okresie do 24 marca 2017 r. (kiedy to została wystawiona ostatnia faktura VAT na rzecz (...) Sp. z o.o.) Z dużym prawdopodobieństwem należy przyjąć, że zarówno umowa, jak i faktury zostały antydatowane, a miało to na celu wyłudzenie środków od Skarbu Państwa. (...) Sp. z o.o. ani reprezentująca ją formalnie K. M. nie mogły wystawić wszystkich faktur, o których mowa w zarzutach oskarżonego P. R. (1), gdyż w tym czasie (...) nie miała jeszcze żadnego rachunku bankowego (przypomnieć należy, że zostały one otworzone przez K. M. w dniu 28 marca 2017 r.), na które miałyby zostać przelane środki za dokonane dostawy towarów. Zresztą, nawet gdy spółka już miała rachunki w (...) S.A., (...) Sp. z o.o. nie dokonała żadnego przelewu środków pieniężnych na rzecz (...) Sp. z o.o., a rzekomo miała nabyć towary i usługi na kwotę 13 123 130,65 zł netto i 3 018 320,05 zł VAT.
\nPowyższe, wskazuje na niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego P. R. (1) odnośnie współpracy z (...) Sp. z o.o. Kolejną kwestią świadczącą o nieprawdziwości wyjaśnień oskarżonego jest to, że doświadczony przedsiębiorca jakim jest P. R. (1), podpisał umowę o dzieło w postaci stworzenia portalu aukcyjnego z nieznanym na rynku podmiotem, po dwóch przypadkowych spotkaniach z rzekomym dyrektorem (...), na kwotę 5 000 000 zł brutto, bez sprawdzenia faktycznych możliwości wywiązania się z umowy. Dalej, pomimo niewywiązywania się z postanowień umowy, P. R. (1) jako prezes (...) Sp. z o.o. podjął współpracę w zakresie nabywania towarów od (...) Sp. z o.o. W tym miejscu należy przypomnieć, że oskarżony P.
\nR. (1), który stale współpracował z A. G. (1) i reprezentowanymi przez niego spółkami, wyjaśnił, że w pewnym momencie współpracy z (...) ten biznes z K. M. wydał mu się dziwny i zerwał tę współpracę. Pomimo tego, A. G. (1) i (...) zaraz potem nawiązały współpracę z (...) Sp. z o.o. i prowadziły ją przez okres niemal 9 miesięcy. (...) w tym czasie nabywała od (...) sprzęt pochodzący rzekomo od (...). Wszystkie te okoliczności świadczą o pełnej świadomości P. R. (1) odnośnie fasadowej działalności (...) i roli jaką ma odgrywać we współpracy z (...) Sp. z o.o.
\nŚwiadek T. J. był współwłaścicielem spółki jawnej o nazwie M. (...). J., P. N. zajmującej się produkcją i sprzedażą online programów stacjonarnych do wystawiania faktur. Świadek zeznał, że Spółka jednorazowo w dniu 14 listopada 2017 r. sprzedała (...) Sp. z o.o. program do wystawiania faktur o nazwie D. (...), która po zapłacie kwoty 183,27 zł otrzymała klucz licencyjny. Zamówienie złożyła K. M. przez stronę internetową, a przelew został dokonany z rachunku o nr (...). Zeznania świadka Sąd uznał za wiarygodne, nie były one kwestionowane w toku postępowania. Warto jednak podkreślić, że z uwagi na złożenie zamówienia drogą internetową i zapłatę za niego przelewem na konto, świadek nie miał osobistego kontaktu z K. M., a zatem nie mógł wiedzieć czy zamówienie zostało rzeczywiście dokonane przez K. M.. Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym wiarygodne wyjaśnienia oskarżonej K. M. przeczą tej okoliczności. ( zeznania świadka T. J. k.332-333, 2958v) Świadek M. L. zeznawał na temat okoliczności powstania, zarejestrowania i sprzedaży spółki (...) Sp. z o.o. K. M. w dniu 23 marca 2017 r. Wskazał, że spółka została założona w dniu 6 lutego 2016 r. i do dnia jej sprzedaży nie była aktywna gospodarczo. Pełnomocnikiem zbywającego udziałowca, tj. (...) Sp. z o.o. był P. K. (1) z uwagi na nieobecność świadka Zeznał, że nie zna K. M.. Z uwagi na upływ czasu, świadek nie pamiętał już nic więcej z tej transakcji. Zeznania świadka Sąd uznał za wiarygodne, korespondują one z całokształtem zebranego w sprawie materiału dowodowego. ( zeznania świadka M. L. k. 344, 2958) Świadek M. R. (3) potwierdził, że prowadzi działalność gospodarczą o nazwie M. (...) w P., której przedmiotem jest skup i sprzedaż telefonów komórkowych i sprzętu elektronicznego. Z zeznań świadka wynika, że nie współpracował z (...) Sp. z o.o., ale spółka ta kupiła u niego 3 telefony komórkowe i jeden ekspres do kawy za łączną kwotę 15 069 zł. Klient zawsze osobiście przychodził odbierać towar i z tego co pamięta był to mężczyzna, nie legitymowali go bo nie było to potrzebne gdyż klient okazywał potwierdzenie wpłaty na konto. Nie zna tej osoby. Zeznania świadka Sąd uznał za wiarygodne gdyż są spójne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z wyjaśnieniami oskarżonej K. M. odnośnie jej roli w spółce (...). ( zeznania świadka M. R. (3) k. 354, 790v, 3060) Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadka W. P.
\nTowar dostarczał przewoźnik z ramienia (...). Większość towaru została wydana na rzecz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. ul. (...). Dostawali zlecenie żeby przesunąć towar z (...) na (...) ponieważ doszło do transakcji sprzedaży tego towaru. Następnie świadek zeznał, że (...)też było ich klientem, w związku z czym oni tylko w systemie przesuwali towar na rzecz (...), a potem (...) zlecało dalej wydanie towaru. Podczas przesłuchania świadek wydał m.in. dokumenty CMR z danymi przewoźników (...). Nadto wskazał, że nie zna K. M. ani nikogo innego z (...). Nie miał kontaktu z nikim z (...). W postępowaniu przed Sądem świadek zeznał, że (...) świadczyło usługi polegające na przyjmowaniu towarów, magazynowaniu i wydawaniu go zarówno dla (...) Sp. z o.o., jak i (...) Sp. z o.o.
\nSp. k.-a. Świadek zeznał, że przez jakiś czas grupa (...) była jednym z ważniejszych dla nich klientów, potem ten wolumen zaczął spadać. (...) na pewno był klientem mniej istotnym i mniejszym co do wolumenu w porównaniu do (...). O tym, że (...) dostarczała faktycznie towary, wie stąd, że powinni dostać awizację dostawy, powinien pojawić się dokument PZ w systemie komputerowym. Z wiedzy świadka wynika, że pomiędzy spółkami(...)i (...) była współpraca i (...) został polecony im przez (...) jako klient, z którym (...) handluje. Świadek zeznał, że (...) współpracowała również ze spółką (...) na tych samych zasadach co z (...). ( zeznania świadka D. K. k.349-351, 1380, 3060-3062) Analizując treść zeznań świadka Sąd doszedł do przekonania, że co do zasady są one wiarygodne, świadek zeznawał na okoliczności związane z funkcjonowaniem magazynu logistycznego, zakresu działalności oraz na temat zasad współpracy z klientami. Z zeznań świadka, w ocenie Sądu, nie wynika jednak aby (...) faktycznie współpracowało z (...), przyjmowało na stan magazynu jego towary oraz wydawało go dalej klientom, a w szczególności na rzecz (...) Sp. z o.o. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że świadek nie znał nikogo i nie miał kontaktu z nikim z (...) Sp. z o.o. (...) Sp. z o.o. została polecona (...) przez (...) jako jego klient, z którym on handluje. Awizację towarów rzekomo z (...) mógł robić każdy, kto współpracował z A. G. (1) albo sam oskarżony. Towar, który przyjeżdżał na magazyn rzekomo od (...) był od razu w systemie komputerowym przesuwany na rzecz (...) Sp. z o.o., która rzekomo ten towar kupiła, a następnie na rzecz dalszych klientów. Taki ciąg zdarzeń wskazuje na fikcyjność obrotu. Towar od (...) bowiem od razu był awizowany jako należący do (...) Sp. z o.o. Świadek D. K. nie mógł zatem wiedzieć na pewno, że towar uprzednio należał do (...).
\nZ zeznaniami świadka D. K. korespondują w większej części zeznania innego pracownika (...), magazyniera – A. Z. . Zeznał on, że zajmował się obsługą klienta, kontaktami z klientem, przyjmowaniem zamówień, awizacji. Zeznał, że w 2017 r. (...) podjęła współpracę z (...) Sp. z o.o. Przyjmowali zlecenia na magazynowanie m.in. telewizorów, zawsze jednak klient zaznaczał, że po przywiezieniu towarów na halę będą one stanowiły własność (...) Sp. z o.o., robili od razu przesunięcie w systemie, telewizory przywoziły różne firmy spedycyjne, nie było jednego przewoźnika, dostawy były duże i wartościowe, czasami było to 1000 sztuk telewizorów, pierwsze przyjęcie telewizorów było w maju a ostatnie w grudniu 2017 r. Przyjęli łącznie 44 dostawy od (...), na które złożyło się 10 694 sztuk telewizorów. Następnie (...) Sp. z o.o., jako właściciel, wydawał im dyspozycję przekazania towaru innym klientom. Na rozprawie świadek zeznał, że ze spółką (...) miał tylko kontakt mailowy, zawsze była informacja, że to zespół (...), nie musiał mieć podanego imienia i nazwiska, wie, że taka firma istniała bo ufał swoim przełożonym, nie musiał nigdy korzystać z telefonu do nich bo awizacje były na czas, (...) to też był partner biznesowy jak (...) Sp. z o.o. i (...), a nie zwykły klient. ( zeznania świadka A. Z. k.2043-2044, 3093-3094) Analizując zeznania świadka, Sąd doszedł do przekonania, że należy je ocenić podobnie jak zeznania świadka D. K.. W ocenie Sądu, świadek złożył szczere zeznania, nie mniej jednak na ich podstawie nie można stwierdzić, że sprzęt RTV, o którym mówił w swoich zeznaniach, poprzez sam fakt mailowej awizacji, że należy do (...) faktycznie do niej należał. Świadek nie znał nikogo z (...) i z nikim z tej spółki się nie kontaktował. O tym, że spółka istniała był przekonany bo ufał swoim przełożonym. Mało tego, świadek zeznał, że był to partner biznesowy a więc podmiot, który współpracował na szerszą skalę. O ile w przypadku innych partnerów biznesowych świadek potrafił podać dane ich przedstawicieli i ich znał np. A. G. (1) czy P. R. (1), o tyle w przypadku spółki (...) nikogo nie znał i z nikim się nie kontaktował.
\nŚwiadek P. M. zeznał, że prowadził firmę (...). Dane firmy świadka widnieją na dokumencie CMR. (k. 1383) Świadek zaprzeczył aby współpracował z firmą (...) Sp. z o.o. ( zeznania świadka P. M. k.1631v, 2960-2960v) Świadek B. J. zeznała, że jest właścicielką firmy (...). Dane firmy świadka znajdują się na dokumencie CMR. (k.1387) Świadek nie kojarzyła nazwy firmy (...) Sp. z o.o., nie pojawiała się ona w dokumentacji jej firmy, w żadnych mailach ani innych komunikatorach. Nie wykonywali usług na rzecz (...) Sp. z o.o. ( zeznania świadka B. J. k.1646v, 2995v-2996) Świadek L. P. zeznał, że jest właścicielem firmy zajmującej się transportem i handlem materiałami sypkimi takimi jak żwir, piasek i inne. Dane firmy świadka widnieją na dokumencie CMR. (k.1388) Świadek zeznał, że w trakcie swojej działalności nigdy nie współpracował z (...) Sp. z o.o., nie wykonywał żadnych transportów na jej rzecz. ( zeznania świadka L. P. k.1638v) Świadek P. K. (2)
\nW przedmiotowej sprawie zostali przesłuchani także byli pracownicy (...) Sp. z o.o.:
\nJ. H., K. W. (1), D. W., K. W. (2), S. B., B. L. bądź byli współpracownicy tej spółki:
\nM. C. i M. W. , a także były i jedyny pracownik (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a.
\nP. P.
\nZeznania świadków K. D. (k.1748-1754) i P. Š. ( k.1755-1760) Sąd uznał za wiarygodne albowiem nie ujawniły się w sprawie żadne okoliczności mogące podważyć prawdomówność zeznań świadków. Zeznania te nie miały jednak większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W/wym. potwierdziły fakt istnienia i prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu hurtowego sprzętem elektronicznym przez (...) spółkę (...) s.r.o., dobrej kondycji finansowej spółki, a także nie stwierdzenia żadnych nieprawidłowości w jej działalności w czasie kontroli przeprowadzonej przez (...) urząd skarbowy w 2019 r.
\nW przedmiotowej sprawie na wniosek obrońcy oskarżonego P. R. (1) zostali przesłuchani świadkowie: H. S., I. P., E. K., R. S. (1), J. F. i A. A. (2)
\nPrzechodząc do oceny opinii ekonomicznej (k.3387-3408, 3460v-3462v) sporządzonej przez biegłego sądowego z zakresu finansów, ekonomii, bankowości i rachunkowości, to opinia ta została wywołana postanowieniem Sądu z dnia 3 grudnia 2024 r., nie mniej jednak na ponawiany wniosek oskarżonego A. G. (1) i jego obrońcy, popierany przez oskarżonego P. R. (1) i jego obrońcę. Pytania do biegłego zostały sformułowane w piśmie obrońcy z dnia 28 czerwca 2023 r. (k.3088-3089) i powtórzone w postanowieniu Sądu. (k. 3381v-3382) Dokonując całościowej opinii biegłego, Sąd doszedł do przekonania, że ani jej treść ani wnioski końcowe nie miały większego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. O ile Sąd nie kwestionuje rzetelności i kompletności sporządzonej w sprawie opinii, w sensie udzielenia przez biegłego odpowiedzi na wszystkie zadane mu pytania w sposób jasny i rzeczowy, o tyle z punktu widzenia odpowiedzialności karnej oskarżonych za przypisane im czyny, nie miała ona większego znaczenia.
\nBiegły wyjaśnił na czym polegają usługi factoringu bankowego, cash poolingu i potwierdził – co nie było w toku postępowania kwestionowane – że spółki (...) Poland Sp. z o.o. Sp. k.-a. i (...) Sp. z o.o. korzystały z tego typu usług w bankach. Ponadto biegły w tabelach przedstawił wykaz przelewów pomiędzy rachunkami jednej i drugiej spółki w ramach cash poolingu. Powyższe, nie budzące wątpliwości ustalenia, nie są w stanie jednak uwolnić oskarżonych od zarzutów. Firmy korzystające z w/wym. usług bankowych, posiadające wielomilionowe obroty na kontach bankowych, również mogą dopuszczać się malwersacji finansowych (osoby nimi zarządzające). Biegły wskazał jakie warunki musi spełnić firma aby uzyskać faktoring bankowy, nie mniej jednak jest oczywistym, że bank nie jest w stanie sprawdzić rzetelności i transparentności działania każdego kontrahenta przedsiębiorcy korzystającego z faktoringu.
\nSam biegły stwierdził, że bank może tylko sprawdzić czy taki podmiot istnieje, może sprawdzić NIP, REGON, kontakt, KRS, stronę internetową, natomiast nie ma dostępu do danych finansowych klientów kontrahenta banku. Ponadto, jak wskazano już wyżej, Sąd w niniejszym postępowaniu nie kwestionuje tego, że (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. i (...) Sp. z o.o., a także (...) Sp. z o.o. obok działalności „nielegalnej”, pozornej, prowadziły normalną działalność gospodarczą, współpracowały z innymi podmiotami i z tytułu przeprowadzanych z nimi transakcji odprowadzały podatki.
\nSąd nie miał wątpliwości, że zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów i pism urzędowych w postaci: zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dnia 13 grudnia 2017 r. sporządzonego przez (...) (k.1-8, 27-30), pism Naczelnika(...) Urzędu Celno – Skarbowego w B. odnośnie (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. i (...) Sp. z o.o. i załączników do tych pism (k.31-35, k.792-1333, 1572), pism (...) Urzędu Celno – Skarbowego w P. odnośnie (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. i (...) Sp. z o.o. wraz z załącznikami (k.480, 482-483, k.621-630, 1794-1932, 2561), sprawozdań z przeprowadzonych analiz kryminalnych (k.548-619, 1600-1601), pisma Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. wraz z załącznikami w postaci dokumentów składanych do Urzędu przez (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a., w tym deklaracji podatkowych (k.738-786), pisma Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego (...) odnośnie (...) wraz z załącznikami, w tym złożonymi przez spółkę deklaracjami (k.1362-1374), wyniku kontroli przeprowadzonej przez (...) Urząd Celno – Skarbowy w B. wobec (...) Sp. z o.o. (k.1573-1579a), decyzji nr (...). (...) (...) i nr (...)- (...) (...).22 Naczelnika (...) Skarbowego w B. określających zobowiązania podatkowe wobec (...) Sp. z o.o. (k.1685-1693, 1697–1701), wyniku kontroli przeprowadzonej przez (...) Urząd Celno – Skarbowy w P. wobec (...) Sp. z o.o. (k.2056 – 2115, 2162-2221), wyniku kontroli przeprowadzonej przez (...) Urząd Celno – Skarbowy w P. wobec (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. (k.2389-2529), protokołów zatrzymania oskarżonych (k.2343, 2356), informacji z KRK – danych o karalności (k.2826-2828), ale także dokumentów bankowych w postaci: umów i pism z banków, wyciągów bankowych, płyt CD z historiami rachunków, opinii (k.109-110, 112-192, 212, 214, 217, 239-240, 270-273, 372-394, k.402-463, 425-463, 486-506, 3132-3149, 3172a-3177, 3266-3279, 3293-3308, 3346, 3358-3368), pisma z (...) Sp. z o.o. i umowy z (...) na wynajęcie biura (k.226-230), dokumentów dotyczących spółek: akty notarialne, wydruki z KRS (k.404-424), zasługuje na uwzględnienie w pełnym zakresie, dokumenty te zostały sporządzone przez uprawnione organy, instytucje i osoby działające w ich imieniu, w zakresie ich kompetencji, są jasne, rzetelne, nie budzą żadnych zastrzeżeń Sądu i stanowiły miarodajny materiał dowodowy dla czynienia ustaleń faktycznych w sprawie.
\nNatomiast dowody w postaci faktur VAT wystawionych przez (...) na rzecz (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. i(...)Sp. z o.o. (k. 633-733) oczywiście nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, ale zostały uwzględnione przez Sąd na okoliczność ich istnienia, treści i posługiwania się nimi przed organami podatkowymi.
\nZebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje na to, że (...) Sp. z o.o. nie prowadziła faktycznie żadnej działalności gospodarczej, została zakupiona jedynie w celu wprowadzenia do obiegu faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Spółka nie dokonywała żadnych zakupów ani sprzedaży towarów. Wystawione przez nią faktury VAT stwierdzały czynności, które faktycznie nie zostały dokonane. Głównym jej celem było generowanie tzw. pustych faktur. Mając na uwadze powyższe, (...) Sp. z o.o. w złożonych deklaracjach VAT-7K za I, II i III kwartał 2017 r. nieprawidłowo wykazała ujęte w nich kwoty podatku należnego oraz podatku naliczonego. Spółka nie miała faktycznego miejsca prowadzenia działalności.
\nAdres siedziby i prowadzenia działalności wskazany w KRS, tj. ul. (...) (...), (...)-(...) W., to adres biura wirtualnego. Spółka nie posiadała żadnego zaplecza logistycznego do prowadzenia działalności gospodarczej, nie posiadała zaplecza magazynowego ani środków transportu umożliwiających przewożenie towarów. (...) Sp. z o.o. była podmiotem nieznanym na rynku i niemającym doświadczenia w branży. Nie posiadała stron internetowych, które pozwalałyby na reklamowanie prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka nie zatrudniała również żadnych pracowników. Spółka (...) nie miała żadnych dostawców towarów handlowych. Kapitał zakładowy w wysokości 5 000 zł był nieadekwatny do rodzaju prowadzonej działalności i wielkości osiąganych dochodów.
\nSpółka nie wpłaciła wskazanych w deklaracjach podatkowych za I, II i III kwartał 2017 r. zobowiązań podatkowych, nadto wszystkie trzy deklaracje złożyła po upływie ustawowych terminów, w jednym dniu, po zablokowaniu konta spółki. Dodatkowo, w toku prowadzonej wobec spółki kontroli przez Urząd Kontroli Celno – Skarbowej w B., pomimo wystosowanych wezwań, brak było możliwości uzyskania od Spółki dokumentacji księgowej, kontakt z K. M. był utrudniony, nie reagowała ona na żadne wezwania, nie przedstawiła żadnych faktur, ewidencji zakupów, innych dowodów wskazujących na to, że dokonywała zakupów, nie złożyła plików JPK. W tych okolicznościach, (...) Sp. z o.o. nie mogła realnie prowadzić działalności gospodarczej w zakresie hurtowego obrotu sprzętem RTV i AGD.
\nSpółka (...) Sp. z o.o. pełniła rolę znikającego podatnika, czyli takiego podmiotu, który utrzymuje, że nabywa towary lub usługi, a następnie wykazuje wielomilionowe dostawy tych dóbr z naliczeniem podatku VAT, którego jednak nie odprowadza do budżetu. W celu utrudnienia weryfikacji jego działalności przenosi siedzibę podmiotu pod wirtualny adres, nie ma z nim kontaktu osobistego, nie stawia się na wezwania, a w krótkim okresie od rozpoczęcia działalności gospodarczej zaprzestaje jej wykonywania. Niewywiązujący się podmiot gospodarczy często w razie dokonanego oszustwa bądź też wykrycia przez administrację podatkową znika, pozostawiając po sobie nieuregulowane kwoty podatku należnego, odliczonego następnie przez kolejnego handlowca w łańcuchu. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku (...) Sp. z o.o. (...) wystawiała fikcyjne faktury, nie mające odzwierciedlenia w towarach, a wykazywany w nich podatek VAT nie mógł stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w spółce (...) Sp. z o.o. i (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a.
\nNatomiast od stycznia do marca 2017 r. fakturowym odbiorcą towarów - sprzętu AGD i RTV, a także utworzenia portalu aukcyjnego od (...) Sp. z o.o. była (...)Sp. z o.o., która miała dokonać nabycia na łączną kwotę 13 123 130,65 zł netto i podatek VAT 3 018 320,05 zł. Z kolei od marca do grudnia 2017 r. fakturowym odbiorcą towarów od (...) – sprzętu AGD i RTV i innej elektroniki była (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a., która miała dokonać nabycia na łączną kwotę 47 010 213,37 zł netto i podatek VAT 10 812 348,97 zł.
\nA. G. (1) reprezentując (...) Sp. z o.o. Sp. K.-A. jako prezes zarządu jej komplementariusza czyli (...) Sp. z o.o., a P. R. (1) jako prezes zarządu (...)Sp. z o.o. byli w pełni świadomi fasadowej działalności (...) Sp. z o.o., a nawiązanie z nią „współpracy” miało tylko i wyłącznie na celu zaniżenie odprowadzania do budżetu Skarbu Państwa należnych podatków przez reprezentowane przez nich spółki.
\nOdnośnie przestępstwa z art. 258§1 k.k., w orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego, a także zgodnie z poglądami przedstawicieli doktryny prawa karnego, przyjmuje się, że zorganizowaną grupę przestępczą tworzą co najmniej trzy osoby, których celem jest popełnienie określonych przestępstw lub też ogólnie popełnianie przestępstw o luźnym związku. Pełen katalog cech zorganizowanej grupy przestępczej przedstawił Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z 14.06.2017 r., II AKa 52/17 wskazując, że zorganizowana grupa przestępcza musi spełniać następujące cechy:
\nOskarżona przy tym zaprzeczyła aby widziała i znała wcześniej oskarżonych A. G. (1) czy P. R. (1). K. M. spotykała się z nieustalonym mężczyzną tylko w P., przy czym – jak wynika z jej wyjaśnień, niezakwestionowanych w toku postępowania – przedstawiał się on jej jako handlowiec z W.. Oskarżona nigdy nie była w W. czy K.. Ponadto z wyjaśnień K. M. wynika, że zakupiona przez nią spółka miała działać jako hurtownia, a zatem nie można wykluczyć, że była ona przekonana, że hurtownię tę będzie prowadzić ów mężczyzna. Reasumując, w ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, aby oskarżona K. M. miała jakąkolwiek świadomość istnienia, a tym bardziej działania w zorganizowanej grupie przestępczej, a jest to niezbędne do przypisania jej takiego przestępstwa.
\nInaczej jest w przypadku oskarżonych A. G. (1) i P. R. (1). W ocenie Sądu, oskarżeni ci z pełną świadomością „nawiązali współpracę” ze spółką (...) tylko i wyłącznie celem uszczuplania należności publicznoskarbowych, celem nieuprawnionego odliczania niezapłaconego podatku VAT, celem dokonywania oszustw. Oskarżeni mieli świadomość, że spółka (...) powstała tylko i wyłącznie w celu wystawiania „pustych faktur”, współdziałali z osobami nią faktycznie zarządzającymi, nieustalonymi w toku niniejszego postępowania. W toku działalności, towar „zakupiony” przez (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. od (...) Sp. z o.o. był „sprzedawany” do (...) Sp. z o.o., która następnie niejednokrotnie „odsprzedawała” go do (...)Sp. z o.o. Działalność oskarżonych miała charakter trwały gdyż dopuszczali się oni przestępstw bądź byli na to gotowi przez cały okres od 23 marca 2017 r. do połowy grudnia 2017 r. Oskarżeni czerpali z tego procederu stałą korzyść majątkową. Oskarżony P. R. (1) pomimo, że nie był już fakturowym odbiorcą towarów od (...) po 24 marca 2017 r., to jednak nadal współpracował z A. G. (1) i reprezentowanymi przez niego spółkami, miał bez wątpienia świadomość, że (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. i (...) Sp. z o.o. „współpracują” z (...) Sp. z o.o. i rzekomo „nabywają” od niej towary, gdyż niejednokrotnie reprezentowana przez niego spółka (...) Sp. z o.o. była nabywcą towarów od (...) Sp. z o.o., które zostały jej „sprzedane” przez (...) Sp. z o.o.
\nOdpowiedzialności karno – skarbowej określonej w art. 56§1 k.k.s. podlega ten podatnik, który składając organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez co naraża podatek na uszczuplenie.
\nOdpowiedzialności karno – skarbowej określonej w art. 61§1 k.k.s. podlega ten kto nierzetelnie prowadzi księgi.
\nOdpowiedzialności karno – skarbowej określonej w art. 62§2 k.k.s. podlega ten kto fakturę lub rachunek wystawia w sposób nierzetelny albo takim dokumentem się posługuje.
\nOdpowiedzialności karno – skarbowej określonej w art. 76§1 k.k.s. podlega ten kto przez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy wprowadza w błąd właściwy organ narażając na nienależny zwrot podatkowej należności publicznoprawnej, w szczególności podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, podatku akcyzowym, zwrot nadpłaty lub jej zaliczenie na poczet zaległości podatkowej lub bieżących albo przyszłych zobowiązań podatkowych.
\nZgodnie z treścią art. 37 § 1 k.k.s. sąd stosuje nadzwyczajne obostrzenie kary, jeżeli sprawca:
\nMając na uwadze treść wskazanych wyżej przepisów, a także poczynione w sprawie ustalenia faktyczne, oczywistym jest, w ocenie Sądu, że oskarżona K. M. dopuściła się popełnienia czynu z art. 76§1 k.k.s. w zb. z art. 56§1 k.k.s. w zb. z art. 62§2 k.k.s. w zw. z art. 37§1 pkt 1a k.k.s. ponieważ w okresie czasu od 23 marca 2017 roku (zakup spółki (...)) do 11 grudnia 2017 roku w P., w W. i innych miejscach na terenie kraju, jako jedyny udziałowiec i prezes (...) Sp. z o.o. z/s w W., będącej podatnikiem podatku od towarów i usług i zajmując się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, działając wspólnie i w porozumieniu z inną nieustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru i z wykorzystaniem tej samej sposobności, poprzez sporządzenie w grudniu 2017 roku deklaracji VAT-7 K spółki (...) Sp. z o.o. za I, II i III kwartał 2017 roku, a następnie przez złożenie ich w dniu 21.12.2017 r. w Urzędzie Skarbowym (...), w których podała nieprawdę, co do posiadania podstawy do odliczenia podatku należnego o podatek naliczony od nierzetelnych faktur VAT wykazujących dostawy towarów przez (...) Sp. z o.o. na rzecz (...) Sp. z o.o. oraz wykazujących dostawy towarów na rzecz (...) Sp. z o.o.
\nSp. k.-a. dokumentujących znaczne wartości krajowych nabyć artykułów AGD i RTV i utworzenie portalu internetowego będących przedmiotem tych faktur, które nie miały miejsca za I kwartał na łączną kwotę 20 863 965,00 zł, w tym podatek należny 4 798 712,00 zł, za II kwartał na łączną kwotę 14 398 845,00 zł, w tym podatek należny 3 311 734,00 zł, za III kwartał na łączną kwotę 19 093 109,00 zł, w tym podatek należny 4 391 415,00 zł, w wyniku czego naraziła Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy (...), na nienależny zwrot podatkowej należności publiczno - prawnej w postaci podatku od towarów i usług wielkiej wartości w kwocie 12 501 861 zł.
\nPowyższe zachowanie oskarżonej wyczerpało też znamiona przestępstwa z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k., tj. usiłowania oszustwa w stosunku do mienia wielkiej wartości.
\nZgodnie z treścią art. 286§1 k.k. odpowiada za oszustwo ten kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Zaś surowszej odpowiedzialności za ten czyn ten podlega ten kto dopuszcza się go w stosunku do mienia znacznej wartości. Usiłowanie zachodzi wtedy gdy ktoś w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Zgodnie z treścią art. 115§5 k.k. mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 200 000 złotych. Zaś zgodnie z § 6 tego przepisu mieniem wielkiej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 1 000 000 złotych.
\nK. M., działając wspólnie i w porozumieniu z inną nieustaloną osobą, wystawiając w imieniu (...) nierzetelne, nieodzwierciedlające faktycznych zdarzeń gospodarczych faktury w okresie od początku stycznia do drugiej połowy grudnia 2017 r., a następnie składając nieprawdziwe deklaracje podatkowe w dniu 21 grudnia 2017 r. usiłowała doprowadzić Skarb Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wielkiej wartości w kwocie 12 501 861 zł – w sposób opisany z pkt III zarzucanego czynu, z modyfikacjami w wyroku, co jednak nie nastąpiło, gdyż w wyniku kontroli urząd podatkowy wstrzymał zwrot. Działanie oskarżonej było rozciągnięte w czasie i niewątpliwie stanowiło czyn ciągły gdyż K. M. działała ze z góry powziętym zamiarem. Przez cały okres swojej działalności czerpała z tego procederu korzyści majątkowe i nie zaprzestałaby dobrowolnie gdyby nie decyzja banku o zablokowaniu konta.
\nNie budzi wątpliwości także to, że K. M. dopuściła się przestępstwa z art. 299§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. (pranie brudnych pieniędzy czynem ciągłym) Zgodnie z treścią art. 299§1 k.k. kto środki płatnicze, instrumenty finansowe, papiery wartościowe, wartości dewizowe, prawa majątkowe lub inne mienie ruchome lub nieruchomości, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, przyjmuje, posiada, używa, przekazuje lub wywozi za granicę, ukrywa, dokonuje ich transferu lub konwersji, pomaga do przenoszenia ich własności lub posiadania albo podejmuje inne czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Pranie brudnych pieniędzy jest przestępstwem formalnym z narażenia, nie ma więc konieczności wykazania, że sprawca zamierza zabrać pieniądze z konta, ale wystarczy, że udostępni konto do przyjęcia skradzionych pieniędzy. Cel osiągnięcia korzyści majątkowej dla sprawcy tego przestępstwa nie jest koniecznym znamieniem art. 299§1 i 5 k.k. ( tak S.A. w Warszawie w wyroku z dnia 10 lipca 2019 r. sygn. II AKa 22/19). Oskarżona przyjmowała na swoje rachunki bankowe a następnie przekazywała z nich środki pieniężne pochodzące z przestępstw skarbowych, których dopuszczał się oskarżony A. G. (1).
\nSąd nie przyjął kwalifikacji prawnej z art. 299§5 k.k. albowiem do wyczerpania znamion tego przestępstwa konieczne jest współdziałanie co najmniej 3 osób, natomiast jak ustalono, w niniejszej sprawie nie ma dowodów wskazujących na to aby oskarżona działała ze świadomością współpracy z więcej niż jedną osobą.
\nW tym miejscu wskazać należy, że o ile, zdaniem Sądu, oskarżonej K. M. nie można przypisać popełnienia przestępstwa udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, o tyle sam fakt, że oskarżona sama fizycznie nie zajmowała się sprawami spółki (...), nie może uwolnić jej od odpowiedzialności za pozostałe przypisane jej czyny. Przede wszystkim, należy wziąć pod uwagę, że oskarżona świadomie i z własnej inicjatywy dokonała zakupu udziałów w spółce (...) i została jej prezesem, następnie założyła dla Spółki rachunki bankowe, bez oporu, w sposób świadomy i zamierzony podpisywała różnego rodzaju dokumenty spółki, w tym kartki in blanco i pobierała z tego tytułu wynagrodzenie. Widziała, że na konto spółki wpływają systematycznie duże kwoty pieniędzy gdyż otrzymywała powiadomienia z banku smsem. Oskarżona dowiedziała się, że zakupiona przez nią spółka będzie hurtownią, a zatem miała świadomość tego, że będzie prowadziła działalność gospodarczą. Prowadzenie działalności gospodarczej przez spółkę wiąże się z wystawianiem faktur VAT. Pełniąc funkcję reprezentacyjną w spółce wzięła na siebie odpowiedzialność za wszelkie jej sprawy gospodarcze, finansowe i inne.
\nMając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny oraz przeprowadzoną ocenę dowodów, nie może, zdaniem Sądu, budzić jakichkolwiek wątpliwości fakt, że oskarżony A. G. (1) – oprócz udziału w zorganizowanej grupie przestępczej – dopuścił się czynów zarzucanych mu w pkt II-IV (tj. VII-VIII) w sposób opisany w zarzutach z modyfikacjami przyjętymi w wyroku.
\nZa przestępstwo z art. 271a §1 k.k. (fałszerstwo intelektualne faktur) – w brzmieniu obowiązującym na datę popełnienia czynu, odpowiada ten kto wystawia fakturę lub faktury, zawierające kwotę należności ogółem, której wartość lub łączna wartość jest znaczna, poświadczając nieprawdę co do okoliczności faktycznych mogących mieć znaczenie dla określenia wysokości należności publicznoprawnej lub jej zwrotu albo zwrotu innej należności o charakterze podatkowym lub takiej faktury lub faktur używa. Surowszej odpowiedzialności karnej bo na czas nie krótszy od lat 5 albo karze 25 lat pozbawienia wolności, zgodnie z treścią art. 277a§1 k.k. – podlega ten kto dopuszcza się przestępstwa określonego w art. 270a § 1 albo art. 271a § 1 wobec faktury lub faktur, zawierających kwotę należności ogółem, której wartość lub łączna wartość jest większa niż dziesięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości. Mienie wielkiej wartości, jak wskazano wyżej, jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 1 000 000 złotych. Łączna wartość faktur w przypisanym oskarżonemu czynie z art. 277a§1 k.k. w zw. z art. 271a§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. przekracza kwotę 47 000 000 zł. Nadto prokurator wskazał, że oskarżony miał czynu tego dopuścić się w czasie kontroli podmiotu (...) sp. z o.o. prowadzonej przez Urząd Celno – Skarbowy w B. w okresie od 19 grudnia 2017 r. do 17 kwietnia 2019 r., a zatem Sąd zmienił okres popełnienia tego czynu jako popełniony w okresie od 19 grudnia 2017 r. do 17 kwietnia 2019 r. Skoro czyn został popełniony w w/wym. okresie to już nie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej.
\nOskarżony w swoich wyjaśnieniach zaprzeczał aby nierzetelnie prowadził księgi rachunkowe. Otóż sam fakt powierzenia prowadzenia księgowości profesjonalnemu podmiotowi zewnętrznemu, tak jak to było w przypadku spółek (...), nie świadczy o rzetelności prowadzenia ksiąg. Biuro rachunkowe księguje bowiem dokumenty dostarczone przez zleceniodawcę i nie musi mieć wiedzy na ten temat czy np. dana faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenia gospodarcze czy nie. Skoro oskarżony – jako osoba zarządzająca i reprezentująca (...) Sp. z o o.o. Sp. k.-a. wykazywał w księgach dostawy AGD i RTV od (...) na łączną kwotę 47 010 213,37 zł netto i VAT 10 812 348,97 zł, których rzeczywiście nie było, to niewątpliwie prowadził księgi w sposób nierzetelny. Opisany w niniejszej sprawie stan faktyczny nie pozostawia wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona, o którym mowa w art. 56§1 k.k.s. w zb. z art. 61§1 k.k.s. w zb. z art. 62§2 k.k.s. w zw. z art. 7§1 k.k.s. w zw. z art. 6§2 k.k.s. w zw. z art. 9§3 k.k.s. ( Art. 7§1 k.k.s.: jeżeli ten sam czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach kodeksu, przypisuje się tylko jedno przestępstwo skarbowe lub tylko jedno wykroczenie skarbowe na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.
\nArt. 6§2 k.k.s.: dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności, uważa się za jeden czyn zabroniony; w zakresie czynów zabronionych polegających na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy.
\nArt. 9§3 k.k.s.: za przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.) Kwalifikację prawną czynu Sąd uzupełnił o art. 37§1a i 5 k.k.s. albowiem jest to obligatoryjne i wynika z opisu czynu i przyjętej wcześniej kwalifikacji prawnej – art. 62§2 k.k.s. i suma kwot podatku wynikających z faktur jest dużej wartości, a także popełnienia przestępstwa karnoskarbowego w ramach zorganizowanej grupy.
\nW świetle okoliczności podniesionych wyżej odnośnie oskarżonej K. M., nie budzi wątpliwości także fakt popełnienia przez oskarżonego A. G. (1) przestępstwa ciągłego prania brudnych pieniędzy, kwalifikowanego z art. 299§1 i 5 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k., uzupełnionego o art. 65§1 k.k. albowiem wynika to z samego opisu czynu ( w ramach zorganizowanej grupy przestępczej). A. G. (1) jako prezes zarządu (...) Sp. z o.o. będącej komplementariuszem i osobą reprezentującą (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. wydawał polecenia przelania środków na rachunki bankowe (...) Sp. z o.o. (czemu nie zaprzeczał, przeciwnie potwierdził fakt, że to on dokonywał przelewów) i przyjmował pieniądze na rachunki bankowe kierowanej przez niego spółki, robił to celowo i ze świadomością, że poprzez te transakcje finansowe udaremni lub co najmniej utrudni wykrycie, że pochodzą one z wyłudzania podatku VAT. Znaczna część pieniędzy została przekazana na rachunki (...) i (...) spółki (...) s.r.o. i (...) s.r.o., za faktyczne dostawy towarów, którymi handlowała spółka, nie mniej jednak żadnych kontaktów handlowych z (...) s.r.o. i (...) s.r.o. nie miała Spółka (...). To dowodzi temu, że wszystkie przelewy na konta tych spółek, które były dokonywane z konta (...) Sp. z o.o. były kontrolowane przez A. G. (1) bądź osoby z nim współdziałające.
\nSąd uniewinnił oskarżonego A. G. (1) od popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt V i VI (czynów z pkt IX i X aktu oskarżenia) albowiem sposób sformułowania przez prokuratora zarzutów, w ocenie Sądu, nie pozwala na ich modyfikację w granicach oskarżenia, w taki sposób aby można było przypisać oskarżonemu ich popełnienie. Prokurator zarzucił oskarżonemu pomocnictwo do oszustwa podatkowego i tzw. zwykłego. Oskarżony miał pomóc K. M. do popełnienia czynu zabronionego polegającego na narażeniu Skarbu Państwa na nienależny zwrot podatkowej należności publicznoprawnej w postaci podatku VAT, w ten sposób, że podczas kontroli prowadzonej przez Urząd Celno – Skarbowy w B. wobec (...) w okresie od 19.12.2017 do 17.04.2019 r. posłużył się nierzetelnymi fakturami VAT wystawionymi przez tę spółkę.
\nZ kolei K. M. miała tego czynu polegającego na oszustwie podatkowym i tzw. oszustwie zwykłym dopuścić się w okresie od dnia 23.03.2017 r. do 11.12.2017 r. co Sąd przyjął jako rzeczywiście mające miejsce i skazał K. M. za ich popełnienie. Konstrukcja czynów zarzuconych oskarżonemu A. G. (1) w akcie oskarżenia zakłada pomocnictwo do przestępstw, które zostały popełnione wcześniej niż działanie oskarżonego. Nie jest możliwe pomocnictwo do przestępstw popełnionych w okresie od 23.03.2017 r. do 11.12.2017 r. w czasie późniejszym, tj. od 19.12.2017 r. do 17.04.2019 r. Pomocnictwo jako forma zjawiskowa przestępstwa musi mieć miejsce wcześniej bądź równocześnie z dokonaniem przestępstwa a nie po jego dokonaniu.
\nPrzy czym taki opis czynu jaki prokurator przyjął w zarzutach, a mianowicie posłużenie się nierzetelnymi fakturami VAT podczas kontroli prowadzonej przez Urząd Celno – Skarbowy uniemożliwia, w ocenie Sądu, zmianę opisu czynu aby nastąpiło to w granicach oskarżenia.
\nZebrany w sprawie materiał dowodowy, w ocenie Sądu, pozwala w sposób niebudzący wątpliwości przyjąć, że oskarżony P. R. (1) dopuścił się przypisanych mu czynów. Oprócz działania w zorganizowanej grupie przestępczej, o czym była już mowa wyżej, P. R. (1) dopuścił się przestępstwa z art. 277a§1 k.k. w zw. z art. 271a§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. albowiem posłużył się fakturami na kwotę 13 123 130,65 zł i VAT 3 018 320,05 zł wystawionymi przez (...) nieodzwierciedlającymi rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, tj. dostaw sprzętu AGD i RTV i utworzenia portalu aukcyjnego na rzecz kierowanej przez niego spółki (...) Sp. z o.o., przyjmując te faktury do rozliczeń z Urzędem Skarbowym. Sąd uzupełnił kwalifikację prawną czynu o art. 65§1 k.k. z uwagi na to, że wynika ona z samego opisu czynu.
\nNadto Sąd zmienił okres popełnienia przestępstwa zarówno tego, jak i pozostałych z pkt III-V (XIII- XV według aktu oskarżenia) jako popełnionych w okresie od 27 marca 2017 r. do 25 kwietnia 2017 r. - czyli w okresie, w którym P. R. (1) i kierowana przez niego spółka byli zobowiązani i złożyli deklaracje VAT - 7 za I kwartał 2017 r. Oskarżony P. R. (1) dopuścił się również popełnienia przestępstwa karno – skarbowego, o którym mowa w pkt III (XIII z a/o) albowiem wynika to z ustaleń faktycznych w sprawie i dokonanej oceny dowodów. Sąd uzupełnił kwalifikację prawną czynu zarzucanego oskarżonemu o art. 37§1a i 5 k.k.s. albowiem jest to obligatoryjne i wynika z opisu czynu i przyjętej wcześniej kwalifikacji prawnej – art. 62§2 k.k.s. i suma kwot podatku wynikających z faktur jest dużej wartości, a także popełnienia przestępstwa karnoskarbowego w ramach zorganizowanej grupy.
\nOskarżony P. R. (1) pomógł także K. M. w popełnieniu oszustwa podatkowego, a także oszustwa z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k.
\nZgodnie z treścią art. 18§ 3 k.k. odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji.
\nCzynność sprawcza przestępstwa z art. 76§1 k.k.s. polega na wprowadzeniu właściwego organu w błąd poprzez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy i narażenie przez to na nienależny zwrot podatkowej należności publicznoprawnej, w szczególności podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, podatku akcyzowym, zwrot nadpłaty lub jej zaliczenie na poczet zaległości podatkowej lub bieżących albo przyszłych zobowiązań podatkowych. Przestępstwa tego można dopuścić się poprzez działanie lub zaniechanie. Jest to przestępstwo skutkowe, czyli w jego następstwie musi dojść do narażenia na nienależyty zwrot podatkowej należności publicznoprawne.
\nPrzedmiotem ochrony at. 62§2 k.k.s. jest przestrzeganie obowiązków nakładanych przez przepisy materialnego prawa podatkowego. Popełnienie tego czynu polega na wystawieniu faktury lub rachunku w sposób nierzetelny lub posłużeniu się takim dokumentem. Sprawca na fakturze lub rachunku umieszcza dane niezgodne ze stanem rzeczywistym. Posłużenie się nierzetelną fakturą albo rachunkiem to użycie jej np. w celu zawyżenia należnego zwrotu podatku.
\nOskarżony P. R. (1) ułatwił K. M. popełnienie oszustwa podatkowego i narażenie Skarbu Państwa na nienależny zwrot podatku VAT, ponieważ w deklaracjach podatkowych VAT-7 za pierwsze trzy miesiące 2017 r. podawał nieprawdę, zawyżając wysokość podatku naliczonego o kwotę 3 018 320,05 zł, posługując się do rozliczeń podatkowych nierzetelnymi fakturami VAT wystawionymi przez (...) w okresie od 3 stycznia 2017 r. do 24 marca 2017 r. Zachowaniem tym wypełnił jednocześnie przestępstwo pomocnictwa do oszustwa z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. wprowadzając w błąd Urząd Skarbowy, wykazując jako podstawę zwrotu należności publicznoprawnej faktury nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
\nZ powodów omówionych już wyżej, Sąd uzupełnił kwalifikację prawną czynu z pkt III (XIII a/o) o art. 37§1a i 5 k.k.s. a czyn z pkt V (XV a/o) o art. 65§1 k.k.
\nW tym miejscu podkreślić jeszcze raz należy, odnosząc się do przestępstw przypisanych oskarżonemu A. G. (1) i oskarżonemu P. R. (1), że wykazywana w dokumentacji księgowej (...) Sp. z o.o. Sp. k.-a. oraz(...)Sp. z o.o. współpraca z (...) Sp. z o.o. nie była jedyną działalnością gospodarczą tych spółek. Współpracowali ono bowiem z szeregiem innych podmiotów gospodarczych i z tytułu tej współpracy naliczali podatek należny pomniejszając go o podatek naliczony. Wykazywany podatek naliczony w oparciu o nierzetelne faktury (...) Sp. z o.o. pozwalał im redukować podatek należny jaki powinni odprowadzać na rzecz Skarbu Państwa.
\nCo do wymiaru kary W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd – zgodnie z regułą określoną w art. 4§1 k.k. - stosował przepisy względniejsze, obowiązujące w dacie popełnienia przez oskarżonych przypisanych im czynów. Wymierzając, za poszczególne czyny, kary pozbawienia wolności i grzywny, Sąd kierował się wszystkimi przesłankami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Przede wszystkim, Sąd wymierzył karę w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się oskarżonych, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nich obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste poszczególnych oskarżonych, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
\nSąd przy wymiarze poszczególnych kar wziął pod uwagę wszelkie okoliczności obciążające, jak i łagodzące.
\nOdnośnie oskarżonej K. M.
\nSąd wziął pod uwagę, że jest ona osobą bardzo młodą, nie była dotychczas karana, wprawdzie nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów, nie mniej jednak złożyła obszerne wyjaśnienia, w których de facto potwierdziła swój udział w przypisanych jej czynach, a jej wyjaśnienia pozwoliły także na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej i karno – skarbowej A. G. (1) i P. R. (1). Z drugiej strony jednak, Sąd wziął pod uwagę, że oskarżona działała z niskich pobudek, czerpała z popełnienia przestępstw korzyści finansowe, a szkoda jaką mogła wyrządzić w budżecie Skarbu Państwa była wielkich rozmiarów. Oskarżona nie miała ani zniesionej ani ograniczonej poczytalności, pomimo braku wykształcenia wiedziała co robi, a zatem w pełni świadomie naruszała normy prawne i to przez okres 9 miesięcy.
\nBiorąc powyższe pod uwagę, Sąd wymierzył oskarżonej za czyn z pkt II karę 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności i 110 stawek dziennych grzywny, za czyn z pkt III karę 1 roku pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny, za czyn z pkt IV również karę 1 roku pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny.
\nSąd wymierzył oskarżonej za poszczególne czyny kary pozbawienia wolności w dolnych granicach ich zagrożenia, kary te są najniższe z możliwych zważając na ustawowe zagrożenie karne. Odnośnie kary za czyn z pkt II, tj. kary za czyn z art. 76§1 k.k.s. w zb. z art. 56§1 k.k.s. w zb. z art. 62§2 k.k.s., Sąd wziął pod uwagę, że zgodnie z treścią art. 38§2 pkt 3 k.k.s. stosując nadzwyczajne obostrzenie kary, sąd wymierza karę pozbawienia wolności w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, jeżeli sprawca popełnia ten czyn zabroniony określony w art. 62 § 2, a kwota podatku wynikająca z faktury albo suma kwot podatku wynikających z faktur stanowiących przedmiot czynu zabronionego jest wielkiej wartości. Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie.
\nZgodnie z treścią art. 8§1 i 2 k.k.s. jeżeli ten sam czyn będący przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa lub wykroczenia określonego w przepisach karnych innej ustawy, stosuje się każdy z tych przepisów. Wykonaniu podlega tylko najsurowsza z kar. Surowszą karą (zarówno kara pozbawienia wolności jak i kara grzywny) w rozumieniu art. 8§2 k.k.s. jest kara za czyn z art. 76§1 k.k.s. w zb. z art. 56§1 k.k.s. w zb. z art. 62§2 k.k.s. i to ona podlega wykonaniu.
\nJednocześnie Sąd, na podstawie art. 39§2 k.k.s. w zw. z art. 85§1 k.k. i art. 86§1 i 2 k.k. wymierzył oskarżonej karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 120 stawek dziennych grzywny. Sąd przy wymiarze kary łącznej kierował się zasadą praktycznie pełnej absorbcji, przy niewielkim podniesieniu kary pozbawienia wolności. Stosując taką zasadę, Sąd miał na względzie tożsamość czasową przestępstwa z art. 76§1 k.k.s. w zb. z art. 56§1 k.k.s. w zb. z art. 62§2 k.k.s. i przestępstwa z art. 299§1 k.k., jak również to, że obydwa przestępstwa były ze sobą ściśle związane. Pranie brudnych pieniędzy było wynikiem usiłowania oszustwa podatkowego i wystawiania nierzetelnych faktur.
\nSąd ustalił stawkę dzienną na kwotę 100 zł. Oskarżona wprawdzie nie pracuje i ma jedynie wykształcenie gimnazjalne, nie mniej jednak jest osobą młodą, może podjąć pracę, nic nie stoi też na przeszkodzie aby podniosła swoje kwalifikacje zawodowe.
\nOdnośnie oskarżonych A. G. (1) i P. R. (1) wskazać należy, że są osobami zdolnymi do ponoszenia odpowiedzialności karnej, są osobami wykształconymi, o dużym doświadczeniu życiowym i zawodowym, mieli niczym nie zakłóconą zdolność do rozpoznania znaczenia czynów, co skutkuje przyjęciem, że wiedzieli, iż podejmowane przez nich działania naruszają zarówno normy prawne, jak i społeczne. W pełni świadomi – nie cierpią bowiem na żadne zaburzenia uniemożliwiające swobodne podejmowanie decyzji ( jasna i konkretna opinia sądowo – psychiatryczna k. 2535) – zdecydowali się na popełnienie przestępstw. Oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z chęci zysku, ze z góry powziętym i zaplanowanym zamiarem. Naruszyli swoje podstawowe obowiązki zawodowe jako kierownicy zarządzający profesjonalnymi podmiotami gospodarczymi, wykorzystując ich działalność oraz swoją pozycję do popełnienia przestępstw. Uwadze Sądu nie uszła też wielka wartość faktur VAT będących przedmiotem zarzutów, a tym samym bardzo duża wielkość narażonego na uszczuplenie podatku i szkody Skarbu Państwa. W przypadku oskarżonego A. G. (1) także wielkiej wartości kwota będąca przedmiotem przestępstwa prania brudnych pieniędzy.
\nPowyższe okoliczności świadczą o tym, że wszystkie popełnione przez nich przestępstwa cechuje wysoki stopień winy, a także wysoki stopień ich społecznej szkodliwości.
\nZ drugiej strony Sąd wziął pod uwagę, że oskarżeni są osobami dotychczas niekaranymi, prowadzą ustabilizowany tryb życia, pracują, dopuścili się przestępstw prowadząc równolegle legalną i normalną działalność gospodarczą, w ramach której odprowadzali na rachunki właściwych urzędów skarbowych należności publicznoprawne.
\nZ tych wszystkich powodów, Sąd wymierzył oskarżonemu A. G. (1) za czyn z art. 258§1 k.k. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 277a§1 k.k. w zw. z art. 271a§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. karę 5 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny, za czyn z art. 56§1 k.k.s. w zb. z art. 61§1 k.k.s. w zb. z art. 62§2 k.k.s. karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny, a za czyn polegający na praniu brudnych pieniędzy karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny. Jednocześnie Sąd orzekł wobec oskarżonego A. G. (1) karę łączną 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 200 stawek dziennych grzywny.
\nZ kolei oskarżonemu P. R. (1) Sąd wymierzył za udział w zorganizowanej grupie przestępczej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, za fałszerstwo faktur (art. 277a§1 k.k. w zw. z art. 271a§1 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k.) karę 5 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności i 120 stawek dziennych grzywny, za czyn z art. 56§1 k.k.s. w zb. z art. 61§1 k.k.s. w zb. z art. 62§2 k.k.s. karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności i 120 stawek dziennych grzywny, za pomocnictwo K. M. do oszustwa podatkowego karę 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności i 110 stawek dziennych grzywny, a za pomocnictwo do oszustwa zwykłego karę 1 roku pozbawienia wolności i karę 100 stawek dziennych grzywny.
\nNa podstawie art. 8§2 k.k.s. Sąd stwierdził, że z kar orzeczonych w pkt 17 i 18 wyroku wykonaniu podlegają kara pozbawienia wolności i kara grzywny orzeczone w pkt 17 jako surowsze, a więc kary orzeczone za pomocnictwo do oszustwa podatkowego (a nie do oszustwa zwykłego). Jednocześnie Sąd orzekł wobec oskarżonego P. R. (1) karę łączną 5 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności i karę łączną 150 stawek dziennych grzywny.
\nStwierdzić należy, że kary wymierzone oskarżonym A. G. (1) i P. R. (1) za poszczególne przestępstwa to kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, a więc nie mogą zostać uznane za surowe. Natomiast wymierzając kary łączne, a przede wszystkim karę łączną pozbawienia wolności, Sąd kierował się praktycznie zasadą pełnej absorbcji kar zważając przede wszystkim na bardzo wysokie zagrożenie ustawowe przestępstwa z art. 277a§1 k.k. Zgodnie z treścią tego przepisu, kto dopuszcza się tego przestępstwa podlega karze pozbawienia wolności od lat 5 do 25. Zatem minimalny wymiar kary to 5 lat pozbawienia wolności, a w sprawie nie było przesłanek do nadzwyczajnego złagodzenia kary. Dodatkowo skazanie za przestępstwo z art. 62§2 k.k.s., czy też za przestępstwa popełnione w ramach zorganizowanej grupie przestępczej automatycznie powoduje nadzwyczajne obostrzenie kary, co Sąd musiał uwzględnić wymierzając kary za poszczególne przestępstwa, a tym samym i kary łączne.
\nMając na uwadze czasokres popełnionych przestępstw, wysokość narażenia na uszczuplenie podatku, wartość faktur w zarzutach, Sąd nieznacznie zróżnicował wymiar kary wymierzonej oskarżonemu A. G. (1) i oskarżonemu P. R. (1), na niekorzyść tego pierwszego.
\nSąd ustalił wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 100 zł uznając, że jest to kwota adekwatna do możliwości finansowych i zarobkowych oskarżonego A. G. (1) oraz oskarżonego P. R. (1).
\nW ocenie Sądu, kary wymierzone wszystkim oskarżonym są sprawiedliwe, adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionych przestępstw, spełnią cele kary przede wszystkim prewencyjne i wychowawcze w stosunku do oskarżonych, ale też uświadomią społeczeństwu nieopłacalność popełniania przestępstw i nieuchronność kary.
\nPonieważ oskarżeni A. G. (1) i P. R. (1) byli zatrzymani w sprawie, Sąd na podstawie art. 63§1 k.k. na poczet orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności zaliczył im okres zatrzymania odpowiednio od dnia 28 stycznia 2021 r. godz. 13:20 ( protokół zatrzymania A. G. k. 2356) do dnia 29 stycznia 2021 r. godz. 17:00 ( pokwitowanie odbioru postanowienia o zastosowaniu środka zapobiegawczego k.2323) oraz od dnia 27 stycznia 2021 r. godz. 9:20 do dnia 28 stycznia 2021 r. godz. 15:25 ( protokół zatrzymania P. R. k. 2343), zaokrąglając w górę do pełnego dnia i uznając, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
\nNa podstawie stosownych przepisów, Sąd zasądził wynagrodzenie dla obrońców z urzędu r. pr. M. M. (1) oraz adw. A. K. uwzględniając etap sprawy, na którym zostali ustanowieni oraz ilość terminów rozpraw, w których uczestniczyli. Sąd nie znalazł podstaw do podwyższania wynagrodzenia dla obrońców z urzędu.
\nSąd, na podstawie art. 627 k.p.k., obciążył oskarżonych kosztami postępowania w części na nich przypadających, przy czym, na podstawie art. 624§1 k.p.k., zwolnił oskarżonego A. G. (1) i oskarżonego P. R. (1) od kosztów postępowania związanych z reprezentowaniem ich przez obrońców z urzędu. Na koszty postępowania składają się opłaty sądowe od wymierzonych oskarżonym kar pozbawienia wolności i kar grzywien (zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych), a także koszty za postępowanie przygotowawcze i sądowe: ryczałt za doręczenia pism, dane z KRK, w postępowaniu przygotowawczym dodatkowo koszty tłumacza (1087,94 zł – k.1570, 955,26 zł – k.1608, 152,34 zł – k.1659, 883,55 zł – k. 1766, 91,41 zł – k. 1938, 130,55 zł – k.1943), koszty wynagrodzenia biegłego z zakresu badania pisma (2 871 zł – k.2623), koszty opinii sądowo – psychiatrycznej w odniesieniu do A. G. (1) (k.2536-2537), w postępowaniu przed Sądem nadto koszty stawiennictwa świadków (3 991,36 zł:3=1330,45 zł), koszty opinii pisemnej i ustnej biegłego z zakresu finansów, ekonomii, bankowości i rachunkowości (18 292,93 zł:2=9146,46 zł), którymi zostali obciążeni oskarżeni A. G. (1) i P. R. (1), gdyż to oni wnosili o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego.
\nMając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności i rozważania faktyczne i prawne, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.