korzysta z różnych rodzajów narzędzi i materiałów używanych w wybranych technikach graficznych, b) właściwie korzysta z urządzeń niezbędnych do realizowanych technik graficznych, np. prasy graficznej, ramy drukarskiej;
\n
2)świadomie dobiera techniki i metody pracy do realizowanego projektu;
\n
3)właściwie rozplanowuje pracę, przygotowując projekt, opracowując matrycę i wykonując odbitki;
\n
4)tworzy prace graficzne w wybranych rodzajach druku;
\n
5)dokumentuje i profesjonalnie prezentuje własne dokonania twórcze.
\n
3.
\n
Kreacja z natury i z wyobraźni Uczeń:
\n
1)realistycznie przedstawia bądź kreatywnie przetwarza rzeczywistość, stosując faktury, struktury, odrealniając kształty;
\n
2)stosuje różne rodzaje kompozycji i wykorzystuje je w pracy plastycznej;
\n
3)świadomie analizuje, interpretuje, formułuje i przedstawia pojęcia oraz idee za pomocą środków wyrazu, stosowanych w wybranych technikach grafiki warsztatowej.
\n
SPECJALNOŚĆ: TECHNIKI MALARSKIE Specjalizacja:
\n
TRADYCYJNE TECHNIKI MALARSKIE I POZŁOTNICZE Tradycyjne techniki malarskie i pozłotnicze to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Techniki malarskie. Uczeń poprzez działania warsztatowe i twórcze, zdobywa, poszerza i utrwala wiedzę, a także umiejętności techniczne i technologiczne w zakresie warsztatu malarskiego i pozłotniczego. Ponadto kształtuje postawę świadomego i kreatywnego posługiwania się technikami malarskimi i pozłotniczymi. Po zakończeniu edukacji absolwent jest przygotowany do podjęcia pracy zawodowej oraz do kształcenia się na poziomie akademickim.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Wiadomości z zakresu tradycyjnych technik malarskich i pozłotniczych Uczeń:
\n
1)wymienia i klasyfikuje podstawowe techniki malarskie i pozłotnicze oraz materiały i narzędzia stosowane do odpowiedniej techniki;
\n
2)zna historię rozwoju technik malarskich i pozłotniczych, posługuje się słownictwem z nimi związanym;
\n
3)rozróżnia i definiuje środki wyrazu plastycznego stosowane w tej dziedzinie.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)wykazuje się umiejętnościami warsztatowymi z zakresu tradycyjnych technik malarskich i pozłotniczych w działaniach praktycznych;
\n
2)dobiera odpowiednie narzędzia i materiały do stosowanej techniki i tematu pracy, a także sprawnie i bezpiecznie posługuje się nimi;
\n
3)dostosowuje środki wyrazu plastycznego do użytych w zadaniu technik malarskich i pozłotniczych.
\n
3.
\n
Kreacja w zakresie tradycyjnych technik malarskich i pozłotniczych Uczeń:
\n
1)planuje proces twórczy;
\n
2)wykazuje się myśleniem kreatywnym w określaniu i realizacji zadań.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Wiadomości z zakresu tradycyjnych technik malarskich i pozłotniczych Uczeń:
\n
1)klasyfikuje techniki malarskie: wodne, pastele, olejne oraz pozłotnicze tradycyjne i współczesne; zna historię ich rozwoju;
\n
2)rozumie i definiuje terminy i pojęcia stosowane w technikach malarskich i pozłotniczych;
\n
3)zdobywa wiedzę na temat warsztatu właściwego dla poszczególnych technik malarskich i pozłotniczych;
\n
4)rozróżnia i potrafi zdefiniować techniki rysunkowe wspomagające techniki malarskie: rysunek linearny, walorowy, światłocieniowy, w określonej skali oraz techniki zdobnicze: ryt, punca, grawerunek, odcisk;
\n
5)zna zasady projektowania formy użytkowej;
\n
6)opisuje środki wyrazu plastycznego w technikach malarskich i pozłotniczych;
\n
7)korzysta z różnych źródeł i selekcjonuje pozyskane informacje.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)stosuje w praktyce zdobytą wiedzę i umiejętności warsztatowe z zakresu tradycyjnych technik malarskich i pozłotniczych;
\n
2)dobiera właściwe narzędzia i materiały do stosowanej techniki malarskiej i pozłotniczej, w zależności od tematu realizowanej pracy;
\n
3)stosuje techniki malarskie i pozłotnicze oraz technologie, korzystając z dorobku dawnych mistrzów;
\n
4)stosuje podstawowe środki wyrazu artystycznego, charakterystyczne dla technik malarskich i pozłotniczych;
\n
5)projektuje i realizuje formę użytkową (z uwzględnieniem technik malarskich, zdobniczych i pozłotniczych), wykorzystuje zdobytą wiedzę, doświadczenie i własną inwencję twórczą;
\n
6)wykonuje z natury i wyobraźni szkice rysunkowe oraz malarskie, zdobywając doświadczenie do realizacji tematów w wybranej technice;
\n
7)projektuje i wykonuje lub dobiera oprawę do pracy malarskiej;
\n
8)planuje i realizuje prace malarskie i pozłotnicze z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa oraz całego procesu twórczego: koncepcja, projekt, przygotowanie podłoża, rysunek, ewentualne złocenia, elementy zdobnicze, podmalówka, właściwa warstwa malarska, laserunki, zabezpieczenia oraz odpowiednio dobrana i wykonana oprawa pracy;
\n
9)wykonuje prace malarskie i pozłotnicze z wykorzystaniem technik wodnych, suchej pasteli, tempery, technik olejnych i mieszanych na odpowiednio wybranych i przygotowanych podłożach malarskich;
\n
10)podejmuje odpowiedzialność za wykonanie zadania z zakresu technik malarskich i pozłotniczych, planuje poszczególne działania w czasie.
\n
3.
\n
Kreacja w zakresie tradycyjnych technik malarskich i pozłotniczych Uczeń:
\n
1)w zadaniach z zakresu technik malarskich i pozłotniczych interpretuje naturę oraz kreuje pomysły z wyobraźni;
\n
2)pogłębia, analizuje, uaktualnia i rozwija wiedzę i umiejętności z zakresu technik malarskich i pozłotniczych;
\n
3)wykorzystuje określone techniki, a także podejmuje próby eksperymentowania w tym zakresie;
\n
4)dokonuje oceny wartości artystycznych i estetycznych oraz jakości technicznej prac zrealizowanych w ramach specjalizacji.
\n
Specjalizacja: MURAL Mural to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Techniki malarskie.
\n
Uczeń poprzez działania warsztatowe i twórcze, zdobywa, poszerza i utrwala wiedzę, a także umiejętności techniczne i technologiczne w zakresie warsztatu malarskiego związanego z muralem, czyli malarstwem monumentalnym zarówno artystycznym, dekoracyjnym, reklamowym, jak i społecznym. Ponadto kształtuje postawę świadomego i kreatywnego posługiwania się technikami malarskimi i dekoracyjnymi, zna i stosuje prawo związane z tworzeniem murali w przestrzeni publicznej. Po zakończeniu edukacji absolwent jest przygotowany do podjęcia pracy zawodowej oraz do kształcenia się na poziomie akademickim.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Wiadomości z zakresu technik malarskich Uczeń:
\n
1)wymienia i klasyfikuje podstawowe techniki malarskie i pokrewne oraz materiały i narzędzia stosowane do odpowiedniej techniki;
\n
2)zna historię rozwoju technik malarskich oraz najnowsze techniki i technologie malarskie i dekoracyjne, posługuje się słownictwem z nimi związanym;
\n
3)dostrzega konieczność nieustannego podnoszenia komfortu funkcjonalnego i estetycznego przestrzeni życiowej człowieka;
\n
4)rozróżnia i definiuje środki wyrazu plastycznego stosowane w tej dziedzinie;
\n
5)korzysta z bogactwa dziedzictwa kulturowego.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)planuje proces twórczy;
\n
2)eksperymentuje i poszukuje nowatorskich rozwiązań w zakresie dyscypliny;
\n
3)w swoich projektach wykorzystuje wiedzę i umiejętności z dziedzin, technik i technologii budowlanych i pokrewnych;
\n
4)umiejętnie transformuje idee na język plastyczny, świadomie referuje i ocenia osiągnięte przez siebie rezultaty;
\n
5)wykazuje się myśleniem kreatywnym w określaniu i realizacji zadań.
\n
3.
\n
Kreacja w zakresie przedmiotu Uczeń:
\n
1)obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje;
\n
2)kreuje formę przestrzenną i płaską z wyobraźni;
\n
3)umiejętnie transformuje pojęcia i idee na język plastyczny.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Wiadomości z zakresu technik malarskich Uczeń:
\n
1)klasyfikuje techniki malarskie stosowane zarówno w przestrzeni zamkniętej, jak i otwartej, tradycyjne i współczesne (od tradycyjnego fresku po freskografię czy ekologiczne graffiti);
\n
2)rozróżnia i charakteryzuje materiały oraz technologie stosowane w technikach malarskich na różnych podłożach, w tym: techniki z zastosowaniem farb i lakierów w sprayu czy aerozolu, freskografia, ekologiczne graffiti, wydrapywanie, tagowanie i inne;
\n
3)rozróżnia i definiuje podstawowe pojęcia związane z technikami pokrewnymi - rzemieślniczymi, budowlanymi i innymi;
\n
4)rozumie i dostrzega podstawowe uwarunkowania techniczne i technologiczne związane z pracami na różnych podłożach i przestrzeniach;
\n
5)zna zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym pracę na wysokości, oraz prawa autorskiego i budowlanego w zakresie technik malarskich - muralu;
\n
6)korzysta z różnych źródeł, selekcjonuje pozyskane informacje.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)planuje pracę, dzieląc ją na część projektową i wykonawczą, zarówno indywidualnie, jak i w zespole realizacyjnym;
\n
2)dobiera właściwe materiały i technologie do wykonywanego zadania, w tym także niezbędne do realizacji w różnorodnych warunkach zewnętrznych;
\n
3)świadomie posługuje się środkami wyrazu artystycznego (kompozycja, światło, kolor, forma, faktura, znak, litera itp.) i technicznego (związanego min. z miejscem, podłożem);
\n
4)wyszukuje i trafnie stosuje techniki malarstwa wielkoformatowego zewnętrznego, w tym skutecznie stosuje metody powiększania projektów (odwzorowywania w odpowiedniej skali) czy stosowania szablonów, tagowania, wydrapywania;
\n
5)planuje i realizuje prace malarskie - murale z uwzględnieniem całego procesu twórczego i technicznego: koncepcja, projekt, przygotowanie podłoża, rysunek, podłoże, właściwa warstwa malarska, zabezpieczenia;
\n
6)organizuje stanowisko pracy, prawidłowo dobierając narzędzia, materiały i technologie, a także środki ochrony osobistej: a) bezpiecznie korzysta z różnych rodzajów narzędzi i urządzeń do prac malarskich i pokrewnych: rzemieślniczych i budowlanych, b) stosuje odpowiednie metody i techniki pracy do osiągnięcia zamierzonych efektów, c) podczas pracy z materiałami, przyrządami i urządzeniami technicznymi wymagającymi szczególnego bezpieczeństwa stosuje zasady i przepisy związane z nimi;
\n
7)w pracach projektowych i realizacyjnych stosuje zasady prawa regulujące tworzenie malarstwa w zarówno w przestrzeniach publicznych, jak i innych;
\n
8)w oparciu o obowiązujące normy tworzy specjalistyczną dokumentację i prezentację swoich projektów;
\n
9)sprawnie i bezpiecznie posługuje się zarówno materiałami i narzędziami malarskimi i pomocniczymi, jak i technicznymi wykorzystywanymi w pracach malarskich - muralu;
\n
10)umiejętnie dokumentuje i prezentuje własne dokonania twórcze, wykorzystując warsztat tradycyjny i nowoczesne technologie.
\n
3.
\n
Kreacja z natury i z wyobraźni Uczeń:
\n
1)myśli i działa kreatywnie, tworząc proste projekty malarskie w przestrzeni publicznej;
\n
2)samodzielnie inicjuje i koordynuje nowe zamierzenia oraz świadomie i skutecznie realizuje powierzone zadania;
\n
3)współpracuje z zespołem realizacyjnym zarówno artystycznym, jak i technicznym w kreowaniu przestrzeni publicznej;
\n
4)podejmuje działania niekonwencjonalne, takie jak łączenie różnych technik i materiałów, oraz eksperymentuje;
\n
5)w swoich projektach czerpie różnorodne inspiracje, także z dorobku innych kultur;
\n
6)w twórczy sposób wykorzystuje wiedzę i zdobyte umiejętności;
\n
7)dokonuje oceny wartości artystycznych i estetycznych oraz jakości technicznej prac zrealizowanych w ramach specjalizacji;
\n
8)dokonuje ewaluacji swoich osiągnięć.
\n
Specjalizacja: WITRAŻ Witraż to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Techniki malarskie.
\n
Uczeń zdobywa na zajęciach wiedzę i umiejętności z zakresu podstaw witrażownictwa, głównie poprzez działania praktyczne. Poznaje wybrane technologie, rozwija wyobraźnię twórczą i wrażliwość na formę. Umiejętności zdobyte w ramach przedmiotu są kluczowymi kompetencjami w kształceniu zawodowym witrażysty. Absolwent jest przygotowany do podjęcia pracy oraz do kształcenia się na poziomie akademickim.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Wiadomości z zakresu witrażu Uczeń:
\n
1)rozpoznaje podstawowe materiały i techniki witrażownicze;
\n
2)posługuje się słownictwem związanym z technikami, materiałami i środkami artystycznymi w tej dziedzinie;
\n
3)właściwie dobiera i stosuje narzędzia witrażownicze.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)projektuje i realizuje formę płaską i przestrzenną w poznanej technice witrażowej;
\n
2)organizuje warsztat pracy i tworzy w nim projekt;
\n
3)wykorzystuje różne techniki, technologie, materiały szklarskie i witrażownicze oraz łączy je;
\n
4)właściwie dobiera technikę do koncepcji pracy.
\n
3.
\n
Kreacja z natury i wyobraźni Uczeń:
\n
1)obserwuje naturę i twórczo ją interpretuje;
\n
2)kreuje formę przestrzenną i płaską z wyobraźni;
\n
3)umiejętnie transformuje pojęcia i idee na język plastyczny.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Wiadomości z zakresu witrażownictwa Uczeń:
\n
1)definiuje, rozróżnia i stosuje podstawowe terminy, pojęcia i środki wyrazu plastycznego z dziedziny witrażu: a) kompozycja, bryła, faktura, kolor, b) przenikanie i odbijanie światła;
\n
2)charakteryzuje najważniejsze zagadnienia z zakresu historii witrażu;
\n
3)określa właściwości podstawowych materiałów i surowców stosowanych w technikach witrażowniczych;
\n
4)rozróżnia i definiuje podstawowe technologie obróbki oraz zdobienia szkła płaskiego: matowanie, szlifowanie, malowanie na zimno i na gorąco, składanie witrażu w technikach klasycznych i współczesnych;
\n
5)identyfikuje i charakteryzuje narzędzia i urządzenia stosowane w obróbce szkła; planuje etapy procesu technologicznego właściwe dla danego materiału.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)organizuje warsztat pracy, prawidłowo dobierając narzędzia, materiały i technologie, a także środki ochrony osobistej: a) bezpiecznie korzysta z różnych rodzajów narzędzi i urządzeń do obróbki i zdobienia szkła, b) stosuje odpowiednie metody i techniki pracy do osiągnięcia zamierzonych efektów, c) podczas pracy z materiałami wymagającymi ochrony ciała stosuje: fartuchy ochronne, rękawice, maski, okulary i słuchawki;
\n
2)świadomie planuje pracę, dzieląc ją na etapy: projektowanie, modelowanie, ewentualnie realizacja i ekspozycja;
\n
3)świadomie i właściwie dobiera środki wyrazu artystycznego do koncepcji pracy;
\n
4)tworzy prace przestrzenne i płaskie: monochromatyczne i wielobarwne;
\n
5)kreatywnie rozwiązuje zadanie projektowe oraz stosuje odpowiednią technikę do jego realizacji;
\n
6)dokumentuje i profesjonalnie prezentuje własne dokonania twórcze;
\n
7)wykonuje dokumentację powykonawczą oraz archiwizuje swoją pracę, wykorzystując tradycyjne i nowe technologie.
\n
3.
\n
Kreacja z natury i z wyobraźni Uczeń:
\n
1)wykonuje prace inspirowane naturą;
\n
2)podejmuje ćwiczenia z wyobraźni: a) projektuje formy unikatowe, b) projektuje formy użytkowe;
\n
3)przedstawia, formułuje i interpretuje pojęcia i idee za pomocą formy przestrzennej i płaskiej;
\n
4)podejmuje działania niekonwencjonalne, takie jak: mieszanie technik, łączenie różnych materiałów, eksperymentowanie;
\n
5)analizuje i ocenia wartości artystyczne, estetyczne oraz techniczne dzieł z dziedziny współczesnego oraz historycznego witrażu;
\n
6)krytycznie ocenia pracę oraz dokonuje ewaluacji własnych osiągnięć artystycznych.
\n
SPECJALNOŚĆ: TECHNIKI RENOWACYJNE Specjalizacja: RENOWACJA ELEMENTÓW ARCHITEKTURY Renowacja elementów architektury to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Techniki renowacyjne. Kształcenie umiejętności warsztatowych w tym zakresie jest istotne dla zachowania dziedzictwa kulturowego i przyjmowania za nie odpowiedzialności.
\n
Uczeń, w procesie nauczania, zdobywa kwalifikacje jako specjalista z ogólnoplastycznym wykształceniem. Absolwent wykazuje się wiedzą i umiejętnościami niezbędnymi do wykonywania zadań z zakresu renowacji elementów architektury (samodzielnie i w zespole). Po zakończeniu edukacji uczeń jest zdolny do podjęcia pracy zawodowej oraz do kontynuacji nauki na poziomie akademickim.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Wiadomości z zakresu renowacji elementów architektury Uczeń:
\n
1)charakteryzuje podstawowe techniki, materiały i narzędzia z zakresu renowacji elementów architektury;
\n
2)rozpoznaje podstawowe style historyczne w architekturze;
\n
3)posługuje się słownictwem związanym z technikami i technologią renowacji architektury.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)organizuje warsztat pracy, planuje i przeprowadza proces renowacji zgodnie z etyką zawodową, indywidualnie i w zespole;
\n
2)świadomie wykorzystuje techniki, materiały i narzędzia;
\n
3)dokonuje oceny wartości technicznej elementu architektury.
\n
3.
\n
Kreacja w zakresie restauracji Uczeń:
\n
1)dokonuje analizy działania i wykazuje się kreatywnością w rozwiązywaniu podstawowych problemów w procesie renowacji;
\n
2)jest świadomy wartości substancji zabytkowej i jej ochrony.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Wiadomości z zakresu renowacji elementów architektury Uczeń:
\n
1)identyfikuje podstawowe style historyczne w architekturze;
\n
2)rozróżnia detale i elementy architektoniczne;
\n
3)zna podstawowe zagadnienia z teorii konserwacji, z uwzględnieniem zasad etycznych;
\n
4)rozpoznaje i charakteryzuje podstawowe materiały stosowane w technikach kamieniarskich i sztukatorskich oraz materiały konserwatorskie i restauratorskie;
\n
5)rozróżnia i charakteryzuje podstawowe narzędzia i urządzenia stosowane w technikach kamieniarskich i sztukatorskich oraz w pracach restauratorskich;
\n
6)opisuje normy i standardy obowiązujące w dokumentacji konserwatorskiej;
\n
7)rozróżnia techniki i technologie stosowane w technikach kamieniarskich i sztukatorskich oraz w pracach restauratorskich;
\n
8)rozróżnia typy i przyczyny zniszczeń w zabytkowej architekturze.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)poprawnie posługuje się słownictwem związanym z głównymi technikami kamieniarskimi, sztukatorskimi i restauracyjnymi;
\n
2)wykorzystuje zdobytą wiedzę do opisywania, analizowania, klasyfikowania, datowania obiektów, a także do opisywania problemów konserwatorskich;
\n
3)stosuje tradycyjne i współczesne techniki i technologie, zgodnie ze zdiagnozowanymi w obiekcie problemami konserwatorskimi;
\n
4)dobiera właściwe technologie, materiały i techniki ich obróbki do wykonania renowacji elementów architektury, przewidując skutek ich zastosowania;
\n
5)bezpiecznie i sprawnie posługuje się narzędziami, przyrządami i urządzeniami stosowanymi podczas realizacji pracy;
\n
6)poprawnie posługuje się dokumentacją techniczną i konserwatorską oraz potrafi ją analizować;
\n
7)dokumentuje swoje dokonania i potrafi je zaprezentować.
\n
3.
\n
Kreacja w zakresie restauracji Uczeń:
\n
1)pozyskuje, selekcjonuje i poddaje krytycznej ocenie informacje z zakresu konserwacji oraz potrafi je wykorzystać w praktyce restauratorskiej;
\n
2)wykazuje się kreatywnością w rozwiązywaniu podstawowych problemów zawodowych;
\n
3)analizuje przebieg pracy i weryfikuje ewentualne zmiany, uzasadniając swoje decyzje;
\n
4)promuje w środowisku, przez własne działania, właściwe wzorce postępowania w zakresie ochrony i renowacji zabytków, przestrzega zasad etyki konserwatorskiej. Specjalizacja:
\n
RENOWACJA MEBLI I WYROBÓW SNYCERSKICH Renowacja mebli i wyrobów snycerskich to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Techniki renowacyjne. Kształcenie unikatowych umiejętności warsztatowych w tej specjalności jest istotne dla zachowania dziedzictwa kulturowego i przyjmowania za nie odpowiedzialności. Celem nauczania jest przygotowanie wykwalifikowanych specjalistów z ogólnoplastycznym wykształceniem i uwrażliwieniem na etykę zawodową. Absolwent jest przygotowany do podjęcia pracy zawodowej oraz do kontynuacji nauki na poziomie akademickim.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Wiadomości z zakresu technik renowacyjnych - renowacji mebli i wyrobów snycerskich Uczeń:
\n
1)rozpoznaje podstawowe materiały, techniki i narzędzia z zakresu renowacji mebli i wyrobów snycerskich;
\n
2)rozpoznaje podstawowe style historyczne w meblarstwie i snycerstwie;
\n
3)posługuje się słownictwem związanym z technikami i technologią.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)organizuje warsztat pracy;
\n
2)planuje i przeprowadza proces renowacji zgodnie z etyką zawodową;
\n
3)świadomie wykorzystuje techniki, materiały i narzędzia;
\n
4)dokonuje oceny wartości artystycznej wyrobów meblarskich i snycerskich.
\n
3.
\n
Kreacja w zakresie restauracji Uczeń:
\n
1)dokonuje analizy problemu renowacyjnego i wykazuje się kreatywnością w jego rozwiązywaniu;
\n
2)jest świadomy wartości substancji zabytkowej i jej ochrony.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Wiadomości z zakresu technik renowacyjnych - renowacji mebli i wyrobów snycerskich Uczeń:
\n
1)rozpoznaje podstawowe style historyczne w meblarstwie i przypisuje wyrób snycerski do właściwej epoki;
\n
2)rozróżnia elementy różnorodnych mebli;
\n
3)zna podstawowe zagadnienia teorii konserwacji mebli i wyrobów snycerskich;
\n
4)rozpoznaje i charakteryzuje podstawowe materiały stosowane w meblarstwie oraz materiały konserwatorskie i restauratorskie;
\n
5)rozróżnia podstawowe narzędzia i urządzenia stosowane w meblarstwie, snycerstwie i w pracach restauratorskich;
\n
6)poznaje normy i standardy obowiązujące w dokumentacji konserwatorskiej;
\n
7)rozróżnia techniki i technologie stosowane w meblarstwie, snycerstwie i w pracach restauratorskich;
\n
8)rozróżnia rodzaje zniszczeń i diagnozuje ich przyczyny w meblach i wyrobach snycerskich;
\n
9)rozpoznaje podstawowe zagrożenia związane z zawodem.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)poprawnie posługuje się słownictwem związanym z meblarstwem, snycerstwem i renowacją;
\n
2)wykorzystuje zdobytą wiedzę do opisywania, analizowania, klasyfikowania, datowania obiektów, a także do opisywania problemów konserwatorskich;
\n
3)stosuje tradycyjne i współczesne techniki i technologie, zgodnie ze zdiagnozowanymi w obiekcie problemami konserwatorskimi;
\n
4)dobiera właściwe technologie i materiały do odpowiedniego rodzaju renowacji mebli i wyrobów snycerskich; stosuje właściwe techniki obróbki, przewidując skutek ich zastosowania;
\n
5)bezpiecznie i sprawnie posługuje się narzędziami, przyrządami i urządzeniami stosowanymi podczas pracy;
\n
6)poprawnie analizuje, sporządza i odpowiednio posługuje się dokumentacją techniczną oraz konserwatorską;
\n
7)dokumentuje wyniki swojej pracy i odpowiednio je prezentuje;
\n
8)przestrzega zasad etyki konserwatorskiej.
\n
3.
\n
Kreacja w zakresie restauracji Uczeń:
\n
1)pozyskuje, selekcjonuje i poddaje krytycznej ocenie informacje z zakresu konserwacji oraz potrafi je wykorzystać w praktyce restauratorskiej;
\n
2)wykazuje się kreatywnością w rozwiązywaniu nietypowych problemów zawodowych;
\n
3)analizuje przebieg pracy i weryfikuje ewentualne zmiany, uzasadniając swoje decyzje;
\n
4)promuje w środowisku, przez własne działania, właściwe wzorce postępowania w zakresie ochrony i renowacji zabytków.
\n
SPECJALNOŚĆ: TECHNIKI SCENOGRAFICZNE Specjalizacja: CHARAKTERYZACJA I WIZAŻ Charakteryzacja i wizaż to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie:
\n
Techniki scenograficzne, występująca wcześniej pod nazwą: Charakteryzacja i stylizacja.
\n
Uczeń zdobywa wiedzę i umiejętności z zakresu charakteryzacji z makijażem oraz perukarstwa i fryzjerstwa. Kształcenie w tej dyscyplinie przygotowuje ucznia do podjęcia pracy przede wszystkim w teatrze, operze, telewizji oraz instytucjach przygotowujących do występów scenicznych. Absolwent może także podjąć dalszą edukację na poziomie akademickim.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Wiadomości z zakresu charakteryzacji i wizażu Uczeń rozróżnia i charakteryzuje podstawowe materiały oraz narzędzia, techniki i technologie charakteryzatorskie. W sposób właściwy wykorzystuje je we własnych projektach.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe w zakresie charakteryzacji Uczeń:
\n
1)wykonuje pełną charakteryzację, organizuje warsztat pracy i planuje proces realizacji;
\n
2)łączy i wykorzystuje różne techniki i materiały;
\n
3)dobiera odpowiednie środki do koncepcji charakteryzacji.
\n
3.
\n
Kreacja postaci Uczeń:
\n
1)tworzy i czyta projekt realizacyjny oraz umiejętnie dobiera środki wyrazu artystycznego właściwe do jego realizacji;
\n
2)wykazuje kreatywność w rozwiązywaniu problemów zawodowych.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Wiadomości z zakresu charakteryzacji i wizażu Uczeń:
\n
1)rozróżnia, identyfikuje i charakteryzuje rodzaje makijażu, fryzur i kanonów estetyki: antyku, średniowiecza, renesansu, baroku, rokoka, klasycyzmu, romantyzmu, XIX i XX wieku; charakteryzuje makijaże typowe dla wybranych grup etnicznych (np.: makijaż gejszy, makijaż hinduski oraz wybrane teatralne charakteryzacje historyczne, np. commedia dell'arte);
\n
2)wyszukuje, rozpoznaje i charakteryzuje najnowsze trendy w makijażu;
\n
3)objaśnia rolę kolorystyki w charakteryzacji i makijażu oraz we fryzurze i w zaroście;
\n
4)identyfikuje podstawowe techniki, technologie i środki charakteryzatorskie, rozróżnia materiały i narzędzia, zna ich zastosowanie i przeznaczenie.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe w zakresie charakteryzacji Uczeń:
\n
1)sprawnie i bezpiecznie posługuje się narzędziami i środkami charakteryzatorskimi, w tym podstawowymi narzędziami perukarskimi i fryzjerskimi;
\n
2)wykonuje pełną charakteryzację z fryzurą, również z użyciem peruk i elementów perukarskich, typu zarosty, tresy, rzęsy według projektu własnego lub zleconego do realizacji;
\n
3)wykonuje makijaże historyczne i współczesne;
\n
4)dobiera i wykonuje makijaże estradowe, np. na pokaz mody;
\n
5)dobiera i wykonuje makijaż poprawiający niedoskonałości proporcji twarzy;
\n
6)konsekwentnie stosuje kolorystykę w charakteryzacji, makijażu, we fryzurze i w zaroście;
\n
7)podczas realizacji projektu dobiera właściwe techniki i środki charakteryzatorskie, uwzględniając końcowy efekt, miejsce realizacji i przeznaczanie;
\n
8)planuje swoją pracę, dzieląc ją na etapy projektu i realizacji;
\n
9)efektywnie współpracuje z zespołem;
\n
10)dokumentuje swoje osiągnięcia i potrafi je prezentować.
\n
3.
\n
Kreacja postaci Uczeń:
\n
1)tworzy charakteryzacje na podstawie scenariusza;
\n
2)dostosowuje i wykorzystuje środki charakteryzatorskie do realizacji postaci, uwzględniając jej cechy np. charakter, pozycje społeczną, ekonomiczną, wykonywany zawód, stan zdrowia, stan emocjonalny, czas i miejsce;
\n
3)kreuje wizerunek makijażem, akcentując osobowość postaci w zależności od okoliczności, np. makijaż ślubny;
\n
4)świadomie wykorzystuje i interpretuje wiedzę historyczną we współczesnych realizacjach, takich jak: stylizacja makijażu i fryzury;
\n
5)znajduje inspiracje w różnych dziedzinach sztuki i twórczo je wykorzystuje.
\n
Specjalizacja: MODELATORSTWO I DEKORATORSTWO Modelatorstwo i dekoratorstwo to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Techniki scenograficzne. W trakcie nauki uczeń zdobywa wiedzę i umiejętności z podstaw technik scenograficznych i dekoratorstwa. Uczeń, przez działania warsztatowe i twórcze, rozwija przede wszystkim wyobraźnię przestrzenną, umiejętności manualne i wrażliwość na formę przestrzenną. Dzięki zdobytym umiejętnościom potrafi zbudować elementy scenografii i dekoracji. Po zakończeniu edukacji absolwent jest przygotowany do pracy zawodowej oraz do kształcenia się na poziomie akademickim.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Wiadomości z zakresu modelatorstwa i dekoratorstwa Uczeń:
\n
1)poznaje podstawowe techniki, technologie, materiały oraz formy modelatorskie i dekoratorskie stosowane w teatrze, filmie, telewizji, reklamie i sztuce;
\n
2)określa środki wyrazu artystycznego, charakterystyczne dla scenografii, w tym dla modelatorstwa i dekoratorstwa.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)wykonuje elementy scenografii w zakresie modelatorstwa i dekoracji;
\n
2)sprawnie posługuje się podstawowymi technikami modelatorskimi i dekoratorskimi;
\n
3)stosuje sposoby i zasady modelowania, dekorowania, łączenia oraz plastycznego wykończenia.
\n
3.
\n
Kreacja w zakresie scenografii Uczeń:
\n
1)wykonuje i kreuje podstawowe elementy modelatorskie i dekoratorskie scenografii;
\n
2)umiejętnie dobiera środki wyrazu artystycznego charakterystyczne dla tej dziedziny;
\n
3)jest kreatywny w rozwiązywaniu problemów i zagadnień związanych z przedmiotem.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Wiadomości z zakresu modelatorstwa i dekoratorstwa Uczeń:
\n
1)definiuje, rozróżnia i stosuje podstawowe terminy i pojęcia z zakresu technik i technologii w modelatorstwie i dekoratorstwie (np.: modelowanie, kopia, imitacja, atrapa, makieta, rekwizyt, konstrukcja, barwa, światło, ruch, skala, odległość i perspektywa, przestrzeń sceniczna);
\n
2)rozróżnia i charakteryzuje techniki i technologie potrzebne do wykonywania zadań;
\n
3)rozróżnia i charakteryzuje style i kierunki historyczne w dekoratorstwie oraz najistotniejsze zjawiska w historii technik scenograficznych;
\n
4)rozróżnia i charakteryzuje materiały i tworzywa stosowane w modelatorstwie i dekoratorstwie;
\n
5)rozróżnia przybory i narzędzia; określa ich zastosowanie (np.: wiercenie, cięcie, szlif).
\n
2.
\n
Wykonanie elementów scenograficznych Uczeń:
\n
1)organizuje warsztat pracy, dobierając właściwe narzędzia, materiały i technologie, oraz środki ochrony osobistej: a) obsługuje i bezpiecznie korzysta z różnych rodzajów narzędzi, przyrządów do wykonania elementów modelatorskich i dekoratorskich, b) stosuje odpowiednie metody i zasady modelowania i dekorowania, łączenia oraz plastycznego wykończenia elementów scenografii, c) podczas pracy z materiałami wymagającymi ochrony ciała stosuje odzież ochronną, rękawice, maski, okulary;
\n
2)planuje swoją pracę, dzieląc ją na etapy: projekt, realizacja, prezentacja;
\n
3)wykonuje prace modelatorskie w oparciu o własne i zlecone projekty;
\n
4)tworzy elementy scenografii i dekoracji, np. rekwizyty, modele, atrapy, makiety, obiekty;
\n
5)dokumentuje i konfrontuje własne pomysły, poglądy i dokonania twórcze, posługując się językiem plastycznym;
\n
6)dokonuje archiwizacji ikonograficznej i merytorycznej realizowanych projektów.
\n
3.
\n
Kreacja w zakresie scenografii Uczeń:
\n
1)samodzielnie analizuje i rozwiązuje zagadnienia związane z realizacją projektu scenograficznego;
\n
2)dobiera środki wyrazu artystycznego do koncepcji pracy;
\n
3)łączy działania modelatorskie i dekoratorskie z innymi dyscyplinami twórczymi, np. z rysunkiem i malarstwem, rzeźbą;
\n
4)podejmuje działania niekonwencjonalne, takie jak: korzystanie w modelatorstwie z multimediów oraz doświadczeń innych dyscyplin i dziedzin. Specjalizacja: STYLIZACJA KOSTIUMU I KREACJA WIZERUNKU Stylizacja kostiumu i kreacja wizerunku to jedna ze specjalizacji specjalności artystycznej o nazwie: Techniki scenograficzne. Uczeń zdobywa wiedzę i umiejętności z zakresu projektowania i wykonania kostiumu scenicznego oraz kreacji wizerunku. Po zakończeniu edukacji jest przygotowany do podjęcia pracy w teatrze, operze, telewizji oraz instytucjach przygotowujących do występów scenicznych. Absolwent może także podjąć dalszą edukację na poziomie akademickim.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Wiadomości z zakresu stylizacji kostiumu i kreacji wizerunku Uczeń zdobywa wiedzę na temat kostiumów scenicznych - dawnych i współczesnych.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)wykonuje pełną stylizację postaci z gotowych elementów kostiumu i dodatków;
\n
2)organizuje i planuje proces realizacji.
\n
3.
\n
Kreacja postaci Uczeń:
\n
1)czyta i tworzy projekt;
\n
2)umiejętnie dobiera środki wyrazu artystycznego odpowiednie do jego realizacji;
\n
3)wykazuje kreatywność w rozwiązywaniu problemów zawodowych.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Wiadomości z zakresu stylizacji kostiumu i kreacji wizerunku Uczeń:
\n
1)rozróżnia i charakteryzuje kanony estetyki w antyku, średniowieczu, renesansie, baroku, rokoko, klasycyzmie, romantyzmie, XIX i XX wieku, rozróżnia i identyfikuje ubiory charakterystyczne dla poszczególnych okresów;
\n
2)wyszukuje, rozpoznaje i charakteryzuje najnowsze trendy w modzie;
\n
3)potrafi określić proporcje sylwetki człowieka;
\n
4)rozróżnia i identyfikuje środki wyrazu artystycznego, niezbędne w projektowaniu i tworzeniu kostiumów;
\n
5)określa znaczenie koloru, fasonu, dodatków dla tworzenia wizerunku.
\n
2.
\n
Działania warsztatowe Uczeń:
\n
1)realizuje projekt, świadomie posługując się środkami wyrazu artystycznego, stosuje zasadę spójności formy i treści;
\n
2)stylizuje postać, uwzględniając jej najważniejsze cechy charakteru, pozycji społecznej, ekonomicznej, wykonywanego zawodu, wieku, dla potrzeb teatru, filmu, reklamy (w tym kampanii wyborczej, społecznej, edukacyjnej), z uwzględnieniem czasu i miejsca akcji;
\n
3)dobiera kostium, uwzględniając korektę niedoskonałości proporcji sylwetki;
\n
4)dobiera właściwe środki wyrazu artystycznego do realizacji projektu, ustala jego miejsce realizacji i przeznaczanie oraz przewiduje efekt końcowy;
\n
5)konsekwentnie stosuje kolorystykę w stylizacji postaci;
\n
6)planuje swoją pracę, dzieląc ją na etapy projektu i realizacji;
\n
7)efektywnie współpracuje z zespołem realizacyjnym;
\n
8)dokonuje archiwizacji ikonograficznej i merytorycznej realizowanych projektów.
\n
3.
\n
Kreacja postaci Uczeń:
\n
1)tworzy projekt postaci na podstawie scenariusza;
\n
2)kreuje wizerunek dla prywatnych celów, akcentując osobowość postaci stosownie do konkretnej okoliczności, np. stylizacja ślubna;
\n
3)świadomie wykorzystuje i interpretuje wiedzę historyczną we współczesnych realizacjach, stylizacja ubioru, makijażu i fryzury;
\n
4)eksperymentuje z materiałami, kolorem, teksturą i formą;
\n
5)inspiruje się różnymi dziedzinami sztuki i twórczo je wykorzystuje.
\n
WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE PLASTYK Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).
\n
Szkoła powinna zapewniać narzędzia oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych we wszystkich prowadzonych specjalnościach i specjalizacjach z uwzględnieniem poszczególnych etapów kształcenia.
\n
Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pracownie do prowadzenia zajęć specjalizacyjnych wyposażone w odpowiedni sprzęt, a także pomieszczenia do innych zajęć wynikających z tygodniowego lub semestralnego rozkładu zajęć.
\n
W szkole powinna znajdować się biblioteka zawierająca materiały niezbędne do realizacji podstawy programowej i programów nauczania (książki, nagrania i prasa specjalistyczna).
\n
Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w liceum sztuk plastycznych wynosi 65 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia); w policealnej szkole plastycznej wynosi 1110 godzin (w ujęciu semestralnym w cyklu kształcenia).
\n
Załącznik nr 3 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie aktor cyrkowy EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W SZKOLE SZTUKI CYRKOWEJ Uczeń:
\n
1)twórczo realizuje podjęte wyzwania artystyczne;
\n
2)wykazuje wysoką sprawność fizyczną i psychomotoryczną;
\n
3)wierzy w siebie, jest świadomy swoich możliwości, dąży do samorealizacji;
\n
4)zna zasady posługiwania się różnymi rekwizytami i przyborami;
\n
5)przyjmuje odpowiedzialną postawę za zdrowie i bezpieczeństwo własne oraz współpartnerów;
\n
6)jest odporny na stres i przygotowany do pracy w trudnych i zmiennych warunkach;
\n
7)udziela pomocy innym uczniom i odnosi się z szacunkiem do nestorów sztuki cyrkowej.
\n
OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE AKROBATYKA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobycie wiedzy z zakresu akrobatyki Uczeń:
\n
1)zna terminologię z zakresu akrobatyki;
\n
2)rozumie i stosuje zasady bezpiecznego wykonywania ćwiczeń akrobatycznych;
\n
3)wykorzystuje w praktyce typowe oraz nietypowe przyrządy i rekwizyty.
\n
2.
\n
Rozwijanie zdolności psychomotorycznych Uczeń:
\n
1)rozwija zdolności kondycyjne i koordynacyjne oraz gibkość;
\n
2)kształtuje pamięć i wyobraźnię ruchową;
\n
3)stopniuje skalę trudności w skokach akrobatycznych;
\n
4)wykonuje elementy akrobatyczne indywidualnie i zespołowo.
\n
3.
\n
Przygotowanie do prezentowania pokazów artystycznych Uczeń jest przygotowany do prezentowania umiejętności w zakresie akrobatyki podczas pokazu sztuki cyrkowej.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobycie wiedzy z zakresu akrobatyki Uczeń:
\n
1)zna terminologię stosowaną w akrobatyce;
\n
2)potrafi ocenić swoje możliwości, uwzględniając warunki i przestrzeń, w jakiej działa;
\n
3)świadomie korzysta z przyrządów i rekwizytów;
\n
4)stosuje zasady bezpiecznego wykonywania ćwiczeń akrobatycznych.
\n
2.
\n
Rozwijanie zdolności psychomotorycznych Uczeń:
\n
1)posiada wysoki poziom zdolności motorycznych;
\n
2)dobiera ćwiczenia kształtujące i doskonalące określone zdolności psychomotoryczne;
\n
3)łączy pojedyncze elementy w układy skoków akrobatycznych;
\n
4)posiada lekkość i sprężystość mchów oraz wysoką sprawność psychofizyczną;
\n
5)tworzy układy akrobatyczne solowe i zespołowe, stosując ćwiczenia: dynamiczne, statyczne, siłowe i gibkościowe;
\n
6)wzbogaca ewolucje akrobatyczne elementami innych technik cyrkowych.
\n
3.
\n
Przygotowanie do prezentowania pokazów artystycznych Uczeń:
\n
1)łączy pojedyncze elementy w układy ćwiczeń z jednoczesnym wykorzystaniem innych technik cyrkowych;
\n
2)wykonuje pokazy ekwilibrystyczne solowe i zespołowe.
\n
EKWILIBRYSTYKA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobycie wiedzy z zakresu technik i zasad stosowanych w ekwilibrystyce Uczeń:
\n
1)przyswaja wiedzę i rozumie zasady bezpiecznego korzystania z przyrządów i rekwizytów ekwilibrystycznych;
\n
2)zna zasady samoasekuracji i asekuracji;
\n
3)zdobywa wiedzę na temat zasad stosowania różnych technik.
\n
2.
\n
Rozwijanie koordynacji mchowej Uczeń rozwija i doskonali: rytmizację mchu, równowagę, czas reakcji, orientację ruchowo-przestrzenną, zdolność łączenia mchu, zdolność różnicowania mchu, zdolność dostosowywania mchu.
\n
3.
\n
Przygotowanie do prezentowania pokazów ekwilibrystycznych Uczeń:
\n
1)potrafi łączyć poznane ćwiczenia z różnych technik cyrkowych w układy ekwilibrystyczne;
\n
2)rozwija samodzielność, systematyczność i odpowiedzialność za siebie i partnerów;
\n
3)nabywa umiejętności pracy indywidualnej i zespołowej.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobycie wiedzy z zakresu technik i zasad stosowanych w ekwilibrystyce Uczeń:
\n
1)stosuje prawidłową terminologię z zakresu ćwiczeń, przyrządów, przyborów i rekwizytów ekwilibrystycznych;
\n
2)przestrzega zasad samoasekuracji i asekuracji;
\n
3)analizuje poszczególne fazy ruchu w ćwiczeniach ekwilibrystycznych;
\n
4)dobiera właściwą technikę ćwiczeń do poszczególnych przyrządów, przyborów i rekwizytów.
\n
2.
\n
Rozwijanie koordynacji ruchowej Uczeń:
\n
1)realizuje ćwiczenia rozwijające i doskonalące koordynację ruchową;
\n
2)wykonuje ćwiczenia gimnastyczne przy jednoczesnym utrzymywaniu równowagi na różnych przyrządach i rekwizytach;
\n
3)stosuje zasady dokładności i precyzji ruchu.
\n
3.
\n
Przygotowanie do prezentowania pokazów artystycznych Uczeń:
\n
1)łączy pojedyncze elementy w układy ćwiczeń z jednoczesnym wykorzystaniem innych technik cyrkowych;
\n
2)wykonuje pokazy ekwilibrystyczne solowe i zespołowe.
\n
ELEMENTY GRY AKTORSKIEJ CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu gry aktorskiej Uczeń zna i rozumie podstawowe zasady ekspresji aktorskiej i formy wyrazu artystycznego.
\n
2.
\n
Opanowanie i doskonalenie umiejętności kreacyjnych na scenie Uczeń zdobywa umiejętności zaprezentowania siebie, potrafi je wykorzystać w praktyce, również we współpracy w zespole.
\n
3.
\n
Rozwijanie kreatywności oraz wrażliwości artystycznej i emocjonalnej Uczeń potrafi stworzyć i przekazać wybrane treści w działaniach scenicznych, kreować różne postacie i zróżnicowane stany emocjonalne.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu gry aktorskiej Uczeń:
\n
1)zna elementy i podstawowe techniki gry aktorskiej;
\n
2)buduje wiarygodną postać sceniczną;
\n
3)kontroluje stany emocjonalne;
\n
4)aktywnie współdziała w zespole;
\n
5)umiejętnie posługuje się skoordynowanym ruchem i gestem;
\n
6)zachowuje wewnętrzny rytm i harmonię ruchu w działaniach scenicznych;
\n
7)swobodnie posługuje się różnymi środkami wyrazu aktorskiego, jak: mimika, słowo, ruch czy gest.
\n
2.
\n
Opanowanie i doskonalenie umiejętności kreacyjnych na scenie Uczeń:
\n
1)samodzielnie tworzy krótkie etiudy aktorskie;
\n
2)wykorzystuje techniki aktorskie do wywołania zamierzonych reakcji publiczności;
\n
3)analizuje swoje działania z perspektywy widza;
\n
4)wchodzi w interakcję z widzem.
\n
3.
\n
Rozwijanie kreatywności oraz wrażliwości artystycznej i emocjonalnej Uczeń:
\n
1)wykonuje działania sceniczne w sposób kreatywny;
\n
2)jest otwarty na partnera - aktora i na przestrzeń sceniczną;
\n
3)tworzy postać sceniczną zróżnicowaną pod względem emocjonalnym.
\n
GIMNASTYKA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu gimnastyki Uczeń:
\n
1)poznaje terminologię stosowaną w gimnastyce;
\n
2)zna i rozumie podstawowe zasady anatomii i biomechaniki ciała, potrzebne do wykonywania ćwiczeń gimnastycznych;
\n
3)zna możliwości gimnastyczne własnego organizmu.
\n
2.
\n
Rozwijanie zdolności psychomotorycznych Uczeń:
\n
1)kształtuje świadomość przestrzeni i kierunku ruchu;
\n
2)rozwija siłę, szybkość, wytrzymałość fizyczną, koordynację, gibkość, odporność psychiczną i pamięć ruchową.
\n
3.
\n
Wyposażenie ucznia w niezbędną wiedzę i umiejętności posługiwania się typowymi przyrządami i rekwizytami gimnastycznymi Uczeń poznaje techniczne i praktyczne właściwości przyrządów i rekwizytów gimnastycznych.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu gimnastyki Uczeń:
\n
1)zna terminologię stosowaną w gimnastyce;
\n
2)ocenia prawidłową postawę i ogólną sprawność psychofizyczną;
\n
3)stosuje usystematyzowane ćwiczenia gimnastyczne;
\n
4)przygotowuje organizm do wysiłku fizycznego, dobierając właściwe ćwiczenia.
\n
2.
\n
Rozwijanie zdolności psychomotorycznych Uczeń:
\n
1)posiada wysoki poziom zdolności motorycznych (kondycję, koordynację, gibkość);
\n
2)kontroluje wyczucie kierunku ruchu i położenia ciała w przestrzeni;
\n
3)poprawnie wymienia i wykonuje następujące po sobie fazy ćwiczeń gimnastycznych;
\n
4)konstruktywnie radzi sobie ze stresem i poziomem lęku (rozwija siłę woli, odwagę, opanowanie).
\n
3.
\n
Wyposażenie ucznia w niezbędną wiedzę i umiejętności posługiwania się typowymi przyrządami i rekwizytami gimnastycznymi Uczeń świadomie i bezpiecznie korzysta z wybranych przyrządów i rekwizytów.
\n
HISTORIA CYRKU CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobycie podstawowej wiedzy na temat historii i rozwoju sztuki cyrkowej Uczeń zdobywa podstawowe wiadomości z historii światowej i polskiej sztuki cyrkowej.
\n
2.
\n
Poznanie roli historii i jej wpływu na oblicze współczesnej kultury Uczeń:
\n
1)postrzega sztukę cyrkową jako jeden z filarów życia kulturalnego;
\n
2)określa wpływ sztuki cyrkowej na inne dziedziny sztuki;
\n
3)samodzielnie analizuje, wyciąga wnioski i wyraża swoje zdanie na temat sztuki cyrkowej;
\n
4)aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym, śledzi i stara się przewidywać nowe trendy.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobycie podstawowej wiedzy na temat historii i rozwoju sztuki cyrkowej Uczeń:
\n
1)charakteryzuje wydarzenia cyrku światowego i polskiego na przestrzeni wieków;
\n
2)określa rolę najwybitniejszych artystów i twórców cyrkowych w historii cyrku.
\n
2.
\n
Poznanie roli historii i jej wpływu na oblicze współczesnej kultury Uczeń:
\n
1)charakteryzuje techniki cyrkowe w ujęciu historycznym i współczesnym;
\n
2)dostrzega wpływ sztuki cyrkowej na inne dziedziny sztuki.
\n
JĘZYK OBCY NOWOŻYTNY CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Znajomość środków językowych Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych.
\n
2.
\n
Rozumienie wypowiedzi Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w tym ustne i pisemne wypowiedzi dotyczące wykonywania typowych czynności zawodowych.
\n
3.
\n
Tworzenie wypowiedzi Uczeń samodzielnie tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w tym wypowiedzi umożliwiające komunikowanie się w środowisku pracy.
\n
4.
\n
Reagowanie na wypowiedzi Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach, w tym związanych z komunikowaniem się w środowisku pracy; reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie prostego tekstu.
\n
5.
\n
Przetwarzanie wypowiedzi Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego, w tym prostych tekstów związanych z wykonywaniem typowych czynności zawodowych.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Znajomość środków językowych Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
\n
1)człowiek (np. dane personalne, okresy życia, wygląd zewnętrzny, cechy charakteru, rzeczy osobiste, uczucia i emocje, umiejętności i zainteresowania);
\n
2)miejsce zamieszkania (np. dom i jego okolica, pomieszczenia i wyposażenie domu, prace domowe, wynajmowanie mieszkania, przeprowadzka);
\n
3)edukacja (np. szkoła i jej pomieszczenia, przedmioty nauczania, uczenie się, przybory szkolne, oceny szkolne, życie szkoły, zajęcia pozalekcyjne);
\n
4)praca (np. zawody i związane z nimi czynności i obowiązki, miejsce pracy, praca dorywcza, wybór zawodu, poszukiwanie pracy, warunki pracy i zatrudnienia);
\n
5)życie prywatne (np. rodzina, znajomi i przyjaciele, czynności życia codziennego, określanie czasu, formy spędzania czasu wolnego, święta i uroczystości, styl życia, konflikty i problemy);
\n
6)żywienie (np. artykuły spożywcze, posiłki i ich przygotowywanie, nawyki żywieniowe, lokale gastronomiczne);
\n
7)zakupy i usługi (np. rodzaje sklepów, towary i ich cechy, sprzedawanie i kupowanie, środki płatnicze, promocja i reklama, korzystanie z usług, reklamacja);
\n
8)podróżowanie i turystyka (np. środki transportu i korzystanie z nich, orientacja w terenie, baza noclegowa, wycieczki, zwiedzanie);
\n
9)kultura (np. dziedziny kultury, twórcy i ich dzieła, uczestnictwo w kulturze, tradycje i zwyczaje, media);
\n
10)sport (np. dyscypliny sportu, sprzęt sportowy, obiekty sportowe, imprezy sportowe, uprawianie sportu);
\n
11)zdrowie (np. tryb życia, samopoczucie, choroby, ich objawy i leczenie, pierwsza pomoc w nagłych wypadkach);
\n
12)nauka i technika (np. odkrycia naukowe, wynalazki, korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych i technologii informacyjno-komunikacyjnych);
\n
13)świat przyrody (np. pogoda, pory roku, klimat, rośliny i zwierzęta, krajobraz, zagrożenie i ochrona środowiska naturalnego);
\n
14)państwo i społeczeństwo (np. wydarzenia i zjawiska społeczne, problemy współczesnego świata);
\n
15)elementy wiedzy o bezpieczeństwie i higienie pracy oraz o podejmowaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej.
\n
2.
\n
Rozumienie wypowiedzi Uczeń rozumie proste wypowiedzi ustne, w tym dotyczące wykonywania typowych czynności zawodowych (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia, instrukcje), artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
\n
1)reaguje na polecenia;
\n
2)określa główną myśl wypowiedzi lub fragmentu wypowiedzi;
\n
3)określa intencje nadawcy/autora wypowiedzi;
\n
4)określa kontekst wypowiedzi (np. formę, czas, miejsce, sytuację, uczestników);
\n
5)znajduje w wypowiedzi określone informacje;
\n
6)układa informacje w określonym porządku;
\n
7)rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi.
\n
3.
\n
Tworzenie wypowiedzi Uczeń tworzy krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne, w tym wypowiedzi umożliwiające komunikowanie się w środowisku pracy:
\n
1)opisuje ludzi, zwierzęta, przedmioty, miejsca i zjawiska;
\n
2)opowiada o czynnościach, doświadczeniach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
\n
3)przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;
\n
4)przedstawia intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość;
\n
5)opisuje upodobania;
\n
6)wyraża i uzasadnia swoje opinie i poglądy, przedstawia opinie i poglądy innych osób;
\n
7)wyraża uczucia i emocje;
\n
8)przedstawia zalety i wady różnych rozwiązań;
\n
9)wyraża pewność, przypuszczenie, wątpliwości dotyczące zdarzeń z teraźniejszości i przyszłości;
\n
10)przedstawia sposób postępowania (np. udziela instrukcji, wskazówek, określa zasady);
\n
11)stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
\n
12)stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze;
\n
13)stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi adekwatnie do sytuacji.
\n
4.
\n
Reagowanie na wypowiedzi Uczeń potrafi uczestniczyć w rozmowie i w typowych sytuacjach - w tym związanych z komunikowaniem się w środowisku pracy potrafi reagować w sposób zrozumiały, odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej w formie prostego tekstu, w szczególności:
\n
1)przedstawia siebie i inne osoby;
\n
2)nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; podtrzymuje rozmowę w przypadku trudności w jej przebiegu (np. prosi o wyjaśnienie, powtórzenie, sprecyzowanie; upewnia się, że rozmówca zrozumiał jego wypowiedź);
\n
3)uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
\n
4)wyraża swoje opinie i uzasadnia je, pyta o opinie, zgadza się lub nie zgadza się z opiniami innych osób;
\n
5)wyraża i uzasadnia swoje upodobania, intencje i pragnienia, pyta o upodobania, intencje i pragnienia innych osób;
\n
6)składa życzenia i gratulacje, odpowiada na życzenia i gratulacje;
\n
7)zaprasza i odpowiada na zaproszenie;
\n
8)proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje, zachęca; prowadzi proste negocjacje w sytuacjach życia codziennego;
\n
9)prosi o radę i udziela rady;
\n
10)pyta o pozwolenie, udziela i odmawia pozwolenia;
\n
11)ostrzega, nakazuje, zakazuje, instruuje;
\n
12)wyraża prośbę oraz zgodę lub odmowę spełnienia prośby;
\n
13)wyraża uczucia i emocje (np. radość, smutek, niezadowolenie, złość, zdziwienie, nadzieję, obawę);
\n
14)stosuje zwroty i formy grzecznościowe;
\n
15)dostosowuje styl wypowiedzi do sytuacji.
\n
5.
\n
Przetwarzanie wypowiedzi Uczeń potrafi zmieniać formę przekazu ustnego lub pisemnego - w tym prostych tekstów związanych z wykonywaniem typowych czynności zawodowych:
\n
1)przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. wykresach, mapach, symbolach, piktogramach, schematach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
\n
2)przekazuje w języku obcym nowożytnym lub polskim informacje sformułowane w tym języku obcym;
\n
3)przekazuje w języku obcym nowożytnym informacje sformułowane w języku polskim;
\n
4)przedstawia publicznie wcześniej przygotowany materiał, np. prezentację, film.
\n
PODSTAWY CHARAKTERYZACJI CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobycie podstawowej wiedzy na temat zasad i technik charakteryzacji Uczeń:
\n
1)poznaje różne rodzaje charakteryzacji, materiały, przybory i techniki;
\n
2)kształtuje świadome stosowanie barw i złudzeń optycznych.
\n
2.
\n
Projektowanie i wykonanie różnych rodzajów charakteryzacji Uczeń:
\n
1)dysponuje umiejętnościami potrzebnymi do stworzenia i wykonania wybranej scenicznej charakteryzacji dla siebie i innych;
\n
2)potrafi dopasować makijaż do odpowiedniego stylu i układu akcji scenicznej.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobycie podstawowej wiedzy na temat zasad i technik charakteryzacji Uczeń:
\n
1)posiada podstawową wiedzę w zakresie anatomii głowy, zwłaszcza twarzy;
\n
2)rozróżnia materiały i przybory do wykonania makijażu;
\n
3)jest świadomy znaczenia barw i złudzeń optycznych w charakteryzacji;
\n
4)zna i opisuje różne rodzaje charakteryzacji.
\n
2.
\n
Projektowanie i wykonanie różnych rodzajów charakteryzacji Uczeń:
\n
1)potrafi posługiwać się przyrządami służącymi do wykonania charakteryzacji;
\n
2)potrafi wykonać pełną charakteryzację sceniczną na własnej twarzy, jak i na twarzy innych artystów;
\n
3)dysponuje umiejętnościami potrzebnymi do tworzenia i wykonania własnych pomysłów charakteryzacji scenicznej;
\n
4)potrafi skomponować odpowiedni makijaż do układu scenicznego i przedstawianej w nim postaci.
\n
SPECJALNOŚĆ ARTYSTYCZNA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Przygotowanie do wykonania profesjonalnego pokazu artystycznego Uczeń umiejętnie posługuje się techniką z wybranej specjalności artystycznej oraz łączy w praktyce wiedzę i umiejętności z zakresu innych technik: cyrkowych, tanecznych, aktorskich i podstaw charakteryzacji.
\n
2.
\n
Doskonalenie własnych umiejętności i poszukiwanie nowych form wyrazu artystycznego Uczeń:
\n
1)potrafi samodzielnie weryfikować i wykorzystywać swoje umiejętności, zdolności i talent, a także motywuje siebie do ciągłego kształcenia i pracy nad swoim warsztatem;
\n
2)aktywnie poszukuje inspiracji twórczej.
\n
3.
\n
Zaangażowanie w życie artystyczne, kulturalne i społeczne Uczeń:
\n
1)interesuje się życiem artystycznym i kulturalnym w skali lokalnej i międzynarodowej;
\n
2)świadomie dokonuje wyboru aktywności, wspiera je i aktywnie uczestniczy w wybranych działaniach artystycznych.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Przygotowanie do wykonania profesjonalnego pokazu artystycznego Uczeń:
\n
1)wykorzystuje i łączy w działaniach artystycznych wiedzę i umiejętności z zakresu technik cyrkowych, tanecznych oraz elementów gry aktorskiej i pantomimy;
\n
2)dokłada wszelkich starań, aby profesjonalnie zaprezentować swój pokaz artystyczny;
\n
3)prezentuje przygotowany pokaz artystyczny, wykorzystując różne rekwizyty (ogólnodostępne i wykonane we własnym zakresie);
\n
4)realizuje swoje działania artystyczne indywidualnie i w zespole;
\n
5)zna zasady ruchu scenicznego i potrafi dostosować swój występ do różnych warunków i przestrzeni scenicznej, jak: arena, scena teatralna, estrada, plener;
\n
6)jest odporny na stres i przygotowany do pracy w trudnych i zmiennych warunkach (różne warunki klimatyczne);
\n
7)posiada niezbędne umiejętności w zakresie występów publicznych (opanowanie tremy, koncentracja, automotywacja).
\n
2.
\n
Doskonalenie własnych umiejętności i poszukiwanie nowych form wyrazu artystycznego Uczeń:
\n
1)przyjmuje aktywną postawę i stale doskonali swój warsztat;
\n
2)dąży do kreowania i realizacji własnych koncepcji artystycznych;
\n
3)posiada niezbędną wiedzę, umiejętności i zdolności do stworzenia oprawy artystycznej pokazu (muzyka, kostium, charakteryzacja);
\n
4)czerpie inspirację z innych dziedzin, aby wzbogacić i wzmocnić wyraz artystyczny swoich pokazów.
\n
3.
\n
Zaangażowanie w życie artystyczne, kulturalne i społeczne Uczeń:
\n
1)uczestniczy w różnych formach aktywności artystycznej;
\n
2)angażuje się w życie społeczności lokalnej;
\n
3)odnosi się z szacunkiem do nestorów i dorobku sztuki cyrkowej.
\n
TECHNIKI TANECZNE CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobycie wiedzy i umiejętności z zakresu różnych technik tanecznych Uczeń:
\n
1)poznaje terminologię i zdobywa wiedzę i umiejętności z zakresu różnych technik tanecznych;
\n
2)rozróżnia poznane techniki taneczne.
\n
2.
\n
Rozwijanie koordynacji, poczucia rytmu i pamięci ruchowej Uczeń:
\n
1)rozwija lekkość i harmonię ruchu, gibkość, skoczność, zwinność i równowagę;
\n
2)doskonali świadomość ruchową własnego ciała i wyczucie przestrzeni;
\n
3)zapamiętuje wybrane układy choreograficzne.
\n
3.
\n
Rozwijanie wyobraźni i ekspresji muzyczno-ruchowej Uczeń:
\n
1)doskonali kreatywność, wrażliwość artystyczną i emocjonalną;
\n
2)przestrzega czystości formy i estetyki ruchu;
\n
3)przygotowuje i prezentuje różne układy taneczne (indywidualnie i zespołowo) oraz potrafi je zastosować w połączeniu z innymi technikami cyrkowymi.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobycie wiedzy z zakresu różnych technik tanecznych Uczeń:
\n
1)świadomie utrzymuje prawidłową postawę ciała;
\n
2)zna i rozpoznaje podstawowe style i techniki taneczne;
\n
3)umiejętnie posługuje się terminologią z zakresu różnych technik tanecznych;
\n
4)rozpoznaje różnice i cechy wspólne poznanych technik tanecznych;
\n
5)zna podstawowe zasady rozciągania, wzmacniania i rozluźniania ciała;
\n
6)umiejętnie wykorzystuje przestrzeń sceniczną.
\n
2.
\n
Rozwijanie koordynacji, poczucia rytmu i pamięci ruchowej Uczeń:
\n
1)dostosowuje działania taneczne do prezentowanego repertuaru muzycznego;
\n
2)płynnie łączy elementy taneczne i gesty;
\n
3)swobodnie wykonuje elementy taneczne;
\n
4)kontrastuje ruchy pod względem dynamiki, tempa i ekspresji;
\n
5)zapamiętuje bezbłędnie dłuższą etiudę taneczną;
\n
6)rozwija gibkość ciała, skoczność, zwinność i równowagę.
\n
3.
\n
Rozwijanie wyobraźni i ekspresji muzyczno-ruchowej Uczeń:
\n
1)realizuje własne koncepcje artystyczne;
\n
2)wykorzystuje wrażliwość muzyczną i estetyczną w tworzeniu układów choreograficznych;
\n
3)współpracuje z partnerami przy realizacji działań zespołowych;
\n
4)wykorzystuje poznane elementy taneczne w komponowaniu występów artystycznych.
\n
ZASADY ZDROWEGO ŻYWIENIA Z ELEMENTAMI ANATOMII CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobycie wiedzy o zasadach zdrowego żywienia i zdrowego trybu życia.
\n
Uczeń:
\n
1)zdobywa świadomość zdrowotną oraz nawyki dbania o własne zdrowie w życiu codziennym;
\n
2)przyswaja i utrwala wiedzę z zakresu podstawowych zasad zdrowego żywienia;
\n
3)poznaje i stosuje w praktyce metody żywienia uwzględniające zapotrzebowanie energetyczne organizmu;
\n
4)nabywa umiejętność planowania i konstruowania odpowiedniej dla uprawianej dyscypliny piramidy pokarmowej;
\n
5)zdobywa wiedzę o podstawowych i niezbędnych dla człowieka składnikach odżywczych.
\n
2.
\n
Nabycie podstawowej wiedzy z zakresu anatomii i biomechaniki.
\n
Uczeń:
\n
1)poznaje anatomię czynnościową człowieka ze szczególnym uwzględnieniem układu ruchu;
\n
2)zapoznaje się z wybranymi zagadnieniami anatomii czynnościowej oraz funkcjonowaniem układu pokarmowego i nerwowego;
\n
3)zdobywa wiedzę w zakresie możliwości psychomotorycznych organizmu ludzkiego oraz wpływu wykonywanych ćwiczeń na rozwój sprawności fizycznej.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobycie wiedzy o zasadach zdrowego żywienia i zdrowego trybu życia.
\n
Uczeń:
\n
1)posiada świadomość zdrowotną;
\n
2)utrwala nawyki dbania o własne zdrowie w codziennych sytuacjach w szkole i w domu, w tym właściwe nawyki żywieniowe;
\n
3)utrwala wiedzę z zakresu podstawowych zasad zdrowego żywienia i stosuje ją dla podniesienia własnej sprawności fizycznej;
\n
4)stosuje w praktyce metody żywienia uwzględniające zapotrzebowanie energetyczne organizmu zarówno przed treningiem, jak i po nim;
\n
5)poosiada umiejętność planowania i konstruowania odpowiedniej dla uprawianej dyscypliny piramidy pokarmowej, potrafi stosować wiedzę o piramidzie pokarmowej dla zachowania odpowiednich proporcji w diecie własnej;
\n
6)dysponuje wiedzą o podstawowych i niezbędnych dla człowieka składnikach odżywczych (białko, węglowodany, tłuszcze, witaminy, składniki mineralne, woda i błonnik) oraz umie określać ich źródła pochodzenia i zapotrzebowanie organizmu na poszczególne składniki.
\n
2.
\n
Nabycie podstawowej wiedzy z zakresu anatomii i biomechaniki.
\n
Uczeń:
\n
1)umie wykorzystać wiedzę z zakresu anatomii do dostosowania ćwiczeń do możliwości własnego organizmu;
\n
2)potrafi dokonać samooceny i samokontroli w zakresie sprawności fizycznej i prawidłowej postawy;
\n
3)stosuje w praktyce życia codziennego i treningów pozyskaną wiedzę o układzie pokarmowym i nerwowym, dostosowuje ją do swojej specjalności w sposób zapewniający jak najlepsze efekty zdrowotne i wydolnościowe;
\n
4)stosuje wiedzę z zakresu możliwości psychomotorycznych organizmu ludzkiego oraz wpływu wykonywanych ćwiczeń na rozwój sprawności fizycznej;
\n
5)umie odwoływać się do wiedzy dotyczącej higieny człowieka oraz umiejętności uzyskanych na innych zajęciach.
\n
ŻONGLERKA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobycie wiedzy i umiejętności w zakresie różnych technik żonglerskich Uczeń poznaje terminologię oraz zdobywa umiejętności w zakresie różnych technik żonglerskich: rzucania, podrzucania i łapania przyborów.
\n
2.
\n
Rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej Uczeń doskonali zdolności manualne, cierpliwość, determinację i upór w dążeniu do celu.
\n
3.
\n
Praktyczne stosowanie różnych form i sposobów żonglowania Uczeń:
\n
1)poznaje żonglerkę solową oraz zespołową;
\n
2)rozwija wyobraźnię i poszukuje inspiracji do kreowania nowych technik.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobycie wiedzy i umiejętności w zakresie różnych technik żonglerskich Uczeń:
\n
1)stosuje prawidłową technikę, żonglując różnymi przyborami;
\n
2)rozróżnia formy i sposoby żonglowania;
\n
3)potrafi wyliczyć częstotliwość wyrzutów i podań.
\n
2.
\n
Rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej Uczeń:
\n
1)stale zwiększa liczbę podrzucanych i łapanych przyborów;
\n
2)zmienia częstotliwość wyrzutów i podań.
\n
3.
\n
Praktyczne stosowanie różnych form i sposobów żonglowania Uczeń:
\n
1)wdraża poznane techniki, formy i sposoby żonglowania;
\n
2)łączy kilka sposobów żonglowania w jedną ciągłą sekwencję;
\n
3)łączy coraz trudniejsze i dłuższe sekwencje ruchów;
\n
4)przygotowuje i prezentuje (indywidualnie i zespołowo) pokazy umiejętności żonglerskich.
\n
WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR CYRKOWY Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni i akustyce, niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).
\n
Szkoła powinna zapewniać instrumentarium oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych.
\n
Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pomieszczenia przystosowane do realizacji zajęć ruchowych (posiadające podłogę baletową lub parkiet oraz lustra), a także pomieszczenia do innych zajęć wynikających z tygodniowego lub semestralnego rozkładu zajęć.
\n
Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w szkole sztuki cyrkowej wynosi: 58 godzin (w ujęciu tygodniowym w cyklu kształcenia).
\n
Załącznik nr 4 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie aktor scen muzycznych Zawód aktor scen muzycznych obejmuje następujące specjalności:
\n
1)specjalność wokalno-aktorską;
\n
2)specjalność wokalno-baletową.
\n
EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W POLICEALNEJ SZKOLE MUZYCZNEJ Uczeń:
\n
1)posługuje się terminologią właściwą dla danego projektu artystycznego;
\n
2)twórczo wykonuje powierzone mu zadania, realizując koncepcję reżysera;
\n
3)świadomie stosuje w praktyce zawodowej nabytą wiedzę i umiejętności;
\n
4)wartościuje różne projekty artystyczne;
\n
5)korzysta z różnych źródeł informacji dotyczących swojej specjalizacji;
\n
6)ocenia i koryguje własny rozwój zawodowy;
\n
7)wybiera repertuar odpowiedni do swoich predyspozycji i możliwości artystycznych;
\n
8)posiada umiejętność koncentracji i radzi sobie z tremą;
\n
9)bierze udział w przeglądach, konkursach i castingach;
\n
10)zachowuje kondycję i dyspozycję zawodową;
\n
11)zna zasady obowiązujące na rynku pracy;
\n
12)przestrzega zasad kultury i etyki zawodowej.
\n
OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE GRA AKTORSKA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Praca nad tekstem Uczeń samodzielnie pracuje nad tekstem, wykorzystując swoje umiejętności techniczne.
\n
2.
\n
Konstruowanie struktury postaci scenicznej Uczeń buduje postać według poleceń reżysera i przeprowadza jej psychologiczno-emocjonalny profil.
\n
3.
\n
Praca z partnerem Uczeń nawiązuje kontakt emocjonalny z partnerami, prowadzi dialog emocjonalny i słowny.
\n
4.
\n
Realizacja postaci scenicznej w ruchu i przestrzeni Uczeń w oparciu o wiedzę historyczną i literacką, w określonej przestrzeni scenicznej, konstruuje postać według wskazówek reżysera i wymagań epoki.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Praca nad tekstem Uczeń:
\n
1)analizuje tekst ze zrozumieniem;
\n
2)stosuje zasady wersyfikacji;
\n
3)świadomie używa swojego głosu i oddechu podczas mówienia tekstu;
\n
4)wypowiada różne rodzaje wiersza (np. sylabiczny, sylabotoniczny, toniczny, wolny);
\n
5)posługuje się prawidłowo dykcją, jest komunikatywny i wyrazisty.
\n
2.
\n
Konstruowanie struktury postaci scenicznej Uczeń:
\n
1)uaktywnia emocje konieczne do budowania roli;
\n
2)świadomie używa swego ciała, gestu, głosu i oddechu;
\n
3)gra rolę „poza tekstem”, nie wyłączając się podczas akcji;
\n
4)zapamiętuje i realizuje uwagi reżysera;
\n
5)stosuje różne style gry aktorskiej.
\n
3.
\n
Praca z partnerem Uczeń:
\n
1)prowadzi dialog w kontakcie z partnerem;
\n
2)stosuje techniki dialogu i prawdy scenicznej.
\n
4.
\n
Realizacja postaci scenicznej w ruchu i przestrzeni Uczeń:
\n
1)ma orientację w przestrzeni scenicznej;
\n
2)wykorzystuje rekwizyt;
\n
3)używa ruchu i gestu stosownych dla określonej epoki i stylu;
\n
4)swobodnie porusza się w kostiumie;
\n
5)samodzielnie konstruuje proste zdarzenia dramatyczne;
\n
6)stosuje techniki uczenia się tekstu na pamięć, techniki koncentracji i sposoby radzenia sobie z tremą.
\n
ŚPIEW CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE Warsztat Uczeń:
\n
1)charakteryzuje podstawy techniki śpiewu klasycznego i praktyki muzyczne występujące w musicalu oraz muzyce rozrywkowej i jazzowej;
\n
2)stosuje zróżnicowane techniki wokalne;
\n
3)adaptuje techniki wokalne do charakteru i stylu wykonywanego utworu.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Warsztat Uczeń:
\n
1)przyjmuje prawidłową postawę ciała podczas mówienia i śpiewania, stosuje właściwy tor oddechowy (przeponowo-żebrowy);
\n
2)stosuje zasady higienicznego posługiwania się głosem;
\n
3)ma świadomość roli oddechu w fonacji, rozróżnia typy oddechów, rozumie zasady funkcjonowania narządów mowy (prawidłowo określa miejsce i sposób artykulacji głosek w mowie i śpiewie);
\n
4)jest świadomy roli słuchu w procesie tworzenia i kontroli głosu;
\n
5)jest świadomy wpływu stanu emocjonalnego i fizycznego na emitowany dźwięk, rozumie zagadnienia wydobycia i prowadzenia dźwięku, jego pozycji, intonacji, impostacji, wykorzystywania rezonatorów, wyrównywania rejestrów;
\n
6)stosuje heterogeniczne ćwiczenia wokalne odpowiednie dla swojego rodzaju głosu;
\n
7)kontroluje intonację dźwięku i samodzielnie dokonuje jej korekty;
\n
8)odczytuje tekst nutowy utworu i uczy się go zgodnie z zapisem;
\n
9)samodzielnie opracowuje łatwy utwór pod względem techniczno-wykonawczym;
\n
10)dobiera do swoich możliwości wokalnych i wykonywanego repertuaru rodzaj wprawek przygotowujących aparat głosowy do występu;
\n
11)stosuje w utworach dynamikę w ramach swoich możliwości głosowych;
\n
12)operuje artykulacją (np. legato, non legato i staccato) w zakresie pozwalającym na stylowe wykonanie utworu, wykorzystując znajomość pojęć i terminów muzycznych interpretuje utwór zgodnie z jego treścią, charakterem oraz stylem epoki;
\n
13)swobodnie operuje głosem, stosując różne techniki wokalne (np. kantylena, improwizacja, skat, melorecytacja, szept);
\n
14)operuje techniką wokalną, uwzględniając specyfikę fonetyki danego języka;
\n
15)stosuje techniki wykonawstwa musicalowego (belting, legit voice, mixed voice, microphone technics);
\n
16)w oparciu o repertuar o odpowiednim stopniu trudności koordynuje i doskonali wszystkie elementy techniki wokalnej w celu poszerzenia skali głosu.
\n
TANIEC CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Taniec klasyczny Uczeń:
\n
1)rozróżnia i właściwie definiuje elementy poszczególnych ćwiczeń, objaśnia celowość ich zastosowania w kombinacjach i krótkich formach choreograficznych, posługując się słownictwem specjalistycznym;
\n
2)zapamiętuje i wykonuje treści prostych i złożonych ćwiczeń i kombinacji oraz krótkich form choreograficznych, zachowując prawidłową koordynację ciała w połączeniu z dyscypliną muzyczną, w tempie i stylu odpowiednim dla ich charakteru.
\n
2.
\n
Taniec ludowy i charakterystyczny Uczeń:
\n
1)rozróżnia i właściwie definiuje elementy i figury poszczególnych tańców ludowych i charakterystycznych;
\n
2)objaśnia genezę, strukturę ruchowo-muzyczną oraz schematy choreograficzne, posługując się słownictwem specjalistycznym;
\n
3)zapamiętuje i wykonuje proste i rozbudowane ćwiczenia solo, w parze i w zespole, wspomagające naukę elementów i figur poszczególnych tańców;
\n
4)realizuje zadania i treści choreograficzne danego tańca w formie właściwej dla jego stylu, charakteru i struktury muzycznej.
\n
3.
\n
Partnerowanie Uczeń:
\n
1)rozróżnia i właściwie definiuje elementy i pozy partnerowania w poszczególnych ćwiczeniach i kombinacjach oraz krótkich formach choreograficznych, charakterystycznych dla różnych technik tańca;
\n
2)objaśnia zasady i celowość ich zastosowania, posługując się słownictwem specjalistycznym;
\n
3)zapamiętuje i wykonuje w duecie i grupie, proste i rozbudowane kombinacje oraz krótkie formy choreograficzne w różnych technikach tańca, stosując odpowiednią technikę partnerowania, podporządkowaną prawidłowej koordynacji: partnera, partnerki, grupy.
\n
4.
\n
Taniec współczesny Uczeń:
\n
1)rozumie celowość pracy w danej technice;
\n
2)rozróżnia style tańca (współczesny, jazz funky, jazz broadway) i umie się w nich poruszać.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Taniec klasyczny Uczeń:
\n
1)posługuje się terminologią tańca klasycznego;
\n
2)operuje terminami związanymi z zakresem ruchu oraz elementami jego jakości: ustawienie ciała, poziom, kierunek, dynamika, przestrzeń;
\n
3)analizuje związek muzyki z ruchem;
\n
4)korzysta z różnych źródeł informacji propagujących literaturę baletową;
\n
5)ocenia wartości artystyczne realizacji scenicznych, opartych na technice tańca klasycznego;
\n
6)stosuje odpowiednie partie ćwiczeń rozgrzewających i przygotowujących ciało do realizacji zadań tanecznych;
\n
7)stosuje prawidłowe pozycje rąk i nóg oraz położenia ciała (épaulement, pozy);
\n
8)wykonuje przy drążku i na środku sali ćwiczenia z grupy: pliés, battements, zwrotów i obrotów (np. pirouettes, tours), formy ronds de jambe oraz treści ćwiczeń z zastosowaniem półpalców i łączników tanecznych (np. flic-flack, glissades, pas de bourrees, pas tombe, pas chasse);
\n
9)wykonuje proste i złożone formy adagia tańca klasycznego;
\n
10)wykonuje różne formy allegro tańca klasycznego (małe, średnie, duże skoki) w ćwiczeniach i kombinacjach na środku sali;
\n
11)stosuje elementy jakości ruchu w funkcjonowaniu ciała, odpowiednie dla danego ćwiczenia i kombinacji;
\n
12)koordynuje pracę całego ciała w połączeniu z dyscypliną muzyczną, w tempie i charakterze odpowiednim dla poszczególnych ćwiczeń i kombinacji;
\n
13)realizuje krótkie formy choreograficzne, kładąc nacisk na ich interpretację oraz wyraz artystyczny;
\n
14)akceptuje intensywność wysiłku fizycznego oraz powtarzalność wykonywania poszczególnych ćwiczeń i kombinacji, niezbędną w realizacji zadań tanecznych.
\n
2.
\n
Taniec ludowy i charakterystyczny Uczeń:
\n
1)korzysta z różnych źródeł informacji na temat folkloru rodzimego oraz innych narodów, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki tanecznej;
\n
2)analizuje schematy i treści choreograficzne poszczególnych tańców;
\n
3)objaśnia genezę i strukturę ruchowo-taneczną danego tańca oraz związanych z nim charakterystycznych strojów i rekwizytów;
\n
4)operuje terminologią związaną z zakresem ruchu oraz jego elementami jakości: ustawienie ciała, poziom, kierunek, dynamika, przestrzeń;
\n
5)rozróżnia i definiuje elementy i figury poszczególnych tańców oraz ćwiczenia wspomagające ich naukę;
\n
6)tłumaczy zasadność ćwiczeń wspomagających i rozwijających motorykę ciała;
\n
7)stosuje odpowiednie partie ćwiczeń rozgrzewających, wspomagających i przygotowujących ciało do realizacji zadań tanecznych;
\n
8)stosuje elementy jakości ruchu w funkcjonowaniu ciała, odpowiednie dla danych ćwiczeń, elementów i figur tańca;
\n
9)wykonuje treści prostych i rozbudowanych ćwiczeń wspomagających naukę elementów i figur poszczególnych tańców;
\n
10)koordynuje pracę całego ciała w tańcu z: partnerką, partnerem, grupą, stosując odpowiednią technikę tańca i partnerowania;
\n
11)wykorzystuje techniki taneczne odpowiednio do stopnia trudności danego ćwiczenia, elementu i figury;
\n
12)realizuje zadania i treści choreograficzne danego tańca w formie właściwej dla jego stylu, charakteru i struktury muzycznej;
\n
13)łączy taniec ze śpiewem.
\n
3.
\n
Partnerowanie Uczeń:
\n
1)posługuje się terminologią w zakresie partnerowania odpowiednią dla danej techniki tańca;
\n
2)operuje terminami związanymi z zakresem ruchu w duecie i grupie oraz jego elementami jakości: ustawienie ciała, poziom, kierunek, dynamika, przestrzeń;
\n
3)definiuje poszczególne elementy i pozy partnerowania, charakterystyczne dla danej techniki tańca, i określa ich stopień trudności;
\n
4)objaśnia czynności partnera i partnerki w duecie lub w grupie, analizuje treści prostych i rozbudowanych kombinacji oraz krótkich form choreograficznych w duecie i w grupie;
\n
5)stosuje odpowiednie ćwiczenia rozgrzewające, wspomagające i rozwijające motorykę ciała podporządkowaną technice partnerowania;
\n
6)wykonuje łączone w kombinacje i krótkie formy choreograficzne elementy partnerowania, np.: trzymanie w talii, trzymanie za jedną lub dwie ręce, kroki (pas) łączące i wiążące, zwroty, oprowadzenia, obroty, pirouettes;
\n
7)wykonuje łączone w kombinacje i formy choreograficzne pozy parterowe, niskie, średnie i górne z ich uniesieniami, podnoszeniami, przenoszeniami, padami, adekwatnymi do danej techniki tańca;
\n
8)wykonuje elementy małego, średniego i grand allegro w różnych technikach tańca;
\n
9)koordynuje pracę całego ciała odpowiednio dla realizacji zadań w parze lub grupie, w tempie i charakterze odpowiednim dla poszczególnych kombinacji i etiud tanecznych;
\n
10)stosuje elementy jakości ruchu niezbędne w funkcjonowaniu tancerza w duecie i grupie, odpowiednie dla danych elementów i póz techniki partnerowania;
\n
11)realizuje treści choreograficzne w duecie i grupie, kładąc nacisk na ich interpretację oraz wyraz artystyczny.
\n
4.
\n
Taniec współczesny Uczeń:
\n
1)przygotowuje swoje ciało do pracy, stosując ćwiczenia rozgrzewające;
\n
2)rozwija koordynację ruchową w ćwiczeniach i układach choreograficznych;
\n
3)wzmacnia i rozciąga poszczególne partie ciała (mięśnie), celem poszerzenia zakresu ruchu i podnoszenia poziomu wykonawczego;
\n
4)porusza się w przestrzeni sali i sceny, świadomie budując rysunki sceniczne w grupie;
\n
5)operuje oddechem celem połączenia tańca ze śpiewem;
\n
6)używa ekspresji i środków wyrazu scenicznego zgodnego z charakterem tańca;
\n
7)improwizuje w tańcu.
\n
WYBRANE ZAGADNIENIA Z HISTORII DZIEDZINY CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Elementy wiedzy o teatrze muzycznym Uczeń:
\n
1)charakteryzuje mechanizmy zmian w teatrze muzycznym, wykorzystując konteksty historyczne, polityczne i społeczno-kulturowe;
\n
2)opisuje dokonania wybranych twórców teatru muzycznego na przestrzeni dziejów oraz w czasach współczesnych.
\n
2.
\n
Współczesny teatr muzyczny Uczeń orientuje się w najważniejszych współczesnych wydarzeniach kulturalnych.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Elementy wiedzy o teatrze muzycznym Uczeń:
\n
1)rozpoznaje style i kierunki w sztuce i muzyce;
\n
2)formułuje cechy stylistyczne wybranych gatunków i form muzycznych, teatralnych i musicalowych;
\n
3)stosuje właściwą terminologię;
\n
4)charakteryzuje dokonania twórcze wybranych artystów i grup artystycznych;
\n
5)interpretuje utwór zgodnie z kanonem określonych reguł stylistycznych, kulturowych i językowych;
\n
6)tworzy wypowiedzi, prezentacje, formułuje sądy, ocenia zjawiska występujące w kulturze muzycznej i literackiej;
\n
7)rozpoznaje wybrane przykłady z literatury muzycznej różnych epok stylistycznych w kontekście wiedzy ogólnokulturowej;
\n
8)korzysta z różnych źródeł przy pozyskiwaniu materiałów źródłowych i formułowaniu wniosków (czytania recenzji muzycznej, oddziela warstwę informacyjną od opinii).
\n
2.
\n
Współczesny teatr muzyczny Uczeń:
\n
1)interpretuje czytane teksty oraz oglądane spektakle;
\n
2)formułuje poglądy na temat wydarzeń kulturalnych;
\n
3)omawia dokonania współczesnych twórców;
\n
4)aktualizuje wiedzę na temat najnowszych przedsięwzięć artystycznych.
\n
CHARAKTERYZACJA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Elementy wiedzy o charakteryzacji Kluczowymi działami przedmiotu są: historia charakteryzacji, charakteryzacja twarzy, charakteryzacja całego ciała oraz technika stosowania peruk i zarostów.
\n
Uczeń:
\n
1)zna i rozpoznaje podstawowe techniki charakteryzacji, a także materiały i narzędzia;
\n
2)posługuje się słownictwem z zakresu charakteryzacji;
\n
3)zna materiały i narzędzia oraz środki artystyczne wykorzystywane w charakteryzacji.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń:
\n
1)projektuje charakteryzację w oparciu o wymogi reżysera;
\n
2)stosuje techniki charakteryzacji, dobierając narzędzia i materiały.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Elementy wiedzy o charakteryzacji Uczeń:
\n
1)charakteryzuje ewolucję technik i form charakteryzacji;
\n
2)rozróżnia i definiuje podstawowe terminy związane ze sztuką charakteryzacji;
\n
3)opisuje podstawowe materiały i narzędzia używane do wykonania charakteryzacji;
\n
4)opracowuje projekt scenografa lub tworzy własne projekty.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń:
\n
1)komponuje charakteryzację twarzy i ciała, stosując poprawną konstrukcję, proporcje, właściwą formę oraz odpowiednią technikę;
\n
2)wybiera techniki charakteryzacji w zależności od uwarunkowań zewnętrznych;
\n
3)stosuje podstawowe techniki charakteryzacji: z użyciem szminek tłustych, farb wodnych, kremowych, zarostów, efektów specjalnych „3D”;
\n
4)różnicuje wyrazistość i intensywność charakteryzacji w zależności od rodzaju działań scenicznych i zadań aktorskich (teatr, film, telewizja, estrada);
\n
5)organizuje stanowisko pracy charakteryzatorskiej zgodnie z zasadami ergonomii, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosuje przepisy dotyczące ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska.
\n
UMUZYKALNIENIE CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Elementy wiedzy o muzyce w zakresie przedmiotu umuzykalnienie Uczeń kształci umiejętności: czytania nut głosem, pamięć i wyobraźnię muzyczną oraz poczucie rytmu.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń:
\n
1)prawidłowo intonuje tekst muzyczny;
\n
2)rozpoznaje, analizuje i zapamiętuje materiał muzyczny oraz właściwie nim operuje.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Elementy wiedzy o muzyce w zakresie przedmiotu umuzykalnienie Uczeń:
\n
1)poznaje notację muzyczną i elementy dzieła muzycznego: metrum, rytm, harmonię, budowę formalną utworów oraz określenia wykonawcze;
\n
2)poznaje elementy improwizacji wokalnej.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń:
\n
1)rozpoznaje, śpiewa i zapisuje interwały proste i złożone, odmiany gam, skale poza systemem dur-moll;
\n
2)analizuje melodię, powtarzają głosem;
\n
3)analizuje tekst muzyczny w oparciu o opracowywane przykłady z literatury wokalnej ze zwróceniem uwagi na określenia wykonawcze;
\n
4)śpiewa ćwiczenia a vista jednogłosowe tonalne i o rozszerzonej tonalności, dwugłosowe i wielogłosowe w grupach (przygotowanych i a vista);
\n
5)zapisuje ze słuchu przebiegi melodyczno-rytmiczne;
\n
6)rozpoznaje i intonuje interwały harmoniczne, trój dźwięki i czterodźwięki;
\n
7)analizuje słuchowo wybrane przebiegi harmoniczne;
\n
8)koreluje wiedzę teoretyczną z działaniami praktycznymi w zakresie słuchania, zapamiętywania i zapisywania.
\n
SPECJALNOŚĆ WOKALNO-AKTORSKA PIOSENKA AKTORSKA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Piosenka aktorska - elementy wiedzy Uczeń poznaje teoretyczne zagadnienia z zakresu piosenki aktorskiej oraz materiał literacko-muzyczny, zarówno polski, jak i zagraniczny.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń wykorzystuje umiejętności techniczne - aktorskie i wokalne w interpretacji utworu muzycznego.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Piosenka aktorska - elementy wiedzy Uczeń:
\n
1)posługuje się terminologią związaną z dziedzinami sztuki wykorzystywanymi w pracy twórczej - min. muzyką, literaturą, teatrem, tańcem;
\n
2)rozróżnia i charakteryzuje techniki aktorskie i wokalne;
\n
3)dokonuje selekcji repertuaru, uwzględniając jego styl, tło historyczne, kulturowe;
\n
4)definiuje i analizuje środki wyrazu artystycznego.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń:
\n
1)wykonuje utwór wokalny, realizując przy tym zadania aktorskie;
\n
2)realizuje utwory wokalne w różnych stylach muzycznych;
\n
3)improwizuje wokalnie i aktorsko na zadany temat;
\n
4)wykorzystuje techniczne możliwości teatru - oświetlenie, charakteryzację, rekwizyty, dekorację;
\n
5)wyszukuje i analizuje repertuar zgodnie ze swoimi predyspozycjami wokalnymi, wrażliwością i estetyką, bądź z uwzględnieniem założeń reżysera;
\n
6)dokonuje psychologicznej analizy postaci scenicznych i zdarzeń;
\n
7)buduje konsekwentnie postać sceniczną, uwzględniając min. jej charakter, wiek, epokę, język;
\n
8)współpracuje z osobami zaangażowanymi w występ sceniczny - reżyserem, akompaniatorem, choreografem, zespołem muzycznym, partnerami na scenie;
\n
9)przygotowuje i śpiewa minimum jedną piosenkę aktorską z polskiego repertuaru w trakcie semestru.
\n
WIERSZ CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Elementy wiedzy o wierszu Uczeń:
\n
1)rozpoznaje poszczególne rodzaje wiersza (wiersz numeryczny we wszystkich odmianach, wiersz biały);
\n
2)zna jednostki miary oraz elementy struktury budujące poszczególne odmiany wiersza.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń tworzy interpretacje tekstu poetyckiego, korzystając ze znanych środków ekspresji.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Elementy wiedzy o wierszu Uczeń:
\n
1)rozróżnia i definiuje podstawowe pojęcia związane ze strukturą tekstu poetyckiego (np. wiersz biały i numeryczny, rodzaje wiersza numerycznego: sylabik, sylabotonik, tonik; średniówka, klauzula, przerzutnia, zestrój akcentowy, jednostki miary poszczególnych rodzajów wiersza, rodzaje stóp);
\n
2)posługuje się słownictwem specjalistycznym.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń:
\n
1)analizuje strukturę zadanego tekstu;
\n
2)przeprowadza analizę literacką;
\n
3)przeprowadza analizę aktorską tekstu, doprowadzając wszystkie intencje postaci do poziomu konkretu;
\n
4)wykorzystuje wszelkie elementy struktury wiersza, tworząc artystyczną interpretację tekstu;
\n
5)wykorzystuje intonacyjne i dynamiczne środki wyrazu artystycznego;
\n
6)w tekstach bardziej wieloznacznych sam stwarza odpowiedni kontekst okoliczności założonych, a na ich bazie formułuje dla podmiotu lirycznego zadanie główne, zgodnie z metodą Stanisławskiego;
\n
7)interpretuje tekst w oparciu o zasadę dialogu;
\n
8)opracowuje i przygotowuje jeden tekst poetycki w semestrze.
\n
PROZA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE Warsztat Uczeń interpretuje teksty z zakresu prozy klasycznej, współczesnej, monologu scenicznego i dialogów, wykorzystując literaturę polską i światową.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Warsztat Uczeń:
\n
1)interpretuje tekst z zastosowaniem właściwych technik mowy, technik oddechowych i interpretacyjnych;
\n
2)posługuje się terminologią z zakresu techniki mowy, technik aktorskich, praktyki scenicznej, literatury;
\n
3)dokonuje selekcji i analizy utworu literackiego pod kątem jego scenicznej realizacji;
\n
4)stosuje techniki wypowiedzi scenicznej: frazuje, wykorzystuje pauzę, akcent, rytm, intonację, iloczas, wyrazistość, natężenie głosu, oddech, tempo;
\n
5)interpretuje z zachowaniem stylu epoki i gatunku literackiego;
\n
6)uwzględnia charakter postaci, ich wiek, styl języka, kontekst historyczny;
\n
7)interpretuje tekst w sposób poprawny technicznie i zgodny z założeniami reżysera lub autora tekstu;
\n
8)przygotowuje minimum jeden tekst w semestrze z uwzględnieniem literatury polskiej i światowej.
\n
SPECJALNOŚĆ WOKALNO-BALETOWA STEP CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Elementy wiedzy o stepie Uczeń:
\n
1)charakteryzuje techniki stepu;
\n
2)umie powiązać rozwój stepu z rozwojem muzyki rozrywkowej oraz musicalu.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń:
\n
1)tworzy choreografię do zadanej oraz wybranej przez siebie muzyki;
\n
2)opracowuje popis sceniczny zarówno pod względem choreograficznym, techniki wykonania, jak i oprawy scenograficznej, światła i kostiumu.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Elementy wiedzy o stepie Uczeń:
\n
1)posługuje się słownictwem specjalistycznym;
\n
2)opisuje genezę tańca stepowanego: wpływy rytmicznych tańców czarnych niewolników, inne tańce etniczne polegające na wystukiwaniu rytmu nogami, amerykańskie mieszanie się kultur i jego wpływ na step;
\n
3)zna literaturę muzyczną przeznaczoną do stepowania, muzyczne filmy wykorzystujące tę technikę tańca oraz jej wybitnych przedstawicieli.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń:
\n
1)powtarza poszczególne techniki stepu - uderzeniowe oraz kombinacje tradycyjne: a) jednouderzeniowe (step, brush, spunk, heel, scuf, toe, bali, stomp), b) dwuuderzeniowe (shuffle, scuffing, heeldrop, flap, ball-change), c) trójuderzeniowe (triole) w metrum parzystym i nieparzystym (walc), d) techniki 4- i 5-uderzeniowe (łączenie technik);
\n
2)łączy ruch taneczny w stepie z umiejętnościami z innych przedmiotów taneczno- baletowych: a) ćwiczenia w półobrocie, b) piruety w stepie - technika ambuate z wykorzystaniem dublowanych triol w obrocie, c) precyzyjne realizacje grup rytmicznych za pomocą technik uderzeniowych - glisady i slajdy (ślizgi);
\n
3)wykorzystuje kombinacje historyczne (np. shim-sham, grapevine, scratch, spotting, heeldrop);
\n
4)dobiera akompaniament spośród bogatego repertuaru dzieł scenicznych oraz muzyki z gatunku jazz i swing;
\n
5)wykorzystuje cechy współczesnej formy stepu w Stanach Zjednoczonych i w Europie: a) step tradycyjny z elementami tańca jazzowego i swingu, b) technika „knock” jako odrębny styl (taniec irlandzki), c) elementy czeczotki (jej wykorzystanie np. w parodii), d) technika „stomp” - taniec z wykorzystaniem perkusyjnych dźwięków przedmiotów codziennego użytku;
\n
6)kontroluje swoją prace nad formą - przed lustrem i bez lustra;
\n
7)improwizuje krótką etiudę taneczną do zadanej muzyki, twórczo wykorzystując rekwizyt i kostium;
\n
8)układa własną choreografię z wykorzystaniem poznanych i własnych kombinacji.
\n
PANTOMIMA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Elementy wiedzy o pantomimie Uczeń zdobywa wiedzę o pojęciach i założeniach pantomimy oraz o najważniejszych etapach w rozwoju tej dziedziny sztuki scenicznej. Posługuje się terminologią specjalistyczną.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń konstruuje etiudę pantomimiczną z zastosowaniem wybranych elementów techniki pantomimy klasycznej i gry aktorskiej.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Elementy wiedzy o pantomimie Uczeń:
\n
1)posługuje się terminologią specjalistyczną;
\n
2)charakteryzuje pojęcia i założenia pantomimy oraz etapy jej rozwoju;
\n
3)omawia działalność artystyczną najwybitniejszych twórców pantomimy;
\n
4)charakteryzuje zasady budowania postaci scenicznej;
\n
5)zna zasady pracy ciałem w przestrzeni;
\n
6)definiuje znaczenie i zastosowanie gestu scenicznego;
\n
7)wyjaśnia zasady wykonywanych ćwiczeń i elementów technicznych pantomimy klasycznej;
\n
8)definiuje zasady budowania etiudy pantomimicznej;
\n
9)objaśnia reguły współpracy z partnerem i w grupie.
\n
2.
\n
Warsztat Uczeń:
\n
1)stosuje rozgrzewkę pantomimiczną;
\n
2)wykonuje ćwiczenia z zakresu plastyki ruchu scenicznego;
\n
3)różnicuje ruch pod względem dynamiki, pracuje ciałem w określonych kierunkach w przestrzeni, równocześnie łącząc elementy techniczne z emocjami i fabułą sceniczną;
\n
4)wyraża emocje ciałem, łączy i wykorzystuje w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu innych technik ruchu i gry aktorskiej.
\n
WARUNKI REALIZACJI PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE AKTOR SCEN MUZYCZNYCH Zaleca się, aby szkoła posiadała sale lekcyjne o odpowiedniej powierzchni i akustyce niezbędne do prowadzenia zajęć i gwarantujące komfort pracy nauczyciela i uczniów (ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego oświetlenia i prawidłowej wentylacji).
\n
Szkoła powinna zapewniać instrumentarium oraz akcesoria umożliwiające realizację podstaw programowych we wszystkich prowadzonych specjalnościach.
\n
Wśród sal lekcyjnych powinny znajdować się pomieszczenia przystosowane do wykonawstwa muzycznego posiadające sprzęt nagłaśniający, do realizacji zajęć ruchowych (posiadające podłogę baletową lub parkiet oraz lustra), a także pomieszczenia do innych zajęć wynikających z semestralnego rozkładu zajęć.
\n
W szkole powinna znajdować się biblioteka zawierająca w swoich zasobach materiały niezbędne do realizacji podstawy programowej i programów nauczania (nuty, książki, nagrania i prasa specjalistyczna).
\n
Minimalna liczba godzin zajęć artystycznych realizowanych w policealnej szkole muzycznej wynosi: 1628 godzin (w ujęciu semestralnym w cyklu kształcenia).
\n
Załącznik nr 5 - Podstawa programowa kształcenia w zawodzie muzyk EFEKTY KSZTAŁCENIA PO ZAKOŃCZENIU NAUKI W OGÓLNOKSZTAŁCĄCEJ SZKOLE MUZYCZNEJ I STOPNIA ORAZ W SZKOLE MUZYCZNEJ I STOPNIA Uczeń:
\n
1)szanuje dziedzictwo kulturowe swojego i innych narodów;
\n
2)przestrzega zasad kultury, etyki i prawa autorskiego;
\n
3)posiada wiedzę niezbędną do rozwijania gry na instrumencie i do świadomego uczestnictwa w życiu muzycznym;
\n
4)zna i stosuje zasady dotyczące występów publicznych, ze szczególnym uwzględnieniem zachowania i stroju;
\n
5)wykazuje wrażliwość artystyczną w kreatywnym realizowaniu zadań;
\n
6)rozwija pasję muzyczną przez podejmowanie inicjatyw artystycznych;
\n
7)publicznie prezentuje swoje dokonania;
\n
8)podczas gry na instrumencie prawidłowo operuje aparatem gry;
\n
9)czyta nuty ze zrozumieniem, potrafi wykonać a vista proste utwory muzyczne;
\n
10)wykorzystuje wiedzę ogólnomuzyczną oraz umiejętności niezbędne do zrozumienia i wykonywania utworów;
\n
11)świadomie wykorzystuje słuch muzyczny w działaniach praktycznych;
\n
12)realizuje wskazówki wykonawcze ze zrozumieniem;
\n
13)ocenia jakość wykonywanych zadań;
\n
14)pracuje w zespole pod nadzorem osoby odpowiedzialnej za realizację projektu oraz bierze współodpowiedzialność za efekt tej pracy;
\n
15)integruje się i współpracuje z członkami zespołu;
\n
16)buduje relacje oparte na zaufaniu;
\n
17)wykazuje się w działaniu aktywną postawą;
\n
18)organizuje swoją indywidualną pracę;
\n
19)systematycznie rozwija swoje umiejętności;
\n
20)wykorzystuje technologię informacyjną i komunikacyjną;
\n
21)przewiduje skutki podejmowanych działań;
\n
22)jest przygotowany do kontynuowania nauki;
\n
23)potrafi skutecznie radzić sobie ze stresem, w szczególności z tremą.
\n
OBOWIĄZKOWE ZAJĘCIA EDUKACYJNE DLA OGÓLNOKSZTAŁCĄCEJ SZKOŁY MUZYCZNEJ I STOPNIA AUDYCJE MUZYCZNE CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Zdobywanie wiedzy z zakresu budowy dzieła muzycznego, obsady wykonawczej, polskich tańców narodowych, twórczości wybranych kompozytorów i epok Uczeń:
\n
1)posługuje się pojęciami muzycznymi;
\n
2)potrafi opisać dzieło, posługując się terminologią muzyczną.
\n
2.
\n
Kształcenie umiejętności świadomego odbioru muzyki Uczeń rozpoznaje zagadnienia w słuchanych przykładach z literatury muzycznej, zwraca uwagę na różnorodność środków wyrazu.
\n
3.
\n
Kształcenie umiejętności analizy utworów muzycznych Uczeń opisuje dzieło, posługując się terminologią muzyczną na podstawie zapisu nutowego.
\n
4.
\n
Rozwijanie kreatywności Uczeń rozwija wyobraźnię i wrażliwość muzyczną, aktywnie słucha muzyki.
\n
5.
\n
Rozbudzanie zainteresowania literaturą muzyczną Uczeń świadomie słucha muzyki, uczestniczy w wydarzeniach muzycznych.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Zdobywanie wiedzy z zakresu budowy dzieła muzycznego, obsady wykonawczej, polskich tańców narodowych, twórczości wybranych kompozytorów i epok Uczeń:
\n
1)stosuje podstawowe pojęcia z zakresu: a) elementów dzieła muzycznego (rytmiki, melodyki, harmoniki, artykulacji, agogiki, dynamiki, kolorystyki), b) budowy utworu (w oparciu o budowę okresową i ewolucyjną), c) faktury utworu (monofonia, polifonia, homofonia), d) gatunków i form muzycznych (kanon, inwencja, fuga, forma okresowa dwu- i trzyczęściowa, rondo, temat z wariacjami, forma sonatowa, formy cykliczne: suita, sonata, symfonia, koncert solowy, opera), e) obsady wykonawczej wokalnej i instrumentalnej (solista, zespół kameralny, orkiestra, chór), f) budowy instrumentów muzycznych i rodzajów głosu ludzkiego;
\n
2)wymienia cechy polskich tańców narodowych oraz cechy polskiej muzyki ludowej, posługuje się pojęciem stylizacji muzyki ludowej;
\n
3)wymienia i ogólnie charakteryzuje: a) epoki (średniowiecze, renesans, barok, klasycyzm, romantyzm, muzykę XX i XXI wieku), b) twórczość wybranych kompozytorów (w szczególności: J. S. Bacha, W. A. Mozarta, F.
\n
Chopina, K. Szymanowskiego, W. Lutosławskiego), c) zawody związane z muzyką, w tym: wykonawca - instrumentalista i wokalista, kompozytor, dyrygent, lutnik, reżyser dźwięku, d) najważniejsze wydarzenia muzyczne (np. festiwale, konkursy);
\n
4)potrafi korzystać ze wskazanych tradycyjnych i multimedialnych zbiorów literatury muzycznej, oprogramowania komputerowego wspomagającego naukę i rozwój kompetencji muzycznych.
\n
2.
\n
Kształcenie umiejętności świadomego odbioru muzyki Uczeń:
\n
1)rozpoznaje w słuchanych przykładach muzycznych: a) elementy dzieła muzycznego (rytmikę, melodykę, harmonikę, artykulację, agogikę, dynamikę, kolorystykę), b) budowę utworu (okresową i ewolucyjną), c) fakturę utworu muzycznego (monofonię, polifonię, homofonię), d) formy muzyczne (kanon, formę okresową dwu- i trzyczęściową, rondo, temat z wariacjami), e) obsadę wykonawczą wokalną i instrumentalną (solista, zespół kameralny, orkiestra, chór), f) brzmienie instrumentów muzycznych i rodzaje głosu ludzkiego;
\n
2)określa na przykładach muzycznych cechy polskich tańców narodowych.
\n
3.
\n
Kształcenie umiejętności analizy utworów muzycznych Uczeń:
\n
1)zauważa w zapisie nutowym: a) elementy dzieła muzycznego (rytmikę, melodykę, harmonikę, artykulację, agogikę, dynamikę, kolorystykę), b) budowę utworu (okresową i ewolucyjną), c) fakturę utworu muzycznego (monofonię, polifonię, homofonię), d) formy muzyczne (kanon, formę okresową dwu- i trzyczęściową, rondo, temat z wariacjami), e) polskie tańce narodowe;
\n
2)odczytuje z partytury obsadę wykonawczą.
\n
4.
\n
Rozwijanie kreatywności Uczeń:
\n
1)komponuje miniatury muzyczne z wykorzystaniem cech polskich tańców narodowych oraz wybranych form muzycznych;
\n
2)stosuje proste formy ruchu podczas słuchania utworu muzycznego.
\n
5.
\n
Rozbudzanie zainteresowania literaturą muzyczną Uczeń:
\n
1)zapoznaje się z różnorodną literaturą muzyczną;
\n
2)kształtuje umiejętność świadomego odbioru muzyki i jej wartościowania;
\n
3)wyraża własne opinie dotyczące słuchanych utworów;
\n
4)bierze udział w koncertach i festiwalach.
\n
CHÓR CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Śpiewanie zespołowe Uczeń posiada umiejętności pracy w zespole, potrafi ponosić odpowiedzialność za siebie i grupę oraz świadomie współtworzy dzieło.
\n
2.
\n
Elementarna wiedza i umiejętności z zakresu techniki wokalnej Uczeń świadomie i umiejętnie posługuje się aparatem głosowym.
\n
3.
\n
Podstawowa wiedza dotycząca literatury chóralnej Uczeń zna literaturę chóralną realizowaną w trakcie zajęć chóralnych.
\n
4.
\n
Przygotowanie do prezentacji muzyki chóralnej Uczeń bierze czynny udział w audycjach, koncertach, konkursach i festiwalach.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Śpiewanie zespołowe Uczeń:
\n
1)zachowuje prawidłową postawę podczas śpiewu w chórze (siedzącą i stojącą);
\n
2)prawidłowo reaguje na gest dyrygenta;
\n
3)dba o spójność i wyrównanie brzmienia;
\n
4)współpracuje z grupą w zespole chóralnym;
\n
5)świadomie współtworzy dzieło (interpretacja i ogólny wyraz artystyczny);
\n
6)interpretuje ze zrozumieniem tekst słowny i muzyczny;
\n
7)czyta nuty głosem a vista w stopniu podstawowym;
\n
8)opanowuje pamięciowo część utworów poznanych podczas zajęć chóru.
\n
2.
\n
Elementarna wiedza i umiejętności z zakresu techniki wokalnej Uczeń:
\n
1)posiada podstawową wiedzę niezbędną do rozwijania techniki wokalnej;
\n
2)posługuje się techniką wokalną w stopniu podstawowym (oddech, fonacja, artykulacja, rezonans, pozycja dźwięku, dykcja) w celu uzyskania prawidłowej intonacji zarówno linearnej, jak i pionowej;
\n
3)świadomie operuje dynamiką;
\n
4)precyzyjnie realizuje rytmikę utworu.
\n
3.
\n
Podstawowa wiedza dotycząca literatury chóralnej Uczeń:
\n
1)potrafi przedstawić sylwetki kompozytorów wykonywanych utworów chóralnych;
\n
2)posiada podstawowe wiadomości o stylach wykonywanych utworów;
\n
3)wykorzystuje i łączy w działaniach praktycznych wiedzę z zakresu przedmiotów ogólnomuzycznych.
\n
4.
\n
Przygotowanie do prezentacji muzyki chóralnej Uczeń:
\n
1)dba o estetykę zachowania się na scenie;
\n
2)właściwie interpretuje dzieła muzyczne przygotowywane pod kierunkiem dyrygenta zespołu chóralnego;
\n
3)świadomie współtworzy dzieło (ogólny wyraz artystyczny, interpretacja, rytmika, artykulacja, dynamika, agogika).
\n
FORTEPIAN DODATKOWY CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Poznanie podstawowych wiadomości na temat fortepianu Uczeń poznaje budowę i możliwości brzmieniowe instrumentu.
\n
2.
\n
Opanowanie podstaw gry na fortepianie Uczeń prawidłowo posługuje się aparatem gry na fortepianie, nabywa podstawowe umiejętności techniczne i interpretacyjne w grze na instrumencie wraz z elementami analizy utworu.
\n
3.
\n
Nauka gry a vista Uczeń kształci podstawowe umiejętności gry a vista łatwych utworów muzycznych.
\n
4.
\n
Kształcenie umiejętności gry w zespole Uczeń poznaje zasady gry w zespole, wykorzystując nabytą wiedzę i umiejętności muzyczne.
\n
5.
\n
Kształcenie umiejętności samodzielnej pracy Uczeń:
\n
1)świadomie realizuje wyznaczone przez nauczyciela cele;
\n
2)w pracy nad utworem posługuje się posiadaną wiedzą oraz świadomie uczy się utworu na pamięć;
\n
3)w podstawowym zakresie potrafi samodzielnie wykorzystywać technologię informacyjną i komunikacyjną w nabywaniu wiedzy i rozwoju umiejętności.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Poznanie podstawowych wiadomości na temat fortepianu Uczeń:
\n
1)zna i określa poszczególne części fortepianu;
\n
2)prawidłowo rozpoznaje klawisze i oktawy;
\n
3)zna możliwości brzmieniowe instrumentu.
\n
2.
\n
Opanowanie podstaw gry na fortepianie Uczeń:
\n
1)zachowuje odpowiednią postawę przy instrumencie;
\n
2)prawidłowo posługuje się aparatem gry (ułożenie rąk, pozycja dłoni i palców, swoboda nadgarstka, koordynacja i niezależność rąk);
\n
3)realizuje podstawowy zapis notacji muzycznej w kluczu wiolinowym i basowym (przyporządkowuje nutę jako zapis graficzny właściwym klawiszom, prawidłowo odczytuje rytm i znaki chromatyczne);
\n
4)prawidłowo realizuje zapis graficzny artykulacji, dynamiki i pedalizacji;
\n
5)posługuje się artykulacją portato, legato i staccato;
\n
6)posługuje się techniką palcową w stopniu podstawowym;
\n
7)posługuje się grą dwudźwięków, akordów i prostych ozdobników;
\n
8)rozumie oznaczenia agogiczne;
\n
9)zna podstawowe zasady kształtowania dźwięku i frazowania;
\n
10)analizuje budowę formalną utworu;
\n
11)wykonuje utwory w fakturze homofonicznej i polifonicznej.
\n
3.
\n
Nauka gry a vista Uczeń:
\n
1)dokonuje wstępnej analizy tekstu;
\n
2)gra a vista proste utwory w kluczu wiolinowym i basowym.
\n
4.
\n
Kształcenie umiejętności gry w zespole Uczeń:
\n
1)gra łatwe utwory na 4 ręce z nauczycielem lub innym uczniem;
\n
2)realizuje spójną interpretację w zespole (agogika, dynamika, artykulacja).
\n
5.
\n
Kształcenie umiejętności samodzielnej pracy Uczeń:
\n
1)realizuje zalecenia nauczyciela oraz koryguje popełniane błędy podczas samodzielnej pracy;
\n
2)wykonuje z pamięci wybrane utwory;
\n
3)wykorzystuje wiedzę zdobytą na innych przedmiotach (zwłaszcza ogólnomuzycznych);
\n
4)wykorzystuje do własnego rozwoju technologię informacyjną i komunikacyjną (nagrania muzyczne, zasoby nutowe).
\n
INSTRUMENT GŁÓWNY - AKORDEON CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Rozbudzenie zamiłowania ucznia do muzyki i jego zainteresowania nauką gry na instrumencie Rozwijanie zainteresowań i uzdolnień ucznia, kształtowanie jego wrażliwości estetycznej, wyobraźni oraz poczucia piękna.
\n
Uczeń:
\n
1)zdobywa wiedzę ogólnomuzyczną, niezbędną do nauki gry na akordeonie;
\n
2)poznaje podstawową literaturę akordeonową, oryginalną i transkrybowaną;
\n
3)nabywa pod kontrolą nauczyciela podstawowych umiejętności interpretowania wykonywanych utworów zgodnie z kanonami stylu i formy muzycznej.
\n
2.
\n
Opanowanie techniczno-wykonawczych umiejętności gry na instrumencie Uczeń:
\n
1)zdobywa wiedzę na temat ogólnej budowy instrumentu, prawidłowej postawy podczas gry oraz zasad prawidłowego prowadzenia i zmian miecha;
\n
2)poznaje sposoby wydobywania i kształtowania dźwięku na akordeonie;
\n
3)nabywa umiejętności właściwego posługiwania się aparatem gry;
\n
4)poznaje techniki gry w oparciu o wszystkie manuały akordeonu - MD, MM, MB/A;
\n
5)zdobywa umiejętności gry a vista w kluczu wiolinowym i basowym.
\n
3.
\n
Kształcenie umiejętności organizowania samodzielnej pracy nad wyznaczonymi zadaniami Wdrażanie ucznia do systematycznego ćwiczenia na instrumencie, kształtowanie umiejętności ćwiczenia efektywnego oraz samodzielnego przygotowania łatwych utworów.
\n
4.
\n
Przygotowanie do występów publicznych Uczeń:
\n
1)kształtuje umiejętności koncentracji i panowania nad tremą;
\n
2)rozwija psychiczną gotowość do występów publicznych;
\n
3)zdobywa umiejętności dokonywania właściwej samooceny występu publicznego;
\n
4)poznaje różne sposoby zapamiętywania utworów;
\n
5)poszerza liczbę utworów w swoim repertuarze;
\n
6)poznaje zasady i sposoby zachowania na scenie;
\n
7)poznaje zasady i sposoby radzenia sobie w zmiennych warunkach, towarzyszących aktywności estradowej.
\n
5.
\n
Przygotowanie do aktywnego uczestnictwa w różnych formach życia artystycznego Uczeń:
\n
1)uczestniczy jako solista i kameralista w różnych formach życia artystycznego;
\n
2)jest świadomym odbiorcą kultury jako słuchacz koncertów, spektakli operowych i teatralnych;
\n
3)czynnie uczestniczy w domowym muzykowaniu.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Rozbudzenie zamiłowania ucznia do muzyki i jego zainteresowania nauką gry na instrumencie Uczeń:
\n
1)posiada wiedzę z zakresu zasad muzyki (notacja muzyczna, pojęcia i terminy muzyczne) niezbędną w grze na instrumencie;
\n
2)posiada podstawową wiedzę na temat stylów muzycznych i związanych z nimi tradycji wykonawczych;
\n
3)zna i wykonuje repertuar akordeonowy - oryginalny i transkrybowany w zakresie szkoły muzycznej I stopnia i dwóch lat drugiego etapu edukacji muzycznej;
\n
4)posiada zróżnicowany pod względem stylistycznym repertuar, zarówno w zakresie literatury oryginalnej, jak również transkrybowanej;
\n
5)czyta zapis nutowy w kluczu wiolinowym i basowym;
\n
6)samodzielnie odczytuje tekst ze zrozumieniem;
\n
7)wykorzystuje zdobytą wiedzę ogólnomuzyczną w pracy nad utworem.
\n
2.
\n
Opanowanie techniczno-wykonawczych podstaw gry na instrumencie Uczeń:
\n
1)zna ogólną budowę instrumentu, potrafi nazwać poszczególne części akordeonu i określić ich rolę w procesie powstawania dźwięku;
\n
2)zna podstawowe zasady prawidłowej eksploatacji akordeonu;
\n
3)zna funkcje i układ poszczególnych manuałów instrumentu i działanie systemu regestrowego (skale, notacje, transpozycje);
\n
4)zna i stosuje podstawowe sposoby artykulacji akordeonowej: palcowej, miechowej i miechowo-palcowej;
\n
5)zachowuje prawidłową postawę podczas gry na instrumencie;
\n
6)prawidłowo prowadzi i zmienia miech;
\n
7)posługuje się prawidłowo ukształtowanym aparatem gry;
\n
8)rozwija technikę gry w oparciu o wszystkie manuały akordeonu - MD, MM, MB/A;
\n
9)jest wrażliwy na jakość i estetykę dźwięku;
\n
10)zna i stosuje sposoby kształtowania dźwięku na akordeonie;
\n
11)poprawnie wykonuje utwory muzyczne zróżnicowane pod względem stylistycznym, wykorzystując zdobyte umiejętności techniczne i wiedzę ogólnomuzyczną;
\n
12)poprawnie wykonuje utwory pod względem technicznym i artystycznym.
\n
3.
\n
Kształcenie umiejętności organizowania samodzielnej pracy nad wyznaczonymi zadaniami Uczeń:
\n
1)zna cele i sposoby efektywnego ćwiczenia;
\n
2)samodzielnie pracuje w domu nad zadaniami wyznaczonymi przez nauczyciela;
\n
3)świadomie ćwiczy i koryguje własne błędy;
\n
4)opracowuje pod względem techniczno-wykonawczym utwory o łatwym i średnim stopniu trudności (wstępne opracowanie aplikatury, zmian miecha, regestracji);
\n
5)poprawnie i samodzielnie odczytuje zapis nutowy o różnym stopniu trudności.
\n
4.
\n
Przygotowanie do występów publicznych Uczeń:
\n
1)zna sposoby uczenia się utworów na pamięć;
\n
2)przygotowuje utwory do wykonania estradowego;
\n
3)wykonuje wybrane utwory z pamięci;
\n
4)stosuje zasady poprawnego zachowania na estradzie;
\n
5)bierze udział w audycjach i koncertach szkolnych, przesłuchaniach oraz innych formach prezentacji artystycznej.
\n
5.
\n
Przygotowanie do aktywnego uczestnictwa w różnych formach życia artystycznego Uczeń:
\n
1)poznaje życie kulturalne środowiska, poszerza wiedzę ogólnomuzyczną i korzysta z aktualnych informacji multimedialnych;
\n
2)czynnie uczestniczy w życiu szkoły i środowiska lokalnego, występując jako solista lub kameralista w różnych zespołach;
\n
3)jest aktywnym uczestnikiem muzykowania domowego w różnych formach życia rodzinnego;
\n
4)wykazuje się kreatywnością i inicjatywą w realizacji zadań i projektów zespołowych;
\n
5)posiada podstawowe przygotowanie do uczestnictwa w kulturze.
\n
INSTRUMENT GŁÓWNY - ALTÓWKA CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Umuzykalnienie oraz rozbudzenie wrażliwości muzycznej, kształtowanie świadomego i kompetentnego odbiorcy dóbr kultury Uczeń:
\n
1)rozwija zainteresowania muzyczne, uczęszczając na koncerty i słuchając nagrań;
\n
2)uczestniczy w życiu muzycznym szkoły i środowiska oraz nabywa umiejętność stosownego zachowania w czasie rozmaitych wydarzeń kulturalnych;
\n
3)podejmuje próby świadomego kształtowania własnego gustu estetycznego, niezależnie od postaw, poglądów i wartości promowanych w mediach;
\n
4)wzrasta w poszanowaniu dziedzictwa kulturowego swojego i innych narodów.
\n
2.
\n
Zapoznanie z teoretycznymi podstawami gry na instrumencie oraz rozwinięcie wrażliwości i estetyki gry w oparciu o wiedzę ogólnomuzyczną Uczeń:
\n
1)poznaje zasady notacji oraz podstawowe terminy i pojęcia niezbędne w odczytaniu i realizacji tekstu muzycznego;
\n
2)zdobywa wiedzę dotyczącą budowy i historii swojego instrumentu, stylów wykonawczych, budowy formalnej utworu i interpretacji;
\n
3)opanowuje oraz doskonali umiejętności gry na instrumencie.
\n
Uczeń:
\n
1)nabywa umiejętność przyjmowania odpowiedniej postawy podczas gry na instrumencie oraz posługiwania się prawidłowym aparatem gry;
\n
2)poznaje zasady strojenia i konserwacji instrumentu;
\n
3)rozwija podstawy techniki instrumentalnej, wrażliwość na jakość dźwięku i intonację;
\n
4)próbuje tworzyć proste tematy melodyczne i grać ze słuchu;
\n
5)z pomocą nauczyciela usprawnia aparat gry prawej i lewej ręki, doskonali umiejętności techniczne i interpretacyjne, poszerzając środki wyrazu o nowe i pogłębiając już opanowane;
\n
6)rozwija wirtuozowskie elementy gry;
\n
7)pod kierunkiem nauczyciela poznaje sposoby samodzielnej pracy w zakresie organizacji, kontroli i samooceny.
\n
4.
\n
Przygotowanie do występów solowych i zespołowych oraz uzyskanie kompetencji niezbędnych do prezentacji estradowej Uczeń:
\n
1)poznaje zasady występów dotyczące umiejętności koncentracji, prezentacji estradowej oraz współpracy z innymi muzykami;
\n
2)poprzez udział w koncertach doskonali umiejętność swobodnej prezentacji przed publicznością przy równoczesnym kreatywnym wyrażaniu swojej wrażliwości artystycznej;
\n
3)pogłębia umiejętność współpracy z innymi instrumentalistami;
\n
4)pracuje nad osiągnięciem stopnia koncentracji pozwalającego na pokonanie tremy i prawidłowy przebieg występu.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Umuzykalnienie oraz rozbudzenie wrażliwości muzycznej, kształtowanie świadomego i kompetentnego odbiorcy dóbr kultury Uczeń:
\n
1)czynnie uczestniczy w życiu muzycznym szkoły i środowiska;
\n
2)rozróżnia i nazywa podstawowe gatunki muzyki;
\n
3)określa własne preferencje repertuarowe i brzmieniowe;
\n
4)samodzielnie dociera do interesujących interpretacji i wykonań;
\n
5)poszerza swoją wiedzę, min. słuchając nagrań i czytając literaturę fachową, a także korzystając z technologii informacyjnej i komunikacyjnej;
\n
6)uczestniczy w audycjach, koncertach, wystawach i innych wydarzeniach kulturalnych.
\n
2.
\n
Zapoznanie z teoretycznymi podstawami gry na instrumencie oraz rozwinięcie wrażliwości i estetyki gry w oparciu o wiedzę ogólnomuzyczną Uczeń:
\n
1)zna budowę altówki i smyczka;
\n
2)definiuje poszczególne części instrumentu i smyczka;
\n
3)stosuje podstawowe zasady konserwacji altówki i smyczka;
\n
4)zna notację w kluczu altowym i wiolinowym;
\n
5)zna podstawowe pojęcia i określenia muzyczne, niezbędne w realizacji utworów;
\n
6)zna zasady prawidłowego wydobywania i kształtowania dźwięku;
\n
7)zdobywa podstawową wiedzę na temat stylów i epok;
\n
8)zna różnorodne interpretacje; umie je ocenić i określić z pomocą nauczyciela mocne i słabe strony wykonania;
\n
9)wykorzystuje technikę informacyjną i komunikacyjną do pogłębiania wiedzy merytorycznej;
\n
10)wykorzystuje dostępne środki techniczne do rejestracji swoich występów oraz analizy i weryfikacji osiągnięć.
\n
3.
\n
Opanowanie oraz doskonalenie umiejętności gry na instrumencie Uczeń:
\n
1)przyjmuje prawidłową postawę podczas gry;
\n
2)posługuje się prawidłowym aparatem gry;
\n
3)potrafi z pomocą nauczyciela nastroić altówkę;
\n
4)w stopniu elementarnym wykorzystuje technikę przygotowawczą lewej i prawej ręki;
\n
5)kontroluje i koryguje intonację oraz jakość dźwięku;
\n
6)umie grać łatwe akordy i dwudźwięki;
\n
7)swobodnie wykonuje flażolety naturalne;
\n
8)interpretuje utwór zgodnie z zapisem (metrorytmika, dynamika, agogika);
\n
9)prezentuje opanowanie podstaw techniki gry z uwzględnieniem prawidłowego podziału smyczka;
\n
10)posługuje się wybranymi sposobami artykulacji;
\n
11)umie grać w pozycjach I-VII;
\n
12)potrafi zawibrować długie dźwięki;
\n
13)wykazuje się umiejętnością frazowania;
\n
14)prawidłowo odtwarza linię melodyczną głosem;
\n
15)gra ze słuchu proste melodie;
\n
16)rozpoznaje i koryguje błędy;
\n
17)samodzielnie odczytuje łatwy utwór;
\n
18)umie zorganizować pracę nad utworem;
\n
19)dostosowuje sposób ćwiczenia do zaistniałego problemu;
\n
20)stosuje różne techniki zapamiętywania tekstu;
\n
21)umie z pomocą nauczyciela rozwijać technikę gry;
\n
22)dba o prawidłowe warunki pracy (materiały nutowe, ustawienie pulpitu, oświetlenie).
\n
4.
\n
Przygotowanie do występów solowych i zespołowych oraz uzyskanie kompetencji niezbędnych do prezentacji estradowej Uczeń:
\n
1)zna i stosuje zasady dotyczące publicznego występu (strój, zachowanie);
\n
2)umie skupić się przed i podczas występu;
\n
3)zna techniki pozwalające opanować tremę;
\n
4)współpracuje z innymi muzykami;
\n
5)w prezentacji estradowej wykorzystuje wyobraźnię muzyczną i ekspresję;
\n
6)umie wykonać z akompaniamentem utwory o niskim i średnim poziomie trudności;
\n
7)analizuje wspólnie z nauczycielem swoje występy i konstruktywnie wykorzystuje spostrzeżenia;
\n
8)utrzymuje w gotowości wykonawczej wybrane utwory;
\n
9)jest zdyscyplinowany podczas pracy w zespole;
\n
10)zdobywa obycie estradowe.
\n
INSTRUMENT GŁÓWNY - FAGOT CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Rozbudzenie zainteresowania muzyką Uczeń:
\n
1)rozwija uzdolnienia muzyczne i predyspozycje do gry na fagocie - odpowiednio do wieku;
\n
2)zdobywa wiedzę o muzyce, zna podstawowe pojęcia i terminy muzyczne;
\n
3)chętnie uczestniczy w życiu muzycznym i kulturalnym.
\n
2.
\n
Opanowanie podstaw gry na instrumencie Uczeń zna i stosuje w praktyce różnorodne metody pracy z instrumentem i utrwala umiejętności gry.
\n
3.
\n
Wykorzystanie nabytej wiedzy i umiejętności w praktyce Uczeń realizuje indywidualne i zespołowe projekty artystyczne w zakresie swojej specjalności.
\n
Odpowiedzialnie wykorzystuje czas przeznaczony na pracę z instrumentem.
\n
4.
\n
Przygotowanie do występów publicznych Uczeń posiada umiejętności w zakresie występów publicznych.
\n
CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Rozbudzenie zainteresowania muzyką Uczeń:
\n
1)świadomie słucha muzyki i dokonuje właściwego wyboru literatury muzycznej oraz nagrań
\n
2)rozpoznaje brzmienie fagotu w słuchanych utworach;
\n
3)znajduje w środkach masowego przekazu informacje o interesujących go nagraniach muzycznych, poszerzających jego wiedzę w tym zakresie;
\n
4)porównuje różne interpretacje wysłuchanych utworów;
\n
5)poszerza wiedzę na temat epok w historii muzyki i kompozytorów;
\n
6)zna podstawową literaturę muzyczną przeznaczoną na fagot;
\n
7)zna w stopniu podstawowym historię fagotu;
\n
8)gra utwory o zróżnicowanym charakterze wybrane przez pedagoga;
\n
9)zna i stosuje podstawowe pojęcia i terminy muzyczne, w szczególności: dźwięk, melodia, harmonia, rytm, agogika, metrum, artykulacja, dynamika, tonacja, gama, pasaż, akord;
\n
10)wykorzystuje poznaną wiedzę z zakresu epok, stylów i kompozytorów w pracy nad utworami oraz podczas rozmów o muzyce;
\n
11)wykazuje szczególne zainteresowanie grą na instrumencie.
\n
2.
\n
Opanowanie podstaw gry na instrumencie Uczeń:
\n
1)czyta poprawnie nuty w kluczu basowym;
\n
2)zna zasady notacji muzycznej w stopniu umożliwiającym samodzielne odczytanie zapisu nutowego w ramach realizowanego programu;
\n
3)zna budowę i higienę użytkowania stroika fagotowego;
\n
4)przestrzega podstawowych warunków higieny pracy (np. wietrzenie pomieszczeń, odpowiednie oświetlenie, prawidłowe ustawienie pulpitu);
\n
5)dba i właściwie troszczy się o instrument;
\n
6)potrafi nazwać poszczególne części fagotu;
\n
7)samodzielnie składa i rozkłada instrument;
\n
8)opanował technikę prawidłowego oddechu i zadęcia;
\n
9)kontroluje i właściwie prowadzi strumień powietrza;
\n
10)utrzymuje właściwą postawę ciała podczas gry, trzyma instrument pod odpowiednim kątem oraz poprawnie układa ręce i palce;
\n
11)zna i stosuje właściwą aplikaturę w obrębie skali B1-b1;
\n
12)zna i stosuje podstawowe rodzaje artykulacji, w szczególności legato, non legato;
\n
13)umiejętnie stosuje podstawowe określenia dynamiczne, takie jak: piano, mezzopiano, mezzoforte, forte, crescendo, decrescendo;
\n
14)prawidłowo odczytuje i realizuje oznaczenia tempa;
\n
15)właściwie odczytuje i realizuje rytm w wykonywanych utworach;
\n
16)potrafi nastroić instrument z pomocą nauczyciela oraz dba o poprawną intonację dźwięków;
\n
17)dysponuje biegłością palcową w stopniu podstawowym;
\n
18)zwraca uwagę na jakość i estetykę dźwięku;
\n
19)gra a vista utwory o przeciętnej skali trudności;
\n
20)uwzględnia znaczenie narządów jamy ustnej oraz zmiennej plastyki warg, mięśni twarzy, pracy języka;
\n
21)zna zasady prawidłowego wykonania ćwiczeń przygotowawczych: ćwiczenia oddechowe, z zakresu emisji dźwięku;
\n
22)realizuje w stopniu zadowalającym przewidziane dla niego zadania techniczno- wykonawcze.
\n
3.
\n
Wykorzystanie nabytej wiedzy i umiejętności w praktyce Uczeń:
\n
1)samodzielnie i bezbłędnie odczytuje dostosowany do jego możliwości zapis nutowy, uwzględnia metrorytmikę, dynamikę i agogikę;
\n
2)interpretuje utwory pod nadzorem pedagoga zgodnie z kanonami stylu i formy muzycznej, wyraża emocje i wydobywa charakter utworu;
\n
3)samodzielnie i efektywnie ćwiczy, korygując popełniane błędy;
\n
4)poprawnie wykonuje z pamięci utwory lub ćwiczenia;
\n
5)jest przygotowany do gry z akompaniamentem;
\n
6)w muzykowaniu zespołowym uczy się współpracy i odpowiedzialności.
\n
4.
\n
Przygotowanie do występów publicznych Uczeń:
\n
1)odpowiedzialnie i świadomie przygotowuje się do występów publicznych;
\n
2)zna i stosuje zasady zachowania się na estradzie: odpowiedni strój, ukłon, wejście i zejście z estrady;
\n
3)potrafi dostroić instrument podczas występów;
\n
4)potrafi wykonać publicznie utwory z pamięci;
\n
5)koncentruje się zarówno przed grą, jak i podczas występu przed publicznością;
\n
6)dokonuje prawidłowej analizy własnej gry;
\n
7)bierze udział w popisach szkolnych i koncertach okolicznościowych.
\n
INSTRUMENT GŁÓWNY - FLET CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA OGÓLNE 1.
\n
Rozbudzenie zainteresowania muzyką Uczeń:
\n
1)rozwija uzdolnienia muzyczne i predyspozycje do gry na flecie - odpowiednio do wieku;
\n
2)zdobywa wiedzę o muzyce, zna podstawowe pojęcia i terminy muzyczne;
\n
3)chętnie uczestniczy w życiu muzycznym i kulturalnym.
\n
2.
\n
Opanowanie podstaw gry na instrumencie Uczeń zna możliwości techniczne instrumentu i stara się w prawidłowy sposób wykorzystywać metody pracy z fletem.
\n
3.
\n
Nabywanie umiejętności samodzielnej pracy Uczeń potrafi samodzielnie przygotowywać się do lekcji.
\n
4.
\n
Wykorzystanie nabytej wiedzy i umiejętności w praktyce Uczeń realizuje indywidualnie i zespołowo projekty w zakresie swojej specjalności.
\n
5.
\n
Przygotowanie do występów publicznych Uczeń posiada niezbędne umiejętności w zakresie występów publicznych.
\n
6.
\n
Posługiwanie się sprzętem elektronicznym Uczeń posiada umiejętności obsługi komputera.
\n
7.
\n
Przygotowanie do kontynuowania nauki na poziomie szkoły średniej Uczeń jest świadomy wyboru kolejnego etapu swojej ścieżki edukacyjno-zawodowej CELE KSZTAŁCENIA - WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.
\n
Rozbudzenie zainteresowania muzyką Uczeń:
\n
1)uczęszcza na koncerty;
\n
2)interesuje się kulturą;
\n
3)zna historię swojego instrumentu oraz literaturę fletową, odpowiednią do etapu nauczania;
\n
4)gra wyznaczone przez pedagoga (z uwzględnieniem upodobań ucznia) utwory o zróżnicowanym charakterze;
\n
5)muzykuje w zespole, ucząc się jednocześnie współpracy i odpowiedzialności;
\n
6)zna i stosuje podstawowe pojęcia i terminy muzyczne, w szczególności: dźwięk, melodia, harmonia, rytm, agogika, metrum, artykulacja, dynamika, tonacja, gama, pasaż, akord;
\n
7)wykorzystuje poznaną wiedzę na temat epok, stylów i kompozytorów w pracy nad utworami;
\n
8)wykazuje szczególne zainteresowanie grą na instrumencie.
\n
2.
\n
Opanowanie podstaw gry na instrumencie Uczeń:
\n
1)zna budowę fletu, potrafi dbać o instrument;
\n
2)potrafi samodzielnie złożyć i rozłożyć instrument;
\n
3)zna podstawy techniki oddechu i zadęcia, niezbędne do dalszego rozwoju;
\n
4)kontroluje i właściwie prowadzi strumień powietrza;
\n
5)zna i stosuje prawidłową postawę podczas gry na instrumencie oraz poprawnie układa ręce i palce;
\n
6)zna i stosuje podstawowe rodzaje artykulacji, w szczególności legato, non legato;
\n
7)zna i stosuje podstawowe określenia dynamiczne, takie jak: piano, mezzopiano, mezzoforte, forte, crescendo, decrescendo;
\n
8)prawidłowo odczytuje i realizuje oznaczenia tempa;
\n
9)właściwie odczytuje i realizuje struktury rytmiczne w wykonywanych utworach;
\n
10)potrafi nastroić instrument z pomocą nauczyciela oraz dba o prawidłową intonację;
\n
11)dysponuje podstawową biegłością palcową;
\n
12)zna zasady notacji muzycznej;
\n
13)dba o estetykę wykonania i jest wrażliwy na jakość dźwięku;
\n
14)realizuje przewidziane programem nauczania zadania techniczno-wykonawcze.
\n
3.
\n
Nabywanie umiejętności samodzielnej pracy Uczeń:
\n
1)organizuje swoje miejsce pracy (pulpit ustawiony na odpowiedniej wysokości, uporządkowany materiał nutowy, odpowiednie oświetlenie, przewietrzone pomieszczenie);
\n
2)organizuje swoją pracę, aby ćwiczyć ilość czasu potrzebną do czynienia postępów na danym etapie;
\n
3)organizuje próby zespołu kameralnego (duet, trio) bez udziału nauczyciela;
\n
4)analizuje swoją grę podczas ćwiczenia i świadomie koryguje błędy;
\n
5)potrafi samodzielnie się rozegrać, stosując znane mu ćwiczenia;
\n
6)potrafi się koncentrować i relaksować, zarządzając swoim czasem, aby ćwiczenie było efektywne.
\n
4.