{"html": "
5.Analizę, o której mowa w ust. 3, przeprowadza organ właściwy do spraw zezwoleń co najmniej raz w roku, z uwzględnieniem:
\n
1)istniejącej komunikacji, w tym rodzaju pojazdów, godzin ich odjazdów lub częstotliwości kursów oraz ich dostosowanie do potrzeb społecznych;
\n
2)dotychczasowego wywiązywania się przewoźników posiadających zezwolenia z realizacji przewozów i stosowanych taryf;
\n
3)przewidywanych zmian w natężeniu przewozu podróżnych;
\n
4)miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy lub planu zagospodarowania przestrzennego województwa.
\n
6.(uchylony) 7. Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, mogą realizować zadania, o których mowa w ust. 3, przez własne jednostki lub inne wyspecjalizowane podmioty.
\n
8.(uchylony)
\n

Art. 22b1. Przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci

\n

elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 22, nie później niż 14 dni od dnia ich powstania.

\n
2.Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmują dane zawarte w zezwoleniu, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę zezwolenia.
\n

Art. 231. Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej

\n
1)odmawia udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, gdy: a) wnioskodawca nie jest w stanie świadczyć usług będących przedmiotem wniosku, korzystając ze sprzętu pozostającego w jego bezpośredniej dyspozycji,
\n
b)projektowana linia regularna będzie stanowiła bezpośrednie zagrożenie dla istnienia już zatwierdzonych linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników, c) zostanie wykazane, iż wydanie zezwolenia poważnie wpłynęłoby na rentowność porównywalnych usług kolejowych na liniach bezpośrednio związanych z trasą usług drogowych,
\n
d)można wywnioskować, że usługi wymienione we wniosku są nastawione tylko na najbardziej dochodowe spośród usług istniejących na danych trasach;
\n
2)może odmówić udzielenia zezwolenia na wykonywanie w międzynarodowym transporcie drogowym przewozów, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, zezwolenia na wykonywanie przewozów wahadłowych lub zezwolenia na wykonywanie przewozów okazjonalnych, o których mowa w art. 18 ust. 2, gdy przedsiębiorca: a) nie przestrzega warunków określonych w posiadanym już zezwoleniu,
\n
b)nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, przewozów regularnych co najmniej przez 3 miesiące, c) wykonuje przewozy bez wymaganego zezwolenia.
\n
2.Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozów w międzynarodowym transporcie drogowym, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, na zasadach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1073/2009.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–32 – Poz. 1490
\n

Art. 241. Zezwolenie zmienia się na wniosek jego posiadacza, złożony w formie pisemnej, w postaci papierowej lub

\n

w postaci elektronicznej, w razie zmiany:

\n
1)oznaczenia przedsiębiorcy;
\n
2)siedziby i adresu przedsiębiorcy.
\n
2.Zezwolenie może być zmienione na wniosek jego posiadacza w razie zmiany:
\n
1)przebiegu linii regularnej, rozkładu jazdy, zwiększenia pojemności pojazdów, częstotliwości ich kursowania lub zmian godzin odjazdów z poszczególnych przystanków;
\n
2)zagranicznego przewoźnika drogowego, z którym zawarto umowę o wspólnym prowadzeniu linii regularnej w międzynarodowym transporcie drogowym.
\n
3.Zezwolenie wygasa w razie:
\n
1)zrzeczenia się zezwolenia, z zastrzeżeniem ust. 6;
\n
2)upływu terminu określonego w zezwoleniu;
\n
3)wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 16 ust. 1.
\n
4.Zezwolenie cofa się w razie:
\n
1)cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji;
\n
2)naruszenia lub zmiany warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane oraz określonych w zezwoleniu;
\n
3)niewykonywania przez przedsiębiorcę, na skutek okoliczności zależnych od niego, przewozów regularnych co najmniej przez 3 miesiące;
\n
4)odstąpienia zezwolenia osobie trzeciej, przy czym nie jest odstąpieniem zezwolenia powierzenie wykonania przewozu innemu przewoźnikowi, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe.
\n
5.W razie cofnięcia zezwolenia wniosek o ponowne wydanie zezwolenia nie może być rozpatrzony wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna.
\n
6.Przedsiębiorca nie może zrzec się zezwolenia w przypadku wszczęcia postępowania o cofnięcie zezwolenia.
\n

6a. Przepisy ust. 1–6 nie dotyczą zezwoleń, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b.

\n
7.Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, przedłuża wydane przez siebie zezwolenia, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, zmienia warunki ich wykonywania, stwierdza utratę ich ważności albo cofa je, na zasadach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1073/2009.
\n

Art. 25

\n
1.Główny Inspektor Transportu Drogowego wydaje przewoźnikowi drogowemu zezwolenie zagraniczne na przewóz osób pod warunkiem posiadania przez niego licencji wspólnotowej uprawniającej do wykonywania międzynarodowego autobusowego i autokarowego zarobkowego przewozu osób.
\n
2.Główny Inspektor Transportu Drogowego:
\n
1)odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w razie braku możliwości zapewnienia wystarczającej liczby zezwoleń;
\n
2)odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o których mowa w art. 15 ust. 1;
\n
3)może odmówić wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o których mowa w art. 15 ust. 3.
\n
3.Wydanie i odmowa wydania w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, zezwolenia zagranicznego na przewóz osób są czynnościami niestanowiącymi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
\n
4.Główny Inspektor Transportu Drogowego:
\n
1)odmawia wydania zezwolenia zagranicznego na przewóz osób, w drodze decyzji administracyjnej, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2;
\n
2)może odmówić wydania zezwolenia zagranicznego na przewóz osób, w drodze decyzji administracyjnej, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3.
\n
5.Skargi i wnioski związane z wydawaniem zezwoleń zagranicznych na przewóz osób, o których mowa w ust. 2 pkt 1, rozpatruje minister właściwy do spraw transportu.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–33 – Poz. 1490
\n

Art. 25a1. Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego osób na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

\n

przez zagraniczny podmiot niemający siedziby w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw transportu, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

\n
2.Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone na okres nieprzekraczający danego roku kalendarzowego.
\n
3.Wysokość kontyngentu zezwoleń, o których mowa w ust. 1 i w art. 25 ust. 1, ustala, w drodze porozumienia z odpowiednimi władzami innych państw, minister właściwy do spraw transportu.
\n
4.Blankiety zezwoleń na wykonywanie przewozów wahadłowych lub zezwoleń na wykonywanie przewozów okazjonalnych, których posiadanie jest wymagane od zagranicznego przewoźnika, wytwarza i przekazuje za granicę, w imieniu ministra właściwego do spraw transportu, Główny Inspektor Transportu Drogowego.
\n
5.Blankiety zezwoleń, o których mowa w art. 25 ust. 1, przyjmuje z zagranicy Główny Inspektor Transportu Drogowego.
\n

Art. 26Minister właściwy do spraw transportu, w celu usprawnienia procedur wydawania zezwoleń zagranicznych

\n

na przewóz osób, może upoważnić do ich wydawania, w drodze rozporządzenia, polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych, uwzględniając właściwe zabezpieczenie dokumentów związanych z wydawaniem tych zezwoleń uniemożliwiające dostęp do nich osób niepowołanych, wyposażenie pomieszczeń w urządzenia gwarantujące bezpieczeństwo przechowywanych dokumentów, ubezpieczenie od wszelkiego ryzyka oraz sposób rozliczania się w przypadku zaginięcia, zniszczenia lub utraty tych dokumentów.

\n

Art. 27

\n
1.Przy wykonywaniu przewozów wahadłowych i okazjonalnych w międzynarodowym transporcie drogowym wymagany jest formularz jazdy zawierający w szczególności dane dotyczące oznaczenia przedsiębiorcy, numeru rejestracyjnego pojazdu, rodzaju usługi, miejsca początkowego i miejsca docelowego przewozu drogowego oraz listę imienną przewożonych osób.
\n
2.(uchylony) 3. Formularz jazdy wydają przewoźnikowi:
\n
1)Główny Inspektor Transportu Drogowego;
\n
2)wojewódzki inspektor transportu drogowego.
\n
4.Wydanie formularza jazdy jest czynnością niestanowiącą decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
\n

Art. 27a(uchylony)

\n

Art. 27b1. Przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób jest obowiązany do

\n
1)weryfikacji, czy przedsiębiorca, któremu przekazuje zlecenia przewozu osób, posiada odpowiednią licencję, o której mowa w art. 5b ust. 1, oraz wypis lub wypisy z tej licencji dla pojazdu lub pojazdów, którymi są realizowane przewozy zlecane przez pośrednika, nie później niż: a) przed rozpoczęciem współpracy,
\n
b)w terminie 7 dni od dnia upływu terminu ważności licencji posiadanej przez przedsiębiorcę, któremu przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób przekazuje zlecenia przewozu osób;
\n
1a)weryfikacji spełnienia obowiązku stosowania dodatkowych oznaczeń i dodatkowego wyposażenia technicznego w odniesieniu do taksówek określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 15 ust. 7 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. ‒ Prawo przewozowe, jeżeli gmina, na której terenie przewóz jest wykonywany, wprowadziła takie przepisy;
\n
2)prowadzenia, w postaci elektronicznej, rejestru przekazanych zleceń przewozu osób oraz przechowywania zgromadzonych w tym rejestrze informacji przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zlecono przewóz;
\n
3)prowadzenia, w postaci elektronicznej, ewidencji przedsiębiorców, którym zleca się przewóz osób, oraz przechowywania zgromadzonych w tej ewidencji informacji przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zlecono przewóz;
\n
4)udostępniania informacji, czy dokonał weryfikacji, o której mowa w pkt 1, i jej wyniku lub informacji zgromadzonych w rejestrze przekazanych zleceń przewozu osób i ewidencji przedsiębiorców, którym zleca się przewóz osób, na wniosek organów Inspekcji Transportu Drogowego lub Krajowej Administracji Skarbowej w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku;
\n
5)podejmowania działań, o których mowa w art. 27e, mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa przewozu osób.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–34 – Poz. 1490 2. Rejestr przekazanych zleceń przewozu osób i ewidencję przedsiębiorców, którym zleca się przewóz osób, prowadzi się w celu wywiązania się z obowiązków określonych w ustawie.
\n
3.Rejestr przekazanych zleceń przewozu osób zawiera następujące informacje:
\n
1)firmę przedsiębiorcy, któremu zlecono przewóz osób;
\n
2)adres i oznaczenie siedziby albo miejsca wykonywania działalności przedsiębiorcy, któremu zlecono przewóz osób;
\n
3)numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy, któremu zlecono przewóz osób;
\n
4)w przypadku zlecenia przewozu osób taksówką – numer licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 pkt 3, oraz nazwę organu, który udzielił tej licencji;
\n
5)w przypadku zlecenia przewozu osób samochodem osobowym lub pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą – numer licencji i wypisu z licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 pkt 1 lub 2, oraz nazwę organu, który udzielił tej licencji;
\n
6)numer rejestracyjny pojazdu, którym zrealizowano zlecony przewóz osób;
\n
7)datę oraz godzinę przekazania zlecenia przewozu osób.
\n
4.Ewidencja przedsiębiorców, którym zleca się przewóz osób, zawiera następujące informacje:
\n
1)firmę przedsiębiorcy, któremu zleca się przewóz osób;
\n
2)adres i oznaczenie siedziby albo miejsca wykonywania działalności przedsiębiorcy, któremu zleca się przewóz osób;
\n
3)numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy, któremu zleca się przewóz osób;
\n
4)o osobach wykonujących przewóz osób zlecony na rzecz przedsiębiorcy obejmujące: a) imię i nazwisko,
\n
b)zdjęcia, o których mowa w art. 27e ust. 5 pkt 1 i ust. 8, c) odwzorowania cyfrowe dokumentów, o których mowa w art. 27e ust. 2,
\n
d)dzień rozpoczęcia i dzień zakończenia wykonywania przewozów osób.
\n
5.Organ udzielający licencji, o których mowa w art. 5b ust. 1, jest obowiązany, na wniosek przedsiębiorcy prowadzącego pośrednictwo przy przewozie osób, udzielić informacji, czy przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, posiada ważną licencję.
\n
6.Przedsiębiorca, który nie posiada ważnej licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1, albo zawiesił wykonywanie transportu drogowego na podstawie art. 14a, jest obowiązany poinformować o tym przedsiębiorcę prowadzącego pośrednictwo przy przewozie osób przekazującego mu zlecenia przewozu osób, w terminie 7 dni od dnia utraty licencji albo od dnia, w którym rozpoczęty został okres zawieszenia, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej.
\n
7.W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 6, wobec przedsiębiorcy prowadzącego pośrednictwo przy przewozie osób oraz przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b:
\n
1)nie nakłada się kary pieniężnej, o której mowa w lp. 2 w pkt 2.20 załącznika nr 3 do ustawy;
\n
2)nie stosuje się przepisu art. 15 ust. 1 pkt 5.
\n

Art. 27c

\n

Zabrania się kierowcy wykonywania transportu drogowego na podstawie zlecenia przekazanego przez podmiot wykonujący działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa przy przewozie osób, nieposiadający licencji, o której mowa w art. 5b ust. 2 pkt 2.

\n

Art. 27d1. Główny Inspektor Transportu Drogowego prowadzi wykaz przedsiębiorców prowadzących pośrednictwo

\n

przy przewozie osób.

\n
2.Wykaz przedsiębiorców prowadzących pośrednictwo przy przewozie osób zawiera:
\n
1)firmę przedsiębiorcy;
\n
2)adres i oznaczenie siedziby albo miejsca wykonywania działalności przedsiębiorcy;
\n
3)informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) albo numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS);
\n
4)numer licencji na wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie osób.
\n
3.Wykaz przedsiębiorców prowadzących pośrednictwo przy przewozie osób udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–35 – Poz. 1490
\n

Art. 27e

\n
1.Przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób jest obowiązany przed rozpoczęciem współpracy do weryfikacji osób, o których mowa w art. 27b ust. 4 pkt 4, którym zleca przewóz osób, w zakresie
\n
1)tożsamości;
\n
2)posiadania odpowiedniego uprawnienia do kierowania pojazdem samochodowym określonego w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, stwierdzonego w wydanym w kraju prawem jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a tej ustawy;
\n
3)niekaralności za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, a także za przestępstwa, o których mowa w art. 59 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, oraz braku prawomocnego orzeczenia zakazu wykonywania zawodu kierowcy.
\n
2.Weryfikacja, o której mowa w ust. 1, następuje przez okazanie przez osobę, o której mowa w art. 27b ust. 4 pkt 4:
\n
1)dokumentu tożsamości ‒ w zakresie ust. 1 pkt 1;
\n
2)dokumentu stwierdzającego posiadanie odpowiedniego uprawnienia do kierowania pojazdem samochodowym ‒ w zakresie ust. 1 pkt 2;
\n
3)zaświadczenia o niekaralności wystawionego nie wcześniej niż miesiąc przed rozpoczęciem współpracy ‒ w zakresie ust. 1 pkt 3.
\n
3.Weryfikacji, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób dokonuje w trybie osobistego stawiennictwa.
\n
4.Weryfikacja, o której mowa w ust. 1 pkt 2, następuje dodatkowo przez porównanie danych zawartych w wydanym w kraju prawie jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, z danymi udostępnionymi na podstawie art. 100ar ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. ‒ Prawo o ruchu drogowym przez przedsiębiorcę prowadzącego pośrednictwo przy przewozie osób.
\n
5.Dokonanie weryfikacji, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób potwierdza przez:
\n
1)wykonanie zdjęcia osoby, o której mowa w art. 27b ust. 4 pkt 4, umożliwiającego ustalenie wizerunku twarzy tej osoby;
\n
2)odwzorowanie cyfrowe dokumentów, o których mowa w ust. 2.
\n
6.Dokonanie weryfikacji, o której mowa w ust. 4, przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób potwierdza przez wygenerowanie raportu z systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 100ar ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. ‒ Prawo o ruchu drogowym.
\n
7.Przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób weryfikuje, w tym elektronicznie za pośrednictwem środków komunikowania się na odległość w trakcie wykonywania przewozu, z częstotliwością niezbędną dla zapewnienia bezpieczeństwa przewozu osób, co najmniej raz na 50 przewozów, jednak nie rzadziej niż raz na 7 dni, czy osoba wykonująca przewóz osób jest rzeczywiście osobą, której ten przewóz zlecono.
\n
8.Czynność, o której mowa w ust. 7, jest potwierdzana w postaci zdjęcia przedstawiającego wizerunek twarzy osoby wykonującej przewóz osób, o której mowa w art. 27b ust. 4 pkt 4.
\n
9.Przedsiębiorcy prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób przetwarzają informacje dotyczące osób, o których mowa w ust. 1, w tym:
\n
1)dane osobowe zawarte w dokumencie tożsamości, o którym mowa w ust. 2 pkt 1,
\n
2)informacje zawarte w dokumencie stwierdzającym posiadanie odpowiedniego uprawnienia do kierowania pojazdem samochodowym, o którym mowa w ust. 2 pkt 2,
\n
3)informacje zawarte w zaświadczeniu o niekaralności, o którym mowa w ust. 2 pkt 3,
\n
4)zdjęcia, o których mowa w ust. 5 i 8,
\n
5)informacje niebędące danymi osobowymi mające wpływ na zapewnienie bezpieczeństwa osób korzystających z ich usług w trakcie przewozu
\n
–przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym osoba, której dotyczą przetwarzane informacje, zakończyła współpracę z danym przedsiębiorcą prowadzącym pośrednictwo przy przewozie osób.
\n
–36 – Dziennik Ustaw Poz. 1490 10. Przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób może na wniosek innego przedsiębiorcy prowadzącego pośrednictwo przy przewozie osób przekazać temu przedsiębiorcy informacje, o których mowa w ust. 9, w celu zapewnienia bezpieczeństwa przewozu osób. Informacje przedsiębiorca przekazuje w postaci elektronicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
\n
11.Przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób jest obowiązany na wniosek organów Inspekcji Transportu Drogowego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, do przekazania informacji o tym, czy dokonał weryfikacji, o której mowa w ust. 1 i 7, oraz o wyniku tej weryfikacji.
\n

Rozdział 4

\n

Transport drogowy rzeczy

\n

Art. 281. Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

\n

przez zagraniczny podmiot niemający siedziby w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw transportu, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

\n

1a. Do wykonywania międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny podmiot mający siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym stosuje się przepisy rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, z tym że w przypadku wykonywania przewozu do lub z państwa trzeciego zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wymagane, jeżeli umowy międzynarodowe tak stanowią.

\n
2.Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone na okres nieprzekraczający danego roku kalendarzowego.
\n
3.Przepisy ust. 1–2 stosuje się również w przypadku przejazdu pojazdu samochodowego bez ładunku.
\n

Art. 28a1. Zagraniczny podmiot wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy jest obowiązany wypełnić

\n

blankiet zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1, najpóźniej przed wjazdem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu samochodowego, którym przewóz ten jest wykonywany.

\n
2.W przypadku niewypełnienia lub nieprawidłowego wypełnienia blankietu zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1, przejazd uznaje się za wykonywany bez zezwolenia.
\n
3.Kierujący pojazdem samochodowym wykonującym międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy jest obowiązany posiadać w pojeździe i okazywać na żądanie uprawnionych osób blankiet zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1. W przypadku nieokazania podczas kontroli tego dokumentu, międzynarodowy przewóz drogowy uznaje się za wykonywany bez zezwolenia.
\n

Art. 28b27) 1. W przypadku gdy do wykonywania międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy, o którym mowa

\n

w art. 28 ust. 1 i 1a, jest wymagane zezwolenie, o którym mowa w art. 28 ust. 1, albo wielokrotne zagraniczne zezwolenie wydane przez Międzynarodowe Forum Transportu (International Transport Forum), zwane dalej „zezwoleniem EKMT”, a także w przypadku gdy przepisy wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych w zakresie przewozu drogowego zwalniają z obowiązku posiadania tych zezwoleń, zagraniczny podmiot wykonujący taki przewóz jest obowiązany przesłać do rejestru zgłoszeń, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1218), zwanego dalej „rejestrem zgłoszeń”, przed rozpoczęciem przewozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgłoszenie takiego przewozu i uzyskać dla tego zgłoszenia numer referencyjny w rozumieniu art. 2 pkt 4 tej ustawy, zwany dalej „numerem referencyjnym”.

\n
2.Zagraniczny podmiot wykonujący przewóz kabotażowy rzeczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1, jest obowiązany przesłać do rejestru zgłoszeń przed rozpoczęciem przewozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgłoszenie takiego przewozu i uzyskać numer referencyjny dla tego zgłoszenia.
\n
3.Zgłoszenie przewozu, o którym mowa w ust. 1 i 2, zawiera:
\n
1)dane zagranicznego podmiotu wykonującego ten przewóz obejmujące: a) imię i nazwisko albo nazwę,
\n
b)państwo i adres zamieszkania albo siedziby, c)
\n
27)numer identyfikacji podatkowej albo numer, za pomocą którego podmiot ten jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług albo podatku od wartości dodanej, jeżeli jest obowiązany go posiadać;
\n

Dodany przez art. 39 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym (Dz. U. poz. 1523 oraz z 2024 r. poz. 1544); wszedł w życie z dniem 1 listopada 2024 r.

\n

Dziennik Ustaw

\n

2)

\n
–37 – Poz. 1490 dane nadawcy obejmujące: a) imię i nazwisko albo nazwę,
\n
b)adres zamieszkania albo siedziby;
\n
3)dane odbiorcy obejmujące: a) imię i nazwisko albo nazwę,
\n
b)adres zamieszkania albo siedziby;
\n
4)miejsce i datę rozpoczęcia przewozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
\n
5)miejsce i datę zakończenia przewozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
\n
6)państwo załadunku;
\n
7)państwo rozładunku;
\n
8)informację, czy przewóz jest wykonywany z ładunkiem czy bez ładunku;
\n
9)numer dokumentu przewozowego towarzyszącego przewożonemu towarowi, o ile jest wymagany;
\n
10)numer zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1 lub art. 29 ust. 1, a w przypadku: a) wykonywania przewozu na podstawie zezwolenia EKMT – numer tego zezwolenia, okres ważności, oznaczenie państwa siedziby przewoźnika drogowego,
\n
b)zwolnienia, na podstawie przepisów wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych w zakresie przewozu, z obowiązku posiadania zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1, albo zezwolenia EKMT – podstawę prawną tego zwolnienia;
\n
11)kraj rejestracji i numer rejestracyjny pojazdu, którym jest wykonywany przewóz;
\n
12)numer lokalizatora albo numer urządzenia w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 3a i 4a ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi.
\n
4.W przypadku zgłoszenia przewozu, o którym mowa w ust. 1 albo 2, dla którego numer referencyjny utracił ważność, przy dokonywaniu nowego zgłoszenia na kontynuację tego przewozu należy podać poprzedni numer referencyjny oraz miejsce rozpoczęcia kontynuacji przewozu z nowym numerem referencyjnym.
\n
5.Przepisy art. 8 oraz art. 10a–11 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi stosuje się odpowiednio.
\n
6.Do zgłoszeń oraz wykonywania przewozów, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisy art. 9 ust. 1–4 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi w zakresie przesyłania i aktualizacji zgłoszenia stosuje się odpowiednio.
\n
7.W przypadku niedostępności rejestru zgłoszeń podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, przesyłają do Głównego Inspektora Transportu Drogowego dokument zastępujący zgłoszenie zawierający dane, o których mowa w ust. 3 i 4, oraz uzyskują od tego organu potwierdzenie przyjęcia tego dokumentu.
\n
8.W przypadku gdy zagraniczny podmiot wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy, o którym mowa w ust. 1, w ramach tego przewozu wykonuje jednocześnie kilka operacji transportowych, dla których jest wymagane posiadanie więcej niż jednego zezwolenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1, albo zezwolenia EKMT lub podstawa prawna zwolnienia z takiego obowiązku jest odmienna, każda taka operacja transportowa wymaga osobnego zgłoszenia.
\n
9.W przypadku gdy zagraniczny podmiot wykonujący przewóz kabotażowy rzeczy, o którym mowa w ust. 2, w ramach tego przewozu wykonuje jednocześnie kilka operacji transportowych, każda taka operacja transportowa wymaga osobnego zgłoszenia.
\n
10.W przypadku braku zgłoszenia przewozu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, do którego wykonywania jest wymagane zezwolenie, o którym mowa w art. 28 ust. 1, zezwolenie, o którym mowa w art. 29 ust. 1, albo zezwolenie EKMT, przejazd uznaje się za wykonywany bez zezwolenia.
\n
11.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
\n
1)sposób postępowania zagranicznego podmiotu wykonującego międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy lub przewóz kabotażowy rzeczy, w przypadku niedostępności rejestru zgłoszeń, uwzględniając konieczność zapewnienia przekazywania danych, o których mowa w ust. 3 i 4, na potrzeby monitorowania przewozów, o których mowa w ust. 1 i 2;
\n
2)wzór dokumentu zastępującego zgłoszenie, wraz z objaśnieniami, uwzględniając potrzebę ujednolicenia dokumentacji w przypadku niedostępności rejestru zgłoszeń.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–38 – Poz. 1490
\n

Art. 28c

\n
27)1. Zagraniczny podmiot wykonujący przewóz, w przypadkach, o których mowa w art. 28b ust. 1 lub 2, przed rozpoczęciem przewozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany przekazać kierującemu numer referencyjny albo dokument zastępujący zgłoszenie i potwierdzenie przyjęcia dokumentu zastępującego zgłoszenie.
\n
2.W przypadku nieotrzymania przez kierującego numeru referencyjnego albo dokumentu zastępującego zgłoszenie i potwierdzenia przyjęcia dokumentu zastępującego zgłoszenie kierujący jest obowiązany odmówić rozpoczęcia przewozu towaru.
\n

Art. 291. Wykonywanie przewozu kabotażowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot

\n
1)mający siedzibę w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederacja Szwajcarska lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub
\n
2)wykorzystujący do przewozu pojazd zarejestrowany w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederacja Szwajcarska lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
\n
–wymaga uzyskania zezwolenia na przewóz kabotażowy, które wydaje w drodze decyzji administracyjnej Główny Inspektor Transportu Drogowego.
\n
2.Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek przewoźnika drogowego, pod warunkiem dołączenia do niego co najmniej dwóch pozytywnych opinii organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających przewoźników drogowych.
\n
3.Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje zakaz wykonywania przewozu kabotażowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dla przewoźnika niemającego tu siedziby, jeżeli przewoźnik podczas przewozu kabotażowego wielokrotnie naruszył przepisy rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 lub inne wspólnotowe albo krajowe przepisy w zakresie transportu drogowego.
\n
4.Zakaz, o którym mowa w ust. 3 obowiązuje przez okres 2 lat, od dnia uprawomocnienia się decyzji o jego wydaniu.
\n

Art. 29a1. Przewóz kabotażowy bez zezwolenia, na podstawie umowy międzynarodowej, może być wykonywany

\n

wyłącznie pojazdem samochodowym, z którego dokonano całkowitego albo częściowego rozładunku rzeczy przywiezionych z zagranicy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

\n
2.Pojazd samochodowy, o którym mowa w ust. 1, może być wykorzystany do trzech przewozów kabotażowych w okresie 7 dni, począwszy od dnia, w którym dokonano rozładunku rzeczy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
\n

2a. Ponowny przewóz kabotażowy tym samym pojazdem samochodowym lub w przypadku zespołu pojazdów – pojazdem samochodowym tego samego zespołu pojazdów może być wykonany po wykonaniu przewozu międzynarodowego oraz po upływie czterech dni od dnia zakończenia poprzedniego przewozu kabotażowego, o którym mowa w ust. 1.

\n
3.Kierujący pojazdem samochodowym, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionych osób dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1–2a, w szczególności dokumenty przewozowe, faktury za wykonane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi przewozowe, dowód potwierdzający wykonanie poprzedniego przewozu międzynarodowego oraz każdego kolejnego przewozu kabotażowego.
\n
4.Kierujący pojazdem samochodowym, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy pojazd znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie czterech dni poprzedzających przewóz międzynarodowy, przedstawia również dowody potwierdzające realizację wszystkich przewozów wykonanych w tym okresie, w postaci dokumentów, o których mowa w ust. 3.
\n

Art. 29bMinister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

\n
1)rodzaje zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1,
\n
2)szczegółowe warunki wykorzystania zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1,
\n
3)sposób wypełniania blankietów zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1,
\n
4)wzory zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1
\n
–uwzględniając warunki wykorzystania zezwoleń określone w dwustronnych umowach międzynarodowych o wykonywaniu przewozów drogowych oraz zakres niezbędnych danych umieszczonych w zezwoleniach.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–39 – Poz. 1490
\n

Art. 29c

\n
1.Wysokość kontyngentu zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 30 ust. 1, ustala, w drodze porozumienia z odpowiednimi władzami innych państw, minister właściwy do spraw transportu 2. Blankiety zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1, wytwarza i przekazuje za granicę, w imieniu ministra właściwego do spraw transportu, Główny Inspektor Transportu Drogowego.
\n
3.Blankiety zezwoleń, o których mowa w art. 30 ust. 1, przyjmuje z zagranicy Główny Inspektor Transportu Drogowego.
\n

Art. 301. Główny Inspektor Transportu Drogowego wydaje przewoźnikowi drogowemu zezwolenie zagraniczne na

\n

przewóz rzeczy pod warunkiem posiadania przez niego licencji wspólnotowej uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu rzeczy.

\n
2.Przepis art. 25 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
\n
3.Wydanie i odmowa wydania w przypadku, o którym mowa w art. 25 w ust. 2 pkt 1, zezwolenia zagranicznego na przewóz rzeczy są czynnościami niestanowiącymi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
\n
4.Główny Inspektor Transportu Drogowego:
\n
1)odmawia wydania zezwolenia zagranicznego na przewóz rzeczy, w drodze decyzji administracyjnej, w przypadku, o którym mowa w art. 25 w ust. 2 pkt 2;
\n
2)może odmówić wydania zezwolenia zagranicznego na przewóz rzeczy, w drodze decyzji administracyjnej, w przypadku, o którym mowa w art. 25 w ust. 2 pkt 3.
\n
5.Podziału zezwoleń zagranicznych między przewoźnikami drogowymi, o których mowa w ust. 1, dokonuje komisja społeczna powołana przez ministra właściwego do spraw transportu.
\n
6.Komisja, o której mowa w ust. 5, składa się z 7 osób.
\n
7.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb wyłaniania składu oraz tryb działania komisji społecznej, o której mowa w ust. 5, mając na uwadze usprawnienie sposobu podziału zezwoleń zagranicznych oraz zapewnienie w pracach komisji przedstawicieli polskich organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających międzynarodowych przewoźników drogowych.
\n
8.Skargi i wnioski związane z wydawaniem zezwoleń zagranicznych, o których mowa w ust. 3, rozpatruje minister właściwy do spraw transportu.
\n
9.Przepisy ustawy dotyczące zezwoleń zagranicznych stosuje się do ekopunktów wydawanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2327/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 grudnia 2003 r. ustanawiającym w ramach stałej polityki transportowej system punktów tranzytowych mający zastosowanie w 2004 r. do samochodów ciężarowych przejeżdżających przez Austrię (Dz. Urz. WE L 345 z 31.12.2003, str. 30; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 706, z późn. zm.).
\n
10.W przypadku zezwoleń zagranicznych, których wykorzystanie jest uzależnione od spełnienia przez pojazd odpowiednich wymogów bezpieczeństwa lub warunków dopuszczenia do ruchu, odpowiedni certyfikat potwierdzający ich spełnienie wydają:
\n
1)Główny Inspektor Transportu Drogowego;
\n
2)wojewódzki inspektor transportu drogowego.
\n

Art. 30a1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

\n
1)rodzaje certyfikatów, o których mowa w art. 30 ust. 10, i terminy ich ważności;
\n
2)dokumenty, na podstawie których jest wydawany i wznawiany certyfikat;
\n
3)wzory certyfikatów.
\n
2.W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu uwzględni w szczególności:
\n
1)wymagania dyrektywy 96/96/WE w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących badań przydatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep, zmienionej dyrektywą 1999/52/WE, dla celów rezolucji CEMT/CM (2001)9/Final;
\n
2)zakres niezbędnych danych umieszczonych w certyfikatach.
\n
–40 – Dziennik Ustaw Poz. 1490
\n

Art. 31

\n

Wykonywanie międzynarodowego transportu kombinowanego nie wymaga posiadania zezwolenia zagranicznego ani zezwolenia polskiego przez przewoźnika zagranicznego, jeżeli w umowach międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, przewidziano wzajemne zwolnienie w tym zakresie

\n

Art. 31a1. W przypadku wykonywania operacji transportu intermodalnego wysyłający jest obowiązany sporządzić

\n

i przekazać przewoźnikowi drogowemu deklarację określającą masę kontenera albo nadwozia wymiennego określoną w sposób zgodny ze stanem rzeczywistym.

\n
2.W przypadku wykonywania operacji transportu intermodalnego przewoźnik drogowy jest obowiązany okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, deklarację, o której mowa w ust. 1.
\n

Art. 32Minister właściwy do spraw transportu, w celu usprawnienia procedur wydawania zezwoleń zagranicznych

\n

na przewóz rzeczy, może, w drodze rozporządzenia, upoważnić do ich wydawania polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych, uwzględniając właściwe zabezpieczenie dokumentów związanych z wydawaniem tych zezwoleń uniemożliwiające dostęp do nich osób niepowołanych, wyposażenie pomieszczeń w urządzenia gwarantujące bezpieczeństwo przechowywanych dokumentów, ubezpieczenie od wszelkiego ryzyka oraz sposób rozliczania się w przypadku zaginięcia, zniszczenia lub utraty tych dokumentów.

\n

Rozdział 4a

\n

Świadectwo kierowcy

\n

Art. 32a

\n

Do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy rozporządzenia 1072/2009 dotyczące świadectwa kierowcy.

\n

Art. 32b

\n
1.Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje, odmawia wydania, zmienia, cofa świadectwo kierowcy lub zawiesza wydawanie świadectw kierowców.
\n
2.Świadectwo kierowcy wydaje się na wniosek przedsiębiorcy, posiadającego licencję wspólnotową, złożony w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej.
\n
3.Świadectwo kierowcy wraz z wypisem ze świadectwa kierowcy wydaje się przedsiębiorcy na okres do 5 lat.
\n
4.Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać:
\n
1)oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;
\n
2)imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo kierowcy.
\n
5.Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
\n
1)kopię licencji wspólnotowej;
\n
2)zaświadczenie o zatrudnieniu kierowcy oraz kopię: a) karty kwalifikacji kierowcy wydanej w państwie członkowskim Unii Europejskiej z aktualnym wpisem kodu 95 oraz posiadanego prawa jazdy albo
\n
b)prawa jazdy wydanego w państwie członkowskim Unii Europejskiej z aktualnym wpisem kodu 95;
\n
3)kserokopię dokumentu tożsamości;
\n
4)kserokopię prawa jazdy;
\n
5)kserokopię dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie społeczne kierowcy.
\n

5a. W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 2, jest składany w postaci elektronicznej, załączniki, o których mowa w ust. 5 i 5b, składa się również w postaci elektronicznej.

\n

5b. W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 2, dotyczy wydania świadectwa kierowcy dla kierowcy wykonującego przewozy wyłącznie pojazdem lub zespołem pojazdów, którego dopuszczalna masa całkowita przekracza 2,5 tony i nie przekracza 3,5 tony, należy do niego dołączyć:

\n
1)kopię licencji wspólnotowej;
\n
2)zaświadczenie o zatrudnieniu kierowcy oraz kopie orzeczeń o braku przeciwwskazań: a) zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 3, oraz
\n
b)psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 4;
\n
–41 – Dziennik Ustaw
\n
3)kserokopię dokumentu tożsamości;
\n
4)kserokopię prawa jazdy;
\n
5)kserokopię dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie społeczne kierowcy.
\n

Poz. 1490 6. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 4, oraz danych zawartych w dokumentach, o których mowa w ust. 5 i 5b, stosuje się odpowiednio przepis art. 14 ust. 1.

\n
7.Do wygaśnięcia świadectwa kierowcy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wygaśnięcia licencji.
\n

Art. 32c1. Organem uprawnionym do przeprowadzania kontroli wydanych świadectw kierowcy jest Główny Inspektor

\n

Transportu Drogowego.

\n
2.(uchylony) 3. Do przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 85 i art. 90.
\n

Art. 32d(utracił moc)

\n

Art. 32e1. Główny Inspektor Transportu Drogowego prowadzi rejestr wydanych świadectw kierowcy

\n
2.(uchylony)
\n

Art. 32f1. Główny Inspektor Transportu Drogowego może w każdym czasie wezwać przedsiębiorcę posiadającego

\n

świadectwo kierowcy do przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnianie wymagań, o którym mowa w art. 32b ust. 5.

\n
2.W przypadku niewłaściwego wykorzystywania przez przedsiębiorcę świadectwa kierowcy polegającego na:
\n
1)niespełnianiu warunków stanowiących podstawę wydania świadectwa kierowcy lub
\n
2)podaniu nieprawidłowych informacji we wniosku o wydanie świadectwa kierowcy
\n
–właściwy organ, o którym mowa w art. 32b, cofa świadectwo kierowcy i zawiesza wydawanie nowych świadectw kierowców przez okres 30 dni.
\n
3.W przypadku popełnienia bardzo poważnego naruszenia dotyczącego świadectwa kierowcy, określonego w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, organ, o którym mowa w art. 32b, cofa, w drodze decyzji administracyjnej, jeden wypis z licencji wspólnotowej na okres 6 miesięcy i zawiesza wydawanie nowych świadectw kierowców przez okres 30 dni.
\n
4.Terminy, o których mowa w ust. 2 i 3, biegną od dnia, w którym decyzje stały się ostateczne.
\n

Rozdział 5

\n

Przewozy na potrzeby własne

\n

Art. 33

\n
1.Przewozy drogowe na potrzeby własne mogą być wykonywane po uzyskaniu zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzenia przewozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej.
\n
2.Obowiązek uzyskania zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy przewozów drogowych wykonywanych:
\n
1)w ramach powszechnych usług pocztowych;
\n
2)przez podmioty, niebędące przedsiębiorcami, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3, z tym że w przypadku działalności wytwórczej w rolnictwie dotyczącej upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego obowiązek uzyskania zaświadczenia nie dotyczy rolnika w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2025 r. poz. 197, 620, 621 i 1160);
\n
3)przez przedsiębiorców posiadających uprawnienia do wykonywania transportu drogowego.
\n
3.Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera: oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres, numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca taki numer posiada, albo numer identyfikacji podatkowej (NIP), rodzaj i zakres wykonywania przewozów drogowych na potrzeby własne oraz rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych.
\n
4.Zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–42 – Poz. 1490 5. Zaświadczenie na międzynarodowy niezarobkowy przewóz drogowy uprawnia do wykonywania przewozów z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Zaświadczenie to uprawnia również do wykonywania niezarobkowego przewozu drogowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z rodzajem przewozów w nim określonych.
\n
6.Wniosek o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
\n
1)informacje i dokumenty określone w art. 8 ust. 2 pkt 1–4 i 6 oraz ust. 3 pkt 5;
\n
2)28) oświadczenie o zamiarze zatrudnienia kierowców spełniających warunki, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 1–4;
\n
3)29) w przypadku pojazdu najmowanego – określenie rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy, wraz z dokumentami, o których mowa w art. 11d ust. 2.
\n
7.Przepis art. 14 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
\n
8.Zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaświadczenia wydaje starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy określonej w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), a w przypadku przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną – adresu stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej określonego w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), na czas nieokreślony. Zaświadczenie na międzynarodowy niezarobkowy przewóz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaświadczenia wydaje Główny Inspektor Transportu Drogowego na okres do 5 lat.
\n
9.W przypadku wykonywania międzynarodowego niezarobkowego przewozu drogowego niezgodnie z wydanym zaświadczeniem Główny Inspektor Transportu Drogowego odmawia wydania nowego zaświadczenia przez okres 3 lat od dnia upływu ważności posiadanego zaświadczenia.
\n

9a. W przypadku wykonywania krajowego niezarobkowego przewozu drogowego niezgodnie z wydanym zaświadczeniem właściwy starosta, w drodze decyzji, stwierdza nieważność zaświadczenia. Wydanie nowego zaświadczenia jest możliwe po upływie 3 lat od dnia stwierdzenia nieważności poprzedniego zaświadczenia.

\n
10.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, oraz wypisu z tego zaświadczenia, mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej, o których mowa w art. 20 ust. 2.
\n
11.(uchylony)
\n

Art. 33a

\n

W razie zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej lub wykonywania przewozu drogowego, podmiot, o którym mowa w art. 33 ust. 1 lub ust. 2 pkt 1 i 2, ma obowiązek przechowywać i udostępniać osobom uprawnionym do kontroli, dokumenty i inne nośniki informacji wymagane przepisami, o których mowa w art. 4 pkt 22, przez okres jednego roku począwszy od dnia, w którym przestał wykonywać przewóz drogowy.

\n

Art. 341. Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego na potrzeby własne może wymagać uzyskania

\n

odpowiedniego zezwolenia, jeżeli umowy międzynarodowe, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, tak stanowią.

\n
2.Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca, z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2, obowiązany jest dołączyć zaświadczenie określone w art. 33 ust. 1.
\n
3.Przepis art. 25 oraz art. 30 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
\n
4.Przy wykonywaniu międzynarodowego przewozu drogowego osób na potrzeby własne jest wymagany formularz jazdy, o którym mowa w art. 27.
\n
5.Główny Inspektor Transportu Drogowego prowadzi rejestr podmiotów i pojazdów wykonujących międzynarodowy przewóz drogowy na potrzeby własne.
\n
6.(uchylony) 7. (uchylony)
\n

Art. 34a

\n
1.Na podstawie umów cywilnoprawnych mogą być używane, do celów służbowych, samochody osobowe, motocykle i motorowery niebędące własnością pracodawcy.
\n
2.Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, warunki ustalania oraz sposób dokonywania zwrotu kosztów używania pojazdów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając rodzaj pojazdu mechanicznego, jego pojemność oraz limit kilometrów w zależności od liczby mieszkańców w danej gminie lub mieście, właściwych ze względu na miejsce zatrudnienia pracownika.
\n

28)

\n
29)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n

Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

\n
–43 – Dziennik Ustaw Poz. 1490
\n

Rozdział 6

\n

Zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia

\n

Art. 351. Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy może być zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia

\n

w przypadku wykonywania przez niego przewozów w ramach pomocy humanitarnej, medycznej lub w przypadku klęski żywiołowej.

\n
2.Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, następuje, w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
\n
3.Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy jest zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia, jeżeli umowy międzynarodowe, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, tak stanowią.
\n

Art. 36

\n

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty potwierdzające wykonywanie przez przedsiębiorcę przewozów, o których mowa w art. 35 ust. 1

\n

Rozdział 7

\n

Warunki i tryb uzyskiwania certyfikatów kompetencji zawodowych

\n

Art. 371. Uzyskanie certyfikatu kompetencji zawodowych wymaga wykazania się wiedzą niezbędną do wykonywania

\n

działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, określonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, oraz złożenia, z wynikiem pozytywnym, egzaminu pisemnego przed komisją egzaminacyjną działającą przy jednostce określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1.

\n
2.Egzamin składa się z dwóch części:
\n
1)pisemnego testu zawierającego zbiór pytań i odpowiedzi wielokrotnego wyboru;
\n
2)pisemnego zadania egzaminacyjnego.
\n
3.Maksymalna liczba punktów, jaką można uzyskać z każdej części egzaminu, stanowi 50 % ogólnej liczby możliwych do uzyskania punktów.
\n
4.Warunki i tryb przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w ust. 1, określa regulamin opracowany przez jednostkę określoną w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 i zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw transportu.
\n
5.Katalog pytań i katalog zadań, a także pytania i zadania zawarte w indywidualnych zestawach egzaminacyjnych nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902).
\n

Art. 381. (uchylony)

\n
2.Minister właściwy do spraw transportu wyznacza jednostki, przy których działają komisje egzaminacyjne.
\n
3.Jednostki, o których mowa w ust. 2, wydają certyfikaty kompetencji zawodowych i prowadzą rejestry tych certyfikatów.
\n
4.Jednostki, o których mowa w ust. 2, wydają zaświadczenie potwierdzające złożenie egzaminu z wynikiem pozytywnym, o którym mowa w art. 16b ust. 4a pkt 2, w przypadku osób, którym zawieszono certyfikat kompetencji zawodowych, o którym mowa w art. 37 ust. 1.
\n

Art. 38a

\n
1.Osoby legitymujące się dyplomem ukończenia studiów drugiego stopnia, jednolitych studiów magisterskich lub świadectwem ukończenia studiów podyplomowych, których program obejmuje cały zakres zagadnień, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, zwolnione są z egzaminu pisemnego, o którym mowa w art. 37.
\n
2.Osoby legitymujące się dyplomem ukończenia studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia, jednolitych studiów magisterskich lub świadectwem ukończenia studiów podyplomowych, których program obejmuje część zagadnień, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, zwolnione są z części egzaminu pisemnego, o którym mowa w art. 37, w zakresie dziedzin objętych programem studiów.
\n
3.Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, stanowią zwolnienia w rozumieniu art. 8 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009.
\n
4.Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje jednostka określona w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1.
\n
–44 – Dziennik Ustaw Poz. 1490
\n

Art. 391. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

\n
1)jednostki, o których mowa w art. 38 ust. 2;
\n
2)wymagania kwalifikacyjne dotyczące członków komisji egzaminacyjnej i tryb ustalania jej składu;
\n
3)rodzaje zabezpieczeń certyfikatu kompetencji zawodowych;
\n
4)tryb zwalniania z egzaminu pisemnego, o którym mowa w art. 37.
\n
2.W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się odpowiednio:
\n
1)potrzebę zapewnienia należytych warunków organizacyjno-technicznych do przeprowadzenia procesu certyfikacji kompetencji zawodowych w transporcie drogowym;
\n
2)konieczność zapewnienia właściwych kwalifikacji członków komisji egzaminacyjnej, a także ich liczbę, która zapewni obiektywne przeprowadzenie egzaminu pisemnego;
\n
3)konieczność prawidłowego zabezpieczenia certyfikatów kompetencji zawodowych przed fałszowaniem;
\n
4)potrzebę zapewnienia ujednoliconych procedur zwalniania z egzaminu pisemnego.
\n

Rozdział 7a

\n

Kierowcy wykonujący przewóz drogowy

\n

Art. 39a1. Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta

\n
1)ukończyła: a) 18 lat – w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii:
\n
–C lub C+E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną,
\n
–C1 lub C1+E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,
\n
b)21 lat – w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii:
\n
–C lub C+E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,
\n
–D lub D+E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną,
\n
–D lub D+E, o ile przewóz jest wykonywany na liniach regularnych, których trasa nie przekracza 50 km i o ile kierowca uzyskał odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną,
\n
–D1 lub D1+E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną, c) 23 lata – w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii D lub D+E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną przyśpieszoną;
\n
2)posiada odpowiednie uprawnienie do kierowania pojazdem samochodowym, określone w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, a w przypadku osób, o których mowa w art. 5c ust. 1 pkt 4 lub w art. 6 ust. 1 pkt 2, posiada odpowiednie uprawnienie do kierowania pojazdem samochodowym stwierdzone w wydanym w kraju prawem jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami;
\n
3)nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;
\n
4)nie ma przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;
\n
5)uzyskała kwalifikację wstępną lub kwalifikację wstępną przyśpieszoną, zwane dalej „kwalifikacją”;
\n
6)ukończyła szkolenie okresowe.
\n

1a. (uchylony) 2. (uchylony) 3. Wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 oraz pkt 3–6, nie stosuje się do kierowcy pojazdu:

\n
1)którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h;
\n
2)wykorzystywanego przez siły zbrojne lub pozostającego w ich dyspozycji, gdy przewóz jest wykonywany w związku z zadaniami powierzonymi siłom zbrojnym;
\n

Dziennik Ustaw

\n
–45 – Poz. 1490
\n
3)wykorzystywanego przez formacje obrony cywilnej, jednostki ochrony przeciwpożarowej lub jednostki odpowiedzialne za utrzymanie bezpieczeństwa lub porządku publicznego lub pozostającego w ich dyspozycji, gdy przewóz jest wykonywany w związku z zadaniami powierzonymi tym służbom;
\n
4)poddawanego testom drogowym do celów rozwoju technicznego przez producentów, instytuty badawcze, uczelnie lub Sieć Badawczą Łukasiewicz oraz testom drogowym do celów naprawy lub konserwacji, lub pojazdu nowego albo odremontowanego, który nie został jeszcze wprowadzony do użytku;
\n
5)do kierowania którym jest wymagane prawo jazdy kategorii D lub D1 i który jest prowadzony bez pasażerów przez personel obsługi technicznej do lub z centrum obsługi technicznej, znajdującego się w pobliżu najbliższej bazy eksploatacyjnej, z której korzysta przewoźnik, pod warunkiem że prowadzenie pojazdu nie jest głównym zajęciem kierowcy;
\n
6)używanego w sytuacjach zagrożenia lub przeznaczonego do akcji ratunkowych, w tym pojazdu przeznaczonego do niehandlowego przewozu drogowego pomocy humanitarnej;
\n
7)wykorzystywanego do: a) nauki jazdy osób ubiegających się o prawo jazdy lub świadectwo kwalifikacji zawodowej,
\n
b)szkolenia osób posiadających prawo jazdy, c) przeprowadzania państwowego egzaminu dla osób ubiegających się o prawo jazdy,
\n
d)dodatkowego praktycznego szkolenia nauki jazdy w miejscu pracy, w przypadku gdy osobom tym towarzyszy inna osoba posiadająca świadectwo kwalifikacji zawodowej lub instruktor nauki jazdy dla danej kategorii pojazdu wykorzystywanego do szkolenia
\n
–pod warunkiem że pojazd ten nie jest w tym czasie wykorzystywany do handlowego przewozu drogowego osób lub rzeczy;
\n
8)wykorzystywanego do niehandlowego przewozu drogowego osób lub rzeczy;
\n
9)wykorzystywanego do przewozu materiałów, urządzeń lub sprzętu niezbędnych kierowcy do jego pracy – pod warunkiem że prowadzenie pojazdu nie jest głównym zajęciem kierowcy;
\n
10)wykorzystywanego na obszarach wiejskich w ramach własnej działalności gospodarczej kierowcy, który nie oferuje usług przewozowych, a przewóz ma charakter sporadyczny i nie wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego;
\n
11)który jest wykorzystywany lub wynajęty bez kierowcy przez przedsiębiorstwo rolnicze, ogrodnicze, leśne, gospodarstwo rolne lub rybackie do przewozu rzeczy w ramach własnej działalności gospodarczej, chyba że prowadzenie pojazdu stanowi część głównego zajęcia kierowcy lub kierowanie pojazdem przekracza odległość 100 km od siedziby przedsiębiorstwa lub gospodarstwa.
\n
4.Wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 5 i 6, nie stosuje się do kierowcy pojazdu, do kierowania którym jest wymagane prawo jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B lub B+E.
\n

Art. 39aa. 1. Szkolenie osób zamierzających wykonywać przewóz drogowy lub wykonujących przewóz drogowy na stanowisku kierowcy jest prowadzone przez:

\n
1)ośrodek szkolenia – w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej oraz szkolenia okresowego, w zakresie bloku programowego określonego odpowiednio do kategorii prawa jazdy C1, C1+E, C i C+E lub D1, D1+E, D i D+E;
\n
2)szkołę ponadpodstawową, prowadzącą kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 i 1160), przewiduje przygotowanie do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy – w ramach kwalifikacji wstępnej w zakresie bloku programowego określonego do kategorii prawa jazdy C1, C1+E, C i C+E;
\n
3)szkołę, o której mowa w pkt 2, albo placówkę lub centrum, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, prowadzące kwalifikacyjny kurs zawodowy w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy – w ramach kwalifikacji wstępnej w zakresie bloku programowego określonego do kategorii prawa jazdy C1, C1+E, C i C+E;
\n
4)szkołę, o której mowa w pkt 2, albo placówkę lub centrum, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, prowadzące kurs umiejętności zawodowych w zakresie tej części efektów kształcenia wyodrębnionej w ramach kwalifikacji, dla której podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 tej ustawy, przewiduje przygotowanie do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy – w ramach kwalifikacji wstępnej w zakresie bloku programowego określonego do kategorii prawa jazdy C1, C1+E, C i C+E.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–46 – Poz. 1490 2. Szkolenie osób wykonujących przewóz drogowy na stanowisku kierowcy może być prowadzone przez wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego w ramach szkolenia okresowego w zakresie bloku programowego określonego odpowiednio do kategorii prawa jazdy C1, C1+E, C i C+E lub D1, D1+E, D i D+E.
\n
3.Podmiot, o którym mowa w ust. 1 w:
\n
1)pkt 1 – prowadzi szkolenia w formie stacjonarnej lub w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu;
\n
2)pkt 2–4 – prowadzi szkolenia w formie dziennej lub w formie stacjonarnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 pkt 29a i 29b ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.
\n
4.Szkolenie w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu jest prowadzone wyłącznie przez przedsiębiorcę prowadzącego ośrodek szkolenia nieprzerwanie od co najmniej 3 lat w zakresie odpowiedniego bloku programowego.
\n
5.Przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia nie może zlecić prowadzenia szkolenia ośrodkowi szkolenia należącemu do innego przedsiębiorcy.
\n

Art. 39b1. Do uzyskania kwalifikacji może przystąpić osoba posiadająca profil kierowcy zawodowego, o którym mowa

\n

w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, zwany dalej „profilem kierowcy zawodowego”, niemająca przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, która:

\n
1)zapoznała się z programem odpowiedniej kwalifikacji;
\n
2)na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: a) przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe albo
\n
b)studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt lub
\n
3)nie jest obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, mająca zamiar wykonywać przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
\n

1a. W przypadku kandydatów do szkoły oraz uczniów szkoły prowadzącej kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy oraz umiejętności kierowania pojazdem silnikowym, spełnienie wymogu braku przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o którym mowa w ust. 1, następuje również na podstawie orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, oraz na podstawie orzeczenia psychologicznego, o którym mowa w art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

\n

1b. W przypadku kandydatów na kwalifikacyjny kurs zawodowy i słuchaczy kwalifikacyjnego kursu zawodowego, w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy oraz umiejętności kierowania pojazdem silnikowym, spełnienie wymogu braku przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o którym mowa w ust. 1, następuje również na podstawie orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, oraz na podstawie orzeczenia psychologicznego, o którym mowa w art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

\n
2.Kierowca obowiązany jest uzyskać kwalifikację, odpowiednio do pojazdu samochodowego, którym zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:
\n
1)C1, C1+E, C i C+E;
\n
2)D1, D1+E, D i D+E.
\n
3.Kwalifikacja obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne oraz testy kwalifikacyjne.
\n

Art. 39b1. 1. Zajęcia, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są w formie:

\n
1)zajęć szkolnych dla uczniów albo zajęć realizowanych w ramach kwalifikacyjnego kursu zawodowego lub kursu umiejętności zawodowych – w szkole albo placówce lub centrum, o których mowa w art. 39aa ust. 1 pkt 2–4, jeżeli w programie nauczania jest przewidziane przygotowanie do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, albo
\n
2)kursu kwalifikacyjnego – w ośrodku szkolenia.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–47 – Poz. 1490 1a. Zajęcia w zakresie kwalifikacji mogą być częściowo prowadzone w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu.
\n

1b. Ośrodek szkolenia prowadzący kwalifikację w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu jest obowiązany przeprowadzić pozostałe zajęcia w formie stacjonarnej przy wykorzystaniu posiadanej infrastruktury, zgłoszonej do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia.

\n

1c. Ośrodek szkolenia prowadzący kwalifikację w formie stacjonarnej jest obowiązany przeprowadzić wszystkie zajęcia przewidziane w programie szkolenia przy wykorzystaniu posiadanej infrastruktury, zgłoszonej do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia.

\n
2.Zajęcia teoretyczne i praktyczne, o których mowa w art. 39b ust. 3, obejmują:
\n
1)kształcenie zawodowe w zakresie racjonalnego kierowania pojazdem, z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa, w tym: a) znajomość właściwości technicznych i zasad działania elementów bezpieczeństwa pojazdu,
\n
b)umiejętność optymalizacji zużycia paliwa, c) umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa w związku z przewożonym towarem,
\n
d)umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa pasażerom, e) umiejętność bezpiecznego mocowania ładunku;
\n
2)kształcenie zawodowe w zakresie umiejętności stosowania przepisów dotyczących wykonywania transportu drogowego;
\n
3)kształcenie zawodowe w zakresie zagrożeń związanych z wykonywanym zawodem, w tym bezpieczeństwo na drodze i bezpieczeństwo dla środowiska;
\n
4)kształcenie zawodowe w zakresie obsługi i logistyki, w tym kształtowanie wizerunku firmy oraz znajomość rynku w przewozie drogowym i jego organizacji.
\n
3.Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, są przeprowadzane w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego po zakończeniu odpowiednio zajęć szkolnych dla uczniów, zajęć realizowanych w ramach kwalifikacyjnego kursu zawodowego lub kursu umiejętności zawodowych albo po zakończeniu kursu kwalifikacyjnego, z uwzględnieniem ust. 3a.
\n

3a. Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, są przeprowadzane przez okręgową komisję egzaminacyjną, o której mowa w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881 i 1019), zwaną dalej „okręgową komisją egzaminacyjną”, w ramach egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie albo egzaminu zawodowego dla uczniów szkół, o których mowa w art. 39aa ust. 1 pkt 2, oraz słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, o których mowa w art. 39aa ust. 1 pkt 3, przystępujących po raz pierwszy bezpośrednio po zakończeniu zajęć szkolnych albo zakończeniu zajęć realizowanych w ramach kwalifikacyjnego kursu zawodowego odpowiednio do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie albo egzaminu zawodowego.

\n

3b. Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadza się:

\n
1)w formie testów jednokrotnego wyboru z pytaniami generowanymi w czasie rzeczywistym za pomocą techniki informatycznej;
\n
2)z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego, o którym mowa w art. 51 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
\n

3c. Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane przez okręgową komisję egzaminacyjną, przeprowadza się w formie pisemnej w postaci papierowej lub z wykorzystaniem elektronicznego systemu przeprowadzania egzaminu zawodowego, o którym mowa w art. 44zzzd ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

\n
4.(uchylony) 5. (uchylony) 6. Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego, przeprowadza egzaminator, o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, na podstawie pytań zawartych w katalogu pytań testowych zatwierdzonych przez ministra właściwego do spraw transportu.
\n

6a. Pytania, o których mowa w ust. 6, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

\n
7.Katalog pytań testowych obejmuje zagadnienia, o których mowa w ust. 2, i zawiera nie więcej niż 1500 pytań.
\n
8.Za przeprowadzenie testu kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzonego w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego, pobiera się opłatę, która stanowi dochód wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.
\n
9.(uchylony) Dziennik Ustaw
\n
–48 – Poz. 1490 Art. 39b2. 1. Kierowca, który uzyskał kwalifikację w zakresie określonego bloku programowego, o którym mowa w art. 39b ust. 2, i zamierza wykonywać przewozy innymi pojazdami samochodowymi niż te, dla których wymagane jest prawo jazdy odpowiadające zakresowi uzyskanej kwalifikacji, obowiązany jest odbyć odpowiednią kwalifikację uzupełniającą lub kwalifikację uzupełniającą przyśpieszoną. Przepisy art. 39a ust. 1 i art. 39b1 stosuje się odpowiednio.
\n
2.Do uzyskania kwalifikacji uzupełniającej lub kwalifikacji uzupełniającej przyśpieszonej może przystąpić osoba posiadająca profil kierowcy zawodowego.
\n

Art. 39c

\n
1.Dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego albo upoważniony przez niego pracownik wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego, albo dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej wydają osobie, która złożyła test kwalifikacyjny z wynikiem pozytywnym, świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające uzyskanie odpowiedniej kwalifikacji 2.30) Dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego albo upoważniony przez niego pracownik wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego, albo dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej przekazują do centralnej ewidencji kierowców, w zakresie i na zasadach określonych w art. 100ac ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, informacje dotyczące złożenia z wynikiem pozytywnym lub negatywnym testu kwalifikacyjnego oraz wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej.
\n

3.30) Wydanie świadectwa kwalifikacji zawodowej następuje przez wprowadzenie informacji o jego wydaniu do centralnej ewidencji kierowców niezwłocznie po złożeniu testu kwalifikacyjnego z wynikiem pozytywnym.

\n

4.30) Wojewoda niezwłocznie po stwierdzeniu wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej na podstawie szkolenia w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej oraz szkolenia okresowego przeprowadzonego:

\n
1)w mniejszym wymiarze godzin niż wynika to z przepisów wydanych na podstawie art. 39i ust. 1 pkt 2 lub
\n
2)przez przedsiębiorcę nieposiadającego wpisu w rejestrze przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia lub skreślonego z tego rejestru
\n
–cofa świadectwo kwalifikacji zawodowej i przekazuje do centralnej ewidencji kierowców informację o cofnięciu oraz dacie cofnięcia.
\n

5.30) Dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o stwierdzeniu przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny, o którym mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, że:

\n
1)kształcenie w ramach kwalifikacji wstępnej w zakresie bloku programowego określonego do kategorii prawa jazdy C1, C1+E, C i C+E było prowadzone przez szkołę, placówkę lub centrum, o których mowa w art. 39aa ust. 1 pkt 2–4, w mniejszym wymiarze godzin, niż wynika to z przepisów wydanych na podstawie art. 39i ust. 1 pkt 2, lub
\n
2)kształcenie w ramach kwalifikacji wstępnej w zakresie bloku programowego określonego do kategorii prawa jazdy C1, C1+E, C i C+E było prowadzone przez szkołę prowadzącą kształcenie zawodowe, o której mowa w art. 4 pkt 28a lit. a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, albo placówkę lub centrum, o których mowa w art. 2 pkt 4 tej ustawy, nieuprawnione do prowadzenia tego kształcenia
\n
–cofa świadectwo kwalifikacji zawodowej i przekazuje do centralnej ewidencji kierowców informację o cofnięciu oraz dacie cofnięcia.
\n

Art. 39c1. 1. Organ wydający kartę kwalifikacji kierowcy lub prawo jazdy z wpisem kodu 95 wymienia informacje z właściwym organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o wydanych lub cofniętych świadectwach kwalifikacji zawodowej oraz o wydanych lub unieważnionych kartach kwalifikacji kierowcy.

\n
2.Wymiana informacji, o której mowa w ust. 1, w zakresie wydanego lub cofniętego świadectwa kwalifikacji zawodowej oraz wydanej lub unieważnionej karty kwalifikacji kierowcy przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej następuje wyłącznie w drodze teletransmisji przy użyciu elektronicznej sieci. W przypadku gdy użycie elektronicznej sieci nie byłoby możliwe, potwierdzenie danych i wymiana informacji może nastąpić w inny sposób, w szczególności w formie pisemnej w postaci papierowej lub elektronicznej.
\n
3.Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się wyłącznie w zakresie danych aktualnie dostępnych w elektronicznej sieci.
\n
30)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1997); wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21 tej ustawy. Na podstawie art. 21 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–49 – Poz. 1490
\n

Art. 39d1. Do szkolenia okresowego może przystąpić osoba posiadająca profil kierowcy zawodowego, która

\n
1)zapoznała się z programem szkolenia okresowego;
\n
2)na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: a) przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe albo
\n
b)studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt lub
\n
3)pracuje na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wykonującego przewóz drogowy.
\n
2.Kierowca obowiązany jest co pięć lat, począwszy od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej poświadczającego uzyskanie kwalifikacji, ukończyć szkolenie okresowe odpowiednio do pojazdu, którym wykonuje przewóz drogowy.
\n
3.Kierowca może odbywać szkolenie okresowe w jednej z następujących form:
\n
1)kursu okresowego;
\n
2)cyklu zajęć rozłożonych w okresie pięciu lat, obejmującego program kursu okresowego.
\n

3a. Szkolenie okresowe może być częściowo prowadzone w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu.

\n

3b. Ośrodek szkolenia prowadzący szkolenie okresowe w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu jest obowiązany przeprowadzić pozostałe zajęcia w formie stacjonarnej przy wykorzystaniu posiadanej infrastruktury, zgłoszonej do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia.

\n

3c. Ośrodek szkolenia prowadzący szkolenie okresowe w formie stacjonarnej jest obowiązany przeprowadzić wszystkie zajęcia przewidziane w programie szkolenia przy wykorzystaniu posiadanej infrastruktury, zgłoszonej do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia.

\n
4.Szkolenie okresowe jest prowadzone w ośrodku szkolenia w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:
\n
1)C1, C1+E, C i C+E;
\n
2)D1, D1+E, D i D+E.
\n
5.Kierowca, który zaprzestał wykonywania przewozu drogowego przez okres uniemożliwiający spełnienie obowiązku, o którym mowa w ust. 2, przed ponownym przystąpieniem do wykonywania przewozu obowiązany jest ukończyć szkolenie okresowe.
\n
6.Kierowca zamierzający ponownie wykonywać przewóz drogowy lub wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których jest wymagane posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie okresowe w zakresie jednego bloku programowego.
\n

Art. 39e

\n
1.Kierownik ośrodka szkolenia wydaje osobie, która ukończyła wymagane zajęcia w ramach szkolenia okresowego, świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie szkolenia okresowego 1a.31) Wydanie świadectwa kwalifikacji zawodowej następuje przez wprowadzenie informacji o jego wydaniu do centralnej ewidencji kierowców niezwłocznie po ukończeniu przez osobę wymaganych zajęć w ramach szkolenia okresowego.
\n
2.Kierownik ośrodka szkolenia jest obowiązany:
\n
1)32) przedstawić wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia ośrodka szkolenia, najpóźniej w następnym dniu roboczym po dniu rozpoczęcia kursu, informację o terminie, czasie i miejscu, w których będą prowadzone zajęcia, wraz z listą uczestników kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego;
\n

Dodany przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 30; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 30. Na podstawie art. 21 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych.

\n
32)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 33.
\n
31)Dziennik Ustaw
\n
–50 – Poz. 1490
\n
1)33) przesłać wojewodzie, przez przekazanie do centralnej ewidencji kierowców, informację o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia pierwszych zajęć w ramach kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego lub informację o terminie, czasie i miejscu rozpoczęcia modułu szkolenia okresowego oraz informację o prowadzeniu szkolenia w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu, w zakresie i na zasadach określonych w art. 100ac ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym;
\n

2)

\n

34)

\n
3)prowadzić dokumentację odpowiednio kursu kwalifikacyjnego oraz szkolenia okresowego; przekazywać wojewodzie, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni od dnia zakończenia szkolenia okresowego i wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego jego ukończenie, następujące dane osób, które ukończyły kurs: a) imię i nazwisko,
\n
b)datę i miejsce urodzenia, c) numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – serię, numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,
\n
d)adres zamieszkania, e) zakres ukończonego szkolenia, f) datę rozpoczęcia i zakończenia szkolenia,
\n
g)numer wydanego świadectwa kwalifikacji zawodowej lub numer zaświadczenia potwierdzającego ukończenie jednego z modułów szkolenia, o którym mowa w art. 39d ust. 3 pkt 2.
\n
3)35) przesłać wojewodzie, przez przekazanie do centralnej ewidencji kierowców, dane dotyczące osób, które ukończyły kurs kwalifikacyjny, szkolenie okresowe lub moduł szkolenia okresowego, w zakresie i na zasadach określonych w art. 100ac ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
\n

2a.36) W momencie wykonywania czynności, o której mowa w ust. 2 pkt 1, następuje automatyczne wygenerowanie numeru kursu kwalifikacyjnego lub szkolenia okresowego w systemie teleinformatycznym obsługującym centralną ewidencję kierowców.

\n

3.37) Kierownik ośrodka szkolenia, o którym mowa w ust. 1, przekazuje do centralnej ewidencji kierowców, w zakresie i na zasadach określonych w art. 100ac ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, dane osób, którym wydał świadectwo.

\n
3.(uchylony)38) 4. (uchylony) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 30; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 30. Na podstawie art. 21 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych.
\n
34)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 35.
\n
35)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 30; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 30. Na podstawie art. 21 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych.
\n
36)Dodany przez art. 1 pkt 10 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 30; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 30. Na podstawie art. 21 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych.
\n
37)Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 38.
\n
38)Przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 30; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 30. Na podstawie art. 21 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych dotyczących nabywania uprawnień przez kierowców zawodowych.
\n
33)Dziennik Ustaw
\n
–51 – Poz. 1490
\n

Art. 39f1. Dokumentem potwierdzającym spełnienie wymagań, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6 oraz art. 39b2

\n

ust. 1, jest wydane w:

\n
1)Rzeczypospolitej Polskiej z aktualnym wpisem kodu 95: a) krajowe prawo jazdy albo
\n
b)karta kwalifikacji kierowcy;
\n
2)innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z aktualnym wpisem kodu 95: a) krajowe prawo jazdy,
\n
b)karta kwalifikacji kierowcy, c) świadectwo kierowcy w zakresie przewozu drogowego rzeczy.
\n
2.Karta kwalifikacji kierowcy oraz prawo jazdy z wpisem kodu 95 wydane w Rzeczypospolitej Polskiej potwierdzają ponadto spełnienie wymagań, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 3 i 4, w okresie ważności wpisu.
\n
3.Kierowca zamierzający wykonywać lub wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany uzyskać wpis potwierdzający spełnienie wymagań, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 3 i 4 oraz odpowiednio w pkt 5 i 6 oraz art. 39b 2 ust. 1, w:
\n
1)polskim krajowym prawie jazdy albo
\n
2)karcie kwalifikacji kierowcy, jeżeli nie jest możliwe wydanie krajowego prawa jazdy z wpisem potwierdzającym brak przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy oraz uzyskanie odpowiedniej kwalifikacji albo ukończenie odpowiedniego szkolenia okresowego.
\n
4.Zasady dokonywania wpisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określa art. 15 i art. 15a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
\n

Art. 39g

\n
1.Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia stanowi działalność regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia 2. Warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia spełnia przedsiębiorca, który:
\n
1)prowadzi działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, lub spełnia wymagania określone dla tej działalności;
\n
2)zapewnia prowadzenie szkolenia zgodnie z programem przez: a) wykładowców posiadających wiedzę, umiejętności i wykształcenie niezbędne do zapewnienia prawidłowego przebiegu szkolenia – w zakresie zajęć teoretycznych,
\n
b)osoby posiadające odpowiednie do prowadzonego szkolenia uprawnienia instruktora, o którym mowa w art. 33 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami – w zakresie zajęć praktycznych, c)
\n
3)osoby posiadające odpowiednie do prowadzonego szkolenia uprawnienia instruktora techniki jazdy, o którym mowa w art. 117 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami – podczas zajęć z jazdy w warunkach specjalnych prowadzonych w oparciu o infrastrukturę, o której mowa w ust. 2 pkt 3, i urządzenie, o którym mowa w ust. 11 pkt 2; posiada: a) warunki lokalowe,
\n
b)wyposażenie dydaktyczne, c) miejsca przeznaczone do prowadzenia zajęć praktycznych,
\n
d)miejsca przeznaczone do jazdy w warunkach specjalnych,
\n
4)e) pojazdy samochodowe odpowiednie do zakresu prowadzonego szkolenia, f) szczegółowy program szkolenia wraz z planem jego wykonania oraz metodami nauczania; nie był, jako osoba fizyczna lub członek organu osoby prawnej, prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–52 – Poz. 1490 3.39) Organem prowadzącym rejestr przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności objętej wpisem.
\n

3.40) Organem prowadzącym rejestr przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności objętej wpisem. Rejestr jest prowadzony w systemie teleinformatycznym obsługującym centralną ewidencję kierowców.

\n

3a. Wojewoda prostuje z urzędu wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

\n

3b. W przypadku zmiany danych wpisanych do rejestru przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o zmianę wpisu w rejestrze w terminie 14 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana tych danych.

\n
4.Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia dokonywany jest na wniosek przedsiębiorcy zawierający następujące dane:
\n
1)oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania;
\n
2)numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym – o ile jest wymagany;
\n
3)numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy;
\n
4)wskazanie miejsca prowadzenia ośrodka szkolenia.
\n
5.Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, przedsiębiorca dołącza:
\n
1)program szkolenia wraz z planem wykonania szkolenia oraz metodami nauczania;
\n
2)kopie dokumentów potwierdzających wiedzę i kwalifikacje instruktorów, instruktorów techniki jazdy oraz wykładowców;
\n
3)kopie dokumentów zawierających informacje o: warunkach lokalowych, wyposażeniu dydaktycznym oraz miejscu przeznaczonym do prowadzenia zajęć praktycznych i posiadanych pojazdach albo kopię umowy, o której mowa w ust. 11 pkt 1, lub dokumentów zawierających informację o urządzeniu, o którym mowa w ust. 11 pkt 2, wraz z kopią certyfikatu;
\n
4)dokument potwierdzający spełnianie odpowiednich wymagań technicznych przez pojazdy, o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. e, wydany przez rzeczoznawcę samochodowego, o którym mowa w art. 79a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
\n
6.Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 4, przedsiębiorca składa oświadczenie o następującej treści: „Oświadczam, że:
\n
1)dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia są kompletne i zgodne z prawdą;
\n
2)znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, określone w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.”.
\n
7.Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, powinno również zawierać:
\n
1)oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania;
\n
2)oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;
\n
3)podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
\n

7a. Wojewoda wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia.

\n
8.W rejestrze przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia umieszcza się dane przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 4, z wyjątkiem adresu zamieszkania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby, oraz jego numer w tym rejestrze.
\n
9.Dokonując wpisu, wojewoda pobiera:
\n
1)opłatę za wpis – stanowiącą dochód budżetu państwa.
\n
2)(uchylony)
\n

39)

\n
40)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 40.
\n

W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1123); wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających prowadzenie ewidencji i rejestrów określonych w komunikacie, o którym mowa w art. 18 tej ustawy. Na podstawie art. 18 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikaty określające termin oraz zakres wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających prowadzenie ewidencji i rejestrów.

\n

Dziennik Ustaw

\n
–53 – Poz. 1490 10. Wojewoda przekazuje:
\n
1)do centralnej ewidencji kierowców dane o dokonaniu wpisu przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia – na zasadach określonych w art. 100ac ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
\n
2)(uchylony) 11. Przedsiębiorca może nie spełniać wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. d, jeśli:
\n
1)zawarł umowę na przeprowadzanie zajęć z ośrodkiem doskonalenia techniki jazdy, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, lub
\n
2)posiada urządzenie techniczne do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 12, posiadające ważny certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji, który potwierdza spełnienie tych wymagań przez to urządzenie.
\n
12.Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczno-organizacyjne oraz zakres funkcjonalności realizowanej przez urządzenie, o którym mowa w ust. 11 pkt 2, uwzględniając potrzebę zapewnienia wykorzystania podczas szkolenia urządzeń spełniających jednolite wymagania.
\n

Art. 39ga. 1. Wojewoda jest obowiązany dokonać wpisu przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku o wpis wraz z dokumentami, o których mowa w art. 39g ust. 5, oraz oświadczeniem, o którym mowa w art. 39g ust. 6.

\n
2.Jeżeli wojewoda nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu do niego wniosku upłynęło 14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy wojewoda wezwał przedsiębiorcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.
\n

Art. 39h1. Nadzór nad ośrodkami szkolenia sprawuje wojewoda

\n
2.W ramach sprawowanego nadzoru wojewoda:
\n
1)przeprowadza kontrolę w zakresie: a) spełniania przez ośrodek szkolenia wymagań, o których mowa w art. 39g ust. 2,
\n
b)zgodności prowadzonego szkolenia z obowiązującymi programami szkolenia, c) dokumentów wymaganych w związku z prowadzeniem szkolenia;
\n
2)w przypadku ustalenia naruszeń warunków wykonywania działalności wyznacza termin ich usunięcia;
\n
3)wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, jeżeli przedsiębiorca: a) złożył oświadczenie oraz inne dokumenty stanowiące załączniki do wniosku, o którym mowa w art. 39g ust. 5, niezgodne ze stanem faktycznym,
\n
b)nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia w wyznaczonym przez wojewodę terminie, c) rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia.
\n

2a. Wojewoda, planując lub przeprowadzając kontrolę ośrodka szkolenia, współpracuje z właściwym wojewódzkim inspektorem transportu drogowego i okręgowym inspektorem pracy, a w razie potrzeby uzgadnia z nimi przeprowadzenie kontroli czasu pracy kierowców wybranych przedsiębiorców, których pracownicy uczestniczyli w kursach kwalifikacyjnych lub szkoleniach okresowych w ośrodku szkolenia wpisanym do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia prowadzonego przez tego wojewodę. Po przeprowadzeniu kontroli właściwy wojewódzki inspektor transportu drogowego lub okręgowy inspektor pracy przekazują wojewodzie informację o jej wynikach, w szczególności o przypadkach pokrywania się czasu uczestnictwa kierowcy w szkoleniu oraz czasu pracy wynikającej z ewidencji czasu pracy.

\n
3.Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest:
\n
1)wielokrotne prowadzenie szkolenia: a) w sposób niezgodny z wymaganymi szczegółowymi warunkami przeprowadzania zajęć, o których mowa w art. 39i ust. 1 pkt 2,
\n
b)w sposób niezgodny z programem szkolenia, c) pojazdami niespełniającymi szczegółowych wymagań, o których mowa w art. 39i ust. 1 pkt 1;
\n

Dziennik Ustaw

\n
–54 – Poz. 1490
\n
2)nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 39e ust. 2 pkt 1;
\n
3)wydanie świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym;
\n
4)odmowa poddania się kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 1;
\n
5)wielokrotne prowadzenie szkolenia w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu przed upływem 3 lat nieprzerwanej działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia.
\n

3a. Decyzja, o której mowa w ust. 2 pkt 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

\n

3b. W przypadku wydania decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia, o której mowa w ust. 2 pkt 3, w stosunku do przedsiębiorcy, który wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej, z urzędu wykreśla się także przedsiębiorcę z tych rejestrów działalności regulowanej.

\n

3c. Wojewoda wykreśla przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

\n
4.Dane o wykreśleniu przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia wojewoda przekazuje do centralnej ewidencji kierowców na zasadach określonych w art. 100ac ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
\n

Art. 39ha. 1. Przedsiębiorca, którego wykreślono z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, może uzyskać ponowny wpis do rejestru w tym samym zakresie działalności gospodarczej nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 39h ust. 2 pkt 3.

\n
2.Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który wykonywał działalność gospodarczą bez wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia. Nie dotyczy to sytuacji określonej w art. 39ga ust. 2.
\n

Art. 39i1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

\n
1)szczegółowe wymagania w stosunku do przedsiębiorcy prowadzącego ośrodek szkolenia, o którym mowa w art. 39g, w zakresie infrastruktury technicznej, warunków lokalowych, wyposażenia dydaktycznego oraz pojazdów używanych w trakcie szkolenia;
\n
2)szczegółowe warunki, tryb, zakres i sposób prowadzenia: a) kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej i kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej,
\n
b)szkolenia okresowego w formie kursu okresowego oraz cyklu zajęć, o których mowa w art. 39d ust. 3;
\n
3)szczegółowe wymagania dla dodatkowych pomocy dydaktycznych niezbędnych do prowadzenia zajęć w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu oraz warunki jego utrzymania;
\n
4)szczegółowe warunki, tryb, zakres i sposób prowadzenia zajęć w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu;
\n
5)zakres tematyczny i liczbę godzin zajęć, które można prowadzić w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu;
\n
6)rodzaje szkoleń, które można zaliczyć na poczet części zajęć w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej i szkolenia okresowego oraz liczbę godzin zajęć, o które na podstawie innych szkoleń można pomniejszyć kwalifikację wstępną, kwalifikację wstępną przyśpieszoną, kwalifikację wstępną uzupełniającą, kwalifikację wstępną uzupełniającą przyśpieszoną i szkolenie okresowe;
\n
7)szczegółowe warunki, tryb, zakres i sposób organizacji i przeprowadzania testów kwalifikacyjnych;
\n
8)szczegółowe warunki, tryb, zakres i sposób: a) postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej i szkolenia okresowego,
\n
b)prowadzenia dokumentacji wymaganej w związku z prowadzeniem szkolenia;
\n

Dziennik Ustaw

\n

9)

\n
–55 – Poz. 1490 wzory dokumentów wymaganych w związku z prowadzeniem szkolenia;
\n
10)wysokość opłaty za: a) wpis przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, przy czym jego wysokość nie może przekroczyć 600 zł,
\n
b)przeprowadzenie testu kwalifikacyjnego, przy czym jej wysokość nie może przekroczyć 60 zł.
\n
2.Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu uwzględnia odpowiednio:
\n
1)przepisy Unii Europejskiej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, a także potrzebę zapewnienia należytych wymagań organizacyjno-technicznych przeprowadzania kursów i zajęć;
\n
2)przepisy Unii Europejskiej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz konieczność obiektywnego sprawdzenia przygotowania do uzyskania kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej i kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej w zakresie transportu drogowego;
\n
3)zakres wymagań dla dodatkowych pomocy dydaktycznych niezbędnych do prowadzenia zajęć w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu;
\n
4)możliwości prowadzenia konkretnych tematów w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu;
\n
5)zakres merytoryczny szkoleń, które można zaliczyć na poczet kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej i szkolenia okresowego, i ich wymiar godzinowy;
\n
6)konieczność zapewnienia ujednoliconych procedur przeprowadzania testów kwalifikacyjnych;
\n
7)potrzebę zapewnienia sprawności procedur administracyjnych i należytej ochrony dokumentacji wymaganej w związku z prowadzeniem szkolenia;
\n
8)zakres danych niezbędnych do prawidłowego prowadzenia kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej i szkolenia okresowego, dotyczących kandydatów na kierowców i kierowców wykonujących przewóz drogowy, podmiotów uprawnionych do przeprowadzania kursów i zajęć, organów właściwych w sprawach wpisu do rejestru, a także przepisy Unii Europejskiej w zakresie dokumentów związanych z uzyskiwaniem tych kwalifikacji i szkoleń okresowych;
\n
9)wysokość rzeczywistych kosztów związanych z prowadzeniem rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia oraz wysokość kosztów związanych z weryfikacją dokumentów i wydawaniem dokumentów;
\n
10)wysokość rzeczywistych kosztów związanych z przeprowadzaniem testów kwalifikacyjnych.
\n

Art. 39j

\n
1.Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy 2. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 3–6, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277 i 807), zwanej dalej „Kodeksem pracy”.
\n
3.Zakres badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, obejmuje ponadto ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zgodnie z rozdziałem 12 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
\n
4.Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:
\n
1)do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat – co 5 lat;
\n
2)po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia – co 30 miesięcy.
\n
5.(uchylony) 6. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, wykonują lekarze uprawnieni do wykonywania badań profilaktycznych, o których mowa w przepisach Kodeksu pracy, posiadający dodatkowo uprawnienia do przeprowadzania badań lekarskich kandydatów na kierowców i kierowców określone w odrębnych przepisach.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–56 – Poz. 1490 7.41) Lekarz uprawniony, o którym mowa w ust. 6, po przeprowadzeniu badania lekarskiego, o którym mowa w ust. 1, wydaje osobie badanej orzeczenie lekarskie i przekazuje do centralnej ewidencji kierowców, w zakresie i na zasadach określonych w art. 100ac ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, dane osoby, której wydał to orzeczenie.
\n

Art. 39k1. Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom psychologicznym przeprowadzanym w celu

\n

stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.

\n
2.Badania psychologiczne, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, w zakresie i na zasadach określonych dla kierowców w rozdziale 13 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
\n
3.Badania psychologiczne, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:
\n
1)do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat – co 5 lat;
\n
2)po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia – co 30 miesięcy.
\n
4.(uchylony) 5.42) Uprawniony psycholog, o którym mowa w art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, po przeprowadzeniu badania psychologicznego, o którym mowa w ust. 1, wydaje osobie badanej orzeczenie psychologiczne i przekazuje do centralnej ewidencji kierowców, w zakresie i na zasadach określonych w art. 100ac ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, dane osoby, której wydał to orzeczenie.
\n

Art. 39l1. Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany do

\n
1)kierowania kierowców na: a) szkolenia okresowe,
\n
b)badania lekarskie i psychologiczne;
\n
2)pokrywania kosztów badań lekarskich i psychologicznych;
\n
3)przechowywania przez cały okres zatrudnienia kierowcy: a) danych o wydanych świadectwach kwalifikacji zawodowej albo kopii świadectw kwalifikacji zawodowej, jeżeli zostały wydane w postaci papierowej,
\n
b)kopii orzeczeń lekarskich i psychologicznych;
\n
4)prowadzenia dokumentacji dotyczącej badań lekarskich i psychologicznych;
\n
5)przekazania kierowcy z chwilą rozwiązania stosunku pracy kopii orzeczeń i świadectw, o których mowa w pkt 3;
\n
6)stworzenia warunków organizacyjnych, umożliwiających kierowcy ukończenie szkolenia okresowego.
\n
2.Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może pokryć koszty szkoleń okresowych kierowcy.
\n
3.Spełnienie przez przedsiębiorcę lub przez inny podmiot wykonujący przewóz drogowy obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, uznaje się za równoznaczne ze spełnieniem obowiązków pracodawcy w zakresie wykonywania wstępnych i okresowych badań lekarskich, o których mowa w art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy.
\n

Art. 39mWymagania, o których mowa w art. 39a–39l, stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy lub innej osoby

\n

osobiście wykonującej przewóz drogowy.

\n

Art. 39n(uchylony)

\n

Dodany przez art. 1 pkt 15 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 30; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o lekarzach i psychologach oraz wydawanych przez nich orzeczeniach lekarskich i psychologicznych określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 30. Na podstawie art. 22 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o lekarzach i psychologach oraz wydawanych przez nich orzeczeniach lekarskich i psychologicznych.

\n
42)Dodany przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 30; wejdzie w życie z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o lekarzach i psychologach oraz wydawanych przez nich orzeczeniach lekarskich i psychologicznych określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 30. Na podstawie art. 22 tej ustawy minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o lekarzach i psychologach oraz wydawanych przez nich orzeczeniach lekarskich i psychologicznych.
\n
41)Dziennik Ustaw
\n
–57 – Poz. 1490
\n

Rozdział 8

\n

Opłaty

\n

Art. 40Przedsiębiorca podejmujący i wykonujący transport drogowy jest obowiązany do ponoszenia opłat za

\n
1)czynności administracyjne określone w ustawie;
\n
2)przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w art. 37;
\n
3)wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych, o którym mowa w art. 38 ust. 3;
\n
4)przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w art. 16b ust. 4a pkt 2.
\n

Art. 411. Opłaty za czynności administracyjne pobiera się z tytułu

\n
1)udzielenia licencji, zmiany licencji, przedłużenia ważności licencji, wydania wypisu z licencji, wydania wtórnika licencji oraz przeniesienia uprawnień wynikających z licencji;
\n
2)wydania zezwolenia, zmiany zezwolenia, przedłużenia ważności zezwolenia, wydania wypisu z zezwolenia, wydania wtórnika zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego, przewozu wahadłowego lub przewozu okazjonalnego;
\n
3)wydania zezwolenia na przewóz kabotażowy;
\n
4)wydania zezwolenia zagranicznego;
\n
5)wydania zaświadczenia lub zmiany zaświadczenia, wydania wypisu z zaświadczenia o zgłoszeniu działalności w zakresie przewozów na potrzeby własne;
\n
6)wydania zezwolenia na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób na lub przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą;
\n
7)wydania świadectwa kierowcy lub jego zmiany oraz wydania wtórnika świadectwa kierowcy;
\n
8)wydania formularza jazdy;
\n
9)wydania certyfikatu, o którym mowa w art. 30 ust. 10, lub jego zmiany oraz wydania wtórnika certyfikatu;
\n
10)wydania decyzji, o której mowa w art. 20a ust. 2;
\n
11)udzielenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, zmiany zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, wydanie wypisu z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, wydania wtórnika zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz przeniesienia uprawnień wynikających z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego.
\n
2.Opłaty, o których mowa w ust. 1, pobierają organy dokonujące tych czynności.
\n
3.Opłaty, o których mowa w art. 40 pkt 2–4, pobiera jednostka, o której mowa w art. 38 ust. 2 i 3.
\n
4.Minister właściwy do spraw transportu w celu usprawnienia procedur pobierania opłat może, w drodze rozporządzenia, upoważnić, na określonych warunkach, do pobierania opłat za niektóre czynności administracyjne w międzynarodowym transporcie drogowym, o których mowa w ust. 1, polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych.
\n
5.(uchylony)
\n

Art. 42(utracił moc)

\n

Art. 42a(uchylony)

\n

Art. 431. Od przedsiębiorców zagranicznych mogą być pobierane opłaty na zasadach wzajemności

\n
2.Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić dla przedsiębiorców zagranicznych opłaty, o których mowa w ust. 1, określając ich wysokość, tryb wnoszenia oraz jednostki właściwe do ich pobierania.
\n

Art. 44

\n
1.Jednostki, o których mowa w art. 26, art. 32 oraz art. 43 ust. 2, otrzymują prowizję od pobranych opłat, w wysokości nie mniejszej niż 7 % i nie większej niż 10 %.
\n

1a. (uchylony) 1b. (uchylony) 2. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek prowizji oraz sposób jej pobierania i rozliczania z jednostkami, o których mowa w ust. 1.

\n

Dziennik Ustaw

\n
–58 – Poz. 1490
\n

Art. 45

\n
1.Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy może być zwolniony z opłat, o których mowa w art. 43, w przypadku wykonywania przez niego przewozów w ramach pomocy humanitarnej, medycznej lub w przypadku klęski żywiołowej.
\n
2.Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, następuje, w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez ministra właściwego do spraw transportu, na zgodny wniosek przedsiębiorcy i właściwego organu państwowego lub organizacji humanitarnej.
\n

Art. 45a(uchylony)

\n

Art. 461. Wpływy uzyskane z opłat, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 7–9 i art. 43, oraz wpływy z opłat z tytułu

\n
1)w międzynarodowym transporcie drogowym: a) udzielenia licencji wspólnotowej, zmiany licencji wspólnotowej, przedłużenia ważności licencji wspólnotowej, wydania wypisu z licencji wspólnotowej, wydania wtórnika licencji wspólnotowej oraz przeniesienia uprawnień wynikających z licencji wspólnotowej,
\n
b)wydania zezwolenia, zmiany zezwolenia, przedłużenia ważności zezwolenia, wydania wypisu z zezwolenia, wydania wtórnika zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego, przewozu wahadłowego lub przewozu okazjonalnego, c) wydania decyzji, o której mowa w art. 20a ust. 2,
\n
d)wydania zezwolenia na przewóz kabotażowy, e) wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 19a ust. 1, f) wydania zaświadczenia, zmiany zaświadczenia, wydania wypisu z zaświadczenia o zgłoszeniu działalności w zakresie międzynarodowego przewozu na potrzeby własne,
\n
2)wydania zezwolenia EKMT,
\n
3)wydania zezwolenia na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób na lub przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą
\n
–są przekazywane w całości na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
\n

1a. Wpływy uzyskane z opłat, za wydanie zezwoleń zagranicznych na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy lub osób, są przekazywane, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 2:

\n
1)na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad – 20 % wpływów;
\n
2)do Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 402 i 1572 oraz z 2025 r. poz. 303) – 80 % wpływów.
\n
2.Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad sprawuje nadzór nad realizacją wpływów z opłat, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 7–9 i art. 43.
\n
3.Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekazuje kwoty pobranych opłat, o których mowa w ust. 1 i ust. 1a pkt 1, w terminie pierwszych dwóch dni roboczych po zakończeniu tygodnia, w którym wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na budowę i utrzymanie dróg krajowych oraz na potrzeby gromadzenia danych o drogach publicznych i sporządzania informacji o sieci dróg publicznych, jak również na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego i budowy autostrad.
\n

3a. (uchylony) 4. Wpływy uzyskane z innych opłat niż wymienione w ust. 1, stanowią odpowiednio dochód właściwej jednostki samorządu terytorialnego lub budżetu państwa.

\n

Art. 471. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia

\n
1)wysokość opłat za czynności administracyjne, o których mowa w art. 41 ust. 1, mając na uwadze w szczególności rodzaj udzielanych uprawnień i okres, na jaki zostaną wydane;
\n
2)wysokość opłat za egzaminowanie oraz za wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych.
\n

Dziennik Ustaw

\n
–59 – Poz. 1490 2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, wysokość opłat zostanie określona:
\n
1)w przypadku licencji, w zależności od: a) okresu ważności licencji,
\n
b)liczby pojazdów samochodowych, na które wydaje się wypisy z licencji, c) zakresu transportu drogowego,
\n
d)rodzaju przewozów, e) rodzaju pojazdów – w międzynarodowym transporcie drogowym osób;
\n
1a)w przypadku zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, w zależności od liczby pojazdów, na które wydaje się wypisy z zezwolenia;
\n
2)w przypadku zezwolenia, w zależności od: a) okresu ważności zezwolenia,
\n
b)rodzaju zezwolenia;
\n
3)w przypadku zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzenia przewozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej, w zależności od: a) zakresu przewozów,
\n
b)rodzajów przewozów;
\n
4)w przypadku certyfikatu kompetencji zawodowych, w zależności od: a) zakresu i formy testu z wiedzy z uwzględnieniem kosztów jego przeprowadzenia,
\n
b)rodzaju certyfikatu kompetencji zawodowych z uwzględnieniem kosztów jego wydania;
\n
5)w przypadku świadectwa kierowcy, w zależności od okresu ważności.
\n
3.Wysokość opłaty z tytułu:
\n
1)udzielenia licencji – nie może być wyższa niż równowartość 1 000 000 euro;
\n
2)udzielenia zezwolenia na transport drogowy osób – nie może być wyższa niż równowartość 800 euro;
\n
3)udzielenia zezwolenia na przewóz kabotażowy – nie może być wyższa niż równowartość 800 euro za przewóz jednorazowy;
\n
4)wydania zezwolenia zagranicznego – nie może być wyższa niż równowartość: a) 500 euro za wielokrotne zezwolenie roczne,
\n
b)15 euro za zezwolenie jednorazowe;
\n
5)wydania świadectwa kierowcy – nie może być wyższa niż równowartość 10 euro;
\n
6)wydania formularza jazdy – nie może być wyższa niż równowartość 30 euro;
\n
7)wydania certyfikatu, o którym mowa w art. 30 ust. 10 – nie może być wyższa niż równowartość: a) 70 euro dla pojazdu samochodowego nieposiadającego certyfikatu,
\n
b)50 euro dla pojazdu samochodowego w przypadku wznowienia certyfikatu, c) 30 euro dla przyczepy lub naczepy nieposiadającej certyfikatu,
\n
d)15 euro dla przyczepy lub naczepy w przypadku wznowienia certyfikatu;
\n
8)wydania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, nie może być wyższa niż równowartość 300 euro.
\n

Art. 47a

\n

Zadania organów jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 i ust. 4 pkt 2 i 3, art. 7d ust. 1 i ust. 4–6, art. 16b ust. 1 i 4, art. 18 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, art. 33 ust. 8 i 9a, art. 47b ust. 2–4, art. 82b ust. 2 pkt 1 i 3, art. 82c ust. 3, art. 82e, art. 82f ust. 1, art. 82i ust. 1 oraz art. 95b ust. 2, są wykonywane jako zadania własne.

\n
–60 – Dziennik Ustaw Poz. 1490
\n

Rozdział 8a

\n

Wyznaczanie dworców, w których jest udzielana pomoc osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej

\n

Art. 47b1. Dworzec

\n
1)którego właścicielem lub współwłaścicielem w części większej niż połowa udziałów we współwłasności jest jednostka samorządu terytorialnego oraz
\n
2)który jest zlokalizowany w mieście powyżej 50 000 mieszkańców, oraz z którego rocznie odjeżdża powyżej 500 000 pasażerów
\n
–podlega obowiązkowi dostosowania do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej w zakresie określonym w załączniku I lit. a do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 55 z 28.02.2011, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 181/2011”.
\n
2.Jednostka, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest obowiązana corocznie do dnia 31 marca przeprowadzić analizę dotyczącą spełniania przez dworzec, którego jest właścicielem lub współwłaścicielem w części większej niż połowa udziałów we współwłasności, kryteriów określonych w ust. 1 pkt 2. Wyniki analizy przekazuje się niezwłocznie wojewodzie.
\n
3.Jednostka, o której mowa w ust. 1 pkt 1, w terminie roku następującym po roku, w którym dworzec, którego jest właścicielem lub współwłaścicielem w części większej niż połowa udziałów we współwłasności, spełnił kryteria określone w ust. 1 pkt 2, jest obowiązana dostosować dworzec do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej w zakresie określonym w załączniku I lit. a do rozporządzenia nr 181/2011, zwaną dalej „udzielaniem pomocy”.
\n
4.Jednostka, o której mowa w ust. 1 pkt 1, po dostosowaniu dworca do udzielania pomocy jest obowiązana niezwłocznie wystąpić do ministra właściwego do spraw transportu, za pośrednictwem wojewody, z wnioskiem o wyznaczenie tego dworca jako dworca, w którym jest udzielana pomoc.
\n
5.Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się dokumenty potwierdzające dostosowanie dworca do udzielania pomocy.
\n

Art. 47c1. Właściciel dworca, który nie spełnia kryteriów określonych w art. 47b ust. 1 pkt 1 lub 2, w przypadku

\n

dostosowania tego dworca do udzielania pomocy może wystąpić do ministra właściwego do spraw transportu, za pośrednictwem wojewody, z wnioskiem o wyznaczenie tego dworca jako dworca, w którym jest udzielana pomoc. Przepis art. 47b ust. 5 stosuje się.

\n
2.Na wniosek właściciela złożony do ministra właściwego do spraw transportu, za pośrednictwem wojewody, dworzec wyznaczony zgodnie z ust. 1 do udzielania pomocy może zostać pozbawiony statusu dworca wyznaczonego do jej udzielania.
\n

Art. 47d1. Minister właściwy do spraw transportu może zawrzeć z podmiotem zarządzającym dworcem spełniającym

\n

kryteria określone w art. 47b ust. 1 pkt 2, niebędącym:

\n
1)jednostką samorządu terytorialnego, o której mowa w art. 47b ust. 1 pkt 1 lub
\n
2)właścicielem dworca, o którym mowa w art. 47c ust. 1, który wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w tym przepisie
\n
–porozumienie na podstawie którego podmiot zarządzający dworcem dostosuje ten dworzec do udzielania pomocy w terminie określonym w tym porozumieniu.
", "next": 239879}