okresu rozliczeniowego. Wniosek złożony po upływie tego terminu pozostawia się bez rozpatrzenia.
\nWniosek o przydział uprawnień do emisji podlega opłacie rejestracyjnej w wysokości 500 zł. Opłata jest wnoszona na rachunek urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw klimatu i stanowi dochód budżetu państwa.
\n3.
\nWniosek o przydział uprawnień do emisji zawiera:
\n4.
\nDo wniosku o przydział uprawnień do emisji dołącza się:
\nJeżeli wniosek o przydział uprawnień do emisji nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 3 i 4, minister właściwy do spraw klimatu wzywa operatora statku powietrznego do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
\nMinister właściwy do spraw klimatu przekazuje wnioski o przydział uprawnień do emisji do Komisji Europejskiej, nie później niż na 18 miesięcy przed dniem rozpoczęcia okresu rozliczeniowego.
\n7.
\nMinister właściwy do spraw klimatu, zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej wydaną na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, w terminie 3 miesięcy od dnia podjęcia przez Komisję Europejską tej decyzji, oblicza:6)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020 r.
\n8.
\nCałkowita liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych oraz liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych na każdy rok okresu rozliczeniowego podlegają zmniejszeniu proporcjonalnie do ograniczenia obowiązku rozliczenia emisji z operacji lotniczych wynikającego z art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2392 z dnia 13 grudnia 2017 r. zmieniającego dyrektywę 2003/87/WE w celu utrzymania obecnych ograniczeń zakresu zastosowania w odniesieniu do działań lotniczych i w celu przygotowania wdrożenia globalnego środka rynkowego po 2021 r. (Dz. Urz. UE L 350 z 29.12.2017, str. 7), zwanego dalej „rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2392”.
\n9.
\nLiczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych na każdy rok okresu rozliczeniowego, począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r. podlega corocznie dostosowaniu za pomocą współczynnika liniowego, w sposób, o którym mowa w art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2392.
\n1.
\nOperator statku powietrznego może wystąpić z wnioskiem o przydział uprawnień do emisji z rezerwy, z której przydziela się uprawnienia do emisji dla operatorów statków powietrznych, zwanej dalej „specjalną rezerwą”.
\n2.
\nUprawnienia do emisji ze specjalnej rezerwy przydziela się operatorowi statku powietrznego, w przypadku gdy:
\n3.
\nLiczba uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy przydzielonych operatorowi statku powietrznego, który spełnia przesłankę, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie może przekroczyć 1 000 000 uprawnień do emisji w okresie rozliczeniowym.
\nWniosek o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy składa się do ministra właściwego do spraw klimatu nie później niż do dnia 30 czerwca w trzecim roku okresu rozliczeniowego. Wniosek złożony po upływie tego terminu pozostawia się bez rozpatrzenia.
\nWniosek o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy podlega opłacie rejestracyjnej w wysokości 500 zł. Opłata jest wnoszona na rachunek urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw klimatu i stanowi dochód budżetu państwa.
\n6.
\nDo wniosku o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy stosuje się art.
\n46 ust. 3.
\n7.
\nDo wniosku o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy dołącza się:
\n8.
\nWniosek o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy złożony przez operatora statku powietrznego spełniającego przesłankę, o której mowa w ust. 2 pkt 2, zawiera dodatkowo informacje o:
\nJeżeli wniosek o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 6-8, minister właściwy do spraw klimatu wzywa operatora statku powietrznego do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
\n1011)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nMinister właściwy do spraw klimatu przekazuje do Komisji Europejskiej wnioski o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy nie później niż do dnia 31 grudnia w trzecim roku okresu rozliczeniowego.
\n11.
\nMinister właściwy do spraw klimatu, zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej wydaną na podstawie art. 3f ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE, w terminie 3 miesięcy od dnia podjęcia przez Komisję Europejską tej decyzji, oblicza:6)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020 r.
\n12.
\nObliczenie całkowitej liczby uprawnień do emisji, o której mowa w ust. 11 pkt 1, następuje przez pomnożenie wartości wzorca porównawczego ustalonego w decyzji Komisji Europejskiej wydanej na podstawie art. 3f ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE przez:
\n13.
\nCałkowita liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych oraz liczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych ze specjalnej rezerwy na każdy rok okresu rozliczeniowego podlegają zmniejszeniu proporcjonalnie do ograniczenia obowiązku rozliczenia emisji z operacji lotniczych wynikającego z art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2392.
\n14.
\nLiczba uprawnień do emisji przydzielonych operatorom statków powietrznych ze specjalnej rezerwy na każdy rok okresu rozliczeniowego, o której mowa w ust. 11 pkt 2, począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r. podlega corocznie dostosowaniu za pomocą współczynnika liniowego, w sposób, o którym mowa w art. 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2392.
\n1.
\nMinister właściwy do spraw klimatu po dokonaniu obliczeń, o których mowa w art. 46 ust. 7-9 i art. 47 ust. 11, 13 i 14, ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra i przekazuje do Krajowego ośrodka informacje o:6)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020 r.
\n2.
\nUprawnienia do emisji są wydawane operatorowi statku powietrznego, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku, w liczbie, jaka została określona w informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2.
\nAukcje uprawnień do emisji
\n1.
\nLiczbę uprawnień do emisji przeznaczonych do sprzedaży w drodze aukcji określa i ogłasza Komisja Europejska, zgodnie z art. 10 oraz art. 12 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1031/2010.
\n2.
\nŚrodki uzyskane ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji stanowią dochód budżetu państwa.
\n2a.
\nŚrodki uzyskane ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa w art. 27 ust. 3 zdanie drugie, przekazuje się w wysokości:
\n2b.
\nŚrodki uzyskane ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, w wysokości 8 000 000 zł, stanowią przychód Narodowego Funduszu.
\n2c.
\n25% środków uzyskanych ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, z wyłączeniem środków, o których mowa w ust. 2a, począwszy od dnia 1 stycznia 2020 r., nie więcej niż 1766,9 mln zł w 2020 r. i nie więcej niż 988,18 mln zł w 2021 r., przekazuje się do Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2228).
\n3.
\nZasady sprzedaży uprawnień do emisji w drodze aukcji określa rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2010.
\n4.
\nKrajowy ośrodek pełni funkcję prowadzącego aukcję w rozumieniu art. 3 pkt 20 rozporządzenia Komisji (UE) 1031/2010.
\nUprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do uprawnień do emisji sprzedawanych w drodze aukcji wykonuje minister właściwy do spraw klimatu.
\n6.
\nCo najmniej połowę środków pieniężnych uzyskanych z aukcji uprawnień do emisji ogólnych w danym roku kalendarzowym lub ich równowartość przeznacza się przynajmniej na jeden spośród następujących celów:
\n6a.
\nŚrodki pieniężne uzyskane z aukcji uprawnień do emisji lotniczych w danym roku kalendarzowym lub ich równowartość przeznacza się przynajmniej na jeden spośród następujących celów:
\n7.
\nZa realizację zasady wyrażonej w ust. 6 uznaje się również stosowanie polityk wsparcia podatkowego lub finansowego oraz polityk regulacyjnych wywierających wpływ na wsparcie finansowe działań wymienionych w ust. 6.
\nMinister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych przygotowuje corocznie sprawozdanie dotyczące wykorzystania w poprzedzającym roku kalendarzowym środków przeznaczonych na cele lub polityki, o których mowa w art.
\n49 ust. 6 i 7, z zachowaniem wymagań określonych w art. 17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylającego decyzję 280/2004/WE (Dz. Urz. UE L 165 z 18.06.2013, str. 13).
\nMinister właściwy do spraw klimatu uzgadnia sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, z członkami Rady Ministrów i przedstawia je do akceptacji Radzie Ministrów. Po zaakceptowaniu sprawozdania przez Radę Ministrów, minister właściwy do spraw klimatu przekazuje sprawozdanie, w terminie do dnia 31 lipca każdego roku, Komisji Europejskiej.
\n3.
\nW przypadku gdy wysokość wydatkowanych środków pieniężnych w danym roku kalendarzowym nie osiągnęła minimalnego poziomu wynikającego z art. 49 ust. 6 i 7, Rada Ministrów wskaże, w drodze uchwały, cele spośród wymienionych w art. 49 ust. 6, na które w kolejnych latach zostaną wydatkowane środki konieczne do osiągnięcia tego poziomu, biorąc pod uwagę potrzeby związane z redukcją gazów cieplarnianych i ochroną środowiska.
\n4.
\nRada Ministrów podejmie uchwałę, o której mowa w ust. 3, nie później niż przed rozpoczęciem prac nad projektem ustawy budżetowej na rok kolejny.
\nZezwolenie na emisję gazów cieplarnianych
\nEksploatacja instalacji jest dozwolona wyłącznie po uzyskaniu zezwolenia.
\n1.
\nZezwolenie jest wydawane na wniosek prowadzącego instalację.
\n2.
\nZezwolenie wydaje odpowiednio organ właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zwany dalej „organem właściwym do wydania zezwolenia”.
\n3.
\nZezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony.
\n4.
\nNa wniosek prowadzącego instalację zezwoleniem można objąć emisję z jednej lub więcej instalacji położonych na terenie jednego zakładu.
\n1.
\nWniosek o wydanie zezwolenia zawiera:
\n2.
\nDo wniosku o wydanie zezwolenia dołącza się:
\n3.
\nW przypadku instalacji o niskim poziomie emisji, o której mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, do wniosku o wydanie zezwolenia dołącza się:
\nWniosek o wydanie zezwolenia oraz dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 3 pkt 3, składa się w dwóch egzemplarzach, chyba że wniosek został złożony na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
\n1.
\nZezwolenie zawiera:
\n2.
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia, po zasięgnięciu opinii Krajowego ośrodka, w zezwoleniu zatwierdza:
\n3.
\nPrzy zasięganiu opinii, o której mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisu art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
\n4.
\nKrajowy ośrodek wydaje opinię, o której mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku, o którym mowa w art. 53. Opinia jest wydawana na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej lub w postaci papierowej i zawiera ocenę przedłożonego planu.26)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 130 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 7; wszedł w życie z dniem 6 stycznia 2021 r.
\n5.
\nBrak wydania opinii w terminie, o którym mowa w ust. 4, uważa się za wyrażenie opinii pozytywnej.
\n6.
\nPlan monitorowania wielkości emisji lub plan poboru próbek stanowi załącznik do zezwolenia.
\n7.
\nDo zmiany zezwolenia przepisy ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.
\n8.
\nW przypadku zmiany planu monitorowania wielkości emisji z powodu zmian niebędących istotnymi zmianami w rozumieniu art. 15 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, a także w przypadku zmian, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 2 i 3, Krajowy ośrodek nie wydaje opinii, o której mowa w ust. 2. Kopię zmienionego planu monitorowania wielkości emisji organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje niezwłocznie Krajowemu ośrodkowi.
\n1.
\nProwadzący instalację jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę zezwolenia w przypadku:
\n2.
\nProwadzący instalację jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę zezwolenia w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia wystąpienia zmian lub zdarzenia, o których mowa w ust. 1.
\n2a.
\nJeżeli w wyniku zmiany, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej w instalacji, o którym mowa w art. 69 ust. 2, prowadzący instalację jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę zezwolenia w terminie, o którym mowa w art. 67 ust. 3.
\n3.
\nDo wniosku o zmianę zezwolenia przepisy art. 52 i art. 53 stosuje się odpowiednio.
\n1.
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia co najmniej raz na 5 lat dokonuje analizy wydanego zezwolenia.
\n2.
\nJeżeli z przeprowadzonej analizy wynika potrzeba zmiany zezwolenia, organ właściwy do wydania zezwolenia wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany zezwolenia.
\n3.
\nJeżeli zmiana, o której mowa w ust. 2, dotyczy planu monitorowania wielkości emisji lub planu poboru próbek, organ wzywa prowadzącego instalację do przedłożenia zmienionego planu monitorowania wielkości emisji lub planu poboru próbek, wyznaczając termin na wykonanie tego obowiązku.
\n4.
\nKrajowy ośrodek dokonuje analizy planu monitorowania lub planu poboru próbek oraz informuje organ właściwy do wydania zezwolenia o stwierdzonych nieprawidłowościach i przypadkach niezgodności z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012. Przepisy art. 54 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.
\n5.
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia dokonuje oceny informacji, o której mowa w ust.
\n4, i w przypadku stwierdzenia potrzeby zmiany zezwolenia, wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany zezwolenia. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
\nna wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, organ właściwy do wydania zezwolenia dokonuje analizy zezwolenia i jeżeli w wyniku dokonanych ustaleń stwierdzi ustanie przesłanek uczestnictwa instalacji w systemie albo potrzebę zmiany tego zezwolenia, wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie odpowiednio wygaśnięcia albo zmiany zezwolenia.
\n1.
\nZezwolenie staje się bezprzedmiotowe, w przypadku gdy instalacja przestała spełniać kryteria uczestnictwa w systemie lub w przypadku określonym w art. 2 pkt 1 i 2.
\nProwadzący instalację jest obowiązany poinformować, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, organ właściwy do wydania zezwolenia i Krajowy ośrodek o wystąpieniu przypadku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od dnia jego wystąpienia.
\n3.
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia stwierdza wygaśnięcie zezwolenia i wskazuje dzień, w którym zezwolenie stało się bezprzedmiotowe.
\n4.
\nProwadzący instalację, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji z tej instalacji.
\n5.
\nW przypadku wygaśnięcia zezwolenia nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych na kolejne lata okresu rozliczeniowego w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4, art. 59 ust.
\n5, art. 70 ust. 12 lub art. 71 ust. 11.
\n6.
\nUprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w rejestrze Unii po roku, w którym zezwolenie stało się bezprzedmiotowe podlegają zwrotowi. Przepisy art.
\n18 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.
\n7.
\nPrzepisów ust. 5 i 6 nie stosuje się w przypadku, gdy zezwolenie udzielone instalacji stało się bezprzedmiotowe na skutek połączenia instalacji lub podziału instalacji, jeżeli w wyniku tego połączenia lub podziału powstała instalacja objęta systemem.
\n1.
\nProwadzący instalację powstałą w wyniku połączenia lub podziału jest obowiązany do przedłożenia Krajowemu ośrodkowi informacji i dokumentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, do końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło połączenie lub nastąpił podział.
\n2.
\nKrajowy ośrodek ocenia informacje i dane dotyczące instalacji powstałej w wyniku połączenia lub podziału instalacji, zgodnie z art. 25 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331.
\nKrajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację o instalacjach powstałych w wyniku połączenia oraz podziału i przypadającej każdej z tych instalacji liczbie uprawnień do emisji.
\nMinister właściwy do spraw klimatu przekazuje Komisji Europejskiej informację, o której mowa w ust. 3, w celu zaakceptowania propozycji połączenia lub podziału uprawnień do emisji przydzielonych instalacjom ulegającym połączeniu lub podziałowi.
\nMinister właściwy do spraw klimatu ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację o zmianach w wykazie instalacji, w tym o instalacjach powstałych w wyniku połączenia lub podziału i przypadającej każdej z tych instalacji liczbie uprawnień do emisji.
\n6.
\nInformacje, o których mowa w ust. 1, sporządza się na formularzu dotyczącym połączenia lub podziału instalacji, dostępnym na stronie internetowej Krajowego ośrodka.
\n1.
\nJeżeli prowadzący instalację powstałą w wyniku podziału albo łączenia nie jest następcą prawnym prowadzącego instalację ulegającą podziałowi albo łączeniu, prowadzący instalację ulegającą podziałowi albo łączeniu jest obowiązany do przekazania prowadzącemu instalację powstałą w wyniku podziału albo łączenia wszelkich informacji i dokumentów niezbędnych do sporządzenia raportu na temat wielkości emisji, o którym mowa w art. 80 ust. 3, oraz niezbędnych do sporządzenia informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1.
\nProwadzący instalację powstałą w wyniku podziału albo łączenia jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji z instalacji powstałej w wyniku podziału albo łączenia.
\n1.
\nZ dniem zbycia tytułu prawnego do instalacji zbywca tego tytułu traci prawo do rozporządzania uprawnieniami do emisji przydzielonymi tej instalacji.
\n2.
\nNabywca tytułu prawnego do instalacji jest obowiązany zgłosić Krajowemu ośrodkowi nabycie tego tytułu prawnego w terminie 21 dni od dnia nabycia.
\n2a.
\nNa wniosek nabywcy tytułu prawnego do instalacji Krajowy ośrodek zawiesza dostęp wszystkich upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do rachunku w rejestrze Unii lub do procesów, do których upoważniony przedstawiciel miał dostęp.
\nDo wniosku dołącza się umowę nabycia tytułu prawnego, jej kopię o poświadczonej zgodności z oryginałem lub oświadczenie zbywcy tytułu prawnego o zbyciu tego tytułu na rzecz wnioskodawcy.
\n3.
\nNabywca tytułu prawnego do instalacji jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji z tej instalacji.
\n4.
\nZbywca tytułu prawnego do instalacji jest obowiązany do przekazania nabywcy tego tytułu prawnego wszelkich informacji i dokumentów niezbędnych do sporządzenia raportu na temat wielkości emisji, o którym mowa w art. 80 ust. 3, oraz niezbędnych do sporządzenia informacji, o której mowa w art. 64.
\n1.
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi i organowi Inspekcji kopie zezwolenia, zmiany zezwolenia, decyzji w sprawie uchylenia zezwolenia lub stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a także w postaci elektronicznej zatwierdzony plan monitorowania wielkości emisji oraz plan poboru próbek, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012.
\n2.
\nKopie decyzji w sprawie uchylenia zezwolenia oraz decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia przekazuje się także marszałkowi województwa, chyba że organem właściwym do wydania zezwolenia jest marszałek województwa.
\n1.
\nOrgan Inspekcji wstrzymuje, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji eksploatowanej bez wymaganego zezwolenia.
\n2.
\nPostępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wszczyna się z urzędu.
\n3.
\nPo stwierdzeniu, że ustała przyczyna wstrzymania użytkowania instalacji, organ Inspekcji na wniosek prowadzącego instalację wydaje decyzję, w której uchyla decyzję o wstrzymaniu użytkowania instalacji i wyraża zgodę na podjęcie użytkowania instalacji.
\n4.
\nOrgan Inspekcji przekazuje kopie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 3, Krajowemu ośrodkowi oraz organowi właściwemu do wydania zezwolenia w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzje stały się ostateczne.
\n1.
\nProwadzący instalację, której przydzielono uprawnienia do emisji na zasadach określonych w rozdziałach 5, 5a, 10 i 11, przedkłada Krajowemu ośrodkowi w terminie od dnia 15 listopada do dnia 31 grudnia każdego roku informację o:
\n2.
\nInformację, o której mowa w ust. 1, przedkłada także podmiot prowadzący instalację powstałą w wyniku podziału albo łączenia instalacji, na zasadach określonych w art.
\n59.
\n3.
\nInformację, o której mowa w ust. 1, wprowadza się do Krajowej bazy o emisjach gazów cieplarnianych i innych substancji, o której mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji, w sposób przewidziany dla raportu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy, wskazany w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 7 tej ustawy.
\nJeżeli z informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wynika, że rzeczywista lub planowana zmiana zdolności produkcyjnej skutkuje znaczącym zwiększeniem zdolności produkcyjnej, znaczącym zmniejszeniem zdolności produkcyjnej albo częściowym lub całkowitym zaprzestaniem działalności w instalacji, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 10 albo 11.
\nKrajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu wykaz prowadzących instalacje, którzy w terminie nie dopełnili obowiązku, o którym mowa w art. 64 ust.
\n1.
\nMinister właściwy do spraw klimatu poleca Krajowemu ośrodkowi wstrzymanie wydania uprawnień do emisji przydzielonych na kolejny rok okresu rozliczeniowego prowadzącemu instalację, który w terminie nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 64 ust.
\n1, i ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra wykaz prowadzących instalacje, którym wstrzymano wydanie uprawnień do emisji.
\n3.
\nUprawnienia do emisji, których wydanie uległo wstrzymaniu, wydaje się, jeżeli prowadzący instalację do dnia 1 lipca danego roku dopełni obowiązku, o którym mowa w art. 64 ust. 1.
\nW przypadku gdy z informacji przekazanych przez Krajowy ośrodek wynika, że prowadzący instalację nie przedłożył informacji w terminie określonym w ust. 3, minister właściwy do spraw klimatu wydaje decyzję o niewydaniu uprawnień do emisji przydzielonych instalacji na ten rok okresu rozliczeniowego następujący po roku, za który nie została złożona informacja, o której mowa w art. 64 ust. 1.
\nKopię decyzji, o której mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw klimatu przekazuje Krajowemu ośrodkowi w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna.
\n6.
\nDo wykonania decyzji, o której mowa w ust. 4, jest obowiązany Krajowy ośrodek.
\n1.
\nPo otrzymaniu raportu na temat wielkości emisji, o którym mowa w art. 80 ust. 3, poprawionego raportu, o którym mowa w art. 86 ust. 10, lub decyzji, o której mowa w art. 88 ust.
\n2, Krajowy ośrodek dokonuje analizy informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1, pod kątem ich spójności z danymi na temat wielkości emisji z instalacji.
\n2.
\nW przypadku gdy z dokumentów, o których mowa w ust. 1, wynikają rozbieżności między informacją o wielkości emisji z instalacji a danymi o poziomie działalności, określoną w informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1, Krajowy ośrodek występuje do prowadzącego instalację o przekazanie wyjaśnień.
\nW przypadku niezłożenia wyjaśnień albo jeżeli z wyjaśnień prowadzącego instalację wynika, że informacje, o których mowa w art. 64 ust. 1, zawierają błędne lub nieprawdziwe informacje, Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację o stwierdzonych nieprawidłowościach.
\nPo otrzymaniu informacji o stwierdzonych nieprawidłowościach, o której mowa w ust.
\n3, minister właściwy do spraw klimatu występuje na piśmie do prowadzącego instalację o wprowadzenie zmian w informacji, o których mowa w art. 64 ust. 1, wskazując błędy i uchybienia wymagające zmiany.
\n5.
\nProwadzący instalację wprowadza zmiany, o których mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.
\n6.
\nJeżeli ze zmienionej informacji wynika potrzeba dostosowania całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4 albo art. 71 ust. 11 lub art. 70 ust. 12, Krajowy ośrodek oblicza dostosowaną całkowitą roczną liczbę uprawnień do emisji. Przepisy art. 73 ust. 1-8 stosuje się odpowiednio.
\nKrajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację o stwierdzonych nieprawidłowościach i dostosowanej całkowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji.
\nMinister właściwy do spraw klimatu ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację o zmianach w wykazie instalacji, w których w poprzednim roku nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności, o którym mowa w art. 73 ust. 10, oraz dostosowanej całkowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji przyznanej tym instalacjom.
\n9.
\nUprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w rejestrze Unii w liczbie większej niż dostosowana całkowita roczna liczba uprawnień do emisji przyznanej tym instalacjom podlegają zwrotowi. Przepisy art. 18 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.
\n1011)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nW przypadku gdy prowadzący instalację nie wprowadzi zmian, o których mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw klimatu wydaje decyzję o zawieszeniu wydania uprawnień do emisji przydzielonych instalacji na kolejny rok okresu rozliczeniowego. Przepisy art. 65 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
\n11.
\nDecyzję, o której mowa w ust. 10, uchyla się, jeżeli prowadzący instalację wprowadzi zmiany, o których mowa w ust. 4.
\nPrzydział uprawnień do emisji dla instalacji nowej
\n1.
\nProwadzącemu instalację nową przydziela się uprawnienia do emisji z rezerwy uprawnień, o której mowa w art. 10a ust. 7 dyrektywy 2003/87/WE.
\n2.
\nUprawnień do emisji nie przydziela się nowej instalacji wytwarzającej energię elektryczną.
\n3.
\nProwadzący instalację nową składa wniosek o wydanie zezwolenia lub zmianę zezwolenia do organu właściwego do wydania zezwolenia nie później niż 3 miesiące przed dniem rozpoczęcia eksploatacji instalacji nowej.
\nProwadzący instalację nową składa wniosek o przydział uprawnień do emisji do ministra właściwego do spraw klimatu. Wniosek jest składany na formularzu dostępnym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra na piśmie utrwalonym w postaci papierowej i w postaci elektronicznej.28)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 130 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 7; wszedł w życie z dniem 6 stycznia 2021 r. Do wniosku składanego w postaci elektronicznej dołącza się elektroniczne kopie dokumentów.
\n2.
\nWniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje o instalacji nowej, w szczególności dotyczące:
\n3.
\nDo wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
\n4.
\nPoczątkową zainstalowaną zdolność produkcyjną, o której mowa w ust. 2 pkt 2, określa się dla:
\n5.
\nWniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia normalnej działalności lub zmienionej działalności w instalacji nowej. Wniosek złożony po upływie tego terminu pozostawia się bez rozpatrzenia.
\n6.
\nInformacje o instalacji nowej, o których mowa w ust. 2, podlegają weryfikacji przez weryfikatora w zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych przekazywanych przez prowadzącego instalację nową, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art.
\n21 ust. 7. Z przeprowadzonej weryfikacji sporządza się protokół.
\n7.
\nKoszty weryfikacji informacji ponosi prowadzący instalację nową.
\nJeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymogów, o których mowa w ust.
\n1 i 3, minister właściwy do spraw klimatu wzywa prowadzącego instalację nową do usunięcia braków w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
\n9.
\nPrzez rozpoczęcie normalnej działalności w instalacji nowej należy rozumieć, potwierdzony przez weryfikatora, pierwszy dzień ciągłego 90-dniowego okresu lub jeżeli w normalnym cyklu produkcyjnym w danym sektorze nie przewidziano produkcji ciągłej - pierwszy dzień 90-dniowego okresu podzielonego pomiędzy cykle produkcyjne, w trakcie którego instalacja działa z wykorzystaniem przynajmniej 40% zdolności produkcyjnej przewidzianej dla tej instalacji lub jej części, biorąc pod uwagę, jeżeli jest to konieczne, szczególne warunki działania instalacji.
\n10.
\nPrzez rozpoczęcie zmienionej działalności w instalacji należy rozumieć, potwierdzony przez weryfikatora, pierwszy dzień ciągłego 90-dniowego okresu lub jeżeli w normalnym cyklu produkcyjnym w danym sektorze nie przewidziano produkcji ciągłej - pierwszy dzień 90-dniowego okresu podzielonego pomiędzy cykle produkcyjne, w trakcie którego zmieniona podinstalacja działa z wykorzystaniem przynajmniej 40% zdolności produkcyjnej podinstalacji lub jej części, biorąc pod uwagę, szczególne warunki działania podinstalacji.
\n1.
\nW przypadku instalacji nowej, w której nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej po dniu 30 czerwca 2011 r., prowadzący instalację do wniosku, o którym mowa w art.
\n68 ust. 1, dołącza dokumentację potwierdzającą wystąpienie znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej w instalacji nowej.
\n2.
\nPrzez znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej w instalacji rozumie się wzrost zdolności produkcyjnej lub poziomu działalności będący wynikiem co najmniej jednej zmiany fizycznej w odniesieniu do konfiguracji technicznej i funkcjonowania podinstalacji, innej niż zwykła wymiana istniejącej linii produkcyjnej w instalacji, na skutek którego:
\n3.
\nZainstalowana zdolność produkcyjna instalacji lub podinstalacji po znaczącym zwiększeniu zdolności produkcyjnej jest uznawana za początkową zainstalowaną zdolność produkcyjną instalacji lub podinstalacji przy ocenie dalszych zmian zdolności produkcyjnej.
\nMinister właściwy do spraw klimatu przekazuje Krajowemu ośrodkowi wniosek, o którym mowa w art. 68 ust. 1, w celu jego sprawdzenia pod względem kompletności zawartych w nim danych oraz poprawności przeprowadzonych obliczeń, zgodnie z przepisami ustawy i przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 5, oraz wydania opinii w tym zakresie.
\n2.
\nW przypadku instalacji nowej, w której nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej, Krajowy ośrodek sprawdza także spełnienie wymogu, o którym mowa w art. 69 ust. 1.
\nKrajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu wniosek, o którym mowa w art. 68 ust. 1, wraz z opinią, o której mowa w ust. 1, oraz tabelami zawierającymi informację o wstępnej rocznej liczbie uprawnień do emisji proponowanych do przydzielenia na poszczególne lata okresu rozliczeniowego dla instalacji nowej z podziałem na podinstalacje, zgodnie z przepisami ustawy i przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 5, w terminie 14 dni od dnia przekazania tego wniosku albo od dnia otrzymania zmienionego wniosku, o którym mowa w ust. 5a.
\n3a.
\nKrajowy ośrodek przy sporządzeniu opinii, o której mowa w ust. 1, bierze pod uwagę dane będące w jego posiadaniu, w szczególności zawarte w:
\n3b11)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nKrajowy ośrodek przed sporządzeniem opinii, o której mowa w ust. 1, może zwrócić się do prowadzącego instalację o złożenie wyjaśnień, informując o tym ministra właściwego do spraw klimatu. Jeżeli z wyjaśnień prowadzącego instalację wynika potrzeba wprowadzenia zmian we wniosku, a także uzupełnienia lub poprawienia zawartych w nim danych, podmiot ten wprowadza we wniosku odpowiednie zmiany.
\n3c11)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nDo zmian we wniosku, o których mowa w ust. 3b, przepisy art. 68 ust. 1-4 stosuje się odpowiednio, z tym że zmieniony wniosek składa się do ministra właściwego do spraw klimatu za pośrednictwem Krajowego ośrodka.
\n3d11)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nJeżeli w terminie 90 dni od dnia otrzymania wniosku przez Krajowy ośrodek prowadzący instalację nową nie złoży wyjaśnień albo nie zostaną usunięte wątpliwości w zakresie kompletności danych oraz poprawności przeprowadzonych obliczeń zawartych we wniosku, Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu wniosek wraz z opinią, o której mowa w ust. 1, w terminie 14 dni po upływie tego terminu.
\n4.
\nWstępna całkowita roczna liczba uprawnień do emisji stanowi sumę wszystkich wstępnych rocznych liczb uprawnień do emisji dla każdej podinstalacji, obliczonych zgodnie z ust. 3.
\nW przypadku stwierdzenia braków lub uchybień we wniosku, o którym mowa w art. 68 ust.
\n1, i niewprowadzenia przez prowadzącego instalację odpowiednich zmian, o których mowa w ust. 3b, minister właściwy do spraw klimatu wzywa prowadzącego instalację nową do złożenia wyjaśnień lub zmiany wniosku, wskazując braki lub uchybienia, oraz wyznacza termin na złożenie zmienionego wniosku. Termin na złożenie zmienionego wniosku nie może być krótszy niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
\n5a11)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nProwadzący instalację nową przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu zmieniony wniosek. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
\nMinister właściwy do spraw klimatu wydaje decyzję o nieprzydzieleniu uprawnień do emisji z rezerwy uprawnień, jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 5, prowadzący instalację nie usunie wątpliwości w zakresie kompletności danych oraz poprawności przeprowadzonych obliczeń zawartych we wniosku.
\n7.
\nW przypadku usunięcia braków lub uchybień we wniosku w wyznaczonym terminie przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
\nMinister właściwy do spraw klimatu przekazuje Komisji Europejskiej tabele zawierające informacje o wstępnej całkowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji proponowanych do przydzielenia na poszczególne lata okresu rozliczeniowego dla instalacji nowej, z podziałem na podinstalacje.
\nJeżeli Komisja Europejska nie zaakceptuje wstępnej całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji, o której mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw klimatu wzywa prowadzącego instalację nową do przedłożenia nowego wniosku o przydział uprawnień do emisji, wskazując błędy i zastrzeżenia ujawnione w trakcie kontroli wniosku przez Komisję Europejską.
\nPrzepisy ust. 19, art. 68 ust. 1-4 i 6-10 oraz art. 69 stosuje się odpowiednio.
\n11.
\nCałkowita roczna liczba uprawnień do emisji obliczona dla instalacji nowej stanowi wstępną całkowitą roczną liczbę uprawnień do emisji, o której mowa w ust. 8, dostosowaną na każdy rok okresu rozliczeniowego za pomocą współczynnika liniowego, o którym mowa w art. 10 ust. 9 akapit drugi decyzji Komisji nr 2011/278/UE.
\n1211)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nMinister właściwy do spraw klimatu ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację o całkowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji przydzielonej dla instalacji nowej.
\nZmiana przydzielonej liczby uprawnień do emisji w przypadku znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej lub częściowego lub całkowitego zaprzestania działalności w instalacji
\n1.
\nW przypadku gdy z informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w instalacji nastąpiło znaczące zmniejszenie zdolności produkcyjnej po dniu 30 czerwca 2011 r., prowadzący instalację przedkłada Krajowemu ośrodkowi informację o zakresie zmniejszenia zdolności produkcyjnej oraz o zainstalowanej zdolności produkcyjnej w instalacji po dokonaniu znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 5.
\n2.
\nInformację składa się na formularzu dostępnym na stronie internetowej Krajowego ośrodka na piśmie utrwalonym w postaci papierowej i w postaci elektronicznej.29)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 130 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 7; wszedł w życie z dniem 6 stycznia 2021 r. Do informacji składanej w postaci elektronicznej dołącza się elektroniczne kopie dokumentów.
\n3.
\nInformacja dotyczy w szczególności:
\n4.
\nDo informacji dołącza się:
\n5.
\nPrzez znaczące zmniejszenie zdolności produkcyjnej w instalacji rozumie się obniżenie zdolności produkcyjnej lub poziomu działalności będące wynikiem co najmniej jednej zmiany fizycznej w odniesieniu do konfiguracji technicznej i funkcjonowania podinstalacji, innej niż zwykła wymiana istniejącej linii produkcyjnej w instalacji, na skutek którego:
\n12.
\n5a.
\nInformację przedkłada się w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia zmienionej działalności, o której mowa w art. 68 ust. 10.
\n6.
\nInformacja podlega weryfikacji przez weryfikatora w zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych przekazywanych przez prowadzącego instalację zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 7. Weryfikator sporządza protokół z przeprowadzonej weryfikacji. Koszty weryfikacji informacji ponosi prowadzący instalację.
\n7.
\nZainstalowana zdolność produkcyjna instalacji lub podinstalacji po znaczącym zmniejszeniu zdolności produkcyjnej jest uznawana za początkową zainstalowaną zdolność produkcyjną instalacji lub podinstalacji przy ocenie dalszych zmian zdolności produkcyjnej.
\n8.
\nKrajowy ośrodek sprawdza informację o znaczącym zmniejszeniu zdolności produkcyjnej pod względem kompletności zawartych w niej danych oraz poprawności przeprowadzonych obliczeń zgodnie z przepisami ustawy i przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust.
\n5, biorąc pod uwagę informacje i dane będące w posiadaniu Krajowego ośrodka, w szczególności w zezwoleniu, informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, raporcie na temat wielkości emisji, o którym mowa w art. 80 ust. 3, oraz w sprawozdaniu z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1.
\nKrajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację o znaczącym zmniejszeniu zdolności produkcyjnej wraz z opinią dotyczącą tej informacji, w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. Jeżeli informacja jest nieprawidłowa lub niekompletna, Krajowy ośrodek wzywa prowadzącego instalację do jej poprawienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, i przekazuje ją ministrowi właściwemu do spraw klimatu w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawidłowej i kompletnej informacji.
\n1011)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nMinister właściwy do spraw klimatu przekazuje Komisji Europejskiej informację o znaczącym zmniejszeniu zdolności produkcyjnej wraz ze wstępną całkowitą roczną liczbą uprawnień do emisji dostosowaną do poziomu tego zmniejszenia w pozostałych latach okresu rozliczeniowego począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło to znaczące zmniejszenie.
\n1111)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nJeżeli Komisja Europejska zaakceptuje wstępną całkowitą roczną liczbę uprawnień do emisji dostosowaną do poziomu znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej, o której mowa w ust. 10, minister właściwy do spraw klimatu ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację o dostosowanej rocznej liczbie uprawnień do emisji dla instalacji, która znacząco zmniejszyła zdolność produkcyjną.
\n1211)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nJeżeli Komisja Europejska nie zaakceptuje wstępnej całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji dostosowanej do poziomu znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej, o której mowa w ust. 10, minister właściwy do spraw klimatu wzywa prowadzącego instalację do przedłożenia nowej informacji o znaczącym zmniejszeniu zdolności produkcyjnej w instalacji w wyznaczonym terminie, wskazując błędy i zastrzeżenia ujawnione przez Komisję Europejską w trakcie kontroli poprzednio złożonej informacji. Przepisy ust.
\n2-11 stosuje się odpowiednio.
\n1.
\nJeżeli z informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w instalacji nastąpiło zaprzestanie działalności, instalacji tej nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4, art. 59 ust. 5, art. 70 ust. 12 lub art.
\n71 ust. 11, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło zaprzestanie działalności.
\n2.
\nUznaje się, że zaprzestanie działalności w instalacji następuje w razie zaistnienia co najmniej jednego z warunków:
\n3.
\nZaprzestanie działalności w instalacji może nastąpić także w przypadku wygaśnięcia, cofnięcia albo ograniczenia udzielonego tej instalacji pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, albo wygaśnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 58 ust. 3.
\n4.
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia może, w drodze decyzji, wydłużyć termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, nie więcej jednak niż do 18 miesięcy, jeżeli prowadzący instalację wykaże, że instalacja nie wznowi działalności w terminie 6 miesięcy ze względu na wyjątkowe i nieprzewidywalne okoliczności, których nie można byłoby uniknąć nawet przy zachowaniu należytej staranności, oraz które znajdują się poza jego kontrolą; okolicznościami tymi mogą być w szczególności klęska żywiołowa, wojna, zagrożenie wojną, akt terrorystyczny, zamieszki, sabotaż lub akt wandalizmu.
\n5.
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi i organowi Inspekcji kopię decyzji, o której mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
\nKrajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu wykaz instalacji, w których zaprzestano działalności, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku.
\nMinister właściwy do spraw klimatu ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację zawierającą wykaz instalacji, w których zaprzestano działalności.
\n8.
\nDo rezerwowych instalacji lub ich części oraz do sezonowych instalacji lub ich części nie stosuje się przepisów ust. 2 pkt 3 i ust. 4.
\n9.
\nInstalacja działa jako instalacja rezerwowa albo sezonowa, jeżeli spełnia następujące warunki:
\n10.
\nUprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w rejestrze Unii po roku, w którym nastąpiło zaprzestanie działalności, podlegają zwrotowi. Przepisy art.
\n18 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.
\n1.
\nCzęściowe zaprzestanie działalności w instalacji następuje w przypadku, gdy przynajmniej jedna podinstalacja:
\n25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4 albo w art.
\n71 ust. 11 lub art. 70 ust. 12,
\n2.
\nJeżeli z informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w instalacji nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności, o którym mowa w ust. 1, Krajowy ośrodek oblicza dostosowaną roczną liczbę uprawnień do emisji dla instalacji, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności.
\n3.
\nJeżeli poziom działalności podinstalacji, o której mowa w ust. 1, ograniczono o co najmniej 50% jednak mniej niż 75% w porównaniu z początkowym poziomem działalności, instalacji wydaje się uprawnienia do emisji w liczbie określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4 albo w art. 71 ust. 11 lub art. 70 ust. 12, pomniejszonej o połowę uprawnień do emisji przydzielonych dla podinstalacji, która przyczyniła się do częściowego zaprzestania działalności w tej instalacji.
\n4.
\nJeżeli poziom działalności podinstalacji, o której mowa w ust. 1, ograniczono o co najmniej 75% jednak mniej niż 90% w porównaniu z początkowym poziomem działalności, instalacji wydaje się uprawnienia do emisji w liczbie określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4 albo w art. 71 ust. 11 lub art. 70 ust. 12, pomniejszonej o 75% uprawnień do emisji przydzielonych dla podinstalacji, która przyczyniła się do częściowego zaprzestania działalności w tej instalacji.
\n5.
\nJeżeli poziom działalności podinstalacji, o której mowa w ust. 1, ograniczono o co najmniej 90% w porównaniu z początkowym poziomem działalności, instalacji wydaje się uprawnienia do emisji w liczbie określonej w przepisach wydanych na podstawie art.
\n25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4 albo w art.
\n71 ust. 11 lub art. 70 ust. 12, pomniejszonej o 100% uprawnień do emisji przydzielonych dla podinstalacji, która przyczyniła się do częściowego zaprzestania działalności w tej instalacji.
\n6.
\nJeżeli poziom działalności podinstalacji, o której mowa w ust. 1, osiągnie poziom wynoszący ponad 25% jej początkowego poziomu działalności, instalacji, w której nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności, wydaje się uprawnienia do emisji w liczbie określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4 albo w art. 71 ust. 11 lub art. 70 ust. 12, zzachowaniem 50% przydziału uprawnień do emisji dla podinstalacji, która przyczyniła się do częściowego zaprzestania działalności w instalacji.
\n7.
\nJeżeli poziom działalności podinstalacji, o której mowa w ust. 1, osiągnie poziom wynoszący ponad 50% jej początkowego poziomu działalności, instalacji, w której nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności, wydaje się uprawnienia do emisji w liczbie określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4 albo w art. 71 ust. 11 lub art. 70 ust. 12, zzachowaniem 100% przydziału uprawnień do emisji dla podinstalacji, która przyczyniła się do częściowego zaprzestania działalności w tej instalacji.
\n8.
\nJeżeli z informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że podinstalacja, o której mowa w ust. 1, osiągnęła poziom przekraczający co najmniej 25% jej początkowego poziomu działalności, Krajowy ośrodek oblicza, zgodnie z ust. 6 albo 7, dostosowaną roczną liczbę uprawnień do emisji dla instalacji, począwszy od roku następującego po roku, w którym instalacja osiągnęła taki poziom działalności.
\nKrajowy ośrodek w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu informacje o instalacji, w której nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności, lub w której, po częściowym zaprzestaniu działalności, nastąpiło zwiększenie poziomu działalności, o którym mowa w ust. 6 i 7. Przepisy art.
\n71 ust. 10-12 stosuje się odpowiednio.
\n1011)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
\nMinister właściwy do spraw klimatu ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację zawierającą wykaz instalacji, w których w poprzednim roku nastąpiło częściowe zaprzestanie działalności lub, w których, po częściowym zaprzestaniu działalności, nastąpiło zwiększenie poziomu działalności, o którym mowa w ust. 6 i 7, oraz dostosowanej liczbie uprawnień do emisji dla każdej z tych instalacji.
\nMonitorowanie i rozliczanie wielkości emisji z operacji lotniczych i instalacji
\n1.
\nOperator statku powietrznego, z wyjątkiem operatora statku powietrznego wymienionego w ust. 2, sporządza plan monitorowania w zakresie emisji z operacji lotniczych, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, zwany dalej „planem monitorowania emisji z operacji lotniczych”, wraz z dokumentami uzupełniającymi i informacjami, o których mowa w tym przepisie.
\n2.
\nOperator statku powietrznego spełniający warunki określone w art. 54 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, sporządza plan monitorowania w zakresie emisji z operacji lotniczych w sposób uproszczony określony w art. 54 ust. 3 tego rozporządzenia, bez zachowania wymogu przedkładania dokumentów uzupełniających, o których mowa w art.
\n12 tego rozporządzenia, zwany dalej „uproszczonym planem monitorowania emisji z operacji lotniczych”.
\n3.
\nW przypadku ubiegania się przez operatora statku powietrznego, o którym mowa w ust.
\n1 i 2, o przydział uprawnień do emisji, operator statku powietrznego sporządza również plan monitorowania odnoszący się do monitorowania i raportowania w zakresie danych dotyczących tonokilometrów, o którym mowa w art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, zwany dalej „planem monitorowania tonokilometrów”.
\nOperator statku powietrznego składa wniosek o zatwierdzenie planów monitorowania, o których mowa w art. 74, do ministra właściwego do spraw klimatu.
\n2.
\nWniosek o zatwierdzenie planów monitorowania zawiera:
\n3.
\nDo wniosku o zatwierdzenie:
\n4.
\nPlany monitorowania, zmiany tych planów oraz dokumenty uzupełniające i informacje, o których mowa w art. 12 rozporządzenia Komisji 601/2012, sporządza się przy użyciu elektronicznego formularza udostępnionego na stronie internetowej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawie formularzy i wytycznych ogłaszanych przez Komisję Europejską.
\nOperator statku powietrznego zgłasza ministrowi właściwemu do spraw klimatu wszelkie propozycje zmian w planie monitorowania emisji z operacji lotniczych, uproszczonym planie monitorowania emisji z operacji lotniczych i planie monitorowania tonokilometrów.
\nJeżeli zmiana planu monitorowania emisji z operacji lotniczych, uproszczonego planu monitorowania emisji z operacji lotniczych lub planu monitorowania tonokilometrów ma charakter zmiany istotnej w rozumieniu art. 15 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, operator statku powietrznego składa do ministra właściwego do spraw klimatu wniosek o zatwierdzenie tej zmiany, przy czym przepisy art. 75 stosuje się odpowiednio.
\n3.
\nOperator statku powietrznego jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę planu monitorowania emisji z operacji lotniczych, uproszczonego planu monitorowania emisji z operacji lotniczych lub planu monitorowania tonokilometrów w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia zaistnienia zdarzenia powodującego konieczność zmiany, o której mowa w ust.
\n2.
\n1.
\nMinister właściwy do spraw klimatu, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii Krajowego ośrodka, zatwierdza:6)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020 r.
\n2.
\nPrzy zasięganiu opinii, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Przepis art. 54 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
\n3.
\nKopię decyzji, o której mowa w ust. 1, przekazuje się Krajowemu ośrodkowi oraz organowi Inspekcji, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
\n1.
\nProwadzący instalację, z wyjątkiem prowadzącego instalację o niskim poziomie emisji, o której mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, sporządza plan monitorowania wielkości emisji, wraz z wymaganymi dokumentami uzupełniającymi i informacjami, o których mowa w art. 12 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, oraz plan poboru próbek, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012.
\n2.
\nProwadzący instalację o niskim poziomie emisji sporządza plan monitorowania wielkości emisji z uwzględnieniem odstępstw, o których mowa w art. 47 ust. 3-8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, a także plan poboru próbek, o którym mowa w art. 33 tego rozporządzenia.
\n3.
\nPlany monitorowania wielkości emisji, zmiany tych planów, dokumenty uzupełniające i informacje, o których mowa w art. 12 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, oraz plany poboru próbek sporządza się przy użyciu elektronicznego formularza udostępnionego na stronie internetowej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawie formularzy i wytycznych ogłaszanych przez Komisję Europejską.
\n4.
\nProwadzący instalację, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest obowiązany do zgłoszenia organowi właściwemu do wydania zezwolenia wszelkich propozycji zmian planu monitorowania wielkości emisji oraz zmian planu poboru próbek, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012.
\n1.
\nProwadzący instalację i operator statku powietrznego składają odpowiednio do organu właściwego do wydania zezwolenia albo ministra właściwego do spraw klimatu:6)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020 r.
\n4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia albo minister właściwy do spraw klimatu, po zasięgnięciu opinii Krajowego ośrodka, zatwierdza, w drodze decyzji, raport, o którym mowa w ust.
\n1, odpowiednio prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego. Przy zasięganiu opinii Krajowego ośrodka nie stosuje się przepisu art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Przepis art. 54 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia albo minister właściwy do spraw klimatu przekazuje Krajowemu ośrodkowi kopię decyzji, o której mowa w ust. 2, wraz z zatwierdzonym raportem, o którym mowa w ust. 1 - w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
\n1.
\nOperator statku powietrznego albo prowadzący instalację jest obowiązany do monitorowania wielkości emisji odpowiednio zgodnie z planem monitorowania emisji z operacji lotniczych albo uproszczonym planem monitorowania emisji z operacji lotniczych albo planem monitorowania wielkości emisji, zatwierdzonymi przez właściwy organ.
\n2.
\nOperator statku powietrznego albo prowadzący instalację jest obowiązany do rozliczenia wielkości emisji za każdy rok okresu rozliczeniowego.
\n3.
\nOperator statku powietrznego albo prowadzący instalację sporządza raport na temat wielkości emisji.
\n1.
\nOperator statku powietrznego ubiegający się o przydział uprawnień do emisji sporządza raport o liczbie tonokilometrów pochodzących z wykonywanych operacji lotniczych w roku monitorowania.
\n2.
\nRokiem monitorowania jest rok kalendarzowy kończący się na 24 miesiące przed rozpoczęciem okresu rozliczeniowego.
\n3.
\nW przypadku ubiegania się o przydział uprawnień do emisji ze specjalnej rezerwy, raport o liczbie tonokilometrów pochodzących z wykonywanych operacji lotniczych sporządza się za drugi rok okresu rozliczeniowego.
\n4.
\nZweryfikowany raport, o którym mowa w ust. 1 i 3, operator statku powietrznego przedkłada ministrowi właściwemu do spraw klimatu odpowiednio:6)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020 r.
\nRaporty, o których mowa w art. 79 ust. 1, art. 80 ust. 3 oraz art. 81 ust. 1 i 3, sporządza się przy użyciu elektronicznego formularza udostępnionego na stronie internetowej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawie formularzy i wytycznych ogłaszanych przez Komisję Europejską.
\noraz sposób monitorowania liczby tonokilometrów pochodzących z wykonywanych operacji lotniczych określają przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012.
\n1.
\nRaporty, o których mowa w art. 80 ust. 3 i art. 81 ust. 1 i 3, podlegają weryfikacji zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067, z zastrzeżeniem art.
\n2.
\nW sprawozdaniu z weryfikacji raportu, o którym mowa w art. 80 ust. 3, weryfikator zamieszcza jedno z ustaleń określonych w art. 27 ust. 1 lit. a-d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.
\n3.
\nJeżeli w trakcie weryfikacji raportu weryfikator wykrył uchybienia, jest on obowiązany do stwierdzenia, czy mają one charakter istotnych nieprawidłowości w rozumieniu art.
\n3 pkt 6 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.
\n4.
\nSprawozdanie z weryfikacji sporządza się przy użyciu elektronicznego formularza udostępnionego na stronie internetowej Krajowego ośrodka, opracowanego na podstawie formularzy i wytycznych ogłaszanych przez Komisję Europejską.
\n5.
\nOperator statku powietrznego albo prowadzący instalację ponosi koszt weryfikacji raportu, o którym mowa odpowiednio w art. 80 ust. 3 lub art. 81 ust. 1 i 3.
\n6.
\nW zakresie dotyczącym treści ustaleń określonych w art. 27 ust. 1 lit. a-d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067, zawartych w sprawozdaniu z weryfikacji raportu przepisów art. 16 ust. 1 pkt 4-7 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nie stosuje się.
\n1.
\nRaport na temat wielkości emisji z operacji lotniczych uznaje się za zweryfikowany, jeżeli raport ten został sporządzony na podstawie danych przygotowanych przez Europejską Organizację ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (Eurocontrol) przy użyciu narzędzia dla małych podmiotów uczestniczących w systemie, zatwierdzonego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 606/2010 z dnia 9 lipca 2010 r. w sprawie zatwierdzenia uproszczonego narzędzia do szacowania zużycia paliwa przez operatorów statków powietrznych stanowiących niewielkie źródło emisji, opracowanego przez Europejską Organizację ds.
\nBezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (Eurocontrol) (Dz. Urz. UE L 175 z 10.07.2010, str. 25), a:
\n2.
\nUstalenia raportu, o którym mowa w ust. 1, są równoważne ustaleniom raportu zweryfikowanego jako zadowalający zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/2067.
\n1.
\nProwadzący instalację albo operator statku powietrznego jest obowiązany do przedłożenia Krajowemu ośrodkowi raportu na temat wielkości emisji, o którym mowa w art. 80 ust.
\n3, sporządzonego za poprzedni rok okresu rozliczeniowego oraz sprawozdania z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1. Raport i sprawozdanie przedkłada się Krajowemu ośrodkowi w terminie do dnia 31 marca każdego roku. W tym samym terminie prowadzący instalację albo operator statku powietrznego przekazuje kopię raportu i kopię sprawozdania organowi właściwemu do wydania zezwolenia.
\nRaport na temat wielkości emisji oraz sprawozdanie z weryfikacji przedkłada się na piśmie utrwalonym w postaci papierowej i w postaci elektronicznej.
\n3.
\nW przypadku przyjęcia w raporcie na temat wielkości emisji współczynnika emisyjnego wynoszącego zero dla zużywanych biopaliw i biopłynów prowadzący instalację lub operator statku powietrznego jest obowiązany do wykazania spełniania kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28b-28bc ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1233 i 1565).
\n4.
\nWykazanie spełniania kryteriów zrównoważonego rozwoju odbywa się na podstawie:
\n5.
\nKrajowy ośrodek przeprowadza ocenę raportu na temat wielkości emisji w zakresie kompletności zawartych w nim danych, poprawności przeprowadzonych obliczeń oraz zgodności zawartych w nim ustaleń z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012 i z zatwierdzonym odpowiednim planem monitorowania emisji z operacji lotniczych albo uproszczonym planem monitorowania emisji z operacji lotniczych, albo planem monitorowania wielkości emisji, z uwzględnieniem sprawozdania z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1.
\n6.
\nOcena, o której mowa w ust. 5, dotyczy raportów zweryfikowanych jako zadowalające zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/2067.
\n7.
\nW celu przeprowadzenia oceny, o której mowa w ust. 5, Krajowy ośrodek może zażądać od weryfikatora przedłożenia wewnętrznej dokumentacji z weryfikacji, o której mowa w art. 26 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.
\n8.
\nJeżeli z oceny Krajowego ośrodka wynika, że raport na temat wielkości emisji nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 5, Krajowy ośrodek występuje do prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego z wnioskiem o udzielenie wyjaśnień.
\n9.
\nJeżeli z udzielonych wyjaśnień wynika potrzeba dokonania zmian w raporcie na temat wielkości emisji lub w sprawozdaniu z weryfikacji, Krajowy ośrodek występuje do prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego z wnioskiem o dokonanie zmian w tym raporcie lub w sprawozdaniu.
\n10.
\nProwadzący instalację albo operator statku powietrznego jest obowiązany, w uzgodnieniu z weryfikatorem, który przeprowadził weryfikację raportu na temat wielkości emisji, wprowadzić zmiany do raportu i przedłożyć poprawiony raport w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 9, a w przypadku potrzeby dokonania zmian w sprawozdaniu z weryfikacji jest obowiązany do przedłożenia w tym terminie poprawionego sprawozdania.
\n1.
\nJeżeli Krajowy ośrodek nie uzyska od prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego wystarczających wyjaśnień albo w terminie, o którym mowa w art. 86 ust.
\n10, nie otrzyma poprawionego raportu lub sprawozdania z weryfikacji, występuje do organu Inspekcji o przeprowadzenie kontroli w celu sprawdzenia, czy raport na temat wielkości emisji jest zgodny ze stanem faktycznym.
\n2.
\nKontrola jest prowadzona na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 995, 1339 i 2127), z uwzględnieniem ust. 3.
\n3.
\nW przypadku operatora statku powietrznego niemającego miejsca zamieszkania ani siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, organ Inspekcji może wystąpić do tego operatora o przesłanie uwierzytelnionych, zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym państwie, dokumentów stanowiących podstawę oszacowania wielkości emisji z wykonanych operacji lotniczych.
\n4.
\nJeżeli operator statku powietrznego nie przedłoży dokumentów, o których mowa w ust.
\n3, na wezwanie, albo - jeżeli na podstawie przedłożonych dokumentów nie można w sposób rzetelny oszacować wielkości emisji - organ Inspekcji dokona oszacowania wielkości emisji na podstawie ustaleń organów sprawujących dozór przestrzeni powietrznej.
\n5.
\nJeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli organ Inspekcji stwierdzi nieprawidłowości, które miały wpływ na ustalenie wielkości emisji, wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji w roku okresu rozliczeniowego, którego dotyczy raport na temat wielkości emisji.
\n6.
\nOrgan Inspekcji przekazuje Krajowemu ośrodkowi kopię decyzji, o której mowa w ust.
\n5, w terminie 14 dni od dnia, w którym stała się ona ostateczna.
\n7.
\nJeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, organ Inspekcji stwierdzi zgodność ustaleń zawartych w raporcie na temat wielkości emisji ze stanem faktycznym, przekazuje informacje w tym zakresie odpowiednio prowadzącemu instalację albo operatorowi statku powietrznego oraz Krajowemu ośrodkowi.
\n1.
\nKrajowy ośrodek, w terminie do dnia 31 maja każdego roku, występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej, w przypadku gdy:
\n2.
\nKrajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej również w przypadku, gdy z uzyskanych przez niego informacji wynika, że emisja ustalona na podstawie raportu, o którym mowa w art. 80 ust. 3, lub raportu, o którym mowa w art. 86 ust. 10, została wyznaczona nieprawidłowo.
\n3.
\nW przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji za rok okresu rozliczeniowego, którego dotyczyło wystąpienie Krajowego ośrodka. Przepisy art. 87 ust. 2-4 i 6 stosuje się odpowiednio.
\nalbo z operacji lotniczej, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1, jeżeli przed wydaniem decyzji prowadzący instalację albo operator statku powietrznego dopełni obowiązku, o którym mowa w art. 86 ust. 1.
\nKrajowy ośrodek oraz organ Inspekcji przekazują ministrowi właściwemu do spraw klimatu informacje, o których mowa w art. 73 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067.
\n1.
\nKrajowy ośrodek wprowadza do rejestru Unii informację o wielkości emisji z instalacji lub operacji lotniczych, na podstawie:
\n2.
\nKrajowy ośrodek zatwierdza w rejestrze Unii informację o wielkości emisji z instalacji albo operacji lotniczych, ustaloną na podstawie raportu zweryfikowanego jako zadowalający, w przypadku gdy Krajowy ośrodek:
\n3.
\nKrajowy ośrodek wprowadza do rejestru Unii informację o szacunkowej wielkości emisji z instalacji albo operacji lotniczych wskazaną w decyzji określającej szacunkową wielkość emisji, o której mowa w art. 87 ust. 5 i art. 88 ust. 2, oraz zatwierdza tę informację na rachunku posiadania operatora w tym rejestrze - w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania kopii tej decyzji.
\n4.
\nWprowadzone do rejestru Unii zatwierdzone wielkości emisji z danej instalacji albo operacji lotniczych wykonywanych przez danego operatora statku powietrznego sumuje się oraz powiększa o czynnik korekty, o którym mowa w art. 37 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013. Wartość ta stanowi sumę emisji z instalacji albo operacji lotniczych.
\n1.
\nW terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku prowadzący instalację albo operator statku powietrznego dokonuje, za pośrednictwem rachunku w rejestrze Unii, umorzenia uprawnień do emisji w liczbie odpowiadającej różnicy pomiędzy sumą umorzonych na tym rachunku uprawnień do emisji w danym okresie rozliczeniowym a sumą emisji z instalacji albo operacji lotniczych, o której mowa w art. 91 ust. 4. Umorzenie to stanowi rozliczenie wielkości emisji.
\n2.
\nW przypadkach, o których mowa art. 88 ust. 1, prowadzący instalację albo operator statku powietrznego w terminie, o którym mowa w ust. 1, dokonuje umorzenia uprawnień do emisji w liczbie określonej zgodnie z ust. 1 powiększonej o liczbę uprawnień do emisji odpowiadającą jego najlepszej wiedzy na temat rzeczywistej wielkości emisji z instalacji albo operacji lotniczej w poprzednim roku okresu rozliczeniowego, z tym że:
\n3.
\nW przypadkach, o których mowa w art. 87 ust. 1, prowadzący instalację albo operator statku powietrznego w terminie, o którym mowa w ust. 1, dokonuje umorzenia uprawnień do emisji w liczbie określonej zgodnie z ust. 1 powiększonej o liczbę uprawnień do emisji odpowiadającą wielkości emisji ustalonej w przedłożonym raporcie na temat wielkości emisji za poprzedni rok okresu rozliczeniowego.
\n4.
\nUmorzenie, o którym mowa w ust. 3, stanowi rozliczenie wielkości emisji, jeżeli:
\n5.
\nJeżeli liczba umorzonych uprawnień do emisji na podstawie ust. 3 jest mniejsza od liczby określonej zgodnie z ust. 1 powiększonej o liczbę uprawnień do emisji odpowiadającą szacunkowej wielkości emisji określonej w decyzji, o której mowa w art. 87 ust. 5, lub decyzji wydanej w związku z wystąpieniem, o którym mowa w art. 88 ust. 2, prowadzący instalację lub operator statku powietrznego dokonuje umorzenia brakującej liczby uprawnień do emisji w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna. Umorzenie to stanowi rozliczenie wielkości emisji.
\n6.
\nUmorzone uprawnienia do emisji w liczbie przekraczającej liczbę określoną zgodnie z ust. 1 powiększoną o liczbę uprawnień do emisji odpowiadającą szacunkowej wielkości emisji określoną w decyzji, o której mowa w art. 87 ust. 5 albo art. 88 ust. 2, są zaliczane na poczet rozliczenia wielkości emisji w kolejnych latach okresu rozliczeniowego.
\n7.
\nW przypadku powstania zaległości w zakresie rozliczenia wielkości emisji z lat poprzednich umorzenie uprawnień do emisji zalicza się w pierwszej kolejności na poczet rozliczenia tej zaległości.
\nmowa w art. 92, uprawnień do emisji lotniczych, o których mowa w art. 45.
\n1.
\nKrajowy ośrodek sporządza wykazy prowadzących instalacje lub operatorów statków powietrznych, którzy:
\n3, lub sprawozdania z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1;
\n2.
\nKrajowy ośrodek aktualizuje wykaz, o którym mowa ust. 1 pkt 2:
\n3.
\nKrajowy ośrodek przekazuje wykazy, o których mowa w ust. 1, właściwym organom Inspekcji w terminie do dnia 15 maja każdego roku oraz w terminie 7 dni po każdej aktualizacji wykazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
\n4.
\nWykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera:
\n5.
\nWykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera:
\n1.
\nKrajowy ośrodek sporządza wykaz operatorów statków powietrznych, którzy nie posiadają zatwierdzonego planu monitorowania emisji z operacji lotniczych albo uproszczonego planu monitorowania emisji z operacji lotniczych, zgodnego z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012.
\n2.
\nKrajowy ośrodek przekazuje wykaz, o którym mowa w ust. 1, organom Inspekcji w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku.
\n3.
\nWykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko albo nazwę operatora statku powietrznego oraz oznaczenie adresu miejsca zamieszkania albo adresu siedziby.
\n1.
\nKrajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu wykaz, o którym mowa w art. 94 ust. 1 pkt 2, w terminie do dnia 15 maja każdego roku.
\n2.
\nMinister właściwy do spraw klimatu ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra wykaz, o którym mowa w art. 94 ust.
\n1 pkt 2.
\n1.
\nKrajowy ośrodek w terminie do dnia 15 maja każdego roku sporządza i przedstawia marszałkowi województwa wykaz prowadzących instalacje i operatorów statków powietrznych, którzy nie dopełnili obowiązku rozliczenia wielkości emisji.
\n2.
\nWykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację lub operatora statku powietrznego oraz wielkość emisji, która została rozliczona zgodnie z art. 92.
\n3.
\nKrajowy ośrodek na wezwanie marszałka województwa przekazuje informacje o zmianach wykazu, o którym mowa w ust. 1.
\nWykorzystanie jednostek redukcji emisji i jednostek poświadczonej redukcji emisji
\n1.
\nProwadzący instalację lub operator statku powietrznego mogą wykorzystać do wymiany na uprawnienia do emisji:
\n2.
\nUznaje się, że jedna jednostka redukcji emisji albo jednostka poświadczonej redukcji emisji odpowiada jednemu uprawnieniu do emisji.
\n3.
\nWymiana, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana w rejestrze Unii, zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013.
\n4.
\nWymianie na uprawnienia do emisji nie podlegają jednostki redukcji emisji i jednostki poświadczonej redukcji emisji, które:
\n1.
\nProwadzący instalację lub operator statku powietrznego mogą wymienić jednostki poświadczonej redukcji emisji lub jednostki redukcji emisji odpowiednio na uprawnienia do emisji ogólnych albo uprawnienia do emisji lotniczych, ważne w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia 2013 r. do wysokości limitów obliczonych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1123/2013 z dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie określania uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 299 z 09.11.2013, str. 32), zwanym dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1123/2013”.
\n2.
\nWymiana, o której mowa w ust. 1, może zostać dokonana do dnia 31 grudnia 2020 r., w przypadku gdy:
\n3.
\nKraje najsłabiej rozwinięte, o których mowa w ust. 2 pkt 2, oznaczają kraje znajdujące się na liście zatwierdzonej przez Radę Gospodarczą i Społeczną Organizacji Narodów Zjednoczonych.
\n1.
\nKrajowy ośrodek opracowuje i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu wykaz:6)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020 r.
\n2.
\nMaksymalną liczbę jednostek redukcji emisji i jednostek poświadczonej redukcji emisji, jaką prowadzący instalację lub operator statku powietrznego może wymienić na uprawnienia do emisji ogólnych albo uprawnienia do emisji lotniczych ważne w okresie rozliczeniowym 2013-2020, oblicza się zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1123/2013.
\nMinister właściwy do spraw klimatu przekazuje wykaz, o którym mowa w ust. 1, do akceptacji Komisji Europejskiej.
\n4.
\nJeżeli Komisja Europejska nie zaakceptuje wykazu, o którym mowa w ust. 1, Krajowy ośrodek, kierując się koniecznością realizacji obowiązku wykonania decyzji Komisji Europejskiej dotyczącej tego wykazu, sporządza poprawiony w zakresie wskazanym w decyzji Komisji Europejskiej wykaz.
\nJeżeli Komisja Europejska zaakceptuje wykaz, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw klimatu ogłasza ten wykaz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra.
\n6.
\nKrajowy ośrodek corocznie aktualizuje wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, na zasadach określonych w art. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1123/2013. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.
\nAdministracyjne kary pieniężne
\n1.
\nJeżeli prowadzący instalację eksploatuje instalację bez zezwolenia, o którym mowa w art. 51, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości 50 000 zł.
\n2.
\nOrgan Inspekcji może, na wniosek prowadzącego instalację, w drodze postanowienia, ustalić termin na złożenie wniosku o wydanie zezwolenia, zawieszając na ten czas postępowanie w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Termin nie może być dłuższy niż 30 dni od dnia doręczenia postanowienia.
\n3.
\nW razie niezłożenia wniosku w wyznaczonym terminie organ Inspekcji podejmuje zawieszone postępowanie i wydaje decyzję o nałożeniu kary.
\n4.
\nW przypadku złożenia wniosku w wyznaczonym terminie, administracyjnej kary pieniężnej nie nakłada się, a postępowanie w sprawie jej nałożenia umarza się.
\n1.
\nJeżeli operator statku powietrznego prowadzi operacje lotnicze bez zatwierdzonych planów monitorowania, o których mowa w art. 74, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości 50 000 zł.
\n2.
\nJeżeli operator statku powietrznego nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art.
\n76 ust. 2, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł.
\n3.
\nJeżeli prowadzący instalację nie wystąpił z wnioskiem o zmianę zezwolenia w przypadku, o którym mowa w art. 55 ust. 1 pkt 5, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł.
\n4.
\nNa wniosek prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego, organ Inspekcji może odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, jeżeli toczy się postępowanie odpowiednio w sprawie zmiany zezwolenia w zakresie zatwierdzenia zmiany planu monitorowania wielkości emisji albo zatwierdzenia planu monitorowania emisji z operacji lotniczych albo uproszczonego planu monitorowania emisji z operacji lotniczych lub zatwierdzenia istotnych zmian tych planów, a w przypadku planu monitorowania tonokilometrów - zatwierdzenia istotnej zmiany planu monitorowania tonokilometrów.
\n1.
\nProwadzący instalację albo operator statku powietrznego, który nie dokonał rozliczenia wielkości emisji w terminie, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lub 5, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości równej iloczynowi liczby uprawnień do emisji, która nie została umorzona, i jednostkowej stawki administracyjnej kary pieniężnej za rok okresu rozliczeniowego, za który to rozliczenie powinno nastąpić.
\n2.
\nJednostkowa stawka administracyjnej kary pieniężnej stanowi równowartość 100 euro.
\n3.
\nWysokość stawki administracyjnej kary pieniężnej ustala się z uwzględnieniem średniego kursu euro w przeliczeniu na złote ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy następujący po dniu 30 kwietnia roku, w którym powstał obowiązek rozliczenia.
\n4.
\nJednostkowa stawka administracyjnej kary pieniężnej podlega corocznej waloryzacji o średnioroczny zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych (HICP) ogółem w poprzednim roku dla obszaru Unii Europejskiej, ustalany na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/792 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 135 z 24.05.2016, str. 11).
\n5.
\nUiszczenie przez prowadzącego instalację albo operatora statku powietrznego administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie zwalnia go od rozliczenia wielkości emisji, o którym mowa w art. 92.
\n1.
\nProwadzący instalację albo operator statku powietrznego, który nie dostarczył w terminie określonym w art. 86 ust. 1 Krajowemu ośrodkowi raportu, o którym mowa w art. 80 ust.
\n3, lub sprawozdania z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości 50 000 zł.
\n2.
\nJeżeli w terminie do dnia 15 kwietnia prowadzący instalację albo operator statku powietrznego dostarczy Krajowemu ośrodkowi raport, o którym mowa w art. 80 ust. 3, i sprawozdanie z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1, administracyjną karę pieniężną wymierza się w wysokości 10% kary, o której mowa w ust. 1.
\n3.
\nProwadzący instalację, który nie wprowadził w terminie określonym w art. 66 ust. 5 zmian, o których mowa w art. 66 ust. 4, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości 5000 zł.
\n4.
\nProwadzący instalację, która powstała w wyniku połączenia lub podziału, o którym mowa w art. 59 ust. 1, który nie przedłożył w terminie informacji i dokumentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości 5000 zł.
\n1.
\nAdministracyjne kary pieniężne, o których mowa w art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1-3, art. 104 ust. 1 i art. 105, nakłada, w drodze decyzji, organ Inspekcji.
\n2.
\nOrgan Inspekcji stwierdza naruszenia, o których mowa w art. 102 ust. 1, art. 103 ust.
\n1-3, art. 104 ust. 1 i art. 105, na podstawie wykazów, o których mowa w art. 94 ust.
\n1 i art. 95 ust. 1, lub ustaleń kontroli.
\n3.
\nOrgan Inspekcji stwierdza naruszenie, o którym mowa w art. 105 ust. 3 i 4, na podstawie informacji przekazanej przez Krajowy ośrodek.
\nOrgan Inspekcji przesyła Krajowemu ośrodkowi kopię decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej, a w przypadku nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na operatora statku powietrznego, także ministrowi właściwemu do spraw klimatu.
\nAdministracyjne kary pieniężne, o których mowa w art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1-3, art. 104 ust. 1 i art. 105, wnosi się na wyodrębniony rachunek bankowy organu Inspekcji, który nałożył administracyjną karę pieniężną. Wpływy z administracyjnych kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
\n1.
\nDo administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 102 ust. 1, art. 103 ust.
\n1-3, art. 104 ust. 1 i art. 105, stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
\n2.
\nUprawnienia organu podatkowego przysługują organowi Inspekcji, zgodnie z art. 5 ust.
\n1, w sprawach, o których mowa w art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1-3, art. 104 ust.
\n1 i art. 105.
\n3.
\nEgzekucja administracyjnych kar pieniężnych wynikających z decyzji, o których mowa w art. 106 ust. 1, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
\n1.
\nW terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej stała się ostateczna, organ Inspekcji przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację o operatorach statków powietrznych, którzy nie dopełnili obowiązku:6)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020 r.
\n2.
\nMinister właściwy do spraw klimatu po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust.
\n1, oraz stwierdzeniu, że operator statku powietrznego:6)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 284), która weszła w życie z dniem 29 lutego 2020 r.
\nOperator statku powietrznego, po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, może złożyć wyjaśnienia ministrowi właściwemu do spraw klimatu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.
\nMinister właściwy do spraw klimatu, po powiadomieniu Rady Ministrów, przesyła do Komisji Europejskiej wniosek o nałożenie zakazu prowadzenia przez operatora statku powietrznego operacji lotniczych.
\n5.
\nWniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera:
\n6.
\nPostępowanie w sprawie nałożenia zakazu prowadzenia przez operatora statku powietrznego operacji lotniczych jest prowadzone zgodnie z przepisami wykonawczymi wydanymi przez Komisję Europejską na podstawie art. 16 ust. 12 dyrektywy 2003/87/WE.
\nZmiany w przepisach obowiązujących
\nPrzepisy przejściowe i końcowe
\n1.
\nZ dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:
\n8 ustawy wymienionej w art. 151, stają się odpowiednio rachunkami posiadania operatora, rachunkami posiadania operatora statków powietrznych, osobistymi rachunkami posiadania oraz krajowym rachunkiem posiadania w rejestrze Unii w rozumieniu niniejszej ustawy;
\n79 ust. 2.
\n2.
\nJednostki Kioto i uprawnienia do emisji, które były utrzymywane w Krajowym rejestrze jednostek Kioto i uprawnień do emisji, na podstawie dotychczasowych przepisów są utrzymywane w rejestrze Unii.
\n1.
\nW terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzący instalację jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych z instalacji na podstawie art. 51, zwanego dalej „nowym zezwoleniem”, z uwzględnieniem art. 127.
\n2.
\nZezwolenie wydane na podstawie art. 33 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji i art. 40 ustawy wymienionej w art. 151, wygasa z dniem, w którym nowe zezwolenie stało się ostateczne.
\n3.
\nOrgan właściwy do wydania zezwolenia stwierdza wygaśnięcie zezwolenia wydanego na podstawie art. 33 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji lub art. 40 ustawy wymienionej w art. 151, jeżeli prowadzący instalację nie wystąpi z wnioskiem o wydanie nowego zezwolenia w terminie, o którym mowa w ust. 1.
\n1.
\nProwadzący instalację, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy posiada plany monitorowania wielkości emisji zatwierdzone decyzją inną niż zezwolenie wydane na podstawie art. 40 ustawy wymienionej w art. 151, monitoruje wielkość emisji z instalacji zgodnie z tym planem, jednak nie dłużej niż do dnia, w którym nowe zezwolenie stało się ostateczne.
\n2.
\nDecyzja zatwierdzająca plan monitorowania, o którym mowa w ust. 1, wygasa z dniem, w którym nowe zezwolenie stało się ostateczne, albo z dniem, w którym decyzja stwierdzająca wygaśnięcie, o której mowa w art. 125 ust. 3, stała się ostateczna.
\n1.
\nProwadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną, któremu wydano zezwolenie na podstawie art. 50 ustawy wymienionej w art. 151, w terminie 3 miesięcy przed dniem oddania do eksploatacji instalacji, występuje z wnioskiem o wydanie nowego zezwolenia.
\n2.
\nObowiązek monitorowania i rozliczania wielkości emisji z instalacji, o której mowa w ust. 1, powstaje z dniem oddania jej do eksploatacji.
\n1.
\nW terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Krajowy ośrodek zamyka osobiste rachunki posiadania lub rachunki obrotowe w rejestrze Unii, prowadzone dla posiadaczy, którzy nie spełniają warunku, o którym mowa w art. 9 ust. 2 lub 3.
\n2.
\nJeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, posiadacz rachunku przedłoży Krajowemu ośrodkowi dokument potwierdzający spełnienie warunku, o którym mowa w art. 9 ust.
\n2 lub 3, przepisu ust. 1 nie stosuje się.
\n1.
\nWnioski o przydział uprawnień do emisji na okres rozliczeniowy 2013-2020 złożone przez prowadzącego instalację przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się wnioskami, o których mowa w art. 20 ust. 1.
\n2.
\nWstępna całkowita roczna liczba uprawnień do emisji określona we wnioskach, o których mowa w ust. 1, zaakceptowana przez Komisję Europejską staje się wstępną całkowitą roczną liczbą uprawnień do emisji w rozumieniu niniejszej ustawy.
\nsię od dnia 1 stycznia 2013 r. wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 151, przekazany Komisji Europejskiej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy staje się wykazem, o którym mowa w art.
\n23 ust. 5.
\n1.
\nPostępowania w sprawie wniosków o przydział uprawnień do emisji z rezerwy na okres