co najmniej 10 000 m3/h nale˝y stosowaç urzàdzenia do odzyskiwania ciep∏a z powietrza wywiewanego.
\n
2.Urzàdzenia do odzyskiwania ciep∏a powinny mieç zabezpieczenia ograniczajàce przenikanie mi´dzy wymieniajàcymi ciep∏o strumieniami powietrza do:
\n
1)0,25% obj´toÊci strumienia powietrza wywiewanego z pomieszczenia — w przypadku wymiennika p∏ytowego oraz wymiennika z rurek cieplnych,
\n
2)5% obj´toÊci strumienia powietrza wywiewanego z pomieszczenia — w przypadku wymiennika obrotowego, w odniesieniu do ró˝nicy ciÊnienia 400 Pa.
\n
3.Recyrkulacj´ powietrza mo˝na stosowaç wówczas, gdy przeznaczenie wentylowanych pomieszczeƒ nie wià˝e si´ z wyst´powaniem bakterii chorobotwór- Poz. 690 czych, z emisjà substancji szkodliwych dla zdrowia, ucià˝liwych zapachów, przy zachowaniu wymagaƒ § 149 ust. 1 oraz wymagaƒ dotyczàcych ochrony przeciwpo˝arowej.
\n
4.W budynku opieki zdrowotnej recyrkulacja powietrza mo˝e byç stosowana tylko za zgodà i na warunkach okreÊlonych przez w∏aÊciwego paƒstwowego inspektora sanitarnego.
\n
§ 1521. Czerpnie powietrza w instalacjach wentylacji i klimatyzacji powinny byç zabezpieczone przed
\n
opadami atmosferycznymi i dzia∏aniem wiatru oraz byç zlokalizowane w sposób umo˝liwiajàcy pobieranie w danych warunkach jak najczystszego i, w okresie letnim, najch∏odniejszego powietrza.
\n
2.Czerpni powietrza nie nale˝y lokalizowaç w miejscach, w których istnieje niebezpieczeƒstwo nap∏ywu powietrza wywiewanego z wyrzutni oraz powietrza z rozpylonà wodà pochodzàcà z ch∏odni kominowej lub innych podobnych urzàdzeƒ.
\n
3.Czerpnie powietrza sytuowane na poziomie terenu lub na Êcianie dwóch najni˝szych kondygnacji nadziemnych budynku powinny znajdowaç si´ w odleg∏oÊci co najmniej 8 m w rzucie poziomym od ulic i zgrupowania miejsc postojowych dla wi´cej ni˝ 20 samochodów, miejsc gromadzenia odpadów sta∏ych, wywiewek kanalizacyjnych oraz innych êróde∏ zanieczyszczenia powietrza. Odleg∏oÊç dolnej kraw´dzi otworu wlotowego czerpni od poziomu terenu powinna wynosiç co najmniej 2 m.
\n
4.Czerpnie powietrza sytuowane na dachu budynku powinny byç tak lokalizowane, aby dolna kraw´dê otworu wlotowego znajdowa∏a si´ co najmniej 0,4 m powy˝ej powierzchni, na której sà zamontowane, oraz aby zosta∏a zachowana odleg∏oÊç co najmniej 6 m od wywiewek kanalizacyjnych.
\n
5.Powietrze wywiewane z budynków lub pomieszczeƒ, zanieczyszczone w stopniu przekraczajàcym wymagania okreÊlone w przepisach odr´bnych, dotyczàcych dopuszczalnych rodzajów i iloÊci substancji zanieczyszczajàcych powietrze zewn´trzne, powinno byç oczyszczone przed wprowadzeniem do atmosfery.
\n
6.Wyrzutnie powietrza w instalacjach wentylacji i klimatyzacji powinny byç zabezpieczone przed opadami atmosferycznymi i dzia∏aniem wiatru oraz byç zlokalizowane w miejscach umo˝liwiajàcych odprowadzenie wywiewanego powietrza bez powodowania zagro˝enia zdrowia u˝ytkowników budynku i ludzi w jego otoczeniu oraz wywierania szkodliwego wp∏ywu na budynek.
\n
7.Dolna kraw´dê otworu wyrzutni z poziomym wylotem powietrza, usytuowanej na dachu budynku, powinna znajdowaç si´ co najmniej 0,4 m powy˝ej powierzchni, na której wyrzutnia jest zamontowana, oraz 0,4 m powy˝ej linii ∏àczàcej najwy˝sze punkty wystajàcych ponad dach cz´Êci budynku, znajdujàcych si´ w odleg∏oÊci do 10 m od wyrzutni, mierzàc w rzucie poziomym.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5230 — 8. Usytuowanie wyrzutni powietrza na poziomie terenu jest dopuszczalne tylko za zgodà i na warunkach okreÊlonych przez w∏aÊciwego paƒstwowego inspektora sanitarnego.
\n
2)najbli˝szej kraw´dzi okna w po∏aci dachu,
\n
3)najbli˝szej kraw´dzi okna w Êcianie ponad dachem.
\n
13.Je˝eli odleg∏oÊç, o której mowa w ust. 12 pkt 2 i 3, wynosi od 3 m do 10 m, dolna kraw´dê wyrzutni powinna znajdowaç si´ co najmniej 1 m ponad najwy˝szà kraw´dzià okna.
\n
9.Dopuszcza si´ sytuowanie wyrzutni powietrza w Êcianie budynku, pod warunkiem ˝e:
\n
1)powietrze wywiewane nie zawiera ucià˝liwych zapachów oraz zanieczyszczeƒ szkodliwych dla zdrowia, 14. W przypadku usuwania przez wyrzutni´ dachowà powietrza zawierajàcego zanieczyszczenia szkodliwe dla zdrowia lub ucià˝liwe zapachy, z zastrze˝eniem ust. 5, odleg∏oÊci, o których mowa w ust. 12 i 13, nale˝y zwi´kszyç o 100%.
\n
2)przeciwleg∏a Êciana sàsiedniego budynku z oknami znajduje si´ w odleg∏oÊci co najmniej 10 m lub bez okien w odleg∏oÊci co najmniej 8 m,
\n
3)okna znajdujàce si´ w tej samej Êcianie sà oddalone w poziomie od wyrzutni co najmniej 3 m, a poni˝ej lub powy˝ej wyrzutni — co najmniej 2 m,
\n
§ 1531. Przewody wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny mieç przekrój poprzeczny wynikajàcy
\n
z obliczeƒ dla przewidywanych przep∏ywów powietrza oraz konstrukcj´ przystosowanà do maksymalnego ciÊnienia w instalacji, z uwzgl´dnieniem wymagaƒ bezpieczeƒstwa po˝arowego oraz okreÊlonych w ust. 2—8.
\n
4)czerpnia powietrza, usytuowana w tej samej Êcianie budynku, znajduje si´ poni˝ej lub na tym samym poziomie co wyrzutnia, w odleg∏oÊci co najmniej 1,5 m.
\n
2.Materia∏y przewodów lub sposób zabezpieczania ich powierzchni powinny byç dobrane odpowiednio do w∏aÊciwoÊci majàcego nimi przep∏ywaç powietrza oraz do warunków wyst´pujàcych w miejscu ich zamontowania.
\n
10.Czerpnie i wyrzutnie powietrza na dachu budynku nale˝y sytuowaç poza strefami zagro˝enia wybuchem, zachowujàc mi´dzy nimi odleg∏oÊç nie mniejszà ni˝ 10 m przy wyrzucie poziomym i 6 m przy wyrzucie pionowym, przy czym wyrzutnia powinna byç usytuowana co najmniej 1 m ponad czerpnià.
\n
3.Przewody z blachy nie powinny wykazywaç ugi´ç przekraczajàcych 1/250 odleg∏oÊci mi´dzy podporami lub 20 mm, dopuszczajàc ni˝szà z tych wartoÊci, oraz nie wykazywaç odkszta∏ceƒ p∏aszcza wywo∏ujàcych efekty akustyczne.
\n
11.Odleg∏oÊç, o której mowa w ust. 10, mo˝e nie byç zachowana w przypadku zastosowania zblokowanych urzàdzeƒ wentylacyjnych, obejmujàcych czerpni´ i wyrzutni´ powietrza, zapewniajàcych skuteczny rozdzia∏ strumienia powietrza Êwie˝ego od wywiewanego z urzàdzenia wentylacyjnego. Nie dotyczy to przypadku usuwania powietrza zawierajàcego zanieczyszczenia szkodliwe dla zdrowia, ucià˝liwe zapachy lub substancje palne.
\n
4.Przewody instalacji klimatyzacji z przep∏ywem powietrza z du˝à pr´dkoÊcià oraz przewody w cz´Êci nadciÊnieniowej instalacji wywiewnych, usuwajàcych powietrze zawierajàce czynniki szkodliwe dla zdrowia lub substancje palne, je˝eli jest mo˝liwe przedostanie si´ go do pomieszczeƒ przeznaczonych na pobyt ludzi, powinny odpowiadaç klasie B szczelnoÊci, natomiast wszystkie inne przewody instalacji wentylacji mechanicznej i klimatyzacji — klasie A szczelnoÊci okreÊlonej w poni˝szej tabeli:
\n
12.Odleg∏oÊç wyrzutni dachowych, mierzàc w rzucie poziomym, nie powinna byç mniejsza ni˝ 3 m od:
\n
1)kraw´dzi dachu, poni˝ej której znajdujà si´ okna, NadciÊnienie lub podciÊnienie w przewodzie w Pa Poz. 690 Wskaênik nieszczelnoÊci przewodów klasa A w m3/(m2·h) klasa B w m3/(m2·h) 400 ≤ 4,78 ≤ 1,59 1000 — ≤ 2,89 5. Przewody instalowane w miejscach, w których mogà byç nara˝one na uszkodzenia mechaniczne, powinny byç odpowiednio zabezpieczone. nie w inny sposób ni˝ poprzez te otwory, przy czym nie nale˝y ich sytuowaç w pomieszczeniach o podwy˝szonych wymaganiach higienicznych.
\n
6.Przewody powinny byç wyposa˝one w otwory rewizyjne umo˝liwiajàce oczyszczenie wn´trza tych przewodów, a tak˝e innych urzàdzeƒ i elementów instalacji, o ile ich konstrukcja nie pozwala na czyszcze- 7. Przewody prowadzone przez pomieszczenia lub przestrzenie nieogrzewane powinny mieç izolacj´ cieplnà spe∏niajàcà wymagania okreÊlone w § 267 ust. 1.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5231 — 8. Przewody instalacji klimatyzacji, przewody stosowane do recyrkulacji powietrza oraz prowadzàce do urzàdzeƒ do odzyskiwania ciep∏a, a tak˝e przewody prowadzàce powietrze zewn´trzne przez ogrzewane pomieszczenia, powinny mieç izolacj´ cieplnà i przeciwwilgociowà.
\n
§ 1541. Urzàdzenia i elementy wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny byç stosowane w sposób
\n
umo˝liwiajàcy uzyskanie zak∏adanej jakoÊci Êrodowiska w pomieszczeniu przy racjonalnym zu˝yciu energii.
\n
2.Instalacje klimatyzacji powinny byç wyposa˝one w odpowiednie urzàdzenia pomiarowe s∏u˝àce do sprawdzania warunków pracy i kontroli zu˝ycia energii.
\n
3.Urzàdzenia wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, takie jak centrale, klimakonwektory wentylatorowe, klimatyzatory, aparaty ogrzewcze i ch∏odzàco-wentylacyjne, powinny byç tak instalowane, aby by∏a zapewniona mo˝liwoÊç ich okresowej kontroli, konserwacji, naprawy lub wymiany.
\n
4.Centrale wentylacyjne i klimatyzacyjne usytuowane na zewnàtrz budynku powinny mieç odpowiednià obudow´ lub inne zabezpieczenie przed wp∏ywem czynników atmosferycznych.
\n
5.W przypadku pomieszczeƒ o specjalnych wymaganiach higienicznych nale˝y stosowaç centrale wentylacyjne i klimatyzacyjne umo˝liwiajàce utrzymanie podwy˝szonej czystoÊci wewnàtrz obudowy, wyposa˝one w oÊwietlenie wewn´trzne i wzierniki do kontroli stanu centrali z zewnàtrz.
\n
6.Urzàdzenia wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny byç zabezpieczone przed zanieczyszczeniami znajdujàcymi si´ w powietrzu zewn´trznym, a w szczególnych przypadkach w powietrzu obiegowym (recyrkulacyjnym), za pomocà filtrów:
\n
1)nagrzewnice, ch∏odnice i urzàdzenia do odzyskiwania ciep∏a — co najmniej klasy G4,
\n
2)nawil˝acze — co najmniej klasy F6, okreÊlonych w Polskiej Normie dotyczàcej klasyfikacji filtrów powietrza.
\n
7.Nawil˝acze w instalacji wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny byç zabezpieczone przed przeciekaniem wody na zewnàtrz oraz przed przenoszeniem kropel wody przez powietrze wentylacyjne do dalszych cz´Êci instalacji.
\n
8.Po∏àczenia wentylatorów z przewodami wentylacyjnymi powinny byç wykonane za pomocà elastycznych elementów ∏àczàcych, z zachowaniem wymagaƒ okreÊlonych w § 267 ust. 7.
\n
9.Instalacje wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny byç wyposa˝one w przepustnice zlokalizowane w miejscach umo˝liwiajàcych regulacj´ instalacji, a tak˝e odci´cie dop∏ywu powietrza zewn´trznego i wyp∏ywu powietrza wewn´trznego.
\n
Poz. 690
\n
§ 1551. W budynkach mieszkalnych, zamieszkania
\n
zbiorowego, oÊwiaty, wychowania, opieki zdrowotnej i opieki spo∏ecznej, a tak˝e w pomieszczeniach biurowych przeznaczonych na pobyt ludzi, niewyposa˝onych w wentylacj´ mechanicznà lub klimatyzacj´, okna, w celu okresowego przewietrzania, powinny mieç konstrukcj´ umo˝liwiajàcà otwieranie co najmniej 50% powierzchni wymaganej zgodnie z § 57 dla danego pomieszczenia.
\n
2.Skrzyd∏a okien, Êwietliki oraz nawietrzaki okienne, wykorzystywane do przewietrzania pomieszczeƒ przeznaczonych na pobyt ludzi, powinny byç zaopatrzone w urzàdzenia pozwalajàce na ∏atwe ich otwieranie i regulowanie wielkoÊci otwarcia z poziomu pod∏ogi lub pomostu, tak˝e przez osoby niepe∏nosprawne, je˝eli nie przewiduje si´ korzystania z pomocy innych wspó∏u˝ytkowników.
\n
3.W przypadku zastosowania w pomieszczeniach okien, drzwi balkonowych i innych zamkni´ç otworów zewn´trznych o du˝ej szczelnoÊci, uniemo˝liwiajàcej infiltracj´ powietrza zewn´trznego w iloÊci niezb´dnej do potrzeb wentylacyjnych, nale˝y przewidzieç nawiewnà wentylacj´ mechanicznà lub odpowiednie urzàdzenia nawiewne, zgodnie z pkt 2.3.2 za∏àcznika do rozporzàdzenia.
\n
4.Urzàdzenia nawiewne, o których mowa w ust. 3, powinny byç stosowane zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w Polskiej Normie dotyczàcej wentylacji w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i u˝ytecznoÊci publicznej.
\n
Rozdzia∏ 7 Instalacja gazowa na paliwa gazowe
\n
§ 156
\n
1.Zaopatrzenie budynków w gaz oraz instalacje gazowe powinny odpowiadaç potrzebom u˝ytkowym i warunkom wynikajàcym z w∏asnoÊci fizykochemicznych gazu oraz warunkom technicznym przy∏àczenia do sieci gazowej, okreÊlonym przez dostawc´ gazu 2. Instalacj´ gazowà zasilanà z sieci gazowej stanowi uk∏ad przewodów za kurkiem g∏ównym, prowadzonych na zewnàtrz lub wewnàtrz budynku, wraz z armaturà, kszta∏tkami i innym wyposa˝eniem, a tak˝e urzàdzeniami do pomiaru zu˝ycia gazu, urzàdzeniami gazowymi oraz przewodami spalinowymi lub powietrzno-spalinowymi, je˝eli sà one elementem wyposa˝enia urzàdzeƒ gazowych.
\n
3.Instalacj´ gazowà zasilanà gazem p∏ynnym ze sta∏ych zbiorników lub baterii butli, znajdujàcych si´ na dzia∏ce budowlanej na zewnàtrz budynku, stanowi uk∏ad przewodów za g∏ównym zaworem odcinajàcym zbiorniki, butle bàdê kolektor butli, prowadzonych na zewnàtrz lub wewnàtrz budynku, wraz z armaturà, kszta∏tkami i innym wyposa˝eniem, a tak˝e urzàdzeniami do pomiaru zu˝ycia gazu w przypadku instalacji zasilajàcej wi´cej ni˝ jednego odbiorc´, urzàdzeniami gazowymi oraz przewodami spalinowymi lub powietrzno-spalinowymi, je˝eli stanowià one element sk∏adowy urzàdzeƒ gazowych.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5232 — 4. Instalacj´ gazowà zasilanà gazem p∏ynnym z indywidualnej butli, znajdujàcej si´ wewnàtrz budynku, stanowi butla gazowa, urzàdzenie redukcyjne przy butli, przewód z armaturà, kszta∏tkami i innym wyposa˝eniem, a tak˝e urzàdzenie gazowe wraz z przewodami spalinowymi lub powietrzno-spalinowymi, je˝eli stanowià one element sk∏adowy urzàdzeƒ gazowych.
\n
§ 1571. W przewodach gazowych, doprowadzajàcych gaz do zewn´trznej Êciany budynku mieszkalnego, zamieszkania zbiorowego, u˝ytecznoÊci publicznej
\n
i rekreacji indywidualnej, nie powinno byç ciÊnienia wy˝szego ni˝ 500 kPa, a do Êcian zewn´trznych pozosta∏ych budynków wy˝szego ni˝ 1600 kPa.
\n
2.Instalacja gazowa w budynku powinna zapewniaç doprowadzenie paliwa gazowego w iloÊci odpowiadajàcej potrzebom u˝ytkowym oraz odpowiednià wartoÊç ciÊnienia przed urzàdzeniami gazowymi, zale˝nà od rodzaju paliwa gazowego zastosowanego do zasilania budynku, okreÊlonà Polskà Normà dotyczàcà paliw gazowych, przy czym ciÊnienie to nie powinno byç wy˝sze ni˝ 5 kPa.
\n
3.Instalacja gazowa w budynku o wysokoÊci wi´kszej ni˝ 35 m ponad poziomem terenu mo˝e byç doprowadzona tylko do pomieszczeƒ technicznych, w których sà zainstalowane urzàdzenia gazowe, usytuowanych w piwnicy lub na najni˝szej kondygnacji nadziemnej, a tak˝e na najwy˝szej kondygnacji budynku lub nad tà kondygnacjà, pod warunkiem zastosowania urzàdzeƒ stabilizujàcych ciÊnienie gazu.
\n
4.Zastosowanie instalacji gazowej w budynkach o wysokoÊci ponad 25 m wymaga uzyskania pozytywnej opinii wydanej przez w∏aÊciwego komendanta wojewódzkiego Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej.
\n
5.Instalacje gazowe zasilane gazem p∏ynnym mogà byç wykonywane tylko w budynkach niskich.
\n
6.Zabrania si´ stosowania w jednym budynku gazu p∏ynnego i gazu z sieci gazowej.
\n
7.W budynku niskim, majàcym w mieszkaniach instalacj´ zasilanà gazem p∏ynnym, dopuszcza si´ usytuowanie kot∏owni gazowej zasilanej z sieci gazowej.
\n
8.Instalacje gazowe zasilane gazem o g´stoÊci wi´kszej od g´stoÊci powietrza nie mogà byç stosowane w pomieszczeniach, których poziom pod∏ogi znajduje si´ poni˝ej otaczajàcego terenu oraz w których znajdujà si´ studzienki lub kana∏y instalacyjne i rewizyjne poni˝ej pod∏ogi.
\n
Poz. 690 nagromadzenia gazu przy stanach awaryjnych instalacji lub przy∏àcza gazowego.
\n
3.Sygna∏y alarmowe stanu zagro˝enia wybuchem w budynkach, z wy∏àczeniem budynków jednorodzinnych, powinny byç kierowane do s∏u˝b lub osób zobowiàzanych do podj´cia skutecznej akcji zapobiegawczej.
\n
4.Zabrania si´ instalowania urzàdzeƒ sygnalizacyjno-odcinajàcych dop∏yw gazu do cz´Êci mieszkalnej budynku wielorodzinnego. Nie dotyczy to indywidualnych urzàdzeƒ sygnalizacyjno-odcinajàcych dop∏yw gazu do odr´bnych mieszkaƒ.
\n
5.Urzàdzenia sygnalizacyjno-odcinajàce dop∏yw gazu nale˝y stosowaç w tych pomieszczeniach, w których ∏àczna nominalna moc cieplna zainstalowanych urzàdzeƒ gazowych jest wi´ksza ni˝ 60 kW.
\n
6.Zawór odcinajàcy dop∏yw gazu do budynku, b´dàcy elementem sk∏adowym urzàdzenia sygnalizacyjno-odcinajàcego, powinien byç instalowany poza budynkiem, mi´dzy kurkiem g∏ównym a wprowadzeniem przewodu do budynku.
\n
7.Instalacja gazowa przy∏àczona do sieci gazowej wykonanej z rur stalowych powinna byç zabezpieczona przed wp∏ywem pràdów b∏àdzàcych oraz obj´ta systemem elektrycznych po∏àczeƒ wyrównawczych, o których mowa w § 183 ust. 1 pkt 7.
\n
§ 1591. Instalacja gazowa budynku zasilanego
\n
z sieci gazowej powinna mieç zainstalowany na przy∏àczu kurek g∏ówny, umo˝liwiajàcy odci´cie dop∏ywu gazu.
\n
2.Kurek g∏ówny powinien byç zainstalowany na zewnàtrz budynku w wentylowanej szafce co najmniej z materia∏u trudnozapalnego przy Êcianie, we wn´ce Êciennej lub w odleg∏oÊci nieprzekraczajàcej 10 m od zasilanego budynku, w miejscu ∏atwo dost´pnym i zabezpieczonym przed wp∏ywami atmosferycznymi, uszkodzeniami mechanicznymi i dost´pem osób niepowo∏anych.
\n
3.W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej dopuszcza si´ instalowanie kurka g∏ównego w odleg∏oÊci wi´kszej ni˝ 10 m od zasilanego budynku, w wentylowanej szafce, usytuowanej w linii ogrodzenia od ulicy lub ogólnego ciàgu pieszego z dost´pem do niej od strony zewn´trznej dzia∏ki budowlanej.
\n
§ 1581. Instalacje sygnalizujàce niedopuszczalny
\n
poziom st´˝enia gazu mogà byç stosowane w budynkach, w których jest ustanowiony sta∏y nadzór, zapewniajàcy podejmowanie dzia∏aƒ zaradczych, a tak˝e w budynkach jednorodzinnych.
\n
4.W budynkach o charakterze monumentalnym dopuszcza si´ instalowanie kurków g∏ównych w miejscach ∏atwo dost´pnych z zewnàtrz, nieb´dàcych pomieszczeniami, np. w podcieniach, przeÊwitach, bramach, w odleg∏oÊci nie wi´kszej ni˝ 2 m od lica zewn´trznego budynku.
\n
2.Czujki sygnalizujàce niedopuszczalny poziom st´˝enia gazu w budynkach, o których mowa w ust. 1, powinny byç instalowane w piwnicach i suterenach oraz w pomieszczeniach, w których istnieje mo˝liwoÊç 5. Odleg∏oÊç kurka g∏ównego, montowanego przy Êcianie lub we wn´ce Êciany budynku, od poziomu terenu oraz najbli˝szej kraw´dzi okna, drzwi lub innego otworu w budynku powinna wynosiç co najmniej 0,5 m.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5233 — Poz. 690 6. W uzasadnionych przypadkach, wynikajàcych z rozwiàzania funkcjonalno-przestrzennego budynku, mo˝e byç zainstalowany wi´cej ni˝ jeden kurek g∏ówny. W takim przypadku instalacje zasilane z oddzielnych przy∏àczy nie mogà byç ze sobà po∏àczone. kowych w budynkach u˝ytecznoÊci publicznej, powinny byç wykonane z rur stalowych bez szwu bàdê z rur stalowych ze szwem przewodowych, zgodnych z wymaganiami przedmiotowych Polskich Norm, ∏àczonych przez spawanie.
\n
7.W zwartej zabudowie Êródmiejskiej dopuszcza si´ instalowanie kurka g∏ównego przed budynkiem, poni˝ej poziomu terenu, pod warunkiem zachowania wymagaƒ w∏aÊciwych dla armatury zaporowej montowanej na gazociàgach sieci gazowych.
\n
3.Przewody instalacji gazowej w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej, poczàwszy od 0,5 m przed zewn´trznà Êcianà budynku do wyprowadzenia poza lico wewn´trzne tej Êciany, powinny byç wykonane z rur, o których mowa w ust. 2.
\n
8.Miejsce usytuowania kurka g∏ównego powinno byç jednoznacznie oznakowane. Na budynku majàcym wi´cej ni˝ jeden kurek g∏ówny nale˝y umieÊciç informacj´ o liczbie i miejscach ich zainstalowania.
\n
§ 1601. W przypadku gdy z jednego przy∏àcza jest
\n
zasilany wi´cej ni˝ jeden budynek, oprócz kurka g∏ównego, nale˝y zastosowaç odr´bne zawory nieb´dàce kurkami g∏ównymi, odcinajàce dop∏yw gazu do ka˝dego z tych budynków.
\n
2.W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej, gdy kurek g∏ówny jest zainstalowany w linii ogrodzenia w odleg∏oÊci wi´kszej ni˝ 10 m, nale˝y na Êcianie budynku dodatkowo zastosowaç zawór odcinajàcy.
\n
3.Zawory odcinajàce, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w §158 ust. 6.
\n
§ 1611. W przypadku instalacji gazowej, zasilanej
\n
z sieci gazowej o ciÊnieniu do 500 kPa, z której korzysta wi´cej ni˝ jeden odbiorca lub w której nominalne zu˝ycie gazu jest wi´ksze ni˝ 10 m3/h, w przeliczeniu na gaz ziemny wysokometanowy, przed urzàdzeniem redukcyjnym nale˝y zainstalowaç zawór odcinajàcy, a za tym urzàdzeniem — zawór odcinajàcy b´dàcy kurkiem g∏ównym.
\n
2.W przypadku instalacji gazowej, zasilanej ze wspólnej sieci o ciÊnieniu do 500 kPa, z której korzysta jeden odbiorca, a nominalne zu˝ycie gazu jest mniejsze ni˝ 10 m3/h, dopuszcza si´, aby zawór odcinajàcy zainstalowany przed urzàdzeniem redukcyjnym by∏ traktowany jako kurek g∏ówny. Przepis ten stosuje si´ tak˝e, je˝eli urzàdzenie redukcyjne jest po∏àczone w jeden zespó∏ z gazomierzem.
\n
§ 162Urzàdzenia redukcyjne mogà byç instalowane wy∏àcznie na zewnàtrz budynku i powinny byç zabezpieczone przed dost´pem osób niepowo∏anych
\n
i uszkodzeniami mechanicznymi.
\n
§ 1631. Przewody instalacji gazowej, prowadzone
\n
poni˝ej poziomu terenu, poza budynkiem w odleg∏oÊci wi´kszej ni˝ 0,5 m od jego Êciany zewn´trznej, powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w przepisach odr´bnych dotyczàcych sieci gazowych.
\n
2.Przewody instalacji gazowej, poczàwszy od 0,5 m przed zewn´trznà Êcianà budynku do kurków odcinajàcych przed gazomierzami w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych lub do odga∏´zieƒ lokali u˝yt- 4. Przewody instalacji gazowej w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej, a tak˝e w pozosta∏ych budynkach za gazomierzami lub odga∏´zieniami prowadzàcymi do odr´bnych mieszkaƒ lub lokali u˝ytkowych powinny byç wykonane z rur, o których mowa w ust. 2, ∏àczonych równie˝ z zastosowaniem po∏àczeƒ gwintowanych bàdê te˝ z rur miedzianych ∏àczonych przez lutowanie lutem twardym.
\n
5.Po zewn´trznej stronie Êcian budynku nie mogà byç prowadzone przewody gazowe wykonane:
\n
1)z rur stalowych, je˝eli s∏u˝à do rozprowadzania paliw gazowych zawierajàcych par´ wodnà lub inne sk∏adniki ulegajàce kondensacji w warunkach eksploatacyjnych,
\n
2)z rur miedzianych.
\n
6.Przewody instalacji gazowej dla gazu p∏ynnego mogà byç prowadzone powy˝ej poziomu terenu mi´dzy zbiornikiem, butlà lub baterià butli a budynkiem, a tak˝e po zewn´trznej Êcianie budynku, je˝eli d∏ugoÊç tego przewodu nie jest wi´ksza ni˝ 10 m, a sk∏adniki gazu nie podlegajà kondensacji w warunkach eksploatacyjnych.
\n
§ 164
\n
1.Przewodów instalacji gazowych nie nale˝y prowadziç przez pomieszczenia mieszkalne oraz pomieszczenia, których sposób u˝ytkowania mo˝e spowodowaç naruszenie stanu technicznego instalacji lub wp∏ywaç na parametry eksploatacyjne gazu.
\n
2.Dopuszcza si´ prowadzenie przewodów instalacji gazowych przez pomieszczenia mieszkalne, pod warunkiem zastosowania rur miedzianych, zgodnych z Polskà Normà dotyczàcà rur miedzianych do gazu, ∏àczonych przez lutowanie lutem twardym, lub rur stalowych bez szwu i rur stalowych ze szwem przewodowych, zgodnych z Polskà Normà dotyczàcà rur przewodowych, ∏àczonych przez spawanie.
\n
3.Przewody instalacji gazowej, w stosunku do przewodów innych instalacji stanowiàcych wyposa˝enie budynku (ogrzewczej wodociàgowej, kanalizacyjnej, elektrycznej, piorunochronnej itp.), nale˝y lokalizowaç w sposób zapewniajàcy bezpieczeƒstwo ich u˝ytkowania. Odleg∏oÊç mi´dzy przewodami instalacji gazowej a innymi przewodami powinna umo˝liwiaç wykonywanie prac konserwacyjnych.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5234 — 4. Poziome odcinki instalacji gazowych powinny byç usytuowane w odleg∏oÊci co najmniej 0,1 m powy˝ej innych przewodów instalacyjnych, natomiast je˝eli g´stoÊç gazu jest wi´ksza od g´stoÊci powietrza — poni˝ej przewodów elektrycznych i urzàdzeƒ iskrzàcych.
\n
5.Przewody instalacji gazowej krzy˝ujàce si´ z innymi przewodami instalacyjnymi powinny byç od nich oddalone co najmniej o 0,02 m.
\n
6.Dopuszcza si´ prowadzenie przewodów gazowych z rur stalowych bez szwu i rur stalowych ze szwem przewodowych, ∏àczonych za pomocà spawania przez jednà kondygnacj´ gara˝u, znajdujàcà si´ bezpoÊrednio pod kondygnacjà nadziemnà budynku, pod warunkiem zabezpieczenia tych przewodów przed uszkodzeniem mechanicznym.
\n
§ 1651. Rozwiàzania techniczne instalacji gazowej
\n
powinny umo˝liwiaç samokompensacj´ wyd∏u˝eƒ cieplnych oraz eliminowaç ewentualne odkszta∏cenia instalacji, wywo∏ane deformacjà lub osiadaniem budynku.
\n
2.Przewody instalacji gazowych w piwnicach i suterenach nale˝y prowadziç na powierzchni Êcian lub pod stropem, natomiast na pozosta∏ych kondygnacjach nadziemnych dopuszcza si´ prowadzenie ich tak˝e w bruzdach os∏oni´tych nieuszczelnionymi ekranami lub wype∏nionych — po uprzednim wykonaniu próby szczelnoÊci instalacji — ∏atwo usuwalnà masà tynkarskà, niepowodujàcà korozji przewodów. Wype∏nianie bruzd, w których sà prowadzone przewody z rur miedzianych, jest zabronione.
\n
3.Przewody gazowe z rur stalowych, po wykonaniu próby szczelnoÊci, powinny byç zabezpieczone przed korozjà.
\n
§ 1661. Urzàdzenia pomiarowe zu˝ycia gazu, zwane dalej „gazomierzami”, powinny byç zainstalowane
\n
oddzielnie dla ka˝dego z odbiorców i zabezpieczone przed dost´pem osób niepowo∏anych.
\n
2.Lokalizacja gazomierzy powinna zapewniaç ∏atwy dost´p do ich kontroli lub wymiany.
\n
3.Przed ka˝dym gazomierzem nale˝y zainstalowaç zawór odcinajàcy. Je˝eli gazomierz jest instalowany w jednej szafce z kurkiem g∏ównym, uznaje si´, ˝e wymaganie to jest spe∏nione.
\n
4.Gazomierze mogà byç instalowane:
\n
1)w szafkach z materia∏ów co najmniej trudnozapalnych, z otworami wentylacyjnymi:
\n
a)na klatkach schodowych lub korytarzach ogólnych,
\n
b)na zewnàtrz budynku, razem z kurkiem g∏ównym instalacji gazowej, z zachowaniem warunków okreÊlonych w § 159 i 160, Poz. 690
\n
2)w szybach wentylowanych przeznaczonych dla pionów instalacyjnych, z drzwiczkami bez otworów wentylacyjnych, dost´pnymi od strony pomieszczeƒ niemieszkalnych.
\n
5.Dopuszcza si´ instalowanie gazomierzy, tak˝e bez szafek, w kuchniach stanowiàcych samodzielne pomieszczenie oraz w przedpokojach w istniejàcych budynkach mieszkalnych, podlegajàcych przebudowie lub w których nast´puje remont instalacji gazowej.
\n
6.Gazomierze mogà byç ponadto instalowane w wydzielonych i zamykanych pomieszczeniach piwnicznych, je˝eli majà one otwór okienny oraz przewód wentylacji grawitacyjnej wyprowadzony ponad dach lub przez Êcian´ zewn´trznà na wysokoÊç co najmniej 2,5 m powy˝ej terenu, w odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 0,5 m od bocznej kraw´dzi okien, drzwi i innych otworów.
\n
§ 167Gazomierzy nie mo˝na instalowaç
\n
1)w pomieszczeniach mieszkalnych, ∏azienkach lub innych, w których wyst´puje zagro˝enie korozyjne (wilgoç, opary zwiàzków chemicznych itp.),
\n
2)we wspólnych wn´kach z licznikami elektrycznymi,
\n
3)w odleg∏oÊci mniejszej w rzucie poziomym ni˝ 1 m od palnika gazowego lub innego paleniska,
\n
4)w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 3 m od urzàdzenia gazowego, mierzàc w rozwini´ciu d∏ugoÊci przewodu.
\n
§ 1681. Gazomierze nale˝y instalowaç w przedziale wysokoÊci od 0,3 m do 1,8 m od poziomu pod∏ogi do
\n
spodu gazomierza lub co najmniej 0,5 m od poziomu terenu.
\n
2.Gazomierze do pomiaru przep∏ywu gazu o g´stoÊci mniejszej od g´stoÊci powietrza powinny byç umieszczone powy˝ej licznika elektrycznego i innych urzàdzeƒ mogàcych iskrzyç, a do gazu o g´stoÊci wi´kszej od g´stoÊci powietrza — o co najmniej 0,3 m poni˝ej licznika i takich urzàdzeƒ.
\n
3.Gazomierze instalowane bez szafek, na tym samym poziomie co liczniki elektryczne lub inne mogàce iskrzyç urzàdzenia, powinny byç od nich oddalone co najmniej o 1 m.
\n
4.Dopuszcza si´ zmniejszenie odleg∏oÊci, o której jest mowa w ust. 3, je˝eli mi´dzy tymi urzàdzeniami zostanie wykonana przegroda z materia∏u niepalnego o wysokoÊci co najmniej 0,5 m powy˝ej i poni˝ej gazomierza oraz wysi´gu wi´kszym o co najmniej 0,1 m od odleg∏oÊci lica gazomierza od Êciany, na której jest zainstalowany.
\n
§ 169Rozwiàzania techniczne po∏àczeƒ gazomierzy i urzàdzeƒ gazowych z instalacjà powinny umo˝liwiaç ich od∏àczenie bez koniecznoÊci demonta˝u cz´Êci
\n
instalacji.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5235 —
\n
§ 170
\n
1.Urzàdzenia gazowe mogà byç instalowane wy∏àcznie w pomieszczeniach spe∏niajàcych warunki dotyczàce ich wysokoÊci, kubatury, wentylacji i odprowadzenia spalin, a tak˝e dop∏ywu powietrza do spalania okreÊlone w rozporzàdzeniu, w Polskich Normach i przepisach odr´bnych.
\n
2.Urzàdzenia gazowe z otwartà komorà spalania, przez co rozumie si´ urzàdzenia typu A i B, nie mogà byç instalowane w pomieszczeniach mieszkalnych, z zastrze˝eniem § 93 ust. 2 i 3.
\n
3.Urzàdzenia gazowe z zamkni´tà komorà spalania, przez co rozumie si´ urzàdzenia typu C, mogà byç instalowane w pomieszczeniach mieszkalnych, niezale˝nie od rodzaju wyst´pujàcej w nich wentylacji, pod warunkiem zastosowania koncentrycznych przewo- 2. W przypadku instalowania w jednym pomieszczeniu urzàdzeƒ gazowych bez odprowadzenia spalin i z odprowadzeniem spalin, ∏àczne obcià˝enie cieplne pochodzàce od tych urzàdzeƒ przypadajàce na 1 m3 kubatury pomieszczenia nie mo˝e przekraczaç wielkoÊci podanych w tabeli w ust. 1, kolumna 2.
\n
3.Kubatura pomieszczeƒ, w których instaluje si´ urzàdzenia gazowe, nie powinna byç mniejsza ni˝:
\n
1)8 m3 — w przypadku urzàdzeƒ pobierajàcych powietrze do spalania z tych pomieszczeƒ,
\n
2)6,5 m3 — w przypadku urzàdzeƒ z zamkni´tà komorà spalania.
\n
4.Pomieszczenia, w których instaluje si´ urzàdzenia gazowe, powinny mieç wysokoÊç co najmniej 2,2 m.
\n
5.W budynkach jednorodzinnych, mieszkalnych w zabudowie zagrodowej i rekreacji indywidualnej, wzniesionych przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, dopuszcza si´ instalowanie gazowych kot∏ów grzewczych w pomieszczeniach technicznych o wysokoÊci co najmniej 1,9 m, z zachowaniem warunków okreÊlonych w ust. 1 i § 170 ust. 1 i 2.
\n
Poz. 690 dów powietrzno-spalinowych, z zachowaniem wymagaƒ § 175.
\n
§ 171Urzàdzenia gazowe, pozostajàce bez sta∏ego
\n
dozoru w czasie ich u˝ytkowania, takie jak kot∏y gazowe lub ogrzewacze pomieszczeƒ, powinny byç wyposa˝one w samoczynnie dzia∏ajàce zabezpieczenia przed skutkami spadku ciÊnienia lub przerwà w dop∏ywie gazu.
\n
§ 1721. Maksymalne, ∏àczne obcià˝enie cieplne
\n
przypadajàce na 1 m3 kubatury, s∏u˝àce do okreÊlania wymaganej kubatury pomieszczenia, w którym sà zainstalowane urzàdzenia gazowe, pobierajàce powietrze do spalania z tego pomieszczenia, nie mo˝e przekraczaç wartoÊci okreÊlonych w poni˝szej tabeli:
\n
§ 1731. Przy instalowaniu urzàdzeƒ gazowych nale˝y spe∏niç nast´pujàce warunki
\n
1)urzàdzenia gazowe nale˝y po∏àczyç ze stalowymi lub miedzianymi przewodami instalacji gazowej na sta∏e lub z zastosowaniem elastycznych przewodów metalowych,
\n
2)zawór odcinajàcy dop∏yw gazu do urzàdzenia nale˝y umieÊciç w pomieszczeniu, w którym jest zainstalowane urzàdzenie gazowe, w miejscu ∏atwo dost´pnym, w odleg∏oÊci nie wi´kszej ni˝ 1 m od króçca przy∏àczeniowego,
\n
3)kuchnie i kuchenki gazowe nale˝y instalowaç w odleg∏oÊci co najmniej 0,5 m od okien do boku urzàdzenia, liczàc w rzucie poziomym,
\n
4)ogrzewacze pomieszczeƒ, których temperatura os∏on mo˝e przekroczyç 60°C, nale˝y instalowaç w odleg∏oÊci co najmniej 0,3 m od Êcian z materia∏ów ∏atwo zapalnych, otynkowanych oraz w odleg∏oÊci 0,6 m od elementów Êcian z materia∏ów ∏atwo zapalnych, nieos∏oni´tych tynkiem,
\n
5)grzejniki gazowe wody przep∏ywowej nale˝y instalowaç na Êcianach z materia∏ów niepalnych bàdê Dziennik Ustaw Nr 75 — 5236 — Poz. 690 odizolowaç je od Êciany z materia∏ów palnych p∏ytà z materia∏u niepalnego. poziomych u∏o˝onych ze spadkiem co najmniej 5% w kierunku urzàdzenia — nie wi´ksza ni˝ 2 m, 2. Urzàdzenia gazowe, wymagajàce przemieszczania, takie jak palniki, kolby, lutownice, mogà byç instalowane za pomocà przewodów elastycznych przeznaczonych do takich celów.
\n
3)d∏ugoÊç kana∏u spalinowego mierzona od osi wlotu przewodu spalinowego do kraw´dzi wylotu kana∏u nad dachem powinna byç nie mniejsza ni˝ 2 m,
\n
§ 174
\n
1.Grzewcze urzàdzenie gazowe, jak kot∏y, ogrzewacze pomieszczeƒ, grzejniki wody przep∏ywowej, niezale˝nie od ich obcià˝eƒ cieplnych, powinny byç po∏àczone na sta∏e przewodami z indywidualnymi kana∏ami spalinowymi, z zachowaniem wymagaƒ Polskich Norm dotyczàcych poszczególnych typów urzàdzeƒ gazowych.
\n
4)wyloty kana∏ów spalinowych, je˝eli wynika to z warunków pracy urzàdzeƒ, powinny byç zaopatrzone w wywietrzniki dobrane do iloÊci spalin, d∏ugoÊci odcinków pionowych, po∏o˝enia w okreÊlonej strefie wiatrowej i warunków lokalnych.
\n
2.Przewody i kana∏y spalinowe odprowadzajàce spaliny od urzàdzeƒ gazowych na zasadzie ciàgu naturalnego powinny posiadaç przekroje wynikajàce z obliczeƒ oraz zapewniaç podciÊnienie ciàgu w wysokoÊci odpowiedniej dla typu urzàdzenia i jego mocy cieplnej.
\n
3.Dopuszcza si´ stosowanie zbiorczych przewodów systemów powietrzno-spalinowych przystosowanych do pracy z urzàdzeniami z zamkni´tà komorà spalania, wyposa˝onymi w zabezpieczenia przed zanikiem ciàgu kominowego.
\n
4.Dopuszcza si´ stosowanie indywidualnych przewodów powietrznych i spalinowych jako zestawu wyrobów s∏u˝àcych do doprowadzenia powietrza do urzàdzenia gazowego i odprowadzenia spalin na zewnàtrz.
\n
5.Dopuszcza si´ w pomieszczeniu kot∏owni przy∏àczenie kilku kot∏ów do wspólnego kana∏u spalinowego w przypadku:
\n
1)kot∏ów pobierajàcych powietrze do spalania z pomieszczenia, pod warunkiem zastosowania skrzyniowego przerywacza ciàgu lub wyposa˝enia kot∏ów w czujniki zaniku ciàgu kominowego wy∏àczajàcych równoczeÊnie wszystkie kot∏y,
\n
2)wykonania dla kot∏ów z palnikami nadmuchowymi przewodu spalinowego o przekroju poprzecznym nie mniejszym ni˝ 1,6 sumy przekrojów przewodów odprowadzajàcych spaliny z poszczególnych kot∏ów, a tak˝e wyposa˝enie wylotu przewodu spalinowego w czujnik zaniku ciàgu kominowego, wy∏àczajàcego równoczeÊnie wszystkie kot∏y.
\n
6.Przewody i kana∏y spalinowe, odprowadzajàce spaliny od kot∏ów, powinny byç dostosowane do warunków pracy danego typu urzàdzeƒ oraz spe∏niaç wymagania okreÊlone w Polskiej Normie dotyczàcej kot∏ów grzewczych wodnych.
\n
7.Przewody i kana∏y spalinowe odprowadzajàce spaliny od urzàdzeƒ gazowych, z wy∏àczeniem kot∏ów, powinny spe∏niaç nast´pujàce wymagania:
\n
1)przekroje poprzeczne przewodu, a tak˝e kana∏u spalinowego powinny byç sta∏e na ca∏ej d∏ugoÊci,
\n
2)d∏ugoÊç pionowych przewodów spalinowych powinna byç nie mniejsza ni˝ 0,22 m, a przewodów 8. Dopuszcza si´ instalowanie przepustnic w przewodach odprowadzajàcych spaliny z poszczególnych urzàdzeƒ, je˝eli ich dzia∏anie nie zak∏óca przep∏ywu spalin.
\n
9.Urzàdzenia gazowe wyposa˝one w palniki nadmuchowe powinny byç po∏àczone przewodami z kana∏ami spalinowymi, których przekroje nale˝y dobieraç z uwzgl´dnieniem nadciÊnieƒ wyst´pujàcych w komorach spalania tych urzàdzeƒ.
\n
10.Nad urzàdzeniami gazowymi typu restauracyjnego z odprowadzeniem spalin do pomieszczenia nale˝y umieszczaç okapy odprowadzajàce te spaliny do kana∏ów spalinowych, przy czym dla urzàdzeƒ o mocy cieplnej wi´kszej ni˝ 30 kW nale˝y instalowaç czujniki, wy∏àczajàce urzàdzenie w przypadku zaniku ciàgu kominowego.
\n
§ 1751. Indywidualne koncentryczne przewody
\n
powietrzno-spalinowe lub oddzielne przewody powietrzne i spalinowe od urzàdzeƒ gazowych z zamkni´tà komorà spalania mogà byç wyprowadzone przez zewn´trznà Êcian´ budynku, je˝eli urzàdzenia te majà nominalnà moc cieplnà nie wi´kszà ni˝:
\n
1)21 kW — w wolno stojàcych budynkach jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej,
\n
2)5 kW — w pozosta∏ych budynkach mieszkalnych.
\n
2.Wyloty przewodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, powinny znajdowaç si´ wy˝ej ni˝ 2,5 m ponad poziomem terenu.
\n
3.Odleg∏oÊç mi´dzy wylotami przewodów, o których mowa w ust. 1, powinna byç nie mniejsza ni˝ 3 m, a odleg∏oÊç tych wylotów od najbli˝szej kraw´dzi okien i ryzalitów przes∏aniajàcych nie mniejsza ni˝ 0,5 m.
\n
4.W budynkach produkcyjnych i magazynowych oraz halach sportowych i widowiskowych nie ogranicza si´ nominalnej mocy cieplnej urzàdzeƒ z zamkni´tà komorà spalania, od których indywidualne koncentryczne przewody powietrzno-spalinowe lub oddzielne przewody powietrzne i spalinowe sà wyprowadzone przez zewn´trznà Êcian´ budynku, je˝eli odleg∏oÊç tej Êciany od granicy dzia∏ki budowlanej wynosi co najmniej 8 m, a od Êciany innego budynku z oknami nie mniej ni˝ 12 m, a tak˝e je˝eli wyloty przewodów znajdujà si´ wy˝ej ni˝ 3 m ponad poziomem terenu.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5237 —
\n
§ 1761. Pomieszczenia przeznaczone do instalowania kot∏ów na paliwa gazowe powinny odpowiadaç
\n
wymaganiom § 172 oraz innym przepisom rozporzàdzenia, a tak˝e odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w Polskiej Normie dotyczàcej kot∏owni wbudowanych na paliwa gazowe o g´stoÊci wzgl´dnej mniejszej ni˝ 1.
\n
2.Kot∏y na paliwa gazowe o ∏àcznej mocy cieplnej do 30 kW mogà byç instalowane w pomieszczeniach nieprzeznaczonych na sta∏y pobyt ludzi oraz w miejscach, o których mowa w ust. 3.
\n
3.Kot∏y na paliwa gazowe o ∏àcznej mocy cieplnej powy˝ej 30 kW do 60 kW nale˝y instalowaç w pomieszczeniu technicznym lub w przewidzianym wy∏àcznie na kot∏owni´ budynku wolno stojàcym.
\n
4.Kot∏y na paliwa gazowe o ∏àcznej mocy cieplnej powy˝ej 60 kW do 2000 kW nale˝y instalowaç w s∏u˝àcym wy∏àcznie do tego celu pomieszczeniu technicznym lub w budynku wolno stojàcym przeznaczonym wy∏àcznie na kot∏owni´.
\n
5.Kot∏y na paliwa gazowe o ∏àcznej mocy cieplnej powy˝ej 2000 kW mogà byç instalowane wy∏àcznie w budynku wolno stojàcym przeznaczonym na kot∏owni´.
\n
6.Kubatura pomieszczeƒ z kot∏ami na paliwa gazowe o ∏àcznej mocy cieplnej do 60 kW oraz z kot∏ami o mocy cieplnej powy˝ej 60 kW pobierajàcymi powietrze z pomieszczeƒ powinna odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w § 172.
\n
7.Kubatura pomieszczeƒ z kot∏ami, o których mowa w ust. 4 i 5, z zamkni´tà komorà spalania, powinna byç okreÊlana indywidualnie, przy uwzgl´dnieniu warunków technicznych i technologicznych, a tak˝e wymagaƒ eksploatacyjnych.
\n
8.W pomieszczeniu z zainstalowanymi kot∏ami, o których mowa w ust. 4 i 5, zabrania si´ instalowania urzàdzeƒ przeznaczonych do pomiaru zu˝ycia gazu.
\n
9.Do pomieszczeƒ technicznych z zainstalowanymi kot∏ami o ∏àcznej mocy cieplnej powy˝ej 60 kW do 2000 kW, zlokalizowanych w budynku o innym przeznaczeniu ni˝ kot∏ownia, nale˝y doprowadziç odr´bny przewód gazowy, z którego nie mogà byç zasilane pozosta∏e urzàdzenia gazowe w tym budynku.
\n
§ 177Urzàdzenia gazowe instalowane w budynku
\n
mogà byç zasilane gazem p∏ynnym z indywidualnych butli o nominalnej zawartoÊci gazu do 11 kg, pod warunkiem spe∏nienia nast´pujàcych wymagaƒ:
\n
1)w jednym mieszkaniu, warsztacie lub lokalu u˝ytkowym nie nale˝y instalowaç wi´cej ni˝ dwóch butli,
\n
2)w pomieszczeniu, w którym instaluje si´ butl´, nale˝y zachowaç temperatur´ ni˝szà ni˝ 35°C,
\n
3)butl´ nale˝y instalowaç wy∏àcznie w pozycji pionowej,
\n
4)butl´ nale˝y zabezpieczyç przed uszkodzeniami mechanicznymi, Poz. 690
\n
5)mi´dzy butlà a urzàdzeniem promieniujàcym ciep∏o, z wy∏àczeniem zestawów urzàdzeƒ gazowych z butlami, nale˝y zachowaç odleg∏oÊç co najmniej 1,5 m,
\n
6)butli nie nale˝y umieszczaç w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 1 m od urzàdzeƒ mogàcych powodowaç iskrzenie,
\n
7)urzàdzenia gazowe nale˝y ∏àczyç z reduktorem ciÊnienia gazu na butli za pomocà elastycznego przewodu o d∏ugoÊci nieprzekraczajàcej 3 m i wytrzyma∏oÊci na ciÊnienie co najmniej 300 kPa, odpornego na sk∏adniki gazu p∏ynnego, uszkodzenia mechaniczne oraz temperatur´ do 60°C,
\n
8)urzàdzenie gazowe o mocy cieplnej przekraczajàcej 10 kW nale˝y ∏àczyç z przewodem elastycznym, o którym mowa w pkt 7, rurà stalowà o d∏ugoÊci co najmniej 0,5 m.
\n
§ 178Instalacje gazowe w budynku lub w zespole
\n
budynków mogà byç zasilane gazem p∏ynnym z butli gazowej o nominalnej zawartoÊci gazu do 33 kg lub z baterii takich butli, pod warunkiem spe∏nienia nast´pujàcych wymagaƒ:
\n
1)butle powinny byç umieszczone na zewnàtrz budynku, w miejscu oznakowanym, na utwardzonym pod∏o˝u, pod zadaszeniem chroniàcym od wp∏ywu czynników atmosferycznych,
\n
2)liczba butli w baterii nie mo˝e przekraczaç 10,
\n
3)butle w baterii powinny byç pod∏àczone do kolektora wykonanego z rury stalowej bez szwu lub rury przewodowej ∏àczonej przez spawanie,
\n
4)odleg∏oÊç butli od najbli˝szych otworów okiennych lub drzwiowych w Êcianie zewn´trznej budynku nie powinna byç mniejsza ni˝ 2 m,
\n
5)butle nie mogà byç sytuowane w zag∏´bieniach terenu.
\n
§ 1791. Instalacje gazowe w budynku lub w zespole budynków mogà byç zasilane z jednego zbiornika
\n
gazu p∏ynnego bàdê zespo∏u takich zbiorników, pod warunkiem spe∏nienia wymagaƒ okreÊlonych w przepisach odr´bnych dotyczàcych ich lokalizacji, ochrony przed dzia∏aniem czynników atmosferycznych oraz ograniczenia dost´pu osobom niepowo∏anym.
\n
2.Zbiorniki gazu p∏ynnego nie mogà byç sytuowane w zag∏´bieniach terenu, w miejscach podmok∏ych oraz w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 5 m od rowów, studzienek lub wpustów kanalizacyjnych.
\n
Rozdzia∏ 8 Instalacja elektryczna
\n
§ 180Instalacja i urzàdzenia elektryczne, przy zachowaniu przepisów rozporzàdzenia, przepisów odr´bnych dotyczàcych dostarczania energii, ochrony
\n
przeciwpo˝arowej, ochrony Êrodowiska oraz bezpie- Dziennik Ustaw Nr 75 — 5238 — czeƒstwa i higieny pracy, a tak˝e wymagaƒ Polskich Norm odnoszàcych si´ do tych instalacji i urzàdzeƒ, powinny zapewniaç:
\n
1)dostarczanie energii elektrycznej o odpowiednich parametrach technicznych do odbiorników, stosownie do potrzeb u˝ytkowych,
\n
2)ochron´ przed pora˝eniem pràdem elektrycznym, przepi´ciami ∏àczeniowymi i atmosferycznymi, powstaniem po˝aru, wybuchem i innymi szkodami,
\n
3)ochron´ przed emisjà drgaƒ i ha∏asu powy˝ej dopuszczalnego poziomu oraz przed szkodliwym oddzia∏ywaniem pola elektromagnetycznego.
\n
§ 1811. Budynek, w którym zanik napi´cia w elektrycznej sieci zasilajàcej mo˝e spowodowaç zagro˝enie
\n
˝ycia lub zdrowia ludzi, powa˝ne zagro˝enie Êrodowiska, a tak˝e znaczne straty materialne, nale˝y zasilaç co najmniej z dwóch niezale˝nych, samoczynnie za∏àczajàcych si´ êróde∏ energii elektrycznej, oraz wyposa˝aç w samoczynnie za∏àczajàce si´ oÊwietlenie awaryjne (bezpieczeƒstwa i ewakuacyjne). W budynku wysokoÊciowym jednym ze êróde∏ zasilania powinien byç zespó∏ pràdotwórczy.
\n
2.OÊwietlenie bezpieczeƒstwa nale˝y stosowaç w pomieszczeniach, w których nawet krótkotrwa∏e wy∏àczenie oÊwietlenia podstawowego mo˝e spowodowaç nast´pstwa wymienione w ust. 1, przy czym czas dzia∏ania tego oÊwietlenia powinien byç dostosowany do warunków wyst´pujàcych w pomieszczeniu i wynosiç nie mniej ni˝ 1 godzin´.
\n
3.OÊwietlenie ewakuacyjne nale˝y stosowaç:
\n
1)w pomieszczeniach:
\n
a)widowni kin, teatrów i filharmonii oraz innych sal widowiskowych,
\n
b)audytoriów, sal konferencyjnych, lokali rozrywkowych oraz sal sportowych przeznaczonych dla ponad 200 osób,
\n
c)wystawowych w muzeach,
\n
d)o powierzchni ponad 1000 m2 w gara˝ach oÊwietlonych wy∏àcznie Êwiat∏em sztucznym,
\n
e)o powierzchni ponad 2000 m2 w budynkach u˝ytecznoÊci publicznej i zamieszkania zbiorowego,
\n
2)na drogach ewakuacyjnych:
\n
a)z pomieszczeƒ wymienionych w pkt 1,
\n
b)oÊwietlonych wy∏àcznie Êwiat∏em sztucznym,
\n
c)w szpitalach i innych budynkach przeznaczonych przede wszystkim do pobytu ludzi o ograniczonej zdolnoÊci poruszania si´,
\n
d)w wysokich i wysokoÊciowych budynkach u˝ytecznoÊci publicznej i zamieszkania zbiorowego.
\n
4.OÊwietlenie ewakuacyjne nie jest wymagane w pomieszczeniach, w których oÊwietlenie bezpieczeƒstwa spe∏nia warunek okreÊlony w ust. 5 dla oÊwietle- Poz. 690 nia ewakuacyjnego, a tak˝e wymagania Polskich Norm w tym zakresie.
\n
5.OÊwietlenie ewakuacyjne powinno dzia∏aç przez co najmniej 2 godziny od zaniku oÊwietlenia podstawowego.
\n
6.W pomieszczeniu, które jest u˝ytkowane przy zgaszonym oÊwietleniu podstawowym, nale˝y stosowaç oÊwietlenie przeszkodowe, zasilane napi´ciem bezpiecznym, s∏u˝àce uwidocznieniu przeszkód wynikajàcych z uk∏adu budynku, drogi komunikacyjnej lub sposobu jego u˝ytkowania, a tak˝e podÊwietlane znaki wskazujàce kierunki ewakuacji.
\n
7.OÊwietlenie bezpieczeƒstwa, ewakuacyjne i przeszkodowe oraz podÊwietlane znaki wskazujàce kierunki ewakuacji nale˝y wykonywaç zgodnie z Polskimi Normami dotyczàcymi wymagaƒ w tym zakresie.
\n
§ 182Pomieszczenie stacji transformatorowej mo˝e byç sytuowane w budynkach o innym przeznaczeniu, je˝eli sà spe∏nione warunki okreÊlone w § 96 oraz
\n
1)zostanie zachowana odleg∏oÊç pozioma i pionowa od pomieszczeƒ przeznaczonych na sta∏y pobyt ludzi co najmniej 2,8 m,
\n
2)Êciany i stropy b´dà stanowi∏y oddzielenia przeciwpo˝arowe oraz b´dà mia∏y zabezpieczenia przed przedostawaniem si´ cieczy i gazów.
\n
§ 1831. W instalacjach elektrycznych nale˝y stosowaç
\n
1)z∏àcza instalacji elektrycznej budynku, umo˝liwiajàce od∏àczenie od sieci zasilajàcej i usytuowane w miejscu dost´pnym dla dozoru i obs∏ugi oraz zabezpieczone przed uszkodzeniami, wp∏ywami atmosferycznymi, a tak˝e ingerencjà osób niepowo∏anych,
\n
2)oddzielny przewód ochronny i neutralny, w obwodach rozdzielczych i odbiorczych,
\n
3)urzàdzenia ochronne ró˝nicowopràdowe lub odpowiednie do rodzaju i przeznaczenia budynku bàdê jego cz´Êci, inne Êrodki ochrony przeciwpora˝eniowej,
\n
4)wy∏àczniki nadpràdowe w obwodach odbiorczych,
\n
5)zasad´ selektywnoÊci (wybiórczoÊci) zabezpieczeƒ,
\n
6)przeciwpo˝arowe wy∏àczniki pràdu,
\n
7)po∏àczenia wyrównawcze g∏ówne i miejscowe, ∏àczàce przewody ochronne z cz´Êciami przewodzàcymi innych instalacji i konstrukcji budynku,
\n
8)zasad´ prowadzenia tras przewodów elektrycznych w liniach prostych, równoleg∏ych do kraw´dzi Êcian i stropów,
\n
9)przewody elektryczne z ˝y∏ami wykonanymi wy∏àcznie z miedzi, je˝eli ich przekrój nie przekracza 10 mm2,
\n
10)urzàdzenia ochrony przeciwprzepi´ciowej.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5239 — 2. Przeciwpo˝arowy wy∏àcznik pràdu, odcinajàcy dop∏yw pràdu do wszystkich obwodów, z wyjàtkiem obwodów zasilajàcych instalacje i urzàdzenia, których funkcjonowanie jest niezb´dne podczas po˝aru, nale˝y stosowaç w strefach po˝arowych o kubaturze przekraczajàcej 1000 m3 lub zawierajàcych strefy zagro˝one wybuchem.
\n
3.Przeciwpo˝arowy wy∏àcznik pràdu powinien byç umieszczony w pobli˝u g∏ównego wejÊcia do obiektu lub z∏àcza i odpowiednio oznakowany.
\n
4.Odci´cie dop∏ywu pràdu przeciwpo˝arowym wy∏àcznikiem nie mo˝e powodowaç samoczynnego za∏àczenia drugiego êród∏a energii elektrycznej, w tym zespo∏u pràdotwórczego, z wyjàtkiem êród∏a zasilajàcego oÊwietlenie awaryjne, je˝eli wyst´puje ono w budynku.
\n
§ 1841. Jako uziomy instalacji elektrycznej nale˝y
\n
wykorzystywaç metalowe konstrukcje budynków, zbrojenia fundamentów oraz inne metalowe elementy umieszczone w niezbrojonych fundamentach stanowiàce sztuczny uziom fundamentowy.
\n
2.Dopuszcza si´ wykorzystywanie jako uziomy instalacji elektrycznej metalowych przewodów sieci wodociàgowej, pod warunkiem zachowania wymagaƒ Polskiej Normy dotyczàcej uziemieƒ i przewodów ochronnych oraz uzyskania zgody jednostki eksploatujàcej t´ sieç.
\n
3.Instalacja piorunochronna, o której mowa w § 53 ust. 2, powinna byç wykonana zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà ochrony odgromowej obiektów budowlanych.
\n
§ 185
\n
1.Instalacja odbiorcza w budynku i w samodzielnym lokalu powinna byç wyposa˝ona w urzàdzenia do pomiaru zu˝ycia energii elektrycznej, usytuowane w miejscu ∏atwo dost´pnym i zabezpieczone przed uszkodzeniami i ingerencjà osób niepowo∏anych.
\n
2.W budynku wielorodzinnym liczniki pomiaru zu˝ycia energii elektrycznej nale˝y umieszczaç poza lokalami mieszkalnymi, w zamykanych szafkach.
\n
§ 1861. Prowadzenie instalacji i rozmieszczenie
\n
urzàdzeƒ elektrycznych w budynku powinno zapewniaç bezkolizyjnoÊç z innymi instalacjami w zakresie odleg∏oÊci i ich wzajemnego usytuowania oraz uwzgl´dniaç warunki okreÊlone w § 164.
\n
2.G∏ówne, pionowe ciàgi instalacji elektrycznej w budynku wielorodzinnym, zamieszkania zbiorowego i u˝ytecznoÊci publicznej nale˝y prowadziç poza mieszkaniami i pomieszczeniami u˝ytkowymi, w wydzielonych kana∏ach lub szybach instalacyjnych, zgodnie z Polskimi Normami dotyczàcymi wymagaƒ w tym zakresie.
\n
§ 1871. Przewody i kable elektryczne nale˝y prowadziç w sposób umo˝liwiajàcy ich wymian´ bez potrzeby naruszania konstrukcji budynku
\n
Poz. 690 2. Dopuszcza si´ prowadzenie przewodów elektrycznych wtynkowych, pod warunkiem pokrycia ich warstwà tynku o gruboÊci co najmniej 5 mm.
\n
3.Przewody i kable wraz z zamocowaniami stosowane w systemach zasilania i sterowania urzàdzeniami s∏u˝àcymi ochronie przeciwpo˝arowej powinny zapewniaç ciàg∏oÊç dostawy energii elektrycznej w warunkach po˝aru przez wymagany czas dzia∏ania urzàdzenia przeciwpo˝arowego, jednak nie mniejszy ni˝ 90 minut.
\n
4.Dopuszcza si´ ograniczenie czasu zapewnienia ciàg∏oÊci dostawy energii elektrycznej do urzàdzeƒ s∏u˝àcych ochronie przeciwpo˝arowej, o której mowa w ust. 3, do 30 minut, dla przewodów i kabli znajdujàcych si´ w obr´bie przestrzeni chronionych sta∏ym urzàdzeniem gaÊniczym tryskaczowym oraz dla przewodów i kabli zasilajàcych i sterujàcych urzàdzeniami klap dymowych.
\n
§ 1881. Obwody odbiorcze instalacji elektrycznej
\n
w budynku wielorodzinnym nale˝y prowadziç w obr´bie ka˝dego mieszkania lub lokalu u˝ytkowego.
\n
2.W instalacji elektrycznej w mieszkaniu nale˝y stosowaç wyodr´bnione obwody: oÊwietlenia, gniazd wtyczkowych ogólnego przeznaczenia, gniazd wtyczkowych w ∏azience, gniazd wtyczkowych do urzàdzeƒ odbiorczych w kuchni oraz obwody do odbiorników wymagajàcych indywidualnego zabezpieczenia.
\n
§ 1891. Pomieszczenia w mieszkaniu nale˝y wyposa˝aç w wypusty oÊwietleniowe oraz w niezb´dnà liczb´ odpowiednio rozmieszczonych gniazd wtyczkowych
\n
2.Instalacja oÊwietleniowa w pokojach powinna umo˝liwiaç za∏àczanie êróde∏ Êwiat∏a za pomocà ∏àczników wieloobwodowych.
\n
§ 190W budynku wielorodzinnym oÊwietlenie
\n
i odbiorniki w pomieszczeniach komunikacji ogólnej oraz technicznych i gospodarczych powinny byç zasilane z tablic administracyjnych.
\n
§ 191
\n
Mieszkania w budynku wielorodzinnym i odr´bne mieszkania w budynku zamieszkania zbiorowego nale˝y wyposa˝yç w instalacj´ wejÊciowej sygnalizacji dzwonkowej, a w razie przeznaczenia ich dla osób niepe∏nosprawnych — równie˝ w odpowiednià sygnalizacj´ alarmowo-przyzywowà.
\n
§ 192
\n
1.W budynku wymagajàcym, zgodnie z § 56, przystosowania do wyposa˝enia w instalacje telekomunikacyjne, w tym radiowo-telewizyjne, g∏ówne ciàgi tych instalacji powinny byç prowadzone poza lokalami mieszkalnymi oraz pomieszczeniami u˝ytkowymi, których sposób u˝ytkowania mo˝e spowodowaç przerwy lub zak∏ócenia przekazywanego sygna∏u.
\n
2.Miejsce lub pomieszczenie przeznaczone na urzàdzenia techniczne, zwiàzane z instalacjà telekomunikacyjnà, w tym radiowo-telewizyjnà, powinno byç ∏atwo dost´pne dla obs∏ugi technicznej i zabezpieczone przed ingerencjà osób nieuprawnionych.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5240 — Poz. 690 Urzàdzenia dêwigowe
\n
§ 1971. Zespo∏y nap´dowe dêwigu powinny byç
\n
zamocowane w sposób uniemo˝liwiajàcy przenoszenie si´ drgaƒ na konstrukcj´ budynku.
\n
§ 1931. W budynkach, o których mowa w § 54
\n
ust. 1 i 2, liczb´ i parametry techniczno-u˝ytkowe dêwigów nale˝y ustalaç z uwzgl´dnieniem przeznaczenia budynku, jego wysokoÊci oraz liczby i rodzaju u˝ytkowników.
\n
2.Sytuowanie maszynowni dêwigów obok pokojów mieszkalnych jest zabronione. Nie dotyczy to kondygnacji nadbudowanej lub powsta∏ej w wyniku adaptacji strychu na cele mieszkalne, z zachowaniem warunków okreÊlonych w § 96.
\n
2.Co najmniej jeden z dêwigów s∏u˝àcych komunikacji ogólnej w budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, a tak˝e w ka˝dej wydzielonej w pionie, odr´bnej cz´Êci (segmencie) takiego budynku, powinien byç przystosowany do przewozu mebli, chorych na noszach i osób niepe∏nosprawnych.
\n
3.Maszynownia dêwigów powinna byç wyposa˝ona w urzàdzenia umo˝liwiajàce podnoszenie elementów instalacji dêwigowych.
\n
Rozdzia∏ 9 3. W Êródmiejskiej zabudowie uzupe∏niajàcej w Êredniowysokim budynku mieszkalnym wielorodzinnym, majàcym nie wi´cej ni˝ 3 mieszkania dost´pne z klatki schodowej na kondygnacji, dopuszcza si´ instalowanie dêwigu niespe∏niajàcego wymagaƒ, okreÊlonych w ust. 2, poza przystosowaniem do potrzeb osób niepe∏nosprawnych.
\n
4.Dêwigi przeznaczone dla ekip ratowniczych powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w § 253 oraz w przepisach odr´bnych dotyczàcych ochrony przeciwpo˝arowej.
\n
§ 194
\n
1.Dost´p do dêwigu powinien byç zapewniony z ka˝dej kondygnacji u˝ytkowej. Nie dotyczy to kondygnacji nadbudowanej lub powsta∏ej w wyniku adaptacji strychu na cele mieszkalne lub inne cele u˝ytkowe 2. Ró˝nica poziomów pod∏ogi kabiny dêwigu, zatrzymujàcego si´ na kondygnacji u˝ytkowej, i posadzki tej kondygnacji przy wyjÊciu z dêwigu, nie powinna byç wi´ksza ni˝ 20 mm.
\n
§ 195Odleg∏oÊç pomi´dzy zamkni´tymi drzwiami
\n
przystankowymi dêwigu a przeciwleg∏à Êcianà lub innà przegrodà powinna wynosiç co najmniej:
\n
1)dla dêwigów osobowych — 1,6 m,
\n
§ 1981. Szyby i maszynownie dêwigów mogà byç
\n
umieszczane poza obr´bem budynków, pod warunkiem zapewnienia w nich minimalnej temperatury +5°C.
\n
2.Szyby dêwigu powinny byç wykonane z materia∏ów niepylàcych lub byç zabezpieczone pow∏okà niepylàcà.
\n
§ 199Prowadzenie bezpoÊrednio pod szybami
\n
dêwigowymi dróg komunikacyjnych oraz sytuowanie pomieszczeƒ przeznaczonych na pobyt ludzi jest zabronione. Nie dotyczy to przypadków, gdy strop pod szybem dêwigu wytrzymuje obcià˝enie zmienne co najmniej 5000 N/m2, a pod trasà jazdy przeciwwagi znajduje si´ filar oparty na sta∏ym pod∏o˝u lub gdy przeciwwaga wyposa˝ona jest w chwytacze.
\n
§ 200W szpitalach i budynkach opieki spo∏ecznej
\n
ka˝dy dêwig powinien byç umieszczony w odr´bnym szybie. W innych budynkach w jednym szybie mo˝na umieszczaç nie wi´cej ni˝ 3 dêwigi.
\n
§ 201W szybach dêwigowych mo˝na umieszczaç
\n
wy∏àcznie urzàdzenia i przewody zwiàzane z pracà i konserwacjà dêwigu.
\n
§ 202Szczegó∏owe wymagania, jakim powinny
\n
odpowiadaç pomieszczenia maszynowni, linowni oraz szyby dêwigów, w tym nadszybia i podszybia, okreÊlajà przepisy o dozorze technicznym.
\n
2)dla dêwigów towarowych ma∏ych — 1,8 m,
\n
3)dla dêwigów szpitalnych i towarowych — 3 m.
\n
§ 1961. Szyby dêwigów z nap´dem elektrycznym
\n
w budynku mieszkalnym wielorodzinnym i zamieszkania zbiorowego powinny byç oddylatowane od Êcian i stropów budynku.
\n
2.W budynkach, o których mowa w ust. 1, dopuszcza si´ instalowanie dêwigów z nap´dem elektrycznym bez wykonywania dylatacji szybów dêwigowych, pod warunkiem ich oddzielenia od pomieszczeƒ mieszkalnych pomieszczeniami nieprzeznaczonymi na sta∏y pobyt ludzi.
\n
3.Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy dêwigów z nap´dem hydraulicznym, dêwigów towarowych ma∏ych, dêwigów z maszynownià dolnà lub bocznà oraz dêwigów z wciàgarkami bezreduktorowymi, z zastrze˝eniem § 96 ust. 1.
\n
DZIA¸ V Bezpieczeƒstwo konstrukcji
\n
§ 203Budynki i urzàdzenia z nimi zwiàzane powinny byç projektowane i wykonywane w taki sposób, aby
\n
obcià˝enia mogàce na nie dzia∏aç w trakcie budowy i u˝ytkowania nie prowadzi∏y do:
\n
1)zniszczenia ca∏oÊci lub cz´Êci budynku,
\n
2)przemieszczeƒ i odkszta∏ceƒ o niedopuszczalnej wielkoÊci,
\n
3)uszkodzenia cz´Êci budynków, po∏àczeƒ lub zainstalowanego wyposa˝enia w wyniku znacznych przemieszczeƒ elementów konstrukcji,
\n
4)zniszczenia na skutek wypadku, w stopniu nieproporcjonalnym do jego przyczyny.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5241 — Poz. 690
\n
§ 2041. Konstrukcja budynku powinna spe∏niaç
\n
warunki zapewniajàce nieprzekroczenie stanów granicznych noÊnoÊci oraz stanów granicznych przydatnoÊci do u˝ytkowania w ˝adnym z jego elementów i w ca∏ej konstrukcji.
\n
2.Rozbudowa, nadbudowa, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku powinny byç poprzedzone ekspertyzà technicznà stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzgl´dnieniem stanu pod∏o˝a gruntowego.
\n
2.Stany graniczne noÊnoÊci uwa˝a si´ za przekroczone, je˝eli konstrukcja powoduje zagro˝enie bezpieczeƒstwa ludzi znajdujàcych si´ w budynku oraz w jego pobli˝u, a tak˝e zniszczenie wyposa˝enia lub przechowywanego mienia.
\n
DZIA¸ VI 3. Stany graniczne przydatnoÊci do u˝ytkowania uwa˝a si´ za przekroczone, je˝eli wymagania u˝ytkowe dotyczàce konstrukcji nie sà dotrzymywane. Oznacza to, ˝e w konstrukcji budynku nie mogà wystàpiç:
\n
1)lokalne uszkodzenia, w tym równie˝ rysy, które mogà ujemnie wp∏ywaç na przydatnoÊç u˝ytkowà, trwa∏oÊç i wyglàd konstrukcji, jej cz´Êci, a tak˝e przyleg∏ych do niej niekonstrukcyjnych cz´Êci budynku,
\n
2)odkszta∏cenia lub przemieszczenia ujemnie wp∏ywajàce na wyglàd konstrukcji i jej przydatnoÊç u˝ytkowà, w∏àczajàc w to równie˝ funkcjonowanie maszyn i urzàdzeƒ, oraz uszkodzenia cz´Êci niekonstrukcyjnych budynku i elementów wykoƒczenia,
\n
3)drgania dokuczliwe dla ludzi lub powodujàce uszkodzenia budynku, jego wyposa˝enia oraz przechowywanych przedmiotów, a tak˝e ograniczajàce jego u˝ytkowanie zgodnie z przeznaczeniem.
\n
4.Warunki bezpieczeƒstwa konstrukcji, o których mowa w ust. 1, uznaje si´ za spe∏nione, je˝eli konstrukcja ta odpowiada Polskim Normom dotyczàcym projektowania i obliczania konstrukcji.
\n
5.Wzniesienie budynku w bezpoÊrednim sàsiedztwie obiektu budowlanego nie mo˝e powodowaç zagro˝eƒ dla bezpieczeƒstwa u˝ytkowników tego obiektu lub obni˝enia jego przydatnoÊci do u˝ytkowania.
\n
6.W zakresie stanów granicznych przydatnoÊci do u˝ytkowania budynków projektowanych na terenach podlegajàcych wp∏ywom eksploatacji górniczej, wymaganie okreÊlone w ust. 4 nie dotyczy tych odkszta∏ceƒ, uszkodzeƒ oraz drgaƒ konstrukcji, które wynikajà z oddzia∏ywaƒ powodowanych eksploatacjà górniczà.
\n
§ 205Na terenach podlegajàcych wp∏ywom eksploatacji górniczej powinny byç stosowane zabezpieczenia konstrukcji budynków, odpowiednie do stanu
\n
zagro˝enia, wynikajàcego z prognozowanych oddzia∏ywaƒ powodowanych eksploatacjà górniczà, przez które rozumie si´ wymuszone przemieszczenia i odkszta∏cenia oraz drgania pod∏o˝a.
\n
§ 2061. W przypadku, o którym mowa w § 204
\n
ust. 5, budowa powinna byç poprzedzona ekspertyzà technicznà stanu obiektu istniejàcego, stwierdzajàcego jego stan bezpieczeƒstwa i przydatnoÊci do u˝ytkowania, uwzgl´dniajàcà oddzia∏ywania wywo∏ane wzniesieniem nowego budynku.
\n
Bezpieczeƒstwo po˝arowe Rozdzia∏ 1 Zasady ogólne
\n
§ 2071. Budynek i urzàdzenia z nim zwiàzane powinny byç zaprojektowane i wykonane w sposób zapewniajàcy w razie po˝aru
\n
1)noÊnoÊç konstrukcji przez czas wynikajàcy z rozporzàdzenia,
\n
2)ograniczenie rozprzestrzeniania si´ ognia i dymu w budynku,
\n
3)ograniczenie rozprzestrzeniania si´ po˝aru na sàsiednie budynki,
\n
4)mo˝liwoÊç ewakuacji ludzi, a tak˝e uwzgl´dniajàcy bezpieczeƒstwo ekip ratowniczych.
\n
2.Przepisy rozporzàdzenia dotyczàce bezpieczeƒstwa po˝arowego, a tak˝e oÊwietlenia awaryjnego, o którym mowa w § 181, stosuje si´, z uwzgl´dnieniem § 2 ust. 2, równie˝ do u˝ytkowanych budynków istniejàcych, je˝eli zagra˝ajà one ˝yciu ludzi.
\n
§ 2081. Przepisy niniejszego dzia∏u okreÊlajà wymagania dotyczàce bezpieczeƒstwa po˝arowego budynków lub ich cz´Êci, wynikajàce z ich przeznaczenia
\n
i sposobu u˝ytkowania, wysokoÊci lub liczby kondygnacji, a tak˝e po∏o˝enia w stosunku do poziomu terenu oraz do innych obiektów budowlanych.
\n
2.Stosowanie przepisów rozporzàdzenia wymaga uwzgl´dnienia:
\n
1)przepisów odr´bnych dotyczàcych ochrony przeciwpo˝arowej, okreÊlajàcych w szczególnoÊci:
\n
a)zasady oceny zagro˝enia wybuchem i wyznaczania stref zagro˝enia wybuchem,
\n
b)warunki wyposa˝ania budynków lub ich cz´Êci w instalacje sygnalizacyjno-alarmowe i sta∏e urzàdzenia gaÊnicze,
\n
c)zasady przeciwpo˝arowego zaopatrzenia wodnego,
\n
d)wymagania dotyczàce dróg po˝arowych,
\n
2)wymagaƒ Polskich Norm dotyczàcych w szczególnoÊci zasad ustalania:
\n
a)g´stoÊci obcià˝enia ogniowego pomieszczeƒ i stref po˝arowych, Dziennik Ustaw Nr 75 — 5242 —
\n
b)klas odpornoÊci ogniowej elementów budynku,
\n
c)stopnia rozprzestrzeniania ognia przez elementy budynku,
\n
d)niepalnoÊci materia∏ów budowlanych,
\n
e)stopnia palnoÊci materia∏ów budowlanych,
\n
f)dymotwórczoÊci materia∏ów budowlanych,
\n
g)toksycznoÊci produktów rozk∏adu spalania materia∏ów.
\n
§ 209
\n
1.Budynki oraz cz´Êci budynków, stanowiàce odr´bne strefy po˝arowe w rozumieniu § 226, z uwagi na przeznaczenie i sposób u˝ytkowania, dzieli si´ na:
\n
1)mieszkalne, zamieszkania zbiorowego i u˝ytecznoÊci publicznej charakteryzowane kategorià zagro˝enia ludzi, okreÊlane dalej jako ZL,
\n
2)produkcyjne i magazynowe, okreÊlane dalej jako PM,
\n
3)inwentarskie (s∏u˝àce do hodowli inwentarza), okreÊlane dalej jako IN.
\n
2.Budynki oraz cz´Êci budynków, stanowiàce odr´bne strefy po˝arowe, okreÊlane jako ZL, zalicza si´ do jednej lub do wi´cej ni˝ jedna spoÊród nast´pujàcych kategorii zagro˝enia ludzi:
\n
1)ZL I — zawierajàce pomieszczenia przeznaczone do jednoczesnego przebywania ponad 50 osób nieb´dàcych ich sta∏ymi u˝ytkownikami, a nieprzeznaczone przede wszystkim do u˝ytku ludzi o ograniczonej zdolnoÊci poruszania si´,
\n
2)ZL II — przeznaczone przede wszystkim do u˝ytku ludzi o ograniczonej zdolnoÊci poruszania si´, takie jak szpitale, ˝∏obki, przedszkola, domy dla osób starszych,
\n
3)ZL III — u˝ytecznoÊci publicznej, niezakwalifikowane do ZL I i ZL II,
\n
4)ZL IV — mieszkalne,
\n
5)ZL V — zamieszkania zbiorowego, niezakwalifikowane do ZL I i ZL II.
\n
3.Wymagania dotyczàce bezpieczeƒstwa po˝arowego budynków oraz cz´Êci budynków stanowiàcych Poz. 690 odr´bne strefy po˝arowe, okreÊlanych jako PM, odnoszà si´ równie˝ do gara˝y, hydroforni, kot∏owni, w´z∏ów ciep∏owniczych, rozdzielni elektrycznych, stacji transformatorowych, central telefonicznych oraz innych o podobnym przeznaczeniu.
\n
4.Wymagania dotyczàce bezpieczeƒstwa po˝arowego budynków oraz cz´Êci budynków stanowiàcych odr´bne strefy po˝arowe, okreÊlanych jako IN, odnoszà si´ równie˝ do takich budynków w zabudowie zagrodowej o kubaturze brutto nieprzekraczajàcej 1500 m3, jak stodo∏y, budynki do przechowywania p∏odów rolnych i budynki gospodarcze.
\n
5.Strefy po˝arowe zaliczone, z uwagi na przeznaczenie i sposób u˝ytkowania, do wi´cej ni˝ jednej kategorii zagro˝enia ludzi, powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone dla ka˝dej z tych kategorii.
\n
§ 210Cz´Êci budynku wydzielone Êcianami oddzielenia przeciwpo˝arowego w pionie — od fundamentu
\n
do przekrycia dachu — mogà byç traktowane jako odr´bne budynki.
\n
§ 2111. Przepisów § 242 ust. 1, § 243 ust. 1, § 245
\n
pkt 2 oraz § 256 ust. 3, w zakresie kategorii ZL V, nie stosuje si´ do budynków i pomieszczeƒ przeznaczonych do zakwaterowania osób osadzonych.
\n
2.Przepisów § 236 ust. 4 oraz § 239 ust. 2 pkt 3 i 4 nie stosuje si´ do budynków zlokalizowanych na terenie zak∏adów karnych i aresztów Êledczych.
\n
3.Przepisów § 239 ust. 2 pkt 3 i 4 nie stosuje si´ do zak∏adów poprawczych i schronisk dla nieletnich.
\n
Rozdzia∏ 2 OdpornoÊç po˝arowa budynków
\n
§ 2121. Ustanawia si´ pi´ç klas odpornoÊci po˝arowej budynków lub ich cz´Êci, podanych w kolejnoÊci
\n
od najwy˝szej do najni˝szej i oznaczonych literami: „A”, „B”, „C”, „D” i „E”, a scharakteryzowanych w § 216.
\n
2.Wymaganà klas´ odpornoÊci po˝arowej dla budynku, zaliczonego do jednej kategorii ZL, okreÊla poni˝sza tabela:
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5243 — Poz. 690 3. Dopuszcza si´ obni˝enie wymaganej klasy odpornoÊci po˝arowej w niektórych budynkach niskich (N) do poziomu, który okreÊla poni˝sza tabela:
\n
4.Wymaganà klas´ odpornoÊci po˝arowej dla budynku PM okreÊla poni˝sza tabela:
\n
5.Je˝eli cz´Êç podziemna budynku jest zaliczona do ZL, klas´ odpornoÊci po˝arowej budynku ustala si´, przyjmujàc jako liczb´ jego kondygnacji lub jego wysokoÊç odpowiednio: sum´ kondygnacji lub wysokoÊci cz´Êci podziemnej i nadziemnej, przy czym do tego ustalenia nie bierze si´ pod uwag´ tych cz´Êci podziemnych budynku, które sà oddzielone elementami oddzielenia przeciwpo˝arowego o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej R E I 120, zgodnie z oznaczeniem pod tabelà w § 216 ust. 1, i majà bezpoÊrednie wyjÊcia na zewnàtrz.
\n
6.W budynku wielokondygnacyjnym, którego kondygnacje sà zaliczone do ró˝nych kategorii ZL lub PM, klasy odpornoÊci po˝arowej okreÊla si´ dla poszczególnych kondygnacji odr´bnie, zgodnie z zasadami okreÊlonymi w ust. 2—4.
\n
7.Klasa odpornoÊci po˝arowej cz´Êci budynku nie powinna byç ni˝sza od klasy odpornoÊci po˝arowej cz´Êci budynku po∏o˝onej nad nià, przy czym dla cz´Êci podziemnej nie powinna byç ona ni˝sza ni˝ „C”.
\n
8.Je˝eli w budynku znajdujà si´ pomieszczenia produkcyjne, magazynowe lub techniczne, niepowiàzane funkcjonalnie z cz´Êcià budynku zaliczonà do ZL, pomieszczenia te powinny stanowiç odr´bnà stref´ po˝arowà, dla której oddzielnie ustala si´ klas´ odpornoÊci po˝arowej, zgodnie z zasadami okreÊlonymi w ust. 4, z zastrze˝eniem § 220.
\n
9.Pomieszczenia, w których sà umieszczone przeciwpo˝arowe zbiorniki wody lub innych Êrodków gaÊniczych, pompy wodne instalacji przeciwpo˝arowych, maszynownie wentylacji do celów przeciwpo˝arowych oraz rozdzielnie elektryczne, zasilajàce, niezb´dne podczas po˝aru, instalacje i urzàdzenia, powinny stanowiç odr´bnà stref´ po˝arowà.
\n
§ 213Wymagania dotyczàce klasy odpornoÊci po˝arowej budynków okreÊlone w § 212 nie dotyczà budynków
\n
1)do trzech kondygnacji nadziemnych w∏àcznie:
\n
a)mieszkalnych: jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej, Dziennik Ustaw Nr 75 — 5244 —
\n
b)mieszkalnych i administracyjnych w gospodarstwach leÊnych,
\n
2)wolno stojàcych do dwóch kondygnacji nadziemnych w∏àcznie:
\n
a)o kubaturze brutto do 1500 m3 przeznaczonych do celów turystyki i wypoczynku,
\n
b)gospodarczych w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej oraz w gospodarstwach leÊnych,
\n
c)o kubaturze brutto do 1000 m3 przeznaczonych do wykonywania zawodu lub dzia∏alnoÊci us∏ugowej i handlowej, tak˝e z cz´Êcià mieszkalnà,
\n
3)wolno stojàcych gara˝y o liczbie stanowisk postojowych nie wi´kszej ni˝ 2.
\n
§ 214W budynkach wyposa˝onych w sta∏e urzàdzenia gaÊnicze wodne, z wyjàtkiem budynków ZL II
\n
oraz wielokondygnacyjnych budynków wysokich (W) i wysokoÊciowych (WW), dopuszcza si´:
\n
1)obni˝enie klasy odpornoÊci po˝arowej budynku o jednà w stosunku do wynikajàcej z § 212, Poz. 690
\n
2)przyj´cie klasy „E” odpornoÊci po˝arowej dla budynku jednokondygnacyjnego.
\n
§ 2151. Dopuszcza si´ przyj´cie klasy „E” odpornoÊci po˝arowej dla jednokondygnacyjnego budynku
\n
PM o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego przekraczajàcej 500 MJ/m2, pod warunkiem zastosowania:
\n
1)wszystkich elementów budynku nierozprzestrzeniajàcych ognia,
\n
2)samoczynnych urzàdzeƒ oddymiajàcych w strefach po˝arowych o powierzchni przekraczajàcej 1000 m2.
\n
2.Obni˝enie klasy odpornoÊci po˝arowej budynku, w przypadkach wymienionych w ust. 1 oraz w § 214, nie zwalnia z zachowania wymaganej pierwotnie klasy odpornoÊci ogniowej elementów oddzielenia przeciwpo˝arowego, okreÊlonej w § 232.
\n
§ 2161. Elementy budynku, odpowiednio do jego
\n
klasy odpornoÊci po˝arowej, powinny w zakresie klasy odpornoÊci ogniowej spe∏niaç, z zastrze˝eniem § 237 ust. 9, co najmniej wymagania okreÊlone w poni˝szej tabeli:
\n
Oznaczenia w tabeli:
\n
R — noÊnoÊç ogniowa (w minutach), okreÊlona zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà zasad ustalania klas odpornoÊci ogniowej elementów budynku, E — szczelnoÊç ogniowa (w minutach), okreÊlona jw., I — izolacyjnoÊç ogniowa (w minutach), okreÊlona jw., (-) — nie stawia si´ wymagaƒ.
\n
1)Je˝eli przegroda jest cz´Êcià g∏ównej konstrukcji noÊnej, powinna spe∏niaç tak˝e kryteria noÊnoÊci ogniowej (R) odpowiednio do wymagaƒ zawartych w kol. 2 i 3 dla danej klasy odpornoÊci po˝arowej budynku.
\n
2)Klasa odpornoÊci ogniowej dotyczy pasa mi´dzykondygnacyjnego wraz z po∏àczeniem ze stropem.
\n
3)Wymagania nie dotyczà naÊwietli dachowych, Êwietlików, lukarn i okien po∏aciowych (z zastrze˝eniem § 218), jeÊli otwory w po∏aci dachowej nie zajmujà wi´cej ni˝ 20% jej powierzchni.
\n
4)Dla Êcian komór zsypu wymaga si´ E I 60, a dla drzwi komór zsypu — E I 30.
\n
2.Elementy budynku, o których mowa w ust. 1, powinny byç nierozprzestrzeniajàce ognia, przy czym dopuszcza si´ zastosowanie s∏abo rozprzestrzeniajàcych ogieƒ:
\n
1)elementów budynku o jednej kondygnacji nadziemnej:
\n
a)ZL IV, Dziennik Ustaw Nr 75 — 5245 — Poz. 690
\n
b)PM o maksymalnej g´stoÊci obcià˝enia ogniowego strefy po˝arowej do 500 MJ/m2, czych, szeregowych lub atrialnych, powinna wynosiç co najmniej — R E I 60.
\n
2)Êcian wewn´trznych i zewn´trznych oraz elementów konstrukcji dachu i jego przekrycia w budynku PM niskim o maksymalnej g´stoÊci obcià˝enia ogniowego strefy po˝arowej do 1000 MJ/m2, 3. W mieszkaniach oraz w samodzielnych pomieszczeniach mieszkalnych dopuszcza si´ wykonywanie Êcian wewn´trznych nierozprzestrzeniajàcych ognia, bez wymaganej w § 216 ust. 1 w kolumnie 6 tabeli klasy odpornoÊci ogniowej.
\n
3)Êcian zewn´trznych w budynku niskim ZL IV.
\n
3.W Êcianach zewn´trznych budynku ZL II dopuszcza si´, z zastrze˝eniem ust. 6, zastosowanie izolacji cieplnej palnej, je˝eli os∏aniajàca jà od wewnàtrz ok∏adzina jest niepalna i ma klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej:
\n
1)w budynku klasy odpornoÊci po˝arowej „B” — E I 60,
\n
2)w budynku klasy odpornoÊci po˝arowej „C” i „D” — E I 30.
\n
4.Dopuszcza si´ stosowanie klap dymowych z materia∏ów ∏atwo zapalnych w dachach i stropodachach.
\n
§ 2181. Elementy konstrukcji i przekrycie dachu
\n
budynku ni˝szego, usytuowanego bli˝ej ni˝ 8 m lub przyleg∏ego do Êciany z otworami budynku wy˝szego, z wyjàtkiem przypadków wymienionych w § 273 ust. 1, powinny byç w pasie o szerokoÊci 8 m od tej Êciany nierozprzestrzeniajàce ognia i mieç klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej R 30 dla elementów konstrukcji dachu i E 30 dla przekrycia dachu.
\n
2.Warunki okreÊlone w ust. 1 nie majà zastosowania, je˝eli najbli˝ej po∏o˝ony otwór w Êcianie budynku wy˝szego znajduje si´ w odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 10 m od dachu budynku ni˝szego, a g´stoÊç obcià˝enia ogniowego w budynku ni˝szym nie przekracza 2000 MJ/m2.
\n
5.Strop tworzàcy w pomieszczeniu dodatkowy poziom — antresol´ — przeznaczonà do u˝ytku dla wi´cej ni˝ 10 osób, a tak˝e jej konstrukcja noÊna, powinny odpowiadaç wymaganiom wynikajàcym z klasy odpornoÊci po˝arowej budynku, lecz nie mniejszym ni˝ dla klasy „D”, z zastrze˝eniem § 214.
\n
3.Postanowienia ust. 1 i 2 odnoszà si´ równie˝ do cz´Êci ni˝szej budynku, je˝eli cz´Êç ta stanowi odr´bnà stref´ po˝arowà.
\n
6.W budynku, na wysokoÊci powy˝ej 25 m od poziomu terenu, ok∏adzina elewacyjna i jej zamocowanie mechaniczne, a tak˝e izolacja cieplna Êciany zewn´trznej, powinny byç wykonane z materia∏ów niepalnych.
\n
4.Dopuszcza si´ sytuowanie wylotów kana∏ów wentylacyjnych i spalinowych od urzàdzeƒ gazowych oraz rur wentylujàcych piony kanalizacyjne w cz´Êci po∏aci dachu lub stropodachu budynku ni˝szego, o której mowa w ust. 1.
\n
7.Dopuszcza si´ ocieplenie Êciany zewn´trznej budynku mieszkalnego, wzniesionego przed dniem 1 kwietnia 1995 r., o wysokoÊci do 11 kondygnacji w∏àcznie, z u˝yciem samogasnàcego polistyrenu spienionego, w sposób zapewniajàcy nierozprzestrzenianie ognia.
\n
§ 2171. W budynkach ZL IV i ZL V klasa odpornoÊci ogniowej przegród wewn´trznych oddzielajàcych
\n
mieszkania lub samodzielne pomieszczenia mieszkalne od dróg komunikacji ogólnej oraz od innych mieszkaƒ i samodzielnych pomieszczeƒ mieszkalnych, z zastrze˝eniem § 216 ust. 1, powinna wynosiç co najmniej:
\n
1)dla Êcian w budynku:
\n
a)niskim i Êredniowysokim — E I 30,
\n
b)wysokim i wysokoÊciowym — E I 60,
\n
2)dla stropów w budynku zawierajàcym 2 mieszkania — R E I 30.
\n
2.Klasa odpornoÊci ogniowej Êciany oddzielajàcej segmenty jednorodzinnych budynków ZL IV: bliênia-
\n
§ 2191. Przekrycie budynku majàce powierzchni´
\n
wi´kszà ni˝ 1000 m2 powinno byç nierozprzestrzeniajàce ognia, a jego cz´Êç noÊna wykonana z materia∏ów niepalnych. W przypadku, gdy wewnàtrz lub na cz´Êci noÊnej jest umieszczona palna izolacja cieplna, klasa odpornoÊci ogniowej tej cz´Êci powinna byç nie ni˝sza ni˝ E 15.
\n
2.W budynkach ZL III, ZL IV i ZL V poddasze u˝ytkowe przeznaczone na cele mieszkalne lub biurowe powinno byç oddzielone od palnej konstrukcji i palnego przekrycia dachu przegrodami o klasie odpornoÊci ogniowej:
\n
1)w budynku niskim — E I 30,
\n
2)w budynku Êredniowysokim i wysokim — E I 60.
\n
§ 2201. Âciany wewn´trzne i stropy wydzielajàce
\n
kot∏ownie, sk∏ady paliwa sta∏ego, ˝u˝lownie i magazyny oleju opa∏owego, a tak˝e zamkni´cia otworów w tych elementach, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej nie mniejszà ni˝ okreÊlona w tabeli:
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5246 — 2. Dla pomieszczeƒ, o których mowa w ust. 1, klas´ odpornoÊci ogniowej Êcian zewn´trznych nale˝y przyjmowaç zgodnie z § 216.
\n
3.Nie stawia si´ wymagaƒ w zakresie klasy odpornoÊci ogniowej dla przegród zewn´trznych kot∏owni z kot∏ami na paliwo gazowe, zlokalizowanej ponad dachem budynku, przy zachowaniu warunku, i˝ przegrody te powinny byç wykonane z materia∏ów niepalnych.
\n
§ 221
\n
1.Nad pomieszczeniem zagro˝onym wybuchem nale˝y stosowaç lekki dach, wykonany z materia∏ów co najmniej trudno zapalnych, o masie nieprzekraczajàcej 75 kg/m2 rzutu, liczàc bez elementów konstrukcji noÊnej dachu, takich jak podciàgi, wiàzary i belki 2. Przepis ust. 1 nie dotyczy pomieszczenia, w którym ∏àczna powierzchnia urzàdzeƒ odcià˝ajàcych (przeciwwybuchowych), jak przepony, klapy oraz otwory oszklone szk∏em zwyk∏ym, jest wi´ksza ni˝ 0,065 m2/m3 kubatury pomieszczenia.
\n
3.Âciany oddzielajàce pomieszczenie zagro˝one wybuchem od innych pomieszczeƒ powinny byç odporne na parcie o wartoÊci 15 kN/m2 (15 kPa).
\n
§ 2221. Pomieszczenie zagro˝one wybuchem nale˝y sytuowaç na najwy˝szej kondygnacji budynku
\n
Wymaganie to nie dotyczy budynków na terenach zamkni´tych.
\n
2.Dopuszcza si´ inne usytuowanie pomieszczeƒ, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem zastosowania odpowiednich instalacji i urzàdzeƒ przeciwwybu- Poz. 690 chowych, uzgodnionych z w∏aÊciwym komendantem wojewódzkim Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej.
\n
§ 2231. W Êcianach zewn´trznych budynku wielokondygnacyjnego, z zastrze˝eniem § 224, powinny byç
\n
pasy mi´dzykondygnacyjne o wysokoÊci co najmniej 0,8 m.
\n
2.Za równorz´dne rozwiàzania uznaje si´ oddzielenia poziome w formie daszków, gzymsów i balkonów o wysi´gu co najmniej 0,5 m lub te˝ inne oddzielenia poziome i pionowe o sumie wysi´gu i wymiaru pionowego co najmniej 0,8 m.
\n
3.Elementy poziome, wymienione w ust. 2, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej wymaganà w stosunku do Êcian zewn´trznych budynku i byç wykonane z materia∏ów niepalnych.
\n
4.Warunki okreÊlone w ust. 1 i 2 nie dotyczà Êcian holu i dróg komunikacji ogólnej.
\n
§ 2241. W Êcianach zewn´trznych budynku wielokondygnacyjnego nad strefà po˝arowà PM, o g´stoÊci
\n
obcià˝enia ogniowego powy˝ej 1000 MJ/m2, wysokoÊç pasa mi´dzykondygnacyjnego powinna wynosiç co najmniej 1,2 m.
\n
2.Za równorz´dne rozwiàzanie uznaje si´ oddzielenie poziome w formie daszków, gzymsów i balkonów o wysi´gu co najmniej 0,8 m lub te˝ inne oddzielenie poziome i pionowe o sumie wymiaru pionowego i wysi´gu co najmniej 1,2 m, z zachowaniem warunków okreÊlonych w § 223 ust. 3.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5247 —
\n
§ 225Elementy ok∏adzin elewacyjnych powinny
\n
byç mocowane do konstrukcji budynku w sposób uniemo˝liwiajàcy ich odpadanie w przypadku po˝aru w czasie krótszym ni˝ wynikajàcy z wymaganej klasy odpornoÊci ogniowej dla Êciany zewn´trznej, okreÊlonej w § 216 ust. 1, odpowiednio do klasy odpornoÊci po˝arowej budynku, w którym sà one zamocowane.
\n
Poz. 690 mi wolnego terenu o szerokoÊci nie mniejszej ni˝ dopuszczalne odleg∏oÊci od innych budynków, okreÊlone w § 271 ust. 1—7.
\n
2.Cz´Êcià budynku, o której mowa w ust. 1, jest tak˝e jego kondygnacja, je˝eli klatki schodowe i szyby dêwigowe w tym budynku spe∏niajà co najmniej wymagania okreÊlone w § 256 ust. 2 dla klatek schodowych.
\n
Rozdzia∏ 3 Strefy po˝arowe i oddzielenia przeciwpo˝arowe
\n
§ 2261. Stref´ po˝arowà stanowi budynek albo jego cz´Êç oddzielona od innych budynków lub innych
\n
cz´Êci budynku elementami oddzielenia przeciwpo˝arowego, o których mowa w § 232 ust. 4, bàdê te˝ pasa- 2. Dopuszczalna powierzchnia strefy po˝arowej ZL, obejmujàcej podziemnà cz´Êç budynku, nie powinna przekraczaç 50% dopuszczalnej powierzchni strefy po˝arowej tej samej kategorii zagro˝enia ludzi, okreÊlonej w ust. 1 dla pierwszej nadziemnej kondygnacji tego budynku.
\n
3.Zmniejszenie dopuszczalnej powierzchni strefy po˝arowej, o której mowa w ust. 2, nie dotyczy przypadku, gdy wyjÊcia ewakuacyjne z kondygnacji podziemnej prowadzà bezpoÊrednio na zewnàtrz budynku.
\n
4.Dopuszcza si´ powi´kszenie powierzchni stref po˝arowych, o których mowa w ust. 1, z wyjàtkiem stref po˝arowych w budynkach wysokich (W) i wysokoÊciowych (WW), pod warunkiem zastosowania:
\n
3.Powierzchnia strefy po˝arowej jest obliczana jako powierzchnia wewn´trzna budynku lub jego cz´Êci, przy czym wlicza si´ do niej tak˝e powierzchni´ antresoli.
\n
§ 2271. Dopuszczalne powierzchnie stref po˝arowych ZL okreÊla poni˝sza tabela
\n
1)sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych tryskaczowych — o 100%,
\n
2)samoczynnych urzàdzeƒ oddymiajàcych uruchamianych za pomocà systemu wykrywania dymu — o 100%.
\n
Przy jednoczesnym stosowaniu urzàdzeƒ wymienionych w pkt 1 i 2 dopuszcza si´ powi´kszenie powierzchni stref po˝arowych o 200%.
\n
5.Ze strefy po˝arowej ZL II o powierzchni przekraczajàcej 750 m2 w budynku wielokondygnacyjnym, powinna byç zapewniona mo˝liwoÊç ewakuacji ludzi do innej strefy po˝arowej na tej samej kondygnacji.
\n
§ 2281. Dopuszczalne powierzchnie stref po˝arowych PM, z wyjàtkiem gara˝y, okreÊla poni˝sza tabela
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5248 — 2. Strefy po˝arowe, o których mowa w ust. 1, w podziemnej cz´Êci budynków nie powinny przekraczaç 50% powierzchni okreÊlonych w tabeli.
\n
§ 229Dopuszcza si´ powi´kszenie powierzchni
\n
stref po˝arowych, o których mowa w § 228, pod warunkiem zastosowania:
\n
1)sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych wodnych — o 100%,
\n
2)samoczynnych urzàdzeƒ oddymiajàcych — o 50%.
\n
Przy jednoczesnym stosowaniu urzàdzeƒ wymienionych w pkt 1 i 2 dopuszcza si´ powi´kszenie stref po˝arowych o 150%.
\n
2.W przypadku stosowania w budynku Êcian silnie rozprzestrzeniajàcych ogieƒ, stref´ po˝arowà nale˝y zmniejszyç do 25% wartoÊci podanej w ust. 1, a w przypadku jednokondygnacyjnego budynku przeznaczonego do hodowli bezÊció∏kowej, stref´ ogranicza si´ do 5 000 m2.
\n
Poz. 690
\n
§ 2301. W budynku jednokondygnacyjnym lub na
\n
ostatniej kondygnacji budynku wielokondygnacyjnego wielkoÊci stref po˝arowych PM, z wyjàtkiem gara˝y, mo˝na powi´kszyç o 100%, je˝eli budynek nie zawiera pomieszczenia zagro˝onego wybuchem i jest wykonany z elementów nierozprzestrzeniajàcych ognia oraz zastosowano samoczynne urzàdzenia oddymiajàce.
\n
2.W budynku jednokondygnacyjnym wielkoÊci stref po˝arowych PM, z wyjàtkiem gara˝u, nie ogranicza si´, pod warunkiem zastosowania sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych wodnych i samoczynnych urzàdzeƒ oddymiajàcych.
\n
§ 2311. Dopuszczalne powierzchnie stref po˝arowych IN okreÊla poni˝sza tabela
\n
§ 2321. Âciany i stropy stanowiàce elementy oddzielenia przeciwpo˝arowego powinny byç wykonane
\n
z materia∏ów niepalnych, a wyst´pujàce w nich otwory — obudowane przedsionkami przeciwpo˝arowymi lub zamykane za pomocà drzwi przeciwpo˝arowych bàdê innego zamkni´cia przeciwpo˝arowego.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5249 — Poz. 690 2. W Êcianie oddzielenia przeciwpo˝arowego ∏àczna powierzchnia otworów, o których mowa w ust. 1, nie powinna przekraczaç 15% powierzchni Êciany, a w stropie oddzielenia przeciwpo˝arowego — 0,5% powierzchni stropu. stywanych w przedsionku — o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 60 wykonane z materia∏ów niepalnych oraz byç zamykany drzwiami i wentylowany co najmniej grawitacyjnie, z zastrze˝eniem § 246 ust. 2 i 3.
\n
3.Przedsionek przeciwpo˝arowy powinien mieç wymiary rzutu poziomego nie mniejsze ni˝ 1,4x1,4 m, Êciany i strop, a tak˝e os∏ony lub obudowy przewodów elektroenergetycznych — z wyjàtkiem wykorzy- 4. Wymaganà klas´ odpornoÊci ogniowej elementów oddzielenia przeciwpo˝arowego oraz zamkni´ç znajdujàcych si´ w nich otworów okreÊla poni˝sza tabela:
\n
5.Klasa odpornoÊci ogniowej elementów oddzielenia przeciwpo˝arowego oraz zamkni´ç znajdujàcych si´ w nich otworów w budynkach, o których mowa w § 213, powinna byç nie mniejsza od okreÊlonej w ust. 4 dla budynków o klasie odpornoÊci po˝arowej „D” i „E”.
\n
6.W Êcianie oddzielenia przeciwpo˝arowego dopuszcza si´ wype∏nienie otworów materia∏em przepuszczajàcym Êwiat∏o, takim jak luksfery, ceg∏a szklana lub inne przeszklenie, je˝eli powierzchnia wype∏nionych otworów nie przekracza 10% powierzchni Êciany, przy czym klasa odpornoÊci ogniowej wype∏nieƒ nie powinna byç ni˝sza ni˝:
\n
7.Dopuszcza si´ stosowanie w strefach po˝arowych PM niezamykanego otworu w Êcianie oddzielenia przeciwpo˝arowego, s∏u˝àcego przeprowadzeniu urzàdzeƒ technologicznych, w postaci tunelu o d∏ugoÊci co najmniej 4 m chronionego na ca∏ej d∏ugoÊci sta∏ym urzàdzeniem gaÊniczym zraszaczowym, obudowanego Êcianami i stropem z materia∏ów niepalnych o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 60. Pomieszczenia po∏àczone tunelem powinny byç zabezpieczone przed przep∏ywem nim dymu, w przypadku po˝aru, z jednego pomieszczenia do drugiego.
\n
§ 2331. Stosowanie kurtyny przeciwpo˝arowej
\n
jest wymagane do oddzielenia:
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5250 — Rozdzia∏ 4
\n
1)widowni, o liczbie miejsc przekraczajàcej 600, od sceny teatralnej o powierzchni wewn´trznej przekraczajàcej 150 m2 lub o kubaturze brutto przekraczajàcej 1200 m3,
\n
2)kieszeni scenicznej, o powierzchni przekraczajàcej 100 m2, od sceny teatralnej o powierzchni wewn´trznej przekraczajàcej 300 m2 lub o kubaturze brutto przekraczajàcej 6 000 m3.
\n
2.Sceny, o których mowa w ust. 1, powinny byç wyposa˝one w samoczynne urzàdzenia oddymiajàce uruchamiane za pomocà systemu wykrywania dymu.
\n
§ 2341. Przepusty instalacyjne w elementach oddzielenia przeciwpo˝arowego powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej (E I) wymaganà dla tych elementów
\n
Poz. 690 Drogi ewakuacyjne
\n
§ 2361. Z pomieszczeƒ przeznaczonych na pobyt
\n
ludzi powinna byç zapewniona mo˝liwoÊç ewakuacji w bezpieczne miejsce na zewnàtrz budynku lub do sàsiedniej strefy po˝arowej, bezpoÊrednio albo drogami komunikacji ogólnej, zwanymi dalej „drogami ewakuacyjnymi”.
\n
2.Ze strefy po˝arowej, o której mowa w ust. 1, powinno byç wyjÊcie bezpoÊrednio na zewnàtrz budynku lub przez innà stref´ po˝arowà, z zastrze˝eniem § 227 ust. 5.
\n
3.WyjÊcia z pomieszczeƒ na drogi ewakuacyjne powinny byç zamykane drzwiami.
\n
2.Dopuszcza si´ nieinstalowanie przepustów, o których mowa w ust. 1, dla pojedynczych rur instalacji wodnych, kanalizacyjnych i ogrzewczych, wprowadzanych przez Êciany i stropy do pomieszczeƒ higienicznosanitarnych.
\n
4.Drzwi stanowiàce wyjÊcie ewakuacyjne z budynku przeznaczonego dla wi´cej ni˝ 50 osób powinny otwieraç si´ na zewnàtrz. Wymaganie to nie dotyczy budynku wpisanego do rejestru zabytków.
\n
3.Przepusty instalacyjne o Êrednicy powy˝ej 4 cm w Êcianach i stropach, niewymienionych w ust. 1, dla których jest wymagana klasa odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 60 lub R E I 60, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej (E I) tych elementów.
\n
5.W wyjÊciu ewakuacyjnym z budynku dopuszcza si´ stosowanie drzwi rozsuwanych spe∏niajàcych wymagania okreÊlone w § 240 ust. 4.
\n
4.PrzejÊcia instalacji przez zewn´trzne Êciany budynku, znajdujàce si´ poni˝ej poziomu terenu, powinny byç zabezpieczone przed mo˝liwoÊcià przenikania gazu do wn´trza budynku.
\n
§ 2351. Âcian´ oddzielenia przeciwpo˝arowego
\n
nale˝y wznosiç na w∏asnym fundamencie lub na stropie, opartym na konstrukcji noÊnej o klasie odpornoÊci ogniowej nie ni˝szej od odpornoÊci ogniowej tej Êciany.
\n
2.Âcian´ oddzielenia przeciwpo˝arowego nale˝y wysunàç na co najmniej 0,3 m poza lico Êciany zewn´trznej budynku lub na ca∏ej wysokoÊci Êciany zewn´trznej zastosowaç pionowy pas z materia∏u niepalnego o szerokoÊci co najmniej 2 m i klasie odpornoÊci ogniowej E I 60.
\n
3.W budynku z dachem rozprzestrzeniajàcym ogieƒ Êciany oddzielenia przeciwpo˝arowego nale˝y wyprowadziç ponad pokrycie dachu na wysokoÊç co najmniej 0,3 m lub zastosowaç pas z materia∏u niepalnego o szerokoÊci co najmniej 1 m i klasie odpornoÊci ogniowej E I 60, równolegle do po∏aci dachu, bezpoÊrednio pod pokryciem, które na tej szerokoÊci powinno byç nierozprzestrzeniajàce ognia.
\n
4.W budynku, z wyjàtkiem zabudowy jednorodzinnej, w dachu którego znajdujà si´ Êwietliki lub klapy dymowe, Êciany oddzielenia przeciwpo˝arowego usytuowane od nich w odleg∏oÊci poziomej mniejszej ni˝ 5 m, nale˝y wyprowadziç ponad górnà ich kraw´dê na wysokoÊç co najmniej 0,3 m, przy czym wymaganie to nie dotyczy Êwietlików nieotwieranych o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E 30.
\n
6.OkreÊlajàc wymaganà szerokoÊç i liczb´ przejÊç, wyjÊç oraz dróg ewakuacyjnych w budynku, w którym z przeznaczenia i sposobu zagospodarowania pomieszczeƒ nie wynika jednoznacznie maksymalna liczba ich u˝ytkowników, liczb´ t´ nale˝y przyjmowaç na podstawie nast´pujàcych wskaêników powierzchni u˝ytkowej, dla:
\n
1)sal konferencyjnych, lokali gastronomiczno-rozrywkowych, poczekalni, holi, Êwietlic itp. — 1 m2/osob´,
\n
2)pomieszczeƒ handlowo-us∏ugowych — 4 m2/osob´,
\n
3)pomieszczeƒ 5 m2/osob´, administracyjno-biurowych —
\n
4)archiwów, bibliotek itp. — 7 m2/osob´,
\n
5)magazynów — 30 m2/osob´.
\n
§ 2371. W pomieszczeniach, od najdalszego miejsca, w którym mo˝e przebywaç cz∏owiek, do wyjÊcia
\n
ewakuacyjnego na drog´ ewakuacyjnà lub do innej strefy po˝arowej albo na zewnàtrz budynku, powinno byç zapewnione przejÊcie, zwane dalej „przejÊciem ewakuacyjnym”, o d∏ugoÊci nieprzekraczajàcej:
\n
1)w strefach po˝arowych ZL — 40 m,
\n
2)w strefach po˝arowych PM o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego przekraczajàcej 500 MJ/m2 w budynku o wi´cej ni˝ jednej kondygnacji nadziemnej — 75 m,
\n
3)w strefach po˝arowych PM, o obcià˝eniu ogniowym nieprzekraczajàcym 500 MJ/m2, w budynku o wi´cej ni˝ jednej kondygnacji nadziemnej oraz Dziennik Ustaw Nr 75 — 5251 — Poz. 690 w strefach po˝arowych PM w budynku o jednej kondygnacji nadziemnej bez wzgl´du na wielkoÊç obcià˝enia ogniowego — 100 m.
\n
4)znajduje si´ w strefie po˝arowej PM o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego do 500 MJ/m2, a jego powierzchnia przekracza 1 000 m2, 2. W pomieszczeniu zagro˝onym wybuchem d∏ugoÊç przejÊcia ewakuacyjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, nie powinna przekraczaç 40 m.
\n
5)jest zagro˝one wybuchem, a jego powierzchnia przekracza 100 m2.
\n
3.Dopuszcza si´ prowadzenie przez pomieszczenie zagro˝one wybuchem przejÊcia ewakuacyjnego z innego pomieszczenia, je˝eli pomieszczenia te sà powiàzane funkcjonalnie.
\n
4.Je˝eli z przewidywanego przeznaczenia pomieszczenia nie wynika jednoznacznie sposób jego zagospodarowania, projektowa d∏ugoÊç przejÊcia ewakuacyjnego nie mo˝e byç wi´ksza ni˝ 80% d∏ugoÊci okreÊlonej w ust. 1 i 2.
\n
5.W pomieszczeniach o wysokoÊci przekraczajàcej 5 m d∏ugoÊç przejÊç, o których mowa w ust. 1 i 2, mo˝e byç powi´kszona o 25%.
\n
6.D∏ugoÊci przejÊç, o których mowa w ust. 1 i 2, mogà byç powi´kszone pod warunkiem zastosowania:
\n
1)sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych wodnych — o 50%,
\n
2)samoczynnych urzàdzeƒ oddymiajàcych uruchamianych za pomocà systemu wykrywania dymu — o 50%.
\n
7.Powi´kszenia, o których mowa w ust. 5 i 6 pkt 1 i 2, podlegajà sumowaniu.
\n
8.PrzejÊcie, o którym mowa w ust. 1, nie powinno prowadziç ∏àcznie przez wi´cej ni˝ trzy pomieszczenia.
\n
9.Âcianek dzia∏owych oddzielajàcych od siebie pomieszczenia, dla których okreÊla si´ ∏àcznie d∏ugoÊç przejÊcia ewakuacyjnego, nie dotyczà wymagania okreÊlone w § 216 ust. 1.
\n
10.SzerokoÊç przejÊcia ewakuacyjnego w pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi, z zastrze˝eniem § 261, nale˝y obliczaç proporcjonalnie do liczby osób, do których ewakuacji ono s∏u˝y, przyjmujàc co najmniej 0,6 m na 100 osób, lecz nie mniej ni˝ 0,9 m, a w przypadku przejÊcia s∏u˝àcego do ewakuacji do 3 osób — nie mniej ni˝ 0,8 m.
\n
§ 238Pomieszczenie powinno mieç co najmniej
\n
dwa wyjÊcia ewakuacyjne oddalone od siebie o co najmniej 5 m w przypadkach, gdy:
\n
1)jest przeznaczone do jednoczesnego przebywania w nim ponad 50 osób, a w strefie po˝arowej ZL II — ponad 30 osób,
\n
2)znajduje si´ w strefie po˝arowej ZL, a jego powierzchnia przekracza 300 m2,
\n
3)znajduje si´ w strefie po˝arowej PM o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego powy˝ej 500 MJ/m2, a jego powierzchnia przekracza 300 m2,
\n
§ 2391. ¸àcznà szerokoÊç drzwi w Êwietle, stanowiàcych wyjÊcia ewakuacyjne z pomieszczenia, nale˝y
\n
obliczaç proporcjonalnie do liczby osób mogàcych przebywaç w nim równoczeÊnie, przyjmujàc co najmniej 0,6 m szerokoÊci na 100 osób, przy czym najmniejsza szerokoÊç drzwi w Êwietle oÊcie˝nicy powinna wynosiç 0,9 m, a w przypadku drzwi s∏u˝àcych do ewakuacji do 3 osób — 0,8 m.
\n
2.Drzwi stanowiàce wyjÊcie ewakuacyjne powinny otwieraç si´ na zewnàtrz pomieszczeƒ:
\n
1)zagro˝onych wybuchem,
\n
2)do których jest mo˝liwe niespodziewane przedostanie si´ mieszanin wybuchowych lub substancji trujàcych, duszàcych bàdê innych, mogàcych utrudniç ewakuacj´,
\n
3)przeznaczonych do jednoczesnego przebywania ponad 50 osób,
\n
4)przeznaczonych dla ponad 6 osób o ograniczonej zdolnoÊci poruszania si´.
\n
3.WyjÊcia ewakuacyjne z pomieszczenia zagro˝onego wybuchem na drog´ ewakuacyjnà powinny prowadziç przez przedsionki przeciwpo˝arowe odpowiadajàce wymaganiom § 232.
\n
4.SzerokoÊç drzwi stanowiàcych wyjÊcie ewakuacyjne z budynku, z zastrze˝eniem ust. 1, a tak˝e szerokoÊç drzwi na drodze ewakuacyjnej z klatki schodowej, prowadzàcych na zewnàtrz budynku lub do innej strefy po˝arowej, powinna byç nie mniejsza ni˝ szerokoÊç biegu klatki schodowej, okreÊlona zgodnie z § 68 ust. 1 i 2.
\n
5.SzerokoÊç drzwi w Êwietle na drodze ewakuacyjnej, niewymienionych w ust. 4, nale˝y obliczaç proporcjonalnie do liczby osób, do których ewakuacji sà one przeznaczone, przyjmujàc co najmniej 0,6 m szerokoÊci na 100 osób, przy czym najmniejsza szerokoÊç drzwi powinna wynosiç 0,9 m w Êwietle oÊcie˝nicy.
\n
6.WysokoÊç drzwi, o których mowa w ust. 1, 4 i 5, powinna odpowiadaç wymaganiom § 62 ust. 1.
\n
§ 240
\n
1.Drzwi wieloskrzyd∏owe, stanowiàce wyjÊcie ewakuacyjne z pomieszczenia oraz na drodze ewakuacyjnej, powinny mieç co najmniej jedno, nieblokowane skrzyd∏o drzwiowe o szerokoÊci nie mniejszej ni˝ 0,9 m.
\n
2.SzerokoÊç skrzyd∏a drzwi wahad∏owych, stanowiàcych wyjÊcie ewakuacyjne z pomieszczenia oraz na drodze ewakuacyjnej, powinna wynosiç co najmniej dla drzwi jednoskrzyd∏owych — 0,9 m, a dla drzwi dwuskrzyd∏owych — 0,6 m, przy czym oba skrzyd∏a drzwi dwuskrzyd∏owych muszà mieç t´ samà szerokoÊç.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5252 — Poz. 690 3. Zabrania si´ stosowania do celów ewakuacji drzwi obrotowych i podnoszonych. ni˝enia 2 m, przy czym d∏ugoÊç obni˝onego odcinka drogi nie mo˝e byç wi´ksza ni˝ 1,5 m.
\n
4.Drzwi rozsuwane mogà stanowiç wyjÊcia na drogi ewakuacyjne, a tak˝e byç stosowane na drogach ewakuacyjnych, je˝eli sà przeznaczone nie tylko do celów ewakuacji, a ich konstrukcja zapewnia:
\n
4.Skrzyd∏a drzwi, stanowiàcych wyjÊcie na drog´ ewakuacyjnà, nie mogà, po ich ca∏kowitym otwarciu, zmniejszaç wymaganej szerokoÊci tej drogi.
\n
1)otwieranie automatyczne i r´czne bez mo˝liwoÊci ich blokowania,
\n
2)samoczynne ich rozsuni´cie i pozostanie w pozycji otwartej w razie po˝aru lub awarii drzwi.
\n
5.W bramach i Êcianach przesuwanych na drogach ewakuacyjnych powinny znajdowaç si´ drzwi otwierane r´cznie albo w bezpoÊrednim sàsiedztwie tych bram i Êcian powinny byç umieszczone i wyraênie oznakowane drzwi przeznaczone do celów ewakuacji.
\n
6.Drzwi, bramy i inne zamkni´cia otworów o wymaganej klasie odpornoÊci ogniowej lub dymoszczelnoÊci powinny byç zaopatrzone w urzàdzenia, zapewniajàce samoczynne zamykanie otworu w razie po˝aru.
\n
Nale˝y te˝ zapewniç mo˝liwoÊç r´cznego otwierania drzwi s∏u˝àcych do ewakuacji.
\n
7.Drzwi stanowiàce wyjÊcie ewakuacyjne z pomieszczenia, w którym mo˝e przebywaç jednoczeÊnie wi´cej ni˝ 300 osób, oraz drzwi na drodze ewakuacyjnej z tego pomieszczenia, powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia przeciwpaniczne.
\n
§ 2411. Obudowa poziomych dróg ewakuacyjnych
\n
powinna mieç klas´ odpornoÊci ogniowej wymaganà dla Êcian wewn´trznych, nie mniejszà jednak ni˝ E I 15, z uwzgl´dnieniem § 217. Wymaganie klasy odpornoÊci ogniowej dla obudowy poziomych dróg ewakuacyjnych nie dotyczy obudowy krytego ciàgu pieszego — pasa˝u, o którym mowa w § 247 ust. 2.
\n
2.W Êcianach wewn´trznych, stanowiàcych obudow´ dróg ewakuacyjnych w strefach po˝arowych ZL III i PM, dopuszcza si´ umieszczenie nieotwieranych naÊwietli powy˝ej 2 m od poziomu posadzki, je˝eli przylegajàce pomieszczenia nie sà zagro˝one wybuchem i je˝eli g´stoÊç obcià˝enia ogniowego w tych pomieszczeniach nie przekracza 1000 MJ/m2.
\n
3.W Êcianach zewn´trznych budynków, przy których znajduje si´ galeria, b´dàca jedynà drogà ewakuacyjnà, dopuszcza si´ umieszczenie naÊwietli powy˝ej 2 m od posadzki tej galerii.
\n
§ 2421. SzerokoÊç poziomych dróg ewakuacyjnych nale˝y obliczaç proporcjonalnie do liczby osób
\n
mogàcych przebywaç jednoczeÊnie na danej kondygnacji budynku, przyjmujàc co najmniej 0,6 m na 100 osób, lecz nie mniej ni˝ 1,4 m.
\n
2.Dopuszcza si´ zmniejszenie szerokoÊci poziomej drogi ewakuacyjnej do 1,2 m, je˝eli jest ona przeznaczona do ewakuacji nie wi´cej ni˝ 20 osób.
\n
3.WysokoÊç drogi ewakuacyjnej powinna wynosiç co najmniej 2,2 m, natomiast wysokoÊç lokalnego ob-
\n
§ 2431. Korytarze stanowiàce drog´ ewakuacyjnà
\n
w strefach po˝arowych ZL powinny byç podzielone na odcinki nie d∏u˝sze ni˝ 50 m przy zastosowaniu przegród z drzwiami dymoszczelnymi lub innych urzàdzeƒ technicznych, zapobiegajàcych rozprzestrzenianiu si´ dymu.
\n
2.Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy korytarzy, na których zastosowano rozwiàzania techniczno-budowlane zabezpieczajàce przed zadymieniem.
\n
3.Przegrody, o których mowa w ust. 1, nad sufitami podwieszonymi i pod pod∏ogami podniesionymi powy˝ej poziomu stropu lub pod∏o˝a, powinny byç wykonane z materia∏ów niepalnych.
\n
§ 2441. Na drogach ewakuacyjnych jest zabronione stosowanie
\n
1)spoczników ze stopniami,
\n
2)schodów ze stopniami zabiegowymi, je˝eli schody te sà jedynà drogà ewakuacyjnà.
\n
2.Na drogach ewakuacyjnych dopuszcza si´ stosowanie schodów wachlarzowych, pod warunkiem zachowania najmniejszej szerokoÊci stopni okreÊlonych w § 69 ust. 6.
\n
3.Na drogach ewakuacyjnych miejsca, w których zastosowano pochylnie lub stopnie umo˝liwiajàce pokonanie ró˝nicy poziomów, powinny byç wyraênie oznakowane.
\n
§ 245W budynkach
\n
1)niskim (N), zawierajàcym stref´ po˝arowà ZL II,
\n
2)Êredniowysokim (SW), zawierajàcym stref´ po˝arowà ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V,
\n
3)niskim (N) i Êredniowysokim (SW), zawierajàcym stref´ po˝arowà PM o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego powy˝ej 500 MJ/m2 lub pomieszczenie zagro˝one wybuchem, nale˝y stosowaç klatki schodowe obudowane i zamykane drzwiami oraz wyposa˝one w urzàdzenia zapobiegajàce zadymieniu lub s∏u˝àce do usuwania dymu.
\n
§ 246
\n
1.W budynku wysokim (W) i wysokoÊciowym (WW) powinny byç co najmniej dwie klatki schodowe obudowane i oddzielone od poziomych dróg komunikacji ogólnej oraz pomieszczeƒ przedsionkiem przeciwpo˝arowym, odpowiadajàcym wymaganiom
\n
§ 232Dopuszcza si´ dodatkowe pionowe drogi komunikacji ogólnej, niespe∏niajàce tych wymagaƒ, je˝eli ∏àczà one kondygnacje w obr´bie jednej strefy po˝arowej
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5253 — 2. Klatki schodowe i przedsionki przeciwpo˝arowe, stanowiàce drog´ ewakuacyjnà w budynku wysokim (W) dla strefy po˝arowej ZL II oraz w budynku wysokoÊciowym (WW) dla stref po˝arowych innych ni˝ ZL IV, powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zapobiegajàce ich zadymieniu.
\n
3.Klatki schodowe i przedsionki przeciwpo˝arowe, stanowiàce drog´ ewakuacyjnà w budynku wysokim (W) dla strefy po˝arowej ZL I, ZL III, ZL V lub PM oraz w budynku wysokoÊciowym (WW) dla strefy po˝arowej ZL IV, powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zapobiegajàce zadymieniu lub samoczynne urzàdzenia oddymiajàce uruchamiane za pomocà systemu wykrywania dymu.
\n
4.W budynku wysokim (W) niezawierajàcym strefy po˝arowej ZL II dopuszcza si´ stosowanie tylko jednej klatki schodowej, je˝eli powierzchnia rzutu poziomego budynku nie przekracza 750 m2.
\n
5.W budynku wysokim (W) i wysokoÊciowym (WW) dopuszcza si´ wykonywanie klatek schodowych, stanowiàcych drog´ ewakuacyjnà wy∏àcznie dla stref po˝arowych ZL IV, bez przedsionków oddzielajàcych je od poziomych dróg komunikacji ogólnej, je˝eli:
\n
1)ka˝de mieszkanie lub pomieszczenie jest oddzielone od poziomej drogi komunikacji ogólnej drzwiami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30,
\n
2)klatki schodowe sà zamykane drzwiami dymoszczelnymi,
\n
3)klatki schodowe sà wyposa˝one w urzàdzenia zapobiegajàce zadymieniu lub w samoczynne urzàdzenia oddymiajàce uruchamiane za pomocà systemu wykrywania dymu.
\n
6.W budynku Êredniowysokim (SW) i wy˝szym, w strefie po˝arowej ZL V, drzwi z pomieszczeƒ, z wyjàtkiem higienicznosanitarnych, prowadzàce na drogi komunikacji ogólnej, powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30.
\n
§ 247
\n
1.W budynku wysokim (W) i wysokoÊciowym (WW), w strefach po˝arowych innych ni˝ ZL IV, nale˝y zastosowaç rozwiàzania techniczno-budowlane zabezpieczajàce przed zadymieniem poziomych dróg ewakuacyjnych.
\n
2.W krytym ciàgu pieszym (pasa˝u), do którego przylegajà lokale handlowe i us∏ugowe, oraz w przekrytym dziedziƒcu wewn´trznym, nale˝y zastosowaç rozwiàzania techniczno-budowlane zabezpieczajàce przed zadymieniem dróg ewakuacyjnych.
\n
3.W podziemnej kondygnacji budynku, w której znajduje si´ pomieszczenie przeznaczone dla ponad 100 osób, oraz budowli podziemnej z takim pomieszczeniem, nale˝y zastosowaç rozwiàzania techniczno-budowlane zapewniajàce usuwanie dymu z tego pomieszczenia i z dróg ewakuacyjnych.
\n
§ 248Schody wewn´trzne w mieszkaniach w budynku wielorodzinnym oraz w budynku jednorodzin
\n
Poz. 690 nym, zagrodowym i rekreacji indywidualnej, a tak˝e budynku tymczasowym nieprzeznaczonym na cele widowiskowe lub inne zgromadzenia ludzi, mogà nie spe∏niaç wymagaƒ stawianych drogom ewakuacyjnym.
\n
§ 2491. Âciany wewn´trzne i stropy stanowiàce
\n
obudow´ klatki schodowej lub pochylni powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej okreÊlonà zgodnie z § 216, jak dla stropów budynku.
\n
2.Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy pionowych dróg komunikacji ogólnej przebiegajàcych wy∏àcznie w obr´bie jednej strefy po˝arowej, z zastrze˝eniem § 256 ust. 2.
\n
3.Biegi i spoczniki schodów oraz pochylnie s∏u˝àce do ewakuacji powinny byç wykonane z materia∏ów niepalnych i mieç klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej:
\n
1)w budynkach o klasie odpornoÊci po˝arowej „A”, „B” i „C” — R 60,
\n
2)w budynkach o klasie odpornoÊci po˝arowej „D” i „E” — R 30.
\n
4.Wymaganie klasy odpornoÊci ogniowej, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy klatek schodowych wydzielonych na ka˝dej kondygnacji przedsionkami przeciwpo˝arowymi oraz schodów na antresol´ w pomieszczeniu, w którym si´ ona znajduje, je˝eli antresola ta jest przeznaczona do u˝ytku nie wi´cej ni˝ 10 osób.
\n
5.W budynku niskim o klasie odpornoÊci po˝arowej „D” lub „E” w obudowanych klatkach schodowych, zamykanych drzwiami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30, dopuszcza si´ wykonanie biegów i spoczników schodów z materia∏ów palnych.
\n
6.Odleg∏oÊç mi´dzy Êcianà zewn´trznà, stanowiàcà obudow´ klatki schodowej, a innà Êcianà zewn´trznà tego samego lub innego budynku powinna byç ustalona zgodnie z § 271, je˝eli co najmniej jedna z tych Êcian nie spe∏nia wymagaƒ klasy odpornoÊci ogniowej okreÊlonej wed∏ug § 216 jak dla stropu budynku z tà klatkà schodowà.
\n
§ 2501. Piwnice powinny byç oddzielone od pozosta∏ej cz´Êci budynku, z wyjàtkiem budynków ZL IV niskich (N) i Êredniowysokich (SW) stropami i Êcianami
\n
o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej R E I 60 i zamkni´te drzwiami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30. Je˝eli drzwi do piwnic znajdujà si´ poni˝ej poziomu terenu, schody prowadzàce z tego poziomu powinny byç zabezpieczone w sposób uniemo˝liwiajàcy omy∏kowe zejÊcie ludzi do piwnic w przypadku ewakuacji (np. ruchomà barierà).
\n
2.W budynku wysokim (W) i wysokoÊciowym (WW) piwnice powinny byç oddzielone od klatki schodowej przedsionkiem przeciwpo˝arowym.
\n
§ 251WyjÊcie z klatki schodowej na strych lub poddasze powinno byç zamykane drzwiami lub klapà wyjÊciowà o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5254 —
\n
1)w budynkach niskich (N) — E I 15,
\n
2)w budynkach Êredniowysokich (SW) i wy˝szych — E I 30.
\n
Poz. 690 2. Drzwi do dêwigu dla ekip ratowniczych powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej (E I) nie mniejszà ni˝ po∏owa wymaganej klasy odpornoÊci ogniowej dla Êcian i stropów szybu.
\n
§ 252Schodów i pochylni ruchomych nie zalicza
\n
si´ do dróg ewakuacyjnych.
\n
3.Wymaganie odpornoÊci ogniowej, o której mowa w ust. 2, nie dotyczy dêwigu dost´pnego przez przedsionek przeciwpo˝arowy.
\n
§ 253
\n
1.W budynkach wysokoÊciowych (WW) i wysokich (W) ZL I, ZL II, ZL III i ZL V, majàcych kondygnacj´ u˝ytkowà na wysokoÊci powy˝ej 25 m, przynajmniej jeden dêwig w ka˝dej strefie po˝arowej powinien byç przystosowany do potrzeb ekip ratowniczych.
\n
§ 255Szyb dêwigu dla ekip ratowniczych powinien
\n
byç wyposa˝ony w urzàdzenia zapobiegajàce zadymieniu lub s∏u˝àce do usuwania dymu.
\n
2.Dêwig, o którym mowa w ust. 1, powinien mieç noÊnoÊç co najmniej 1 000 kg i kabin´ o wymiarach poziomych nie mniejszych ni˝ 1,1x2,1 m.
\n
3.Spocznik przed wejÊciem do dêwigu, o którym mowa w ust. 1, powinien byç dost´pny z przedsionka przeciwpo˝arowego klatki schodowej.
\n
4.Dopuszcza si´ przystosowanie do potrzeb ekip ratowniczych dêwigu, który nie spe∏nia wymagaƒ okreÊlonych w ust. 3, je˝eli hol, w którym on si´ znajduje, jest zamykany w razie po˝aru drzwiami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 60.
\n
§ 2541. Âciany i stropy szybu dêwigu dla ekip ratowniczych powinny mieç klas´ odpornoÊci ogniowej
\n
wymaganà jak dla stropów budynku, zgodnie z § 216.
\n
§ 2561. D∏ugoÊç drogi ewakuacyjnej od wyjÊcia
\n
z pomieszczenia na t´ drog´ do wyjÊcia do innej strefy po˝arowej lub na zewnàtrz budynku, zwanej dalej „dojÊciem ewakuacyjnym”, mierzy si´ wzd∏u˝ osi drogi ewakuacyjnej. W przypadku zakoƒczenia dojÊcia ewakuacyjnego przedsionkiem przeciwpo˝arowym, d∏ugoÊç t´ mierzy si´ do pierwszych drzwi tego przedsionka.
\n
2.Za równorz´dne wyjÊciu do innej strefy po˝arowej, o którym mowa w ust. 1, uwa˝a si´ wyjÊcie do obudowanej klatki schodowej, zamykanej drzwiami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30, wyposa˝onej w urzàdzenia zapobiegajàce zadymieniu lub s∏u˝àce do usuwania dymu, a w przypadku, o którym mowa w § 246 ust. 5 — zamykanej drzwiami dymoszczelnymi.
\n
3.Dopuszczalne d∏ugoÊci dojÊç ewakuacyjnych w strefach po˝arowych okreÊla poni˝sza tabela:
\n
4.D∏ugoÊci dojÊç ewakuacyjnych, o których mowa w ust. 3, mogà byç powi´kszone pod warunkiem ochrony:
\n
2)drogi ewakuacyjnej samoczynnymi urzàdzeniami oddymiajàcymi uruchamianymi za pomocà systemu wykrywania dymu — o 50%.
\n
1)strefy po˝arowej sta∏ymi urzàdzeniami gaÊniczymi wodnymi — o 50%, Przy jednoczesnym stosowaniu tych urzàdzeƒ d∏ugoÊç dojÊcia mo˝e byç powi´kszona o 100%.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5255 — 5. WyjÊcie z klatki schodowej, o której mowa w ust. 2, powinno prowadziç na zewnàtrz budynku, bezpoÊrednio lub poziomymi drogami komunikacji ogólnej, których obudowa odpowiada wymaganiom § 249 ust. 1, a otwory w obudowie majà zamkni´cia o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30.
\n
6.Dopuszcza si´ przeprowadzenie drogi ewakuacyjnej do wyjÊcia na zewnàtrz budynku z klatki schodowej oraz z poziomych dróg komunikacji ogólnej przez hol, mogàcy spe∏niaç tak˝e funkcje uzupe∏niajàce do funkcji wynikajàcych z przeznaczenia budynku, takie jak: recepcyjna, ochrony budynku, drobnej sprzeda˝y, pod warunkiem ˝e:
\n
1)przez jeden hol mo˝liwe jest przeprowadzenie drogi ewakuacyjnej tylko z jednej klatki schodowej, przy czym ograniczenie to nie odnosi si´ do klatek schodowych z odr´bnym, nieprowadzàcym przez ten hol, wyjÊciem ewakuacyjnym,
\n
2)hol nie znajduje si´ w strefie po˝arowej PM o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego powy˝ej 500 MJ/m2 ani te˝ zawierajàcej pomieszczenie zagro˝one wybuchem,
\n
3)hol jest oddzielony od poziomych dróg komunikacji ogólnej, tak jak jest to wymagane dla klatki schodowej, o której mowa w pkt 1,
\n
4)wolna szerokoÊç drogi ewakuacyjnej jest co najmniej o 50% wi´ksza od szerokoÊci poziomej drogi ewakuacyjnej w budynku, prowadzàcej do tego wyjÊcia, okreÊlonej zgodnie z § 242 ust. 1, dla kondygnacji budynku o najwi´kszej liczbie przewidywanych osób, znajdujàcych si´ tam jedoczeÊnie,
\n
5)wysokoÊç holu w miejscu, w którym przebiega droga ewakuacyjna, jest nie mniejsza ni˝ 3,3 m,
\n
6)szerokoÊç drzwi wyjÊciowych na zewnàtrz budynku jest wi´ksza o 50% od minimalnej szerokoÊci drzwi wyjÊciowych okreÊlonej zgodnie z § 239 ust. 4.
\n
7.Dopuszczalnà d∏ugoÊç drogi od wyjÊcia z klatki schodowej, o której mowa w ust. 2, do wyjÊcia na zewnàtrz budynku okreÊla si´ zgodnie z ust. 3.
\n
§ 2571. W budynku PM, w którym jest wymagana
\n
druga droga ewakuacyjna dla ludzi z wy˝szej kondygnacji, dopuszcza si´ stosowanie na tej drodze drabiny ewakuacyjnej, prowadzàcej na dach nad ni˝szà kondygnacjà lub na poziom terenu, je˝eli liczba osób przebywajàcych jednoczeÊnie na wy˝szej kondygnacji nie przekracza 50, a w budynku z pomieszczeniem zagro˝onym wybuchem — 15. Nie dotyczy to zak∏adów pracy chronionej.
\n
2.Drabiny ewakuacyjne nale˝y umieszczaç w miejscach ∏atwo dost´pnych. Sytuowanie drabin naprzeciw Êwietlików i okien jest zabronione.
\n
3.Dopuszcza si´ wykonywanie drabin ewakuacyjnych bez obr´czy ochronnych, gdy ró˝nica wysokoÊci nie przekracza 3 m, z uwzgl´dnieniem wymagaƒ § 101.
\n
Poz. 690 Rozdzia∏ 5 Wymagania przeciwpo˝arowe dla elementów wykoƒczenia wn´trz i wyposa˝enia sta∏ego
\n
§ 2581. W strefach po˝arowych ZL I, ZL II, ZL III
\n
i ZL V stosowanie do wykoƒczenia wn´trz materia∏ów ∏atwo zapalnych, których produkty rozk∏adu termicznego sà bardzo toksyczne lub intensywnie dymiàce, jest zabronione.
\n
2.Na drogach komunikacji ogólnej, s∏u˝àcych celom ewakuacji, stosowanie materia∏ów i wyrobów budowlanych ∏atwo zapalnych jest zabronione.
\n
§ 2591. Pod∏ogi podniesione o wi´cej ni˝ 0,2 m ponad poziom stropu lub innego pod∏o˝a powinny mieç
\n
1)niepalnà konstrukcj´ noÊnà oraz co najmniej niezapalne p∏yty pod∏ogi od strony przestrzeni podpod∏ogowej, majàce klas´ odpornoÊci ogniowej co najmniej R E I 30, a w budynku wysokoÊciowym (WW) lub ze strefà po˝arowà o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego ponad 4 000 MJ/m2 oraz w strefach po˝arowych ZL II — co najmniej R E I 60,
\n
2)przestrzeƒ podpod∏ogowà podzielonà na sektory o powierzchni nie wi´kszej ni˝ 1 000 m2 przegrodami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30, a w budynku wysokoÊciowym (WW) lub ze strefà po˝arowà o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego ponad 4 000 MJ/m2 — co najmniej E I 60.
\n
2.Przewody elektroenergetyczne i inne instalacje wykonane z materia∏ów palnych, prowadzone w przestrzeni podpod∏ogowej pod∏ogi podniesionej, wykorzystywanej do wentylacji lub ogrzewania pomieszczenia, powinny mieç os∏on´ lub obudow´ o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30, a w budynku wysokoÊciowym (WW) lub ze strefà po˝arowà o g´stoÊci obcià˝enia ogniowego ponad 4 000 MJ/m2 — co najmniej E I 60.
\n
3.Na drogach ewakuacyjnych wykonywanie w pod∏odze podniesionej otworów do wentylacji lub ogrzewania jest zabronione.
\n
§ 2601. W pomieszczeniach, przeznaczonych do
\n
jednoczesnego przebywania ponad 50 osób oraz w pomieszczeniach produkcyjnych, stosowanie ∏atwo zapalnych przegród, sta∏ych elementów wyposa˝enia i wystroju wn´trz oraz wyk∏adzin pod∏ogowych jest zabronione.
\n
2.W pomieszczeniach stref po˝arowych ZL II, pomieszczeniach magazynowych oraz w pomieszczeniach z pod∏ogami podniesionymi, stosowanie wyk∏adzin pod∏ogowych ∏atwo zapalnych jest zabronione.
\n
§ 261Pomieszczenia przeznaczone do jednoczesnego przebywania ponad 200 osób doros∏ych lub
\n
100 dzieci, w których miejsca do siedzenia sà ustawione w rz´dach, powinny mieç:
\n
1)fotele i inne siedzenia trudno zapalne odpowiadajàce wymaganiom Polskiej Normy dotyczàcej oce- Dziennik Ustaw Nr 75 — 5256 — ny zapalnoÊci mebli tapicerowanych oraz niewydzielajàce produktów rozk∏adu i spalania, okreÊlonych jako bardzo toksyczne, zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà badaƒ wydzielania produktów toksycznych,
\n
2)szerokoÊç przejÊç pomi´dzy rz´dami siedzeƒ nie mniejszà ni˝ 0,45 m, przy czym odleg∏oÊç t´ nale˝y ustalaç, bioràc pod uwag´ odst´p mi´dzy sta∏ymi elementami siedzeƒ,
\n
3)liczb´ siedzeƒ w rz´dzie nie wi´kszà ni˝ 16 pomi´dzy przejÊciami oraz 8 w rz´dzie przyÊciennym, przy czym dopuszcza si´ zwi´kszenie liczby miejsc w rz´dach odpowiednio do 40 i 20 pod warunkiem zwi´kszenia odst´pu mi´dzy rz´dami siedzeƒ o 1 cm na ka˝de dodatkowe siedzenie odpowiednio powy˝ej 16 lub 8,
\n
4)szerokoÊç przejÊç komunikacyjnych nie mniejszà ni˝ 1,2 m przy liczbie osób do 150, a przy wi´kszej ich liczbie szerokoÊç t´ nale˝y zwi´kszyç proporcjonalnie o 0,6 m na 100 osób,
\n
5)rz´dy siedzeƒ lub ∏awek trwale umocowane do pod∏ogi albo siedzenia sztywno ∏àczone ze sobà w rz´dy oraz mi´dzy rz´dami.
\n
§ 262
\n
1.Ok∏adziny sufitów oraz sufity podwieszone nale˝y wykonywaç z materia∏ów niepalnych lub niezapalnych, niekapiàcych i nieodpadajàcych pod wp∏ywem ognia. Wymaganie to nie dotyczy mieszkaƒ 2. Przestrzeƒ mi´dzy sufitem podwieszonym i stropem powinna byç podzielona na sektory o powierzchni nie wi´kszej ni˝ 1000 m2, a w korytarzach — przegrodami co 50 m, wykonanymi z materia∏ów niepalnych.
\n
§ 2631. W ∏azienkach i saunach z piecykami gazowymi oraz termami gazowymi i elektrycznymi dopuszcza si´ stosowanie ok∏adzin Êciennych z materia∏ów
\n
palnych, z tym ˝e odleg∏oÊç tych urzàdzeƒ od ok∏adzin powinna wynosiç co najmniej 0,3 m.
\n
2.Stosowanie ok∏adzin Êciennych z materia∏ów ∏atwo zapalnych w ∏azienkach i saunach z piecem na paliwo sta∏e jest zabronione.
\n
§ 264
\n
Palne elementy wystroju wn´trz budynku, przez które lub obok których sà prowadzone przewody ogrzewcze, wentylacyjne, dymowe lub spalinowe, powinny byç zabezpieczone przed mo˝liwoÊcià zapalenia lub zw´glenia.
\n
Rozdzia∏ 6 Wymagania przeciwpo˝arowe dla palenisk i instalacji
\n
§ 2651. Palenisko powinno byç umieszczone na
\n
pod∏o˝u niepalnym o gruboÊci co najmniej 0,15 m, a przy piecach metalowych bez nó˝ek — 0,3 m. Pod∏oga ∏atwo zapalna przed drzwiczkami palenisk powinna byç zabezpieczona pasem materia∏u niepalnego o szerokoÊci co najmniej 0,3 m, si´gajàcym poza kraw´dzie drzwiczek co najmniej po 0,3 m.
\n
Poz. 690 2. Palenisko otwarte mo˝e byç stosowane tylko w pomieszczeniu, w którym nie wyst´puje zagro˝enie wybuchem, w odleg∏oÊci co najmniej 0,6 m od ∏atwo zapalnych cz´Êci budynku. W pomieszczeniach ze stropem drewnianym palenisko otwarte powinno mieç okap wykonany z materia∏ów niepalnych, wystajàcy co najmniej 0,3 m poza kraw´dê paleniska.
\n
3.Piec metalowy lub w ramach metalowych, rury przy∏àczeniowe oraz otwory do czyszczenia powinny byç oddalone od ∏atwo zapalnych, nieos∏oni´tych cz´Êci konstrukcyjnych budynku co najmniej 0,6 m, a od os∏oni´tych ok∏adzinà z tynku o gruboÊci 25 mm lub innà równorz´dnà ok∏adzinà — co najmniej 0,3 m.
\n
4.Piec z kamienia, ceg∏y, kafli i podobnych materia∏ów niepalnych oraz przewody spalinowe i dymowe powinny byç oddalone od ∏atwo zapalnych, nieos∏oni´tych cz´Êci konstrukcyjnych budynku co najmniej 0,3 m, a od os∏oni´tych ok∏adzinà z tynku o gruboÊci 25 mm na siatce albo równorz´dnà ok∏adzinà — co najmniej 0,15 m.
\n
§ 2661. Przewody spalinowe i dymowe powinny
\n
byç wykonane z materia∏ów niepalnych.
\n
2.Przewody lub obudowa przewodów spalinowych i dymowych powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w Polskiej Normie dotyczàcej badaƒ ogniowych ma∏ych kominów.
\n
3.Dopuszcza si´ wykonanie obudowy, o której mowa w ust. 2, z ceg∏y pe∏nej gruboÊci 12 cm, murowanej na zaprawie cementowo-wapiennej, z zewn´trznym tynkiem lub spoinowaniem.
\n
4.Mi´dzy wylotem przewodu spalinowego i dymowego a najbli˝szym skrajem korony drzew doros∏ych nale˝y zapewniç zachowanie odleg∏oÊci co najmniej 6 m, z zastrze˝eniem § 271 ust. 8.
\n
§ 2671. Przewody wentylacyjne powinny byç wykonane z materia∏ów niepalnych, a palne izolacje cieplne i akustyczne oraz inne palne ok∏adziny przewodów
\n
wentylacyjnych mogà byç stosowane tylko na zewn´trznej ich powierzchni w sposób zapewniajàcy nierozprzestrzenianie ognia.
\n
2.Dopuszcza si´ w budynkach PM, z wyjàtkiem gara˝y, wykonanie przewodów wentylacyjnych nierozprzestrzeniajàcych ognia, pod warunkiem ˝e nie sà one prowadzone przez drogi ewakuacyjne oraz nie przep∏ywa nimi powietrze o temperaturze powy˝ej 85°C lub zanieczyszczenia mogàce si´ odk∏adaç.
\n
3.Odleg∏oÊç nieizolowanych przewodów wentylacyjnych od wyk∏adzin i powierzchni palnych powinna wynosiç co najmniej 0,5 m.
\n
4.Drzwiczki rewizyjne stosowane w kana∏ach i przewodach wentylacyjnych powinny byç wykonane z materia∏ów niepalnych.
\n
5.W pomieszczeniu kuchennym lub wn´ce kuchennej w mieszkaniu dopuszcza si´ stosowanie przewo- Dziennik Ustaw Nr 75 — 5257 — dów wentylacji wywiewnej z materia∏ów co najmniej trudno zapalnych.
\n
6.Elastyczne elementy ∏àczàce, s∏u˝àce do po∏àczenia sztywnych przewodów wentylacyjnych z elementami instalacji lub urzàdzeniami, z wyjàtkiem wentylatorów, powinny byç wykonane z materia∏ów co najmniej trudno zapalnych, posiadaç d∏ugoÊç nie wi´kszà ni˝ 4 m, przy czym nie powinny byç prowadzone przez elementy oddzielenia przeciwpo˝arowego.
\n
7.Elastyczne elementy ∏àczàce wentylatory z przewodami wentylacyjnymi powinny byç wykonane z materia∏ów co najmniej trudno zapalnych, przy czym ich d∏ugoÊç nie powinna przekraczaç 0,25 m.
\n
8.Izolacje cieplne i akustyczne zastosowane w instalacjach: wodociàgowej, kanalizacyjnej i ogrzewczej powinny byç wykonane w sposób zapewniajàcy nierozprzestrzenianie ognia.
\n
Poz. 690 3. Dopuszcza si´ zainstalowanie w przewodzie wentylacyjnym wentylatorów i urzàdzeƒ do uzdatniania powietrza pod warunkiem wykonania ich obudowy o klasie odpornoÊci ogniowej E I 60.
\n
4.Przewody wentylacyjne i klimatyzacyjne w miejscu przejÊcia przez elementy oddzielenia przeciwpo˝arowego powinny byç wyposa˝one w przeciwpo˝arowe klapy odcinajàce o klasie odpornoÊci ogniowej (E I), równej klasie odpornoÊci ogniowej elementu oddzielenia przeciwpo˝arowego, z zastrze˝eniem ust. 5.
\n
5.Przewody wentylacyjne i klimatyzacyjne prowadzone przez stref´ po˝arowà, której nie obs∏ugujà, powinny byç obudowane elementami o klasie odpornoÊci ogniowej (E I), wymaganej dla elementów oddzielenia przeciwpo˝arowego tych stref po˝arowych, bàdê te˝ byç wyposa˝one w przeciwpo˝arowe klapy odcinajàce.
\n
§ 2681. Instalacje wentylacji mechanicznej i klimatyzacji w budynkach, z wyjàtkiem budynków jednorodzinnych i rekreacji indywidualnej, powinny spe∏niaç
\n
nast´pujàce wymagania:
\n
6.W strefach po˝arowych, w których jest wymagana instalacja sygnalizacyjno-alarmowa, przeciwpo˝arowe klapy odcinajàce powinny byç uruchamiane przez t´ instalacj´, niezale˝nie od zastosowanego wyzwalacza termicznego.
\n
1)przewody wentylacyjne powinny byç wykonane i prowadzone w taki sposób, aby w przypadku po˝aru nie oddzia∏ywa∏y si∏à wi´kszà ni˝ 1 kN na elementy budowlane, a tak˝e aby przechodzi∏y przez przegrody w sposób umo˝liwiajàcy kompensacje wyd∏u˝eƒ przewodu,
\n
§ 269
\n
1.W pomieszczeniach zagro˝onych wybuchem nale˝y stosowaç urzàdzenia wstrzymujàce automatycznie prac´ wentylatorów w razie powstania po˝aru i sygnalizujàce ich wy∏àczenie, je˝eli dzia∏anie wentylatorów mog∏oby przyczyniç si´ do jego rozprzestrzeniania.
\n
2)zamocowania przewodów do elementów budowlanych powinny byç wykonane z materia∏ów niepalnych, zapewniajàcych przej´cie si∏y powstajàcej w przypadku po˝aru w czasie nie krótszym ni˝ wymagany dla klasy odpornoÊci ogniowej przewodu lub klapy odcinajàcej, 2. W pomieszczeniach zagro˝onych wybuchem nale˝y stosowaç oddzielnà dla ka˝dego pomieszczenia instalacj´ wyciàgowà.
\n
3)w przewodach wentylacyjnych nie nale˝y prowadziç innych instalacji,
\n
4)filtry i t∏umiki powinny byç zabezpieczone przed przeniesieniem si´ do ich wn´trza palàcych si´ czàstek,
\n
5)maszynownie wentylacyjne i klimatyzacyjne w budynkach mieszkalnych Êredniowysokich (SW) i wy˝szych oraz w innych budynkach o wysokoÊci powy˝ej dwóch kondygnacji nadziemnych powinny byç wydzielone Êcianami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 60 i zamykane drzwiami o klasie odpornoÊci ogniowej co najmniej E I 30; nie dotyczy to obudowy urzàdzeƒ instalowanych ponad dachem budynku.
\n
2.Dopuszcza si´ instalowanie w przewodzie wentylacyjnym nagrzewnic elektrycznych, na paliwo ciek∏e lub gazowe, których temperatura powierzchni grzewczych nie przekracza 160°C, pod warunkiem zastosowania ogranicznika temperatury, automatycznie wy∏àczajàcego ogrzewanie po osiàgni´ciu 110°C oraz zabezpieczenia uniemo˝liwiajàcego prac´ nagrzewnicy bez przep∏ywu powietrza.
\n
3.Usytuowanie wentylacyjnych otworów wyciàgowych powinno uwzgl´dniaç g´stoÊç wzgl´dnà par cieczy i gazów wyst´pujàcych w pomieszczeniu w stosunku do powietrza oraz przewidywany kierunek ruchu zanieczyszczonego powietrza.
\n
4.W pomieszczeniach, w których mogà wyst´powaç palne py∏y, tworzàce z powietrzem mieszaniny wybuchowe, otwory wentylacji nawiewnej powinny byç usytuowane oraz wykonane tak, aby nie powodowa∏y unoszenia py∏ów osiad∏ych.
\n
5.Filtry, komory py∏owe i cyklony do palnych py∏ów powinny byç zlokalizowane w pomieszczeniach wydzielonych elementami oddzielenia przeciwpo˝arowego lub te˝ na zewnàtrz budynku, w miejscu bezpiecznym dla tych urzàdzeƒ oraz dla otoczenia.
\n
6.Wymagania, o których mowa w ust. 5, nie dotyczà przypadków uzasadnionych wzgl´dami technologicznymi, w których filtry, komory py∏owe i cyklony stanowià bezpoÊrednie wyposa˝enie urzàdzeƒ i agregatów produkcyjnych.
\n
7.Przewody wentylacyjne przed miejscem wprowadzenia do komór py∏owych i cyklonów powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zapobiegajàce przeniesieniu si´ ognia.
\n
Dziennik Ustaw Nr 75 — 5258 — 8. Komory py∏owe i cyklony dla py∏ów tworzàcych z powietrzem mieszaniny wybuchowe powinny byç wyposa˝one w klapy lub przepony przeciwwybuchowe, zabezpieczajàce konstrukcj´ cyklonu i komory, a tak˝e konstrukcj´ budynku przed skutkami wybuchu.
\n
§ 270Instalacja wentylacji oddymiajàcej powinna
\n
spe∏niaç nast´pujàce wymagania:
\n
1)zapewniç usuwanie dymu z intensywnoÊcià co najmniej 10 wymian na godzin´, chyba ˝e obliczeniowo okreÊlono innà liczb´ wymian zapobiegajàcych zadymieniu zabezpieczonych pomieszczeƒ i dróg ewakuacyjnych,
\n
2)mieç sta∏y dop∏yw powietrza zewn´trznego uzupe∏niajàcego braki tego powietrza w wyniku jego wyp∏ywu wraz z dymem,
\n
3)przewody wentylacji oddymiajàcej powinny mieç co najmniej klas´ odpornoÊci ogniowej (EI) stropu, o której mowa w § 216, z zastrze˝eniem § 277 ust. 5,
\n
4)przeciwpo˝arowe klapy odcinajàce w przewodach wentylacji oddymiajàcej powinny spe∏niaç wymaganie, o którym mowa w pkt 3, a w przypadku po∏àczenia tych przewodów z instalacjà wentylacji i klimatyzacji — równie˝ dymoszczelnoÊci, 2. Je˝eli jedna ze Êcian zewn´trznych usytuowana od strony sàsiedniego budynku lub przekrycie dachu jednego z budynków jest rozprzestrzeniajàce ogieƒ, wówczas odleg∏oÊç okreÊlonà w ust. 1 nale˝y zwi´kszyç o 50%, a je˝eli dotyczy to obu Êcian zewn´trznych lub przekrycia dachu obu budynków — o 100 %.
\n
3.Je˝eli co najmniej w jednym z budynków znajduje si´ pomieszczenie zagro˝one wybuchem, wówczas odleg∏oÊç mi´dzy ich zewn´trznymi Êcianami nie powinna byç mniejsza ni˝ 20 m.
\n
Poz. 690
\n
5)górna kraw´dê kratek nawiewnych powinna znajdowaç si´ na wysokoÊci nie wi´kszej ni˝ 0,8 m nad poziomem pod∏ogi, a dolna kraw´dê kratek wywiewnych powinna znajdowaç si´ na wysokoÊci nie mniejszej ni˝ 1,8 m nad poziomem pod∏ogi,
\n
6)kratki wywiewne powinny byç rozmieszczone w sposób zapewniajàcy równomierne usuwanie dymu z pomieszczenia, przy czym odleg∏oÊç mi´dzy nimi nie powinna byç wi´ksza ni˝ 10 m,
\n
7)wentylatory instalacji oddymiajàcej powinny byç odporne na dzia∏anie temperatury 400°C przez co najmniej 120 minut lub wynikajàcej z przewidywanej temperatury i czasu usuwania gazów po˝arowych.
\n
Rozdzia∏ 7 Usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeƒstwo po˝arowe
\n
§ 2711. Odleg∏oÊç mi´dzy zewn´trznymi Êcianami
\n
budynków nieb´dàcymi Êcianami oddzielenia przeciwpo˝arowego, a majàcymi na powierzchni wi´kszej ni˝ 65% klas´ odpornoÊci ogniowej(E), okreÊlonà w § 216 ust. 1 w 5 kolumnie tabeli, nie powinna, z zastrze˝eniem ust. 2 i 3, byç mniejsza ni˝ odleg∏oÊç w metrach okreÊlona w poni˝szej tabeli:
\n
4.Je˝eli Êciana zewn´trzna budynku ma na powierzchni nie wi´kszej ni˝ 65%, lecz nie mniejszej ni˝ 30%, klas´ odpornoÊci ogniowej (E), okreÊlonà w § 216 ust. 1 w 5 kolumnie tabeli, wówczas odleg∏oÊç mi´dzy tà Êcianà lub jej cz´Êcià a Êcianà zewn´trznà drugiego budynku nale˝y zwi´kszyç w stosunku do okreÊlonej w ust. 1 i 2 o 50%.
\n
5.Je˝eli Êciana zewn´trzna budynku ma na powierzchni mniejszej ni˝ 30% klas´ odpornoÊci ogniowej (E), okreÊlonà w § 216 ust. 1 w 5 kolumnie tabeli, Dziennik Ustaw Nr 75 — 5259 — wówczas odleg∏oÊç mi´dzy tà Êcianà lub jej cz´Êcià a Êcianà zewn´trznà drugiego budynku nale˝y zwi´kszyç w stosunku do okreÊlonej w ust. 1 i 2 o 100%.
\n
6.Odleg∏oÊç mi´dzy Êcianami zewn´trznymi budynków lub cz´Êciami tych Êcian mo˝e byç zmniejszona o 50%, w stosunku do okreÊlonej w ust. 1—5, je˝eli we wszystkich strefach po˝arowych budynków, przylegajàcych odpowiednio do tych Êcian lub ich cz´Êci, sà stosowane sta∏e urzàdzenia gaÊnicze wodne.
\n
7.Odleg∏oÊç od Êciany zewn´trznej budynku lub jej cz´Êci do Êciany zewn´trznej drugiego budynku mo˝e byç zmniejszona o 25%, w stosunku do okreÊlonej w ust. 1—5, je˝eli we wszystkich strefach po˝arowych budynku, przylegajàcych odpowiednio do tej Êciany lub jej cz´Êci, sà stosowane sta∏e urzàdzenia gaÊnicze wodne.
\n
8.Najmniejszà odleg∏oÊç budynków ZL, PM, IN od granicy lasu nale˝y przyjmowaç, jak odleg∏oÊç Êcian tych budynków od Êciany budynku ZL z przekryciem dachu rozprzestrzeniajàcym ogieƒ.
\n
9.Odleg∏oÊci, o których mowa w ust. 1, dla budynków wymienionych w § 213, bez pomieszczeƒ zagro˝onych wybuchem, mo˝na zmniejszyç o 25%, je˝eli sà zwrócone do siebie Êcianami i dachami nierozprzestrzeniajàcymi ognia, niemajàcymi otworów.
\n
10.W pasie terenu o szerokoÊci okreÊlonej