Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 4 czerwca 2024 r. w sprawie wykazu uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie

Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologiiz dnia 4 czerwca 2024 r.w sprawie wykazu uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie 1)Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem administracji rządowej - gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U. poz. 739). Spis treści Treść rozporządzenia Załącznik nr 1 - Wykaz uzbrojenia, na którego wywóz, usługę pośrednictwa, pomoc techniczną oraz tranzyt jest wymagane zezwolenie Załącznik nr 2 - Wykaz uzbrojenia, na którego przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wymagane zezwolenie Załącznik nr 3 - Wykaz uzbrojenia, na którego transfer wewnątrzunijny z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wymagane zezwolenie Treść rozporządzenia 2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 146 z 10.06.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 308 z 24.11.2010, str. 11, Dz. Urz. UE L 85 z 24.03.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 31 z 31.01.2013, str. 43, Dz. Urz. UE L 40 z 11.02.2014, str. 20, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 117, Dz. Urz. UE L 163 z 21.06.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 70 z 15.03.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 311 z 25.11.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 89 z 29.03.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241, Dz. Urz. UE L 225 z 25.06.2021, str. 69 oraz Dz. Urz. UE L 42 z 10.02.2023, str. 1) w brzmieniu nadanym dyrektywą delegowaną Komisji (UE) 2024/242 z dnia 27 września 2023 r. zmieniającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE w odniesieniu do aktualizacji wykazu produktów związanych z obronnością zgodnie ze zaktualizowanym wspólnym wykazem uzbrojenia Unii Europejskiej z dnia 20 lutego 2023 r. (Dz. Urz. UE L 2024/242 z 17.01.2024). Na podstawie art. 6a ust. 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa   (Dz. U. z 2023 r. poz. 1582) zarządza się, co następuje: § 1. Ustala się wykaz uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie, obejmujący: 1) wykaz uzbrojenia, na którego wywóz, usługę pośrednictwa, pomoc techniczną oraz tranzyt jest wymagane zezwolenie, który stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia; 2) wykaz uzbrojenia, na którego przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wymagane zezwolenie, który stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia; 3) wykaz uzbrojenia, na którego transfer wewnątrzunijny z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wymagane zezwolenie, który stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia. § 2. Traci moc rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 26 czerwca 2023 r. w sprawie wykazu uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie   (Dz. U. poz. 1344). § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 czerwca 2024 r. 1) Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem administracji rządowej - gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U. poz. 739). 2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 146 z 10.06.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 308 z 24.11.2010, str. 11, Dz. Urz. UE L 85 z 24.03.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 31 z 31.01.2013, str. 43, Dz. Urz. UE L 40 z 11.02.2014, str. 20, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 117, Dz. Urz. UE L 163 z 21.06.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 70 z 15.03.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 311 z 25.11.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 89 z 29.03.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241, Dz. Urz. UE L 225 z 25.06.2021, str. 69 oraz Dz. Urz. UE L 42 z 10.02.2023, str. 1) w brzmieniu nadanym dyrektywą delegowaną Komisji (UE) 2024/242 z dnia 27 września 2023 r. zmieniającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE w odniesieniu do aktualizacji wykazu produktów związanych z obronnością zgodnie ze zaktualizowanym wspólnym wykazem uzbrojenia Unii Europejskiej z dnia 20 lutego 2023 r. (Dz. Urz. UE L 2024/242 z 17.01.2024). Załącznik nr 1   -   Wykaz uzbrojenia, na którego wywóz, usługę pośrednictwa, pomoc techniczną oraz tranzyt jest wymagane zezwolenie Uwaga 1 Terminy ujęte w cudzysłów („”) zostały zdefiniowane. Należy odwoływać się do „Definicji terminów używanych w niniejszym wykazie” załączonych do niniejszego wykazu. Uwaga 2 W niektórych przypadkach substancje chemiczne są wymienione za pomocą nazwy oraz numeru CAS. Wykaz ma zastosowanie do substancji chemicznych o takim samym wzorze strukturalnym (w tym hydratów) bez względu na nazwę lub numer CAS. Numery CAS są zamieszczone w celu ułatwienia identyfikacji danej substancji chemicznej lub mieszaniny, bez względu na przyjętą nomenklaturę. Numery CAS nie mogą być jednak używane jako niepowtarzalne identyfikatory, ponieważ niektóre postacie substancji chemicznych wymienionych w niniejszym wykazie, a także ich mieszaniny, są lub mogą być oznaczone odmiennymi numerami CAS. Definicje terminów i skrótów używanych w niniejszym wykazie Poniższe definicje mają zastosowanie do terminów stosowanych w niniejszym wykazie. Uwaga 1 Definicje mają zastosowanie do całego wykazu. Odniesienia mają wyłącznie funkcję informacyjną i nie mają wpływu na stosowanie zdefiniowanych terminów w całym wykazie. Uwaga 2 Wyrazy i wyrażenia zawarte w niniejszym wykazie definicji przyjmują zdefiniowane znaczenie wyłącznie, gdy zostały ujęte w „cudzysłów”. W innych przypadkach wyrazy i wyrażenia przyjmują swoje ogólnie przyjęte (słownikowe) znaczenia, o ile w danym fragmencie nie przytoczono definicji konkretnej kontroli. LU10 „Bezzałogowy statek powietrzny” („UAV”)Każdy „statek powietrzny” zdolny do rozpoczęcia lotu i podtrzymania kontrolowanego lotu i nawigacji bez żadnej obecności ludzi na jego pokładzie. LU22 „Własność publiczna” Oznacza oprogramowanie” lub „technologię” udostępnione bez żadnych ograniczeń co do ich dalszego rozpowszechniania. Uwaga Ograniczenia wynikające z praw autorskich nie wykluczają uznania „technologii” lub „oprogramowania” za „będące własnością publiczną”. LU17 „Biblioteka” (baza danych parametrów technicznych) Zbiór informacji technicznych, do których odwołanie może ulepszyć działanie danych systemów, sprzętu lub podzespołów. LU7, 22 „Biokatalizatory” „Enzymy” do szczególnych reakcji chemicznych lub biochemicznych lub inne związki biologiczne, które przyłączają się do bojowych środków trujących (BST) i przyspieszają ich degradację. Uwaga techniczna „Enzymy” oznaczają „biokatalizatory” dla konkretnych reakcji chemicznych i biochemicznych. LU7 „Biopolimery” Makrocząsteczki biologiczne, jak następuje:   a.   enzymy dla konkretnych reakcji chemicznych i biochemicznych;   b.   „antyidiotypowe”, „monoklonalne” lub „poliklonalne” „przeciwciała”;   c.   specjalnie zaprojektowane lub specjalnie przetworzone ‘receptory’. Uwagi techniczne   1.   Przeciwciała antyidiotypowe” oznaczają przeciwciała, które przyłączają się do konkretnych miejsc wiązania antygenu w innych przeciwciałach.   2.   „Przeciwciała monoklonalne” oznaczają białka przyłączające się do jednej strony antygenu i produkowane przez jeden klon komórek.   3.   „Przeciwciała poliklonalne” oznaczają mieszaninę białek przyłączających się do specyficznego antygenu, produkowanych przez więcej niż jeden klon komórek.   4.   „Receptory” oznaczają biologiczne struktury makromolekularne zdolne do łączenia ligandów i przez to wpływania na funkcje fizjologiczne. LU4, 10 „Cywilne statki powietrzne” „Statki powietrzne” wymienione według przeznaczenia w wykazach zaświadczeń o zdatności do lotu opublikowanych przez urzędy lotnictwa cywilnego co najmniej jednego państwa członkowskiego UE lub państwa uczestniczącego w porozumieniu z Wassenaar latające na cywilnych komercyjnych trasach wewnętrznych i zewnętrznych lub przeznaczone do legalnego użytku cywilnego, prywatnego lub służbowego. LU8 „Dodatki” Substancje wykorzystywane w mieszankach wybuchowych w celu ulepszenia ich właściwości. LU19 „Klasa kosmiczna” Dotyczy projektowania, wytwarzania i kwalifikowania za pomocą pomyślnie zaliczonych testów w taki sposób, aby produkty mogły funkcjonować na wysokościach większych, niż 100 km od powierzchni Ziemi. Uwaga Ustalenie, że dany przedmiot jest „klasy kosmicznej” na podstawie testowania nie oznacza, że inne przedmioty z tej samej partii produkcyjnej lub serii modeli także są „klasy kosmicznej”, jeżeli nie zostały indywidualnie przetestowane. LU21 „Komputer cyfrowy” Sprzęt, który może, w postaci jednej lub kilku zmiennych dyskretnych, pełnić wszystkie poniższe funkcje:   a.   przyjmowanie danych;   b.   przechowywanie danych lub instrukcji na trwałych lub nietrwałych (zapis wymazywalny) urządzeniach przechowywania danych;   c.   przetwarzanie danych za pomocą zapamiętanej sekwencji instrukcji, które można modyfikować; oraz   d.   generowanie danych wyjściowych. Uwaga technicznaModyfikacje zapamiętanej sekwencji instrukcji dotyczą wymiany trwałych urządzeń pamięciowych, ale nie fizycznych zmian przewodów lub połączeń. LU15 „Lampy pierwszej generacji wzmacniające obraz” Elektrostatycznie ukierunkowane lampy wykorzystujące światłowody wejściowe i wyjściowe lub szklane płytki, wieloalkaliczne fotokatody (S-20 lub S-25), ale nie wzmacniacze z płytek mikrokanalikowych. LU9, 19 „Laser” Przedmiot emitujący światło stałe w czasie i przestrzeni, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej. LU17 „Manipulatory” Uchwyty, „aktywne jednostki oprzyrządowania” lub wszelkie inne oprzyrządowanie zamontowane na płycie podstawowej na końcu ramienia manipulacyjnego „robota”. Uwaga techniczna „Aktywne jednostki oprzyrządowania” są to urządzenia służące do stosowania siły nadającej ruch, energii procesowej lub sensorów do danego urządzenia. LU8 „Materiały energetyczne” Substancje lub mieszaniny reagujące chemicznie, by uwolnić energię wymaganą do ich planowego wykorzystania. „Materiały wybuchowe”, „materiały pirotechniczne” i „materiały miotające” są to podklasy materiałów energetycznych. LU8 „Materiały miotające” Substancje lub mieszaniny reagujące chemicznie i wytwarzające duże ilości gorących gazów w kontrolowanym tempie, by wykonywać działania mechaniczne LU4, 8 „Materiały pirotechniczne” Mieszaniny stałych lub ciekłych paliw i utleniaczy które, po zapaleniu, przechodzą reakcję chemiczną w tempie kontrolowanym, które ma tworzyć konkretne przedziały czasowe, lub ilości ciepła, hałasu, dymu, widocznego światła lub promieniowania podczerwonego. Substancje piroforyczne są podklasą materiałów pirotechnicznych; nie zawierają utleniaczy, lecz zapalają się samoistnie przy kontakcie z powietrzem. LU13 „Materiały włókniste lub włókienkowe” Obejmują:   a.   włókna elementarne o strukturze ciągłej;   b.   przędzę i rowing o strukturze ciągłej;   c.   taśmy, tkaniny, maty o strukturze bezładnej i oploty;   d.   włókna cięte na drobne kawałki, włókna pocięte na dłuższe odcinki oraz spójne maty z włókien;   e.   wiskery, monokrystaliczne lub polikrystaliczne, o dowolnej długości;   f.   pulpa z poliamidu aromatycznego. LU8, 18 „Materiały wybuchowe” Stałe, ciekłe lub lotne substancje lub mieszaniny substancji, które mają detonować przy zastosowaniu jako ładunki podstawowe, dodatkowe lub główne w głowicach, przy zastosowaniu do burzenia i innych zastosowaniach. LU20 „Nadprzewodzący” Odnosi się do materiałów (tj. metali, stopów lub związków), które mogą stracić wszelką oporność elektryczną (tj. które mogą uzyskać nieskończoną przewodność elektryczną i przenosić bardzo wysokie prądy elektryczne bez ciepła Joule’a). Uwaga techniczna „Nadprzewodzący” stan danego materiału jest indywidualnie charakteryzowany przez „temperaturę krytyczną”, krytyczne pole magnetyczne, będące funkcją temperatury, oraz krytyczną gęstość prądu, która jest jednak funkcją zarówno pola magnetycznego, jak i temperatury. Uwaga „Temperatura krytyczna” (czasem zwana temperaturą przejścia) konkretnego materiału „nadprzewodzącego” jest to temperatura, w której materiał ten traci wszelki opór przed przepływem elektrycznego prądu stałego. LU17 „Ogniwo paliwowe” Urządzenie elektrochemiczne, które przetwarza energię chemiczną bezpośrednio na energię prądu stałego przez zużywanie paliwa ze źródła zewnętrznego. LU4, 11, 21 „Oprogramowanie” Zbiór jednego lub więcej „programów” lub „mikroprogramów”, umieszczony na dowolnym materialnym nośniku. Uwaga techniczna 1: „Program” Sekwencja instrukcji do realizacji procesu, mająca postać wykonywalną lub dającą się przekształcić na wykonywalną przez komputer elektroniczny. Uwaga techniczna 2: „Mikroprogram” Sekwencja elementarnych instrukcji, przechowywanych w specjalnej pamięci, realizowanych po wprowadzeniu specjalnej dla niej instrukcji odwołania do rejestru instrukcji. LU22 „Podstawowe badania naukowe” Prace doświadczalne lub teoretyczne prowadzone głównie w celu uzyskania nowej wiedzy o podstawach danego zjawiska lub o obserwowalnych faktach, nienakierowane bezpośrednio na konkretne cele lub zadania praktyczne. LU6, 13 „Porównywalne normy” Porównywalne normy krajowe lub międzynarodowe uznane przez co najmniej jedno państwo członkowskie UE lub państwo uczestniczące w porozumieniu z Wassenaar i mające zastosowanie do odpowiedniej pozycji. LU8 „Prekursory” Specjalistyczne związki chemiczne używane w produkcji materiałów wybuchowych. LU21, 22 „Produkcja” Oznacza wszystkie etapy związane z produkcją, takie jak: projektowanie, wytwarzanie, scalanie, montaż (składanie), kontrola, testowanie i zapewnienie jakości. LU21 „Reagowanie na cyberincydenty” Proces wymiany niezbędnych informacji na temat cyberincydentu z osobami lub organizacjami odpowiedzialnymi za prowadzenie lub koordynowanie działań zaradczych w celu zaradzenia cyberincydentowi. LU17 „Reaktor jądrowy” Obejmuje zasadniczo obiekty znajdujące się wewnątrz zbiornika reaktora lub bezpośrednio przymocowane do niego, wyposażenie sterujące poziomem mocy w rdzeniu oraz elementy, które zazwyczaj zawierają chłodziwo pierwotne rdzenia reaktora lub wchodzą z nim w bezpośrednią styczność lub nim sterują. LU17 „Robot” Mechanizm manipulacyjny, który może działać ciągle lub na odcinkach, może wykorzystywać czujniki i posiada wszystkie następujące cechy:   a.   jest wielofunkcyjny;   b.   ma możliwość ustawiania w odpowiednim położeniu lub orientowania przestrzennego materiałów, części, narzędzi lub urządzeń specjalnych przez wykonywanie zmiennych ruchów w przestrzeni trójwymiarowej;   c.   jest wyposażony w trzy lub większą liczbę mechanizmów wspomagających, m.in. silników krokowych, pracujących w obwodzie zamkniętym lub otwartym; oraz   d.   ma „możliwość programowania przez użytkownika” metodą uczenia/odtwarzania lub za pomocą komputera elektronicznego, który może być programowanym sterownikiem logicznym, tj. bez ingerencji mechanicznej. W powyższej definicji „programowanie dostępne dla użytkownika” oznacza możliwość wprowadzania, modyfikacji lub wymiany „programów” przez użytkownika na innej drodze niż poprzez:   a.   fizyczną modyfikację okablowania lub połączeń; lub   b.   ustawianie sterowania funkcjami, w tym wprowadzanie parametrów. Uwaga Niniejsza definicja nie obejmuje następujących urządzeń:   1.   mechanizmów poruszanych wyłącznie ręcznie lub zdalnie przez operatora;   2.   mechanizmów manipulacyjnych o ustalonej sekwencji ruchów, będących urządzeniami zautomatyzowanymi, realizującymi zaprogramowane mechanicznie, z góry ustalone ruchy. „Program” jest ograniczony mechanicznie za pomocą ustalonych ograniczników, np. sworzni lub krzywek. Kolejność ruchów oraz wybór drogi lub kątów nie są zmienne ani zmienialne za pomocą środków mechanicznych, elektronicznych lub elektrycznych;   3.   mechanizmów manipulacyjnych o zmiennej sekwencji ruchów, będących urządzeniami zautomatyzowanymi, realizującymi zaprogramowane mechanicznie, z góry zmienne ruchy. Program jest ograniczony mechanicznie za pomocą ustalonych, choć nastawnych, ograniczników, np. sworzni lub krzywek. Kolejność ruchów oraz wybór drogi lub kątów są zmienne w ramach ustalonego schematu programowego. Zmian lub modyfikacji schematu programowego (np. zmiany kołków lub wymiany krzywek) w jednej lub kilku osiach współrzędnych dokonuje się wyłącznie na drodze działań mechanicznych;   4.   mechanizmów manipulacyjnych bez wspomagania, o zmiennej sekwencji ruchów, będących urządzeniami zautomatyzowanymi, realizującymi zaprogramowane mechanicznie ruchy. Program jest zmienny, ale sekwencja jest realizowana wyłącznie za pomocą sygnału binarnego z elektrycznych urządzeń binarnych o ustalonym mechanicznie położeniu lub nastawnych ograniczników;   5.   żurawi do stertowania, definiowanych jako systemy manipulatorów działające w kartezjańskim układzie współrzędnych, produkowane jako integralne części pionowych zespołów do silosów, i służące do uzyskiwania dostępu do zawartości tych silosów w celu składowania lub wyjmowania. LU17, 21, 22 „Rozwój” Odnosi się do wszystkich etapów poprzedzających produkcję seryjną, takich jak: projekt, badania projektowe, analizy projektowe, koncepcje projektu, składanie i testowanie prototypów, pilotażowe plany produkcji, dane projektowe, proces przekształcania danych projektowych w produkt, projekt konfiguracji, projekt scalania, rozkłady. LU11 „Statek kosmiczny” Czynne i bierne satelity i sondy kosmiczne. LU8, 10, 14 „Statek powietrzny” Statek powietrzny - stałopłat, statek z obrotowymi skrzydłami, wiropłat (helikopter), statek ze zmiennym wirnikiem lub zmiennopłat. LU10 „Statki powietrzne lżejsze od powietrza” Balony i „sterowce”, które do unoszenia się w powietrzu potrzebują gorącego powietrza lub gazów lżejszych od powietrza takich jak hel lub wodór. Uwaga techniczna „Sterowiec” Napędzany statek powietrzny utrzymujący się w powietrzu dzięki zasobowi gazu (zazwyczaj helu, dawniej wodoru), który jest lżejszy od powietrza. LU11 „System nawigacji satelitarnej” System obejmujący stacje naziemne, konstelację satelitów i odbiorniki, które umożliwiają obliczanie lokalizacji odbiorników na podstawie sygnałów otrzymywanych z satelitów. Obejmuje globalne systemy nawigacji satelitarnej i regionalne systemy nawigacji satelitarnej. LU7 „Czynniki biologiczne” Patogeny lub toksyny, wyselekcjonowane lub zmodyfikowane (np. tak by zmienić ich czystość, okres trwałości, zjadliwość, cechy rozprzestrzeniania lub odporność na promieniowanie UV), w celu spowodowania strat w ludziach lub zwierzętach, zniszczenia sprzętu lub szkód dla upraw lub środowiska. LU7 „Środki rozpraszania tłumu” Substancje, które w oczekiwanych warunkach wykorzystywania do rozpraszania tłumu wywołują szybko u ludzi podrażnienia narządów zmysłów lub obezwładniające skutki fizyczne, które zanikają w krótkim czasie po zakończeniu wystawienia na ich działanie. (Gazy łzawiące są podzbiorem „środków rozpraszania tłumu”.) LU22 „Technologia” Konkretny rodzaj informacji, niezbędny do „rozwoju”, „produkcji” lub „użytkowania” danego wyrobu. Informacja ta ma postać „danych technicznych” lub „pomocy technicznej”. Określona „technologia” do wspólnego wykazu uzbrojenia UE jest zdefiniowana w punkcie LU22. Uwagi techniczne:   1.   „Dane techniczne” mogą mieć formę odbitek, planów, wykresów, modeli, wzorów, tabel, projektów technicznych i specyfikacji, podręczników i instrukcji w formie pisemnej lub zarejestrowanych na innych nośnikach lub urządzeniach, takich jak dyski, taśmy, pamięci wyłącznie do odczytu.   2.   „Pomoc techniczna” może przybierać takie formy jak instruktaż, przekazanie umiejętności, szkolenie, przekazanie wiedzy na temat eksploatacji i usługi konsultacyjne. „Pomoc techniczna” może obejmować przekazanie „danych technicznych”.   3.   „Użytkowanie”: praca, instalowanie (łącznie z montażem na miejscu), konserwacja (kontrola), naprawa, remonty i odnawianie. LU21 „Ujawnianie luk w zabezpieczeniach” Proces identyfikacji luki, sprawozdawczości na jej temat i informowania o niej lub proces jej analizowania wraz z osobami lub organizacjami odpowiedzialnymi za prowadzenie lub koordynowanie działań zaradczych w celu wyeliminowania tej luki. LU7 „Wektory ekspresji” Nośniki (np. plazmidy lub wirusy) wykorzystywane do wprowadzania materiału genetycznego do komórek żywiciela. LU22 „Wymagane” Stosowane do „technologii”, odnosi się wyłącznie do tej części „technologii”, która odpowiada konkretnie za osiąganie lub przekraczanie poziomów, cech lub funkcji kontrolowanego działania. Taka „wymagana” „technologia” może być wspólna dla różnych wyrobów. LU11 „Zautomatyzowane systemy dowodzenia i kontroli ” Systemy elektroniczne, za pośrednictwem których wprowadza się, przetwarza i transmituje informacje niezbędne dla sprawnego prowadzenia grupy, głównej formacji, formacji taktycznej, jednostki, okrętu, podjednostki lub uzbrojenia będących pod dowództwem. Dokonuje się tego przez użytkowanie komputerów i innego specjalistycznego sprzętu zaprojektowanego do wspierania funkcji wojskowej organizacji dowodzenia i kontroli. Do najważniejszych funkcji zautomatyzowanego systemu dowodzenia i kontroli należy: skuteczne zautomatyzowane zbieranie, gromadzenie, przechowywanie i przetwarzanie informacji; obrazowanie sytuacji i okoliczności wpływających na przygotowanie i prowadzenie walk; kalkulacje operacyjne i taktyczne służące do przydzielania zasobów wśród grup sił albo elementów porządku operacyjnego działań bojowych lub rozmieszczania działań bojowych zgodnie z misją lub etapem operacji; przygotowywanie danych do celów oglądu sytuacji i podejmowania decyzji w każdej chwili w trakcie operacji lub działań bojowych; komputerowa symulacja operacji Nb. Notabene (łac.) - „zauważ, że”, „w dodatku”, „dla zrozumienia”. LU Lista uzbrojenia (LU) - oznaczenie poszczególnych kategorii uzbrojenia. WYKAZ LU1 Broń gładkolufowa o kalibrze mniejszym niż 20 mm, inne uzbrojenie i broń automatyczna o kalibrze 12,7 mm (0,50 cala) lub mniejszym oraz wyposażenie, jak następuje, i specjalnie zaprojektowane do nich elementy składowe: Uwaga Punkt LU1. nie ma zastosowania do:   a.   broni palnej specjalnie zaprojektowanej do amunicji szkolno-treningowej, która to broń nie jest zdolna do wystrzeliwania pocisku;   b.   broni palnej specjalnie zaprojektowanej do wystrzeliwania pocisków kierowanych przewodowo, nieposiadających wysokoenergetycznego materiału wybuchowego lub łączności o zasięgu mniejszym lub równym 500 m;   c.   broni wykorzystującej amunicję z bocznym zapłonem oraz uniemożliwiającej prowadzenie ognia w sposób w pełni automatyczny;   d.   „broni palnej pozbawionej cech użytkowych”. Uwaga techniczna „Broń palna pozbawiona cech użytkowych” to broń palna, którą pozbawiono możliwości wystrzelenia jakiegokolwiek naboju w drodze procesów określonych przez krajowy organ państwa uczestniczącego w porozumieniu z Wassenaar. Procesy te nieodwracalnie zmieniają podstawowe elementy broni palnej. Zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, pozbawienie broni palnej cech użytkowych może być poświadczone przez zaświadczenie wydane przez właściwy organ i może być zaznaczone na danej sztuce broni palnej przez stempel odbity na jej niezbędnej części.   a.   karabiny i broń kombinowana, broń ręczna, karabiny maszynowe, pistolety maszynowe i broń wielolufowa; Uwaga Podpunkt LU1.a nie ma zastosowania do:   a.   karabinów i broni kombinowanej wyprodukowanych przed rokiem 1938;   b.   reprodukcji karabinów i broni kombinowanej, których oryginały zostały wyprodukowane przed rokiem 1890;   c.   broni ręcznej, broni wielolufowej i karabinów maszynowych wyprodukowanych przed rokiem 1890, i ich reprodukcji;   d.   karabinów lub broni ręcznej zaprojektowanych specjalnie do wystrzeliwania pocisku inercyjnego za pomocą sprężonego powietrza lub CO2;   e.   broni ręcznej zaprojektowanej specjalnie do następujących celów:   1.   uboju zwierząt domowych; lub   2.   czasowego usypiania zwierząt.   b.   broń gładkolufowa, jak następuje:   1.   broń gładkolufowa zaprojektowana specjalnie do celów wojskowych;   2.   inna broń gładkolufowa, jak następuje:   a.   broń w pełni automatyczna;   b.   broń półautomatyczna lub nieautomatyczna z przesuwnym łożem (ang. pump-action); Uwaga Podpunkt LU1.b.2. nie ma zastosowania do broni zaprojektowanej specjalnie do wystrzeliwania bezwładnego pocisku za pomocą sprężonego powietrza lub CO2. Uwaga Podpunkt LU1.b nie ma zastosowania do:   a.   broni gładkolufowej wyprodukowanej przed rokiem 1938;   b.   reprodukcji broni gładkolufowej, której oryginały zostały wyprodukowane przed rokiem 1890;   c.   myśliwskiej i sportowej broni gładkolufowej. Broń tego typu nie może być specjalnie zaprojektowana do celów wojskowych lub umożliwiać prowadzenia ognia w sposób w pełni automatyczny;   d.   broni gładkolufowej zaprojektowanej specjalnie do następujących celów:   1.   uboju zwierząt domowych;   2.   czasowego usypiania zwierząt;   3.   testów sejsmicznych;   4.   odpalania pocisków przemysłowych; lub   5.   zaburzania działania improwizowanych urządzeń wybuchowych (Improvised Explosive Devices - IED). Nb. w odniesieniu do zaburzaczy zob. ppkt LU4. i 1A006 w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE.   c.   broń wykorzystująca amunicję bezłuskową;   d.   akcesoria przeznaczone do broni określonej w LU1.a, LU1.b lub LU1.c, jak następuje:   1.   Oddzielane magazynki nabojów;   2.   Urządzenia do tłumienia lub wyciszania dźwięku;   3.   „Elementy zaczepiane”; Uwaga techniczna Do celów ppkt LU1.d.3. „element zaczepiany” oznacza osprzęt zaprojektowany w taki sposób, aby: zamontować pistolet na pojeździe naziemnym, „statku powietrznym”, statku lub konstrukcji.   4.   Tłumiki ognia;   5.   Celowniki optyczne z elektronicznym przetwarzaniem obrazu;   6.   Celowniki optyczne specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych. LU2 Broń gładkolufowa o kalibrze 20 mm lub większym, inna broń lub uzbrojenie o kalibrze większym od 12,7 mm (0,50 cala), miotacze specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów wojskowych oraz wyposażenie, jak następuje, i specjalnie zaprojektowane do nich elementy składowe:   a.   broń lufowa, haubice, armaty, moździerze, broń przeciwpancerna, wyrzutnie pocisków, wojskowe miotacze ognia, działa, działa bezodrzutowe oraz broń gładkolufowa; Uwaga 1 Podpunkt LU2.a obejmuje strumiennice, urządzenia dozujące, zasobniki i inne specjalnie zaprojektowane do nich elementy składowe, stosowane do ciekłych ładunków miotających dla sprzętu określonego w podpunkcie LU2.a. Uwaga 2 Podpunkt LU2.a nie ma zastosowania do następujących rodzajów broni:   a.   karabinów, broni gładkolufowej i broni kombinowanej wyprodukowanych przed rokiem 1938;   b.   reprodukcji karabinów, broni gładkolufowej i broni kombinowanej, których oryginały zostały wyprodukowane przed rokiem 1890;   c.   broni strzeleckiej, haubic, armat i moździerzy wyprodukowanych przed rokiem 1890;   d.   myśliwskiej i sportowej broni gładkolufowej; broń tego typu nie może być specjalnie zaprojektowana do celów wojskowych lub umożliwiać prowadzenia ognia w sposób w pełni automatyczny;   e.   broni gładkolufowej zaprojektowanej specjalnie do następujących celów:   1.   uboju zwierząt domowych;   2.   czasowego usypiania zwierząt;   3.   testów sejsmicznych;   4.   odpalania pocisków przemysłowych lub   5.   zaburzania działania improwizowanych urządzeń wybuchowych (Improvised Explosive Devices - IED); Nb. w odniesieniu do zaburzaczy zob. ppkt LU4 i 1A006 w wykazie towarów podwójnego zastosowania UE.   f.   przenośnych wyrzutni pocisków specjalnie zaprojektowanych do wystrzeliwania pocisków kierowanych przewodowo nieposiadających wysokoenergetycznego materiału wybuchowego lub łączności o zasięgu mniejszym lub równym 500 m.   b.   miotacze specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów wojskowych, jak następuje:   1.   miotacze nabojów dymnych;   2.   miotacze nabojów gazowych;   3.   miotacze materiałów pirotechnicznych. Uwaga Podpunkt LU2.b. nie ma zastosowania do pistoletów sygnałowych.   c.   akcesoria specjalnie zaprojektowane dla broni określonej w podpunkcie LU2.a, jak nastepuje:   1.   Celowniki optyczne specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych;   2.   Urządzenia zmniejszające ślad;   3.   Uchwyty mocujące;   4.   Oddzielane magazynki nabojów.   d.   niestosowane od 2019 r. LU3 Amunicja i zapalniki, jak następuje, oraz specjalnie zaprojektowane do nich elementy składowe:   a.   amunicja do broni określonej w ppkt LU1, LU2 lub LU12;   b.   zapalniki specjalnie zaprojektowane dla amunicji określonej w podpunkcie LU3.a. Uwaga 1 Specjalnie zaprojektowane elementy składowe określone w ppkt LU3 obejmują:   a.   wyroby z metali lub tworzyw sztucznych, takie jak: kowadełka spłonek, płaszcze pocisków, ogniwa nabojowe, pierścienie wiodące i metalowe elementy amunicji;   b.   urządzenia zabezpieczające i uzbrajające, zapalniki, czujniki i urządzenia inicjujące;   c.   źródła energii o wysokiej jednorazowej mocy wyjściowej;   d.   łuski spalające się;   e.   podpociski wchodzące w skład pocisków kasetowych tj. bomby, miny, pociski kierowane w końcowej fazie lotu. Uwaga 2 Podpunkt LU3.a. nie ma zastosowania do żadnego z poniższych:   a.   amunicji ze zgwiazdkowaną łuską bez pocisku (amunicja ślepa);   b.   amunicji szkolno-treningowej z przewierconą łuską;   c.   innej amunicji ślepej oraz amunicji szkolno-treningowej niezawierającej elementów przeznaczonych do amunicji ostrej;lub   d.   elementów specjalnie zaprojektowanych do amunicji ślepej lub amunicji szkolno-treningowej wyszczególnionych w niniejszej uwadze 2 w pkt a, b lub c. Uwaga 3 Podpunkt LU3.a. nie ma zastosowania do ładunków specjalnie zaprojektowanych w następujących celach:   a.   sygnalizacji;   b.   odstraszania ptactwa; lub   c.   zapalania flar gazowych na szybach naftowych. LU4 Bomby, torpedy, rakiety, pociski kierowane, inne urządzenia i ładunki wybuchowe oraz związane z nimi wyposażenie i akcesoria, jak następuje, oraz specjalnie zaprojektowane do nich elementy składowe: Nb. 1 Sprzęt naprowadzania i nawigacji - zob. ppkt LU11. Nb. 2 Lotnicze Systemy ochrony przed rakietami (Aircraft Missile Protection Systems - AMPS) - zob. podpunkt LU4.c.   a.   bomby, torpedy, granaty, naboje dymne, rakiety, miny, pociski, bomby głębinowe, ładunki, urządzenia burzące, zestawy burzące, urządzenia zawierające „materiały pirotechniczne”, ładunki, podpociski do nich i środki pozoracji (tj. sprzęt symulujący cechy wymienionych środków bojowych), zaprojektowane specjalnie do celów wojskowych; Uwaga Podpunkt LU4.a. obejmuje:   a.   granaty dymne, bomby wypełnione napalmem, bomby zapalające oraz urządzenia wybuchowe;   b.   dysze pocisków lub rakiet oraz osłony czołowe nosicieli powtórnego użytku. Nb. Granaty lub naboje do broni lub miotaczy określonych w punktach LU1 lub LU2 oraz podpociski specjalnie zaprojektowane do amunicji są wyszczególnione w punkcie LU3.   b.   sprzęt mający wszystkie z wymienionych poniżej cech charakterystycznych:   1.   specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych oraz   2.   jest specjalnie zaprojektowany do „czynności” związanych z którymkolwiek z poniższych elementów:   a.   obiektami określonymi w podpunkcie LU4.a.; lub   b.   improwizowane urządzenia wybuchowe (Improvised Explosive Devices-IED); Uwaga techniczna Do celów podpunktu LU4.b.2. „czynności” odnoszą się do obsługi, wystrzeliwania, kładzenia, sterowania, rozładowywania, detonowania, aktywacji, zasilania o jednorazowym działaniu, pozorowania, zagłuszania, trałowania, wykrywania, rozrywania lub likwidowania. Uwaga 1 Podpunkt LU4.b. obejmuje:   a.   ruchomy sprzęt do skraplania gazu;   b.   pływający przewód elektryczny nadający się do trałowania min magnetycznych. Uwaga 2 Podpunkt LU4.b. nie ma zastosowania do urządzeń ręcznych, ograniczonych projektowo jedynie do wykrywania obiektów metalowych i niebędących w stanie odróżnić min od innych metalowych obiektów.   c.   lotnicze systemy ochrony przed rakietami (Aircraft Missile Protection Systems - AMPS). Uwaga Podpunkt LU4.c nie ma zastosowania do urządzeń AMPS posiadających wszystkie z wymienionych poniżej elementów:   a.   którykolwiek z następujących czujników ostrzegających o rakietach:   1.   czujniki pasywne o reakcji w zakresie 100-400 nm; lub   2.   aktywne dopplerowskie czujniki ostrzegające o rakietach;   b.   systemy wyrzucania środków przeciwdziałania;   c.   flary wysyłające zarówno sygnał widzialny, jak i sygnał w podczerwieni w celu dezorientacji pocisków ziemia-powietrze; oraz   d.   są instalowane w „cywilnych statkach powietrznych” i mają wszystkie wymienione poniżej cechy charakterystyczne:   1.   urządzenie AMPS może działać wyłącznie w określonym „cywilnym statku powietrznym”, w którym zainstalowano dany AMPS i w stosunku do którego wydano którykolwiek z następujących dokumentów:   a.   cywilny certyfikat typu wydany przez organy lotnictwa cywilnego co najmniej jednego państwa członkowskiego UE lub państwa uczestniczącego w porozumieniu z Wassenaar;lub   b.   równoważny dokument uznany przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO);   2.   urządzenie AMPS jest zabezpieczone przed nieuprawnionym dostępem do „oprogramowania”; oraz   3.   urządzenie AMPS posiada aktywny mechanizm, który powoduje zaprzestanie działania systemu po usunięciu go z „cywilnego statku powietrznego”, w którym został zainstalowany. LU5 Sprzęt kierowania ogniem oraz sprzęt do ostrzegania i alarmowania, a także powiązane z nimi systemy oraz sprzęt do testowania, strojenia i zakłócania, jak następuje, specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych, a także specjalnie zaprojektowane do nich elementy składowe i wyposażenie:   a.   celowniki, przeliczniki, sprzęt naprowadzania uzbrojenia oraz systemy sterowania uzbrojeniem;   b.   inny sprzęt do kierowania ogniem, sprzęt do ostrzegania i alarmowania, a także powiązane z nimi systemy, jak następuje:   1.   systemy wykrywania, oznaczania celów, pomiaru odległości, obserwacji lub śledzenia celów;   2.   wyposażenie wykorzystywane do wykrywania, rozpoznawania lub identyfikacji;   3.   wyposażenie wykorzystywane do scalania danych lub integracji czujników;   c.   sprzęt do przeciwdziałania, wykorzystywany przeciwko urządzeniom określonym w podpunkcie LU5.a. lub LU5.b. Uwaga Do celów podpunktu LU5.c. sprzęt zakłócajacy obejmuje sprzęt do wykrywania.   d.   sprzęt do strojenia lub testowania w warunkach polowych, specjalnie zaprojektowany dla urządzeń określonych w podpunkcie LU5.a., LU5.b. lub LU5.c. LU6 Pojazdy naziemne i ich elementy składowe, jak następuje: Nb. Sprzęt naprowadzania i nawigacji - zob. ppkt LU11.   a.   pojazdy naziemne oraz ich elementy składowe, specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów wojskowych; Uwaga 1 Podpunkt LU6.a obejmuje:   a.   czołgi i inne uzbrojone pojazdy wojskowe oraz pojazdy wojskowe wyposażone w uchwyty na broń, sprzęt do kładzenia min lub wystrzeliwania amunicji określonej w ppkt LU4;   b.   pojazdy opancerzone;   c.   pojazdy pływające lub zdolne do pokonywania w bród głębokich przeszkód wodnych;   d.   pojazdy ratownictwa technicznego, holujące, do przewozu amunicji i systemów uzbrojenia oraz związany z nimi sprzęt do prac załadowczo-wyładowczych;   e.   przyczepy. Uwaga 2 Modyfikacja pojazdu naziemnego do celów wojskowych określona w podpunkcie LU6.a obejmuje zmiany konstrukcyjne, elektryczne lub mechaniczne, związane z wyposażeniem go co najmniej w jeden z elementów składowych specjalnie zaprojektowanych do celów wojskowych. Do takich elementów składowych zalicza się:   a.   okładziny opon ogumienia pneumatycznego, specjalnie zaprojektowane jako kuloodporne;   b.   opancerzenie kluczowych elementów pojazdu (np. zbiorników paliwa, kabiny);   c.   specjalne wzmocnienia lub uchwyty do mocowania broni;   d.   zaciemnienie oświetlenia pojazdu.   b.   inne pojazdy naziemne i ich elementy składowe, jak następuje:   1.   pojazdy posiadające wszystkie poniższe cechy:   a.   wyprodukowane lub wyposażone w materiały lub elementy składowe zapewniające III lub wyższy poziom ochrony przeciwbalistycznej (zgodnie z NIJ 0108.01, wrzesień 1985 r., lub o „porównywalnych normach”);   b.   przenoszenie napędu zapewniające napęd równocześnie kołom przednim i tylnym, w tym w pojazdach posiadających dodatkowe koła do celów nośnych, także napędzanych silnikiem;   c.   dopuszczalna masa całkowita pojazdu (GVWR) ponad 4500 kg; oraz   d.   zaprojektowane lub zmodyfikowane do jazdy terenowej;   2.   elementy składowe posiadające wszystkie poniższe cechy:   a.   specjalnie zaprojektowane do pojazdów określonych w podpunkcie LU6.b.1; oraz   b.   zapewniające III lub wyższy poziom ochrony przeciwbalistycznej (zgodnie z NIJ 0108.01, wrzesień 1985 r., lub o „porównywalnych normach”). Nb. Zob. także podpunkt LU13.a. Uwaga 1 Podpunkt LU6 nie ma zastosowania do pojazdów cywilnych zaprojektowanych lub zmodyfikowanych do przewozu pieniędzy lub kosztowności. Uwaga 2 Podpunkt LU6 nie ma zastosowania do pojazdów spełniających wszystkie poniższe kryteria:   a.   zostały wyprodukowane przed rokiem 1946;   b.   nie zawierają elementów wyszczególnionych w niniejszym załączniku wyprodukowanych po roku 1945, z wyjątkiem reprodukcji oryginalnych elementów składowych lub akcesoriów danego pojazdu;oraz   c.   w ich skład nie wchodzi broń wyszczególniona w LU1, LU2 lub LU4, chyba że broń taka jest niezdatna do użytku i do wystrzelenia pocisku. LU7 Środki chemiczne, „środki biologiczne”, „środki rozpraszania tłumu”, materiały promieniotwórcze oraz związane z nimi sprzęt, elementy składowe i materiały, jak następuje:   a.   „środki biologiczne” lub materiały promieniotwórcze wyselekcjonowane lub zmodyfikowane w celu zwiększenia skuteczności w powodowaniu strat wśród ludzi lub zwierząt, powodowania degradacji sprzętu lub strat plonach lub środowisku;   b.   bojowe środki trujące (BST) obejmujące:   1.   bojowe środki paralityczno-drgawkowe:   a.   O-alkilo (równe lub mniejsze niż C10, łącznie z cykloalkilem) alkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-) fluorofosfoniany, takie jak: sarin (GB): O-izopropylometylofluorofosfonian (CAS 107-44-8); oraz Soman (GD): O-pinakolinometylofluorofosfonian (CAS 96-64-0);   b.   O-alkilo (równe lub mniejsze niż C10, łącznie z cykloalkilo) N,N-dialkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-) amidocyjanofosforany, takie jak:tabun (GA): O-etylo(N, N-dimetylo)amidocyjanofosforan (CAS 77-81-6);   c.   O-alkilo (H lub równe lub mniejsze niż C10, łącznie z cykloalkilo), S-2-dialkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-)-aminoetylo alkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-) tiofosfoniany oraz odpowiadające im alkilowane lub protonowane sole, takie jak:VX: O-etylo S-(2-diizopropyloaminoetylo) metylotiofosfonian (CAS 50782-69-9);   2.   bojowe środki parzące:   a.   iperyty siarkowe, takie jak:   1.   sulfid 2-chloroetylochlorometylowy (CAS 2625-76-5);   2.   sulfid bis (2-chloroetylowy) (CAS 505-60-2);   3.   bis (2-chloroetylotio)metan (CAS 63869-13-6);   4.   1,2-bis (2-chloroetylotio)etan (CAS 3563-36-8);   5.   1,3-bis (2-chloroetylotio)-n-propan (CAS 63905-10-2);   6.   1,4-bis (2-chloroetylotio)-n-butan (CAS 142868-93-7);   7.   1,5-bis (2-chloroetylotio)-n-pentan (CAS 142868-94-8);   8.   eter bis (2-chloroetylotiometylowy) (CAS 63918-90-1);   9.   eter bis (2-chloroetylotioetylowy) (iperyt tlenowy) (CAS 63918-89-8);   b.   luizyty, takie jak:   1.   (2-chlorowinylo)dichloroarsyna (CAS 541-25-3);   2.   tris (2-chlorowinylo)arsyna (CAS 40334-70-1);   3.   bis (2-chlorowinylo)chloroarsyna (CAS 40334-69-8);   c.   iperyty azotowe, takie jak:   1.   HN1: bis (2-chloroetylo)etyloamina (CAS 538-07-8);   2.   HN2: bis (2-chloroetylo)metyloamina (CAS 51-75-2);   3.   HN3: tris (2-chloroetylo)amina (CAS 555-77-1);   3.   bojowe środki obezwładniające, takie jak:   a.   3-chinuklidylobenzylan (BZ) (CAS 6581-06-2);   4.   bojowe defolianty, takie jak:   a.   2-chloro-4-fluorofenoksyoctan butylu (LNF);   b.   kwas 2,4,5-trichlorofenoksyoctowy (CAS 93-76-5), zmieszany z kwasem 2,4-dichlorofenoksyoctowym (CAS 94-75-7) (oranż (CAS 39277-47-9));   c.   dwuskładnikowe oraz kluczowe prekursory BST, jak następuje:   1.   difluorki alkilo- (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-) fosfonowe, takie jak: DF: difluorek metylofosfonowy (CAS 676-99-3);   2.   O-alkilo (H lub równe lub mniejsze niż C10, łącznie z cykloalkilo), O-2-dialkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-)-aminoetylo alkilo (metylo-, etylo-, n-propylo- lub izopropylo-) tiofosfoniany i odpowiadające im alkilowane lub protonowane sole, takie jak: QL: O-etylo-O-2-di-izopropyloaminoetylometylofosfinian (CAS 57856-11-8);   3.   Chlorosarin: O-izopropylometylochlorofosfonian (CAS 1445-76-7);   4.   Chlorosoman: O-pinakolinometylochlorofosfonian (CAS 7040-57-5);   d.   „środki rozpraszania tłumu”, chemikalia zawierające składnik czynny, także ich kombinacje, włączając w to:   1.   α-bromobenzenoacetonitryl (cyjanek bromobenzylu) (CA) (CAS 5798-79-8);   2.   Dinitryl [(2-chlorofenylo)metyleno]propanu, (o-chlorobenzylidenomalanonitryl) (CS) (CAS 2698-41-1);   3.   2-chloro-1-fenyloetanon, chlorek fenylacylu (ω-chloroacetofenon) (CN) (CAS 532-27-4);   4.   Dibenzo-(b, f)-1,4-oksazepina (CR) (CAS 257-07-8);   5.   10-chloro-5, 10-dihydrofenarsazyna, (chlorek fenarsazyny), (adamsyt), (DM) (CAS 578-94-9);   6.   N-nonanoilomorfolina (MPA) (CAS 5299-64-9); Uwaga 1 Podpunkt LU7.d. nie ma zastosowania do „środków rozpraszania tłumu” pakowanych indywidualnie, przeznaczonych do samoobrony. Uwaga 2 Podpunkt LU7.d. nie ma zastosowania do chemikaliów zawierających składnik czynny, a także ich kombinacji, zidentyfikowanych i pakowanych do celów produkcji żywności lub do celów medycznych.   e.   sprzęt, specjalnie zaprojektowany lub zmodyfikowany do celów wojskowych, zaprojektowany lub zmodyfikowany do rozprzestrzeniania jakiegokolwiek z niżej wymienionych materiałów oraz specjalnie zaprojektowane do niego elementy składowe:   1.   materiały lub środki określone w podpunkcie LU7.a., LU7.b. lub LU7.d;. lub   2.   chemiczne środki bojowe, wytworzone na bazie prekursorów określonych w podpunkcie LU7.c.;   f.   sprzęt ochronny i odkażający specjalnie zaprojektowany lub zmodyfikowany do celów wojskowych, elementy składowe i mieszaniny chemiczne, jak następuje:   1.   sprzęt zaprojektowany lub zmodyfikowany do ochrony przed materiałami określonymi w podpunktach LU7.a., LU7.b. lub LU7.d., oraz specjalnie zaprojektowane do niego elementy składowe;   2.   sprzęt zaprojektowany lub zmodyfikowany do odkażania obiektów skażonych środkami określonymi w podpunkcie LU7.a. lub LU7.b., oraz specjalnie zaprojektowane do niego elementy składowe;   3.   mieszaniny chemiczne specjalnie opracowane lub przystosowane do odkażania obiektów skażonych środkami określonymi w podpunkcie LU7.a. lub LU7.b.; Uwaga Podpunkt LU7.f.1. obejmuje:   a.   instalacje do uzdatniania powietrza, specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do pracy w warunkach występowania skażeń promieniotwórczych, biologicznych lub chemicznych;   b.   odzież ochronną. Nb. Cywilne maski przeciwgazowe, wyposażenie ochronne i odkażające - zob. także 1A004 w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE.   g.   sprzęt specjalnie zaprojektowany lub zmodyfikowany do celów wojskowych, zaprojektowany lub zmodyfikowany do wykrywania lub identyfikacji materiałów określonych w podpunktach LU7.a., LU7.b. lub LU7.d. oraz specjalnie zaprojektowane do niego elementy składowe; Uwaga Podpunkt LU7.g. nie ma zastosowania do osobistych dozymetrów promieniowania jonizującego. Nb. Zob. także poz. 1A004 w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE.   h.   „biopolimery” specjalnie zaprojektowane lub przetworzone w celu wykrywania lub identyfikacji BST określonych w podpunkcie LU7.b. oraz kultury specyficznych komórek wykorzystywanych do ich produkcji;   i.   „biokatalizatory” wykorzystywane do odkażania lub rozkładu BST oraz ich systemy biologiczne, jak następuje:   1.   „biokatalizatory” specjalnie zaprojektowane do odkażania lub rozkładu BST określonych w podpunkcie LU7.b. i wynikające z ukierunkowanej selekcji laboratoryjnej lub manipulacji genetycznej systemów biologicznych;   2.   systemy biologiczne zawierające informację genetyczną specyficzną dla produkcji „biokatalizatorów” określonych w podpunkcie LU7.i.1., jak następuje:   a.   „wektory ekspresji”;   b.   wirusy;   c.   kultury komórkowe. Uwaga 1 Podpunkty LU7.b. i LU7.d. nie mają zastosowania do następujących substancji:   a.   chlorocyjan (CAS 506-77-4);   b.   kwas cyjanowodorowy (CAS 74-90-8);   c.   chlor (CAS 7782-50-5);   d.   chlorek karbonylu (fosgenu) (CAS 75-44-5);   e.   difosgen (chloromrówczan trichlorometylu) (CAS 503-38-8);   f.   niestosowane od 2004 r.;   g.   bromek ksylilu, orto: (CAS 89-92-9), meta: (CAS 620-13-3), para: (CAS 104-81-4);   h.   bromek benzylu (CAS 100-39-0);   i.   jodek benzylu (CAS 620-05-3);   j.   bromoaceton (CAS 598-31-2);   k.   bromek cyjanu (CAS 506-68-3);   l.   bromometyloetyloketon (CAS 816-40-0);   m.   chloroaceton (CAS 78-95-5);   n.   jodooctan etylu (CAS 623-48-3);   o.   jodoaceton (CAS 3019-04-3);   p.   chloropikryna (CAS 76-06-2). Uwaga 2 Kultury komórkowe i systemy biologiczne wyszczególnione w podpunktach LU7.h i LU7.i.2 są szczególne i podpunkty te nie maja zastosowania do komórek lub systemów biologicznych wykorzystywanych do celów cywilnych, takich jak rolne, farmaceutyczne, medyczne, weterynaryjne, środowiskowe, gospodarki odpadami lub przemysłu spożywczego. LU8 „Materiały energetyczne” oraz substancje pokrewne, jak następuje: Nb. 1 Zob. także poz. 1C011 w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE. Nb. 2 Ładunki i urządzenia wybuchowe - zob. także pkt LU4 i 1A008 w wykazie produktów podwójnego zastosowania UE. Uwagi techniczne: 1. Do celów pkt LU8, z wyłączeniem LU8.c.11. i LU8.c.12., termin „mieszanina” rozumie się przez połączenie dwóch lub większej liczby substancji, z których co najmniej jedna została wymieniona w podpunktach LU8. 2. Każda substancja wymieniona w podpunktach LU8 jest objęta niniejszym wykazem, nawet gdy jest ona wykorzystywana w zastosowaniu innym niż wskazane (np. TAGN jest w przeważającej mierze używany jako materiał wybuchowy, lecz może być także użyty jako paliwo albo utleniacz). 3. Do celów pkt LU8 za rozmiar cząstek uważa się średnią średnicę cząstek w ujęciu wagowym lub objętościowym. Do próbkowania i określenia rozmiaru cząstek będą stosowane normy międzynarodowe lub równoważne krajowe.   a.   „materiały wybuchowe” oraz ich „mieszaniny”, jak następuje:   1.   ADNBF (aminodinitrobenzofuroksan lub 1-tlenek 7-amino-4,6-dinitrobenzofurazanu) (CAS 97096-78-1);   2.   BNCP (nadchloran cis-bis(5-nitrotetraazolato) tetraaminy kobaltu (III)) (CAS 117412-28-9);   3.   CL-14 (diaminodinitrobezofuroksan lub 1-tlenek 5,7-diamino-4,6-dinitrobenzofurazanu) (CAS 117907-74-1);   4.   CL-20 (HNIW lub heksanitroheksaazaizowurcytan) (CAS 135285-90-4); klatraty CL-20 (zob. także ich „prekursory” w podpunkcie LU8.g.3 i LU8.g.4);   5.   CP (nadchloran 2-(5-cyjanotetrazolato) pentaaminy kobaltu (III)) (CAS 70247-32-4);   6.   DADE (1,1-diamino-2,2-dinitroetylen, F0X-7) (CAS 145250-81-3);   7.   DATB (diaminotrinitrobenzen) (CAS 1630-08-6);   8.   DDFP (1,4-dinitrodifurazanopiperazyna);   9.   DDPO (1-tlenek 2,6-diamino-3,5-dinitropirazyny, PZO) (CAS 194486-77-6);   10.   DIPAM (3,3'-diamino-2,2',4,4',6,6'-heksanitrobifenyl lub dipikramid) (CAS 17215-44-0);   11.   DNGU (DINGU lub dinitroglikoluryl) (CAS 55510-04-8);   12.   furazany, jak następuje:   a.   DAAOF (DAAF, DAAFox lub diaminoazoksyfurazan);   b.   DAAzF (diaminoazofurazan) (CAS 78644-90-3);   13.   HMX i jego związki pochodne (zob. także ich „prekursory” w podpunkcie LU8.g.5), jak następuje:   a.   HMX(cyklotetrametylenotetranitroamina, oktahydro-1,3,5,7-tetranitro-1,3,5,7-tetrazyna, 1,3,5,7-tetranitro-1,3,5,7-tetraza-cyklooktan, oktogen) (CAS 2691-41-0);   b.   difluoroaminowane analogi HMX;   c.   K-55(2,4,6,8-tetranitro-2,4,6,8-tetraazabicyklo-[3,3,0]-oktano-3, tetranitrosemiglikouryl lub keto-bicyklo HMX) (CAS 130256-72-3);   14.   HNAD (heksanitroadamantan) (CAS 143850-71-9);   15.   HNS (heksanitrostilben) (CAS 20062-22-0);   16.   imidazole, jak następuje:   a.   BNNII (oktahydro-2,5-bis(nitroimino)imidazo [4,5-d]imidazol);   b.   DNI (2,4-dinitroimidazol) (CAS 5213-49-0);   c.   FDIA (1-fluoro-2,4-dinitroimidazol);   d.   NTDNIA (N-(2-nitrotriazolo)-2,4-dinitroimidazol);   e.   PTIA (1-pikrylo-2,4,5-trinitroimidazol);   17.   NTNMH (1-(2-nitrotriazolo)-2-dinitrometylenohydrazyna);   18.   NTO (ONTA lub 3-nitro-1,2,4-triazol-5-on) (CAS 932-64-9);   19.   polinitrokubany o ponad czterech grupach nitrowych;   20.   PYX (2,6-bis(pikrylamino)-3,5-dinitropirydyna) (CAS 38082-89-2);   21.   RDX i jego pochodne, jak następuje:   a.   RDX (cyklotrimetylenotrinitroamina, cyklonit; T4, heksahydro-1,3,5-trinitro-1,3,5-triazyna, 1,3,5-trinitro-1,3,5-triazo-cykloheksan, heksogen) (CAS 121-82-4);   b.   keto-RDX (K-6 lub 2,4,6-trinitro-2,4,6-triazacykloheksanon) (CAS 115029-35-1);   22.   TAGN (azotan triaminoguanidyny) (CAS 4000-16-2);   23.   TATB (triaminotrinitrobenzen) (CAS 3058-38-6) (zob. także jego „prekursory” w podpunkcie LU8.g.7);   24.   TEDDZ (3,3,7,7-tetrabis(difluoroamino) oktahydro-1,5-dinitro-1,5-diazocin);   25.   tetrazole, jak następuje:   a.   NTAT (nitrotriazoloaminotetrazol);   b.   NTNT (1-N-(2-nitrotriazolo)-4-nitrotetrazol);   26.   tetryl (trinitrofenylometylonitroamina) (CAS 479-45-8);   27.   TNAD (1,4,5,8-tetranitro-1,4,5,8-tetraazadekalina) (CAS 135877-16-6) (zob. także jej „prekursory” wymienione w podpunkcie LU8.g.6.);   28.   TNAZ (1,3,3-trinitroazetydyna) (CAS 97645-24-4) (zob. także jej „prekursory” wymienione w podpunkcie LU8.g.6.);   29.   TNGU (SORGUYL lub tetranitroglikoluryl) (CAS 55510-03-7);   30.   TNP (1,4,5,8-tetranitro-pirydazyno[4,5-d]pirydazyna) (CAS 229176-04-9);   31.   triazyny, jak następuje:   a.   DNAM (2-tleno-4,6-dinitroamino-s-triazyna) (CAS 19899-80-0);   b.   NNHT (2-nitroimino-5-nitro-heksahydro-1,3,5-triazyna) (CAS 130400-13-4);   32.   triazole, jak następuje:   a.   5-azydo-2-nitrotriazol;   b.   ADHTDN (4-amino-3,5-dihydrazyno-1,2,4-triazolodinitroamid) (CAS 1614-08-0);   c.   ADNT (1-amino-3,5-dinitro-1,2,4-triazol);   d.   BDNTA ([bis-dinitrotriazolo]amina);   e.   DBT (3,3′-dinitro-5,5-bi-1,2,4-triazol) (CAS 30003-46-4);   f.   DNBT (dinitrobistriazol) (CAS 70890-46-9);   g.   niestosowane od 2010 r.;   h.   NTDNT (1-N-(2-nitrotriazolo)-3,5-dinitrotriazol);   i.   PDNT (1-pikrylo-3,5-dinitrotriazol);   j.   TACOT (tetranitrobenzotriazolobenzotriazol) (CAS 25243-36-1);   33.   „materiały wybuchowe”, niewyszczególnione w podpunkcie LU8.a, posiadające którąkolwiek z następujących cech:   a.   prędkość detonacji przekraczająca 8700 m/s dla największej gęstości; lub   b.   ciśnienie detonacji przekraczające 34 GPa (340 kbar);   34.   niestosowana od 2013 r.;   35.   DNAN (2,4-dinitroanizol) (CAS 119-27-7);   36.   TEX (4,10-dinitro-2,6,8,12-tetraoksa-4,10-diazaizowurcytan);   37.   GUDN (dinitroamid guanylomocznika) FOX-12 (CAS 217464-38-5);   38.   tetrazyny, jak następuje:   a.   BTAT (bis(2,2,2-trinitroetylo)-3,6-diaminotetrazyna);   b.   LAX-112 (1,4-ditlenek 3,6-diamino-1,2,4,5-tetrazyny);   39.   energetyczne materiały jonowe o punkcie topnienia między 343 K (70°C) a 373 K (100°C) oraz o prędkości detonacji przekraczającej 6800 m/s lub ciśnieniu detonacji przekraczającym 18 GPa (180 kbar);   40.   BTNEN (bis(2,2,2-trinitroetylo)-nitroamina) (CAS 19836-28-3);   41.   FTDO (1,3-ditlenek 5,6-(3',4'-furazano)-1,2,3,4-tetrazyny);   42.   EDNA (Etylenodinitramina) (CAS 505-71-5);   43.   TKX-50 (Dihydroksylamonium 5,5‘-bistetrazol-1,1’-diolat); Uwaga LU8.a. obejmuje „wybuchowe kokryształy”. Uwaga techniczna „Wybuchowy kokryształ” jest materiałem stałym składającym się z uporządkowanego trójwymiarowego ułożenia dwóch lub większej liczby cząsteczek wybuchowych, z których co najmniej jedną określono w podpunkcie LU8.a.   b.   „materiały miotające”, jak następuje:   1.   każdy stały „materiał miotający”, o teoretycznym czasie trwania impulsu właściwego (w warunkach normalnych) przekraczającym:   a.   240 sekund dla „materiału miotającego” niezawierającego proszków metali, niezawierającego fluorowców;   b.   250 sekund dla „materiału miotającego” niezawierającego proszków metali, zawierającego fluorowce; lub   c.   260 sekund dla „materiału miotającego” zawierającego proszki metali;   2.   niestosowana od 2013 r.;   3.   „materiały miotające” o cieple spalania ponad 1200 kJ/kg;   4.   „materiały miotające” utrzymujące w stanie ustalonym szybkość spalania liniowego ponad 38 mm/s w warunkach normalnych (mierzone podczas ciągłego spalania pojedynczej próbki), ciśnienia początkowego 6,89 MPa (68,9 barów) i temperatury 294 K (21 °C);   5.   modyfikowane elastomerami dwuskładnikowe (EMCDB) „materiały miotające” o rozciągliwości, podczas działania maksymalnych naprężeń, przekraczającej 5%, w temperaturze 233 K (˗40 °C);   6.   jakiekolwiek „materiały miotające” zawierające substancje wyszczególnione w podpunkcie LU8.a;   7.   „materiały miotające” niewyszczególnione w innych pozycjach niniejszego załącznika, specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych;   c.   „materiały pirotechniczne”, paliwa, substancje pokrewne, jak następuje, oraz ich „mieszaniny”:   1.   paliwa „lotnicze” o składzie specjalnie opracowanym do celów wojskowych; Uwaga 1 Podpunkt 1 LU 8.c.1 nie ma zastosowania do następujących paliw „lotniczych”: JP-4, JP-5 i JP-8. Uwaga 2 Paliwa „lotnicze” określone w podpunkcie LU8.c.1. są produktami gotowymi, a nie ich składnikami.   2.   glinian (wodorek glinu) (CAS 7784-21-6);   3.   borowodory, jak następuje, i ich pochodne:   a.   karborany;   b.   homologi borowodorów, jak następuje:   1.   dekaboran (14) (CAS 17702-41-9);   2.   pentaboran (9) (CAS 19624-22-7);   3.   pentaboran (11) (CAS 18433-84-6);   4.   hydrazyna i jej pochodne, jak następuje, (zob. także pochodne utleniających hydrazynę w podpunktach LU8.d.8 oraz LU8.d.9):   a.   hydrazyna (CAS 302-01-2) w stężeniach przekraczających poziom 70%;   b.   monometylohydrazyna (CAS 60-34-4);   c.   symetryczna dimetylohydrazyna (CAS 540-73-8);   d.   niesymetryczna dimetylohydrazyna (CAS 57-14-7); Uwaga Podpunkt LU8.c.4.a nie ma zastosowania do „mieszanin” hydrazynowych opracowanych w celach ochrony przeciwkorozyjnej.   5.   paliwa metaliczne, „mieszaniny” paliwowe lub „mieszaniny” „pirotechniczne” w postaci cząstek sferycznych, rozpylonych, sferoidalnych, płatków lub proszku, wytworzone z materiału składającego się co najmniej w 99% z dowolnej, niżej wymienionej substancji:   a.   metale, jak następuje, i ich „mieszaniny”:   1.   beryl (CAS 7440-41-7) o rozmiarze cząstek poniżej 60 µm;   2.   sproszkowane żelazo (CAS 7439-89-6) o rozmiarze cząstek 3 µm lub mniejszej, otrzymane drogą redukcji tlenku żelaza wodorem;   b.   „mieszaniny” zawierające dowolny z niżej wymienionych składników:   1.   cyrkon (CAS 7440-67-7), magnez (CAS 7439-95-4) lub ich stopy, o rozmiarze cząstek poniżej 60 µm lub   2.   paliwa borowowodorowe (CAS 7440-42-8) lub karboranowe (CAS 12069-32-8) o czystości 85% lub wyższej i rozmiarze cząstek poniżej 60 µm; Uwaga 1 Podpunkt LU8.c.5. ma zastosowanie do „środków wybuchowych” i paliw niezależnie od tego, czy te metale lub stopy są pokryte glinem, magnezem, cyrkonem lub berylem. Uwaga 2 Podpunkt LU8.c.5.b. ma zastosowanie wyłącznie do paliw metalowychw postaciach cząstek, jeżeli są one mieszane z innymi substancjami, aby utworzyć „mieszaninę” specjalnie opracowane do celów wojskowych, np. zawiesiny „paliwa” ciekłego, „paliwa” stałe lub „mieszaniny” „pirotechniczne”. Uwaga 3 Podpunkt LU8.c.5.b.2. nie ma zastosowania do boru i węglika czteroboru wzbogaconego borem-10 (o całkowitej zawartości boru-10 większej lub równej 20%).   6.   materiały wojskowe zawierające zagęstniki do paliw węglowodorowych specjalnie opracowane do użytku w miotaczach ognia lub amunicji zapalającej, takie jak stearyniany metali [np. oktal (CAS 637-12-7)] lub palmityniany metali;   7.   nadchlorany, chlorany i chromiany w połączeniu ze sproszkowanym metalem lub innymi elementami składowymi paliw o wysokiej wartości energetycznej   8.   sferyczny lub sferoidalny proszek aluminiowy (CAS 7429-90-5) o rozmiarze cząstek 60 µm lub mniejszej i wytwarzany z materiału o zawartości glinu 99% lub większej;   9.   podwodorek tytanu (TiHn) o równoważniku stechiometrycznym n równym od 0,65 do 1,68;   10.   paliwa ciekłe o wysokiej gęstości energetycznej nie objęte w pkt LU8.c.1., jak następuje:   a.   paliwa mieszane składające się zarówno z paliw stałych, jak i ciekłych (np. zawiesina borowa), o gęstości energetycznej w ujęciu masowym wynoszącej 40 MJ/kg lub więcej;   b.   inne paliwa i dodatki do paliw o wysokiej gęstości energetycznej (np. kuban, roztwory jonowe, JP-7, JP-10), o gęstości energetycznej w ujęciu objętościowym wynoszącej 37,5 GJ na metr sześcienny lub więcej, mierzonej w temperaturze 293 K (20°C) i przy ciśnieniu jednej atmosfery (101,325 kPa); Uwaga Podpunkt LU8.c.10.b nie ma zastosowania do rafinowanych paliw kopalnych lub biopaliw lub paliw do silników certyfikowanych do użytku w lotnictwie cywilnym.   11.   materiały „pirotechniczne” i piroforyczne, jak następuje:   a.   materiały „pirotechniczne” lub piroforyczne o recepturze zaprojektowanej specjalnie do celów zwiększania lub kontrolowania wytwarzania energii promienistej w dowolnym zakresie spektrum podczerwieni;   b.   mieszaniny magnezu, politetrafluoroetylenu (PTFE) i kopolimeru winilidenowo-difluorkowo-heksafluoropropylenowego (np. MTV);   12.   mieszaniny paliw, mieszaniny „pirotechniczne” lub „materiały energetyczne” niewyszczególnione nigdzie indziej w LU8, mające wszystkie z poniższych cech:   a.   zawierają więcej niż 0,5% cząstek któregokolwiek z poniższych:   1.   glinu;   2.   berylu;   3.   boru;   4.   cyrkonu;   5.   magnezu; lub   6.   tytanu;   b.   cząstki wyszczególnione w LU8.c.12.a. o rozmiarze mniejszym niż 200 nm w dowolnym kierunku; oraz   c.   cząstki wyszczególnione w LU8.c.12.a. o zawartości metalu wynoszącej 60% lub więcej; Uwaga Podpunkt LU8.c.12 obejmuje substancje termityczne:   d.   utleniacze, jak następuje, oraz ich „ mieszaniny”,:   1.   ADN (dinitro …