Znajomość i stosowanie środków ratunkowych i planów dowodzenia, niesienie pomocy pasażerom w sytuacjach alarmowych, skuteczne kierowanie pasażerami i innymi osobami w sytuacjach alarmowych, wydawanie jasnych i precyzyjnych poleceń.
\n9.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg bezpośrednio obsługujących pasażerów w pomieszczeniach pasażerskich Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.9.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg bezpośrednio obsługujących pasażerów w pomieszczeniach pasażerskich* Zakres przeszkolenia:
\nForma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n4 2 6 * Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.28 (Prawidło V/2 pkt 5 Konwencji STCW; Sekcja A-V/2 pkt 2 Kodeksu STCW). Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Komunikacja z pasażerami w sytuacji alarmowej, w tym:
\n2 1 3 1.
\nJęzyk lub języki, którymi posługują się pasażerowie przewożeni w czasie danej podróży.
\n2.
\nPrawdopodobieństwo, że użycie podstawowych zwrotów w języku angielskim w podstawowych instrukcjach pozwoli na komunikację z pasażerami w sytuacji zagrożenia bez względu na to, czy pasażerowie i załoga znają powszechnie ten język.
\n3.
\nKomunikacja podczas sytuacji alarmowej przy pomocy innych metod, takich jak: demonstrowanie lub dawanie znaków za pomocą rąk lub wskazywanie umiejscowienia instrukcji, miejsca zbiórki, sprzętu ratunkowego, drogi ewakuacyjnej, gdy nie jest możliwe nawiązanie komunikacji werbalnej.
\n4.
\nZapewnienie pełnych instrukcji bezpieczeństwa pasażerom w języku lub językach narodowych.
\n5.
\nJęzyki nadawania komunikatów o niebezpieczeństwie w czasie alarmu lub ćwiczeń celem przekazania pasażerom kluczowych wytycznych oraz ułatwienia członkom załogi udzielania pomocy.
\n2 Demonstrowanie pasażerom, jak stosować indywidualne środki ratunkowe.
\n1 1 2 3 Zaokrętowanie i wyokrętowanie pasażerów niepełnosprawnych i osób potrzebujących specjalnej asysty.
\n1 1 Razem 4 2 6 II.
\nWymagania wstępne Brak W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Wskazane zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
\nIV.
\nUmiejętności Niesienie pomocy pasażerom w sytuacjach alarmowych, skuteczne kierowanie pasażerami i innymi osobami w sytuacjach alarmowych, wydawanie jasnych i precyzyjnych poleceń, sprawdzanie poprawności stosowania indywidualnych środków ratunkowych.
\n10.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba na statku pasażerskim typu ro-ro Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.10.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie bezpieczeństwa pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba na statku pasażerskim typu ro-ro* Zakres przeszkolenia:
\nForma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n9 7 16 * Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.29 (Sekcja A-V/2 pkt 4 Kodeksu STCW). Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Stosowanie procedur statkowych, w tym:
\n1 1 2 1.
\nZaładunek i rozładunek pojazdów, wagonów i innych jednostek transportowych.
\n2.
\nOpuszczanie i podnoszenie ramp.
\n3.
\nZapełnianie i sztauowanie wysuwanych lub chowanych pokładów dla pojazdów.
\n4.
\nZaokrętowanie i wyokrętowanie pasażerów niepełnosprawnych i osób potrzebujących specjalnej asysty.
\n2 Stosowanie specjalnej lub dodatkowej ochrony, procedur i wymagań dotyczących przewozu ładunków niebezpiecznych na statkach pasażerskich typu ro-ro.
\n1 1 3 Zabezpieczanie ładunków niebezpiecznych 1 1 2 1.
\nPoprawne stosowanie postanowień kodu bezpiecznego sztauowania i zabezpieczania pojazdów, wagonów i innych jednostek transportowych.
\n2.
\nPrawidłowe użycie urządzeń i materiałów zabezpieczających ładunek z zastrzeżeniem ich ograniczeń.
\n4 Obliczanie stateczności, przegłębienia i naprężeń 4 4 8 1.
\nPrawidłowe zastosowanie informacji dotyczących stateczności i naprężeń.
\n2.
\nObliczanie stateczności i przegłębienia dla różnych warunków załadunku przy użyciu dostępnych kalkulatorów stateczności i programów komputerowych.
\n3.
\nObliczanie współczynników obciążenia pokładów.
\n4.
\nObliczanie wpływu przelewania balastu i paliwa na stateczność, przegłębienia i naprężenia.
\n5 Otwieranie, zamykanie i zabezpieczanie otworów kadłuba 1 1 1.
\nPrawidłowe stosowanie procedur statkowych związanychz otwieraniem, zamykaniem i zabezpieczaniem furt dziobowych, rufowych i burtowych oraz ramp, a także poprawne obsługiwanie systemów z nimi powiązanych.
\n2.
\nBadanie szczelności.
\n6 Atmosfera na pokładach ro-ro 1 1 2 1.
\nUżycie przenośnych urządzeń do kontroli atmosfery w przestrzeniach ładunkowych typu ro-ro.
\n2.
\nStosowanie prawidłowych procedur statkowych dotyczących wentylacji przestrzeni ładunkowych typu ro-ro podczas załadunku i wyładunku pojazdów, w czasie podróży i w sytuacjach awaryjnych.
\nRazem 9 7 16 II.
\nWymagania wstępne Brak.
\nW wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Wskazane zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
\nIV.
\nUmiejętności Przeprowadzanie operacji ładunkowych typu ro-ro, dokonywanie obliczeń statecznościowych, poprawne zabezpieczanie jednostek transportowych typu ro-ro, przeprowadzanie operacji zamykania i otwierania furt, luków i włazów, kontrolowanie atmosfery w przestrzeniach ładunkowych typu ro-ro.
\n11.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i ARPA na poziomie operacyjnym Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.11.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie wykorzystania radaru i arpa na poziomie operacyjnym* Zakres przeszkolenia: poziom operacyjny Forma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n30 2 8 30 70 * Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.07. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia, laboratorium, symulator).
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 1.
\nWymagania techniczno-eksploatacyjne IMO dotyczące urządzeń radarowych.
\n30 2 8 30 70 2.
\nPodstawowe zjawiska i problemy radiolokacji.
\n3.
\nBudowa i eksploatacja morskiego radaru nawigacyjnego.
\n4.
\nInterpretacja zobrazowania radarowego.
\n5.
\nBłędy i dokładność pomiarów radarowych.
\n6.
\nDiagnostyka sprawności radaru i wstępna lokalizacja uszkodzeń.
\n7.
\nObróbka cyfrowa ech i jej wpływ na zobrazowanie radarowe.
\n8.
\nUrządzenia współpracujące z radarem nawigacyjnym.
\n9.
\nNakresy radarowe:
\n10.
\nWykorzystanie urządzeń radarowych do określania i kontroli pozycji statku.
\n11.
\nPomoce nakresowe EPA i ATA - zasada działania i możliwości wykorzystania.
\n12.
\nZasada działania, podstawowe funkcje, obsługa ARPA.
\n13.
\nInterpretacja informacji uzyskiwanej w ARPA.
\n14.
\nTestowanie, błędy i ograniczenia urządzeń ARPA.
\n15.
\nWspółpraca ECDIS-AIS-ARPA.
\n16.
\nWykorzystanie urządzeń radarowych z zastosowaniem przepisów MPDM w celu zapobiegania kolizji i sytuacji nadmiernego zbliżenia.
\nRazem 30 2 8 30 70 II.
\nWymagania wstępne Brak.
\nW wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Właściwości propagacyjne mikrofal w stopniu pozwalającym na zrozumienie zjawisk rozchodzenia się i odbijania fal elektromagnetycznych zakresu radarowego, zasada pracy radaru według schematu blokowego w stopniu pozwalającym na zrozumienie działania jego wszystkich elementów regulacyjnych i ich wpływu na obraz radarowy, sposoby wykonywania pomiarów radarowych, ich błędy i dokładności, problemy wykrywania związane z zasięgiem, refrakcją, szeroko rozumianymi cieniami i kształtem charakterystyki antenowej oraz sposoby ich minimalizacji, rodzaje zniekształceń i zakłóceń, ich przyczyny i sposoby reakcji na ich obecność, algorytmy obróbki cyfrowej obrazu radarowego i ich ocenę pod kątem nawigacyjnego wykorzystania radaru, podstawy diagnozowania i lokalizacji uszkodzeń w radarach, rodzaje i zasady działania urządzeń współpracujących z radarem, wpływ mikrofal na organizm ludzki, dokumenty związane z zakupem i eksploatacją radaru, sposoby interpretacji informacji radarowej, zasady sporządzania nakresów radarowych i ich dokładność, sposoby wykorzystania radaru w nawigacji, wymagania IMO dotyczące urządzeń radarowych i ARPA, przepisy MPDM, niebezpieczeństwo wynikające ze zbytniego zaufania do danych ARPA, podstawowe typy urządzeń, możliwości, ograniczenia błędy urządzeń ARPA, testy operacyjne ARPA, zasady lokalizacji uszkodzeń.
\nIV.
\nUmiejętności Włączanie i wstępne regulowanie wskaźnika radarowego, właściwe dobieranie położenia elementów regulacyjnych stosownie do wykonywanego zadania, w tym wpływanie na wykrywalność, rozmiary ech oraz rozróżnialności, sprawne identyfikowanie echa obiektów na ekranie na podstawie mapy nawigacyjnej oraz obserwacji wzrokowej, biegłe wykonywanie pomiarów radarowych dostępnymi metodami, minimalizując błędy, i określanie pozycji obserwowanych, poprawne interpretowanie obrazu radarowego, w tym w warunkach zniekształceń i zakłóceń z szacowaniem położenia, kursu, prędkości, odległości najmniejszego zbliżenia i czasu do osiągnięcia tej odległości, obsługiwanie funkcji nakresowych dostępnych w radarze ze zrozumieniem, stosując się do algorytmów postępowania podanych w instrukcji radaru, rozpoznawanie i wykorzystywanie sygnałów urządzeń współpracujących z radarem, diagnozowanie stanu sprawności radaru i wstępne lokalizowanie miejsca wystąpienia uszkodzeń, posługiwanie się dokumentami związanymi z morskim radarem nawigacyjnym, uzyskiwanie informacji o obiektach widocznych na ekranie radaru, ocena sytuacji kolizyjnych, planowanie i wykonywanie manewrów antykolizyjnych oraz sprawdzanie skuteczności podjętych działań, wykorzystywanie urządzeń radarowych do prowadzenia bezpiecznej nawigacji i unikania kolizji na różnych akwenach nawigacyjnych, inicjowanie śledzenia obiektu, uzyskiwanie i właściwe interpretowanie informacji wypracowanych przez system ARPA, uwzględnianie błędów i ograniczeń urządzeń ARPA, symulacja manewrów antykolizyjnych, wykorzystywanie dodatkowych funkcji nawigacyjnych dostępnych w ARPA, używanie ARPA i innych urządzeń nawigacyjnych w celu prowadzenia bezpiecznej nawigacji i unikania kolizji na różnych akwenach nawigacyjnych ze szczególnym uwzględnieniem wymiany informacji ARPA-AIS-ECDIS, korzystanie z ARPA i radaru z uwzględnieniem prawideł MPDM, testowanie urządzeń ARPA.
\n12.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i ARPA na poziomie zarządzania Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.12.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie wykorzystania radaru i arpa na poziomie zarządzania* Zakres przeszkolenia: poziom zarządzania Forma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n10 2 28 40 * Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.08. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia i symulator).
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Zapoznanie się z mostkiem nawigacyjnym, obsługą ARPA i urządzeń nawigacyjnych symulatora.
\n1 2 3 2 Nakresy radarowe:
\n2 2 4 8 1.
\nCzynniki wpływające na dokładność nakresów.
\n2.
\nĆwiczenia nakresowe.
\n3.
\nMeldunek radarowy, planowanie i kontrola skuteczności manewrów antykolizyjnych.
\n3 Użycie ARPA i urządzeń nawigacyjnych w celu prowadzenia bezpiecznej nawigacji i unikania kolizji:
\n5 16 21 1.
\nZastosowanie przepisów MPDM na wodach otwartych w warunkach ograniczonej widzialności.
\n2.
\nNawigowanie na wodach ograniczonych i na torach wodnych.
\n3.
\nNawigowanie w systemach rozgraniczenia ruchu i w ich pobliżu.
\n4.
\nDowodzenie wachtą nawigacyjną.
\n4 Planowanie i koordynacja akcji SAR:
\n2 6 8 1.
\nOdbiór komunikatu w niebezpieczeństwie za pośrednictwem radiotelefonu UKF.
\n2.
\nZaplanowanie i koordynacja poszukiwania i ratowania.
\n3.
\nĆwiczenia akcji SAR.
\nRazem 10 2 28 40 II.
\nWymagania wstępne Brak.
\nW wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Błędy i dokładność pomiarów radarowych, problemy wykrywania związane z zasięgiem, refrakcją, szeroko rozumianymi cieniami i kształtem charakterystyki antenowej oraz sposoby ich minimalizacji, rodzaje zniekształceń i zakłóceń, ich przyczyny i sposoby reakcji na ich obecność, ograniczenia, błędy urządzeń ARPA, AIS, ECDIS.
\nIV.
\nUmiejętności Ocenianie błędów systemowych i rozumienie aspektów działania nowoczesnych systemów nawigacyjnych, prowadzenie bezpiecznej nawigacji w warunkach braku widoczności, ocenianie informacji nawigacyjnych uzyskanych ze wszystkich źródeł, włączając radar i ARPA, przy wydawaniu i wykonywaniu poleceń w celu uniknięcia kolizji i dla kierowania bezpieczną żeglugą statku, optymalne wykorzystywanie wszystkich dostępnych danych nawigacyjnych dla prowadzenia bezpiecznej żeglugi.
\n13.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o nietypowych charakterystykach manewrowych Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.13.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o nietypowych charakterystykach manewrowych* Zakres przeszkolenia:
\nSekcja B-V/a Kodeksu STCW Forma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n9 41** 50 * Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Prawa podobieństwa, opis modeli użytych do szkolenia.
\n1 1 2 Cechy manewrowe współczesnych statków, manewry standardowe i ratownicze.
\n1 1 3 Urządzenia sterujące aktywne i bierne, wpływ usytuowania steru na jego efektywność, manewrowanie statkiem jednośrubowym i dwuśrubowym.
\n1 1 4 Wpływ płytkowodzia na cechy manewrowe, żegluga w kanale, manewr mijania i wyprzedzania, osiadanie statku.
\n1 1 5 Manewr hamowania, żegluga w warunkach oddziaływania prądu i wiatru, kotwiczenie, współpraca z holownikami.
\n1 1 6 Holowanie oceaniczne, działalność organizacji międzynarodowych dla podniesienia bezpieczeństwa żeglugi, standardy manewrowe.
\n2 2 7 Dynamiczne pozycjonowanie.
\n2 2 8 Zapoznanie się z cechami manewrowymi różnych typów statków, manewry ratownicze, manewry cumowania i odcumowania.
\n8** 8 9 Żegluga w nabieżnikach, manewr podejścia do boi SPM, hamowanie i zatrzymanie statku na torze podejściowym, ćwiczenia nocne.
\n8** 8 10 Manewr „ship to ship”, kotwiczenie, manewrowanie statkiem wyposażonym w ster Schillinga, pokonywanie wąskiego krzywoliniowego toru wodnego, ruch wstecz.
\n8** 8 11 Żegluga wzdłuż szczelnej ściany tzw. wall effect, przejście pod wąskim mostem, ćwiczenia nocne.
\n5** 5 12 Manewrowanie statkiem: wchodzenie do śluzy, elementy żeglugi w warunkach oddziaływania prądu, cumowanie i odcumowanie, obrót statku, prąd poprzeczny do kierunku ruchu, podchodzenie do statku stojącego na kotwicy, żegluga w krzywoliniowym kanale płytkowodnym, manewr wyprzedzania i mijania w kanale.
\n12** 12 Razem 9 41** 50 ** Dopuszczalne jest prowadzenie zajęć na rzeczywistym poligonie wodnym z oznakowaniem, wykorzystującym modele redukcyjne lub na odpowiednio oprogramowanym symulatorze manewrowym.
\nW przypadku prowadzenia zajęć na symulatorze, liczba godzin przewidzianych na ćwiczenia będzie liczbą godzin na symulatorze.
\nII.
\nWymagania wstępne Szkolenie przeznaczone dla kapitanów dużych statków lub statków z nietypowymi charakterystykami manewrowymi, zgodnie z zaleceniami Sekcji B-V/3 pkt 3.2 Kodeksu STCW.
\nW wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
\nIV.
\nUmiejętności Manewrowanie statkami o znacznej wyporności lub długości, nietypowej konstrukcji lub zdolnych do rozwijania dużych prędkości.
\n14.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie nautycznego dowodzenia statkiem Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.14.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie nautycznego dowodzenia statkiem* Zakres przeszkolenia:
\nSekcja A-II/1 Kodeksu STCW Forma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n18 14 32 * Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (symulator). I. Program przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Zasady zarządzania zespołem:
\n6 6 1.
\nSposoby zarządzania.
\n2.
\nObciążenie pracą.
\n3.
\nWydawanie oceny i podejmowanie decyzji.
\n4.
\nOcena sytuacji i ryzyka.
\n5.
\nUdział czynnika ludzkiego w popełnianych błędach.
\n2 Psychologia i socjologia dowodzenia:
\n7 7 1.
\nPodstawy i umiejętności wykorzystania uzdolnień członka załogi.
\n2.
\nŚwiadomość wynikająca z różnic kulturowych.
\n3.
\nChęć pracy na morzu i odpowiedzialność.
\n4.
\nWładza, asertywność i autorytet na statku.
\n5.
\nRozpoznawanie priorytetów.
\n6.
\nDefiniowanie celów.
\n7.
\nFormułowanie komunikatów.
\n8.
\nOrganizacja pracy.
\n9.
\nNadzór nad wykonywaniem poleceń.
\n10.
\nMotywowanie.
\n11.
\nMetody opanowywania paniki w sytuacjach awaryjnych.
\n3 Dowodzenie wachtą nawigacyjną:
\n5 5 1.
\nStruktury organizacyjne załogi statku.
\n2.
\nOrganizacja działu pokładowego.
\n3.
\nWybrane aspekty psychologiczne i socjologiczne dowodzenia załogą na pokładzie.
\n4.
\nZagadnienia ergonomiczno-prawne w odniesieniu do pracy załogi pokładowej.
\n5.
\nPełnienie wachty nawigacyjnej, instruktaż i szkolenie w dziale pokładowym:
\n6.
\nDowodzenie załogą pokładową - przykłady wynikające z praktyki zawodowej.
\n4 Symulator manewrowy:
\n14 14 1.
\nPodstawowe zasady planowania podróży, pełnienia wachty nawigacyjnej, sposobów określania pozycji i korzystania z radaru oraz dokładności w nawigacji.
\n2.
\nZapoznanie się ze specyfiką dowodzenia mostkiem nawigacyjnym na podstawie symulatora.
\n3.
\nOrganizacja pracy załogi pokładowej podczas:
\nRazem 18 14 32 II.
\nWymagania wstępne Brak.
\nW wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Zasady zarządzania zasobami ludzkimi w dziale pokładowym, zasady szkolenia i egzaminowania członków załogi pokładowej, wymagania prawa międzynarodowego i krajowego stawiane członkom załogi pokładowej.
\nIV.
\nUmiejętności Zarządzanie załogą pokładową i szkolenie jej (zarządzanie zadaniami i obowiązkami), stosowanie technik podejmowania decyzji, skuteczna komunikacja.
\n15.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie dowodzenia siłownią okrętową Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.15.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie dowodzenia siłownią okrętową* Zakres przeszkolenia:
\nSekcja A-III/1 i A-III/6 Kodeksu STCW Forma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n18 12 30 * Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (symulator).
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Zasady zarządzania zespołem:
\n6 6 1.
\nSposoby zarządzania.
\n2.
\nObciążenie pracą.
\n3.
\nWydawanie oceny i podejmowanie decyzji.
\n4.
\nOcena sytuacji i ryzyka.
\n5.
\nUdział czynnika ludzkiego w popełnianych błędach.
\n2 Psychologia i socjologia dowodzenia:
\n7 7 1.
\nPodstawy i umiejętności wykorzystania uzdolnień członka załogi.
\n2.
\nŚwiadomość wynikająca z różnic kulturowych.
\n3.
\nChęć pracy na morzu i odpowiedzialność.
\n4.
\nWładza, asertywność i autorytet na statku.
\n5.
\nRozpoznawanie priorytetów.
\n6.
\nDefiniowanie celów.
\n7.
\nFormułowanie komunikatów.
\n8.
\nOrganizacja pracy.
\n9.
\nNadzór nad wykonywaniem poleceń.
\n10.
\nMotywowanie.
\n11.
\nMetody opanowywania paniki w sytuacjach awaryjnych.
\n3 Dowodzenie załogą maszynową:
\n5 5 1.
\nStruktury organizacyjne załogi statku.
\n2.
\nOrganizacja działu maszynowego.
\n3.
\nWybrane aspekty psychologiczne i socjologiczne dowodzenia załogą maszyny.
\n4.
\nZagadnienia ergonomiczno-prawne w odniesieniu do pracy w siłowniach okrętowych.
\n5.
\nPełnienie wachty maszynowej, instruktaż i szkolenie w dziale maszynowym:
\n6.
\nDowodzenie załogą maszynową - przykłady wynikające z praktyki zawodowej.
\n4 Symulator siłowni okrętowej:
\n12 12 1.
\nOrganizacja pracy załogi maszynowej podczas przygotowania siłowni do ruchu.
\n2.
\nZapoznanie ze specyfiką dowodzenia siłownią okrętową na podstawie symulatora.
\n3.
\nOrganizacja pracy załogi maszynowej podczas manewrów:
\n4.
\nOrganizacja pracy załogi maszynowej w ruchu morskim:
\nRazem 18 12 30 II.
\nWymagania wstępne W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Zasady zarządzania zasobami ludzkimi w dziale maszynowym, zasady szkolenia i egzaminowania członków załogi maszynowej, wymagania prawa międzynarodowego i krajowego stawiane członkom załogi maszynowej.
\nIV.
\nUmiejętności Zarządzanie załogą maszynową i szkolenie jej (zarządzanie zadaniami i obowiązkami), stosowanie technik podejmowania decyzji, skuteczna komunikacja.
\n16.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie współpracy ze służbami SAR Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.16.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie współpracy ze służbami SAR* Zakres przeszkolenia:
\nForma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n8 10 18 * Program przeszkolenia jest oparty na założeniach kursów modelowych IMO 3.13, 3.14 i 3.15. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia).
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Podstawy prawne ratowania życia na morzu:
\n2 2 1.
\nObowiązki państw wynikające z konwencji międzynarodowych.
\n2.
\nObowiązki kapitana statku w świetle prawa międzynarodowego.
\n2 Światowy system ratowania życia na morzu:
\n2 2 1.
\nŚwiatowy plan SAR.
\n2.
\nBałtycki plan SAR (siły i środki SAR na Morzu Bałtyckim).
\n3.
\nWspółdziałanie międzynarodowe na Morzu Bałtyckim.
\n4.
\nRola i zadania MRCK w systemie ratowania życia na morzu.
\n5.
\nZasady organizacji akcji poszukiwawczej i ratowniczej.
\n6.
\nBieg wywołań alarmowych w polskiej strefie odpowiedzialności SAR.
\n3 Planowanie akcji poszukiwawczej i ratowniczej:
\n4 4 8 1.
\nZadania dowódcy akcji na morzu.
\n2.
\nOkreślanie obszaru poszukiwania.
\n3.
\nProwadzenie poszukiwania.
\n4.
\nProwadzenie akcji ratowniczej.
\n5.
\nOkreślenie czasu zakończenia działań ratowniczych.
\n4 Praktyczne kierowanie akcją poszukiwawczą na morzu - trening na symulatorze radarowo-nawigacyjnym.
\n6 6 Razem 8 10 18 II.
\nWymagania wstępne Posiadanie świadectwa przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i ARPA - poziom zarządzania oraz świadectwa przeszkolenia w zakresie nautycznego dowodzenia statkiem.
\nSzkolenie przeznaczone jest dla kapitanów i starszych oficerów zatrudnionych na statkach pasażerskich i statkach pasażerskich typu ro-ro.
\nW wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
\nIV.
\nUmiejętności Podejmowanie i prowadzenie akcji poszukiwania i ratowania życia na morzu.
\n17.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie znajomości Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.17.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie znajomości Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu* Zakres przeszkolenia:
\nKodeks ISM Forma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n9 9 * Program przeszkolenia jest oparty w części na kursie modelowym IMO 1.38. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu.
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 1.
\nPostanowienia ogólne.
\n9 9 2.
\nPolityka w zakresie bezpieczeństwa żeglugi i ochrony środowiska morskiego.
\n3.
\nOdpowiedzialność i uprawnienia armatora.
\n4.
\nOsoba lub osoby wyznaczone do nadzoru nad bezpieczną eksploatacją statków i zapobiegania zanieczyszczeniom.
\n5.
\nOdpowiedzialność i uprawnienia kapitana statku.
\n6.
\nŚrodki bezpiecznego zarządzania eksploatacją statku a jego załoga.
\n7.
\nOpracowanie planów statkowych.
\n8.
\nGotowość awaryjna.
\n9.
\nZgłaszanie i analiza niezgodności, wypadków morskich oraz sytuacji niebezpiecznych.
\n10.
\nUtrzymanie stanu statku i jego wyposażenia.
\n11.
\nDokumentacja z zakresu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobiegania zanieczyszczeniom.
\n12.
\nPrzegląd i ocena armatorska.
\n13.
\nCertyfikacja i nadzór administracji.
\nRazem 9 9 II.
\nWymagania wstępne Brak.
\nW wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
\nIV.
\nUmiejętności Bezpieczne zarządzanie eksploatacją statku, utrzymanie stanu statku i jego wyposażenia.
\n18.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie obsługi siłowni o napędzie innym niż tłokowy silnik spalinowy Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.18.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie obsługi siłowni o napędzie innym niż tłokowy silnik spalinowy* Zakres przeszkolenia:
\nSekcja A-III/2.6 i A-III/3.6 Kodeksu STCW Forma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n50 10 60 * Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (symulator).
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Eksploatacja okrętowych turbin parowych:
\n20 20 1.
\nTurbina - obieg parowo-wodny okrętowej siłowni parowej.
\n2.
\nBilans energetyczny, straty sprawności turbiny parowej.
\n3.
\nObciążenia i deformacje okrętowych turbin parowych.
\n4.
\nRegulacja mocy okrętowych.
\n5.
\nCharakterystyki turbin i współpraca z odbiornikami mocy w stanach ustalonych i przejściowych.
\n6.
\nDrgania i wyważanie wirników.
\n7.
\nWspółczesne okrętowe turbiny parowe główne i pomocnicze - tendencje.
\n8.
\nEksploatacja okrętowych turbin parowych w stanach awaryjnych.
\n2 Eksploatacja okrętowych turbin gazowych:
\n10 10 1.
\nTeoretyczne podstawy pracy turbin gazowych.
\n2.
\nKonstrukcja okrętowych turbin gazowych.
\n3.
\nOgólna charakterystyka siłowni z turbiną gazową, współpraca z odbiornikami mocy, sprawność.
\n4.
\nEksploatacja okrętowych turbin gazowych: przygotowywanie do ruchu, rozruch, obciążenie, praca w warunkach ustalonych i zmiennych, odstawianie.
\n5.
\nTypowe procesy zużycia turbin gazowych.
\n6.
\nWspółczesne turbiny gazowe i tendencje rozwojowe.
\n3 Eksploatacja okrętowych siłowni turboparowych:
\n10 5 15 1.
\nWspółczesne obiegi parowo-skroplinowe siłowni turbinowej, sprawność obiegu podstawowego i metody jej podwyższania stosowane we współczesnych siłowniach.
\n2.
\nInstalacje nowoczesnych siłowni turboparowych i zasady ich obsługi.
\n3.
\nProcedury eksploatacyjne siłowni turboparowej: uruchamianie, obsługa w czasie ruchu, manewrowanie i odstawianie.
\n4.
\nAwaryjne procedury eksploatacyjne siłowni turboparowej.
\n4 Kotły okrętowe:
\n10 5 15 1.
\nSpalanie paliw w kotłach, współczynnik nadmiaru powietrza, jakość spalania, regulacja palników.
\n2.
\nBilans cieplny w kotłach, wpływ zanieczyszczeń powierzchni ogrzewalnych na sprawność kotła i jego bezpieczną pracę.
\n3.
\nCyrkulacja wody w kotłach, zakłócenia cyrkulacji i wynikające stąd zagrożenia.
\n4.
\nBudowa współczesnych okrętowych kotłów głównych, obsługa i zasady bezpiecznej oraz ekonomicznej ich eksploatacji.
\n5.
\nTendencje rozwojowe współczesnych okrętowych kotłów pomocniczych.
\nRazem 50 10 60 II.
\nWymagania wstępne Szkolenie prowadzone jest dla oficerów w dziale maszynowym w specjalności mechanicznej na statkach o napędzie innym niż tłokowy silnik spalinowy.
\nW wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia.
\nIV.
\nUmiejętności Obsługiwanie i utrzymanie okrętowych turbin parowych i gazowych oraz siłowni turboparowych.
\n19.
\nRamowy program przeszkolenia w zakresie obsługi i konserwacji układów zasilania o napięciu przekraczającym 1 kV Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 3.19.
\nPrzeszkolenie:
\nPrzeszkolenie w zakresie obsługi i konserwacji układów zasilania o napięciu przekraczającym 1 kV* Zakres przeszkolenia:
\nSekcja A-III/6 Kodeksu STCW Forma zajęć:
\nW C L S ∑ Liczba godzin:
\n20 10 30 * Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (laboratorium).
\nI.
\nProgram przeszkolenia Lp.
\nTreści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 1.
\nWarunki rozwoju wysokonapięciowych układów przesyłowo-rozdzielczych, aspekty ekologiczne przesyłu i rozdziału energii elektrycznej.
\n20 10 30 2.
\nUkłady i elementy wysokonapięciowe na statkach morskich, stan obecny i tendencje rozwojowe, bezpieczna eksploatacja.
\n3.
\nProcesy jonizacyjne i dejonizacyjne, rodzaje i kształtowanie się naprężeń elektrycznych, naprężenia dielektryków w układach uwarstwionych, układy izolacyjne laboratoryjne i eksploatacyjne.
\n4.
\nWytrzymałość dielektryków gazowych, rozwój wyładowania w dielektryku gazowym, napięcie i naprężenie krytyczne, wyładowania niezupełne i wytrzymałość elektryczna powietrza: statyczna i udarowa, wytrzymałość układów gazowo-ciśnieniowych.
\n5.
\nWytrzymałość dielektryków ciekłych, mechanizmy wyładowań w cieczach, wytrzymałość cieczowych układów izolacyjnych.
\n6.
\nWytrzymałość dielektryków stałych, mechanizmy przebicia w dielektrykach stałych, wyładowania powierzchniowe, wytrzymałość układów z izolacją stałą.
\n7.
\nWytrzymałość eksploatacyjnych układów izolacyjnych, okrętowe układy izolacyjne wysokich napięć.
\n8.
\nOgólna charakterystyka przepięć, fale przepięciowe.
\n9.
\nPrzepięcia wewnętrzne, dynamiczne, rezonansowe i ferrorezonansowe, ziemnozwarciowe, od wyłączania prądów zwarciowych i roboczych, małych indukcyjnych i pojemnościowych.
\n10.
\nPrzepięcia zewnętrzne, wyładowania piorunowe, ocena zagrożenia piorunowego obiektów.
\n11.
\nOchrona przepięciowa i odgromowa, zasady ochrony odgromowej, ochronniki i urządzenia piorunochronne, koordynacja izolacji, eliminacja zakłóceń i zagrożeń napięciowych.
\n12.
\nŹródła napięć probierczych, wysokonapięciowa aparatura pomiarowa, podstawowe badania probiercze wytrzymałości elektrycznej izolacji.
\nRazem 20 10 30 II.
\nWymagania wstępne Brak.
\nW wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej.
\nIII.
\nWiedza Ogólna charakterystyka wysokonapięciowych układów rozdzielczych i przetwarzających, używane pojęcia i określenia, kształtowanie się naprężeń elektrycznych w układach izolacyjnych, procesy jonizacyjne, rozwój wyładowań w materiałach elektroizolacyjnych, wpływ różnych parametrów na wytrzymałość elektryczną, źródła przepięć, zasady i elementy ochrony przeciwprzepięciowej, kształtowanie się wyładowań atmosferycznych i ochronę odgromową, podstawowe zasady pomiarów i badań wysokonapięciowych.
\nIV.
\nUmiejętności Identyfikowanie procesów zachodzących w materiałach elektroizolacyjnych pod wpływem napięcia, bezpieczne eksploatowanie wysokonapięciowych sieci, aparatów, urządzeń i maszyn elektrycznych, wykorzystywanie wiedzy z techniki wysokich napięć na potrzeby zabezpieczeń, automatyzacji i sterowania, wykorzystywanie dokumentacji i literatury technicznej związanej z techniką izolacyjną.
\nZałącznik nr 4 - Objaśnienia I.
\nSYMBOLE:
\nII.
\nSKRÓTY:
\nUrz. MTBiGM poz. 71);
\nPokaż całość