2.Dopuszcza si´ zabezpieczenie ci´gien spr´˝ajàcych, o których mowa w ust.1 pkt 8 lit. b), tylko za pomocà preparatów chroniàcych przed korozjà, pod warunkiem ˝e pow∏oki z tych preparatów nie sà nara˝one na uszkodzenia mechaniczne i uszkodzenia wywo∏ane czynnikami atmosferycznymi.
\n
§ 1621. Ochrona, o której mowa w § 161 pkt 1, powinna byç zrealizowana w szczególnoÊci poprzez
\n
3.Elementy prefabrykowane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, powinny byç w szczególnoÊci zastosowane jako:
\n
1)zastosowanie w miar´ mo˝liwoÊci konstrukcji monolitycznych betonowanych na miejscu budowy lub prefabrykowanych prz´se∏ jako jednolitych elementów,
\n
1)zespolone z betonem wykonanym na budowie — dla uk∏adów konstrukcyjnych gwarantujàcych wspó∏prac´ ∏àczonych cz´Êci w przenoszeniu obcià˝eƒ,
\n
2)zastosowanie elementów prefabrykowanych w ustrojach noÊnych z zachowaniem warunków okreÊlonych w ust. 3,
\n
2)uciàglone — w przypadku wieloprz´s∏owych obiektów mostowych,
\n
3)wyeliminowanie elementów prefabrykowanych w korpusach podpór,
\n
4)dobór odpowiednich kszta∏tów i wymiarów elementów konstrukcji, tak aby:
\n
a)zapewnione by∏y co najmniej minimalne gruboÊci otulin zewn´trznych pr´tów zbrojenia i ci´gien spr´˝ajàcych przewidzianych przez Polskà Norm´,
\n
b)uniemo˝liwione by∏o pojawienie si´ rys bàdê ich rozwartoÊç nie przekracza∏a wartoÊci okreÊlonych za dopuszczalne w Polskiej Normie,
\n
c)wyeliminowane zosta∏y zamkni´te przestrzenie niedost´pne dla kontroli stanu konstrukcji,
\n
d)zapewniona by∏a mo˝liwoÊç odprowadzenia skroplin pary wodnej,
\n
5)dobór stali zbrojeniowej i spr´˝ajàcej, z uwzgl´dnieniem w∏aÊciwego oszacowania strat, gwarantujàcy przenoszenie obcià˝eƒ podstawowych jak i dodatkowych oraz spe∏nienie wymogu minimalnego procentu zbrojenia przewidzianego w Polskiej Normie,
\n
6)zastosowanie rozwiàzaƒ zamykajàcych dost´p wód opadowych do wn´trza elementów konstrukcji w wyniku:
\n
a)zapewnienia odpowiednich pochyleƒ,
\n
b)wykonania kapinosów,
\n
c)osadzenia elementów wyposa˝enia przed betonowaniem konstrukcji, a w szczególnoÊci dolnych cz´Êci wpustów, kotwi, rur os∏onowych,
\n
7)zastosowanie szczelnych zabezpieczeƒ przerw dylatacyjnych,
\n
8)zabezpieczenie ci´gien spr´˝ajàcych przed korozjà za pomocà:
\n
a)preparatów chroniàcych przed korozjà i zapewniajàcych przesuw ci´gien — w przypadku wype∏nienia kana∏ów na ci´gna spr´˝ajàce,
\n
3)odpowiednio przygotowane do zespolenia w szczególnoÊci poprzez:
\n
a)obróbk´ p∏aszczyzn kontaktowych — usuni´cie szkliwa cementowego i w szczególnych przypadkach dodatkowo ˝∏obkowanie,
\n
b)wypuszczone zbrojenie — do po∏àczenia z betonem wykonanym na budowie,
\n
c)pokrycie preparatami poprawiajàcymi przyczepnoÊç,
\n
d)wype∏nienie styków kontaktowych klejem — w przypadku spr´˝enia,
\n
4)wspó∏pracujàce ze sobà w kierunku poprzecznym — w szczególnoÊci poprzez spr´˝enie lub wype∏nienie przerw mi´dzy prefabrykatami betonem zbrojonym, po spe∏nieniu odpowiednio wymagaƒ pkt 3.
\n
§ 1631. Ochrona betonu, o której mowa w § 161
\n
pkt 2, powinna byç zrealizowana poprzez:
\n
1)odpowiednià klas´ betonu,
\n
2)rodzaj cementu,
\n
3)rodzaj kruszywa i jego uziarnienie,
\n
4)dodatki i domieszki, zgodnie z Polskimi Normami, z zastrze˝eniem ust. 2 oraz § 164—166.
\n
2.Beton powinien mieç wytrzyma∏oÊç okreÊlonà klasà:
\n
1)w fundamentach i podporach obiektów mostowych, tunelach i konstrukcjach oporowych, których najmniejszy wymiar jest wi´kszy ni˝ 60 cm, znajdujàcych si´ w nieagresywnym Êrodowisku, z wyjàtkiem podpór mostów nara˝onych na niszczàce dzia∏anie wody i kry — nie mniejszà ni˝ B25,
\n
2)w elementach i konstrukcjach wymienionych w pkt 1:
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3869 —
\n
a)znajdujàcych si´ w agresywnym Êrodowisku lub nara˝onych na niszczàce dzia∏anie wody i kry,
\n
b)których najmniejszy wymiar jest nie wi´kszy ni˝ 60 cm, — nie mniejszà ni˝ B30,
\n
3)w konstrukcjach noÊnych prz´se∏ i w elementach ich wyposa˝enia, w przepustach — nie mniejszà ni˝ B30,
\n
4)w konstrukcjach spr´˝onych — nie mniejszà ni˝ B35.
\n
3.Beton, o którym mowa w ust. 2, powinien spe∏niaç wymagania w zakresie:
\n
1)nasiàkliwoÊci — okreÊlone Polskà Normà odnoszàcà si´ do obiektów mostowych, z zastrze˝eniem ust. 4,
\n
2)przepuszczalnoÊci wody — mierzone stopniem wodoszczelnoÊci nie mniejszym ni˝ W8,
\n
3)mrozoodpornoÊci — okreÊlone Polskà Normà odnoszàcà si´ do obiektów mostowych.
\n
4.Dopuszcza si´ w konstrukcjach poddawanych odbudowie, rozbudowie i przebudowie nasiàkliwoÊç betonu okreÊlonà u∏amkiem masowym nie wi´kszà ni˝ 5%.
\n
§ 1641. Do wykonania betonów, o których mowa
\n
w § 163 ust. 2, powinien byç zastosowany cement portlandzki CEM I niskoalkaliczny:
\n
1)do betonu klasy B25 — klasy 32,5 NA,
\n
2)do betonu klasy B30, B35 i B40 — klasy 42,5 NA,
\n
3)do betonu klasy B45 i wi´kszej — klasy 52,5 NA, spe∏niajàcy wymagania Polskiej Normy, z zastrze˝eniem ust. 2.
\n
2.Cement, o którym mowa w ust. 1, powinien charakteryzowaç si´ nast´pujàcym sk∏adem:
\n
1)zawartoÊç okreÊlona u∏amkiem masowym krzemianu trójwapniowego (alitu) C3S — nie wi´ksza ni˝ 60%,
\n
2)zawartoÊç okreÊlona u∏amkiem masowym glinianu trójwapniowego C3A — nie wi´ksza ni˝ 7%,
\n
3)zawartoÊç okreÊlona u∏amkiem masowym C4AF + 2 x C3A — nie wi´ksza ni˝ 20%.
\n
3.Dopuszcza si´, w razie potrzeby, zastosowanie cementów o wysokiej wczesnej wytrzyma∏oÊci.
\n
§ 1651. Kruszywo do wykonania betonów, o których mowa w § 163 ust. 2, powinno byç marki nie
\n
mniejszej ni˝ symbol liczbowy klasy betonu i odpowiadaç wymaganiom Polskiej Normy dla kruszyw mineralnych, z zastrze˝eniem ust. 2 dla kruszywa grubego, ust. 3 — dla kruszywa drobnego i ust. 4 — dla uziarnienia kruszywa.
\n
2.Jako kruszywo grube powinny byç zastosowane:
\n
Poz. 735
\n
1)do betonów klasy B30 i wi´kszych — grysy granitowe, bazaltowe lub z innych ska∏ zbadanych przez uprawnionà jednostk´ badawczà, o maksymalnym wymiarze ziarna nie wi´kszym ni˝ 16 mm, spe∏niajàce nast´pujàce wymagania:
\n
a)zawartoÊç okreÊlona u∏amkiem masowym py∏ów mineralnych — nie wi´ksza ni˝ 1%,
\n
b)wskaênik okreÊlony u∏amkiem masowym rozkruszenia dla grysów bazaltowych i innych, z wyjàtkiem granitowych — nie wi´kszy ni˝ 8%,
\n
c)nasiàkliwoÊç dla kruszywa marki 30 i marki 50 odmiany II — nie wi´ksza ni˝ 1,2%,
\n
d)mrozoodpornoÊç dla kruszywa marki 30: — wed∏ug metody bezpoÊredniej — nie wi´ksza ni˝ 2%, — wed∏ug zmodyfikowanej metody bezpoÊredniej — nie wi´ksza ni˝ 10%,
\n
e)zalecana zawartoÊç okreÊlona u∏amkiem masowym: — podziarna — nie wi´ksza ni˝ 5%, — nadziarna — nie wi´ksza ni˝ 10%,
\n
2)do betonu klasy B25 — ˝wir o maksymalnym wymiarze ziarna nie wi´kszym ni˝ 31,5 mm, spe∏niajàcy nast´pujàce wymagania:
\n
a)w zakresie cech fizycznych i chemicznych okreÊlone w Polskiej Normie dla kruszywa marki 30,
\n
b)mrozoodpornoÊç wed∏ug zmodyfikowanej metody bezpoÊredniej — nie wi´ksza ni˝ 10%,
\n
c)zalecana zawartoÊç okreÊlona u∏amkiem masowym: — podziarna — nie wi´ksza ni˝ 5%, — nadziarna — nie wi´ksza ni˝ 10%.
\n
3.Jako kruszywo drobne powinny byç zastosowane piaski o uziarnieniu nie wi´kszym ni˝ 2 mm pochodzenia rzecznego lub kompozycja piasku rzecznego i kopalnianego uszlachetnionego, spe∏niajàce wymagania:
\n
1)w zakresie zawartoÊci okreÊlonych u∏amkiem masowym poszczególnych frakcji w stosie okruchowym:
\n
a)ziarna nie wi´ksze ni˝ 0,25 mm — (14÷19)%,
\n
b)ziarna nie wi´ksze ni˝ 0,5 mm — (33÷48)%,
\n
c)ziarna nie wi´ksze ni˝ 1 mm — (57÷76)%, z zastrze˝eniem wymagaƒ okreÊlonych w ust. 4,
\n
2)w zakresie cech fizycznych i chemicznych:
\n
a)zawartoÊç okreÊlona u∏amkiem masowym py∏ów mineralnych — nie wi´ksza ni˝ 1,5%,
\n
b)zawartoÊç okreÊlona u∏amkiem masowym zwiàzków siarki — nie wi´ksza ni˝ 0,2%,
\n
c)zawartoÊç okreÊlona u∏amkiem masowym zanieczyszczeƒ obcych — nie wi´ksza ni˝ 0,25%.
\n
4.Uziarnienie kruszywa powinno:
\n
1)byç ustalone doÊwiadczalnie w czasie projektowania mieszanki betonowej — dla betonów klasy B35 i klas wi´kszych, Dziennik Ustaw Nr 63 — 3870 — Poz. 735
\n
2)dla betonów klas B25 i B30 mieÊciç si´ odpowiednio w granicach dla ∏àcznego uziarnienia podanych w tabeli:
\n
Wymiar boku oczka sita (mm) U∏amek masowy kruszywa przechodzàcego przez sito wymiar ziarna ≤ 16 mm (%) wymiar ziarna ≤ 31,5 mm (%) 0,25 3÷8 2÷8 0,50 7÷20 5÷18 1,0 12÷32 8÷28 2,0 21÷42 14÷37 4,0 36÷56 23÷47 8,0 60÷76 38÷62 16,0 100 62÷80 31,5 — 100
\n
§ 166Dopuszcza si´ zastosowanie domieszek i dodatków do betonu, a w szczególnoÊci
\n
1)domieszek uplastyczniajàcych,
\n
2)domieszek up∏ynniajàcych (superplastyfikatorów),
\n
3)domieszek zwi´kszajàcych wiàêliwoÊç wody,
\n
4)domieszek napowietrzajàcych,
\n
5)domieszek przyspieszajàcych wiàzanie,
\n
6)domieszek przyspieszajàcych poczàtkowy przyrost wytrzyma∏oÊci (twardnienie),
\n
7)domieszek opóêniajàcych wiàzanie,
\n
8)domieszek i dodatków uszczelniajàcych,
\n
9)domieszek i dodatków mineralnych,
\n
10)domieszek barwiàcych, z zastrze˝eniem ˝e dotyczy to tylko rozwiàzaƒ, o których mowa w § 134 ust. 1 pkt 1,
\n
11)domieszek mrozochronnych.
\n
§ 1671. Sk∏ad mieszanki betonowej powinien byç
\n
ustalony w oparciu o recept´ i sprawdzony doÊwiadczalnie poprzez wykonanie wszystkich badaƒ przewidzianych w Polskiej Normie dla mieszanki betonowej i betonu zwyk∏ego, z zastrze˝eniem ust. 2.
\n
2.W przypadku zastosowania dodatków i domieszek badanie odpornoÊci betonu na dzia∏anie mrozu powinno byç wykonane wed∏ug Polskiej Normy, z zastosowaniem wody oraz 2% roztworu solnego (NaCl), na oddzielnych próbkach.
\n
§ 1681. Ochrona betonu, o której mowa w § 161
\n
pkt 3, powinna byç przewidziana w szczególnoÊci w konstrukcjach obiektów:
\n
1)nowo zbudowanych, gdy ochrona, o której mowa w § 162 i 163, nie stanowi wystarczajàcego zabezpieczenia przed korozjà, zw∏aszcza w Êrodowisku o Êrednim lub silnym stopniu agresywnoÊci,
\n
2)poddawanych odbudowie, rozbudowie i przebudowie, gdy:
\n
a)powierzchniowe warstwy betonu w wyniku karbonatyzacji zatraci∏y w∏aÊciwoÊci ochronne w stosunku do stali zbrojeniowej,
\n
b)gruboÊç otuliny stali zbrojeniowej przy powierzchniach odkrytych nie spe∏nia wymagaƒ Polskiej Normy,
\n
c)usytuowane sà w Êrodowisku agresywnym i ich konstrukcja nie wykazuje rozwiàzaƒ, o których mowa w § 162 i 163, a stopieƒ agresywnoÊci Êrodowiska wskazuje na potrzeb´ ochrony.
\n
2.Uznaje si´, ˝e powierzchniowe warstwy betonu nie zatraci∏y w∏aÊciwoÊci, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a), ale nastàpi∏o znaczne ich obni˝enie, gdy pH wyciàgu wodnego jest nie mniejsze ni˝ 11, z zastrze˝eniem § 169; przy pH mniejszym ni˝ 10 beton nie ma w∏aÊciwoÊci ochronnych.
\n
§ 169
\n
1.W konstrukcjach poddawanych odbudowie, rozbudowie i przebudowie powinny byç w przypowierzchniowych warstwach betonu okreÊlone w∏aÊciwoÊci ochronne betonu w stosunku do stali zbrojeniowej z uwagi na zawartoÊç chlorków 2. Uznaje si´, i˝ beton zachowuje w∏aÊciwoÊci, o których mowa w ust. 1, gdy zachowane sà wartoÊci okreÊlone w tabeli:
\n
Rodzaj ska˝enia Jednostka miary Graniczna wartoÊç liczbowa wielkoÊci % nie wi´kszy ni˝ 0,4 U∏amek masowy jonów Cl w betonie nieskarbonatyzowanym:
\n
1)konstrukcji ˝elbetowych
\n
2)konstrukcji spr´˝onych U∏amek masowy jonów Cl w betonie skarbonatyzowanym nie wi´kszy ni˝ 0,2 % nie wi´kszy ni˝ 0,1 Dziennik Ustaw Nr 63 — 3871 —
\n
§ 170Pod∏o˝e betonowe przewidziane do ochrony
\n
powierzchniowej powinno mieç wytrzyma∏oÊç:
\n
1)na Êciskanie, okreÊlonà zgodnie z Polskà Normà — nie mniejszà ni˝:
\n
a)w konstrukcjach nowo zbudowanych obiektów — wytrzyma∏oÊç gwarantowanà wynikajàcà z przyj´tej klasy betonu,
\n
b)w konstrukcjach odbudowywanych, rozbudowywanych i przebudowywanych — 25 MPa,
\n
2)na odrywanie:
\n
a)w konstrukcjach nowo zbudowanych obiektów — nie mniejszà ni˝ 1,5 MPa,
\n
b)w konstrukcjach odbudowywanych, rozbudowywanych i przebudowywanych — Êrednià nie mniejszà ni˝ 1,5 MPa, przy wartoÊci minimalnej nie mniejszej ni˝ 1 MPa.
\n
§ 171Jako ochrona powierzchniowa betonu powinny byç zastosowane w szczególnoÊci
\n
1)impregnacja powierzchni, tj. nasàczenie stwardnia∏ego betonu cieczami lub gazami, powodujàcymi zmian´ niektórych jego cech, np. hydrofobowoÊç,
\n
2)pow∏oki malarskie o gruboÊci (0,1÷1,0) mm,
\n
3)pow∏oki grubowarstwowe o gruboÊci (1÷2) mm z ciek∏ych wyrobów ˝ywicznych lub komponentów ˝ywicznych,
\n
4)wyprawy o gruboÊci (1÷10) mm z kompozytów ˝ywicznych, mineralnych lub mineralno-˝ywicznych o konsystencji plastycznej, Poz. 735
\n
5)wyk∏adziny o gruboÊci wi´kszej ni˝ 5 mm — zespalane z chronionà konstrukcjà za pomocà klejów, kitów lub zapraw.
\n
§ 1721. Materia∏y u˝ywane do ochrony powierzchniowej betonu powinny, z zastrze˝eniem ust. 3 i 4
\n
1)byç dostosowane do stanu pod∏o˝a, jego zawilgocenia i szczelnoÊci,
\n
2)stanowiç opór dla dyfuzji dwutlenku w´gla (CO2), z zastrze˝eniem ust. 5 pkt 1,
\n
3)nie stanowiç oporu dla dyfuzji pary wodnej, z zastrze˝eniem ust. 5 pkt 2.
\n
2.Opór dyfuzji, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, powinien wynosiç:
\n
1)dla dwutlenku w´gla (CO2) — nie mniej ni˝ 50 m oporu dyfuzji s∏upa powietrza,
\n
2)dla pary wodnej — nie wi´cej ni˝ 4 m oporu dyfuzji s∏upa powietrza.
\n
3.Ochrona powierzchniowa betonu powinna:
\n
1)zapewniç zamkni´cie rys, z zastrze˝eniem ust. 4 pkt 1, zale˝nie od ich wielkoÊci w przedziale temperatur dodatnich i ujemnych, okreÊlonych w Polskiej Normie jako wartoÊci ekstremalne zmian temperatury wywo∏ujàce si∏y wewn´trzne w konstrukcji,
\n
2)spe∏niaç wymagania wytrzyma∏oÊci na oderwanie od pod∏o˝a okreÊlone w tabeli:
\n
Wytrzyma∏oÊç na odrywanie Rodzaj pow∏oki Êrednia nie mniejsza ni˝ (MPa) minimalna (MPa) Pow∏oki bez zdolnoÊci pokrywania zarysowaƒ 0,8 0,5 Pow∏oki z minimalnà zdolnoÊcià pokrywania zarysowaƒ 1,0 0,6
\n
a)na powierzchniach nie obcià˝onych ruchem 1,3 0,8
\n
b)na powierzchniach obcià˝onych ruchem 1,5 1,0 Pow∏oki z podwy˝szonà zdolnoÊcià pokrywania zarysowaƒ:
\n
4.Nie dopuszcza si´ zastosowania ochrony powierzchniowej, która:
\n
1)zamyka rysy — na powierzchniach elementów znajdujàcych si´ od spodu elementu konstrukcji,
\n
2)uniemo˝liwia zaobserwowanie ewentualnego pojawienia si´ zarysowaƒ oraz obserwacji propagacji rys istniejàcych.
\n
5.Dopuszcza si´ zastosowanie ochrony powierzchniowej, która:
\n
1)nie stanowi oporu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 — na powierzchniach nie zarysowanych bàdê nie ulegajàcych zarysowaniu,
\n
2)stanowi opór, o którym mowa w ust.1 pkt 3 — na powierzchniach zarysowanych bàdê ulegajàcych zarysowaniu, pod warunkiem zapewnienia mo˝li- woÊci odprowadzenia pary wodnej z betonu, tj. w szczególnoÊci poprzez niewykonanie pow∏oki ze wszystkich stron elementu.
\n
§ 173
\n
Elementy konstrukcyjne nara˝one na niszczàce dzia∏anie wód p∏ynàcych, kry oraz na agresywnoÊç wody powinny byç zabezpieczone przed uszkodzeniem i utratà przekroju elementów. Zabezpieczenia powinny byç dobrane w zale˝noÊci od przewidywanej trwa∏oÊci elementu konstrukcyjnego. Rol´ zabezpieczeƒ mogà spe∏niaç w szczególnoÊci:
\n
1)przypowierzchniowe warstwy betonu konstrukcji podpór odpowiednio zbrojone,
\n
2)rury obsadowe pali — pozostawione w gruncie,
\n
3)skrzynie stalowe lub formy u˝yte do wykonania podpór — pozostawione w konstrukcji.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3872 — Poz. 735
\n
§ 174
\n
W konstrukcjach odbudowywanych, rozbudowywanych i przebudowywanych rysy o rozwartoÊciach przekraczajàcych dopuszczalne wartoÊci, okreÊlone w Polskiej Normie, bàdê rysy, które nie mogà byç zabezpieczone za pomocà ochrony powierzchniowej, powinny byç zlikwidowane poprzez wype∏nienie kompozycjà iniekcyjnà.
\n
4)powinny zapewniç w szczególnoÊci:
\n
a)odp∏yw zbierajàcych si´ wód opadowych lub skroplin pary wodnej,
\n
b)dost´p do wewn´trznych przestrzeni elementów zamkni´tych — jeÊli ich wymiary pozwolà na poruszanie si´ obs∏ugi,
\n
c)ochron´ przed gnie˝d˝eniem si´ ptactwa.
\n
3.Konstrukcje stalowe 2. Szczelne po∏àczenia stykowe, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a), powinny byç zapewnione w szczególnoÊci poprzez:
\n
§ 175Konstrukcje stalowe powinny byç zabezpieczone poprzez ochron´
\n
1)konstrukcyjnà,
\n
2)materia∏owo-strukturalnà,
\n
3)powierzchniowà.
\n
§ 176.1W ramach ochrony, o której mowa w § 175
\n
pkt 1, konstrukcje obiektów mostowych oraz ich elementy:
\n
1)nie powinny mieç w szczególnoÊci:
\n
a)miejsc trudno dost´pnych, nieprzewiewnych — uniemo˝liwiajàcych wykonanie pow∏ok ochronnych oraz nara˝onych na zbieranie si´ kurzu, py∏ów, wody lub skroplin pary wodnej,
\n
b)rozcz∏onowanych elementów o g´stym skratowaniu i ma∏ych przekrojach — utrudniajàcych wykonanie pow∏ok ochronnych i ich renowacj´,
\n
c)stref kontaktu z materia∏ami porowatymi i higroskopijnymi,
\n
d)miejsc (punktów) o nadmiernej koncentracji napr´˝eƒ, zw∏aszcza lokalnych,
\n
2)powinny byç przewidziane w szczególnoÊci:
\n
a)z elementów o du˝ych g∏adkich powierzchniach, z ˝ebrami usztywniajàcymi umieszczonymi od strony wewn´trznej, chyba ˝e wzgl´dy konstrukcyjne wymagajà inaczej,
\n
b)z elementów bez progów zatrzymujàcych wod´ i zanieczyszczenia,
\n
c)z elementów zamkni´tych hermetycznie lub zapewniajàcych odprowadzenie skroplin pary wodnej bàdê otwartych, o ma∏o rozwini´tej powierzchni i wyokràglonych naro˝ach i kraw´dziach,
\n
d)z elementów bez karbów lub z rozwiàzaniami ∏agodzàcymi ich skutki,
\n
3)powinny mieç w szczególnoÊci:
\n
a)szczelne po∏àczenia stykowe,
\n
b)naddatki przekrojów na korozj´ w stalach trudno rdzewiejàcych, jeÊli nie jest przewidywana pow∏oka ochronna, przy czym naddatki gruboÊci przewidziane dla ka˝dej strony elementu nara˝onej na wp∏ywy atmosferyczne nie mogà byç: — wi´ksze ni˝ 1,5 mm — w atmosferze przemys∏owej lub w przypadku oddzia∏ywania chlorków, — wi´ksze ni˝ 1 mm — w atmosferze miejskiej i wiejskiej,
\n
c)zapewnione odleg∏oÊci od powierzchni wód i gruntu, zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w § 33 ust. 1 pkt 3,
\n
1)zag´szczenie nitów lub Êrub,
\n
2)umieszczenie Êrub trzpieniami od spodu ∏àczonych elementów lub wyjàtkowo trzpieniami od góry z zastosowaniem nakr´tek ko∏pakowych — w przypadkach specjalnych zaleceƒ Urz´du Dozoru Technicznego bàdê trudnoÊci konstrukcyjnych,
\n
3)uszczelnienie szczelin mi´dzy elementami,
\n
4)wykonanie ciàg∏ych spoin ∏àczàcych elementy na ca∏ym obwodzie przylegania,
\n
5)zastosowanie spoin pachwinowych dwustronnych i spoin brze˝nych ca∏kowicie przetopionych.
\n
3.Eliminowanie karbów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. d), powinno byç zapewnione w szczególnoÊci poprzez:
\n
1)zaniechanie z∏àczy nak∏adkowych,
\n
2)zastosowanie pasów dêwigarów z jednolitych blach, z ∏agodnymi zmianami przekrojów zgodnymi z Polskà Normà,
\n
3)zaniechanie spawanych po∏àczeƒ usztywnieƒ Êrodników z pasami rozciàganymi,
\n
4)zastosowanie ∏agodnej zmiany przekroju w kszta∏cie zaokràgleƒ — przy prostopad∏ych po∏àczeniach elementów.
\n
4.Odp∏yw wody, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a), powinien byç zapewniony, z zachowaniem odpowiednio wymagaƒ okreÊlonych w § 138, w szczególnoÊci:
\n
1)z przekrojów otwartych od góry — za pomocà otworów o Êrednicy nie mniejszej ni˝ 50 mm zaopatrzonych w rurki odp∏ywowe, przewidzianych w pó∏kach dêwigarów w odst´pach nie wi´kszych ni˝ 3 m oraz w najni˝szych punktach,
\n
2)z dolnych pasów dêwigarów za pomocà otworów:
\n
a)w usztywnieniach Êrodnika na styku z pasem — o szerokoÊci nie mniejszej ni˝ 50 mm i o wysokoÊci nie mniejszej ni˝ 30 mm,
\n
b)w miejscach przewidywanych zastoisk wody — o Êrednicy nie mniejszej ni˝ 50 mm, zaopatrzonych w rurki odp∏ywowe,
\n
3)z przekrojów zamkni´tych — za pomocà wyci´ç naro˝y w przeponach i otworów odp∏ywowych okreÊlonych w pkt 2 lit. b) przewidzianych w najni˝szych punktach.
\n
5.Rurki odp∏ywowe, o których mowa w ust. 4 pkt 1, pkt 2 lit. b) i pkt 3, powinny byç zakoƒczone ukoÊnie i wystawaç nie mniej ni˝ 50 mm poza obrys elementu, w którym sà osadzone.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3873 — Poz. 735 6. Dêwigary kratownicowe, niezale˝nie od wymagaƒ okreÊlonych w ust. 1, powinny mieç w szczególnoÊci:
\n
1)mo˝na zaniechaç pow∏ok malarskich, jeÊli spe∏nione sà wymagania okreÊlone w § 33 ust. 1 pkt 3 i w § 176 ust. 1 pkt 3 lit. b),
\n
1)w przypadku stosowania elementów o otwartych przekrojach:
\n
a)pasy górne otwarte od do∏u,
\n
b)pasy dolne dwucz∏onowe z przewiàzkami,
\n
2)powinny byç zastosowane pow∏oki malarskie w przestrzeniach zamkni´tych pozostajàcych pod normalnym ciÊnieniem atmosferycznym, jeÊli wzgl´dna wilgotnoÊç powietrza jest wi´ksza ni˝ 60%.
\n
2)w przypadku konstrukcji z jazdà do∏em i chodnikami przewidzianymi na zewnàtrz dêwigarów:
\n
a)pomost rozdzielony na cz´Êci — oddzielny pod jezdni´ i chodniki,
\n
b)otwory w pomoÊcie zabezpieczone przed nap∏ywem wody opadowej obrze˝ami o wysokoÊci nie mniejszej ni˝ 50 mm — dla przenikania elementów dêwigara z zachowaniem przeÊwitów 50 mm, gdy nie zachodzà okolicznoÊci okreÊlone w pkt 2 lit. a).
\n
§ 177W ramach ochrony, o której mowa w § 175
\n
pkt 2, konstrukcje obiektów mostowych oraz ich elementy:
\n
1)nie powinny zawieraç w szczególnoÊci:
\n
a)materia∏ów o bardzo zró˝nicowanych potencja∏ach elektrochemicznych,
\n
b)˝u˝li i wtràceƒ metalicznych b´dàcych wynikiem procesów spawalniczych,
\n
2)powinny byç przewidziane w szczególnoÊci:
\n
a)z gatunków stali o podwy˝szonej odpornoÊci na korozj´, tj. niskostopowych lub ze stali trudno rdzewiejàcej u˝ytej w przypadkach zaniechania pow∏ok malarskich, o gruboÊciach blach i profili okreÊlonych w Polskiej Normie, z tym ˝e stal trudno rdzewiejàca nie powinna byç zastosowana w pomieszczeniach zamkni´tych, zag∏´bionych w wodzie lub gruncie oraz w Êrodowisku o silnej agresywnoÊci atmosfery,
\n
b)z elementów ∏àczonych za pomocà spawania materia∏ami spawalniczymi dostosowanymi do ∏àczonych gatunków stali.
\n
§ 1781. W ramach ochrony, o której mowa w § 175
\n
pkt 3, konstrukcje stalowe powinny byç zabezpieczone przed oddzia∏ywaniem Êrodowiska niezale˝nie od ochrony, o której mowa w § 176 i 177.
\n
2.Ochrona powierzchniowa mo˝e byç zrealizowana w szczególnoÊci jako:
\n
4.Pow∏oki metalizacyjno-malarskie powinny byç przewidziane równie˝, bez wzgl´du na planowany okres trwa∏oÊci, w szczególnoÊci na powierzchniach elementów urzàdzeƒ dylatacyjnych oraz elementów wyposa˝enia pozbawionych dost´pu w celu renowacji pow∏ok ochronnych.
\n
5.GruboÊç pow∏ok metalizacyjnych na elementach konstrukcyjnych okreÊla Polska Norma, z tym ˝e nie powinna ona byç mniejsza ni˝ 150 µm.
\n
§ 179W konstrukcjach zespolonych stalowo-betonowych, niezale˝nie od odpowiedniej ochrony przewidzianej dla poszczególnych materia∏ów, powinno byç
\n
zapewnione odprowadzenie skroplin pary wodnej wydostajàcych si´ z betonu i osadzajàcych si´ na pasach elementów stalowych.
\n
Dzia∏ VI WYPOSA˚ENIE OBIEKTÓW IN˚YNIERSKICH Rozdzia∏ 1 Wymagania ogólne
\n
§ 180W zale˝noÊci od potrzeb, przeznaczenia i usytuowania obiekt in˝ynierski powinien byç wyposa˝ony
\n
w szczególnoÊci w:
\n
1)∏o˝yska,
\n
2)zabezpieczenia przerw dylatacyjnych,
\n
3)izolacj´ wodoszczelnà, w szczególnoÊci pomostów obiektów mostowych i powierzchni konstrukcji oporowych stykajàcych si´ z gruntem,
\n
4)nawierzchni´ jezdni i chodników,
\n
5)kraw´˝niki oddzielajàce jezdni´ od chodników lub torowiska bàdê ograniczajàce jezdnie w obiektach bez chodników,
\n
6)tory tramwajowe i s∏upy sieci trakcyjnej,
\n
1)pow∏oki malarskie,
\n
7)urzàdzenia odprowadzenia wód opadowych,
\n
2)pow∏oki metalizacyjne, przewidziane na elementach wyposa˝enia z wyjàtkiem elementów konstrukcyjnych, z zastrze˝eniem ust. 4,
\n
8)balustrady zabezpieczajàce pieszych i obs∏ug´ przed upadkiem z wysokoÊci,
\n
3)pow∏oki metalizacyjno-malarskie, wykonane na odpowiednio przygotowanym pod∏o˝u zgodnie z Polskà Normà, o gruboÊci i liczbie warstw pokrycia zale˝nych od przewidzianego materia∏u oraz w dostosowaniu do stopnia agresywnoÊci Êrodowiska i okresu u˝ytkowania obiektu.
\n
3.W przypadku zastosowania stali trudno rdzewiejàcych:
\n
9)bariery przeciwdzia∏ajàce wyjechaniu pojazdu poza jezdni´ lub obiekt bàdê zabezpieczajàce pojazdy przed najechaniem na obiekt lub przeszkody sta∏e znajdujàce si´ w pobli˝u jezdni,
\n
10)os∏ony zabezpieczajàce przed pora˝eniem pràdem sieci trakcyjnych,
\n
11)ekrany przeciwha∏asowe,
\n
12)os∏ony przeciwolÊnieniowe,
\n
13)instalacje oÊwietleniowe, Dziennik Ustaw Nr 63 — 3874 —
\n
14)urzàdzenia wentylacyjne,
\n
15)urzàdzenia zabezpieczajàce dost´p do obiektu w celach utrzymaniowych,
\n
16)urzàdzenia mechaniczne dla ruchomych elementów konstrukcji,
\n
17)p∏yty przejÊciowe w strefie po∏àczenia obiektu z nasypem drogowym,
\n
18)elementy zabezpieczajàce podpory mostów przed dzia∏aniem kry, sp∏awu i ˝eglugi oraz podpory wiaduktu przed najechaniem pojazdów i skutkami wykolejenia pojazdów szynowych,
\n
19)tablice okreÊlajàce szlak ˝eglugowy zgodnie z odnoÊnymi przepisami,
\n
20)sprz´t i Êrodki gaÊnicze,
\n
21)specjalnie uformowane nisze podporowe na urzàdzenia umo˝liwiajàce podnoszenie ustroju noÊnego,
\n
22)zabezpieczenia przed dost´pem:
\n
a)ptactwa, nietoperzy,
\n
b)osób postronnych do pomieszczeƒ technicznych, urzàdzeƒ technicznych oraz przestrzeni zamkni´tych,
\n
23)znaki pomiarowe.
\n
§ 181Na obiektach in˝ynierskich nie powinny byç
\n
1)zainstalowane reklamy i dekoracje, nie stanowiàce elementu plastycznego obiektu lub wyposa˝enia,
\n
2)umieszczone na chodnikach maszty latarƒ i s∏upów podtrzymujàcych sieç trakcyjnà — z wyjàtkiem linii balustrady i poza balustradà.
\n
Poz. 735 2. Dopuszcza si´ wykorzystanie przestrzeni pod spocznikami i biegami schodów oraz pochylni w celu budowy pomieszczeƒ technicznych, jeÊli nie stanowi to zagro˝enia dla bezpieczeƒstwa ruchu pojazdów i ruchu pieszych.
\n
§ 186Pomieszczenia techniczne i gospodarcze powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w warunkach
\n
technicznych, jakim powinny odpowiadaç budynki i ich usytuowanie.
\n
Rozdzia∏ 2 ¸o˝yska
\n
§ 1871. Ustrój noÊny lub poszczególne elementy
\n
konstrukcyjne obiektów mostowych powinny mieç zapewnione przekazanie si∏ w miejscach podparcia, zgodnie z przyj´tym schematem statycznym konstrukcji.
\n
2.Przekazywanie si∏, o którym mowa w ust. 1, powinno nastàpiç w szczególnoÊci poprzez bezpoÊrednie oparcie jednego elementu na drugim lub za pomocà elementów przek∏adkowych w postaci ∏o˝ysk bàdê przegubów konstrukcyjnych kszta∏towanych w konstrukcjach betonowych lub ˝elbetowych, spe∏niajàcych wymagania Polskich Norm.
\n
3.Dopuszcza si´ bezpoÊrednie oparcie belek na podporach w przypadku:
\n
1)belek drewnianych le˝ajowych pojedynczych i z∏o˝onych, opartych na drewnianych oczepach bàdê za pomocà siode∏ek lub siode∏ek z zastrza∏ami,
\n
§ 182
\n
Nawierzchnie jezdni, chodników, schodów, pochylni oraz urzàdzeƒ, umo˝liwiajàcych dost´p do elementów obiektu mostowego, powinny byç wykonane z materia∏ów o w∏aÊciwoÊciach przeciwpoÊlizgowych.
\n
2)belek lub p∏yt ˝elbetowych o rozpi´toÊci nie wi´kszej ni˝ 10 m — jeÊli d∏ugoÊç podparcia spe∏nia wymagania Polskiej Normy, a elementy podpierajàce sà zabezpieczone przed skutkami nadmiernej koncentracji si∏ na kraw´dzi elementu podpierajàcego, z zastrze˝eniem ust. 4,
\n
§ 183Je˝eli przekrój poprzeczny na obiekcie mostowym nie stanowi kontynuacji elementów przekroju
\n
poprzecznego drogi, to elementy wyposa˝enia obiektu powinny byç zabezpieczone za pomocà kraw´˝ników lub barier przed najechaniem przez pojazdy poruszajàce si´ po drodze.
\n
3)walcowanych dêwigarów stalowych o rozpi´toÊci nie wi´kszej ni˝ 18 m — jeÊli oparte sà na oczepach drewnianych w mostach objazdowych o niewielkim nat´˝eniu ruchu i obcià˝eniu nie przekraczajàcym najmniejszego ci´˝aru pojazdu dopuszczonego do ruchu na drogach publicznych.
\n
§ 184
\n
1.Dopuszcza si´ wykonanie pomostów a˝urowych w prz´s∏ach mostów ruchomych i sk∏adanych, w celu zmniejszenia ci´˝aru pomostu i zmniejszenia oddzia∏ywania parcia wiatru.
\n
4.Wymagania okreÊlone w ust. 3 pkt 2 nie odnoszà si´ do belek prefabrykowanych o rozpi´toÊciach wi´kszych ni˝ 10 m — jeÊli po∏àczone sà poprzez obetonowanie i powiàzanie odpowiednim zbrojeniem w szczególnoÊci z poprzecznicami podporowymi, oczepami podpór lub elementami konstrukcji.
\n
2.Pomosty, o których mowa w ust. 1, jeÊli przewidywany jest na nich ruch pieszych lub przep´d zwierzàt hodowlanych, powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w § 307 ust. 4.
\n
§ 1851. Pomieszczenia techniczne powinny byç
\n
umieszczone:
\n
1)w specjalnych komorach przewidzianych poza obiektem in˝ynierskim — dla urzàdzeƒ obcych,
\n
2)w przyczó∏kach, jeÊli konstrukcja i rozmiary przyczó∏ka pozwolà na to — w szczególnoÊci na potrzeby obiektu.
\n
§ 1881. Elementy przek∏adkowe, o których mowa
\n
w § 187 ust. 2, w zale˝noÊci od rozwiàzaƒ konstrukcyjnych prz´se∏ i ich sztywnoÊci poprzecznej bàdê sztywnoÊci elementów w przekroju poprzecznym, powinny zapewniç podparcie:
\n
1)punktowo-przechylne,
\n
2)liniowo-przechylne.
\n
2.Elementy przek∏adkowe powinny:
\n
1)gwarantowaç:
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3875 —
\n
a)statecznoÊç obiektu,
\n
b)stabilne warunki podparcia,
\n
c)przenoszenie si∏ pionowych oraz poziomych — w przypadku ograniczenia swobody przesuwu w okreÊlonym kierunku,
\n
d)poziome przesuni´cia punktów podparcia prz´se∏ w zale˝noÊci od przyj´tego kierunku swobody przesuwu, wywo∏ane zmianami temperatury, skurczu i pe∏zania betonu oraz spr´˝eniem i obcià˝eniami,
\n
e)obroty przekrojów podporowych,
\n
f)mo˝liwoÊç korygowania poziomu podparcia w przypadkach przewidywanych osiadaƒ pod∏o˝a lub wyst´powania wp∏ywów eksploatacji górniczej,
\n
2)byç odporne w zale˝noÊci od rodzaju zastosowanego materia∏u na:
\n
a)wp∏ywy atmosferyczne, a w szczególnoÊci niskie i wysokie temperatury, ozon, promieniowanie ultrafioletowe,
\n
b)Êrodki chemiczne u˝ywane do walki z go∏oledzià oraz smary i benzyny,
\n
c)przyspieszone starzenie materia∏ów,
\n
3)byç zabezpieczone przed:
\n
a)korozjà — w szczególnoÊci poprzez zapewnienie odp∏ywu wód opadowych z ∏aw pod∏o˝yskowych i umieszczenie powy˝ej najwy˝szych poziomów wód w przypadku mostów,
\n
b)zmianà po∏o˝enia elementu lub poszczególnych jego cz´Êci sk∏adowych,
\n
c)zanieczyszczeniem powierzchni Êlizgowych i tocznych,
\n
4)mieç zapewniony dost´p w celu przeglàdów, konserwacji i wymiany.
\n
3.W prz´s∏ach wolnopodpartych o rozpi´toÊci:
\n
1)nie wi´kszej ni˝ 6 m,
\n
2)nie wi´kszej ni˝ 10 m — pod warunkiem ograniczenia w osi podparcia w kierunku pod∏u˝nym d∏ugoÊci styku do 60 mm,
\n
3)nie wi´kszej ni˝ 15 m — w tymczasowych obiektach mostowych z belek walcowanych opieranych na drewnianych oczepach, po spe∏nieniu wymagaƒ pkt 2 odnoÊnie do d∏ugoÊci styku, Poz. 735
\n
1)p∏ytowych o prostokàtnym zarysie w planie bàdê lekko zakrzywionych,
\n
2)belkowych o du˝ej sztywnoÊci na zginanie w kierunku poprzecznym bàdê niewielkim odst´pie ∏o˝ysk w kierunku poprzecznym,
\n
3)wspartych na podporach podatnych na zginanie w kierunku poprzecznym,
\n
4)skoÊnych p∏ytowych szerokich, okreÊlonych w § 190 ust. 3 pkt 2.
\n
§ 1901. Podparcia, o których mowa w § 189, powinny umo˝liwiç swobod´ poziomych przemieszczeƒ
\n
w dowolnych lub okreÊlonych kierunkach bàdê ca∏kowicie je ograniczyç, w zale˝noÊci od funkcji i rozmieszczenia w stosunku do g∏ównej osi przemieszczeƒ obiektu.
\n
2.G∏ówne osie przemieszczeƒ, o których mowa w ust. 1, zale˝ne od kszta∏tu i wymiarów obiektu oraz rodzaju podpór, powinny przechodziç wzd∏u˝ d∏ugoÊci obiektu w szczególnoÊci:
\n
1)przez Êrodek szerokich prz´se∏ prostokàtnych, skoÊnych lub trapezowych,
\n
2)pod jednà z kraw´dzi wàskiego obiektu lub skrajnym dêwigarem prz´se∏ dwudêwigarowych,
\n
3)po ci´ciwie ∏àczàcej wewn´trzne skrajne punkty podparcia obiektów zakrzywionych w planie,
\n
4)przez rozwarte naro˝a skoÊnych p∏yt wàskich bàdê o du˝ym skosie lub przez jedno z rozwartych naro˝y prostopadle do osi podparcia — w przypadku skoÊnych p∏yt szerokich.
\n
3.Przez wymienione w ust. 2 skoÊne prz´s∏o p∏ytowe:
\n
1)wàskie bàdê o du˝ym skosie — rozumie si´ p∏yt´, w której prosta prostopad∏a do osi podparcia wystawiona w rozwartym naro˝u nie przecina przeciwleg∏ej osi podparcia lub przecina jà w odleg∏oÊci nie wi´kszej ni˝ 3 m od rozwartego naro˝a,
\n
2)szerokie — rozumie si´ p∏yt´, w której prosta prostopad∏a do osi podparcia, okreÊlona w pkt 1, przecina przeciwleg∏à oÊ podparcia w odleg∏oÊci wi´kszej ni˝ 3 m od rozwartego naro˝a.
\n
1)zakrzywionych lub ukoÊnych w planie, 4. Na g∏ównych osiach przemieszczeƒ powinny byç przewidziane, dostosowane do ich kierunków, ∏o˝yska sta∏e oraz ∏o˝yska jednokierunkowo-przesuwne, o liczebnoÊci zale˝nej od podatnoÊci podpór na si∏y poziome i liczby prz´se∏, z tym ˝e miejsce umieszczenia ∏o˝ysk sta∏ych uwarunkowane jest mo˝liwoÊcià zabezpieczenia przerw dylatacyjnych na koƒcach obiektu.
\n
2)prostokàtnych o du˝ym rozstawie ∏o˝ysk lub ma∏ej sztywnoÊci ustrojów noÊnych na zginanie w kierunku poprzecznym, 5. ¸o˝yska przewidziane poza g∏ównà osià przemieszczeƒ powinny zapewniç: dopuszcza si´ stosowanie p∏askich ∏o˝ysk stalowych jako elementów przek∏adkowych.
\n
§ 1891. Podparcie punktowo-przechylne powinno
\n
byç zastosowane w szczególnoÊci w obiektach:
\n
3)o trudnych do okreÊlenia kierunkach przemieszczeƒ i obrotów ustrojów noÊnych,
\n
4)o zró˝nicowanych lub niepewnych warunkach posadowienia podpór.
\n
2.Podparcie liniowo-przechylne dopuszcza si´ w szczególnoÊci w obiektach mostowych:
\n
1)identyczne warunki podparcia oraz swobod´ przesuwów we wszystkich kierunkach, z wyjàtkiem osi podparcia przechodzàcych przez ∏o˝yska sta∏e prz´se∏ prostokàtnych, skoÊnych i trapezowych, na których powinien byç zapewniony tylko przesuw w kierunku zgodnym z kierunkiem osi podparcia, z zastrze˝eniem ust. 6 i 7, Dziennik Ustaw Nr 63 — 3876 —
\n
2)w miar´ mo˝liwoÊci obroty we wszystkich kierunkach, zale˝nie od zastosowanego podparcia.
\n
6.Dopuszcza si´ przenoszenie si∏ poziomych dzia∏ajàcych w poprzek obiektu przez ∏o˝yska znajdujàce si´ w sàsiedztwie g∏ównej osi przemieszczeƒ — w przypadku du˝ej koncentracji poziomych si∏ na ∏o˝yskach przewidzianych na g∏ównej osi przemieszczeƒ.
\n
7.W obiektach ze spr´˝eniem poprzecznym ∏o˝yska znajdujàce si´ poza g∏ównà osià przemieszczeƒ powinny zapewniç swobod´ przemieszczeƒ w kierunkach zgodnych z kierunkiem si∏ spr´˝ajàcych.
\n
8.Dopuszcza si´:
\n
1)wykorzystanie podatnoÊci podpór na si∏y poziome — do przenoszenia poziomych przemieszczeƒ punktów podparcia,
\n
2)wykorzystanie luzów w elementach ograniczajàcych przesuni´cia ∏o˝ysk w kierunku poprzecznym — do przenoszenia wyd∏u˝eƒ prz´se∏ prostokàtnych w tym kierunku, pod warunkiem ˝e odleg∏oÊç mi´dzy skrajnymi ∏o˝yskami na osi podparcia jest mniejsza ni˝ 10 m i nie dotyczy to prz´se∏ ze spr´˝eniem w kierunku poprzecznym,
\n
3)sta∏e podparcie liniowo-przechylne dla szerokich skoÊnych prz´se∏ p∏ytowych — pod warunkiem ˝e jego d∏ugoÊç jest mniejsza ni˝ 10 m, a przeciwleg∏e mu podparcie liniowe zapewnia pod∏u˝ne i poprzeczne przesuni´cia p∏yty.
\n
§ 1911. ¸o˝yska stalowe styczne
\n
1)mogà byç zastosowane do podparcia prz´se∏ o d∏ugoÊciach nie wi´kszych ni˝ 12 m, a wyjàtkowo nie wi´kszych ni˝ 18 m, pod warunkiem zapewnienia wspó∏czynnika tarcia nie wi´kszego ni˝ 0,1 mi´dzy p∏ytami ∏o˝yska, z zastrze˝eniem ust. 2,
\n
2)powinny mieç co najmniej jednà z p∏yt o cylindrycznej powierzchni styku,
\n
3)w miar´ potrzeby mogà byç wyposa˝one w elementy ograniczajàce przesuwy w okreÊlonych kierunkach i przenoszàce si∏y poziome z prz´s∏a na podpory.
\n
2.Niedopuszczalne jest zastosowanie ∏o˝ysk, o których mowa w ust. 1 pkt 1, do podparcia prz´se∏ zawieszonych w ciàg∏ych konstrukcjach przegubowych.
\n
§ 1921. ¸o˝yska stalowe wa∏kowe powinny mieç
\n
jeden wa∏ek o Êrednicy nie mniejszej ni˝ 120 mm i wspó∏czynnik tarcia potoczystego nie wi´kszy ni˝ 0,03.
\n
2.Wa∏ki, o których mowa w ust. 1, powinny:
\n
1)mieç w obszarze przekazywania nacisku:
\n
a)g∏adkà walcowà powierzchni´ bez rowków lub innych os∏abieƒ przekroju,
\n
b)d∏ugoÊç nie mniejszà ni˝ Êrednica wa∏ka,
\n
2)byç zaopatrzone w urzàdzenia zapewniajàce w∏aÊciwy kierunek toczenia si´, z tym ˝e rowki dla prowadnic lub lin prowadzàcych powinny byç przewidziane poza obszarem przekazywania nacisków, z zastrze˝eniem ust. 3.
\n
Poz. 735 3. Dopuszcza si´ zastosowanie wa∏ków z rowkami dla prowadnic w obszarze przekazywania nacisków w ∏o˝yskach o obcià˝eniach nie wi´kszych ni˝ 1000 kN, pod warunkiem ˝e poszczególne odcinki wa∏ka spe∏niajà wymagania okreÊlone w ust. 2 pkt 1 lit. b).
\n
§ 1931. Betonowe lub ˝elbetowe przeguby powinny byç wykonane z betonu klasy nie mniejszej ni˝ B30
\n
2.Beton przegubów betonowych powinien:
\n
1)byç poddany sta∏ym napr´˝eniom dociskajàcym, wynoszàcym nie mniej ni˝ 25% i nie wi´cej ni˝ 150% wytrzyma∏oÊci gwarantowanej betonu przy uwzgl´dnieniu pracy przegubu w dwu wzajemnie prostopad∏ych kierunkach,
\n
2)przenosiç si∏y poprzeczne nie wi´ksze ni˝ 25% si∏ pionowych, wyst´pujàcych jednoczeÊnie z si∏ami poziomymi (wypadkowà si∏ z obu kierunków).
\n
3.Beton przegubów ˝elbetowych, przy uwzgl´dnieniu pracy w dwu wzajemnie prostopad∏ych kierunkach:
\n
1)powinien braç udzia∏ w przenoszeniu napr´˝eƒ normalnych ∏àcznie ze zbrojeniem przegubu,
\n
2)nie powinien mieç napr´˝eƒ, analizowanych wed∏ug metody napr´˝eƒ liniowych w I fazie i okreÊlonych w Polskiej Normie:
\n
a)rozciàgajàcych — wi´kszych ni˝ obliczeniowe, zapewniajàce 95% pewnoÊci niepojawienia si´ zarysowania,
\n
b)Êciskajàcych — wi´kszych od wytrzyma∏oÊci obliczeniowej na Êciskanie,
\n
c)Êcinajàcych — wi´kszych od wytrzyma∏oÊci obliczeniowej na Êcinanie, przy jednoczesnym wymaganiu, aby wypadkowa si∏ poziomych nie by∏a wi´ksza ni˝ 25% najmniejszej pionowej si∏y Êciskajàcej, wyst´pujàcej w przegubie ∏àcznie z wypadkowà si∏ poziomych.
\n
§ 1941. ¸o˝yska elastomerowe powinny
\n
1)byç wzmocnione stalowymi wk∏adkami, z zachowaniem wymagaƒ Polskiej Normy,
\n
2)zapewniaç poziome przemieszczenia i obroty elementów podpieranych, przy dopuszczalnym kàcie odkszta∏cenia postaciowego tg ϕ = 0,7 dobranych gruboÊci warstw elastomeru, z zastrze˝eniem § 196 ust. 2,
\n
3)mieç powierzchni´ gwarantujàcà przy obcià˝eniu osiowym napr´˝enia dociskowe:
\n
a)dla powierzchni ∏o˝ysk nie wi´kszych ni˝ 1200 cm2 — nie mniejsze ni˝ 3 MPa,
\n
b)dla powierzchni ∏o˝ysk wi´kszych ni˝ 1200 cm2 — nie mniejsze ni˝ 5 MPa.
\n
2.Przy naciskach mniejszych, ni˝ okreÊlono w ust. 1 pkt 3, ∏o˝yska powinny byç wyposa˝one w elementy kotwiàce, przy czym pod ∏o˝yskami nie dopuszcza si´ napr´˝eƒ rozciàgajàcych od obcià˝eƒ przekazanych przez ∏o˝ysko na podpor´.
\n
§ 1951. ¸o˝yska, o których mowa w § 194, powinny byç umieszczone
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3877 — Poz. 735
\n
1)krótszym wymiarem w miar´ mo˝liwoÊci równolegle do p∏aszczyzny najwi´kszych obrotów przekrojów podporowych, stalowych elementów i powinny byç wyposa˝one w kieszenie smarownicze, wype∏nione smarem spe∏niajàcym wymagania Polskiej Normy.
\n
2)w jednym rz´dzie na podporze, poprzecznie do g∏ównej osi przemieszczeƒ, z mo˝liwoÊcià skupienia kilku obok siebie, pod warunkiem ˝e wykazujà identyczne w∏aÊciwoÊci, z zastrze˝eniem ust. 2,
\n
§ 1991. ¸o˝yska czaszowe przewidziane do przenoszenia si∏ poziomych powinny byç wyposa˝one
\n
w odpowiednie urzàdzenia ograniczajàce przesuw, uformowane mi´dzy górnà i dolnà p∏ytà ∏o˝yska z pomini´ciem czaszy, z zastrze˝eniem ust. 2.
\n
3)w p∏aszczyênie poziomej, z zastosowaniem ewentualnych podlewek lub podk∏adek wyrównawczych, — w przypadku podparcia pochy∏ych p∏aszczyzn, przy czym cz´Êci odkszta∏calne ∏o˝ysk nie mogà byç obetonowane.
\n
2.Dopuszcza si´ umieszczenie na jednej podporze dwóch ∏o˝ysk usytuowanych w jednej linii wzd∏u˝ d∏ugoÊci obiektu, jeÊli odleg∏oÊç mi´dzy nimi jest nie mniejsza ni˝ 2 m.
\n
§ 1961. Dopuszcza si´ ustawienie prz´se∏ obiektów wy∏àcznie na ∏o˝yskach elastomerowych, bez zastosowania ∏o˝ysk sta∏ych
\n
2.W przypadku gdy odkszta∏calnoÊç ∏o˝ysk nie spe∏nia wymagaƒ, o których mowa w § 194 ust. 1 pkt 2, ∏o˝yska powinny byç zaopatrzone w urzàdzenia Êlizgowe, zapewniajàce przemieszczenia w okreÊlonych kierunkach, regulowanych odpowiednimi prowadnicami.
\n
§ 1971. ¸o˝yska czaszowe i garnkowe, z zastrze˝eniem ust. 2, powinny
\n
1)byç zastosowane do przenoszenia nacisków nie mniejszych ni˝ 2000 kN,
\n
2)przekazywaç obcià˝enia pionowe ca∏à powierzchnià, z jednoczesnym zagwarantowaniem wielokierunkowych obrotów konstrukcji w punktach podparcia,
\n
3)byç wyposa˝one w oddzielne powierzchnie do przenoszenia przemieszczeƒ liniowych i kàtowych,
\n
4)przekazywaç si∏y poziome z pomini´ciem powierzchni przenoszàcych naciski pionowe,
\n
5)zapewniç ma∏e opory tarcia przy przemieszczeniach liniowych i kàtowych poprzez zastosowanie w szczególnoÊci odpowiednio:
\n
a)wk∏adek z politetrafluoroetylenu (PTFE) o wspó∏czynniku tarcia nie wi´kszym ni˝ 0,03 — przy napr´˝eniach dociskajàcych nie mniejszych ni˝ 30 MPa,
\n
b)blach Êlizgowych z wysokostopowych stali austenitycznych o chropowatoÊci powierzchni spe∏niajàcej wymagania Polskich Norm,
\n
c)chromowanych zakrzywionych powierzchni Êlizgowych o chropowatoÊci powierzchni spe∏niajàcej wymagania Polskich Norm.
\n
2.¸o˝yska, o których mowa w ust. 1, nie powinny przenosiç:
\n
2.Urzàdzenia ograniczajàce przesuw, o których mowa w ust. 1, powinny byç tak skonstruowane, aby nie ogranicza∏y obrotów ∏o˝yska i nie powodowa∏y jego zaklinowania.
\n
§ 2001. ¸o˝yska garnkowe powinny w szczególnoÊci
\n
1)mieç cz´Êç garnkowà ∏o˝yska z poduszkà elastomerowà:
\n
a)w ∏o˝yskach przesuwnych — w dolnej lub górnej ich cz´Êci,
\n
b)w ∏o˝yskach sta∏ych — w górnej ich cz´Êci,
\n
2)byç wyposa˝one w:
\n
a)element dociskajàcy poduszk´ elastomerowà na jej styku z przykrywà garnka i zabezpieczajàcy jà przed wyciÊni´ciem, z zastrze˝eniem ust. 3,
\n
b)dodatkowe p∏yty Êlizgowe na pokrywie garnka, z odpowiednimi prowadnicami w przypadku ukierunkowania przesuwu, z zastrze˝eniem ust. 2,
\n
c)uszczelnienia zapobiegajàce przenikaniu wilgoci do garnka.
\n
2.Prowadnice p∏yt Êlizgowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b), powinny przenieÊç na pokryw´ garnka si∏y poziome dzia∏ajàce na ∏o˝ysko; si∏y te powinny byç przekazane na Êcianki garnka poprzez bezpoÊredni docisk, bez oddzia∏ywania na poduszk´ elastomerowà.
\n
3.Osadzenie pokrywy w garnku nie powinno ograniczaç obrotów ∏o˝yska i nie powinno powodowaç jego zaklinowania.
\n
§ 201
\n
Poszczególne elementy ∏o˝ysk stalowych powinny byç zabezpieczone odpowiednio przed korozjà, w szczególnoÊci za pomocà:
\n
1)pow∏ok metalizacyjnych lub pow∏ok specjalnie utwardzonych na powierzchniach kontaktowych ∏o˝ysk,
\n
2)materia∏ów nierdzewnych przewidzianych na powierzchnie kontaktowe,
\n
3)zabezpieczeƒ antykorozyjnych identycznych, jakie przewidziano dla konstrukcji stalowej przylegajàcej do ∏o˝yska,
\n
1)obrotów wi´kszych ni˝ 0,01 rad,
\n
4)smarów o w∏aÊciwoÊciach antykorozyjnych na powierzchniach kontaktowych.
\n
2)si∏ poziomych wi´kszych ni˝ 10% wielkoÊci nacisków pionowych.
\n
§ 202
\n
¸o˝yska, w zale˝noÊci od rodzaju i wielkoÊci, powinny mieç w szczególnoÊci:
\n
§ 198Wk∏adki z politetrafluoroetylenu powinny
\n
byç osadzone cz´Êcià swej gruboÊci w zag∏´bieniach
\n
1)elementy zabezpieczajàce powierzchnie Êlizgowe i toczne przed zanieczyszczeniem, Dziennik Ustaw Nr 63 — 3878 —
\n
2)wskaêniki przesuwu ∏o˝yska — przy przemieszczeniach poszczególnych cz´Êci ∏o˝ysk wi´kszych ni˝ 20 mm,
\n
3)elementy stabilizujàce wzajemne po∏o˝enie cz´Êci ∏o˝yska w czasie transportu i monta˝u,
\n
4)uchwyty — usuwane po zmontowaniu ∏o˝yska.
\n
§ 2031. ¸o˝yska, na które dzia∏ajà si∏y rozciàgajàce stale lub chwilowo, powinny byç wyposa˝one
\n
w urzàdzenia kotwiàce i zabezpieczajàce prac´ ∏o˝yska.
\n
2.Dopuszcza si´ zastosowanie spr´˝enia w ∏o˝yskach betonowych i ˝elbetowych w przypadku dzia∏ania ma∏ych si∏ Êciskajàcych lub wyst´powania napr´˝eƒ rozciàgajàcych w betonie przegubu nie spe∏niajàcych wymagaƒ okreÊlonych w § 193 ust. 3 pkt 2 lit. a).
\n
§ 2041. Dopuszcza si´ umieszczenie ∏o˝ysk na warstwie podlewki z zaprawy niskoskurczowej o gruboÊci
\n
(2÷3) cm i tymczasowe podparcie za pomocà klinów stalowych, które powinny byç usuni´te po osiàgni´ciu przez podlewk´ wymaganej wytrzyma∏oÊci. Wytrzyma∏oÊç podlewki powinna byç nie mniejsza ni˝ wartoÊç docisku okreÊlona na podstawie Polskiej Normy przy dzia∏aniu obcià˝eƒ miejscowych, lecz nie mniejsza ni˝ 30 MPa.
\n
2.Grubsze warstwy wyrównawcze, ni˝ okreÊlono w ust. 1, powinny byç przewidziane z betonu odpowiednio zbrojonego.
\n
§ 205¸o˝yska sta∏e powinny byç umieszczone
\n
w szczególnoÊci:
\n
1)w Êrodkowej cz´Êci obiektu w ustrojach ciàg∏ych — gdy zachodzi potrzeba ograniczenia rozwarcia przerw dylatacyjnych,
\n
2)na podporach o niezb´dnej sztywnoÊci — w celu zapewnienia stabilnych punktów podparcia,
\n
3)na podporach usytuowanych pod ni˝ej umieszczonym koƒcem prz´s∏a — w obiektach o du˝ym pochyleniu pod∏u˝nym.
\n
§ 2061. ¸o˝yska obiektów mostowych na terenach
\n
górniczych powinny zagwarantowaç swobod´ przesuni´ç i obrotów prz´se∏ wzgl´dem podpór zarówno w p∏aszczyênie poziomej, jak i pionowej obiektu, przy czym poziome przemieszczenia prz´se∏ wzgl´dem podpór muszà uwzgl´dniaç przesuni´cia i obroty podpór i prz´se∏.
\n
2.Swoboda obrotów i przesuni´ç, o której mowa w ust. 1, powinna byç dostosowana do konstrukcji obiektu i charakteru eksploatacji górniczej:
\n
1)dla obiektu krzy˝ujàcego si´ z przeszkodà pod kàtem prostym i w przypadku d∏ugiego frontu eksploatacji górniczej prostopad∏ego do osi pod∏u˝nej obiektu — powinny byç zapewnione przesuni´cia pod∏u˝ne prz´s∏a wzgl´dem jednej z podpór,
\n
2)dla obiektu w skosie lub w przypadku gdy linia frontu eksploatacji górniczej przebiega skoÊnie w stosunku do osi lub linii podpór — powinny byç zapewnione obroty prz´s∏a w p∏aszczyênie poziomej, Poz. 735 z zastrze˝eniem ust. 3, oraz swoboda przesuni´ç na obu podporach poprzez zastosowanie:
\n
a)jednego ∏o˝yska nieprzesuwnego uzupe∏nionego ∏o˝yskiem przesuwnym dzia∏ajàcym w kierunku zgodnym z g∏ównà osià przemieszczeƒ obiektu,
\n
b)∏o˝ysk przesuwnych we wszystkich kierunkach lub w dwu wzajemnie prostopad∏ych — dla ∏o˝ysk poza g∏ównà osià przemieszczeƒ.
\n
3.¸o˝yska, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powinny zapewniç mo˝liwoÊç obrotu prz´s∏a wzgl´dem ich dolnych p∏yt.
\n
4.Dopuszcza si´ oparcie prz´s∏a dwudêwigarowego na czterech ∏o˝yskach przesuwnych we wszystkich kierunkach, pod warunkiem zastosowania dodatkowego ∏o˝yska spe∏niajàcego funkcj´ czopa skr´tu i przenoszàcego si∏´ hamowania.
\n
5.Wymiary p∏yt ∏o˝ysk powinny byç odpowiednio zwi´kszone o przewidywane przemieszczenia prz´se∏ wywo∏ane eksploatacjà górniczà.
\n
6.Dopuszcza si´ przy zastosowaniu ∏o˝ysk elastomerowych stopniowe podnoszenie prz´s∏a w miar´ przesuwania si´ linii frontu eksploatacji górniczej — w celu likwidacji przemieszczeƒ ∏o˝ysk i dostosowania ich do przemieszczeƒ prz´s∏a.
\n
Rozdzia∏ 3 Zabezpieczenie przerw dylatacyjnych
\n
§ 2071. Przerwy dylatacyjne obiektów mostowych
\n
powinny byç zabezpieczone w szczególnoÊci za pomocà:
\n
1)urzàdzeƒ dylatacyjnych — zamocowanych w konstrukcji obiektu mostowego,
\n
2)bitumicznych przykryç dylatacyjnych — kszta∏towanych w nawierzchni jezdni, z zastrze˝eniem ust. 2.
\n
2.Nie wymagajà zabezpieczeƒ, o których mowa w ust. 1, przerwy dylatacyjne wykonane jako szczeliny w nawierzchni jezdni i jej podbudowie na koƒcach obiektu mostowego, jeÊli wyst´pujà tylko obroty przekrojów podporowych prz´s∏a lub przesuni´cia sà nie wi´ksze ni˝ 5 mm, pod warunkiem wype∏nienia tych szczelin elastycznà masà zalewowà z zachowaniem wymagaƒ Polskiej Normy.
\n
3.Przez przesuni´cia, o których mowa w ust. 2, rozumie si´ d∏ugoÊci poziomych odcinków, wzd∏u˝ których przemieszczajà si´ le˝àce naprzeciw siebie punkty szczeliny nawierzchni lub przerwy dylatacyjnej.
\n
4.Zabezpieczenie przerw dylatacyjnych powinno zapewniç:
\n
1)szczelnoÊç po∏àczenia,
\n
2)równoÊç nawierzchni,
\n
3)swobod´ odkszta∏ceƒ ustroju noÊnego obiektu,
\n
4)zbli˝one warunki ruchu dla kó∏ pojazdów w obr´bie nawierzchni i dylatacji, Dziennik Ustaw Nr 63 — 3879 —
\n
5)swobod´ poziomych przemieszczeƒ zdylatowanych kraw´˝ników i odpowiednià os∏on´ szczelin w obr´bie chodników.
\n
5.Zabezpieczenie przerw dylatacyjnych powinno byç nieprzerwane na ca∏ej szerokoÊci pomostu w obr´bie jezdni, pasów awaryjnych, opasek, utwardzonych poboczy i chodników.
\n
Poz. 735
\n
3)mieç odpowiednio ukszta∏towane kraw´˝niki stanowiàce integralnà cz´Êç urzàdzenia.
\n
3.Kàt za∏amania urzàdzenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b), powinien zapewniç swobod´ odkszta∏ceƒ elementów uszczelniajàcych i nie powodowaç ich uszkodzenia.
\n
6.Na torach tramwajowych przewidzianych na pomoÊcie obiektu mostowego, gdy przesuni´cia przerwy dylatacyjnej sà wi´ksze ni˝ 20 mm, powinny byç zastosowane przyrzàdy wyrównawcze.
\n
§ 210Urzàdzenie dylatacyjne, o którym mowa
\n
w § 209 ust. 2 pkt 1 lit. a), powinno byç uzupe∏nione w paÊmie chodników dodatkowà konstrukcjà, dostosowanà do wierzchu nawierzchni chodnika oraz do funkcji urzàdzenia dylatacyjnego.
\n
§ 2081. Przykrycia dylatacyjne, o których mowa
\n
w § 207 ust. 1 pkt 2, mogà byç zastosowane w obiektach mostowych betonowych, stalowych i zespolonych, w których:
\n
§ 211Przed zabezpieczeniami przerw dylatacyjnych, o których mowa w § 207 ust. 1, powinny byç
\n
przewidziane poprzeczne drena˝e umieszczone od strony wody nap∏ywajàcej po izolacji wodoszczelnej.
\n
1)wyst´puje nawierzchnia bitumiczna lub betonowa o gruboÊci nie mniejszej ni˝ 6 cm i nie wi´kszej ni˝ 15 cm,
\n
§ 2121. Przerwy dylatacyjne tuneli, konstrukcji
\n
oporowych oraz przepustów powinny byç zabezpieczone w szczególnoÊci za pomocà:
\n
2)przesuni´cia przerwy dylatacyjnej sà nie wi´ksze ni˝ 25 mm,
\n
1)elastycznych materia∏ów z tworzyw sztucznych w postaci:
\n
a)profilowanych taÊm — zamocowanych wewnàtrz dylatowanych elementów konstrukcji lub przy ich powierzchniach od strony materia∏u zasypowego,
\n
b)profilowanych wk∏adek — zamocowanych w szczelinach dylatowanych elementów konstrukcji, z tym ˝e wk∏adki na zewn´trznych p∏aszczyznach powinny os∏oniç szczelin´,
\n
c)taÊm — przyklejonych na zdylatowanych elementach konstrukcji od strony materia∏u zasypowego,
\n
3)istnieje mo˝liwoÊç ukszta∏towania nawierzchni jezdni na ca∏ej szerokoÊci pomostu,
\n
4)istnieje stabilne podparcie dla nawierzchni jezdni z obu stron szczeliny dylatacyjnej.
\n
2.Przykrycie dylatacyjne powinno:
\n
1)byç przewidziane w korycie wyci´tym w nawierzchni jezdni i chodników,
\n
2)mieç szerokoÊç mierzonà w kierunku przesuni´cia zdylatowanej kraw´dzi prz´s∏a — nie mniejszà ni˝ 0,45 m i nie wi´kszà ni˝ 0,8 m,
\n
3)mieç struktur´ wielowarstwowà — o gruboÊci warstw nie wi´kszej ni˝ 3 cm,
\n
4)zabezpieczyç szczelin´ przed przenikaniem masy zalewowej,
\n
5)umo˝liwiç przemieszczanie si´ masy zalewowej po elemencie zabezpieczajàcym szczelin´.
\n
§ 2091. Przerwy dylatacyjne o przesuni´ciach
\n
wi´kszych ni˝ 25 mm powinny byç zabezpieczone wodoszczelnymi urzàdzeniami dylatacyjnymi, zamocowanymi w konstrukcji obiektu mostowego.
\n
2.Urzàdzenia dylatacyjne, o których mowa w ust. 1, powinny:
\n
1)przebiegaç w sposób ciàg∏y na ca∏ej szerokoÊci pomostu, w szczególnoÊci na wysokoÊci:
\n
a)wierzchniej warstwy nawierzchni w obr´bie jezdni oraz pod chodnikami,
\n
b)wierzchnich warstw nawierzchni jezdni i chodników, z za∏amaniem linii urzàdzenia dylatacyjnego mi´dzy jezdnià a chodnikiem w obr´bie kraw´˝ników, z zastrze˝eniem ust. 3,
\n
2)byç zamocowane za pomocà Êrub lub kotwi we wn´kach wyci´tych w nawierzchni lub uformowanych w konstrukcji obiektu, zapewniajàcych przenoszenie si∏ od dynamicznych oddzia∏ywaƒ kó∏ pojazdów,
\n
2)materia∏ów uszczelniajàcych styki Êrubowych z∏àczy elementów konstrukcji.
\n
2.Materia∏y u˝ywane do zabezpieczeƒ, o których mowa w ust. 1, powinny:
\n
1)zapewniaç szczelnoÊç po∏àczeƒ,
\n
2)zapewniaç zdolnoÊç do przenoszenia odkszta∏ceƒ ∏àczonych elementów konstrukcji w przedziale temperatur (–30÷60)°C,
\n
3)byç odporne, w zale˝noÊci od zastosowania, na dzia∏anie wód gruntowych bàdê wód p∏ynàcych,
\n
4)umo˝liwiaç wykonanie szczelnych po∏àczeƒ poszczególnych odcinków materia∏u,
\n
5)byç niewra˝liwe na kontakt z materia∏em zabezpieczanych elementów konstrukcji oraz z materia∏em zasypowym.
\n
3.Elementy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a) i c), zainstalowane na zewn´trznych powierzchniach elementów konstrukcji powinny byç zabezpieczone przed mechanicznym uszkodzeniem w trakcie budowy.
\n
Rozdzia∏ 4 Izolacje wodoszczelne pomostów obiektów mostowych
\n
§ 2131. Pomosty obiektów mostowych powinny
\n
byç zabezpieczone przed oddzia∏ywaniem wód opado- Dziennik Ustaw Nr 63 — 3880 — Poz. 735 wych i zawartych w nich Êrodków chemicznych, przenikajàcych przez nieszczelnoÊci w nawierzchni.
\n
9)zapewniaç stabilnoÊç nawierzchni i przenoszenie obcià˝eƒ z nawierzchni na pomost, 2. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno byç zapewnione w szczególnoÊci poprzez:
\n
10)byç odporne w trakcie uk∏adania warstw ochronnych lub warstw wià˝àcych nawierzchni na uszkodzenia mechaniczne i temperatur´:
\n
a)mieszanek bitumicznych zag´szczanych mechanicznie (wa∏owanych) — nie mniejszà ni˝ 160°C,
\n
b)asfaltów lanych, gdy materia∏y izolacyjne nie majà specjalnych zabezpieczeƒ przewidzianych przez producentów — nie mniejszà ni˝ 200°C, z zastrze˝eniem § 220.
\n
1)zastosowanie szczelnych, trwa∏ych, g∏adkich i jednolitych izolacji wodoszczelnych, zwanych dalej „izolacjami”, na ca∏ej szerokoÊci pomostu, który nie powinien mieç odcinków o pochyleniu wi´kszym ni˝ 45°, z zastrze˝eniem ust. 3,
\n
2)zastosowanie pochyleƒ nie mniejszych ni˝ pochylenia nawierzchni okreÊlone w § 99—103,
\n
3)zastosowanie drena˝y u∏atwiajàcych sp∏yw wody — w przypadku braku odpowiednich pochyleƒ na izolowanych p∏aszczyznach lub w przypadku du˝ych odst´pów mi´dzy wpustami,
\n
§ 215
\n
1.Izolacje na pomostach betonowych i stalowych powinny byç zastosowane na pod∏o˝u równym, g∏adkim, nieodkszta∏calnym, suchym, odpylonym i pozbawionym t∏ustych plam
\n
4)uszczelnienie styków technologicznych nawierzchni oraz styków nawierzchni w szczególnoÊci z kraw´˝nikami, wpustami odwadniajàcymi, urzàdzeniami dylatacyjnymi, studzienkami kontrolnymi.
\n
2.Za pod∏o˝e równe uznaje si´ powierzchni´ pomostu o sta∏ym pochyleniu, która na dowolnie wybranych odcinkach o d∏ugoÊci 4 m nie wykazuje zag∏´bieƒ:
\n
3.Dopuszcza si´ w obiektach odbudowywanych, rozbudowywanych i przebudowywanych, w których konstrukcja chodnika uformowana jest wzd∏u˝ kraw´˝nika jako podwy˝szenie p∏yty pomostu, zastosowanie izolacji tylko w obr´bie jezdni, pod warunkiem:
\n
1)wprowadzenia izolacji pod kraw´˝nik i w specjalnie przygotowane wg∏´bienie w pionowej Êciance podwy˝szenia p∏yty pomostu za kraw´˝nikiem,
\n
2)wykonania izolacji na chodniku — z odpowiednim przykryciem lub zabezpieczeniem szczeliny mi´dzy podwy˝szeniem p∏yty a kraw´˝nikiem.
\n
§ 2141. Izolacje na pomostach mogà byç wykonane z materia∏ów bitumicznych oraz z tworzyw sztucznych lub kombinacji materia∏ów bitumicznych i tworzyw sztucznych
\n
2.Izolacje, o których mowa w ust. 1, powinny:
\n
1)gdy pochylenie pomostu jest wi´ksze ni˝ 1,5% — wi´kszych ni˝ 10 mm,
\n
2)gdy pochylenie jest nie wi´ksze ni˝ 1,5% — wi´kszych ni˝ 5 mm.
\n
3.Za pod∏o˝e g∏adkie uznaje si´ powierzchni´ pomostu nie wykazujàcà lokalnych nierównoÊci :
\n
1)w przypadku wybrzuszeƒ — wi´kszych ni˝ 3 mm,
\n
2)w przypadku zag∏´bieƒ — wi´kszych ni˝ 2 mm, przy czym nierównoÊci te nie mogà wykazywaç ostrych kraw´dzi.
\n
4.Za pod∏o˝e nieodkszta∏calne uznaje si´ pod∏o˝e wykazujàce w∏aÊciwoÊci cia∏a sta∏ego w stanie spr´˝ystym w zakresie temperatur (–30÷200)°C.
\n
5.Za pod∏o˝e betonowe suche uznaje si´ pod∏o˝e, w którym wilgotnoÊç betonu nie przekracza 4%.
\n
1)byç nieprzepuszczalne dla wody, pary wodnej i gazów oraz odporne na dzia∏anie substancji chemicznych zwiàzanych z eksploatacjà i utrzymaniem dróg,
\n
§ 216Pomosty drewniane, w zale˝noÊci od rodzaju nawierzchni, powinny byç zabezpieczone przed
\n
przenikaniem wody opadowej w szczególnoÊci za pomocà:
\n
2)mieç gruboÊç nie mniejszà ni˝ 5 mm przy arkuszowych oraz nie mniejszà ni˝ 2 mm przy pow∏okowych,
\n
1)nawierzchni bitumicznych — uk∏adanych na pok∏adzie z bali,
\n
3)mieç g∏adkà powierzchni´ u∏atwiajàcà sp∏yw wody,
\n
4)zawieraç ca∏kowicie wtopionà w lepiszcze izolacji osnow´ wzmacniajàcà — jeÊli wzmocnienie jest przewidziane,
\n
5)sk∏adaç si´ z materia∏ów o zbli˝onych wspó∏czynnikach rozszerzalnoÊci cieplnej i byç dostosowane do materia∏u pomostu,
\n
6)przenosiç ró˝nice temperatur nawierzchni i pomostu,
\n
7)byç elastyczne w przedziale temperatur (–30÷60)°C i nie ulegaç deformacjom,
\n
8)mieç dobrà przyczepnoÊç do pod∏o˝a oraz gwarantowaç dobre po∏àczenie z warstwà ochronnà lub z nawierzchnià,
\n
2)pow∏ok arkuszowych — w celu oddzielenia poszczególnych pok∏adów dwuwarstwowej nawierzchni drewnianej,
\n
3)materia∏ów nieprzepuszczalnych — w celu oddzielenia warstwy t∏ucznia od dyliny pomostu.
\n
§ 2171. Po∏àczenie izolacji z pomostem stalowym
\n
powinno byç zapewnione poprzez:
\n
1)nale˝yte oczyszczenie górnej powierzchni p∏yty pomostu z rdzy, zendry i wszelkich zanieczyszczeƒ do stopnia czystoÊci Sa3 — okreÊlonego Polskà Normà,
\n
2)wykonanie pow∏oki ochronnej zabezpieczajàcej przed korozjà,
\n
3)wykonanie warstwy sczepnej mi´dzy pow∏okà ochronnà a uszczelniajàcà pomost.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3881 — 2. Pow∏oki i warstwy, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, powinny byç jednolite pod wzgl´dem w∏aÊciwoÊci fizykochemicznych i mechanicznych.
\n
3.Dopuszcza si´ zastàpienie pow∏oki i warstwy, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, pow∏okà ochronnà Poz. 735 stanowiàcà jednoczeÊnie warstw´ ochronnà i sczepnà mi´dzy p∏ytà pomostu a nawierzchnià.
\n
4.Wytrzyma∏oÊç na odrywanie pow∏oki i warstw, o których mowa w ust. 1 i 3, powinna odpowiadaç wartoÊciom podanym w tabeli:
\n
Warstwa gruntujàca i sczepna z bitumów modyfikowanych Wytrzyma∏oÊç na odrywanie ((MPa) ≥ 0,5 Warstwa klejàca zapewniajàca po∏àczenie z nawierzchnià ≥ 1,5 Pow∏oka z ˝ywicy syntetycznej na pod∏o˝u metalizowanym, spe∏niajàca rol´ warstwy ochronnej i sczepnej z nawierzchnià ≥ 2,0 Rodzaj pow∏oki
\n
§ 2181. Po∏àczenie izolacji z pomostem betonowym powinno byç zapewnione poprzez
\n
5)spe∏niaç ∏àcznie z izolacjà wymagania okreÊlone w § 214 ust. 2 pkt 7 i 9.
\n
1)przygotowanie pod∏o˝a równego, uszorstnionego, o wysokiej wytrzyma∏oÊci, 4. Warstwa ochronna, spe∏niajàca cechy, o których mowa w ust. 3, mo˝e jednoczeÊnie stanowiç dolnà warstw´ nawierzchni.
\n
2)wykonanie warstwy gruntujàcej zaporowej w betonie, zamykajàcej pory i odcinajàcej dost´p pary wodnej z betonu.
\n
2.Pod∏o˝e pod izolacj´, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno mieç wytrzyma∏oÊç takà, jak pod∏o˝e w przypadku ochrony powierzchniowej, o którym mowa w § 170 pkt 1 i 2.
\n
3.Wytrzyma∏oÊç na oderwanie izolacji od pod∏o˝a spe∏niajàcego wymagania, o których mowa w ust. 1 i 2, powinna byç w przypadku izolacji:
\n
1)pow∏okowych natryskiwanych — nie mniejsza ni˝ 1,0 MPa,
\n
2)arkuszowych, okreÊlona w temperaturze otoczenia:
\n
a)22°C — nie mniejsza ni˝ 0,4 MPa,
\n
b)8°C — nie mniejsza ni˝ 0,7 MPa.
\n
§ 2191. Izolacje pomostów powinny byç zabezpieczone warstwà ochronnà przed mechanicznym uszkodzeniem i wysokà temperaturà zwiàzanà z uk∏adaniem
\n
i zag´szczaniem mieszanki nawierzchni, z zastrze˝eniem § 220.
\n
2.Warstwa ochronna, o której mowa w ust. 1, powinna byç dostosowana do rodzaju nawierzchni i sposobu jej uk∏adania. Powinno si´ dà˝yç do zastosowania na izolacjach jednowarstwowych warstw ochronnych z asfaltu lanego modyfikowanego.
\n
3.Warstwy ochronne, o których mowa w ust. 1, powinny:
\n
1)byç odporne na dzia∏anie substancji chemicznych zwiàzanych z eksploatacjà i utrzymaniem dróg,
\n
2)sk∏adaç si´ z elementów o zbli˝onych wspó∏czynnikach rozszerzalnoÊci cieplnej do wspó∏czynników rozszerzalnoÊci cieplnej izolacji i nawierzchni,
\n
3)gwarantowaç dobre po∏àczenie z izolacjà i nawierzchnià oraz mieç wytrzyma∏oÊç na odrywanie od izolacji nie mniejszà ni˝ przewidziano dla warstw izolacyjnych od pod∏o˝a,
\n
4)byç odporne na wysokie temperatury i uszkodzenia mechaniczne przy uk∏adaniu warstw nawierzchni,
\n
§ 220
\n
W celu zapewnienia po∏àczenia izolacji pow∏okowej natryskiwanej z warstwà nawierzchni powinna byç przewidziana warstwa ochronna z asfaltu lanego o temperaturze w trakcie uk∏adania na izolacji nie mniejszej ni˝ 220°C.
\n
§ 221Jako uszczelnienia styków, o których mowa
\n
w § 213 ust. 2 pkt 4, powinny byç zastosowane w szczególnoÊci:
\n
1)samoprzylepne taÊmy z mieszanek asfaltowokauczukowych lub podobnego typu, topliwe pod wp∏ywem temperatury uk∏adanych warstw nawierzchni,
\n
2)masy zalewowe wprowadzone w szczeliny wykonane przez wyci´cie odpowiednimi maszynami.
\n
§ 222Izolacja pomostu przy wpustach, w celu u∏atwienia sp∏ywu wody, powinna byç wprowadzona na
\n
ko∏nierze dolnych elementów wpustów, umieszczonych poni˝ej poziomu wierzchu p∏yty pomostu, a warstwa ochronna wokó∏ wpustów powinna byç zastàpiona warstwà filtracyjnà o szerokoÊci nie mniejszej ni˝ 10 cm, przewidzianà z grysów jednofrakcjowych (8÷16) mm, otoczonych kompozycjà z ˝ywicy spe∏niajàcà wymagania okreÊlone w § 223 ust. 3.
\n
§ 2231. Drena˝e, o których mowa w § 213 ust. 2
\n
pkt 3, mogà byç wykonane w szczególnoÊci jako:
\n
1)koryta uformowane lub wyci´te w warstwie ochronnej izolacji lub w warstwie wià˝àcej nawierzchni, o szerokoÊci nie mniejszej ni˝ 15 cm i wysokoÊci nie mniejszej ni˝ 4 cm — wype∏nione warstwà filtracyjnà przewidzianà z grysu jednofrakcjowego (8 ÷16) mm ze ska∏ magmowych, otoczonego kompozycjà z ˝ywicy spe∏niajàcà wymagania okreÊlone w ust. 3,
\n
2)paski o szerokoÊci nie mniejszej ni˝ 3 cm z podwójnie z∏o˝onej geow∏ókniny filtracyjnej, u∏o˝one na warstwie izolacji i ob∏o˝one warstwà filtracyjnà przewidzianà z grysu bazaltowego jednofrakcjowego (4÷6) mm otoczonego kompozycjà z ˝ywicy spe∏niajàcà wymagania okreÊlone w ust. 3 — sze- Dziennik Ustaw Nr 63 — 3882 — rokoÊç warstwy filtracyjnej nie mniejsza ni˝ 7 cm, a gruboÊç nie mniejsza ni˝ 15 mm.
\n
2.Drena˝e, o których mowa w ust. 1, powinny byç:
\n
1)umieszczone:
\n
a)wzd∏u˝ osi jezdni w osiach odwodnienia, o których mowa w § 136 ust. 2—4,
\n
b)przed zabezpieczeniami przerw dylatacyjnych,
\n
c)w miejscach przewidywanych zastoisk wody sp∏ywajàcej po izolacji,
\n
2)wyposa˝one w sàczki odwadniajàce osadzone w p∏ycie pomostu i rozmieszczone w odst´pie (3÷5) m.
\n
3.IloÊç kompozycji ˝ywicy w warstwie filtracyjnej powinna zapewniç tylko ca∏kowite otoczenie ziaren kruszywa bez wype∏nienia pustek mi´dzy ziarnami.
\n
4.Warstwy filtracyjne, o których mowa w ust. 1 i w § 222, oraz warstwa, o której mowa w § 232 ust. 1 pkt 2, powinny byç zabezpieczone przed zamuleniem w przypadku przewidzianego kontaktu z betonem cementowym. Zabezpieczenie mo˝e byç wykonane w szczególnoÊci za pomocà:
\n
1)geow∏ókniny filtracyjnej,
\n
2)zaprawy cementowopiaskowej,
\n
3)odpowiedniej konsystencji betonu — co najmniej twardoplastycznej.
\n
Rozdzia∏ 5 Nawierzchnia obiektu mostowego
\n
§ 2241. Rodzaj nawierzchni powinien byç dostosowany do intensywnoÊci i charakteru ruchu pojazdów
\n
oraz sztywnoÊci pomostu.
\n
Poz. 735 2. Nawierzchnia w obr´bie pasów awaryjnych, opasek i utwardzonych poboczy powinna byç identyczna jak w pasie jezdni.
\n
§ 227
\n
Nawierzchnie, o których mowa w § 226, a w szczególnoÊci z asfaltu lanego modyfikowanego, betonu asfaltowego lub mastyksu modyfikowanego, powinny byç wykonane z mieszanek mineralnobitumicznych odpornych na odkszta∏cenia trwa∏e, o strukturze zamkni´tej dla warstw Êcieralnych z betonu asfaltowego.
\n
§ 228
\n
Nawierzchnia chodników powinna byç przewidziana jako jednowarstwowa, z wyjàtkiem przypadków, gdy pomost w obr´bie chodników nie jest zabezpieczony izolacjà wodoszczelnà lub kiedy nawierzchnia stanowi warstw´ izolacyjnà chodnika.
\n
Rozdzia∏ 6 Kraw´˝niki
\n
§ 2291. Jezdnia obiektu in˝ynierskiego powinna
\n
byç ograniczona kraw´˝nikami lub znakami poziomymi przewidzianymi na nawierzchni jezdni.
\n
2.Torowisko tramwajowe obiektu in˝ynierskiego powinno byç ograniczone kraw´˝nikami, jeÊli stanowi ono wydzielonà cz´Êç jezdni i po ka˝dej jego stronie znajdujà si´ co najmniej dwa pasy ruchu.
\n
§ 2301. Na obiektach mostowych powinny byç
\n
przewidziane kraw´˝niki wykonane z materia∏ów:
\n
1)nieodkszta∏calnych w przedziale temperatur — (–30÷200)°C,
\n
2)o wytrzyma∏oÊci na Êciskanie — nie mniejszej ni˝ 40 MPa,
\n
3)odpornych na Êcieranie — o ÊcieralnoÊci na tarczy Boehmego nie wi´kszej ni˝ 2,5 mm, 2. Nawierzchnia na obiekcie powinna zapewniç takie same warunki ruchu, jak na dojazdach do obiektu.
\n
4)odpornych na dzia∏anie mrozu, o nasiàkliwoÊci i przepuszczalnoÊci — wed∏ug kryteriów jak dla betonu, okreÊlonych w § 163 ust. 3.
\n
§ 225Nawierzchnia obiektu mostowego powinna
\n
Dopuszcza si´ zastosowanie kraw´˝ników wykonanych z wyrobów stalowych, pod warunkiem ˝e nie stanowià one elementów noÊnych konstrukcji.
\n
1)rozk∏adaç obcià˝enia na pomost,
\n
2)t∏umiç efekty dynamiczne obcià˝eƒ ruchomych,
\n
3)mieç dobrà przyczepnoÊç do pod∏o˝a, przejmowaç odkszta∏cenia p∏yty pomostu wywo∏ane zmianami temperatury w przedziale (–30÷70)°C oraz dzia∏aniem obcià˝eƒ i mieç wytrzyma∏oÊç na odrywanie nie mniejszà ni˝ wytrzyma∏oÊç warstw izolacji na odrywanie okreÊlona w rozporzàdzeniu,
\n
4)byç równa, szorstka,
\n
5)byç odporna na Êcieranie, wp∏ywy reologiczne i powstawanie kolein,
\n
6)byç niewra˝liwa na niskie i wysokie temperatury.
\n
§ 2261. Nawierzchnia jezdni drogowych obiektów
\n
mostowych powinna byç szczelna i sk∏adaç si´ co najmniej z dwóch warstw, o gruboÊciach okreÊlonych na podstawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadaç drogi publiczne i ich usytuowanie.
\n
2.Kraw´˝nik mo˝e byç przewidziany jako obrze˝e ˝elbetowych p∏yt chodnika, przy czym beton tych p∏yt lub beton cz´Êci kraw´˝nikowej powinien spe∏niaç wymagania okreÊlone w ust. 1 i byç zabezpieczony przed skutkami dzia∏ania chlorków.
\n
§ 2311. Kraw´˝nik powinien wystawaç ponad poziom nawierzchni jezdni
\n
1)jeÊli mi´dzy jezdnià a chodnikiem dla pieszych lub obs∏ugi bàdê Êcie˝kà rowerowà:
\n
a)nie ma bariery — nie mniej ni˝ 0,14 m i nie wi´cej ni˝ 0,18 m,
\n
b)jest bariera — nie mniej ni˝ 0,08 m i nie wi´cej ni˝ 0,14 m,
\n
2)jeÊli umieszczony jest przy barierze zamocowanej na skraju obiektu — nie mniej ni˝ 0,14 m i nie wi´cej ni˝ 0,18 m.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3883 — Poz. 735 2. Górna kraw´dê kraw´˝ników powinna byç dostosowana do pochylenia niwelety jezdni. ku torowiska prz´se∏ o d∏ugoÊciach nie wi´kszych ni˝ 30 m, 3. Kraw´˝nik powinien mieç Êci´cie od strony jezdni, powy˝ej poziomu nawierzchni, o pochyleniu nie wi´kszym ni˝ 2,5 : 1 i nie mniejszym ni˝ 4 :1.
\n
2)bezpoÊrednio do konstrukcji p∏yty pomostu za pomocà kotwi Êrubowych i podk∏adek spr´˝ystych t∏umiàcych drgania, z zastrze˝eniem ust. 2,
\n
§ 232
\n
1.Kraw´˝niki, z wyjàtkiem kraw´˝ników, o których mowa w § 230 ust. 2, powinny byç osadzone w szczególnoÊci na:
\n
1)zaprawie niskoskurczowej o spoiwie cementowym, z zastrze˝eniem ust. 2,
\n
2)warstwie wykonanej z grysu jednofrakcjowego (4÷6) mm ze ska∏ magmowych, otoczonego kompozycjà z ˝ywicy spe∏niajàcà wymagania okreÊlone w § 223 ust. 3, wykonanych na warstwie izolacji dodatkowo wzmocnionej w paÊmie kraw´˝nika, z zastrze˝eniem ust. 2.
\n
3)do podk∏adów umieszczonych na elementach pomostu stalowego.
\n
2.Szyny przymocowane bezpoÊrednio do konstrukcji pomostu betonowego powinny byç umieszczone w specjalnych wn´kach stalowych lub przymocowane do specjalnych blach osadzonych w konstrukcji pomostu.
\n
§ 237
\n
Torowisko tramwajowe wed∏ug rozwiàzaƒ, o których mowa w § 236 ust. 1 pkt 1 i 2, powinno mieç zapewnione odwodnienie spe∏niajàce odpowiednio wymagania okreÊlone w § 241 oraz wzmocnionà warstw´ ochronnà na izolacji.
\n
2.Osadzenie kraw´˝ników na zaprawie, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wymaga wykonania drena˝u za kraw´˝nikami od strony chodnika i odprowadzenia z niego wody za pomocà sàczków lub przepuszczenia jej przez otwory uformowane w zaprawie pod kraw´˝nikami — w celu odprowadzenia do wpustów lub sàczków drena˝u pod∏u˝nego, o którym mowa w § 223 ust. 2 pkt 1 lit. a).
\n
§ 238Wn´ki dla osadzenia szyn powinny byç wype∏nione masà zalewowà, a pionowe p∏aszczyzny szyn
\n
i Êcianek wn´k powinny byç uszczelnione przy po∏àczeniu z warstwà Êcieralnà nawierzchni.
\n
3.Wzmocnienie izolacji, o którym mowa w ust. 1, mogà stanowiç w szczególnoÊci przyklejone taÊmy ze stali nierdzewnej lub dodatkowe warstwy izolacji.
\n
1)szyny bezstykowe,
\n
§ 233Kraw´˝niki w miejscach poprzecznych dylatacji ustroju noÊnego obiektów mostowych powinny
\n
byç przerwane, a przerwy zabezpieczone.
\n
Rozdzia∏ 7 Torowisko tramwajowe
\n
§ 234
\n
Torowisko tramwajowe powinno byç umieszczone na wydzielonym obiekcie lub wydzielonej cz´Êci przekroju poprzecznego. Dopuszcza si´ wbudowanie torowiska w jezdni´ drogowà, jeÊli szerokoÊç obiektu nie pozwala na inne rozwiàzania. Torowisko tramwajowe powinno spe∏niaç wymagania okreÊlone w warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadaç drogi publiczne i ich usytuowanie.
\n
§ 235Po∏àczenie torowiska tramwajowego z obiektem powinno
\n
1)zapewniç trwa∏e przenoszenie pionowych i poziomych oddzia∏ywaƒ kó∏ tramwaju poprzez szyn´ na konstrukcj´ pomostu, z mo˝liwie najwi´kszym wyt∏umieniem wp∏ywów dynamicznych,
\n
2)umo˝liwiç wykonanie izolacji na ca∏ej szerokoÊci pomostu i odprowadzenie z niej wód opadowych,
\n
3)zapewniç mo˝liwoÊç rektyfikacji po∏o˝enia szyn w planie i profilu.
\n
§ 239W celu ochrony przed ha∏asem wywo∏anym
\n
przez torowisko tramwajowe powinny byç zastosowane w szczególnoÊci:
\n
2)podk∏adki lub masy podlewowe pod szyny, t∏umiàce ha∏as i drgania,
\n
3)podsypka wype∏niajàca torowisko.
\n
Rozdzia∏ 8 Urzàdzenia odprowadzenia wód opadowych z obiektów mostowych
\n
§ 2401. Woda opadowa z nawierzchni jezdni
\n
i chodników powinna byç uj´ta w szczególnoÊci do wpustów umieszczonych poza jezdnià, z zastrze˝eniem ust. 2.
\n
2.Dopuszcza si´ umieszczenie wpustów w obr´bie pasów awaryjnych, utwardzonych poboczy lub opasek.
\n
§ 2411. Odst´py mi´dzy wpustami wzd∏u˝ osi jezdni, z zastrze˝eniem ust. 2, powinny wynosiç przy pochyleniu niwelety jezdni
\n
1)nie wi´kszym ni˝ 0,3% — (5÷8) m,
\n
2)wi´kszym ni˝ 0,3%, lecz nie wi´kszym ni˝ 0,5% — (8÷10) m,
\n
3)wi´kszym ni˝ 0,5%, lecz nie wi´kszym ni˝ 1% — (10÷15) m,
\n
4)wi´kszym ni˝ 1%, lecz nie wi´kszym ni˝ 2% — (15÷20) m,
\n
5)wi´kszym ni˝ 2% — nie wi´cej ni˝ 25 m.
\n
§ 2361. Szyny tramwajowe powinny byç przymocowane w szczególnoÊci
\n
2.Droga sp∏ywu wody opadowej do wpustu nie powinna byç d∏u˝sza ni˝ 30 m.
\n
1)do podk∏adów umieszczonych na warstwie t∏ucznia w specjalnie uformowanym korycie — w przypad-
\n
§ 2421. Konstrukcja wpustu mostowego powinna
\n
umo˝liwiç regulacj´ jego wysokoÊci.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3884 — 2. Dolny element wpustu powinien byç osadzony w pomoÊcie:
\n
1)betonowym — przed jego betonowaniem,
\n
2)stalowym — w specjalnie uformowanych wn´kach dostosowanych do kszta∏tu dolnej cz´Êci wpustu i odpowiednio przymocowany.
\n
3.Wpusty powinny byç wyposa˝one w:
\n
1)ko∏nierz wokó∏ dolnej cz´Êci wpustu, o szerokoÊci nie mniejszej ni˝ 80 mm — do przymocowania izolacji wodoszczelnej, Poz. 735
\n
2)os∏oni´te rurami o wi´kszych Êrednicach osadzonych w dêwigarach z betonu wykonanego na budowie — w przypadku przenikania przez dêwigary.
\n
3.Przewody, o których mowa w ust. 1, powinny byç wprowadzone do przewodów zbiorczych od góry, za pomocà odga∏´zieƒ (trójników) odchylonych pod kàtem nie wi´kszym ni˝ 60°, mierzonym od osi przewodu zbiorczego.
\n
§ 2451. Przewody zbiorcze powinny byç wykonane z rur o Êrednicy nie mniejszej ni˝ 200 mm, z zastrze˝eniem ust. 2 i 3
\n
2)osadnik na zanieczyszczenia, z zastrze˝eniem ust. 4,
\n
3)otwory na obwodzie górnej cz´Êci wpustu — do umo˝liwienia sp∏ywu wody z izolacji wodoszczelnej,
\n
4)kratki Êciekowe o przekroju przep∏ywu nie mniejszym ni˝ 500 cm2, o pr´tach kratki umieszczonych prostopadle do osi pod∏u˝nej obiektu i o przeÊwicie kratek na powierzchniach przeznaczonych do ruchu:
\n
a)pieszych — nie wi´kszym ni˝ 20 mm,
\n
b)pojazdów — nie wi´kszym ni˝ 36 mm, 2. Dopuszcza si´ Êrednic´ rur 150 mm w przypadku pod∏àczenia do przewodu zbiorczego nie wi´cej ni˝ trzech wpustów i gdy jego d∏ugoÊç jest nie wi´ksza ni˝ 40 m.
\n
3.W przypadku przewidzianego du˝ego nap∏ywu wód opadowych lub pod∏àczenia wpustów na odcinku obiektu o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 150 m, Êrednice rur powinny byç odpowiednio zwi´kszone.
\n
§ 246.1Przewody zbiorcze, o których mowa
\n
w § 245 ust. 1, powinny: zabezpieczone przed wyjmowaniem przez osoby postronne, z zastrze˝eniem ust. 5,
\n
1)mieç pochylenie nie mniejsze ni˝ 2%, z zastrze˝eniem ust. 3,
\n
5)element dociskajàcy izolacj´ do ko∏nierza dolnej cz´Êci wpustu,
\n
2)przenikaç przez dêwigary poprzeczne w specjalnie ukszta∏towanych otworach,
\n
6)rur´ odp∏ywowà o Êrednicy wewn´trznej nie mniejszej ni˝ 150 mm.
\n
3)byç wyposa˝one w czyszczaki po ka˝dym pod∏àczeniu przewodu odprowadzajàcego wod´ z wpustów oraz na ka˝dej zmianie kierunku przewodu i w najni˝szym jego punkcie, 4. Dopuszcza si´ rezygnacj´ z osadników, jeÊli woda z wpustów nie jest uj´ta do przewodów odprowadzajàcych.
\n
5.W przypadku wpustów z kratkami o przekroju przep∏ywu nie spe∏niajàcym wymagaƒ okreÊlonych w ust. 3 pkt 4, dopuszcza si´ ich zastosowanie pod warunkiem umieszczania obok siebie dwóch wpustów, rozmieszczonych w odleg∏oÊciach gwarantujàcych ich prawid∏owe osadzenie w p∏ycie pomostu.
\n
4)mieç elastyczne po∏àczenie w miejscach przerw dylatacyjnych konstrukcji obiektu lub w miejscach odprowadzenia wody do rur spustowych, z zastrze˝eniem ust. 2.
\n
6.Wokó∏ otworów, o których mowa w ust. 3 pkt 3, powinna byç wykonana warstwa filtracyjna, o której mowa w § 222.
\n
2.Zamiast elastycznych po∏àczeƒ, o których mowa w ust. 1 pkt 4, dopuszcza si´ zastosowanie koryt zbiorczych zapewniajàcych zbieranie wody na odcinkach przemieszczania si´ konstrukcji obiektu lub wylotu rury. Koryta zbiorcze powinny byç zastosowane równie˝ w przypadku rur spustowych d∏u˝szych ni˝ 20 m — w celu umo˝liwienia ich odpowietrzenia.
\n
§ 243
\n
Wpusty kanalizacyjne umieszczone na powierzchniach przeznaczonych do ruchu pojazdów i pieszych powinny znajdowaç si´ w p∏aszczyênie nawierzchni, przy czym dopuszczalne jest obni˝enie kratek Êciekowych wpustów nie wi´cej ni˝ o 1 cm 3. W przypadku trudnoÊci z uzyskaniem pochylenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dopuszcza si´ pochylenie nie mniejsze ni˝ 1%, pod warunkiem odpowiedniego zwi´kszenia Êrednicy rur w stosunku do wielkoÊci okreÊlonych w § 245.
\n
§ 2441. Przewody ∏àczàce wpusty mostowe z przewodami zbiorczymi przewidzianymi wzd∏u˝ obiektu
\n
powinny mieç pochylenie nie mniejsze ni˝ 5% i byç wykonane z rur o Êrednicach dostosowanych do rur odp∏ywowych wpustów.
\n
4.W przypadku prowadzenia przewodów zbiorczych w zamkni´tych przekrojach konstrukcji obiektu, powinno byç zapewnione odprowadzenie wody z tych przekrojów na wypadek awarii.
\n
2.Przewody, o których mowa w ust. 1, powinny byç:
\n
1)otulone betonem o gruboÊci nie mniejszej ni˝ 8 cm i nie mniejszej ni˝ 5 cm na odcinkach kielichów rur — w przypadku wbudowania w p∏yt´ pomostu,
\n
§ 2471. Ârednica rur spustowych powinna byç dostosowana do Êrednicy rur odp∏ywowych wpustów lub
\n
Êrednicy koƒcowych odcinków rur przewodów zbiorczych.
\n
2.Rury spustowe nie powinny byç wbetonowane w filary lub przyczó∏ki.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3885 — 3. Rury spustowe powinny byç wprowadzone do studzienek rewizyjnych lub wyposa˝one w czyszczaki umieszczone w dolnej ich cz´Êci — w przypadku odprowadzenia wody do przewodów kanalizacyjnych.
\n
§ 2481. Powinno si´ dà˝yç do zastosowania wpustów i rur bezkielichowych, wykonanych z ˝eliwa oraz
\n
∏àczonych za pomocà tulei spinajàcych ze stali nierdzewnej i elastycznych pierÊcieni uszczelniajàcych.
\n
2.Rury i wpusty, o których mowa w ust. 1, powinny byç zabezpieczone antykorozyjnie.
\n
§ 249Przewody odprowadzajàce wody opadowe
\n
powinny byç zawieszone lub u∏o˝one na specjalnych wspornikach przymocowanych do konstrukcji obiektu.
\n
Poz. 735
\n
1)pieszych — nie mniej ni˝ 6 cm,
\n
2)obs∏ugi — 3,5 cm.
\n
§ 254Balustrady umieszczone na obiektach in˝ynierskich powinny mieç konstrukcj´ przenoszàcà si∏y
\n
okreÊlone w Polskiej Normie stosownie do ustaleƒ § 3 pkt 7.
\n
§ 2551. Wype∏nienie balustrady oprócz por´czy
\n
i s∏upków powinny stanowiç elementy poziome i pionowe lub kombinacje tych elementów. W balustradzie chroniàcej ruch pieszych wype∏nienie powinno byç przewidziane z elementów pionowych, a balustrada powinna byç zabezpieczona za pomocà kraw´˝ników lub barier przed najechaniem przez pojazdy.
\n
§ 250W celu dokonania czyszczenia i naprawy
\n
urzàdzeƒ odprowadzenia wód opadowych powinien byç zapewniony do nich dost´p za pomocà rozwiàzaƒ okreÊlonych w § 299 —308.
\n
2.Dopuszcza si´ zastosowanie balustrady pe∏noÊciennej, pod warunkiem uzupe∏nienia jej por´czà, spe∏niajàcà wymagania okreÊlone w § 253 ust. 1.
\n
Rozdzia∏ 9 3. Elementy poziome balustrady powinny przebiegaç w sposób ciàg∏y na ca∏ej d∏ugoÊci oprócz przerw dylatacyjnych obiektu, z zastrze˝eniem ust. 4.
\n
Balustrady
\n
§ 2511. Obiekty in˝ynierskie powinny byç wyposa˝one w zabezpieczenia chroniàce przed upadkiem osób
\n
z wysokoÊci, jeÊli odleg∏oÊci powierzchni, po których mo˝e odbywaç si´ ruch pieszych, obs∏ugi lub rowerów, od poziomu terenu lub dna cieku sà wi´ksze ni˝ 0,5 m.
\n
2.Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno znajdowaç si´ na ca∏ej d∏ugoÊci obiektu, nawet jeÊli okolicznoÊci je wymuszajàce wyst´pujà na krótszym odcinku. Nie powinno ono byç umieszczone poza zewn´trznymi kraw´dziami obiektu.
\n
3.Zabezpieczenia, o których mowa w ust. 1, mogà byç wykonane w szczególnoÊci jako:
\n
1)balustrady,
\n
2)bariery uzupe∏nione por´czà oraz dodatkowymi elementami poziomymi,
\n
3)ekrany przeciwha∏asowe uzupe∏nione por´czà.
\n
§ 252WysokoÊç balustrady, o której mowa w § 251
\n
ust. 3 pkt 1, powinna wynosiç:
\n
1)przy chodnikach dla pieszych i obs∏ugi— nie mniej ni˝ 1,1 m,
\n
2)przy Êcie˝kach rowerowych znajdujàcych si´ przy balustradzie — nie mniej ni˝ 1,2 m,
\n
3)przy chodnikach dla pieszych nad liniami kolejowymi — nie mniej ni˝ 1,3 m.
\n
§ 2531. Balustrada powinna byç zwieƒczona por´czà, której szerokoÊç lub Êrednica powinna wynosiç dla
\n
zabezpieczenia ruchu:
\n
1)pieszych i rowerów — nie mniej ni˝ 8 cm,
\n
2)obs∏ugi i pieszych przy barierze wyposa˝onej w por´cz — 3,5 cm.
\n
2.Por´cz na schodach lub pochylniach znajdujàcych si´ przy Êcianie przyczó∏ka oraz na ekranach przeciwha∏asowych powinna byç przymocowana do Êciany w odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 5 cm. SzerokoÊç por´czy powinna wynosiç przy zabezpieczeniu ruchu:
\n
4.Przerwy, o których mowa w ust. 3, powinny byç zabezpieczone przed wzajemnymi przemieszczeniami segmentów balustrady z jej p∏aszczyzny.
\n
5.W obiektach usytuowanych w odleg∏oÊci nie wi´kszej ni˝ 1000 m w szczególnoÊci od szkó∏, przedszkoli i terenów rekreacyjno-sportowych, na których przewidziany jest ruch pieszych, balustrady powinny byç zabezpieczone przed wspinaniem si´ na nie oraz przed zsuwaniem si´ po por´czy.
\n
6.Na schodach lub pochylniach, których szerokoÊç jest wi´ksza ni˝ 4 m, powinna byç przewidziana w po∏owie ich szerokoÊci dodatkowa balustrada sk∏adajàca si´ tylko z por´czy i s∏upków.
\n
7.Por´cze przy schodach i pochylniach powinny byç przed∏u˝one o 0,3 m poza oba koƒce biegu i mieç zaokràglenia. Zaokràgleniami powinny byç zakoƒczone por´cze na obiektach.
\n
8.Balustrady zabezpieczajàce ruch pieszych lub rowerów powinny zawieraç przeÊwity elementów wype∏nienia:
\n
1)pionowych — nie wi´ksze ni˝ 0,14 m,
\n
2)poziomych rozmieszczonych do wysokoÊci 0,7 m — nie wi´ksze ni˝ 0,15 m,
\n
3)poziomego, ∏àczàcego elementy pionowe wype∏nienia — nie wi´ksze ni˝ 0,12 m od p∏aszczyzny chodnika.
\n
9.W balustradzie zabezpieczajàcej ruch obs∏ugi dopuszcza si´ zastosowanie oprócz por´czy tylko dwóch równoleg∏ych do niej elementów, z których jeden powinien byç umieszczony w po∏owie jej wysokoÊci, a drugi — na wysokoÊci nie wi´kszej ni˝ 0,15 m od p∏aszczyzny chodnika lub schodów.
\n
§ 2561. S∏upki lub Êcianka balustrady powinny byç
\n
zamocowane w elementach konstrukcji obiektu in˝ynierskiego.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3886 — Poz. 735 2. Rozstaw s∏upków, które przewidziane sà do zamocowania balustrady w elementach konstrukcji obiektu, nie powinien byç wi´kszy ni˝ 2,5 m.
\n
c)s∏upki — o wysokoÊciach przekrojów w kierunku prostopad∏ym do osi obiektu nie mniejszych ni˝ 100 mm,
\n
§ 257Balustrada przewidziana nad torami kolejowymi lub tramwajowymi, zasilanymi z napowietrznej
\n
sieci energetycznej, powinna byç uzupe∏niona os∏onami, o których mowa w § 275 pkt 1.
\n
d)rozstaw s∏upków — nie wi´kszy ni˝ 2 m,
\n
§ 258Dopuszcza si´ zastosowanie balustrady ze
\n
specjalnymi zabezpieczeniami, przewidzianymi do ochrony przed zrzucaniem z obiektu przedmiotów mogàcych stanowiç zagro˝enie dla pojazdów przeje˝d˝ajàcych pod obiektem.
\n
Rozdzia∏ 10 Bariery ochronne
\n
§ 2591. Obiekty in˝ynierskie, usytuowane w ciàgu
\n
dróg publicznych, powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zabezpieczajàce przed zjechaniem pojazdu poza kraw´dê obiektu.
\n
2.Urzàdzenia zabezpieczajàce, o których mowa w ust. 1, powinny byç:
\n
1)wykonane w szczególnoÊci jako bariery:
\n
a)stalowe,
\n
b)betonowe pe∏ne,
\n
c)stalowo-betonowe,
\n
2)umieszczone:
\n
a)na skraju obiektu albo mi´dzy jezdnià a chodnikiem — jako bariery skrajne,
\n
b)w pasie dzielàcym na obiektach w ciàgu dróg dwujezdniowych jednoprzestrzennych bàdê rozdzielonych wàskà szczelinà — jako bariery dzielàce, z zachowaniem wymagaƒ okreÊlonych w § 262 ust. 1.
\n
§ 260Bariery, o których mowa w § 259 ust. 2, traktowane w zale˝noÊci od ich odkszta∏cenia w czasie kolizji jako
\n
1)podatne — przy odkszta∏ceniu nie wi´kszym ni˝ 2 m,
\n
2)wzmocnione (o ograniczonej podatnoÊci) — przy odkszta∏ceniu nie wi´kszym ni˝ 0,85 m,
\n
e)zachodzàce koƒce elementów prowadnicy zwrócone zgodnie z kierunkiem ruchu pojazdów przy barierze,
\n
2)betonowe pe∏ne:
\n
a)wysokoÊç — nie mniejszà ni˝ 0,81 m, mierzonà jak w pkt 1 lit. b),
\n
b)zarys Êciany bocznej od strony ruchu pojazdów w kszta∏cie linii ∏amanej, zapewniajàcy wyprowadzenie naje˝d˝ajàcego pojazdu w kierunku zbie˝nym lub bliskim linii bariery, z zastrze˝eniem ust. 3.
\n
2.W przypadku gdy mi´dzy jezdnià a prowadnicà bariery stalowej lub pionowym elementem zarysu Êciany bocznej bariery betonowej znajduje si´ kraw´˝nik w odleg∏oÊci równej lub mniejszej ni˝ 0,2 m, wysokoÊç bariery, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b), powinna byç mierzona od powierzchni jezdni.
\n
3.Dopuszcza si´ w barierach betonowych stosowanie pionowego zarysu Êciany bocznej na ca∏ej wysokoÊci, gdy pr´dkoÊç przeje˝d˝ajàcych samochodów jest nie wi´ksza ni˝ 60 km/h.
\n
§ 2621. Odleg∏oÊç prowadnicy bariery stalowej
\n
lub pionowego elementu zarysu Êciany bocznej bariery betonowej od elementów przekroju poprzecznego drogi okreÊlajà warunki techniczne, jakim powinny odpowiadaç drogi publiczne i ich usytuowanie.
\n
2.Bariery przewidziane tylko na obiekcie mostowym powinny mieç d∏ugoÊç:
\n
1)dla barier skrajnych:
\n
a)w ciàgu dróg klas A i S — nie mniejszà ni˝ 60 m,
\n
b)w ciàgu dróg klas GP i G — nie mniejszà ni˝ 40 m, z zastrze˝eniem lit. c),
\n
c)w przypadku barier stalowych przy pr´dkoÊci pojazdów: — mniejszej ni˝ 70 km/h — nie mniejszà ni˝ 28 m, — (70÷100) km/h — nie mniejszà ni˝ 48 m,
\n
3)sztywne (niepodatne) — przy odkszta∏ceniu równym lub zbli˝onym do 0 m, — wi´kszej ni˝ 100 km/h — nie mniejszà ni˝ 60 m, powinny zapewniç przenoszenie odpowiednich wielkoÊci obcià˝eƒ od uderzenia pojazdów przewidzianych w Polskiej Normie. nawet jeÊli d∏ugoÊci obiektów, ∏àcznie z d∏ugoÊcià przyczó∏ków, sà mniejsze od podanych powy˝ej,
\n
§ 2611. Bariery stalowe i betonowe pe∏ne powinny mieç
\n
1)stalowe:
\n
a)prowadnice z profilowanej taÊmy stalowej zgodne z Polskà Normà,
\n
b)wysokoÊç mierzonà od powierzchni, na której podczas kolizji znajduje si´ ko∏o pojazdu, do górnej kraw´dzi prowadnicy — 0,75 m, z zastrze˝eniem ust. 2,
\n
2)dla barier w pasie dzielàcym — nie mniejszà ni˝ 60 m, a w wyjàtkowych przypadkach nie mniejszà ni˝ d∏ugoÊç barier skrajnych okreÊlona w pkt 1.
\n
3.Do d∏ugoÊci barier nie wlicza si´ wymaganych odcinków poczàtkowych i koƒcowych barier.
\n
4.Bariery powinny przebiegaç w sposób ciàg∏y, bez przerw. W przypadku koniecznych przerw powinny byç wykonane odpowiednie rozwiàzania, zabezpieczajàce przed wjechaniem pojazdu na przerw´ w barierze.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3887 —
\n
§ 2631. Bariery na obiekcie powinny byç po∏àczone z barierami przed i za obiektem za pomocà odcinków
\n
przejÊciowych, niwelujàcych ró˝nice ich sztywnoÊci.
\n
2.Odcinki przejÊciowe powinny realizowaç zmian´ sztywnoÊci na d∏ugoÊci nie mniejszej ni˝ 12 m.
\n
3.Zmiana sztywnoÊci, o której mowa w ust. 2, powinna byç dokonana w szczególnoÊci poprzez zmian´: sposobu zamocowania, profilu kszta∏townika s∏upka lub odleg∏oÊci mi´dzy s∏upkami.
\n
4.Odcinki przejÊciowe barier stanowià czynnà d∏ugoÊç bariery.
\n
§ 264
\n
Odleg∏oÊci mi´dzy s∏upkami w stalowych barierach ochronnych, umieszczonych na obiektach znajdujàcych si´ na ∏ukach poziomych, powinny byç odmierzone w licu bariery przebiegajàcej równolegle do ∏uku kraw´dzi jezdni i zachowujàcej wymagania okreÊlone w § 262 ust. 1.
\n
§ 2651. Na skraju obiektu powinny byç zastosowane bariery sztywne
\n
2.P∏yty chodnika, w których zakotwione sà bariery okreÊlone w ust. 1, powinny mieç zapewnionà statecznoÊç na obrót i przesuni´cie, jeÊli oddzielone sà od p∏yty pomostu warstwà izolacji.
\n
Poz. 735
\n
§ 2681. Bariery stalowe dzielàce, o których mowa
\n
w § 259 ust. 2, mogà byç zastosowane, gdy:
\n
1)stanowià przed∏u˝enie barier na drodze dojazdowej do obiektu,
\n
2)obiekty w pasie dzielàcym rozdzielone sà otwartà szczelinà o szerokoÊci nie wi´kszej ni˝ 0,1 m.
\n
2.W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przy kraw´dzi jednego z obiektów powinna byç ustawiona bariera dwustronna nieznacznie przesuni´ta od osi pasa dzielàcego, przy czym ró˝nica wysokoÊci mi´dzy rozdzielonymi obiektami powinna zapewniç wymagania okreÊlone w § 261 ust. 1 pkt 1 lit. b) przy ka˝dej z prowadnic bariery, a pochylenie poprzeczne wyrównujàce ró˝nic´ wysokoÊci mi´dzy obiektami nie mo˝e byç wi´ksze ni˝ 15%.
\n
3.S∏upki bariery, o której mowa w ust. 2, powinny przenosiç obcià˝enia od uderzenia pojazdów przewidziane w Polskiej Normie dla barier podatnych.
\n
4.W przypadku gdy przerwa, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest wi´ksza ni˝ 0,1 m lub nie sà spe∏nione warunki, o których mowa w ust. 2, powinna byç przy kraw´dzi ka˝dego z obiektów przewidziana bariera skrajna spe∏niajàca wymagania okreÊlone w § 265 i 266.
\n
§ 2661. Bariery stalowe sztywne powinny mieç
\n
wzmocnione s∏upki, zakotwione bezpoÊrednio w konstrukcji obiektu lub zamocowane do podstaw p∏ytowych, po∏àczonych z obiektem za pomocà Êrub oraz nakr´tek, i przenosiç obcià˝enia okreÊlone w Polskiej Normie dla barier sztywnych.
\n
§ 269
\n
1.Bariery betonowe, umieszczone na zewn´trznej kraw´dzi obiektu lub mi´dzy jezdnià i chodnikiem bàdê w pasie dzielàcym, powinny byç po∏àczone trwale z konstrukcjà pomostu w sposób zabezpieczajàcy ich nieprzesuwnoÊç oraz obrót pod dzia∏aniem obcià˝enia przewidzianego w Polskiej Normie dla barier sztywnych, z zastrze˝eniem ust. 2.
\n
2.Odleg∏oÊç od kraw´dzi obiektu lica kotwionych s∏upków bezpoÊrednio w konstrukcji obiektu powinna byç nie mniejsza ni˝ 0,2 m i zapewniaç zamocowanie s∏upków zarówno w kierunku poprzecznym, jak i pod∏u˝nym.
\n
2.Przy tymczasowych pasach ruchu dopuszcza si´ w czasie kolizji poprzeczne przesuni´cia barier betonowych pe∏nych przestawnych na odleg∏oÊç nie wi´kszà ni˝ 0,5 m, pod warunkiem ˝e konstrukcja obiektu pozwala na takie przesuni´cie.
\n
§ 2671. Bariery stalowe podatne i wzmocnione
\n
mogà byç zastosowane mi´dzy jezdnià a chodnikiem w przypadku, gdy stanowià liniowe przed∏u˝enie barier na dojazdach i zachodzi potrzeba wykonania chodnika dla pieszych lub obs∏ugi mi´dzy barierà a kraw´dzià obiektu, z tym ˝e odleg∏oÊç prowadnicy bariery od kraw´dzi obiektu powinna wynosiç:
\n
3.Dopuszcza si´ wykonanie betonowych barier pe∏nych z elementów prefabrykowanych, pod warunkiem ˝e konstrukcja spe∏nia wymagania okreÊlone w ust. 1 oraz zapewnia:
\n
1)dla barier podatnych:
\n
a)wysi´gnikowych — nie mniej ni˝ 2 m, z zastrze˝eniem ust. 2,
\n
b)przek∏adkowych i bezprzek∏adkowych — nie mniej ni˝ 1,8 m,
\n
1)g∏adkà powierzchni´ po∏àczonych elementów,
\n
2)po∏àczenia nieroz∏àczalne w czasie kolizji.
\n
§ 2701. Betonowe bariery pe∏ne mogà byç zastosowane
\n
2.W przypadku barier, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a), dopuszcza si´ odleg∏oÊç nie mniejszà ni˝ 1,4 m, pod warunkiem zastosowania s∏upków w rozstawie 1,33 m lub 1 m; w tym przypadku bariery te uwa˝a si´ za bariery wzmocnione.
\n
1)mi´dzy jezdnià a chodnikiem, gdy:
\n
a)stanowià przed∏u˝enie barier betonowych przed i za obiektem, umieszczonych mi´dzy jezdnià a chodnikiem,
\n
b)zachodzi potrzeba rozdzielenia intensywnego ruchu pieszych na chodniku od ruchu pojazdów na jezdni obiektu, a ruch pieszych poza obiektem prowadzony jest na chodnikach odsuni´tych od kraw´dzi jezdni, 3. S∏upki barier, o których mowa w ust. 1, powinny byç zakoƒczone standardowymi podstawami p∏ytowymi i ∏àczone do konstrukcji obiektu za pomocà Êrub i nakr´tek.
\n
2)w pasie dzielàcym, gdy:
\n
a)szerokoÊç jego jest nie wi´ksza ni˝ 3,5 m i znajduje si´ na obiekcie: — jednoprzestrzennym,
\n
2)dla barier wzmocnionych — nie mniej ni˝ 1,1 m.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3888 — — rozdzielonym szczelinà nie wi´kszà ni˝ 0,1 m, w którym ró˝nica poziomów sàsiednich kraw´dzi obiektu stanowi pionowy element zarysu bocznej Êciany bariery, przy czym na pasie dzielàcym poza opaskami dopuszczone jest pochylenie poprzeczne nie wi´ksze ni˝ 15%,
\n
b)stanowi przed∏u˝enie bariery betonowej przed i za obiektem,
\n
3)na skraju obiektu, gdy:
\n
a)zachodzi koniecznoÊç pe∏nego zabezpieczenia kraw´dzi obiektu przed sp∏ywem wód opadowych i zrzucaniem przedmiotów — nad liniami tramwajowymi lub kolejowymi,
\n
b)stanowià elementy sk∏adowe lub samodzielne konstrukcje ekranów przeciwha∏asowych.
\n
2.Bariery betonowe pe∏ne, o których mowa w ust. 1 pkt 3, powinny spe∏niaç odpowiednio wymagania okreÊlone dla balustrad w § 252, § 255 ust. 2—4 i w § 257.
\n
§ 2711. W przypadkach gdy zachodzi potrzeba
\n
zmniejszenia ci´˝aru lub wysokoÊci Êciany, mogà byç zastosowane bariery stalowo-betonowe zamiast barier betonowych pe∏nych, spe∏niajàce wymagania okreÊlone w § 269.
\n
2.Betonowa cz´Êç bariery, o której mowa w ust. 1, powinna:
\n
1)mieç wysokoÊç nie mniejszà ni˝ 0,45 m i ukszta∏towanà p∏aszczyzn´ od strony pojazdu samochodowego odpowiednio do wymagaƒ okreÊlonych w § 261 ust. 1 pkt 2 lit. b),
\n
2)byç uzupe∏niona elementami stalowej bariery, które nie powinny wykraczaç poza zarys bariery betonowej o pe∏nej wysokoÊci.
\n
§ 2721. Bariery stalowe, w zale˝noÊci od usytuowania i rodzaju ruchu, powinny byç wyposa˝one
\n
w dodatkowe urzàdzenia zabezpieczajàce:
\n
1)u˝ytkowników motocykli i innych pojazdów jednoÊladowych — przed uderzeniem w s∏upki barier stalowych przy przewróceniu si´ pojazdu, w szczególnoÊci na drogach o znaczàcym ruchu motocykli lub innych pojazdów jednoÊladowych, odbywajàcym si´ z du˝à pr´dkoÊcià, i na wyjazdowych ∏àcznicach o ma∏ych promieniach ∏uków dróg klas A i S,
\n
2)pieszych przed upadkiem z wysokoÊci — w przypadku zastosowania barier przy kraw´dziach obiektu,
\n
3)pieszych przed pora˝eniem pràdem — w przypadku zastosowania barier przy kraw´dziach obiektu usytuowanego nad linià tramwajowà lub kolejowà z trakcjà elektrycznà.
\n
2.Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinno polegaç w szczególnoÊci na zamocowaniu dodatkowej ni˝ej umieszczonej prowadnicy lub wykonaniu elastycznych os∏on na s∏upkach bariery.
\n
3.Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno polegaç na wyposa˝eniu bariery w:
\n
1)por´cz, Poz. 735
\n
2)elementy poziome, a w szczególnoÊci pasy profilowe przymocowane do s∏upków barier stalowych, z zachowaniem odpowiednio wymagaƒ okreÊlonych w § 252, § 253 ust. 1 pkt 2 oraz w § 255 ust. 3, 4 i 8 pkt 2.
\n
4.Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinno byç przewidziane na odcinkach obiektu okreÊlonych w § 276 ust. 1 pkt 1 i polegaç w szczególnoÊci na:
\n
1)zamocowaniu os∏on, o których mowa w § 275 pkt 1, do bariery stalowej po zewn´trznej stronie,
\n
2)uzupe∏nieniu bariery betonowej elementami os∏ony, o której mowa w § 275 pkt 1, spe∏niajàcymi odpowiednio wymagania okreÊlone w § 276 ust. 1 pkt 2—5.
\n
§ 2731. Bariery powinny byç wyposa˝one w elementy odblaskowe — czerwone po prawej stronie
\n
jezdni i bia∏e — po lewej stronie jezdni.
\n
2.Odleg∏oÊç mi´dzy elementami odblaskowymi okreÊlajà odr´bne przepisy.
\n
§ 274
\n
Dopuszcza si´ w odbudowywanym, rozbudowywanym i przebudowywanym obiekcie mostowym, gdy brak miejsca do ustawienia s∏upków, przymocowanie prowadnicy bariery bezpoÊrednio do elementów konstrukcji, a w szczególnoÊci do dêwigarów kratownicowych, z zastosowaniem standardowych przek∏adek barier.
\n
Rozdzia∏ 11 Urzàdzenia zabezpieczajàce przed pora˝eniem pràdem sieci trakcyjnych
\n
§ 275Obiekty mostowe usytuowane nad liniami
\n
kolejowymi lub tramwajowymi o trakcji elektrycznej powinny byç wyposa˝one w szczególnoÊci w:
\n
1)os∏ony zabezpieczajàce pieszych przed pora˝eniem pràdem elektrycznym z sieci jezdnej,
\n
2)urzàdzenia zabezpieczajàce przed zetkni´ciem elementów sieci jezdnej z elementami prz´s∏a,
\n
3)urzàdzenia zabezpieczajàce przed pojawieniem si´ napi´cia elektrycznego na konstrukcji obiektu.
\n
§ 276
\n
1.Os∏ony, o których mowa w § 275 pkt 1, w przypadku obiektów usytuowanych nad liniami kolejowymi, powinny:
\n
1)byç ustawione przy balustradzie lub barierze znajdujàcej si´ na skraju obiektu, na takich odcinkach obiektu, aby pionowa kraw´dê os∏ony znajdowa∏a si´ w odleg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 2 m od:
\n
a)p∏aszczyzny pionowej wyznaczonej przez oÊ toru, w miejscu najwi´kszego zbli˝enia,
\n
b)elementów sieci jezdnej znajdujàcej si´ pod napi´ciem elektrycznym, podwieszonej do konstrukcji obiektu,
\n
2)mieç pe∏ne wype∏nienie o wysokoÊci 1,2 m, liczàc od nawierzchni chodnika, uzupe∏nione wype∏nieniem a˝urowym do wysokoÊci 2,1 m,
\n
3)przylegaç ÊciÊle do górnej powierzchni chodnika lub gzymsu, Dziennik Ustaw Nr 63 — 3889 —
\n
4)byç zamocowane do balustrady lub bariery za pomocà trwa∏ych z∏àczy,
\n
5)sk∏adaç si´ z odcinków ∏àczonych za pomocà trwa∏ych i szczelnych z∏àczy.
\n
2.Przyleganie os∏ony, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinno byç zapewnione za pomocà elastycznych wodoszczelnych przek∏adek, umieszczonych mi´dzy powierzchnià chodnika lub gzymsu a os∏onà i uformowanych tak, aby nie zatrzymywa∏y wody przy dolnych obrze˝ach os∏on.
\n
§ 277
\n
Urzàdzenia, o których mowa w § 275 pkt 2 i 3, powinny byç wykonane zgodnie z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadaç budowle kolejowe i ich usytuowanie.
\n
§ 278
\n
Urzàdzenia, o których mowa w § 275 pkt 3, powinny byç zastosowane na ka˝dym obiekcie mostowym posiadajàcym elementy metalowe, przy czym za elementy metalowe uznaje si´ równie˝ pr´ty zbrojenia betonu.
\n
Rozdzia∏ 12 Ekrany przeciwha∏asowe
\n
§ 279Obiekty in˝ynierskie usytuowane w pobli˝u
\n
budynków mieszkalnych i budynków u˝ytecznoÊci publicznej, w których ruch drogowy powoduje przekroczenie dopuszczalnego poziomu dêwi´ków zak∏ócajàcych (ha∏asu) okreÊlonego w przepisach odr´bnych, powinny byç wyposa˝one w ekrany przeciwha∏asowe, zwane dalej „ekranami”, stanowiàce zapor´ dla fal akustycznych.
\n
§ 280Ekrany, o których mowa w § 279, nie powinny utrudniç
\n
1)dost´pu Êwiat∏a do budynków usytuowanych przy obiekcie,
\n
2)przewiewu powietrza w celu odprowadzenia spalin z obiektu.
\n
§ 2811. Ekrany, o których mowa w § 279, powinny
\n
byç:
\n
1)dostosowane architektonicznie do otaczajàcej zabudowy w szczególnoÊci poprzez:
\n
a)kolorystyk´ materia∏ów,
\n
b)ukszta∏towanie powierzchni i zarysu górnej kraw´dzi,
\n
2)wykonane z materia∏ów lekkich, trudno zapalnych, o dobrych w∏aÊciwoÊciach dêwi´koch∏onnych.
\n
2)na obiektach w ciàgu dróg pozosta∏ych klas od kraw´dzi pasa ruchu, w przypadku ekranów:
\n
a)odbijajàcych — nie mniejszej ni˝ 1 m,
\n
b)poch∏aniajàcych — nie mniejszej ni˝ 2 m, z zastrze˝eniem ust. 2 i 3.
\n
2.W przypadku gdy odleg∏oÊç ekranu od kraw´dzi pasa ruchu jest nie wi´ksza ni˝ 9 m, ekrany powinny byç w szczególnoÊci:
\n
1)zabezpieczone barierami,
\n
2)umieszczone na barierach betonowych pe∏nych — jako ich nadbudowa.
\n
3.Dopuszcza si´ zmniejszenie odleg∏oÊci, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. b), pod warunkiem wykonania zabezpieczeƒ przed zachlapaniem ekranu.
\n
4.Ekrany nie powinny ograniczaç widocznoÊci u˝ytkownikom drogi.
\n
§ 283
\n
Dost´p Êwiat∏a do budynków, o którym mowa w § 280 pkt 1, mo˝e byç zapewniony w szczególnoÊci poprzez zastosowanie materia∏ów przezroczystych, które powinny byç odporne na uderzenia
\n
§ 2841. Âciany ekranów powinny byç uformowane jako p∏aszczyzny odbijajàco-rozpraszajàce lub zawieraç elementy dêwi´koch∏onne
\n
2.Âciany, o których mowa w ust. 1, powinny mieç zapewnionà mo˝liwoÊç wymiany uszkodzonych elementów.
\n
Rozdzia∏ 13 Os∏ony przeciwolÊnieniowe
\n
§ 2851. W celu zapobie˝enia olÊnieniu u˝ytkowników dróg przez nadje˝d˝ajàce z przeciwka samochody
\n
lub inne êród∏a Êwiat∏a na obiektach in˝ynierskich, w ciàgu dróg dwujezdniowych lub dróg równoleg∏ych o przeciwnych kierunkach ruchu, mogà byç zastosowane os∏ony przeciwolÊnieniowe, jeÊli taka potrzeba wynika z ukszta∏towania drogi na obiekcie.
\n
2.Os∏ony przeciwolÊnieniowe powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadaç drogi publiczne i ich usytuowanie.
\n
§ 286Dopuszcza si´ przymocowanie os∏on przeciwolÊnieniowych do barier lub balustrad, pod warunkiem ˝e bariery lub balustrady b´dà przystosowane do
\n
przeniesienia dodatkowych obcià˝eƒ i nie spowoduje to zak∏ócenia ich pracy.
\n
2.Faktura materia∏ów, o których mowa w ust. 1, i farba ich pokryç powinny zabezpieczaç przed powstawaniem odblasków od Êwiate∏ pojazdów i s∏oƒca.
\n
§ 2821. Ekrany powinny byç przewidziane blisko
\n
êród∏a ha∏asu, jednak˝e w odleg∏oÊci:
\n
1)na obiektach w ciàgu dróg klas A i S:
\n
a)od kraw´dzi pasa awaryjnego postoju — nie mniejszej ni˝ 1 m,
\n
b)od kraw´dzi pasa ruchu — nie mniejszej ni˝ 3 m, Poz. 735 Rozdzia∏ 14 Instalacja oÊwietleniowa
\n
§ 2871. OÊwietlenia sztucznego wraz z odpowiednià instalacjà oÊwietleniowà, o której mowa w § 87
\n
ust. 1, wymagajà:
\n
1)tunele,
\n
2)przejÊcia podziemne, Dziennik Ustaw Nr 63 — 3890 —
\n
3)obiekty mostowe, jeÊli:
\n
a)przewidywane jest oÊwietlenie jezdni na dojeêdzie lub na dojÊciu do k∏adek dla pieszych,
\n
b)konstrukcja ma zamkni´te przekroje ustroju noÊnego lub podpór, wymagajàce dost´pu i oÊwietlenia w celach utrzymaniowych.
\n
2.OÊwietlenie sztuczne powinno byç zgodne z Polskà Normà.
\n
3.OÊwietlenie obiektów powinno byç dostosowane do rodzaju oÊwietlenia na dojeêdzie lub dojÊciu do obiektu.
\n
4.Przez zamkni´te przekroje, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b), rozumie si´ w szczególnoÊci wn´trza dêwigarów skrzynkowych, pomieszczenia techniczne w przyczó∏kach lub filarach oraz przestrzenie w wydrà˝onych filarach, dost´pne dla obs∏ugi. Przekroje zamkni´te, oprócz oÊwietlenia, powinny byç wyposa˝one w gniazda wtyczkowe.
\n
5.OÊwietlenie przekrojów zamkni´tych powinno zapewniç dostatecznà widocznoÊç przy poruszaniu si´ w nich obs∏ugi, a szczególnie w miejscach wejÊç i wyjÊç, progów, stopni schodów, otworów i przeszkód ograniczajàcych swobod´ poruszania si´.
\n
6.OÊwietlenie, w zale˝noÊci od ukszta∏towania przestrzennego obiektu, powinno byç przewidziane w szczególnoÊci za pomocà opraw Êwietlnych mocowanych do elementów konstrukcji, balustrad lub do masztów latarƒ.
\n
§ 2881. Maszty latarƒ powinny byç umieszczone
\n
1)w paÊmie balustrady,
\n
2)poza balustradà:
\n
a)na poszerzeniach gzymsu,
\n
b)na bocznych p∏aszczyznach gzymsu.
\n
2.Maszty latarƒ powinny mieç w szczególnoÊci:
\n
1)poziome podstawy p∏ytowe s∏u˝àce do ∏àczenia z konstrukcjà obiektu — dla przypadków okreÊlonych w ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a), Rodzaj tunelu rodzaj ruchu Poz. 735
\n
2)pionowe p∏yty kotwiàce s∏u˝àce do ∏àczenia z konstrukcjà obiektu — dla przypadków okreÊlonych w ust. 1 pkt 2 lit. b).
\n
§ 2891. Kable zasilajàce latarnie w energi´ elektrycznà powinny byç umieszczone w rurach ochronnych, osadzonych w konstrukcji lub podwieszonych do
\n
konstrukcji.
\n
2.Rury ochronne, o których mowa w ust. 1, powinny mieç:
\n
1)Êrednic´ nie mniejszà ni˝ 75 mm,
\n
2)promienie krzywizn na za∏amaniach trasy kabla wi´ksze ni˝ 0,5 m,
\n
3)zapewniony odp∏yw zbierajàcej si´ w nich wody.
\n
3.Kable, o których mowa w ust. 1, powinny spe∏niaç odpowiednio wymagania okreÊlone w dziale VII dla urzàdzeƒ obcych.
\n
Rozdzia∏ 15 Wentylacja
\n
§ 290W tunelach, w zale˝noÊci od ich d∏ugoÊci, powinna byç przewidziana wentylacja dla odprowadzenia spalin
\n
§ 291Instalacje wentylacyjne tuneli drogowych
\n
powinny zapewniç:
\n
1)wymian´ powietrza — aby nie zosta∏y przekroczone st´˝enia zanieczyszczeƒ zagra˝ajàce przebywajàcym w tunelu u˝ytkownikom dróg,
\n
2)bezpieczeƒstwo i komfort jazdy — poprzez usuwanie dymów ograniczajàcych widocznoÊç oraz regulowanie temperatury i ruchu powietrza.
\n
§ 2921. Wentylacja tuneli drogowych powinna byç
\n
ustalona na podstawie st´˝enia okreÊlonego u∏amkiem molowym tlenku w´gla i tlenku azotu w powietrzu tunelu oraz emisji dymów ograniczajàcych widocznoÊç.
\n
2.Dopuszczalne st´˝enie okreÊlone u∏amkiem molowym tlenku w´gla w powietrzu tunelu okreÊla tabela:
\n
Dopuszczalne st´˝enie okreÊlone u∏amkiem molowym tlenku w´gla ruch pojazdów p∏ynny, % ruch pojazdów utrudniony lub zatrzymywany, % W ciàgu ulic miejskich 0,015 0,015 W ciàgu dróg klas A i S 0,015 0,025 Górski 0,015 0,025 Na wyjÊciu z tunelu przy wentylacji pod∏u˝nej 0,025 0,025 Przebywanie w tunelu personelu wykonujàcego prac´ 0,005 Dziennik Ustaw Nr 63 — 3891 — 3. Dopuszczalne st´˝enie, okreÊlone u∏amkiem molowym tlenku azotu w powietrzu tunelu, wynosi 0,0025%.
\n
Poz. 735 4. Dopuszczalne st´˝enie dymu w powietrzu tunelu, okreÊlone wspó∏czynnikiem widocznoÊci i komfortu jazdy, podaje tabela:
\n
Wspó∏czynnik widocznoÊci i komfortu jazdy Rodzaj tunelu rodzaj ruchu ruch pojazdów p∏ynny (m-1) ruch pojazdów utrudniony lub zatrzymywany (m-1) 0,005 0,0075 60—80 km/h 0,0075 0,009 100 km/h 0,005 0,009 W ciàgu ulic miejskich Pozamiejski przy pr´dkoÊci pojazdów:
\n
Przebywanie w tunelu personelu wykonujàcego prac´ 0,003 KoniecznoÊç zamkni´cia ruchu w tunelu 0,012 5. Dopuszczalne st´˝enie masowe sadzy w powietrzu tunelu wynosi 2 mg/m3.
\n
§ 293Wentylacja tuneli drogowych mo˝e byç wykonana w szczególnoÊci jako
\n
1)naturalna,
\n
2)mechaniczna:
\n
a)wzd∏u˝na,
\n
b)poprzeczna,
\n
c)mieszana.
\n
§ 294.1Wentylacj´ naturalnà, o której mowa
\n
w § 293 pkt 1, dzia∏ajàcà dzi´ki ró˝nicy ciÊnieƒ mi´dzy g∏owicami tunelu oraz w wyniku ruchu pojazdów, dopuszcza si´, z zastrze˝eniem ust. 2, w tunelach o d∏ugoÊci:
\n
1)w ciàgu dróg z ruchem jednokierunkowym, bez zatorów, gdy droga przebiega poza tunelem:
\n
a)w poziomie terenu lub na nasypie — nie wi´kszej ni˝ 600 m,
\n
b)w wykopie — nie wi´kszej ni˝ 400 m,
\n
2)w ciàgu dróg o du˝ym nat´˝eniu ruchu, z zatorami — nie wi´kszej ni˝ 200 m.
\n
2.W przypadku korzystnych warunków topograficznych i klimatycznych dopuszcza si´ wentylacj´ naturalnà w tunelach d∏u˝szych, ni˝ podano w ust. 1, pod warunkiem zastosowania rezerwowej wentylacji mechanicznej.
\n
§ 2951. Wentylacj´ mechanicznà, o której mowa
\n
w § 293 pkt 2, dzia∏ajàcà dzi´ki wymuszaniu przep∏ywu powietrza wzd∏u˝ lub w poprzek osi tunelu, dopuszcza si´, gdy d∏ugoÊç tunelu przy wentylacji:
\n
1)wzd∏u˝nej — jest nie wi´ksza ni˝ 1000 m,
\n
2)poprzecznej — jest wi´ksza ni˝ 1000 m.
\n
2.Wentylacja mechaniczna wzd∏u˝na wymaga:
\n
1)przy wentylatorach umieszczonych wzd∏u˝ stropu tunelu:
\n
a)zachowania odleg∏oÊci od Êciany — dla ograniczenia wp∏ywu tarcia powietrza o Êcian´,
\n
b)grupowania wentylatorów — aby odleg∏oÊci mi´dzy grupami by∏y nie mniejsze ni˝ 60 m i nie wi´ksze ni˝ 120 m,
\n
c)odpowiedniej liczby wentylatorów w grupach — dla zapewnienia równomiernego ciÊnienia powietrza,
\n
2)przy zastosowaniu szybów wentylacyjnych — rozmieszczenia czerpni w pobli˝u g∏owic tuneli oraz w Êrodkowej ich cz´Êci w przypadku nieparzystej liczby czerpni.
\n
3.Wentylacja mechaniczna poprzeczna, z poprzecznym ruchem powietrza na ca∏ej d∏ugoÊci tunelu, dzia∏ajàca w wyniku ró˝nicy ciÊnieƒ w kana∏ach umieszczanych wzd∏u˝ tunelu, wymaga umieszczenia otworów:
\n
1)do doprowadzenia powietrza — w dolnej cz´Êci tunelu na wysokoÊci kó∏ pojazdów,
\n
2)do odprowadzenia powietrza — w cz´Êci stropowej, z zastrze˝eniem ust. 4.
\n
4.W wentylacji, o której mowa w ust. 3, dopuszcza si´ rezygnacj´ z kana∏ów odprowadzajàcych i usuwanie zu˝ytego powietrza przez g∏owice tuneli lub poÊrednie szyby wywiewne.
\n
5.Pr´dkoÊç przep∏ywu powietrza w tunelu z wentylacjà mechanicznà nie powinna byç wi´ksza ni˝ 10 m/s.
\n
§ 296JeÊli zanieczyszczenia powietrza usuwanego
\n
z tuneli przekraczajà dopuszczalne st´˝enia z uwagi na ochron´ Êrodowiska, powinny byç zastosowane specjalne urzàdzenia oczyszczajàce przed wyemitowaniem do atmosfery.
\n
§ 297
\n
1.Przestrzenie zamkni´te konstrukcji, pozostajàce pod normalnym ciÊnieniem atmosferycznym, powinny byç wyposa˝one w otwory wentylacyjne i otwory odprowadzajàce skropliny pary wodnej.
\n
2.Otwory, o których mowa w ust. 1, powinny byç:
\n
1)rozmieszczone tak, aby zapewnia∏y ruch powietrza wewnàtrz przekroju,
\n
2)zabezpieczone przed opadami atmosferycznymi oraz dost´pem ptactwa i nietoperzy,
\n
3)wykonane w betonowych przekrojach skrzynkowych w szczególnoÊci za pomocà rur z tworzyw sztucznych, o Êrednicy 150 mm, z zachowaniem wymagaƒ okreÊlonych w § 138 ust.1 pkt 2.
\n
Rozdzia∏ 16 Znaki pomiarowe
\n
§ 298.1Dla oceny prawid∏owej pracy obiektu in˝ynierskiego powinny byç przewidziane w szczególnoÊci
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3892 —
\n
1)znaki wysokoÊciowe (repery) na obiektach,
\n
2)wodowskazy przy mostach.
\n
2.Znaki wysokoÊciowe, o których mowa w ust. 1, powinny byç umieszczone:
\n
1)na g∏owicach tuneli — nie mniej ni˝ 3 sztuki,
\n
2)na ka˝dej z podpór obiektu mostowego — nie mniej ni˝ 4 sztuki,
\n
3)po obu stronach prz´se∏:
\n
a)nad podporami,
\n
b)w Êrodku rozpi´toÊci prz´se∏ d∏u˝szych ni˝ 21 m, w osiach skrajnych dêwigarów lub w punktach znajdujàcych si´ nad dolnymi kraw´dziami ustrojów p∏ytowych.
\n
3.Znaki wysokoÊciowe powinny byç powiàzane ze sta∏ym znakiem wysokoÊciowym, wykonanym z trwa∏ego materia∏u i posadowionym na gruncie rodzimym poni˝ej poziomu przemarzania, poza korpusem drogi w niewielkiej odleg∏oÊci od obiektu.
\n
4.Sta∏y znak wysokoÊciowy, o którym mowa w ust. 3, powinien byç w miar´ mo˝liwoÊci dowiàzany do niwelacji paƒstwowej, z zastrze˝eniem ust. 5.
\n
5.Przy obiektach o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 100 m powinny byç wykonane dwa znaki, o których mowa w ust. 4, rozmieszczone w pobli˝u koƒców obiektu.
\n
6.Powinno si´ dà˝yç do tego, aby obiekty mostowe o d∏ugoÊciach nie mniejszych ni˝ 200 m i wymagajàce sta∏ej obserwacji by∏y wyposa˝one w stanowiska pomiarowe rozmieszczone poza nimi — w celu umo˝liwienia cyklicznych pomiarów niwelacyjnych (osiadanie, przechy∏y podpór, ugi´cia prz´se∏).
\n
Rozdzia∏ 17 Urzàdzenia zapewniajàce dost´p do obiektów in˝ynierskich w celach utrzymaniowych
\n
§ 2991. Urzàdzeniami umo˝liwiajàcymi dost´p do
\n
elementów obiektu in˝ynierskiego w celu, o którym mowa w § 84, mogà byç w szczególnoÊci chodniki dla obs∏ugi, korytarze, pomosty, spoczniki, galerie, wózki rewizyjne, windy, schody dla obs∏ugi, drabiny i klamry, wykonywane z materia∏ów trwa∏ych i niepalnych.
\n
2.Urzàdzenia, o których mowa w ust. 1, powinny byç zabezpieczone przed dost´pem osób postronnych.
\n
§ 300SzerokoÊç chodników dla obs∏ugi, korytarzy
\n
i pomostów powinna wynosiç, gdy s∏u˝à:
\n
1)jako przejÊcie lub dojÊcie — nie mniej ni˝ 0,9 m,
\n
2)do wykonywania prac obs∏ugowych — nie mniej ni˝ 1,2 m.
\n
§ 3011. Jako przejÊcia do ∏o˝ysk, w przypadku braku dost´pu z terenu, mogà byç zastosowane w szczególnoÊci korytarze
\n
1)w przyczó∏kach mi´dzy Êcianà nad∏o˝yskowà a skrajnà poprzecznicà lub p∏aszczyznà stanowiàcà zakoƒczenie dêwigarów,
\n
2)w g∏owicach filarów — jeÊli uk∏ad konstrukcji prz´s∏a pozwala na uzyskanie odpowiedniej wysokoÊci do poruszania si´ obs∏ugi i istniejà zabezpieczenia przed upadkiem od strony otwartej przestrzeni.
\n
Poz. 735 2. Rol´ korytarzy mogà spe∏niaç wewn´trzne przestrzenie dêwigarów skrzynkowych, umo˝liwiajàce komunikacj´ w obr´bie prz´s∏a bàdê mi´dzy prz´s∏ami oraz dost´p do filarów.
\n
3.Dost´p do korytarzy mo˝e byç zapewniony w szczególnoÊci jako w∏az:
\n
1)zamykany w Êcianie przyczó∏ka — o szerokoÊci nie mniejszej ni˝ 0,8 m i wysokoÊci nie mniejszej ni˝ 1,6 m,
\n
2)w p∏ycie chodnika lub w przegrodzie stropowej filara lub w p∏ycie dolnej ustroju skrzynkowego nad filarem, wyposa˝ony w drabin´ zamocowanà na sta∏e lub przestawnà — o wymiarach nie mniejszych ni˝ 0,8 m x 0,8 m, z zastrze˝eniem ust. 4.
\n
4.JeÊli otwory, o których mowa w ust. 3 pkt 2, przewidziane sà do:
\n
1)transportu materia∏ów — powinny mieç wymiary nie mniejsze ni˝ 0,9 m x 0,9 m,
\n
2)umieszczenia przestawnych drabin — powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w § 308 ust. 9 pkt 3.
\n
5.Otwory w∏azowe, o których mowa w ust. 3 i 4, z wyjàtkiem otworów w p∏ycie chodnika, powinny byç zabezpieczone za pomocà a˝urowych przykryw na zawiasach. Otwory w∏azowe w p∏ycie chodnika powinny byç zabezpieczone przed nap∏ywem wody opadowej.
\n
§ 3021. W st´˝eniach poprzecznych dêwigarów
\n
skrzynkowych, o których mowa w § 301 ust. 2, powinny byç przewidziane otwory prze∏azowe o wymiarach okreÊlonych w § 301 ust. 3 pkt 1.
\n
2.WysokoÊç otworu, o którym mowa w ust. 1, powinna byç mierzona od:
\n
1)pod∏ogi korytarza — gdy suma wysokoÊci i szerokoÊci przegrody jest nie wi´ksza ni˝ 0,6 m,
\n
2)od wierzchu przegrody — gdy suma wysokoÊci i szerokoÊci jest wi´ksza ni˝ 0,6 m, z tym ˝e w przypadku progu o wysokoÊci wi´kszej ni˝ 0,4 m powinny byç przewidziane stopnie spe∏niajàce wymagania okreÊlone w § 135 ust. 2 pkt 2 i 3.
\n
§ 3031. Pomosty mogà byç zastosowane mi´dzy
\n
dêwigarami na ca∏ej d∏ugoÊci obiektu lub na odcinkach wynikajàcych z potrzeb, jakim majà s∏u˝yç.
\n
2.Dost´p do pomostów mo˝e byç zapewniony jak dla korytarzy bàdê za pomocà schodów o szerokoÊci biegu równej 0,8 m, bàdê drabin.
\n
§ 3041. Galerie i spoczniki mogà byç zastosowane
\n
na odcinkach konstrukcji obiektów mostowych bàdê pod elementami ich wyposa˝enia, wymagajàcych napraw lub czynnoÊci eksploatacyjnych. SzerokoÊç ich powinna byç nie mniejsza ni˝ 1,2 m, a d∏ugoÊç powinna byç dostosowana do potrzeb wynikajàcych z przeznaczenia.
\n
2.Dost´p do galerii i spoczników, o których mowa w ust. 1, powinien byç zapewniony za pomocà schodów o szerokoÊci nie mniejszej ni˝ 0,8 m lub drabin.
\n
§ 305
\n
1.Wózki rewizyjne, zwane dalej „wózkami”, mogà byç zastosowane jako ruchome pomosty umieszczone od spodu konstrukcji prz´se∏ albo wewnàtrz ich konstrukcji — w celu przemieszczania si´ wzd∏u˝ osi pod∏u˝nej prz´se∏ dla dokonania przeglàdów lub wykonania robót utrzymaniowych.
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3893 — 2. Konstrukcja prz´se∏ i podpór poÊrednich powinna byç tak przewidziana, aby umo˝liwiony by∏ przejazd wózka wzd∏u˝ ca∏ego obiektu bez koniecznoÊci jego demonta˝u, przy czym powinna byç w szczególnoÊci zapewniona zmiana gabarytów wózka w celu przejazdu nad podporami.
\n
3.SzerokoÊç pomostu wózka, mierzona wzd∏u˝ osi pod∏u˝nej obiektu, powinna byç nie mniejsza ni˝ 2 m i swym zasi´giem powinna obejmowaç ca∏à szerokoÊç obiektu. JeÊli uformowanie konstrukcji obiektu od spodu wykazuje znaczne ró˝nice poziomów, wózki powinny byç wyposa˝one w szczególnoÊci w dodatkowe rusztowania.
\n
4.Wózki powinny byç podwieszone do specjalnych torów jezdnych zamocowanych do konstrukcji obiektu.
\n
Tor jezdny powinien zapewniç:
\n
1)statecznoÊç wózka bez wzgl´du na umieszczenie pomostu i obcià˝enie wynikajàce z funkcji, jakà wózek ma spe∏niaç,
\n
2)sta∏y rozstaw i prostoliniowy przebieg szyn,
\n
3)p∏ynnoÊç przejazdu kó∏ wózka,
\n
4)pochylenie pod∏u˝ne nie wi´ksze ni˝ 3% w przypadku nap´du r´cznego,
\n
5)mo˝liwoÊç ograniczenia ruchu i zablokowania wózka w czasie postoju.
\n
5.Wózki powinny mieç cztery zestawy kó∏, po dwa zestawy kó∏ na ka˝dej szynie, nap´dzane r´cznie lub mechanicznie. Rozstaw kó∏ w kierunku pod∏u˝nym obiektu powinien zagwarantowaç statecznoÊç wózka bez wzgl´du na umieszczenie pomostu i obcià˝enie wynikajàce z funkcji, jakà wózek spe∏nia. Wymagania w zakresie poruszania i nap´du wózka podlegajà przepisom Urz´du Dozoru Technicznego.
\n
6.Dost´p do wózków, zale˝nie od sytuacji, mo˝e byç zapewniony w szczególnoÊci z poziomu terenu, z ∏awy pod∏o˝yskowej przyczó∏ka lub z chodnika obiektu.
\n
§ 3061. Schody dla obs∏ugi mogà
\n
1)byç umieszczone na skarpach — zapewniajàc dost´p do obiektu,
\n
2)stanowiç niezale˝ne konstrukcje lub byç powiàzane z konstrukcjà pomostów, galerii lub spoczników — jako elementy zapewniajàce do nich dost´p.
\n
2.Schody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w § 128 ust. 2 i 3, § 135 ust. 2 pkt 2 i 3 oraz w § 307 ust. 5.
\n
§ 3071. Urzàdzenia, o których mowa w § 303—305
\n
i § 306 ust. 1 pkt 2, powinny zapewniç wysokoÊç w Êwietle do poruszania si´ obs∏ugi nie mniejszà ni˝ 1,9 m.
\n
2.Dopuszcza si´ ograniczenie wysokoÊci, o której mowa w ust. 1, przez wystajàce elementy na odcinkach przejÊcia nie d∏u˝szych ni˝ 1,5 m, pod warunkiem ˝e zostanà one odpowiednio oznakowane i przeÊwit pod nimi b´dzie nie mniejszy ni˝ 1,6 m. Ograniczenie wysokoÊci nie mo˝e byç zastosowane na odcinkach przejÊcia, na których przewidziane jest wykonanie napraw lub czynnoÊci obs∏ugowych.
\n
3.Nawierzchnia urzàdzeƒ okreÊlonych w ust. 1 powinna mieç w∏aÊciwoÊci przeciwpoÊlizgowe.
\n
Poz. 735 4. Nawierzchnie a˝urowe nie mogà mieç otworów o powierzchni wi´kszej ni˝ 1700 mm2 i wymiarów umo˝liwiajàcych przejÊcie kuli o Êrednicy wi´kszej ni˝ 36 mm.
\n
5.Urzàdzenia okreÊlone w ust. 1 powinny byç zabezpieczone od strony otwartej przestrzeni balustradà o wysokoÊci 1,1 m, sk∏adajàcà si´ z por´czy oraz przeciàgów rozmieszczonych w po∏owie wysokoÊci balustrady i na wysokoÊci 15 cm od pod∏ogi.
\n
§ 308
\n
1.W przypadkach braku miejsca lub mo˝liwoÊci przewidywanego sporadycznego wykorzystania, dopuszcza si´ zastosowanie drabin lub klamer zamiast schodów dla obs∏ugi 2. Klamry powinny byç zastosowane jako zamocowane na sta∏e do konstrukcji obiektu, a drabiny w szczególnoÊci jako:
\n
1)sta∏e — zamocowane do konstrukcji obiektu,
\n
2)przestawne — gdy zamocowanie na sta∏e jest niemo˝liwe lub niewskazane z uwagi na dost´p osób postronnych,
\n
3)sta∏e lub ruchome — zawieszone na por´czy balustrady.
\n
3.SzerokoÊç u˝ytkowa drabin lub klamer, o których mowa w ust. 1, powinna byç nie mniejsza ni˝ 0,5 m, a odst´py mi´dzy szczeblami drabiny lub pionowymi klamrami nie mogà byç wi´ksze ni˝ 0,3 m. Poczàwszy od wysokoÊci 3 m od poziomu pod∏ogi, drabiny i klamry powinny byç wyposa˝one w urzàdzenia zabezpieczajàce przed upadkiem. Przez szerokoÊç u˝ytkowà drabin rozumie si´ d∏ugoÊç szczeblin drabiny w przeÊwicie jej pobocznic.
\n
4.Jako zabezpieczenie przed upadkiem, o którym mowa w ust. 3, powinny byç zastosowane poziome obr´cze. Rozstaw obr´czy powinien byç nie wi´kszy ni˝ 0,8 m, przy czym obr´cze powinny byç usztywnione pionowymi pr´tami, rozmieszczonymi w odst´pie nie wi´kszym ni˝ 0,3 m. Odleg∏oÊç obr´czy ochronnej od drabiny lub klamer w miejscu najbardziej oddalonym nie powinna byç mniejsza ni˝ 0,7 m i wi´ksza ni˝ 0,8 m.
\n
5.Odleg∏oÊç drabiny lub klamer od Êciany bàdê innego elementu konstrukcji, do których sà zamocowane, powinna byç nie mniejsza ni˝ 0,15 m.
\n
6.Drabiny sta∏e i zawieszone oraz ciàgi klamer o wysokoÊci wi´kszej ni˝ 10 m powinny byç wyposa˝one w spoczniki o wymiarach nie mniejszych ni˝ 0,8 m x 0,8 m, rozmieszczone w odst´pie (8÷10) m.
\n
Spoczniki umieszczone z boku drabin lub ciàgu klamer powinny byç zabezpieczone por´czà spe∏niajàcà wymagania okreÊlone w § 307 ust. 5, a w konstrukcji urzàdzeƒ zabezpieczajàcych przed upadkiem powinny byç przewidziane odpowiednie wyci´cia pr´tów pod∏u˝nych umo˝liwiajàce wejÊcie na spocznik.
\n
7.Drabiny sta∏e, o których mowa w ust. 2 pkt 1, powinny byç zamocowane pionowo. Zamocowanie drabiny nie powinno ograniczaç wzajemnych przemieszczeƒ ∏àczonych elementów konstrukcji.
\n
8.Drabiny lub klamry powinny wystawaç 1,1 m ponad poziom, do którego prowadzà. Drabiny sta∏e, w razie braku mo˝liwoÊci wyprowadzenia do wymaganej wysokoÊci, powinny byç przed∏u˝one:
\n
Dziennik Ustaw Nr 63 — 3894 —
\n
1)klamrami — rozmieszczonymi jak szczeble drabiny,
\n
2)dwoma pionowymi klamrami o d∏ugoÊci 1 m — rozmieszczonymi w odst´pie 0,6 m.
\n
9.Drabiny przestawne, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powinny mieç:
\n
1)nachylenie do poziomu ~70°,
\n
2)zabezpieczenie podstawy przed przesuni´ciem,
\n
3)przeÊwit mi´dzy kraw´dzià otworu, w którym zosta∏y umieszczone, a p∏aszczyznà drabiny od strony wchodzàcego — nie mniejszy ni˝ 0,8 m.
\n
10.Drabiny zawieszone, o których mowa w ust. 2 pkt 3, niezale˝nie od spe∏nienia odpowiednio wymagaƒ okreÊlonych w ust. 3—7, powinny mieç pobocznice i urzàdzenia zabezpieczajàce przed upadkiem, wystajàce 1,1 m ponad poziom por´czy, oraz powinny byç dodatkowo wyposa˝one w szczególnoÊci w:
\n
1)uchwyty — do podnoszenia w czasie monta˝u,
\n
2)spocznik w dolnej cz´Êci drabiny o wymiarach nie mniejszych ni˝ 0,8 m x 1,2 m, przewidziany asymetrycznie w stosunku do drabiny i zabezpieczony balustradami zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w § 307 ust. 5,
\n
3)drabin´ od strony chodnika — do umo˝liwienia wejÊcia na poziom por´czy,
\n
4)blachy dociskowe przymocowane do pobocznic drabiny na poziomie belki gzymsowej obiektu mostowego — do opierania drabiny o konstrukcj´ obiektu.
\n
11.Nawierzchnia spoczników drabin, o których mowa w ust. 6 i 10, powinna spe∏niaç wymagania okreÊlone w § 307 ust. 3 i 4.
\n
Dzia∏ VII URZÑDZENIA OBCE NA OBIEKTACH IN˚YNIERSKICH Rozdzia∏ 1 Wymagania ogólne
\n
§ 309
\n
1.Wszelkie urzàdzenia obce w postaci przewodów: gazowych i z cieczami palnymi, wodociàgowych, kanalizacyjnych, sieci cieplnej oraz kabli elektroenergetycznych, teletechnicznych itp. powinny byç umieszczone na specjalnie w tym celu wykonanych konstrukcjach, nie zwiàzanych z konstrukcjà obiektu in˝ynierskiego, z zastrze˝eniem ust. 2.
\n
2.W wyjàtkowych przypadkach, gdy nie ma mo˝liwoÊci zastosowania rozwiàzaƒ, o których mowa w ust. 1, dopuszcza si´ przeprowadzenie tych urzàdzeƒ przez obiekty mostowe, z wyjàtkiem tymczasowych obiektów mostowych, pod warunkiem uzyskania zgody zarzàdzajàcego obiektem i spe∏nienia wymagaƒ okreÊlonych w § 310.
\n
Poz. 735
\n
1)nie powinny:
\n
a)zagra˝aç bezpieczeƒstwu ruchu na obiekcie i pod obiektem,
\n
b)zagra˝aç bezpieczeƒstwu konstrukcji,
\n
c)pogarszaç wyglàdu obiektu przez wystajàce elementy urzàdzeƒ,
\n
d)byç wbudowane w elementy konstrukcji obiektu,
\n
e)utrudniaç robót utrzymaniowych obiektu,
\n
f)utrudniaç wykonywania przeglàdów technicznych obiektu,
\n
2)powinny:
\n
a)byç umieszczone na specjalnych galeriach lub wspornikach przewidzianych mi´dzy dêwigarami lub pod wspornikami chodnikowymi z zastosowaniem odpowiednich os∏on maskujàcych, spe∏niajàc wymagania okreÊlone w § 319 ust. 5,
\n
b)zachowaç odleg∏oÊci mi´dzy przewodami i urzàdzeniami spe∏niajàce wymagania Polskiej Normy i zapewniajàce ich przeglàdy i naprawy,
\n
c)mieç zapewniony dost´p w celach utrzymaniowych,
\n
d)przechodziç przez elementy poprzeczne obiektu w specjalnie uformowanych otworach lub rurach ochronnych,
\n
e)spe∏niaç wymagania okreÊlone w odnoÊnych przepisach, dotyczàcych budowy i eksploatacji przewidzianych dla poszczególnych urzàdzeƒ,
\n
f)byç zaopatrzone w rozwiàzania techniczne umo˝liwiajàce samokompensacj´ wyd∏u˝eƒ cieplnych oraz eliminacj´ ewentualnych odkszta∏ceƒ urzàdzeƒ obcych wywo∏anych deformacjà lub osiadaniem obiektu,
\n
g)byç zabezpieczone antykorozyjnie, jeÊli wykonane sà ze stali; odnosi si´ to równie˝ do konstrukcji podpierajàcych, o których mowa w lit. a).
\n
§ 311.1Urzàdzenia odcinajàce dop∏yw gazu, cieczy
\n
lub energii elektrycznej powinny byç zainstalowane poza obiektem w miejscach ∏atwo dost´pnych i zabezpieczonych przed wp∏ywami atmosferycznymi, uszkodzeniami mechanicznymi i dost´pem osób postronnych; miejsca te powinny byç odpowiednio oznakowane.
\n
2.W przypadku przeprowadzenia przewodów z cieczami w zamkni´tych (skrzynkowych) lub korytowych konstrukcjach obiektu, powinny byç przewidziane otwory umo˝liwiajàce odp∏yw cieczy z tych obiektów w sytuacjach awaryjnych.
\n
Rozdzia∏ 2 Rurociàgi i przewody gazowe 3. Urzàdzenia obce emitujàce ha∏asy, drgania i pràdy b∏àdzàce, zainstalowane w pomieszczeniach technicznych, o których mowa w § 185, lub podwieszone do obiektu in˝ynierskiego, nie powinny przekazywaç szkodliwych oddzia∏ywaƒ na konstrukcj´ obiektu i pomieszczeƒ oraz na otoczenie.
\n
§ 3121. Rurociàgi i przewody gazowe przeprowadzone przez obiekt mostowy, spe∏niajàce wymagania
\n
Polskiej Normy, powinny byç umieszczone na ca∏ej d∏ugoÊci obiektu w stalowych szczelnych rurach ochronnych wystajàcych poza koƒce obiektu i nie ograniczajàcych swobody przemieszczeƒ ustroju noÊnego. Rury stalowe powinny byç zabezpieczone przed wp∏ywem pràdów b∏àdzàcych, stosownie do wymagaƒ Polskiej Normy.
\n
§ 310
\n
Urzàdzenia, o których mowa w § 309 ust. 1, i dopuszczone do przeprowadzenia przez obiekt in˝ynierski:
\n
2.Przewody gazowe powinny byç zaopatrzone w zawory odcinajàce, umieszczone na odcinkach poza rurami ochronnymi po obu stronach obiektu w od- Dziennik Ustaw Nr 63 — 3895 — leg∏oÊci nie mniejszej ni˝ 25 m i nie wi´kszej ni˝ 110 m.
\n
3.Rury ochronne, o których mowa w ust. 1, powinny byç wyprowadzone poza koniec obiektu (Êcian´ przyczó∏ka, skrajnà poprzecznic´ prz´s∏a zatopionego w nasypie, p∏yt´ przejÊciowà) przy ciÊnieniu gazu:
\n
1)nie wi´kszym ni˝ 0,4 MPa — na odleg∏oÊç 4 m,
\n
2)wi´kszym ni˝ 0,4 MPa — na odleg∏oÊci okreÊlone w warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadaç sieci gazowe.
\n
4.Rury ochronne, o których mowa w ust. 1, powinny byç zakoƒczone studniami z odpowiednià wentylacjà grawitacyjnà lub mechanicznà — w przypadku g´stoÊci gazu wi´kszej ni˝ g´stoÊç powietrza. Wylot przewodu wentylacyjnego powinien byç wyprowadzony poza korpus drogi i umieszczony na wysokoÊci:
\n
1)od terenu — nie mniejszej ni˝ 2,5 m,
\n
2)od przewodu z gazem l˝ejszym od powietrza — nie mniejszej ni˝ 1 m.
\n
Rozdzia∏ 3 Przewody kanalizacyjne
\n
§ 3131. Przewody kanalizacyjne przeprowadzone
\n
przez obiekt mostowy powinny byç umieszczone w stalowych szczelnych rurach ochronnych, spe∏niajàcych wymagania okreÊlone w § 312 ust. 1.
\n
2.Przewody kanalizacyjne powinny byç zaopatrzone w zawory odcinajàce:
\n
1)od strony nap∏ywu Êcieków — przy cyrkulacji grawitacyjnej,
\n
2)z obu stron obiektu — przy cyrkulacji ciÊnieniowej.
\n
3.Rury ochronne, o których mowa w ust. 1, powinny mieç zapewnionà mo˝liwoÊç odprowadzenia Êcieków do specjalnych zbiorników rezerwowych, umieszczonych poza drogà.
\n
Rozdzia∏ 4 Przewody wodociàgowe
\n
§ 3141. Przewody wodociàgowe przeprowadzone
\n
przez obiekt mostowy, usytuowany w szczególnoÊci nad drogà, powinny byç umieszczone w stalowych szczelnych rurach ochronnych, spe∏niajàcych wymagania okreÊlone w § 312 ust. 1.
\n
2.Przewody wodociàgowe powinny byç zaopatrzone w zawory odcinajàce, umieszczone poza obiektem po obu jego stronach.