numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie recyklingu;
\n4.
\nProwadzący działalność w zakresie recyklingu wystawia zaświadczenie potwierdzające recykling w trzech egzemplarzach, z czego jeden egzemplarz otrzymuje prowadzący zakład przetwarzania przekazujący odpady powstałe ze zużytego sprzętu do recyklingu, drugi egzemplarz jest przekazywany marszałkowi województwa, a trzeci egzemplarz pozostaje u prowadzącego działalność w zakresie recyklingu.
\n5.
\nZaświadczenie potwierdzające recykling jest sporządzane w postaci papierowej lub elektronicznej.
\npotwierdzających recykling przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą te zaświadczenia.
\n1.
\nProwadzący działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku jest obowiązany do wydania prowadzącemu zakład przetwarzania przekazującemu odpady powstałe ze zużytego sprzętu do innych niż recykling procesów odzysku zaświadczenia potwierdzającego inne niż recykling procesy odzysku za poprzedni rok kalendarzowy.
\n2.
\nZaświadczenie potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku jest wydawane na wniosek prowadzącego zakład przetwarzania, w terminie 7 dni od dnia wpływu wniosku.
\n3.
\nZaświadczenie potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku zawiera:
\n4.
\nProwadzący działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku wystawia zaświadczenie potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku w trzech egzemplarzach, z czego jeden egzemplarz otrzymuje prowadzący zakład przetwarzania przekazujący odpady powstałe ze zużytego sprzętu do innych niż recykling procesów odzysku, drugi egzemplarz jest przekazywany marszałkowi województwa, a trzeci egzemplarz pozostaje u prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku.
\n5.
\nZaświadczenie potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku jest sporządzane w postaci papierowej lub elektronicznej.
\ndo przechowywania zaświadczeń potwierdzających inne niż recykling procesy odzysku przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą te zaświadczenia.
\npotwierdzającego recykling i wzór zaświadczenia potwierdzającego inne niż recykling procesy odzysku oraz sposób ich przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia sporządzania i przekazywania tych zaświadczeń.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego
\n1.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest spółką akcyjną utworzoną przez producentów, wprowadzających sprzęt, a także reprezentujące ich związki pracodawców lub izby gospodarcze w celu realizacji określonych w ustawie obowiązków wykonywanych na podstawie umów z wprowadzającymi sprzęt.
\n2.
\nAkcjonariuszami organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego są wyłącznie podmioty, o których mowa w ust. 1.
\n1.
\nPrzedmiotem działania organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest działalność związana z organizowaniem, zarządzaniem lub prowadzeniem przedsięwzięć związanych ze zbieraniem, przetwarzaniem, recyklingiem i innymi niż recykling procesami odzysku oraz unieszkodliwianiem zużytego sprzętu lub zużytych baterii lub zużytych akumulatorów lub prowadzenie zbierania tych odpadów, w tym publiczne kampanie edukacyjne.
\n2.
\nNazwa organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego zawiera oznaczenie „organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego”.
\n3.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana posiadać wdrożony system zarządzania środowiskowego zgodny z wymaganiami systemu ekozarządzania i audytu (EMAS) lub z normą ISO 14001.
\n1.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana do prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych.
\n2.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, wykonując obowiązek, o którym mowa w ust. 1, przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej 5% przychodów netto uzyskanych w poprzednim roku kalendarzowym z przejęcia obowiązków, o których mowa w art. 18 i art. 19.
\n3.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, która rozpoczyna działalność w danym roku kalendarzowym, przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej 5% przychodów netto uzyskanych w tym roku kalendarzowym z przejęcia obowiązków, o których mowa w art. 18 i art. 19.
\n4.
\nRozliczenie wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, następuje w terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku, w którym organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego była obowiązana do przeprowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych.
\n5.
\nObowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za wykonany, jeżeli organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego posiada dokumentację potwierdzającą przeznaczenie środków, o których mowa w ust. 2 i 3, na publiczne kampanie edukacyjne.
\n6.
\nW przypadku gdy organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie przeznaczyła w terminie, o którym mowa w ust. 4, na publiczne kampanie edukacyjne środków w wysokości co najmniej równej odpowiednio przychodom netto, o których mowa w ust. 2 albo 3, jest ona obowiązana do wpłaty bez wezwania w terminie do dnia 15 lutego roku następującego po roku, w którym organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego była obowiązana do przeprowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych, na rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego środków w wysokości równej odpowiednio przychodom netto, o których mowa w ust. 2 albo 3.
\n7.
\nWysokość zobowiązania z tytułu środków, o których mowa w ust. 6, ulega obniżeniu o kwotę faktycznie przeznaczoną przez organizację odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego na publiczne kampanie edukacyjne, potwierdzoną przez dokumentację, o której mowa w ust. 5.
\n8.
\nW przypadku gdy organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie wniosła środków, o których mowa w ust. 6, albo wniosła je w wysokości niższej od należnej, marszałek województwa określa, w drodze decyzji, wysokość zobowiązania z tytułu tych środków.
\n9.
\nWpływy z tytułu środków, o których mowa w ust. 6, powiększone o wysokość dochodów z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o wysokość dochodów, o których mowa w ust. 10, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
\n10.
\nWpływy z tytułu środków, o których mowa w ust. 6, w wysokości 10% stanowią dochód budżetu samorządu województwa z przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z tytułu tych środków i obsługę administracyjną systemu tych środków.
\n11.
\nDo środków, o których mowa w ust. 6, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.
\n1.
\nKapitał zakładowy organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego wynosi co najmniej 5 000 000 zł i nie może być zebrany w drodze subskrypcji otwartej.
\n2.
\nKapitał zakładowy organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego pokrywa się w całości wkładem pieniężnym i wpłaca w całości przed jej wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego.
\n3.
\nKapitał zakładowy organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie może pochodzić z pożyczki lub kredytu ani być obciążony w jakikolwiek sposób.
\n4.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana:
\n5.
\nAkcje organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego mogą być wyłącznie akcjami imiennymi i nie mogą być zamienione na akcje na okaziciela.
\n6.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie może wydawać akcji uprzywilejowanych.
\n4 pkt 2;
\n1.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana do zachowania w tajemnicy wszelkich danych przekazanych jej przez wprowadzających sprzęt oraz autoryzowanych przedstawicieli, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
\n2.
\nObowiązek zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy obowiązków informacyjnych organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego wynikających z ustawy.
\nAudyt zewnętrzny
\n1.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz prowadzący zakład przetwarzania są obowiązani do przeprowadzenia rocznego audytu zewnętrznego, zwanego dalej „audytem”.
\n2.
\nAudyt przeprowadza się w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy. Audyt kończy się podpisaniem przez audytora sprawozdania z przeprowadzonego audytu.
\n1.
\nAudyt jest przeprowadzany przez akredytowanego weryfikatora środowiskowego, o którym mowa w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1, z późn. zm.).
\n1a12)Dodany przez art. 9 ustawy z dnia 12 października 2017 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2056), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r..
\nWeryfikator środowiskowy, o którym mowa w ust. 1, wykonuje działalność na podstawie dokumentu akredytacyjnego w zakresie audytu, wydanego przez krajową jednostkę akredytującą wyznaczoną zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30).
\n2.
\nAudytora wybiera organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego albo prowadzący zakład przetwarzania.
\n3.
\nKoszty przeprowadzenia audytu obciążają organizację odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego albo prowadzącego zakład przetwarzania.
\n1.
\nCelem audytu jest sprawdzenie zgodności z przepisami prawa w zakresie ochrony środowiska działalności organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz prowadzącego zakład przetwarzania, w szczególności w zakresie gospodarowania zużytym sprzętem, w tym procesów przetwarzania prowadzonych przez prowadzącego zakład przetwarzania.
\n2.
\nAudyt organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego obejmuje kontrolę, w szczególności:
\n3.
\nAudyt prowadzącego zakład przetwarzania obejmuje kontrolę, w szczególności:
\nz przeprowadzonego audytu.
\n1.
\nAudytor przekazuje organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz prowadzącemu zakład przetwarzania sprawozdanie z przeprowadzonego audytu wraz z dokumentacją audytu.
\n2.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz prowadzący zakład przetwarzania przekazują właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz marszałkowi województwa uwierzytelnioną kopię sprawozdania z przeprowadzonego audytu niezwłocznie, nie później niż w terminie do dnia 15 maja roku następującego po roku kalendarzowym, którego audyt dotyczy.
\n3.
\nOrganizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz prowadzący zakład przetwarzania są obowiązani do przechowywania sprawozdania z przeprowadzonego audytu wraz z dokumentacją audytu przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego audyt dotyczy.
\nOpłata produktowa
\n1.
\nRozliczenie wykonania obowiązku osiągnięcia minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku oraz poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu następuje na koniec roku kalendarzowego.
\n2.
\nWprowadzający sprzęt, który nie wykonał obowiązku osiągnięcia minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku lub poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu, jest obowiązany do wniesienia opłaty produktowej, obliczanej oddzielnie dla każdej grupy sprzętu, w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu:
\n3.
\nRozliczenie wykonania obowiązku osiągnięcia minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku oraz poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu wprowadzającego sprzęt, który wniósł zabezpieczenie finansowe na dany rok kalendarzowy, następuje zgodnie z art. 33.
\n4.
\nW przypadku gdy należna opłata produktowa za nieosiągnięcie wymaganego minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu, poziomu odzysku oraz poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu jest wyższa niż zabezpieczenie finansowe, wprowadzający sprzęt jest obowiązany do wniesienia różnicy pomiędzy należną opłatą produktową a zabezpieczeniem finansowym.
\n1.
\nPodstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach zużytego sprzętu.
\n2.
\nNależną opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty produktowej i różnicy pomiędzy odpowiednio wymaganym a osiągniętym minimalnym rocznym poziomem zbierania zużytego sprzętu, poziomem odzysku oraz poziomem przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu.
\n1.
\nStawka opłaty produktowej wynosi dla:
\n2.
\nMinister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe stawki opłaty produktowej, kierując się kosztami zbierania, przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz innych niż recykling procesów odzysku zużytego sprzętu dla poszczególnych grup sprzętu.
\n1.
\nOpłata produktowa jest obliczana na koniec roku kalendarzowego.
\n2.
\nOpłata produktowa jest wnoszona bez wezwania na odrębny rachunek bankowy właściwego urzędu marszałkowskiego w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego opłata dotyczy.
\n3.
\nW przypadku gdy wysokość opłaty produktowej za daną grupę sprzętu nie przekracza 50 zł, opłaty produktowej nie wnosi się.
\n4.
\nWpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej, powiększone o wysokość dochodów z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o wysokość dochodów, o których mowa w ust. 5, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
\n5.
\nWpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej w wysokości 10% stanowią dochody budżetu samorządu województwa z przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej i obsługę administracyjną systemu tych opłat.
\n1.
\nWprowadzającego sprzęt, który wprowadza do obrotu:
\n2.
\nZwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie, jeżeli:
\n37 ust. 2a ustawy, o której mowa w lit. a;
\n3.
\nWartość pomocy de minimis odpowiada wartości zwolnienia z opłaty produktowej za nieosiągnięcie wymaganego poziomu zbierania.
\n4.
\nZaświadczenia, oświadczenie oraz informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, mogą być przekazywane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.
\n1.
\nW przypadku nieuiszczenia opłaty produktowej albo wniesienia opłaty niższej od należnej marszałek województwa określa, w drodze decyzji, wysokość zobowiązania z tytułu opłaty produktowej.
\n2.
\nW przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w ust. 1, marszałek województwa ustala, w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50% kwoty niewniesionej opłaty produktowej.
\n3.
\nTermin uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca jej wysokość stała się ostateczna. Opłata, o której mowa w ust.
\n2, jest wnoszona na odrębny rachunek bankowy właściwego urzędu marszałkowskiego.
\n4.
\nUlgi i zwolnienia z danin publicznych udzielone na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania do opłaty produktowej.
\n5.
\nW przypadku braku dodatkowej ewidencji, o której mowa w art. 22 ust. 1, lub prowadzenia jej w sposób nierzetelny informacje o masie wprowadzonego do obrotu sprzętu marszałek województwa określa w drodze oszacowania.
\n6.
\nOszacowanie masy sprzętu wprowadzonego do obrotu następuje metodą:
\n7.
\nJeżeli w toku postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty produktowej na podstawie dowodów innych niż dodatkowa ewidencja można określić masę sprzętu wprowadzonego do obrotu, odstępuje się od oszacowania tej masy.
\nsię odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.
\nPrzemieszczanie używanego sprzętu oraz zużytego sprzętu
\nprzewóz używanego sprzętu, w tym sprzętu wadliwego wysyłanego do naprawy gwarancyjnej, odbywający się z terytorium kraju na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego lub państwa niebędącego państwem członkowskim.
\n1.
\nW przypadku przemieszczania używanego sprzętu, co do którego zachodzi podejrzenie, w szczególności z uwagi na jego funkcjonalność, że jest on zużytym sprzętem, posiadacz używanego sprzętu organizujący jego przemieszczanie jest obowiązany do wykazania, że używany sprzęt nie jest zużytym sprzętem.
\n2.
\nW celu wykazania, że przemieszczany używany sprzęt nie jest zużytym sprzętem, posiadacz używanego sprzętu organizujący jego przemieszczanie:
\n3.
\nPosiadacz przemieszczanego używanego sprzętu jest obowiązany do umieszczenia na nim, a w przypadku gdy używany sprzęt jest opakowany - na jego opakowaniu, dokumentacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2 lit. b.
\n4.
\nDokumentację, o której mowa w ust. 2 pkt 2 lit. b, umieszcza się w sposób:
\nPosiadacz używanego sprzętu, w tym sprzętu, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1, organizujący jego przemieszczanie jest obowiązany do:
\n1.
\nPrzepisów art. 80, z wyłączeniem ust. 2 pkt 1 lit. c i d, nie stosuje się do odbywającego się w ramach transakcji B2B przemieszczania:
\n2.
\nW czasie przemieszczania sprzętu lub używanego sprzętu odbywającego się w ramach transakcji B2B, o której mowa w ust. 1, podmiot dokonujący jego przemieszczania jest obowiązany do posiadania:
\n3.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska wykaz krajów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
\n1.
\nUżywany sprzęt, w tym sprzęt, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1, uznaje się za zużyty sprzęt, a jego przemieszczanie za nielegalne przemieszczanie w rozumieniu art.
\n2 pkt 35 rozporządzenia nr 1013/2006:
\n2.
\nDo nielegalnego przemieszczania używanego sprzętu stosuje się przepisy art. 24 i art.
\n25 rozporządzenia nr 1013/2006 oraz przepisy ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. z 2018 r. poz. 296).
\nRejestr i sprawozdawczość
\nObowiązki organów administracji publicznej
\n1.
\nWojewódzki inspektor ochrony środowiska co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę zakładu przetwarzania.
\n2.
\nWojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego za poprzedni rok kalendarzowy, zbiorczą informację o wynikach kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym.
\nHandlowa, działając na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1063 i 2056 oraz z 2018 r. poz. 650).
\n1.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie do dnia 30 lipca każdego roku, roczny raport o funkcjonowaniu systemu gospodarki zużytym sprzętem w poprzednim roku kalendarzowym.
\n2.
\nMinister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres i wzór rocznego raportu o funkcjonowaniu systemu gospodarki zużytym sprzętem, kierując się potrzebą oceny funkcjonowania systemu gospodarki zużytym sprzętem.
\n1.
\nMinister właściwy do spraw środowiska sporządza i przekazuje Komisji Europejskiej sprawozdanie z wykonywania przepisów ustawy zawierające w szczególności informacje o:
\n2.
\nSprawozdanie jest przekazywane Komisji Europejskiej co 3 lata, w terminie 9 miesięcy, licząc od końca trzyletniego okresu, którego dotyczy.
\n1.
\nMinister właściwy do spraw środowiska, organy inspekcji ochrony środowiska, organy inspekcji handlowej oraz marszałkowie województw współpracują z właściwymi organami innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich w sprawach dotyczących sprzętu i zużytego sprzętu, w szczególności w celu ustanowienia odpowiedniego przepływu informacji, gwarantującego przestrzeganie przez producentów i wprowadzających sprzęt przepisów z tego zakresu, oraz w odpowiednich przypadkach udostępniają sobie nawzajem i Komisji Europejskiej informacje, tak aby ułatwiać prawidłowe wykonanie tych przepisów. Współpraca administracyjna i wymiana informacji, w szczególności pomiędzy krajowymi rejestrami zawierającymi informacje o producentach i wprowadzających sprzęt, odbywa się z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej.
\n2.
\nWspółpraca, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności dostęp do odpowiednich dokumentów i informacji, uwzględniających wyniki kontroli, z zastrzeżeniem przepisów dotyczących ochrony danych.
\nAdministracyjne kary pieniężne i przepisy karne
\n2;
\n4;
\n1.
\nAdministracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 1-21 i 27-48, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
\n2.
\nAdministracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22-26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor inspekcji handlowej.
\n3.
\nPrzy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu.
\n4.
\nJeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza.
\n5.
\nW przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia.
\n6.
\nAdministracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej stała się ostateczna, na odrębny rachunek bankowy odpowiednio właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska albo właściwego wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej.
\n7.
\nNależności z tytułu administracyjnych kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
\ndziału III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska albo wojewódzkiemu inspektorowi inspekcji handlowej.
\nodpadami, podlega karze grzywny.
\ndomowych zbierającemu zużyty sprzęt lub podmiotowi uprawnionemu do zbierania zużytego sprzętu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, podlega karze grzywny.
\n1.
\nKto wbrew przepisowi art. 42 ust. 1 nie przyjmuje przekazywanego do niego zużytego sprzętu, podlega karze grzywny.
\n2.
\nTej samej karze podlega, kto, wbrew przepisowi art. 42 ust. 1, przyjmuje odpłatnie zużyty sprzęt pochodzący z gospodarstw domowych.
\n1.
\nOrzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 95-97, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2018 r. poz. 475 i 1039).
\n2.
\nZa wykroczenia, o których mowa w art. 95-97, odpowiada jak sprawca także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną, w zakresie wprowadzania do obrotu sprzętu lub gospodarowania zużytym sprzętem.
\nZmiany w przepisach obowiązujących
\n(pominięte)13)Zamieszczone w obwieszczeniu.
\nPrzepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe
\n1.
\nDo dnia 31 grudnia 2017 r. przepisy ustawy stosuje się do sprzętu należącego do jednej z grup sprzętu określonych w załączniku nr 6 do ustawy.
\n2.
\nNumery i nazwy grup sprzętu oraz przykładowe rodzaje sprzętu należącego do tych grup określa załącznik nr 6 do ustawy.
\ndo osiągania minimalnych rocznych poziomów zbierania zużytego sprzętu, które wynoszą nie mniej niż 40% średniorocznej masy sprzętu wprowadzonego do obrotu, a w przypadku sprzętu należącego do grupy sprzętu nr 5 określonej w załączniku nr 6 do ustawy, z wyjątkiem opraw oświetleniowych do lamp fluorescencyjnych oraz pozostałego sprzętu oświetleniowego do celów rozprowadzania lub regulacji światła, nie mniej niż 50% średniorocznej masy sprzętu wprowadzonego do obrotu.
\n1.
\nDo dnia 31 grudnia 2017 r. stawka opłaty produktowej wynosi dla:
\n2.
\nMinister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe stawki opłaty produktowej, kierując się kosztami zbierania, przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz innych niż recykling procesów odzysku zużytego sprzętu dla poszczególnych grup sprzętu.
\n1.
\nOd dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. wprowadzający sprzęt jest obowiązany osiągnąć następujące poziomy:
\n2.
\nDo dnia 31 grudnia 2017 r. poziom odzysku oraz poziom recyklingu, w przypadku zużytego sprzętu należącego do grupy sprzętu nr 5 określonej w załączniku nr 6 do ustawy, oblicza się odrębnie dla lamp i opraw oświetleniowych.
\n1.
\nDo czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108, Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr autoryzowanych przedstawicieli.
\n2.
\nAutoryzowany przedstawiciel przed rozpoczęciem działalności jest obowiązany do złożenia do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wniosku o wpis do rejestru autoryzowanych przedstawicieli.
\n3.
\nWniosek o wpis do rejestru autoryzowanych przedstawicieli zawiera:
\n4.
\nDo wniosku o wpis do rejestru autoryzowanych przedstawicieli dołącza się uwierzytelnioną kopię:
\n5.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru autoryzowanych przedstawicieli, jeżeli autoryzowany przedstawiciel nie wniósł opłaty rejestrowej, o której mowa w ust. 8.
\n6.
\nW przypadku zmiany informacji zawartych w rejestrze autoryzowanych przedstawicieli autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany do złożenia do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, w terminie 14 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana, wniosku o zmianę wpisu do tego rejestru.
\n7.
\nWniosek, o którym mowa w ust. 6, zawiera:
\n8.
\nWpis do rejestru autoryzowanych przedstawicieli podlega opłacie rejestrowej.
\n9.
\nAutoryzowany przedstawiciel uiszcza opłatę rejestrową na odrębny rachunek bankowy Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
\n10.
\nAutoryzowany przedstawiciel wpisany do rejestru autoryzowanych przedstawicieli uiszcza w terminie do końca lutego każdego roku opłatę roczną na odrębny rachunek bankowy Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
\n11.
\nOpłaty rocznej nie uiszcza się w roku, w którym została uiszczona opłata rejestrowa.
\n12.
\nOpłaty rejestrowej nie uiszcza autoryzowany przedstawiciel wpisany do rejestru, o którym mowa w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) (Dz. U. poz. 1060), jeżeli składając wniosek o wpis do rejestru autoryzowanych przedstawicieli, przedłoży informację potwierdzającą dobrowolny udział w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS).
\n13.
\nOpłata rejestrowa i opłata roczna wynoszą po 2000 zł.
\n14.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska, dokonując wpisu do rejestru autoryzowanych przedstawicieli, nadaje autoryzowanemu przedstawicielowi numer rejestrowy, składający się z:
\n15.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska zawiadamia autoryzowanego przedstawiciela o nadanym numerze rejestrowym.
\n16.
\nRejestr autoryzowanych przedstawicieli zawiera numery rejestrowe i informacje zawarte we wnioskach o wpis do rejestru autoryzowanych przedstawicieli.
\n17.
\nW przypadku zakończenia działalności autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany do złożenia do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, w terminie 14 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania tej działalności, wniosku o wykreślenie z rejestru autoryzowanych przedstawicieli.
\n18.
\nWniosek, o którym mowa w ust. 17, zawiera:
\n19.
\nWykreślenia autoryzowanego przedstawiciela z rejestru autoryzowanych przedstawicieli dokonuje, w drodze decyzji, Główny Inspektor Ochrony Środowiska.
\n20.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia autoryzowanego przedstawiciela z rejestru autoryzowanych przedstawicieli w przypadku:
\n21.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru autoryzowanych przedstawicieli, w przypadku nieuiszczenia opłaty rejestrowej, o której mowa w ust.
\n8, w wymaganej wysokości.
\n22.
\nAutoryzowani przedstawiciele posiadający wpis do rejestru autoryzowanych przedstawicieli są wpisywani do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108, z urzędu. Marszałek województwa dokonuje wpisu w terminie 6 miesięcy od dnia utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108, nadając jednocześnie nowy numer rejestrowy.
\n23.
\nW przypadku gdy marszałek województwa, dokonując wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108, stwierdzi brak informacji wymaganych na podstawie tej ustawy, wzywa autoryzowanego przedstawiciela do złożenia brakujących informacji.
\nW przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w wyznaczonym terminie marszałek województwa nie dokonuje wpisu do rejestru z urzędu.
\n24.
\nW przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w wyznaczonym terminie autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108.
\n25.
\nW terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia o nadaniu nowego numeru rejestrowego autoryzowani przedstawiciele mogą używać numeru rejestrowego nadanego na podstawie przepisu ust. 14.
\n26.
\nAutoryzowani przedstawiciele niewpisani z urzędu do rejestru, o którym mowa w art.
\n49 ustawy zmienianej w art. 108, są obowiązani do złożenia wniosku o wpis do tego rejestru, w terminie 6 miesięcy od dnia jego utworzenia.
\n27.
\nZ dniem uzyskania przez autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108, wygasają wpisy do rejestru autoryzowanych przedstawicieli.
\n28.
\nW przypadku wyznaczenia przez producenta autoryzowanego przedstawiciela i posiadania przez tego autoryzowanego przedstawiciela wpisu do rejestru autoryzowanych przedstawicieli, wprowadzający sprzęt może, w terminie 14 dni od dnia uzyskania wpisu autoryzowanego przedstawiciela do rejestru autoryzowanych przedstawicieli, złożyć do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wniosek o wykreślenie z rejestru, o którym mowa w art. 235 ust.
\n2 ustawy zmienianej w art. 108, prowadzonego na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie tej ustawy.
\n29.
\nDo wniosku o wpis do rejestru oraz wniosku o zmianę wpisu do rejestru stosuje się przepis art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650).
\nPodmioty zbierające zużyty sprzęt wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 235 ust.
\n2 ustawy zmienianej w art. 108, prowadzonego na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie tej ustawy, niebędące zbierającymi zużyty sprzęt, o których mowa w art. 4 pkt 23 niniejszej ustawy, podlegają wykreśleniu z urzędu z tego rejestru w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
\nżycie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
\ndo wpływów z tych opłat stosuje się przepisy dotychczasowe.
\nniekompletnego zużytego sprzętu oraz części pochodzących ze zużytego sprzętu, o których mowa w art. 35 ust. 1, podmiotom, którym zakazuje się ich zbierania zgodnie z art.
\n35 ust. 1, wygasają w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, w zakresie dotyczącym tego zużytego sprzętu oraz tych części.
\n1.
\nWnioskodawca we wniosku o wydanie decyzji w zakresie gospodarki odpadami dla zakładu przetwarzania, składanym od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 1 stycznia 2019 r., podaje numer i nazwę grupy sprzętu, określone w załączniku nr 1 i 6 do ustawy, z którego powstaje przetwarzany przez niego zużyty sprzęt.
\n2.
\nW decyzjach w zakresie gospodarki odpadami wydanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 1 stycznia 2019 r. właściwy organ uwzględnia numer i nazwę grupy sprzętu, określone w załączniku nr 1 i 6 do ustawy, z którego powstaje przetwarzany zużyty sprzęt.
\n1.
\nDecyzje zezwalające na zbieranie zużytego sprzętu oraz przetwarzanie zużytego sprzętu wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc na czas, na jaki zostały wydane.
\n2.
\nW przypadku gdy decyzje, o których mowa w ust. 1, nie są dostosowane do wymogów niniejszej ustawy, posiadacz odpadów, który w dniu wejścia w życie ustawy prowadzi zbieranie zużytego sprzętu lub przetwarzanie zużytego sprzętu, jest obowiązany uzyskać w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy od organu właściwego zmianę tych decyzji w zakresie dostosowania do wymogów ustawy.
\n1.
\nZaświadczenie o zużytym sprzęcie, zaświadczenie potwierdzające recykling oraz zaświadczenie potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku, sporządza się i wydaje się, za rok 2015, stosując przepisy dotychczasowe.
\n2.
\nProwadzący zakład przetwarzania, prowadzący działalność w zakresie recyklingu oraz prowadzący działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku są obowiązani do przechowywania zaświadczeń, o których mowa w ust. 1, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą te zaświadczenia.
\n1.
\nDo czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108, ilekroć w ustawie jest mowa o rejestrze rozumie się przez to rejestr, o którym mowa w art. 235 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 108, prowadzony na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie tej ustawy, z tym, że rejestr zawiera dodatkowo nazwę marki sprzętu, typ sprzętu (sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych lub sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw domowych) oraz informację o stosowanej technice sprzedaży sprzętu.
\n2.
\nWniosek o wpis do rejestru w odniesieniu do wprowadzającego sprzęt zawiera dodatkowo nazwę marki sprzętu, typ sprzętu (sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych lub sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw domowych) oraz informację o stosowanej technice sprzedaży sprzętu.
\n3.
\nWprowadzający sprzęt, który uzyskał wpis do rejestru przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy jest obowiązany przekazać do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, informacje o nazwie marki sprzętu i typie sprzętu (sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych lub sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw domowych) oraz informację o stosowanej technice sprzedaży sprzętu.
\n4.
\nDo czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108, organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana:
\n5.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska zamieszcza na swojej stronie internetowej hiperłącza do rejestrów prowadzonych w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich w celu ułatwienia rejestracji we wszystkich państwach członkowskich.
\n6.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska dostosuje rejestr do wymogów, o których mowa w ust. 1, oraz w art. 116, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
\n7.
\nMinister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków o wpis do rejestru w odniesieniu do wprowadzającego sprzęt i autoryzowanego przedstawiciela oraz sposób ich przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia formy wniosków oraz ułatwienia ich przekazywania.
\n8.
\nPrzepisy wykonawcze wydane na podstawie ust. 7 obowiązują do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy zmienianej w art. 108.
\nza lata 2012-2014, podlega karze, o której mowa w art. 200 ustawy zmienianej w art.
\n108 w brzmieniu dotychczasowym.
\n1.
\nZa rok 2015 i 2016 organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego przekazuje sprawozdanie, o którym mowa w art. 74a ustawy zmienianej w art. 108, do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
\n2.
\nZa rok 2016 organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego przedkłada sprawozdanie, o którym mowa w art. 237a ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 108, na podstawie art. 24 ust. 1, art. 31 ust. 1 i art. 67 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 141, oddzielnie dla każdego wprowadzającego sprzęt i autoryzowanego przedstawiciela, dla których wykonuje obowiązki zgodnie z art. 11 ust. 3, do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
\nprowadzą i rozliczają publiczne kampanie edukacyjne, za rok 2014 i 2015, zgodnie z dotychczasowymi przepisami.
\nwdrożony system zarządzania środowiskowego zgodny z wymaganiami systemu ekozarządzania i audytu (EMAS) lub z normą ISO 14001 od dnia 1 stycznia 2017 r.
\nwniesienie zabezpieczeń finansowych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 141, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą te dokumenty.
\nPierwsze sprawozdanie, o którym mowa w art. 89, obejmuje okres od dnia 14 lutego 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.
\n1.
\nWprowadzający sprzęt, który przed dniem 1 stycznia 2018 r. wprowadził do obrotu sprzęt należący do grup sprzętu określonych w załączniku nr 6 do ustawy, jest obowiązany do prowadzenia dodatkowej ewidencji, o której mowa w art. 22 ust. 1.
\n2.
\nDo potwierdzenia osiągnięcia minimalnych rocznych poziomów zbierania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, poziomów odzysku i poziomów recyklingu zużytego sprzętu za okres do dnia 31 grudnia 2015 r. stosuje się dodatkową ewidencję, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 141, oraz zaświadczenie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 141.
\n3.
\nPrzedsiębiorcy, w tym organizacje odzysku zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, są obowiązani do przechowywania dodatkowej ewidencji, o której mowa w art. 32 ust.
\n1 ustawy, o której mowa w art. 141, oraz zaświadczeń, o których mowa w art. 53 i art.
\n54 ustawy, o której mowa w art. 141, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą te ewidencje.
\n1.
\nDo zabezpieczeń finansowych wniesionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 141, stosuje się przepisy dotychczasowe.
\n2.
\nW przypadku gdy wprowadzający sprzęt, który wprowadza do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych nie przedłoży sprawozdania, o którym mowa w art. 20 ust.
\n3 ustawy, o której mowa w art. 141, koniecznego do rozliczenia wniesionego zabezpieczenia finansowego, w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zabezpieczenie finansowe przeznacza się na poczet pokrycia opłaty produktowej.
\n3.
\nGłówny Inspektor Ochrony Środowiska informuje Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej o zabezpieczeniach finansowych, których rozliczenie z przyczyn wskazanych w ust. 2 nie było możliwe.
\n1.
\nIlekroć w art. 27-33 jest mowa o marszałku województwa, do czasu utworzenia Bazy danych, o której mowa w art. 79 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 108, rozumie się przez to Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
\n2.
\nIlekroć w art. 27-33 jest mowa o odrębnym rachunku bankowym właściwego urzędu marszałkowskiego prowadzonym w Banku Gospodarstwa Krajowego, do czasu utworzenia Bazy danych, o której mowa w art. 79 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 108, rozumie się przez to odrębny rachunek bankowy Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.
\n3.
\nŚrodki pochodzące z zabezpieczenia finansowego przeznaczone na poczet pokrycia opłaty produktowej Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje, w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału, w którym decyzja, o której mowa w art. 33 ust. 2 stała się ostateczna, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
\nKto, wbrew przepisom art. 116 ust. 2, 6 i 17, nie składa wniosku o wpis do rejestru, o zmianę wpisu w rejestrze albo o wykreślenie z rejestru albo składa wniosek niezgodny ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny.
\n1.
\nKto, wbrew obowiązkowi określonemu w:
\n1 ustawy, o której mowa w art. 141, oraz zaświadczeń, o których mowa w art. 53 i art.
\n54 ustawy, o której mowa w art. 141
\n2.
\nKary, o których mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
\n3.
\nDo postępowania w przedmiocie wymierzenia kar, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 93 ust. 3, 4, 6 i 7 oraz art. 94.
\n1.
\nDo kar pieniężnych, o których mowa w art. 80 ust. 2-9 ustawy, o której mowa w art.
\n141, oraz do wpływów z tych kar stosuje się przepisy dotychczasowe.
\n2.
\nOrzekanie w sprawach, o czyny, o których mowa w art. 134, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia.
\n1.
\nZarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej sporządza i przekazuje zbiorczą informację, o której mowa w art. 400k ust. 2 pkt 5 ustawy zmienianej w art.
\n104, za rok 2015, stosując przepisy dotychczasowe.
\n2.
\nZarządy wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej sporządzają i przekazują kwartalną informację, o której mowa w art. 400k ust. 3 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 104, za rok 2015, stosując przepisy dotychczasowe.
\nsię za spełniony, jeżeli przedsiębiorca prowadzący stację demontażu złożył w terminie sprawozdanie odpowiednio za rok 2015 oraz za rok 2016 zgodnie z art. 237a ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 108.
\nstosuje się również do zwolnienia dotyczącego opłaty produktowej, o którym mowa w art. 6 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 109, za rok 2015.
\n1.
\nPrzepisy wykonawcze wydane na podstawie:
\n11, art. 59 i art. 114 ust. 2 niniejszej ustawy,
\n2.
\nPrzepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 114 ust. 2 niniejszej ustawy zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 74 ust.
\n2 niniejszej ustawy.
\n(Dz. U. z 2013 r. poz. 1155, z późn. zm.14)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1322 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 881.).
\nZałącznik nr 1 - Numery i nazwy grup sprzętu oraz przykładowe rodzaje sprzętu należącego do grup sprzętu I.
\nNumery i nazwy grup sprzętu 1.
\nSprzęt działający na zasadzie wymiany temperatury 2.
\nEkrany, monitory i sprzęt zawierający ekrany o powierzchni większej niż 100 cm2 3.
\nLampy 4.
\nSprzęt wielkogabarytowy, którego którykolwiek z zewnętrznych wymiarów przekracza 50 cm, w szczególności: urządzenia gospodarstwa domowego, sprzęt informatyczny i telekomunikacyjny, sprzęt konsumencki, oprawy oświetleniowe, sprzęt do odtwarzania dźwięku lub obrazu, sprzęt muzyczny, narzędzia elektryczne i elektroniczne, zabawki, sprzęt rekreacyjny i sportowy, wyroby medyczne, przyrządy stosowane do monitorowania i kontroli, automaty wydające, sprzęt do wytwarzania prądów elektrycznych. Niniejsza grupa nie obejmuje sprzętu ujętego w grupach sprzętu nr 1-3.
\n5.
\nSprzęt małogabarytowy, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 50 cm, w szczególności: urządzenia gospodarstwa domowego, sprzęt konsumencki, oprawy oświetleniowe, sprzęt do odtwarzania dźwięku lub obrazu, sprzęt muzyczny, narzędzia elektryczne i elektroniczne, zabawki, sprzęt rekreacyjny i sportowy, wyroby medyczne, przyrządy stosowane do monitorowania i kontroli, automaty wydające, sprzęt do wytwarzania prądów elektrycznych. Niniejsza grupa nie obejmuje sprzętu ujętego w grupach sprzętu nr 1-3 i 6.
\n6.
\nMałogabarytowy sprzęt informatyczny i telekomunikacyjny, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 50 cm.
\nII.
\nPrzykładowe rodzaje sprzętu należącego do grup sprzętu 1.
\nSprzęt działający na zasadzie wymiany temperatury Chłodziarki, zamrażarki, sprzęt automatycznie wydający produkty chłodzone, sprzęt klimatyzacyjny, sprzęt do osuszania, pompy ciepła, grzejniki zawierające olej i inny sprzęt działający na zasadzie wymiany temperatury stosujący do celów wymiany temperatury płyny inne niż woda.
\n2.
\nEkrany, monitory i sprzęt zawierający ekrany o powierzchni większej niż 100 cm2 Ekrany, odbiorniki telewizyjne, cyfrowe ramki LCD do zdjęć, monitory, laptopy, notebooki.
\n3.
\nLampy Proste lampy fluorescencyjne, kompaktowe lampy fluorescencyjne, lampy fluorescencyjne, wysokoprężne lampy wyładowcze, w tym ciśnieniowe lampy sodowe i lampy metalohalogenkowe, niskoprężne lampy sodowe, diody elektroluminescencyjne (LED).
\n4.
\nSprzęt wielkogabarytowy, którego którykolwiek z zewnętrznych wymiarów przekracza 50 cm Pralki, suszarki do odzieży, zmywarki, kuchenki, piekarniki elektryczne, elektryczne płyty grzejne, oprawy oświetleniowe, sprzęt do odtwarzania dźwięku lub obrazu, sprzęt muzyczny, z wyjątkiem organów piszczałkowych zainstalowanych w kościołach, urządzenia używane do dziania i tkania, komputery wielkogabarytowe - mainframe, drukarki wielkogabarytowe, sprzęt kopiujący, wielkogabarytowe automaty uruchamiane monetą, wielkogabarytowe wyroby medyczne, wielkogabarytowe przyrządy do monitorowania i kontroli, wielkogabarytowe urządzenia automatycznie wydające produkty i pieniądze, panele fotowoltaiczne.
\n5.
\nSprzęt małogabarytowy, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 50 cm Odkurzacze, zamiatacze do dywanów, urządzenia do szycia, oprawy oświetleniowe, kuchenki mikrofalowe, sprzęt wentylujący, żelazka, tostery, noże elektryczne, czajniki elektryczne, zegary i zegarki, golarki elektryczne, wagi, urządzenia do pielęgnacji włosów i ciała, kalkulatory, odbiorniki radiowe, kamery wideo, sprzęt wideo, sprzęt hi-fi, instrumenty muzyczne, sprzęt do odtwarzania dźwięku lub obrazu, elektryczne lub elektroniczne zabawki, sprzęt sportowy, komputery rowerowe, do nurkowania, biegania, wiosłowania itd., czujniki dymu, regulatory ciepła, termostaty, małogabarytowe narzędzia elektryczne i elektroniczne, małogabarytowe wyroby medyczne, małogabarytowe przyrządy do monitorowania i kontroli, małogabarytowe urządzenia automatycznie wydające produkty, mały sprzęt ze zintegrowanymi panelami fotowoltaicznymi.
\n6.
\nMałogabarytowy sprzęt informatyczny i telekomunikacyjny, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 50 cm Telefony komórkowe, GPS, kalkulatory kieszonkowe, routery, komputery osobiste, drukarki, telefony.
\nZałącznik nr 2 - Wzór oznakowania sprzętu symbolem selektywnego zbierania
\nZałącznik nr 3 - Sposób obliczania minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego sprzętu do dnia 31 grudnia 2020 r.
\nMinimalny roczny poziom zbierania zużytego sprzętu oblicza się odrębnie dla każdej grupy sprzętu, z którego powstał ten zużyty sprzęt, według wzoru: \\( P_z = {{M_z } \\over {M_w }} \\times 100 \\) gdzie:
\nPZ - oznacza minimalny roczny poziom zbierania zużytego sprzętu [%], MZ - oznacza masę zebranego w danym roku kalendarzowym na terytorium kraju zużytego sprzętu, powstałego ze sprzętu wprowadzonego do obrotu w danej grupie sprzętu [kg], MW - oznacza średnioroczną masę sprzętu wprowadzonego do obrotu w danej grupie sprzętu [kg] obliczaną zgodnie ze wzorem: \\( M_w = {{R1 + R2 + R3} \\over 3} \\) gdzie:
\nR1, R2, R3 - masa sprzętu wprowadzonego do obrotu w danej grupie sprzętu w poszczególnych 3 latach poprzedzających dany rok Załącznik nr 4 - Sposób obliczania rocznego poziomu odzysku oraz poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu 1.
\nProcesów wstępnych poprzedzających recykling oraz inne niż recykling procesy odzysku, w tym sortowania i magazynowania, nie zalicza się na poczet osiągnięcia poziomów odzysku oraz poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu.
\n2.
\nZużytego sprzętu powstałego ze sprzętu, który nie został wprowadzony do obrotu, nie zalicza się na poczet osiągnięcia poziomów odzysku oraz poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu.
\n3.
\nDo masy zużytego sprzętu poddanego odzyskowi i recyklingowi wlicza się:
\n4.
\nPrzy obliczaniu osiągniętych poziomów odzysku zużytego sprzętu uwzględnia się procesy odzysku oznaczone jako R1-R9 w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
\n5.
\nPrzy obliczaniu osiągniętych poziomów recyklingu zużytego sprzętu uwzględnia się procesy odzysku oznaczone jako R2-R9 w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
\n6.
\nPoziom odzysku dla zużytego sprzętu oblicza się odrębnie dla każdej grupy sprzętu, z którego powstał ten zużyty sprzęt.
\n7.
\nPoziom recyklingu dla zużytego sprzętu oblicza się odrębnie dla każdej grupy sprzętu, z którego powstał ten zużyty sprzęt.
\nPoziom odzysku zużytego sprzętu oblicza się według wzoru: \\( P_O = {{M_O + M_r + M_U } \\over {M_Z }} \\times 100 \\) gdzie:
\nPO - oznacza poziom odzysku [%], MR - oznacza masę odpadów powstałych po demontażu zużytego sprzętu, powstałego ze sprzętu zaliczonego do danej grupy sprzętu, poddanych procesowi recyklingu [kg], MO - oznacza masę odpadów powstałych po demontażu zużytego sprzętu, powstałego ze sprzętu zaliczonego do danej grupy sprzętu, poddanych procesowi odzysku innemu niż recykling [kg], MU - oznacza masę przygotowanego do ponownego użycia zużytego sprzętu lub odpadów powstałych po demontażu zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu zaliczonego do danej grupy sprzętu [kg], MZ - oznacza masę zużytego sprzętu, z którego powstały odpady poddane odzyskowi [kg].
\nPoziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu oblicza się według wzoru: \\( P_R = {{M_R + M_U } \\over {M_Z }} \\times 100 \\) gdzie:
\nPR - oznacza poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu [%], MR - oznacza masę odpadów powstałych po demontażu zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu zaliczonego do danej grupy sprzętu, poddanych procesowi recyklingu [kg], MU - oznacza masę przygotowanego do ponownego użycia zużytego sprzętu lub odpadów powstałych po demontażu zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu zaliczonego do danej grupy sprzętu [kg], MZ - oznacza masę zużytego sprzętu, z którego powstały odpady poddane recyklingowi [kg].
\nZałącznik nr 5 - Przetwarzanie materiałów i części składowych zużytego sprzętu 1.
\nZe zużytego sprzętu należy w pierwszej kolejności usunąć następujące niebezpieczne: substancje, mieszaniny oraz części składowe:
\n2.
\nZ częściami składowymi zużytego sprzętu postępuje się w następujący sposób:
\nZałącznik nr 6 - Numery i nazwy grup sprzętu oraz przykładowe rodzaje sprzętu należącego do grup sprzętu, do których przepisy ustawy stosuje się do dnia 31 grudnia 2017 r.
\nI.
\nNumery i nazwy grup sprzętu 1.
\nWielkogabarytowe urządzenia gospodarstwa domowego 2.
\nMałogabarytowe urządzenia gospodarstwa domowego 3.
\nSprzęt informatyczny i telekomunikacyjny 4.
\nSprzęt konsumencki i panele fotowoltaiczne 5.
\nSprzęt oświetleniowy 6.
\nNarzędzia elektryczne i elektroniczne, z wyjątkiem wielkogabarytowych stacjonarnych narzędzi przemysłowych 7.
\nZabawki, sprzęt rekreacyjny i sportowy 8.
\nWyroby medyczne, z wyjątkiem wszelkich wyrobów wszczepionych i zainfekowanych 9.
\nPrzyrządy do monitorowania i kontroli 10.
\nAutomaty wydające II.
\nPrzykładowe rodzaje sprzętu należącego do grup sprzętu 1.
\nWielkogabarytowe urządzenia gospodarstwa domowego Wielkogabarytowe urządzenia chłodzące, chłodziarki, zamrażarki, pozostałe urządzenia używane do chłodzenia, konserwowania i przechowywania żywności, pralki, suszarki do odzieży, zmywarki, kuchenki, piekarniki elektryczne, elektryczne płyty grzejne, kuchenki mikrofalowe, pozostałe wielkogabarytowe urządzenia używane do gotowania i innego typu przetwarzania żywności, elektryczne urządzenia grzejne, grzejniki elektryczne, pozostałe wielkogabarytowe urządzenia używane do ogrzewania pomieszczeń, łóżek, mebli wypoczynkowych, wentylatory elektryczne, urządzenia klimatyzacyjne, pozostały sprzęt wentylujący, wyciągi wentylacyjne i urządzenia kondycjonujące.
\n2.
\nMałogabarytowe urządzenia gospodarstwa domowego Odkurzacze, zamiatacze do dywanów, pozostałe urządzenia czyszczące, urządzenia używane do szycia, dziania, tkania i innego typu przetwarzania wyrobów włókienniczych, żelazka i pozostałe urządzenia do prasowania, maglowania i innych rodzajów pielęgnacji odzieży, tostery, frytownice, młynki, ekspresy do kawy oraz urządzenia do otwierania lub zamykania pojemników lub opakowań, noże elektryczne, urządzenia do strzyżenia włosów, suszenia włosów, szczotkowania zębów, golenia, masażu oraz pozostałe urządzenia do pielęgnacji ciała, zegary, zegarki oraz sprzęt do odmierzania, wskazywania lub rejestrowania czasu, wagi.
\n3.
\nSprzęt informatyczny i telekomunikacyjny Scentralizowane przetwarzanie danych: komputery mainframe, minikomputery, jednostki drukujące. Komputery osobiste: komputery osobiste, w tym procesor, mysz, ekran i klawiatura, laptopy, w tym procesor, mysz, ekran i klawiatura, notebooki, notepady, drukarki, sprzęt kopiujący, elektryczne i elektroniczne maszyny do pisania, kalkulatory kieszonkowe i biurowe oraz inny sprzęt do zbierania, przechowywania, przetwarzania, prezentowania lub przekazywania informacji drogą elektroniczną, terminale i systemy użytkownika, faksy, teleksy, telefony, automaty telefoniczne, telefony bezprzewodowe, telefony komórkowe, systemy zgłoszeniowe oraz inne produkty lub sprzęt przesyłające dźwięk, obrazy lub inne informacje za pomocą technologii telekomunikacyjnych.
\n4.
\nSprzęt konsumencki i panele fotowoltaiczne Odbiorniki radiowe, odbiorniki telewizyjne, kamery wideo, sprzęt wideo, sprzęt nagrywający hi-fi, wzmacniacze dźwięku, instrumenty muzyczne oraz inne produkty lub sprzęt do celów nagrywania lub kopiowania dźwięku lub obrazów, w tym sygnałów lub innych technologii przesyłu dźwięku i obrazu niż za pomocą technologii telekomunikacyjnych, panele fotowoltaiczne.
\n5.
\nSprzęt oświetleniowy Oprawy oświetleniowe do lamp fluorescencyjnych, z wyjątkiem opraw oświetleniowych stosowanych w gospodarstwach domowych, proste lampy fluorescencyjne, kompaktowe lampy fluorescencyjne, wysokowydajne lampy wyładowcze, w tym ciśnieniowe lampy sodowe oraz lampy metalohalogenkowe, lampy sodowe niskoprężne, diody elektroluminescencyjne (LED), pozostały sprzęt oświetleniowy do celów rozprowadzania lub regulacji światła, z wyjątkiem żarówek żarnikowych.
\n6.
\nNarzędzia elektryczne i elektroniczne, z wyjątkiem wielkogabarytowych stacjonarnych narzędzi przemysłowych Wiertarki, piły, maszyny do szycia, urządzenia do obróbki tokarskiej, frezowania, piaskowania, przemiału, piłowania, przecinania, cięcia, wiercenia, wykonywania otworów, sztancowania, falcowania, gięcia lub podobnych metod przetwarzania drewna, metalu i innych tworzyw, narzędzia do nitowania, gwoździowania lub śrubowania, lub usuwania nitów, gwoździ, śrub, lub do podobnych zastosowań, narzędzia do spawania, lutowania lub podobnych zastosowań, urządzenia do rozpylania, rozprowadzania, dyspergowania lub innego typu rozprzestrzeniania cieczy lub substancji gazowych innymi metodami, narzędzia do koszenia lub innych prac ogrodniczych.
\n7.
\nZabawki, sprzęt rekreacyjny i sportowy Kolejki elektryczne lub tory wyścigowe, ręczne konsole do gier wideo, gry wideo, urządzenia sterowane komputerowo, w szczególności do uprawiania sportów rowerowych, nurkowania, biegania i wiosłowania, sprzęt sportowy z elektrycznymi lub elektronicznymi częściami składowymi, automaty wrzutowe.
\n8.
\nWyroby medyczne, z wyjątkiem wszelkich wyrobów wszczepionych i zainfekowanych Sprzęt do radioterapii, sprzęt kardiologiczny, sprzęt do dializy, sprzęt do wentylowania płuc, sprzęt medycyny nuklearnej, sprzęt laboratoryjny do diagnostyki in vitro, analizatory, zamrażarki, testy płodności, pozostałe urządzenia do wykrywania, nadzorowania, leczenia lub łagodzenia choroby, urazów lub niepełnosprawności, lub zapobiegania im.
\n9.
\nPrzyrządy do monitorowania i kontroli Czujniki dymu, regulatory ciepła, termostaty, urządzenia pomiarowe, ważące lub regulacyjne, używane w gospodarstwie domowym lub jako sprzęt laboratoryjny, pozostałe przyrządy do monitorowania i sterowania używane w obiektach przemysłowych, w szczególności w panelach sterowniczych.
\n10.
\nAutomaty wydające Automaty wydające napoje gorące, automaty wydające butelki lub puszki z zimnymi i gorącymi napojami, automaty wydające produkty stałe, automaty wydające pieniądze, wszystkie urządzenia automatycznie wydające wszelkiego typu produkty.
\nPokaż całość