Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 kwietnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu wyrobów służących za

Dziennik Ustaw Nr 85 Elektronicznie podpisany przez Mariusz Lachowski Data: 2010.05.19 14:53:44 +02'00' — 7302 — Poz. 553 .go v.p l 553 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1) z dnia 27 kwietnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania2) Na podstawie art. 7 ust. 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 oraz z 2010 r. Nr 57, poz. 353) zarządza się, co następuje: § 1. W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. Nr 143, poz. 1002) wprowadza się następujące zmiany: 1) § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Wykaz wyrobów, o których mowa w § 1 pkt 1, oraz wymagania techniczno-użytkowe wyrobów, o których mowa w § 1 pkt 2, określa załącznik do rozporządzenia.”; 2) uchyla się § 3; 3) § 5 otrzymuje brzmienie: 1) Minister 4) w § 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku określonym w ust. 1 posiadacz dopuszczenia jest obowiązany do przedstawienia dostosowanego wyrobu do badań w uzgodnionym terminie, nieprzekraczającym 12 miesięcy.”; 5) § 18 otrzymuje brzmienie: „§ 18. W przypadku objęcia wyrobów, o których mowa w załączniku do rozporządzenia, wyprodukowanych lub dopuszczonych do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej albo w Republice Turcji, jak również wyprodukowanych w innym państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dopuszczenie wydaje się po ustaleniu przez jednostkę dopuszczającą, że wyrób zapewnia bezpieczeństwo publiczne lub ochronę zdrowia i życia oraz mienia na poziomie nie niższym, niż zostało to określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.”; rcl „§ 5. 1. Jednostka dopuszczająca, wydając dopuszczenie, uznaje wyniki badań uzyskane w: 1) laboratoriach akredytowanych zgodnie z przepisami o systemie oceny zgodności; 2) laboratoriach zagranicznych, jeżeli wynika to z umów międzynarodowych; 3) laboratoriach notyfikowanych. 2. W przypadku braku możliwości wykonania badań w laboratoriach wymienionych w ust. 1 jednostka dopuszczająca uznaje na wniosek producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela, ubiegającego się o wydanie lub zmianę dopuszczenia, wyniki badań innych laboratoriów niż wymienione w ust. 1, jeśli są one wykonane metodami akceptowanymi przez tę jednostkę.”; ww w. Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej — sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 216, poz. 1604). 2) Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 18 sierpnia 2009 r. pod numerem 2009/0461/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdraża dyrektywę 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337). 6) uchyla się załączniki nr 1 i 2; 7) dodaje się załącznik do rozporządzenia w brzmieniu określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia. § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: J. Miller Dziennik Ustaw Nr 85 — 7303 — Poz. 553 .go v.p l Załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 kwietnia 2010 r. (poz. 553) WYKAZ WYROBÓW SŁUŻĄCYCH ZAPEWNIENIU BEZPIECZEŃSTWA PUBLICZNEGO LUB OCHRONIE ZDROWIA I ŻYCIA ORAZ MIENIA, WPROWADZANYCH DO UŻYTKOWANIA W JEDNOSTKACH OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ ORAZ WYKORZYSTYWANYCH PRZEZ TE JEDNOSTKI DO ALARMOWANIA O POŻARZE LUB INNYM ZAGROŻENIU ORAZ DO PROWADZENIA DZIAŁAŃ RATOWNICZYCH, A TAKŻE WYROBÓW STANOWIĄCYCH PODRĘCZNY SPRZĘT GAŚNICZY, WYMAGAJĄCYCH DOPUSZCZENIA DO UŻYTKOWANIA, ORAZ WYMAGANIA TECHNICZNO-UŻYTKOWE DLA TYCH WYROBÓW ww w. rcl WYKAZ WYROBÓW — 7304 — Poz. 553 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 85 — 7305 — Poz. 553 ww w. rcl .go v.p l Dziennik Ustaw Nr 85 Dziennik Ustaw Nr 85 — 7306 — Poz. 553 .go v.p l WYMAGANIA TECHNICZNO-UŻYTKOWE 1.1. APARATY POWIETRZNE BUTLOWE ZE SPRĘŻONYM POWIETRZEM I MASKI 1.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE Maski powinny PN-EN 136. spełniać wymagania normy Aparaty powinny spełniać wymagania normy PN-EN 137. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. 1.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE System mocowania urządzenia powinien gwarantować trwałe i niezawodne połączenie na co najmniej dwa niezależne sposoby. 1.2.2.2. Znakowanie Sygnalizator powinien posiadać tabliczkę znamionową zawierającą co najmniej następujące informacje: — nazwę lub znak producenta, — typ urządzenia, — numer fabryczny, 1.1.2.1. Wykonanie Pasy naramienne aparatu powinny posiadać nakładki z miękkiego tworzywa o szerokości nie mniejszej niż 50 mm. Stelaż aparatu powinien być dostosowany do mocowania jednej lub dwóch butli. Łączna pojemność butli aparatu powinna zapewnić zapas powietrza w ilości co najmniej 600 dm3. Powierzchnia wizjera maski ograniczona wewnętrzną krawędzią zacisku mocującego wizjer do części twarzowej nie powinna być mniejsza niż 160 cm2. łącznika maski — rok produkcji. Dopuszczalne jest umieszczanie tabliczki znamionowej pod pokrywą kryjącą źródło zasilania urządzenia. 1.2.3. PARAMETRY 1.2.3.1. System mocowania Siła niezbędna do odłączenia urządzenia od elementu, do którego jest mocowane nie może być mniejsza niż 50 N. 1.2.3.2. Natężenie sygnału alarmu rcl 1.1.2.2. Wytrzymałość połączenia z częścią twarzową Połączenie łącznika maski z częścią twarzową powinno wytrzymać działanie siły 300 N w czasie 60 s, a pozostałe elementy składowe nie powinny odłączyć się od maski po wygrzaniu w komorze w temperaturze 150 ± 5 °C w czasie 1 h. 1.2. SYGNALIZATORY BEZRUCHU w. 1.2.1. OZNACZENIA Urządzenie powinno posiadać funkcję awaryjnego, świadomego włączenia alarmu zasadniczego z pominięciem fazy alarmu wstępnego. Oznaczenie: Sygnalizator bezruchu Urządzenie powinno sygnalizować sygnałem dźwiękowym o natężeniu minimum 70 dB włączenie w stan czuwania i alarmu wstępnego, natomiast uruchomienie alarmu zasadniczego powinno być sygnalizowane sygnałem o natężeniu dźwięku minimum 90 dB. Stan pracy urządzenia przy niskim poziomie napięcia zasilania powinien być sygnalizowany sygnałem dźwiękowym o natężeniu minimum 60 dB. Dopuszcza się dodatkową świetlną sygnalizację stanów alarmów. Pomiar natężenia sygnałów alarmowych powinien być wykonany z odległości 1 m od urządzenia w polu bezodbiciowym. 1.2.2. WYKONANIE 1.2.3.3. Algorytm działania 1.2.2.1. Konstrukcja Urządzenie nie powinno mieć ostrych krawędzi, aby nie powodować uszkodzeń ciała lub odzieży użytkownika. ww Urządzenie powinno stanowić jedną całość ze źródłem zasilania oraz powinno posiadać obudowę w wykonaniu przeciwwybuchowym, zgodnie z odrębnymi przepisami w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń i systemów przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. Sposób włączania w stan czuwania oraz włączania i wyłączania alarmu zasadniczego powinien eliminować zarówno przypadkowe włączenie, jak i wyłączenie. Włączenie i wyłączenie urządzenia powinno być wykonalne ręką w rękawicy od ubrania chroniącego przed promieniowaniem cieplnym i płomieniem typ 3 i powinno wymagać świadomego działania użytkownika. Wymagany jest co najmniej następujący algorytm działania urządzenia: — po włączeniu w stan czuwania i pozostawieniu urządzenia w bezruchu, po 20 ÷ 40 s powinno nastąpić uruchomienie alarmu wstępnego. Czas trwania alarmu wstępnego powinien zawierać się w przedziale 7 ÷ 10 s. Poruszenie urządzenia w stanie alarmu wstępnego powinno powodować automatyczne wyłączenie tego alarmu i przejście urządzenia w stan czuwania. System zasilania bez wymiany źródła energii powinien zapewnić czas czuwania urządzenia minimum 50 h oraz minimum 2 h w stanie alarmu zasadniczego, — po zakończeniu alarmu wstępnego powinno nastąpić uruchomienie alarmu zasadniczego, — obniżenie napięcia źródła zasilania do poziomu, przy którym urządzenie będzie pracować maksymalnie 1,5 h w stanie czuwania, powinno być syg- Dziennik Ustaw Nr 85 — 7307 — 1.2.3.4. Szczelność obudowy Konstrukcja urządzenia powinna zapewnić odporność na zanurzenie w wodzie na głębokość 1 m przez okres 2 h. Po wykonaniu badania urządzenie powinno działać poprawnie. 1.2.3.5. Odporność na szok termiczny Urządzenie powinno działać poprawnie po narażeniu na szok termiczny (1 h w temperaturze – 30 ± 2 °C, następnie w czasie nie dłuższym niż 60 s przemieścić sygnalizator do komory cieplnej o temperaturze 50 ± 2 °C na czas 1 h). 1.2.3.6. Odporność na działanie podwyższonej temperatury Urządzenie powinno działać poprawnie po jednogodzinnym klimatyzowaniu w temperaturze 70 ± 2 °C. 1.2.3.7. Odporność na płomień Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. .go v.p l nalizowane akustycznie w sposób odmienny od sygnalizacji stanów alarmu. Wszystkie inne niż wymienione w niniejszych wymaganiach, a deklarowane przez producenta, funkcje urządzenia powinny funkcjonować zgodnie z indywidualną instrukcją obsługi. Poz. 553 1.3.3.1. Krój ubrania Ubranie powinno być wykonane w formie kombinezonu i zapewnić całkowitą izolację ratownika od otoczenia oraz umożliwiać pracę z kompletnym aparatem powietrznym wg pkt 1.1, umieszczonym wewnątrz kombinezonu. Kaptur powinien umożliwiać stosowanie hełmu strażackiego wg pkt 1.10. 1.3.3.2. Wykonanie Obuwie i rękawice powinny być połączone z kombinezonem za pomocą zacisków. Zewnętrzna strona ubrania nie może mieć żadnych kieszeni czy podobnych do kieszeni cech konstrukcyjnych. Wewnętrzna komora na plecach, przeznaczona na aparat oddechowy, powinna być wyłożona wykładziną z elastycznego tworzywa o grubości minimum 3 mm, do ochrony ubrania przed mechanicznymi uszkodzeniami. Komora powinna umożliwić stosowanie aparatów jedno oraz dwubutlowych o pojemności butli minimum 6,8 dm3. rcl Urządzenie w stanie alarmu zasadniczego powinno być poddane przez 5 s działaniu płomieni. Wysokość płomieni powinna wynosić 600 ÷ 700 mm nad dyszami wylotowymi palników. Temperatura mierzona na wysokości 250 mm nad dyszami palników powinna wynosić 950 ± 50 °C. Podczas próby urządzenie powinno być umieszczone w odległości 250 ± 10 mm od dysz wylotowych palników. Ustawienie palników zgodne z pkt 8.5.2.3 normy PN-EN 136. 1.3.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE w. Podczas badania i po usunięciu ze strefy ognia urządzenie nie może odłączyć się od systemu mocowania. Dopuszczalny czas palenia się obudowy po usunięciu ze strefy ognia — maksymalnie 2 s. Niedopuszczalne jest tworzenie się kropel i odprysków tworzywa, z którego wykonano obudowę urządzenia. Po wykonaniu badania urządzenie powinno działać poprawnie. 1.2.3.8. Odporność na uderzenie ww Konstrukcja urządzenia powinna zapewnić możliwość włączania i wyłączania oraz poprawne działanie po niekontrolowanym trzykrotnym upadku na twarde podłoże o nawierzchni betonowej lub ceramicznej z wysokości 1,5 m. 1.3. UBRANIA SPECJALNE CHRONIĄCE PRZED CZYNNIKAMI CHEMICZNYMI 1.3.1. OZNACZENIA Oznaczenie: Ubranie specjalne chroniące przed czynnikami chemicznymi typ 1a-ET 1.3.3.3. Wizjer Powierzchnia wizjera powinna wynosić co najmniej 675 cm2. 1.3.3.4. Masa Masa kombinezonu, bez względu na rozmiar, nie powinna przekroczyć 10 kg. 1.3.3.5. Ergonomia Kombinezon powinien być wyposażony w system utrzymania krocza kombinezonu na właściwej wysokości dla danego użytkownika. Powietrze wydychane przez użytkownika powinno powodować nadciśnienie wewnątrz kombinezonu. Dopuszcza się stosowanie systemów dodatkowej wentylacji, zasilanych z butli aparatu powietrznego lub systemami wężowymi. 1.4. UBRANIA SPECJALNE CHRONIĄCE PRZED PROMIENIOWANIEM CIEPLNYM I PŁOMIENIEM 1.4.1. WYMAGANIA OGÓLNE 1.3.2. WYMAGANIA OGÓLNE Ubranie powinno spełniać wymagania normy PN-EN 1486. Ubranie powinno spełniać wymagania normy PN-EN 943 — 2. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7308 — 1.4.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE .go v.p l 1.6.2. WYMAGANIA OGÓLNE Ubranie specjalne powinno spełniać wymagania normy PN-EN 469. 1.4.2.1. Wykonanie Ubranie powinno być wykonane w ukompletowaniu: Typ 1 — składa się z płaszcza z kapturem ochronnym z wizjerem. Jest on noszony z odpowiednimi ochronami rąk i stóp. Typ 2 — całkowicie osłania ciało. Obejmuje on kaptur ochronny z wizjerem, jak również buty chroniące przed ciepłem z odpornymi na ciepło podeszwami. Jest on noszony z odpowiednimi ochronami rąk. Typ 2 ubrania może się składać z pojedynczego wyrobu odzieżowego, ale możliwy jest podział na kilka części. Ukompletowanie ubrania Typ 1 może być uzupełnione o spodnie typu ogrodniczki wyposażone w elastyczne, zapinane z przodu szelki o szerokości min. 40 mm, posiadające możliwość regulacji długości. Materiał konstrukcyjny, z którego wykonano spodnie, powinien być identyczny jak materiał płaszcza. Nogawki spodni (dotyczy tylko ubrań Typ 2) powinny być na tyle szerokie, aby można było nałożyć je na cholewki butów strażackich. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. 1.6.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.6.3.1. Opis ogólny Ubranie powinno być wykonane z tkaniny zewnętrznej, z warstwą termoizolacyjną. W przypadku wykonania warstw kurtki jako oddzielne wymagane jest trwałe naniesienie zalecenia używania kompletnie wyposażonej kurtki, a używanie kurtki rozkompletowanej powinno być widoczne na zewnątrz ubrania. Kurtka powinna posiadać szerokie rękawy umożliwiające swobodne nakładanie ubrania, od wewnątrz zakończone ściągaczem elastycznym, a na zewnątrz ściągaczem z zapięciem umożliwiającym dopasowanie rękawa w nadgarstka. Dolna krawędź kurtki powinna być zabezpieczona przed podsiąkaniem wody do góry na warstwę termoizolacyjną. Dopuszcza się oznakowanie kurtki napisami identyfikującymi formację, które powinny spełniać wymagania PN-EN 469 w zakresie rozprzestrzeniania płomienia. rcl Kaptur ubrania powinien prawidłowo współpracować z hełmem strażackim wg pkt 1.10. 1.4.2.2. Masa Poz. 553 Masa ubrania Typ 1 nie może przekroczyć 8 kg. Masa ubrania Typ 1 wyposażonego w spodnie nie może przekroczyć 12 kg. Masa ubrania Typ 2 nie może przekroczyć 17 kg. w. 1.5. PASY STRAŻACKIE 1.5.1. WYMAGANIA OGÓLNE Parametry pasa powinny spełniać wymagania normy PN-M-51502 z wyłączeniem pkt 3.6 oraz 3.7 ppkt b) tej normy. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. ww 1.5.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.5.2.1. Konstrukcja i materiały Elementy metalowe powinny spełniać wymagania pkt 5.13 normy PN-EN 364. Nogawki spodni powinny być szerokie i proste, umożliwiające swobodne zakładanie na cholewkę buta strażackiego wg pkt 1.9, od dołu zabezpieczone do wysokości 20 ± 2 cm przed podsiąkaniem wody do góry na warstwę termoizolacyjną. Dopuszcza się zastosowanie na wysokości kolan dodatkowego wkładu i wzmocnienia chroniącego staw kolanowy. 1.6.3.2. Parametry techniczne materiałów i surowców oraz wymagania techniczne Konstrukcja ubrania powinna zapewnić ochronę wewnętrznej strony warstwy termoizolacyjnej przed przemoczeniem podczas działania jednogodzinnej próby sztucznego deszczu, o intensywności zraszania mierzonej na poziomie podłoża (450 ± 50) dm3/(m2h), uzyskanego z pojemnika o średnicy co najmniej 1000 mm, zasilanego w wodę tak, aby poziom wody utrzymywał się w przedziale 45 ± 5 mm i umieszczonego 5,0 ÷ 5,5 m nad podłożem. W dnie pojemnika powinny znajdować się około 682 dysze z otworami o średnicy 0,6 mm, rozmieszczone centrycznie co 34 mm, w celu wytworzenia kropel wody ponad kolistym obszarem o średnicy 932 mm (gęstość kropel około 1000 kropel/m2). 1.6.1. OZNACZENIA Badane ubranie powinno być nałożone na manekin w kształcie dorosłego człowieka o wysokości 1820 ± 40 mm i obwodzie klatki piersiowej 1000 ± 60 mm. Oznaczenie ubrania powinno być wykonane zgodnie z obowiązującymi normami, a także umożliwiać identyfikację każdego elementu składowego ubrania przez zastosowanie wszywki na nazwisko i imię użytkownika. Podczas próby manekin ubrany w badane ubranie specjalne i buty strażackie wg pkt 1.9. powinien mieć jedno ramię skierowane do tyłu, a drugie do przodu — każde pod kątem 25 ± 5 ° od pionu. Manekin powinien być odchylony od pionu w tył o kąt (5 ± 2) °. 1.6. UBRANIA SPECJALNE Dziennik Ustaw Nr 85 — 7309 — 1.7.2.2. Parametry techniczne materiałów i surowców oraz wymagania techniczne .go v.p l Głowa manekina powinna być zabezpieczona przed przesiąkaniem wody wokół kołnierza do wnętrza kurtki. Zabezpieczenie nie może zakrywać szwów przy dekolcie oraz miejsca wszycia kołnierza. Poz. 553 Manekin należy umieścić w obszarze działania sztucznego deszczu po napełnieniu zbiornika wodą do wymaganej wysokości słupa wody. Po upływie czasu badania usunąć manekin z obszaru sztucznego deszczu. Odczekać 2 min w celu ocieknięcia wody z badanego ubrania i ostrożnie zdjąć części ubrania, unikając kontaktu kropli z wewnętrzną stroną ubrania. Dokonać oględzin wewnętrznej strony ubrania. Próbę odporności na przemakanie należy przeprowadzić dwukrotnie. Badania przeprowadzić dla jednego egzemplarza ubrania. W przypadku negatywnego wyniku jednej z prób należy przeprowadzić trzecią próbę. Wyniki przynajmniej dwóch prób powinny być pozytywne. Konstrukcja rękawic powinna zapewnić ochronę wewnętrznej strony warstwy termoizolacyjnej przed przemoczeniem podczas działania jednogodzinnej próby sztucznego deszczu, o intensywności zraszania mierzonej na poziomie podłoża (450 ± 50) dm3/(m2h), uzyskanego z pojemnika o średnicy co najmniej 1000 mm, zasilanego w wodę tak, aby poziom wody utrzymywał się w przedziale 45 ± 5 mm i umieszczonego 5,0 ÷ 5,5 m nad podłożem. W dnie pojemnika powinny znajdować się około 682 dysze z otworami o średnicy 0,6 mm, rozmieszczone centrycznie co 34 mm, w celu wytworzenia kropel wody ponad kolistym obszarem o średnicy 932 mm (gęstość kropel około 1000 kropel/m2). Masa kompletnego ubrania, bez względu na rozmiar, nie powinna przekroczyć 3,8 kg. Podczas próby manekin (ubrany w ubranie specjalne i badane rękawice specjalne) powinien mieć jedno ramię skierowane do tyłu, a drugie do przodu — każde pod kątem 25 ± 5 ° od pionu. Manekin powinien być odchylony od pionu w tył o kąt (5 ± 2) °. Głowa manekina powinna być zabezpieczona przed przesiąkaniem wody wokół kołnierza do wnętrza kurtki. Wewnętrzna strona rękawic nie może ulec przemoczeniu. 1.7. RĘKAWICE SPECJALNE 1.8. KOMINIARKI Wewnętrzna strona ubrania nie może ulec przemoczeniu. 1.6.3.3. Masa 1.8.1. WYMAGANIA OGÓLNE rcl 1.7.1. WYMAGANIA OGÓLNE Rękawice powinny spełniać wymagania normy PN-EN 659. Kominiarka powinna spełniać wymagania normy PN-EN 13911. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. 1.7.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.8.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.7.2.1. Opis ogólny 1.8.2.1. Opis ogólny w. Rękawice specjalne pięciopalczaste, powinny być wykonane ze skóry, tkaniny lub z wymienionych materiałów łącznie. ww Rękawice specjalne mogą być oznakowane elementami z taśm odblaskowych koloru srebrnego i fluoroscencyjnego żółtego. Taśmy można stosować wyłącznie na wierzchniej części rękawic, pośrodku powierzchni zakrywającej śródręcze. Wszystkie warstwy rękawic powinny być trwale połączone, tak aby zapobiec wyciąganiu warstwy termoizolacyjnej z zewnętrznej warstwy podczas zdejmowania rękawic. W rękawicach powinny być możliwe do wykonania następujące czynności: — użycie suwaka w butach strażackich i w kurtce ubrania specjalnego, — włączenie i wyłączenie sygnalizatora bezruchu, — połączenie łączników dwóch węży tłocznych 25, 52 i 110, — połączenie kluczem odcinków węży ssawnych, — połączenie maski z automatem oddechowym. Kominiarka powinna być wykonana z materiałów jednobarwnych. Rozmiary kominiarek powinny uwzględniać zakres obwodów głowy od 53 cm do 62 cm. Obwód głowy mierzony jest wzdłuż linii 0,5 cm powyżej górnej nasady uszu. Długość kominiarki, liczona od płaszczyzny podbródka do jej dolnej krawędzi, powinna mieścić się w przedziale od 10 do 15 cm na całym obwodzie, poza częścią przykrywającą ramiona. 1.8.2.2. Szczegółowy opis wyglądu kominiarki Kominiarka powinna być wykonana bez szwów lub ze szwem, którego grubość na powierzchni kontaktującej się z więźbą hełmu strażackiego, o którym mowa w pkt 1.10. załącznika, nie może przekroczyć trzykrotnej grubości materiału, z którego kominiarka jest wykonana. Otwór na twarz w kominiarce nie może ograniczać pola widoczności gwarantowanego przez wizjer maski aparatu oddechowego. Obrzeże otworu powinno być wykończone materiałem o strukturze ściągacza. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7310 — 1.8.2.3. Masa .go v.p l 1.10.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Masa kominiarki nie powinna przekroczyć 120 g. 1.9.1. WYMAGANIA OGÓLNE spełniać wymagania normy Hełm powinien być wyposażony w osłonę karku, osłonę oczu i twarzy. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. 1.9.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.9.2.1. Opis ogólny Buty strażackie powinny być wykonane z gumy lub skóry jako buty typu 2 lub 3 zgodnie z pkt 4.3 normy PN-EN 15090. Buty skórzane powinny być wykonane jako model C lub D, a buty gumowe wykonane jako model D. Buty mogą być oznakowane taśmą odblaskową w kolorze srebrnym i fluorescencyjną żółtą w dowolny sposób (łączna powierzchnia taśm nie powinna przekraczać 150 cm2). 1.9.2.2. Szczegółowy opis wyglądu butów Osłona karku powinna być wykonana ze skóry, tkaniny lub tkaniny metalizowanej (może również chronić szyję i krtań). Osłona twarzy, mocowana do hełmu na zewnątrz lub wewnątrz skorupy, po opuszczeniu powinna sięgać co najmniej do linii dolnej krawędzi ust użytkownika. Dopuszcza się oznakowanie skorupy hełmu paskami, literami lub cyframi pod warunkiem, że użyte materiały spełnią wymagania normy PN-EN 443 w zakresie odporności na działanie płomienia. 1.10.2.2. Wymagania techniczne oraz parametry techniczne materiałów i surowców Wizjer wygrzewany łącznie z hełmem powinien wytrzymać w temperaturze 150 °C w czasie 60 min, bez deformacji, powodującej utratę widoczności. W przypadku mocowania wizjera na zewnątrz skorupy, wizjer po wygrzaniu w temperaturze 150 °C w czasie 60 min nie powinien ulec samoczynnemu odłączeniu od skorupy hełmu. rcl Buty mogą być wykonane jako: — wsuwane, 1.10.2.1. Opis ogólny hełmu Hełm powinien spełniać wymagania ww. normy dla typu B oraz klasyfikacji niskotemperaturowej dla temperatur — 20 °C i niższych. Skorupa hełmu powinna być gładka, bez ostrych załamań. 1.9. BUTY STRAŻACKIE Buty powinny PN-EN 15090. Poz. 553 — sznurowane z systemem wiązań i zamków błyskawicznych, zapewniającym dopasowanie obuwia do nóg użytkownika. Osłona karku powinna być wykonana z materiału spełniającego wymagania dla ubrań specjalnych w zakresie rozprzestrzeniania płomienia. 1.11. SZELKI RATOWNICZE Buty gumowe powinny posiadać wyjmowaną wkładkę chłonącą pot, wyściełającą całą powierzchnię wewnętrzną buta. Szelki powinny PN-EN 1497. w. Zamek błyskawiczny uzupełniający sznurowanie obuwia nie może znajdować się po stronie wewnętrznej cholewki buta. 1.9.2.3. Parametry techniczne materiałów i surowców oraz wymagania techniczne 1.11.1. WYMAGANIA OGÓLNE spełniać wymagania normy Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. 1.11.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Buty gumowe powinny spełniać wymagania określone w normie PN-EN 50321 dla obuwia klasy 0. W przypadku szelek ratowniczych przeznaczonych do noszenia na ubraniu specjalnym, szelki powinny być wykonane z materiałów spełniających wymagania dla ubrań specjalnych w zakresie rozprzestrzeniania płomienia. ww Buty skórzane nie powinny przemakać w czasie co najmniej 30 min podczas badania wg normy PN-O-91123. Buty strażackie powinny spełniać wymagania normy PN-EN 15090 pkt 6.3.1 w zakresie izolacji od ciepła na poziomie HI3. 1.11.2.1. Konstrukcja i materiały 2.1. AUTOPOMPY 1.10. HEŁMY STRAŻACKIE 2.1.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA 1.10.1. WYMAGANIA OGÓLNE Hełm powinien PN-EN 443. spełniać 2.1.1.1. Podział wymagania normy Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. W zależności od nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia przy nominalnej geodezyjnej wysokości ssania Hsgeo=1,5 m, rozróżnia się wielkości autopomp wg tablicy nr 2.1.1.1. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7311 — Poz. 553 .go v.p l Tablica nr 2.1.1.1. *) Wydajność nominalna Qn autopomp większych niż A80/8 powinna być zgodna z deklaracją producenta przy czym wydajność Q przy H”sgeo = 7,5 m powinna wynosić co najmniej ½ Qn. **) Dopuszcza się autopompy o większej wydajności. 2.1.2.2. Odwodnienie rcl 2.1.1.2. Oznaczenie Przykład oznaczenia: 1) Autopompa pożarnicza o wydajności nominalnej 1600 dm3/min i ciśnieniu tłoczenia 8 bar: AUTOPOMPA POŻARNICZA A 16/8 2) Autopompa pożarnicza o wydajności nominalnej 250 dm3/min i ciśnieniu tłoczenia 40 bar: w. AUTOPOMPA POŻARNICZA A 2,5/40 3) Autopompa pożarnicza dwuzakresowa o wydajności nominalnej 2400 dm3/min i ciśnieniu tłoczenia 8 bar z autopompą wysokociśnieniową o wydajności nominalnej 250 dm3/min i ciśnieniu tłoczenia 40 bar (przy czym autopompa wysokociśnieniowa może być zasilana wodą z układu tłocznego pompy normalnociśnieniowej): AUTOPOMPA POŻARNICZA A 24/8—2,5/40 Kadłub, urządzenie zasysające i przewody wodne pompy powinny mieć możliwość skutecznego odwodnienia. Zawór/zawory odwadniające powinny być łatwo dostępne. 2.1.2.3. Wloty ssawne Wloty ssawne autopomp pożarniczych, powinny być wyposażone w nasady ssawne wielkości 110 wg normy PN-M-51038 i pokrywy nasad wg normy PN-M-51024, w ilości zapewniającej uzyskanie wymaganej wydajności i ciśnienia tłoczenia określonych w tablicy nr 2.1.1.1. załącznika. Autopompa A 2,5/40 może być zasilana bezpośrednio ze zbiornika pojazdu lub poprzez autopompę normalnociśnieniową. 2.1.2.1. Konstrukcja 2.1.2.4. Wyloty tłoczne Autopompa powinna składać się z pompy pożarniczej oraz kolektorów: ssawnego i tłocznego. Autopompa powinna być wyposażona w osłony zabezpieczające obsługującego przed bezpośrednim kontaktem z elementami ruchomymi i gorącymi. Wyloty tłoczne powinny być wyposażone w zawory grzybkowe z możliwością zamknięcia przepływu wody, z nasadami i pokrywami nasad wg tablicy nr 2.1.2.4. Wymaganie to nie dotyczy autopompy A 2,5/40. ww 2.1.2. WYKONANIE Na wlocie ssawnym pompy powinno być zamontowane sito o wielkości oczek mniejszej niż wielkość wylotu wirnika. Ciśnienie wewnątrz pompy nie może przekroczyć 17 bar (w przypadku autopomp A 2,5/40—54,5 bar) w każdych warunkach pracy. Dla autopomp A 60/8 i większych dopuszcza się stosowanie przepustnic zaporowych DN 100 zamiast zaworów grzybkowych dla wylotów tłocznych wielkości 110. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7312 — Poz. 553 .go v.p l Tablica nr 2.1.2.4 *) Dla autopomp A24/8, A32/8, A40/8 i A50/8 dopuszcza się zastosowanie dodatkowych nasad wielkości 110. 2.1.2.5. Przyrządy kontrolne i pomiarowe 2.1.3.2. Ssanie na sucho Każda autopompa pożarnicza powinna być wyposażona, co najmniej w następujące przyrządy kontrolno-pomiarowe: W czasie pracy pompy bez wody, przy zamkniętych nasadach ssawnych i zamkniętych zaworach tłocznych, urządzenie zasysające autopompy powinno umożliwić osiągnięcie podciśnienia 0,8 bar. Spadek podciśnienia w ciągu 60 s, po wyłączeniu pompy nie powinien przekroczyć 0,1 bar. Ponadto urządzenie zasysające powinno wytrzymać bez uszkodzeń 4 min pracy ciągłej przy prędkości zasysania dla pompy pracującej bez wody. — manometr klasy co najmniej 2,5 o zakresie wskazań od 0 do 20 ÷ 25 bar po stronie tłocznej, — dla pompy wysokociśnieniowej manometr klasy co najmniej 2,5 o zakresie wskazań od 0 do 60 bar po stronie tłocznej, — manowakuometr (nie dotyczy A 2,5/40) klasy co najmniej 2,5 o zakresie wskazań –1÷15 bar po stronie ssawnej, rcl — licznik godzin pracy. Jeżeli urządzenie zasysające jest automatycznie załączane i wyłączane w zależności od ciśnienia po stronie tłocznej, to ciśnienie, przy którym następuje wyłączenie urządzenia nie powinno przekraczać 2,5 bar. Dla autopomp A 2,5/40 nie jest wymagane stosowanie urządzeń zasysających. 2.1.2.6. Urządzenia sterownicze Wszystkie urządzenia do sterowania pracą pompy pożarniczej powinny być widoczne i dostępne z miejsca obsługi. w. Wszystkie urządzenia sterownicze i kontrolne powinny być jednoznacznie zidentyfikowane. 2.1.2.7. Znakowanie Na tabliczce znamionowej autopompy powinny być umieszczone, co najmniej następujące informacje: — znak fabryczny lub nazwa producenta, — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.1.1.2. bez części słownej, — numer autopompy i rok budowy, ww — nominalna prędkość obrotowa. 2.1.3. PARAMETRY 2.1.3.1. Parametry pracy pompy Parametry pracy pompy powinny spełniać wymagania podane w tablicy nr 2.1.1.1, przy zasilaniu za pomocą odpowiedniej ilości linii ssawnych zakończonych smokami ssawnymi wg normy PN-M-5152. Ciśnienie tłoczenia przy zamkniętych zaworach tłocznych powinno wynosić 10 ÷ 17 bar dla Hgs = 1,5 m. Dla autopomp A 2,5/40 ciśnienie tłoczenia przy zamkniętych zaworach tłocznych powinno wynosić 40 ÷ 54,5 bar. 2.1.3.3. Czas zassania Autopompa powinna być wyposażona w urządzenie zasysające, które umożliwi zassanie wody w czasie określonym poniżej. Nie dotyczy A 2,5/40. Suma czasów potrzebnych do zassania wody, napełnienia pompy oraz węża tłocznego wielkości 75 o długości 5 m, powinna wynosić odpowiednio: — dla H’sgeo = 1,5 m — t ≤ 30 s, — dla H”sgeo = 7,5 m — t ≤ 60 s. Dla autopomp A 50/8 oraz A 60/8 czas zassania powinien wynosić odpowiednio: — dla H’sgeo = 1,5 m — t ≤ 45 s, — dla H”sgeo = 7,5 m — t ≤ 90 s. Dla autopompy A 80/8 czas zassania powinien wynosić odpowiednio: — dla H’sgeo = 1,5 m — t ≤ 60 s, — dla H”sgeo = 7,5 m — t ≤ 120 s. 2.1.3.4. Niezawodność pracy autopompy Autopompa pożarnicza powinna być zdolna do sześciogodzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia przy skorygowanej nominalnej geodezyjnej wysokości ssania. Po próbie autopompa nie powinna wykazywać oznak uszkodzenia. W przypadku autopompy A 2,5/40 czas trwania próby powinien wynosić 2 h. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7313 — 2.2.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA 2.2.1.1. Podział W zależności od nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia przy nominalnej geodezyjnej Wydajność nominalna Qn motopomp przewoźnych większych niż M80/8 powinna być zgodna z deklaracją producenta przy czym wydajność Q przy H”sgeo = 7,5 m powinna wynosić co najmniej ½ Qn. 2.2.1.2. Oznaczenia W zależności od wykonania rozróżnia się motopompy: przenośne i przewoźne (przystosowane do przewożenia na przyczepach, w kontenerach itp.). rcl Tablica nr 2.2.1.1. wysokości ssania Hsgeo=1,5m rozróżnia się wielkości motopomp wg tablicy nr 2.2.1.1. .go v.p l 2.2. MOTOPOMPY PRZENOŚNE I PRZEWOŹNE Poz. 553 w. Przykład oznaczenia: 1) motopompy przenośnej o wydajności nominalnej 800 dm3/min przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia pn = 8 bar: MOTOPOMPA POŻARNICZA M — 8/8 ww 2) motopompy przewoźnej o wydajności 4000 dm3/min przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia pn = 8 bar: MOTOPOMPA POŻARNICZA M — 40/8 2.2.2. WYKONANIE 2.2.2.1. Konstrukcja Motopompa powinna składać się z pompy pożarniczej, napędzającego ją silnika spalinowego z osprzętem oraz kolektorów: ssawnego i tłocznego. Motopompa powinna być wyposażona w osłony zabezpieczające obsługującego przed bezpośrednim kontaktem z elementami ruchomymi i gorącymi. Ciśnienie wewnątrz pompy nie może przekroczyć 17 bar (w przypadku motopomp M 5/6 — 11 bar) w każdych warunkach pracy. 2.2.2.2. Wloty ssawne Wloty ssawne motopomp pożarniczych, powinny być wyposażone w nasady ssawne wielkości 110 wg normy PN-M-51038 i pokrywy nasad wg normy PN-M-51024, w ilości zapewniającej uzyskanie wymaganej wydajności i ciśnienia tłoczenia określonych w tablicy nr 2.2.1.1. załącznika. Na wlocie ssawnym pompy powinno być zamontowane sito o wielkości oczek mniejszej niż wielkość wylotu wirnika. Dla motopomp M5/6 dopuszcza się zastosowanie nasady z pokrywą nasady wielkości 75. W przypadku motopomp M 60/8, M 80/8 i większych dopuszcza się stosowanie nasad ssawnych wielkości 125 lub 150, ilość nasad powinna zapewniać uzyskanie parametrów określonych w tablicy nr 2.2.1.1. załącznika. 2.2.2.3. Wyloty tłoczne Wyloty tłoczne powinny być wyposażone w zawory tłoczne grzybkowe z możliwością zamknięcia przepływu wody, z nasadami i pokrywami nasad wg tablicy nr 2.2.2.3. W przypadku wylotów tłocznych wielkości DN 100, dopuszcza się stosowanie przepustnic zaporowych zamiast zaworów grzybkowych. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7314 — Poz. 553 .go v.p l Tablica nr 2.2.2.3. *) Dla motopomp M5/6 dopuszcza się zastosowania dwóch nasad wraz z pokrywami nasady wielkości 52. **) Dla motopomp M32/8, M40/8 i M50/8 dopuszcza się zastosowanie dodatkowych nasad wielkości 110. **) Dla motopomp M60/8 i większych należy zastosować dodatkowo minimum 2 nasady wraz z pokrywami nasady wielkości 110. 2.2.2.4. Silnik motopompy 2.2.2.8. Urządzenia sterownicze Silnik motopompy powinien być wyposażony w tłumik z wylotem zaopatrzonym w końcówkę umożliwiającą dołączenie węża do odprowadzenia spalin. Silnik powinien być wyposażony w rozrusznik elektryczny. W przypadku motopomp przenośnych silnik powinien być wyposażony dodatkowo w rozrusznik ręczny. Wszystkie urządzenia do sterowania pracą pompy pożarniczej powinny być widoczne i dostępne z miejsca obsługi. 2.2.2.5. Zbiornik paliwa motopompy 2.2.2.9. Instalacja elektryczna Wszystkie urządzenia sterownicze i kontrolne powinny być jednoznacznie zidentyfikowane. Motopompa powinna być wyposażona w akumulator umożliwiający rozruch elektryczny silnika. Motopompa powinna być wyposażona w elektryczne oświetlenie przyrządów pomiarowych. 2.2.2.6. Odwadnianie Motopompa przenośna powinna być wyposażona w składane uchwyty do przenoszenia. Rozłożone lub wysunięte uchwyty powinny być dłuższe od motopompy, co najmniej o 250 mm z każdej strony. rcl Pojemność zbiornika paliwa motopompy powinna zapewniać pracę pompy z wydajnością nominalną w ciągu, co najmniej 60 min bez uzupełnienia zapasu paliwa. Korek zbiornika paliwa powinien mieć otwór do wyrównania ciśnienia oraz zabezpieczenie przed wyciekami. w. Kadłub, urządzenie zasysające i przewody wodne pompy powinny mieć możliwość skutecznego odwodnienia. Zawory odwadniające powinny być łatwo dostępne i otwierane bez użycia narzędzi. 2.2.2.10. Uchwyty do przenoszenia 2.2.2.11. Wykończenie 2.2.2.7. Przyrządy kontrolne i pomiarowe Zewnętrzne powierzchnie zabudowy powinny być pokryte lakierem o barwie czerwonej. Każda motopompa pożarnicza powinna być wyposażona co najmniej w następujące urządzenia kontrolne i pomiarowe: 2.2.2.12. Znakowanie — manometr klasy co najmniej 2,5 o zakresie wskazań od 0 do 20÷25 (dla M 5/6 od 0 do co najmniej 16 bar) po stronie tłocznej, ww — manowakuometr klasy co najmniej 2,5 o zakresie wskazań od –1 do co najmniej15 bar (dla M 5/6: od –1 do co najmniej10 bar) po stronie ssawnej, Na motopompie oraz na silniku powinny być umieszczone tabliczki znamionowe. Na tabliczce znamionowej motopompy powinny być umieszczone co najmniej następujące informacje: — znak fabryczny lub nazwa producenta, — licznik godzin pracy, — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.2.1.2. bez części słownej, — kontrolkę sygnalizującą rezerwę paliwa, — numer motopompy i rok budowy, — kontrolkę ładowania akumulatora, — nominalna prędkość obrotowa, — kontrolkę temperatury cieczy chłodzącej (dla silników chłodzonych cieczą w obiegu zamkniętym), — masa całkowita motopompy. — kontrolkę ciśnienia oleju w silniku (dotyczy silników czterosuwowych). Na tabliczce znamionowej silnika powinny być umieszczone co najmniej następujące dane: Przyrządy kontrolne i pomiarowe powinny być czytelne z miejsca obsługi. — znak fabryczny lub nazwa producenta, — oznaczenie typu silnika, Dziennik Ustaw Nr 85 — 7315 — — wysokość: maksimum 900 mm, — moc i obroty nominalne silnika. — szerokość: maksimum 750 mm. 2.2.3. PARAMETRY .go v.p l — numer silnika i rok budowy, Poz. 553 2.2.3.2. Masa 2.2.3.1. Wymiary Wymiary gabarytowe motopomp przenośnych nie powinny przekraczać: — długość: maksimum 1100 mm, Tablica nr 2.2.3.2. 2.2.3.3. Parametry pracy pompy — dla H”sgeo = 7,5 m — t ≤ 60 s. Dla motopomp M 50/8 i M 60/8 suma czasów potrzebnych do zassania wody, napełnienia pompy oraz węża tłocznego wielkości 75 o długości 5 m — powinna wynosić odpowiednio: — dla H’sgeo = 1,5 m — t ≤ 45 s, — dla H”sgeo = 7,5 m — t ≤ 90 s. Dla motopompy przewoźnej M 80/8 suma czasów potrzebnych do zassania wody, napełnienia pompy oraz węża tłocznego wielkości 75 o długości 5 m — powinna wynosić odpowiednio: rcl Parametry pracy pompy powinny spełniać wymagania podane w tablicy 2.2.1.1. załącznika, przy zasilaniu za pomocą odpowiedniej ilości linii ssawnych zakończonych smokami ssawnymi wg normy PN-M-51152 (w przypadku stosowania linii ssawnych o wielkościach innych niż 110, wielkość smoka powinna być dostosowana do średnicy wewnętrznej linii ssawnej). Ciśnienie tłoczenia przy zamkniętych zaworach tłocznych powinno wynosić 10 ÷ 17 bar. W przypadku motopomp M 5/6 ciśnienie tłoczenia przy zamkniętych zaworach tłocznych powinno wynosić 6 ÷ 11 bar. Masa motopompy przenośnej z pełnym zbiornikiem paliwa i pełnym stanem oleju, nie powinna przekraczać wartości podanych w tablicy nr 2.2.3.2. Dla motopomp przewoźnych nie określa się maksymalnej masy. — dla H’sgeo = 1,5 m — t ≤ 60 s, W czasie pracy pompy bez wody, przy zamkniętych nasadach ssawnych i zamkniętych zaworach tłocznych, urządzenie zasysające pompy powinno umożliwić osiągnięcie podciśnienia 0,8 bar. Spadek podciśnienia w ciągu 1 min nie powinien przekroczyć 0,1 bar. Ponadto urządzenie zasysające powinno wytrzymać bez uszkodzeń 4 min pracy ciągłej przy prędkości zasysania dla pompy pracującej bez wody. — dla H’sgeo = 7,5 m — t ≤ 120 s. w. 2.2.3.4. Ssanie na sucho 2.2.3.5. Czas zassania 2.2.3.6. Niezawodność pracy motopompy Motopompa pożarnicza powinna być zdolna do sześciogodzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia przy skorygowanej nominalnej geodezyjnej wysokości ssania. Po próbie motopompa nie powinna wykazywać oznak uszkodzenia. 2.3. MOTOPOMPY PŁYWAJĄCE Dla motopomp przenośnych suma czasów potrzebnych do zassania wody, napełnienia pompy oraz węża tłocznego wielkości 75 o długości 5 m — powinna wynosić odpowiednio: 2.3.1.1. Podział ww Motopompa powinna być wyposażona w urządzenie zasysające, które umożliwi zassanie wody przy prędkości zasysania, w czasie określonym poniżej. — dla H’sgeo = 1,5 m — t ≤ 30 s, Tablica nr 2.3.1.1. 2.3.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA W zależności od nominalnej wydajności i nominalnej wysokości podnoszenia rozróżnia się wielkości motopomp pływających wg tablicy nr 2.3.1.1. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7316 — 2.3.1.2. Przykład oznaczenia: Poz. 553 — znak fabryczny lub nazwa producenta, — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.3.1.2. bez części słownej, .go v.p l Motopompa pływająca (MP) o wydajności nominalnej 800 dm3/min przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia p = 2 bar: — numer motopompy i rok budowy, — masa całkowita motopompy. MOTOPOMPA PŁYWAJĄCA MP — 8/2 Na tabliczce znamionowej silnika powinny być umieszczone co najmniej następujące informacje: 2.3.2. WYKONANIE — znak fabryczny lub nazwa producenta, 2.3.2.1. Pływak — oznaczenie typu silnika, Konstrukcja pływaka powinna zapewnić dobrą pływalność również w przypadku uszkodzenia mechanicznego (przebicia) powłoki zewnętrznej pływaka. — numer silnika i rok budowy, — moc i obroty nominalne silnika. 2.3.3. PARAMETRY 2.3.2.2. Wlot ssawny Wlot ssawny pompy powinien być wyposażony w sito o wielkości oczek mniejszej niż wielkość wylotu wirnika. 2.3.2.3. Wylot tłoczny 2.3.3.1. Wymiary Wymiary gabarytowe motopomp pływających nie powinny przekraczać: — długość 900 mm, — szerokość 750 mm, — wysokość 500 mm. 2.3.3.2. Masa Masa motopompy pływającej z pełnym zbiornikiem paliwa i pełnym stanem oleju nie powinna przekraczać: — 30 kg dla motopomp pływających MP 2/2, M 4/2 oraz MP 3/1, rcl Wylot tłoczny pompy powinien być wyposażony w jedną nasadę wielkości 75 T wg normy PN-M-51038. W przypadku motopomp wielkości MP 2/2 i MP 3/1, dopuszcza się zastosowanie nasady wielkości 52 wg normy PN-M-51038. Należy zapewnić dostęp do nasady w celu połączenia jej z wężem tłocznym za pomocą klucza do łączników. 2.3.2.4. Zbiornik paliwa motopompy — 60 kg dla pozostałych motopomp pływających. 2.3.2.5. Urządzenia sterownicze 2.3.3.4. Niezawodność pracy motopompy w. Pojemność zbiornika motopompy powinna zapewniać pracę pompy z wydajnością nominalną w ciągu co najmniej 60 min bez uzupełnienia zapasu paliwa. Korek zbiornika paliwa powinien mieć otwór do wyrównania ciśnienia oraz zabezpieczenie przed wyciekami. Wszystkie urządzenia do sterowania pracą motopompy pływającej powinny być widoczne i dostępne z miejsca obsługi. Wszystkie urządzenia sterownicze i kontrolne powinny być jednoznacznie zidentyfikowane. 2.3.2.6. Uchwyty do przenoszenia ww Motopompa pływająca powinna być wyposażona w uchwyty do przenoszenia. 2.3.2.7. Wykończenie 2.3.3.3. Parametry pracy pompy Punkty nominalne pracy pompy powinny spełniać wymagania podane w tablicy nr 2.3.1.1. załącznika. Motopompa powinna być zdolna do sześciogodzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia. Ponadto konstrukcja motopompy powinna zapewniać bezpieczną pracę pompy bez wody („na sucho”) w czasie co najmniej 5 min. Po próbach motopompa nie powinna wykazywać oznak uszkodzenia. 2.3.3.5. Minimalna głębokość ssania Minimalna głębokość zbiornika (mierzona od lustra wody do płaskiego i poziomego dna zbiornika), przy której motopompa osiąga nominalne parametry pracy, nie powinna być większa niż 50 mm. Pływak motopompy powinien mieć barwę czerwo- ną. 2.4. POMPY Z NAPĘDEM TURBINOWYM 2.3.2.8. Znakowanie 2.4.1. OZNACZENIE Na motopompie oraz na silniku, powinny być umieszczone tabliczki znamionowe. Na tabliczce znamionowej motopompy powinny być umieszczone co najmniej następujące informacje: Pompa z napędem turbinowym (turbinowa) o wydajności nominalnej 800 dm3/min przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia p = 1 bar i ciśnieniu wody na wlocie turbiny 8 bar: POMPA TURBINOWA PT 8/1/8 Dziennik Ustaw Nr 85 — 7317 — 2.4.2.1. Pompa Wlot ssawny pompy powinien być wyposażony w sito o wielkości oczek 8 W 10 mm. Wylot tłoczny pompy powinien być wyposażony w jedną nasadę wielkości 75 T wg normy — M-51038. Należy zapewnić dostęp do nasady w celu połączenia jej z wężem tłocznym za pomocą klucza do łączników. Na króćcu wylotowym powinien być trwale oznaczony kierunek przepływu wody. 2.4.2.2. Turbina Wydajność pompy powinna wynosić co najmniej 800 dm3/min przy ciśnieniu tłoczenia 1 bar dla poniższych parametrów wody zasilającej turbinę: natężenie przepływu wody przez turbinę powinno wynosić nie więcej niż 950 dm3/min przy ciśnieniu na wlocie — 8 bar. .go v.p l 2.4.2. WYKONANIE Poz. 553 Króćce: wlotowy i wylotowy wody zasilającej turbinę powinny być wyposażone w nasady wielkości 75 T wg normy PN-M-51038. Na króćcach powinny być trwale oznaczone kierunki przepływu wody. 2.4.3.4. Niezawodność pracy pompy Pompa turbinowa powinna być zdolna do sześciogodzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia. Ponadto konstrukcja pompy powinna zapewniać bezpieczną pracę pompy bez wody („na sucho”) w czasie co najmniej 5 min (przy ciśnieniu wody na wlocie turbiny 8 bar). Po próbach, pompa nie powinna wykazywać oznak uszkodzenia. 2.4.3.5. Minimalna głębokość ssania 2.4.2.3. Uchwyty Pompa turbinowa powinna być wyposażona w dwa uchwyty typu „oczko” o średnicy wewnętrznej umożliwiającej zapięcie karabińczyka linki do linii ssawnej. Zaczepy powinny być umieszczone w górnej części pompy turbinowej. 2.4.2.4. Wykończenie 2.4.2.5. Znakowanie 2.5. POMPY STRUMIENIOWE 2.5.1. OZNACZENIE Pompa strumieniowa o wydajności nominalnej (ilość wody wysysanej w czasie 1 min) 400 dm3/min przy nominalnym ciśnieniu po stronie wylotowej p = 0,4 bar i ciśnieniu wody na wlocie pompy 8 bar: rcl Króciec wlotowy i wylotowy turbiny powinien być pokryty lakierem o barwie niebieskiej. Króciec wylotowy pompy powinien być pokryty lakierem o barwie czerwonej. Minimalna głębokość zbiornika (mierzona od lustra wody do płaskiego i poziomego dna zbiornika), przy której pompa turbinowa zasysa wodę powinna być nie większa niż 25 mm. Na tabliczce znamionowej pompy turbinowej, powinny być umieszczone, co najmniej następujące informacje: — znak fabryczny lub nazwa producenta, — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.4.1. bez części słownej, POMPA STRUMIENIOWA PS 4/0,4/8 2.5.2. WYKONANIE 2.5.2.1. Pompa Wymiary gabarytowe pompy turbinowej nie powinny przekraczać: Najmniejsza powierzchnia niezbędna do ustawienia pompy nie powinna być większa niż 300 x 250 mm. w. 2.4.3.1. Wymiary Króciec wlotowy pompy powinien być wyposażony w nasadę wielkości 52 lub 75 T wg normy PN-M-51038. Króciec wylotowy pompy powinien być wyposażony w nasadę wielkości 75 T wg normy PN-M-51038. Należy zapewnić dostęp do nasad w celu połączenia ich z wężami tłocznymi za pomocą klucza do łączników. Na króćcach powinny być trwale oznaczone kierunki przepływu wody. — rok produkcji, — masa całkowita pompy turbinowej. ww 2.4.3. PARAMETRY — długość 400 mm, — szerokość 400 mm, — wysokość 400 mm. 2.4.3.2. Masa Masa pompy turbinowej nie powinna przekraczać 15 kg. 2.4.3.3. Parametry pracy pompy Punkty nominalne charakterystyki powinny spełniać wymagania podane poniżej. 2.5.2.2. Znakowanie Na tabliczce znamionowej pompy strumieniowej, powinny być umieszczone, co najmniej następujące informacje: — znak fabryczny lub nazwa producenta, — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.5.1. bez części słownej, — rok produkcji, — masa całkowita pompy. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7318 — 2.5.3. PARAMETRY Poz. 553 — długość — 400 mm, 2.5.3.4. Minimalna głębokość ssania 2.5.3.1. Wymiary — szerokość — 300 mm, — wysokość — 500 mm. 2.5.3.2. Masa .go v.p l Wymiary gabarytowe pompy strumieniowej nie powinny przekraczać: Gdzie: Qwy — natężenie przepływu wody mierzone na wylocie pompy, Qwe — natężenie przepływu wody mierzone na wlocie pompy. Masa pompy strumieniowej nie powinna przekraczać 10 kg. 2.5.3.3. Ilość wysysanej wody Minimalna głębokość zbiornika (mierzona od lustra wody do płaskiego i poziomego dna zbiornika), przy której pompa strumieniowa wysysa wodę nie powinna być większa niż 25 mm. 2.6. WYSOKOCIŚNIENIOWE AGREGATY GAŚNICZE 2.6.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA 2.6.1.1. Podział Ilość wody wysysanej przez pompę strumieniową, ustawioną na płaskim (poziomym) dnie zbiornika wody powinna wynosić nie mniej niż 400 dm3/min przy nominalnym ciśnieniu po stronie wylotowej p = 0,4 bar i ciśnieniu wody na wlocie pompy 8 bar: Ilość wody zasysanej przez pompę wyznaczyć wg wzoru: Q = Qwy– Qwe — o wydajności Q ≥ 75 dm3/min, — o wydajności 15 ≤ Q < 75 dm3/min. Agregaty o wydajności Q ≥ 75 dm3/min dzieli się wg tablicy nr 2.6.1.1. rcl Tablica nr 2.6.1.1. W zależności od nominalnej wydajności (mierzonej na prądownicy) rozróżnia się dwie grupy agregatów wysokociśnieniowych: 2.6.2. WYKONANIE w. Agregaty o wydajności poniżej 75 dm3/min dzielą się na dwie grupy w zależności od wydajności (mierzonej na prądownicy) i ciśnienia tłoczenia na wylocie pompy: 2.6.2.1. Pompa wysokociśnieniowa Przykład oznaczenia: W przypadku, gdy agregat wyposażony jest we własny spalinowy silnik napędowy powinien on spełniać poniższe wymagania. — agregaty wysokociśnieniowe o wydajności 40 ≤ Q < 75 dm3/min i ciśnieniu tłoczenia na wylocie pompy p = 40 bar, Pompa powinna być zabezpieczona przed uszkodzeniem przy pracy z zanieczyszczoną wodą. Pompa powinna być wyposażona w urządzenie zabezpieczające przed nadmiernym wzrostem ciśnienia po stronie tłocznej, powyżej wartości dopuszczalnej. 2.6.1.2. Oznaczenia 2.6.2.2. Napęd pompy wysokociśnieniowej ww — agregaty wysokociśnieniowe o wydajności 15 ≤ Q < 40 dm3/min i ciśnieniu tłoczenia na wylocie pompy 40 < p ≤ 250 bar. 1) Wysokociśnieniowy agregat wodny o wydajności (mierzonej na prądownicy) 100 dm3/min przy ciśnieniu tłoczenia na wylocie pompy p = 40 bar: WYSOKOCIŚNIENIOWY AGREGAT WODNY AW 100/40 2) Wysokociśnieniowy agregat wodno-pianowy o wydajności (mierzonej na prądownicy) 25 dm3/min przy ciśnieniu tłoczenia na wylocie pompy p = 100 bar: WYSOKOCIŚNIENIOWY AGREGAT WODNO-PIANOWY AWP 25/100 Silnik agregatu powinien mieć: — tłumik z wylotem zaopatrzonym w końcówkę umożliwiającą dołączenie węża do odprowadzenia spalin, — silnik powinien być wyposażony w rozrusznik ręczny (dla agregatów o wydajności Q ≥ 75 dm3/min wymagany jest dodatkowo rozrusznika elektryczny). Dziennik Ustaw Nr 85 — 7319 — Wąż powinien być zakończony wysokociśnieniową prądownicą umożliwiającą podawanie wodnych strumieni zwartych i rozproszonych. Wydajność prądownicy wysokociśnieniowej powinna być zgodna z tablicą nr 2.6.1.1 (dotyczy agregatu o Q ≥ 75). .go v.p l Pojemność zbiornika paliwa powinna zapewniać pracę agregatu z wydajnością nominalną w ciągu, co najmniej 30 min, bez uzupełnienia zapasu paliwa. Korek zbiornika paliwa powinien mieć otwór do wyrównania ciśnienia oraz zabezpieczenie przed wyciekami. Poz. 553 2.6.2.9. Znakowanie 2.6.2.3. Odwadnianie Pompa oraz układ wodno-pianowy agregatu powinny mieć możliwość skutecznego odwodnienia. Zawory odwadniające powinny być łatwo dostępne. 2.6.2.4. Przyrządy kontrolne i pomiarowe Każdy agregat wodno-pianowy powinien być wyposażony, co najmniej w: — manometr klasy co najmniej 2,5 o zakresie wskazań 0 ÷ ~150 % ciśnienia nominalnego pompy. Dla agregatów z własnym spalinowym silnikiem napędowym (z wyłączeniem agregatów o wydajności 15 ≤ Q < 75 dm3/min) dodatkowo wymagane są: — kontrolka ładowania akumulatora, — kontrolka ciśnienia oleju w silniku (dotyczy silników czterosuwowych). Na agregacie powinna być umieszczona tabliczka znamionowa. Na tabliczce znamionowej powinny być umieszczone co najmniej następujące informacje: — znak fabryczny lub nazwa producenta, — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.6.1.2. bez części słownej, — numer i rok budowy, — masa całkowita agregatu. Dla agregatów z własnym silnikiem napędowym dodatkowo wymagana jest tabliczka znamionowa silnika zawierająca, co najmniej następujące informacje: — znak fabryczny lub nazwa producenta, — oznaczenie typu silnika, — numer silnika i rok budowy, — moc i obroty nominalne silnika. 2.6.3. PARAMETRY 2.6.2.5. Urządzenia sterownicze 2.6.3.1. Wydajność i ciśnienie pracy rcl Przyrządy kontrolne i pomiarowe powinny być czytelne z miejsca obsługi. Wszystkie urządzenia do sterowania pracą agregatu muszą być dostępne z miejsca obsługi i jednoznacznie zidentyfikowane. 2.6.2.6. Instalacja elektryczna Agregat powinien być wyposażony w oświetlenie przyrządów pomiarowych. w. 2.6.2.7. Urządzenie dozujące środek pianotwórczy Jeśli agregat jest wyposażony w urządzenie dozujące to urządzenie to powinno umożliwiać pobieranie środka pianotwórczego ze zbiornika samochodu i/lub ze zbiornika zewnętrznego (zasysanie środka z głębokości 1m) i wytworzenie roztworu wodnego środka pianotwórczego o stężeniach 3 ± 0,5 % i 6 ± 0,5 % lub 1 ± 0,5 % i 3 ± 0,5 %. ww Urządzenie dozujące powinno być tak dobrane, aby umożliwiać uzyskiwanie wymaganych stężeń dla rzeczywistej wydajności agregatu (mierzonej na prądownicy). 2.6.2.8. Linia szybkiego natarcia Agregat powinien być wyposażony w zwijadło z linią szybkiego natarcia. Linia szybkiego natarcia powinna umożliwiać podawanie wody z prądownicy bez względu na stopień rozwinięcia linii. Wąż powinien nawijać się na bęben zwijadła bez załamań i zagnieceń. Powinna być zapewniona możliwość rozwijania i zwijania węża ręcznie. Wąż linii szybkiego natarcia powinien mieć długość co najmniej 60 m. Wydajność agregatu (mierzona na prądownicy w czasie podawania zwartego strumienia wody) przy ciśnieniu nominalnym (mierzonym na wylocie pompy) powinna wynosić nie mniej niż podano w pkt 2.6.1.1. załącznika. Maksymalna wydajność prądownicy nie powinna przekraczać 150 dm3/min. Maksymalne ciśnienie na wylocie pompy (nawet przy zamkniętej prądownicy) nie może przekroczyć 60 bar. Dla agregatów o ciśnieniach nominalnych 40 < p ≤ 250 bar maksymalne ciśnienie (przy zamkniętej prądownicy) nie powinno przekroczyć wartości określonych przez producenta. 2.6.3.2. Niezawodność pracy agregatu Agregat powinien być zdolny do dwugodzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia. Po próbie agregat nie powinien wykazywać oznak uszkodzenia. 2.6.3.3. Maksymalny zasięg rzutu strumienia gaśniczego Maksymalny zasięg rzutu strumienia zwartego wody powinien być nie mniejszy niż 18 m, przy kącie pochylenia prądownicy 32 ° względem poziomu, prędkości wiatru nie większej niż 2 m/s i ustawieniu wylotu prądownicy na wysokości 1 m nad poziomem gruntu. Maksymalny zasięg rzutu strumienia piany (dotyczy agregatu wodno-pianowego) powinien być nie mniejszy niż 8 m, przy kącie pochylenia prądownicy 32 ° względem poziomu, prędkości wiatru nie większej niż 2 m/s i ustawieniu wylotu prądownicy na wysokości 1 m nad poziomem gruntu. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7320 — Parametry piany wytwarzanej przez agregat powinny wynosić: — liczba spienienia Ls ≥ 6, — trwałość piany (wartość połówkowa) t0,5 ≥ 7 min. 2.6.3.5. Straty ciśnienia Straty ciśnienia w linii szybkiego natarcia dla nominalnej wydajności i ciśnienia wg pkt 2.6.1.1. załącznika (mierzone pomiędzy wylotem pompy i prądownicą) nie powinny przekraczać 50 % ciśnienia nominalnego dla linii zwiniętej i rozwiniętej. Dla agregatów o ciśnieniach nominalnych 40 < p ≤ 250 bar strata ciśnienia nie może przekroczyć 80 %. 2.6.3.6. Skuteczność gaśnicza wg normy PN-M-51038. Motopompy powinny być wyposażone w kosz ssawny o wielkości oczek odpowiednich do zanieczyszczeń, jakie mogą być przepompowane wraz z wodą przez motopompę. Wielkość zanieczyszczeń przepompowywanych przez pompę powinna być uzgodniona pomiędzy zamawiającym i producentem. Kosz powinien być wyposażony w nasadę wg normy PN-M-51038 tej samej wielkości, co nasada ssawna motopompy, umożliwiającą zamontowanie kosza na końcu linii ssawnej. .go v.p l 2.6.3.4. Parametry piany (dotyczy agregatu wodno-pianowego) Poz. 553 Agregat powinien ugasić pożar testowy 13A, a w przypadku agregatów z dozownikiem środka pianotwórczego również pożar testowy 55B (wg normy PN-EN 3-7). Powyższe wymaganie nie dotyczą agregatów o wydajności Q ≥ 75 dm3/min. Wyloty tłoczne, powinny być wyposażone w nasady 52, 75 lub 110 wg normy PN-M-51038 w zależności od wydajności nominalnej. 2.7.2.3. Silnik motopompy Silnik motopompy przewoźnej powinien być wyposażony w rozrusznik elektryczny. W przypadku motopomp przenośnych silnik powinien być wyposażony, co najmniej w rozrusznik ręczny. 2.7.2.4. Zbiornik paliwa motopompy Pojemność zbiornika motopompy przenośnej powinna zapewniać pracę pompy z wydajnością nominalną w ciągu, co najmniej 60 min bez uzupełnienia zapasu paliwa. Dla motopomp przewoźnych minimalny czas pracy bez uzupełniania zapasu paliwa powinien wynosić, co najmniej 120 min. rcl 2.7. MOTOPOMPY DO WODY ZANIECZYSZCZONEJ 2.7.2.2. Wyloty tłoczne 2.7.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA 2.7.2.5. Odwadnianie 2.7.1.1. Podział W zależności od wykonania rozróżnia się rodzaje motopomp: — przenośne, w. — przewoźne. Parametry nominalne motopompy do wody zanieczyszczonej powinny wynosić Q ≥ 400 dm3/min przy ciśnieniu tłoczenia co najmniej 1 bar. 2.7.1.2. Oznaczenie Kadłub, urządzenie zasysające i przewody wodne pompy powinny mieć możliwość skutecznego odwodnienia. Zawory odwadniające powinny być łatwo dostępne. 2.7.2.6. Urządzenia sterownicze i kontrolne Wszystkie urządzenia do sterowania pracą pompy, powinny być widoczne i dostępne z miejsca obsługi. Motopompy przewoźne powinny być wyposażone w manometr o zakresie pomiarowym 0 ÷ ~150 % maksymalnego ciśnienia zamknięcia oraz we wskaźnik poziomu paliwa w zbiorniku z sygnalizacją rezerwy. Przykład oznaczenia: ww 1) Motopompa przenośna o wydajności nominalnej 500 dm3/min przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia pn = 1 bar: MOTOPOMPA DO WODY ZANIECZYSZCZONEJ P — 5/1; 2) Motopompa przewoźna o wydajności 6000 dm3/min przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia pn = 2 bar: MOTOPOMPA DO WODY ZANIECZYSZCZONEJ P — 60/2 2.7.2.7. Instalacja elektryczna Motopompa z rozrusznikiem elektrycznym powinna być wyposażona w akumulator. Motopompa przewoźna powinna być wyposażona w oświetlenie przyrządów pomiarowych. 2.7.2.8. Uchwyty do przenoszenia 2.7.2. WYKONANIE Motopompa przenośna powinna być wyposażona w składane uchwyty do przenoszenia. 2.7.2.1. Wloty ssawne 2.7.2.9. Znakowanie Wloty ssawne motopomp, powinny być wyposażone odpowiednio w nasady ssawne 52, 75 lub 110 Na motopompie oraz na silniku, powinny być umieszczone tabliczki znamionowe. Dziennik Ustaw Nr 85 — 7321 — skorygowanej geodezyjnej wysokości ssania. Po próbie motopompa nie powinna wykazywać oznak uszkodzenia. .go v.p l Na tabliczce znamionowej motopompy powinny być umieszczone, co najmniej następujące informacje: Poz. 553 — znak fabryczny lub nazwa producenta, — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.7.1.2. bez części słownej, 3.1. POŻARNICZE WĘŻE TŁOCZNE DO HYDRANTÓW — numer motopompy i rok budowy, 3.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE — masa całkowita motopompy. Na tabliczce znamionowej silnika powinny być umieszczone, co najmniej następujące informacje: Wąż powinien PN-EN 14540. spełniać wymagania normy 3.1.2. PODZIAŁ — znak fabryczny lub nazwa producenta, — oznaczenie typu silnika, — numer silnika i rok budowy, — moc i obroty nominalne silnika. W zależności od średnicy wewnętrznej rozróżnia się wielkości węży w mm: 25 i 52. 3.1.2.2. Odmiany 2.7.3. PARAMETRY W zależności od wyposażenia w łączniki rozróżnia się odmiany węży: 2.7.3.1. Wymiary Wymiary gabarytowe motopomp przenośnych nie powinny przekraczać: — długość — 1100 mm, — wysokość — 900 mm, — szerokość — 750 mm. — ŁA — z łącznikami ze stopów aluminium, — ŁM — z łącznikami ze stopów miedzi, — B — bez łączników. 3.1.3. WYKONANIE Wąż powinien być wyposażony w łączniki tłoczne zgodne z normą PN-M-51031 o wielkości odpowiedniej do średnicy węża. rcl Dla motopomp przewoźnych nie określa się maksymalnych wymiarów. 2.7.3.2. Masa 3.1.2.1. Wielkości Masa motopompy przenośnej z pełnym zbiornikiem paliwa i pełnym stanem oleju nie powinna przekraczać 200 kg. Połączenie węża z łącznikami powinno zapewnić szczelność i wytrzymałość na ciśnienie próbne. 3.2. POŻARNICZE WĘŻE TŁOCZNE DO POMP POŻARNICZYCH 3.2.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA 2.7.3.3. Parametry pracy pompy 3.2.1.1. Wielkości w. Dla motopomp przewoźnych nie określa się maksymalnej masy. Parametry pracy pompy powinny spełniać wymagania podane w pkt 2.7.1.1. załącznika dla skorygowanej geodezyjnej wysokości ssania H’sgeo = 1,5 m. Dla H”sgeo = 6,0 m wydajność pompy przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia powinna być nie mniejsza niż 50 % wydajności nominalnej. 2.7.3.4. Czas zassania ww Motopompa powinna umożliwiać zassanie wody w czasie określonym poniżej. Suma czasów potrzebnych do zassania wody dla skorygowanej geodezyjnej wysokości ssania H’gs = 1,5 m, napełnienia pompy oraz węża tłocznego o długości 5 m nie powinna przekraczać 120 s. Dla H”gs = 6,0 m czas zassania nie powinien przekraczać 300 s. 2.7.3.5. Niezawodność pracy motopompy Motopompa powinna być zdolna do 24-godzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia przy nominalnej W zależności od średnicy wewnętrznej rozróżnia się wielkości węży w mm: 25, 42, 52, 75 i 110. 3.2.1.2. Odmiany W zależności od wyposażenia w łączniki rozróżnia się odmiany węży: — ŁA — z łącznikami ze stopów aluminium, — ŁM — z łącznikami ze stopów miedzi, …