możliwy był na długości minimum 100 m. Dopuszczalne obciążenie każdej rolki nie może być mniejsze niż 10 ton. — rok produkcji, w.
\nUcho zaczepowe w kontenerze wraz z łącznikami powinno wytrzymać obciążenie, co najmniej 150 kN.
\nKontenery przeznaczone do czasowego przebywania w nich osób oraz kontenery, jako pomieszczenia sprzętu pobieranego do akcji powinny posiadać oświetlenie własne wewnętrzne i zewnętrzne (oświetlenie pola pracy) zasilane z własnego źródła (źródeł) zasilania o napięciu 24 V. Kontenery ze stanowiskami obsługi powinny posiadać oświetlenie elementów sterowania.
\nWysokość całkowita kontenera włącznie z szynami prowadzącymi, na których kontener spoczywa na urządzeniu załadowczym, powinna wynosić najwyżej 2500 mm. ww Konstrukcja kontenera powinna zapewnić prawidłową jego obsługę przy ustawieniu kolejno na blokach o wysokości:
\nDyszel do holowania powinien być przystosowany do haka holowniczego (paszczowego) typ 40 wg PN-S-48023.
\nŁadowność przyczepy — minimum 12 000 kg.
\nWysokość przyczepy nie powinna być większa niż 1100 mm (mierzona od podłoża do górnej krawędzi prowadnic szynowych, na których spoczywa kontener).
\n4.3.4.6. Wyposażenie zamontowane Rodzaj i ilość wyposażenia ustala zamawiający z dostawcą.
\n4.3.5. PRZYCZEPY I NACZEPY Z ZAMONTOWANYM SPRZĘTEM SPECJALISTYCZNYM 4.3.5.1. Wymagania ogólne — 100 mm — pod prawą/lewą podłużnicą z przodu, — 200 mm — pod prawą/lewą rolką z tyłu.
\nElementy sterowania drzwi, szuflad wysuwanych i klap muszą być łatwo dostępne, gdy kontener jest w stanie zsuniętym.
\nWyposażenie kontenera musi być zabezpieczone przed przemieszczaniem się w czasie jazdy oraz podczas zdejmowania/nakładania na nośnik. Ciecze przewożone w zbiorniku należy zabezpieczyć przed wylewaniem.
\nPrzyczepa powinna posiadać świadectwo homologacji typu zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogowym. Rezerwa masy, liczona w stosunku do masy całkowitej dopuszczalnej dla przyczepy z zamontowanym sprzętem specjalistycznym i kompletnym wyposażeniem powinna wynosić 3÷30%.
\n4.3.5.2. Wyposażenie zamontowane Rodzaj i ilość wyposażenia ustala zamawiający z dostawcą.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7343 — 5.2. SKOKOCHRONY .go v.p l 4.3.6. INNE SAMOCHODY POŻARNICZE Poz. 553 5.2.1. PODZIAŁ 4.3.6.1. Klasyfikacja Inne samochody pożarnicze używane do działań ratowniczo-gaśniczych obejmują poniższe grupy pojazdów wg normy PN-EN 1846-1:
\n4.3.6.2. Wymagania ogólne Samochody wymienione w pkt 4.3.6.1. ppkt a), b), c), d) oraz e) powinny spełniać wymagania pkt 4.1. oraz pkt 4.2 załącznika wraz z podpunktami dla pojazdów.
\nInne specjalne pojazdy samochodowe wymienione w pkt 4.3.6.1. ppkt f) powinny spełniać wymagania pkt 4.1 oraz pkt 4.2 załącznika wraz z podpunktami dla pojazdów i/lub wymagania odrębnych przepisów krajowych i/lub międzynarodowych. — skokochrony napełniane przy pomocy wentylatorów, — skokochrony (na stelażu pneumatycznym) napełniane z butli do aparatów powietrznych lub innych butli ze sprężonym gazem obojętnym.
\n5.2.2. WYKONANIE 5.2.2.1. Konstrukcja Pole skoku powinno umożliwić wpisanie koła o średnicy 3 m, środek skokochronu powinien być wyraźnie oznaczony.
\nW przypadku napełniania skokochronu za pomocą wentylatorów rękawy łączące poduszkę z wentylatorem powinny mieć długość min. 3 m.
\nSkokochrony napełniane z butli ze sprężonym powietrzem lub innym sprężonym gazem obojętnym powinny posiadać co najmniej jeden zawór bezpieczeństwa uruchamiany po przekroczeniu o 20 % ciśnienia pracy. Skokochrony napełniane z butli powinny zachować parametry również po odłączeniu źródła napełniania. Dopuszczalny spadek ciśnienia w nieużywanym skokochronie napełnianym z butli w okresie 1 h nie powinien przekroczyć 10 %. W czasie prowadzenia akcji ratowniczej powinna być zapewniona możliwość wymiany butli. rcl 4.3.6.3. Wyposażenie zamontowane Skokochrony w zależności od sposobu napełniania dzielą się na:
\nRodzaj i ilość wyposażenia ustala zamawiający z dostawcą.
\n5.1. DRABINY PRZENOŚNE 5.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE w.
\nDrabina powinna spełniać wymagania normy PN-EN 1147. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n5.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Butla do napełniania skokochronu powinna być tak dobrana, aby po napełnieniu stelaża pozostała rezerwa w ilości co najmniej 5 % pojemności butli.
\n5.2.2.2. Znakowanie Znakowanie, wykonane trwałą techniką na powłoce skokochronu, powinno zawierać co najmniej następujące informacje: — nazwę i adres producenta, — typ, Wszystkie elementy metalowe powinny być wykonane z materiałów odpornych na korozję lub posiadać zabezpieczenie antykorozyjne. — numer fabryczny, ww 5.1.2.1. Materiały 5.1.2.2. Konstrukcja Podstawa drabiny (stopy) powinna posiadać spiczaste zakończenia wykonane ze stopów aluminium lub innego materiału o niegorszych właściwościach, w celu zapobieżenia poślizgom. W przypadku drabiny z belką podporową zamiast stóp, belka również powinna być wyposażona w spiczaste zakończenia z materiałów jw. Stopy drabiny drewnianej powinny posiadać okucia z blachy.
\nKółka drabiny powinny być wykonane ze stopów aluminium lub innego materiału o niegorszych właściwościach. — rok i miesiąc produkcji, — dopuszczalną wysokość ratowania, — uproszczoną instrukcję obsługi (w języku polskim), — informację o zakazie wykonywania skoków szkoleniowych (w języku polskim), — inne ważne (wg producenta) dla bezpieczeństwa użytkowania informacje (w języku polskim).
\n5.2.3. PARAMETRY 5.2.3.1. Czas przygotowania Czas przygotowania skokochronu do napełniania z pozycji transportowej nie powinien przekraczać 240 s przy zachowaniu zasad określonych w instrukcji obsługi producenta.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7344 — Powtórne napełnienie po zrzucie i zdjęciu obciążenia testowego o masie 75 kg (dotyczy tylko skokochronów napełnianych za pomocą wentylatorów) powinno nastąpić w czasie nie dłuższym niż 20 s.
\n5.2.3.2. Czas pracy W przypadku skokochronu napełnianego za pomocą wentylatorów z silnikiem spalinowym zapas paliwa w zbiorniku powinien umożliwić ciągłą pracę przez minimum 1 h.
\n5.2.3.3. Wytrzymałość skokochronu 5.3.2. WYKONANIE .go v.p l Czas napełnienia nie powinien być dłuższy niż 120 s.
\nPoz. 553 Po upadku na środek skokochronu obciążenia testowego o wymiarach 800 x 500 mm i masie 150 kg, z wysokości 16 m skokochron nie powinien:
\n5.3.2.1. Konstrukcja Konstrukcja rękawa powinna umożliwiać kontrolowanie (regulowanie) przez osobę ratowaną prędkości zjazdu łącznie z możliwością zatrzymania się w dowolnym momencie. Powinna być również zapewniona możliwość wyhamowania osoby ratowanej przez personel obsługujący rękaw.
\nKontrolowanie szybkości zjazdu w worze ratowniczym przez osobę ratowaną nie jest wymagane. W tym przypadku szybkość zjazdu powinna być regulowana przez personel obsługujący wór ratowniczy.
\n5.3.2.2. Znakowanie Znakowanie powinno zawierać co najmniej następujące informacje: — przesunąć się więcej niż 1,0 m w dowolnym kierunku, — nazwę lub znak producenta, — przewrócić się, — maksymalną wysokość ratowania, — rok i miesiąc produkcji, — odłączyć się od systemu napełniającego, — instrukcję obsługi (w języku polskim), — spowodować wyłączenia wentylatorów z silnikiem spalinowym, — instrukcję konserwacji (w języku polskim). — doznać żadnych uszkodzeń powłoki.
\n5.3.3. PARAMETRY Powyższą próbę należy wykonać trzykrotnie.
\nJedno lub wielowarstwowy materiał konstrukcyjny rękawa badany od strony powłoki chroniącej przed promieniowaniem cieplnym i płomieniem powinien być odporny na działanie płomienia. Temperatura mierzona na wysokości 250 mm nad palnikiem powinna wynosić 800 ± 50 °C. Próbkę materiału o wymiarach 100×140 mm należy umieścić 250 ± 10 mm nad końcówką palnika. Po upływie 5 s działania płomienia, żadna z warstw badanej próbki nie powinna się zapalić, tworzyć kropli, ewentualne żarzenie powinno ustąpić maksymalnie po upływie 5 s od usunięcia płomienia palnika oraz nie powinna wystąpić utrata ciągłości materiału w warstwie nośnej. Dopuszcza się wystąpienie otworu w pozostałych warstwach rękawa, o średnicy nie większej niż 25 mm. rcl 5.2.3.4. Odporność materiału powłoki zewnętrznej na płomień 5.3.3.1. Odporność na płomień w.
\nMateriał powłoki powinien być odporny na działanie płomienia. Temperatura mierzona na wysokości 250 mm nad palnikiem powinna wynosić 800±50 °C.
\nPróbkę materiału o wymiarach 100 x 140 mm należy umieścić 250 mm nad końcówką palnika. Po upływie 5 s działania płomienia, próbka nie powinna się zapalić, tworzyć kropli, ewentualne żarzenie powinno ustąpić maksymalnie po upływie 5 s od usunięcia płomienia palnika oraz nie powinna wystąpić utrata ciągłości materiału.
\n5.2.3.5. Stabilność skokochronu ww Po upadku obciążenia testowego o masie 75 kg i wymiarach 800×500 mm, w odległości 50 cm od krawędzi skokochronu mierzonej w połowie długości, szerokości i po przekątnych skokochronu, skokochron nie może się przewrócić lub przesunąć w dowolnym kierunku więcej niż 1,0 m.
\n5.2.3.6. Masa Wymagane jest, aby ilość uchwytów do transportu skokochronu (w stanie transportowym i gotowym do działania), gwarantowała, że nie zostanie przekroczone maksymalne obciążenie przypadające na jedną osobę zgodnie z przepisami BHP.
\n5.3. WORY I RĘKAWY RATOWNICZE 5.3.1. OZNACZENIA Oznaczenie: Rękaw ratowniczy Wór ratowniczy 5.3.3.2. Wytrzymałość rękawa na zrywanie Minimalna wytrzymałość na zrywanie rękawa/wora w dowolnie wybranym punkcie nie może być mniejsza niż 15 kN.
\n5.3.3.3. Masa Wymagane jest, aby ilość uchwytów do transportu rękawa/wora w stanie transportowym, gwarantowała, że nie zostanie przekroczone maksymalne obciążenie przypadające na jedną osobę zgodnie z przepisami BHP.
\n5.4. LINKOWE URZĄDZENIA I PODNOSZENIA DO OPUSZCZANIA 5.4.1. WYMAGANIA OGÓLNE Urządzenia do opuszczania powinny spełniać wymagania normy PN-EN 341. Urządzenia do podnoszenia powinny spełniać wymagania normy PN-EN 1496.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7345 — 5.4.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE o średnicy 45 mm. Po otwarciu zamka zatrzaśnika małego przez powstały prześwit powinien dać się przełożyć walec o średnicy 20 mm. .go v.p l Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nPoz. 553 Dopuszcza się wyłącznie urządzenia klasy A wg normy PN-EN 341.
\n5.6.3.2. Siła otwarcia zamka Dopuszcza się wyłącznie urządzenia klasy B wg normy PN-EN 1496.
\nCałkowite otwarcie zamka zatrzaśnika dużego i małego powinno nastąpić pod wpływem działania siły 15÷20 N. Otwarty zamek powinien samoczynnie zamykać się po ustaniu działania siły.
\n5.5. LINKI STRAŻACKIE RATOWNICZE 5.6.3.3. Wytrzymałość zatrzaśników 5.5.1. WYMAGANIA OGÓLNE Linki powinny spełniać wymagania normy PN-M-51510. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. Dopuszcza się inną konstrukcję, masę liniową oraz materiały konstrukcyjne linki przy zachowaniu minimalnych parametrów wytrzymałościowych określonych w normie PN-M-51510. Grubość linki powinna wynosić do 16 mm. Dopuszcza się inną konstrukcję, wymiary, materiały konstrukcyjne karabińczyka przy zachowaniu minimalnych parametrów wytrzymałościowych określonych w normie PN-M-51510.
\n5.5.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 5.5.2.1. Zabezpieczenie antykorozyjne 5.5.2.2 Znakowanie 6.1. HYDRAULICZNE NARZĘDZIA RATOWNICZE 6.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE Narzędzia hydrauliczne powinny spełniać wymagania normy PN-EN 13204. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n6.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Rozpieracze i cylindry rozpierające powinny wytrzymać bez jakichkolwiek uszkodzeń i wycieków cieczy roboczej 150 cykli pracy z obciążeniem 80 % obciążenia nominalnego. Po przekroczeniu dopuszczalnej przez producenta temperatury cieczy roboczej, w czasie trwania próby, w temperaturze otoczenia 5 ÷ 25 °C można dokonać maksymalnie dwóch przerw na studzenie narzędzia i agregatu zasilającego. Powyższe badanie trwałości (150 cykli pracy) nie dotyczy narzędzi zasilanych wyłącznie pompą zasilaną z akumulatora i pompą z napędem ręcznym lub nożnym. rcl Elementy metalowe powinny spełniać wymagania pkt 5.13 normy PN-EN 364.
\nWytrzymałość zatrzaśnika małego i dużego na obciążenia statyczne (bez zerwania lub pęknięcia) nie może być mniejsza niż 15 kN.
\nZnakowanie linki powinno zawierać co najmniej następujące informacje: — nazwę lub znak producenta, — datę produkcji — rok i kwartał.
\n6.2. PODUSZKI PNEUMATYCZNE DO PODNOSZENIA I KORKI PNEUMATYCZNE DO USZCZELNIANIA 5.6.1. PODZIAŁ 6.2.1. WYMAGANIA OGÓLNE w.
\n5.6. ZATRZAŚNIKI STRAŻACKIE — Zatrzaśnik strażacki duży, — Zatrzaśnik strażacki mały.
\nPoduszki podnoszące powinny spełniać wymagania normy PN-EN 13731. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n5.6.2. WYMAGANIA 6.2.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 5.6.2.1. Wymagania ogólne ww Zatrzaśniki powinny spełniać wymagania normy PN-EN 362. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n5.6.2.2. Znakowanie Znakowanie zatrzaśnika powinno zawierać co najmniej następujące informacje: — nazwę lub znak producenta, — rok i kwartał produkcji.
\n5.6.3. PARAMETRY 5.6.3.1. Wymiary Po otwarciu zamka zatrzaśnika dużego przez powstały prześwit powinien dać się przełożyć walec 6.2.2.1. Konstrukcja Korki uszczelniające powinny posiadać uchwyty do transportu.
\nKorki i poduszki powinny prawidłowo działać po klimatyzowaniu w temperaturze –20 ± 2 °C oraz + 80 ± 5 °C w czasie 6 h. Elementy urządzeń do sterowania korkami oprócz manometrów kontrolnych, powinny być odporne na działanie ciśnienia równego co najmniej 1,5 nominalnego ciśnienia pracy całego systemu.
\nKonstrukcja złączek korków uszczelniających powinna zapewniać możliwość łączenia i rozłączania elementów w rękawicach zgodnych z normą PN-EN 659, bez używania dodatkowych narzędzi. Złączki po stronie zasilania korka muszą mieć taką konstrukcję, aby do ich rozłączenia konieczne były przynajmniej dwie oddzielne czynności manualne oraz po rozłączeniu następowało Dziennik Ustaw Nr 85 — 7346 — 6.2.2.2. Reduktory i urządzenia sterujące Reduktory i urządzenia sterujące stosowane do napełniania poduszek podnoszących i korków powinny być zgodne z normy PN-EN 13371.
\n6.2.2.4. Znakowanie Każda poduszka i korek powinny posiadać trwale połączoną tabliczkę znamionową zawierającą co najmniej następujące informacje: — typ poduszki lub korka, — maksymalną siłę podnoszenia lub średnicę uszczelnianego otworu, — ciśnienie pracy, Zakresy pomiarowe stosowanych manometrów powinny wynosić od 0 do 1 ÷ 2 wartości maksymalnego ciśnienia roboczego.
\n6.2.3.7. Ciśnienie rozrywające Ciśnienie rozrywające korka uszczelniającego umieszczonego w rurociągu o średnicy odpowiedniej dla danego typu korka powinno być co najmniej 2-krotnie wyższe od ciśnienia pracy.
\n6.2.3.8. Szczelność Konstrukcja korków uszczelniających i urządzeń sterujących powinna zapewniać utrzymanie nominalnego ciśnienia w czasie 30 min. Dopuszczalny spadek ciśnienia w ww. czasie nie może przekroczyć 5% ciśnienia roboczego.
\n6.3. TOPORY STRAŻACKIE 6.3.1. Wymagania ogólne Topory strażackie powinny spełniać wymagania normy PN-M-51501. — datę produkcji, — numer fabryczny.
\n6.4. ZBIORNIKI PRZENOŚNE NA WODĘ rcl 6.2.3. PARAMETRY 6.2.3.6. Manometry kontrolne .go v.p l samoczynne uszczelnienie korka. W przypadku, gdy dwa lub więcej urządzenia sterujące podłączone są do tego samego źródła zasilania, węże montowane do tych urządzeń po stronie zasilanych korków powinny być oznaczone różnymi kolorami. System połączeń powinien zabezpieczać przed bezpośrednim połączeniem elementów systemu przeznaczonego do pracy pod wysokim ciśnieniem, z elementami systemu przeznaczonego do pracy pod niskim ciśnieniem.
\nPoz. 553 6.2.3.1. Ciśnienie wypychające korek z rurociągu Ciśnienie wypychające korek z rurociągu stalowego nie powinno być niższe niż: — 1,0 bar w przypadku korków o ciśnieniu roboczym od 1,5 do 2,5 bar, — 0,5 bar dla korków o ciśnieniu roboczym do 1,5 bar. w.
\n6.2.3.2. Ciśnienie próbne Ciśnienie próbne dla korków uszczelniających ustala producent, nie powinno być jednak mniejsze od:
\n1,5-krotnej wartości ciśnienia nominalnego.
\n6.2.3.3. Zawory bezpieczeństwa i system połączeń ww Zawory bezpieczeństwa i system połączeń korków uszczelniających powinny być zgodne z normą PN-EN 13371.
\n6.2.3.4. Długość przewodów zasilających Długość przewodów nie powinna być mniejsza niż 5 m, natomiast przewód łączący źródło zasilania z urządzeniem sterującym powinien mieć długość minimum 2 m.
\n6.2.3.5. Wytrzymałość na rozerwanie Wytrzymałość na rozerwanie przewodów zasilających korki musi być minimum 2-krotnie wyższa od ciśnienia pracy.
\n6.4.1. OZNACZENIA Oznaczenie: Zbiornik przenośny na wodę o pojemności …… dm3 (podać pojemność w dm3) 6.4.2. WYKONANIE 6.4.2.1. Materiały Materiał poszycia zbiornika powinien być odporny na działanie niskich i wysokich temperatur. Po klimatyzowaniu poszycia w temperaturze zarówno –20 ± 2 °C jak również + 80 ± 5 °C, montaż zbiornika powinien przebiegać bez uszkodzenia poszczególnych elementów oraz z zachowaniem szczelności wg pkt 6.4.3.2.
\nElementy metalowe zbiornika i stelaża, o ile występują powinny być wykonane z materiałów odpornych na korozję lub powinny być zabezpieczone antykorozyjnie.
\n6.4.2.2. Konstrukcja Dopuszcza się zbiorniki ze stelażem oraz zbiorniki samonośne. Pojemność zbiornika otwartego powinna wynosić minimum 2500 dm3. Zbiornik powinien posiadać pokrowiec. O ile zbiornik posiada stelaż, to w pokrowcu elementy stelaża powinny być oddzielone od elementów poszycia zbiornika. W przypadku wyposażenia zbiornika w nasady ssawne, nasady muszą być zgodne z normą PN-/M-51038. Zbiorniki zamknięte powinny być wyposażone w nasady tłoczne i ssawne wg normy PN-M-51038 i zawór odpowietrzający.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7347 — 6.4.2.3. Znakowanie Poz. 553 .go v.p l 7.2.3. Oznaczenie Znakowanie powinno zawierać co najmniej następujące informacje: — nazwę lub znak producenta, — pojemność w dm3.
\nNa zbiorniku powinna być umieszczona skrócona instrukcja konserwacji w języku polskim.
\n6.4.3. PARAMETRY Gaśnice przeznaczone na wyposażenie samochodów pożarniczych powinny posiadać dodatkowe oznaczenie GAŚNICA DLA STRAŻY POŻARNEJ.
\nOznaczenie powinno być widoczne podczas odczytywania informacji z etykiety gaśnicy, wysokość liter powinna wynosić co najmniej 5 mm. Trwałość i czytelność znakowania gaśnicy powinna być zachowana przez cały okres jej przydatności.
\n7.3. GAŚNICE PRZEWOŹNE 6.4.3.1. Masa 7.3.1. Wymagania ogólne Masa kompletnego zbiornika nie powinna przekroczyć 0,015 kg na 1 dm3 pojemności zbiornika.
\n6.4.3.2. Ubytek wody Gaśnice przewoźne powinny spełniać wymagania normy PN-EN 1866-1 Część 1. Charakterystyka, wykonanie i metody badań.
\n7.4. KOCE GAŚNICZE Średni ubytek wody ze zbiornika otwartego w ciągu 1 h nie powinien przekraczać 0,5 % objętości zbiornika. Zbiornik powinien posiadać możliwość kontrolowanego spuszczania wody.
\n7.4.1. Wymagania ogólne Koce gaśnicze powinny spełniać wymagania normy PN-EN 1869.
\nUbytek wody ze zbiornika zamkniętego nie może być większy niż 0,5 % jego pojemności na dobę.
\n7.5. URZĄDZENIA GAŚNICZE 6.4.3.3. Stateczność zbiornika 7.5.1. PODZIAŁ I OZNACZENIE 7.5.1.1. Podział rcl Zbiornik o konstrukcji samonośnej jak i na stelażu, powinien zachować stateczność po obciążeniu jego górnej krawędzi w najbardziej niekorzystnym położeniu, nawodnioną linią ssawną (składającą się z 1 odcinka węża ssawnego PVC, wielkości 110, długości 2,5 m).
\n7.1. GAŚNICE PRZENOŚNE w.
\n7.1.1. Wymagania ogólne Gaśnice przenośne powinny spełniać wymagania normy PN-EN 3-7 Część 7. Charakterystyki, wymagania eksploatacyjne i metody badań.
\n7.2. GAŚNICE DLA STRAŻY POŻARNEJ 7.2.1. Wymagania ogólne ww Gaśnice dla straży pożarnej powinny spełniać wymagania normy PN-EN 3-7.
\nGaśnice przenośne o masie ≥ 6 kg przeznaczone na wyposażenie samochodów pożarniczych powinny spełniać dodatkowo następujące wymagania szczegółowe 7.2.2. Parametry gaśnic w zakresie ergonomii Konstrukcja gaśnicy powinna umożliwiać (w trzech kolejnych próbach) usunięcie zabezpieczenia, uruchomienie i sprawdzenie skuteczności gaśniczej, przez operatora w odpowiednich, dopuszczonych do stosowania środkach ochrony indywidualnej.
\nW zależności od wykonania rozróżnia się urządzenia przenośne i przewoźne.
\n7.5.1.2. Oznaczenie Na urządzeniu powinna być umieszczona etykieta w formacie co najmniej A 5 podzielona na części zawierająca następujące dane: w części 1: — nazwa urządzenia poprzedzona słowami: AGREGAT GAŚNICZY, grupy pożarów do gaszenia których jest przeznaczony, nominalna ilość środka gaśniczego (dotyczy agregatów do impulsowego podawania środka gaśniczego), w części 2: — sposób uruchomienia agregatu oraz piktogramy grup pożarów, w części 3: — ostrzeżenia dotyczące stosowania, w części 4: — informacje dodatkowe — ciśnienie nominalne wody i/lub gazu roboczego w urządzeniu, masa całkowita, dane dotyczące zastosowanego środka gaśniczego, w części 5: — nazwa i adres producenta i dystrybutora.
\nCzęść 3 etykiety powinna stanowić co najmniej 30 % powierzchni całej etykiety.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7348 — 7.5.2. PARAMETRY Poz. 553 .go v.p l 8.2. PIANOTWÓRCZE ŚRODKI GAŚNICZE 7.5.2.1. Agregaty do pulsacyjnego i ciągłego podawania środka gaśniczego Agregaty przenośne powinny posiadać zbiornik środka gaśniczego o pojemności nie mniejszej niż 10 dm3. Agregaty przewoźne powinny posiadać zbiornik środka gaśniczego o pojemności nie mniejszej niż 20 dm3. Agregaty powinny posiadać zbiornik wody lub pompę wodną lub zasilanie zewnętrzne oraz powinny być zasilane sprężonym gazem.
\nElementy agregatu powinny spełniać wymagania odrębnych przepisów krajowych.
\n7.5.2.2. Maksymalny zasięg strumienia gaśniczego 8.2.1. OZNACZENIE Na każdym opakowaniu powinna być umieszczona etykieta formatu co najmniej A5 podzielona na części zawierająca następujące dane: w części 1: — nazwa handlowa wyrobu poprzedzona napisem PIANOTWÓRCZY ŚRODEK GAŚNICZY poszerzona nazwa typu wg normy PN-EN 1568-1÷4 załącznik A i rodzaj wg normy PN-EN 2, oraz informację o przeznaczeniu do wytwarzania piany ciężkiej, średniej, lekkiej lub wszystkich rodzajów pian, w części 2:
\nAgregaty do pulsacyjnego podawania środka gaśniczego: — zalecane stężenie/stężenia wodnych roztworów środka pianotwórczego, — maksymalny zasięg rzutu strumienia gaśniczego nie powinien być mniejszy niż 10 m, przy kącie pochylenia prądownicy 32 ° względem poziomu przy prędkości wiatru nie większej niż 1 m/s, — zakres temperatur stosowania środka pianotwórczego, Agregaty do ciągłego podawania środka gaśniczego: rcl — maksymalny zasięg rzutu strumienia gaśniczego nie powinien być mniejszy niż 6 m, przy kącie pochylenia prądownicy 32° względem poziomu i prędkości wiatru nie większej niż 1 m/s. — inne istotne cechy środka, np. jeśli koncentrat jest cieczą newtonowską i lepkość w najniższej temperaturze stosowania jest > 200 mm2/s lub jeśli koncentrat jest cieczą pseudoplastyczną i lepkość w najniższej temperaturze stosowania ≥ 120 mPaxs przy szybkości ścinania 375 1/s, to na etykiecie powinien znaleźć się napis: „koncentrat może wymagać specjalnych urządzeń dozujących”, a np. w przypadku środków AFFF i FFFP napis: „tworzący film wodny\", „możliwość stosowania z wodą morską” itp., 7.5.2.3. Skuteczność gaśnicza Agregaty powinny ugasić pożary testowe nie mniejsze niż 13A i 55B wg PN-EN 3-7. w części 3: — zagrożenia dla użytkowników, Agregaty do pulsacyjnego podawania środka gaśniczego: w. — objętość zbiornika agregatu przenośnego powinna wystarczyć do ugaszenia pożarów testowych bez konieczności uzupełniania środka gaśniczego, — dla agregatu przewoźnego zużycie środka gaśniczego do ugaszenia pożarów testowych nie powinno przekraczać 15 dm3.
\nAgregaty do ciągłego podawania środka gaśniczego: — zużycie środka gaśniczego do ugaszenia pożaru testowego nie powinno przekraczać 30 dm3. ww 7.5.3. Inne agregaty i urządzenia gaśnicze przewoźne i przenośne Inne agregaty i urządzenia gaśnicze przewoźne i przenośne powinny ugasić pożary testowe, nie mniejsze niż 13A i 55B wg normy PN-EN 3-7, bez względu na stopień rozwinięcia linii gaśniczej o minimalnej długości 30 m. — podstawowe zalecenia ekologiczne, w części 4: — zawartość środka pianotwórczego w opakowaniu w dm3 lub w kg, — dane dotyczące partii wyrobu — numer, miesiąc i rok produkcji, — okres gwarancji, — sposób utylizacji środka pianotwórczego po przekroczeniu daty jego przydatności, w części 5: — nazwa i adres producenta i dystrybutora.
\nCzęść 3 etykiety powinna stanowić co najmniej 30 % powierzchni całej etykiety.
\nTrwałość i czytelność znakowania opakowań powinna być zachowana przez cały okres przydatności środka pianotwórczego.
\n8.1. PROSZKI GAŚNICZE 8.2.2. PARAMETRY 8.1.1. Wymagania ogólne Pianotwórcze środki gaśnicze w zakresie lepkości, liczby spienienia, szybkości wykraplania roztworu z piany i skuteczności gaśniczej powinny spełniać wymagania wg normy PN-EN 1568-1÷4.
\nProszki gaśnicze powinny spełniać wymagania normy PN-EN 615.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7349 — 9.1. SORBENTY Poz. 553 — bezpieczeństwo podczas stosowania sorbentu, — numer atestu Państwowego Zakładu Higieny, .go v.p l 9.1.1. PODZIAŁ I OZNACZENIE w części 4:
\n9.1.1.1. Podział — data produkcji sorbentu, — sorbenty stosowane na powierzchniach stałych, — sorbenty stosowane na powierzchniach wód. — termin przydatności do stosowania sorbentu, w formacie: dd-mm-rrrr, 9.1.1.2. Oznaczenie — zawartość opakowania podana w kilogramach lub litrach, Na każdym opakowaniu sorbentu powinna znaleźć się etykieta lub nadruk. Etykieta bądź nadruk powinny: — warunki przechowywania sorbentu, — posiadać napisy wykonane w kolorze kontrastującym z kolorem tła, w części 5: — zachować trwałość i czytelność znakowania przez cały okres przydatności sorbentu do stosowania, — posiadać czytelną postać oraz rozmiar nie mniejszy niż A5, — być podzielone na 5 części.
\nNa etykiecie bądź nadruku powinny być umieszczone następujące informacje: w części 1: — nazwa handlowa sorbentu poprzedzona słowem „sorbent”, w. w części 2: — nazwa i dane adres producenta i dystrybutora sorbentu.
\nW części 2 i 3 informacje mogą być podane za pomocą piktogramów, których wymiary nie powinny być mniejsze niż 20 x 20 mm.
\nCzęść 3 etykiety powinna stanowić co najmniej 30 % powierzchni całej etykiety.
\n9.1.2. PARAMETRY 9.1.2.1. Zdolność pochłaniania oleju Chłonność węglowodoru wzorcowego przez sorbenty stosowane na powierzchniach stałych lub na powierzchniach wód — nie mniejsza niż 50 % wag. w stosunku do masy sorbentu. Jako węglowodór wzorcowy stosować olej napędowy spełniający wymagania normy PN-EN 590 dla gatunków oleju napędowego dla klimatu umiarkowanego. Oznaczenie dla sorbentów sypkich wykonać metodą Westinghouse’a. rcl — zakres stosowania: np. „do zbierania zanieczyszczeń olejowych i ropopochodnych z powierzchni stałych” (w przypadku sorbentów stosowanych na powierzchniach stałych) lub „do zbierania zanieczyszczeń olejowych i ropopochodnych z powierzchni wód” (w przypadku sorbentów stosowanych na powierzchniach wód) lub „do zbierania zanieczyszczeń olejowych i ropopochodnych z powierzchni stałych i powierzchni wód” (w przypadku sorbentów stosowanych na powierzchniach stałych i powierzchniach wód), — sposób postępowania z sorbentem po przekroczeniu jego przydatności do stosowania, — rodzaj sorbentu (np. sorbent sypki, granulowany, naturalny, syntetyczny, mineralny, itp.), — chłonność węglowodorów i wody podana w procentach wagowych (w przypadku sorbentów stosowanych na powierzchniach stałych), ww — chłonność węglowodorów podana w procentach wagowych (w przypadku sorbentów stosowanych na powierzchniach wód), — gęstość nasypowa podana w gramach na litr (w przypadku sorbentów sypkich), — pływalność (% wagowo) sorbentu nasyconego węglowodorem wzorcowym, — zawartość ziaren o średnicy większej niż 4 mm oraz zawartość ziaren o średnicy mniejszej niż 0,125 mm podana w procentach wagowych (w przypadku sorbentów sypkich), — sposób użycia sorbentu, — sposób postępowania ze zużytym sorbentem, w części 3: — ograniczenia w stosowaniu sorbentu, 9.1.2.2. Analiza sitowa Zawartość frakcji o wielkości ziaren większej niż 4 mm oraz zawartość frakcji o wielkości ziaren mniejszej niż 0,125 mm nie może się różnić o więcej niż ± 10% wartości deklarowanej przez producenta. Wymaganie dotyczy tylko sorbentów sypkich.
\n9.1.2.3. Bierność chemiczna Sorbent nie może wchodzić w reakcje chemiczne z pochłanianymi substancjami.
\n9.1.2.4. Pływalność 95% sorbentu stosowanego na powierzchniach wód, zarówno gotowego do użycia jak i użytego, całkowicie nasyconego węglowodorem wzorcowym, określonym w pkt 9.1.2.1. załącznika, utrzymuje się na powierzchni wody stojącej przez 24 godziny.
\nWymaganie dotyczy tylko sorbentów do zbierania zanieczyszczeń z powierzchni wód.
\n9.1.2.5. Gęstość nasypowa Wartość gęstości nasypowej wyrażona w gramach na litr nie może się różnić o więcej niż ± 10 % wartości deklarowanej przez producenta. Wymaganie dotyczy tylko sorbentów sypkich.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7350 — 10.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE Centrala sygnalizacji pożarowej (CSP) powinna spełniać wymagania normy PN-EN 54-2. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n10.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 10.2.2.5. Dodatkowo panel może przekazywać informacje o rodzaju, lokalizacji i stanie pracy innych urządzeń lub inne informacje przydatne do prowadzenia działań ratowniczych. .go v.p l 10.1. CENTRALE SYGNALIZACJI POŻAROWEJ Poz. 553 10.1.2.1. CSP powinna posiadać oznaczenia i opisy w języku polskim, oraz podawać komunikaty w języku polskim.
\n10.1.2.2. CSP powinna zapewniać możliwość wydruku historii zdarzeń.
\n10.1.2.3. Do CSP powinna być dołączona, opracowana przez producenta w języku polskim, instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jej działania w systemie po jej zainstalowaniu w obiekcie.
\n10.2. PANELE OBSŁUGI DLA STRAŻY POŻARNEJ 10.2.2.7. Panel powinien mieć oznaczenia i opisy w języku polskim oraz podawać komunikaty w języku polskim.
\n10.2.2.8. Do panelu powinna być dołączona, opracowana przez producenta w języku polskim, instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jego działania w systemie po jego zainstalowaniu w obiekcie.
\n10.3. URZĄDZENIA ZDALNEJ SYGNALIZACJI I OBSŁUGI 10.3.1. WYMAGANIA OGÓLNE Urządzenia zdalnej sygnalizacji i obsługi niewchodzące w skład centrali sygnalizacji pożarowej powinny spełniać wymagania jak dla centrali sygnalizacji pożarowej (CSP) określone w normie PN-EN 54-2. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. rcl Panel obsługi dla straży pożarnej (panel) przeznaczony jest do współpracy z centralami sygnalizacji pożarowej (CSP). Panel powinien być instalowany w pobliżu wejścia do obiektu przewidzianego dla ekip ratowniczych.
\n10.2.2.6. Obudowa panelu powinna mieć barwę czerwoną. Na płycie czołowej panelu powinien znajdować się napis „PANEL OBSŁUGI DLA STRAŻY POŻARNEJ”. Wysokość liter powinna wynosić co najmniej 8 mm i być barwy białej.
\n10.2.1. WYMAGANIA OGÓLNE Panel powinien spełniać wymagania środowiskowe zgodnie z pkt 15.3 normy PN-EN 54-2. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n10.2.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE w.
\n10.2.2.1. Panel powinien przekazywać informacje o rodzaju, lokalizacji i stanie pracy urządzeń przeciwpożarowych zainstalowanych w danym obiekcie.
\n10.2.2.2. Informacje o aktualnym stanie pracy poszczególnych urządzeń przeciwpożarowych powinny być prezentowane oddzielnie dla każdego urządzenia przeciwpożarowego w sposób stale widoczny, czytelny i jednoznaczny. ww 10.2.2.3. Panel powinien przekazywać co najmniej optycznie informacje o następujących stanach pracy każdego urządzenia przeciwpożarowego z zastosowaniem następujących barw sygnalizacji: stan alarmowania/wyzwolenia/ — kolor czerwony, stan uszkodzenia — kolor żółty, stan pracy/dozorowania — kolor zielony.
\n10.2.2.4. Panel może realizować funkcje sterowania urządzeniami przeciwpożarowymi. W takim przypadku panel powinien być zabezpieczony przed dostępem osób nieuprawnionych.
\n10.3.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 10.3.2.1. Urządzenia zdalnej sygnalizacji i obsługi niewchodzące w skład centrali powinny mieć oznaczenia i opisy w języku polskim oraz podawać komunikaty w języku polskim.
\n10.3.2.2. Do urządzeń powinna być dołączona, opracowana przez producenta w języku polskim, instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jego działania w systemie po jego zainstalowaniu w obiekcie.
\n10.4. SYSTEMY TRANSMISJI SYGNAŁÓW ALARMÓW POŻAROWYCH I USZKODZENIOWYCH 10.4.1. ZAKRES Przedmiotem wymagań są systemy transmisji sygnałów alarmów pożarowych oraz sygnałów uszkodzeniowych służące do przesyłania alarmów pożarowych oraz sygnałów uszkodzeniowych z central sygnalizacji pożarowej do stacji odbiorczych alarmów pożarowych oraz sygnałów uszkodzeniowych. Wymagania obejmują organizację systemów transmisji sygnałów alarmów pożarowych, stawiane im wymagania dotyczące torów transmisyjnych i transmisji sygnałów, szybkości, niezawodności i bezpieczeństwa powiadamiania oraz wymagania stawiane urządzeniom wykorzystywanym do budowy tych systemów.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7351 — rowych powinien być potwierdzany przez stację odbiorczą alarmów pożarowych. Sygnały uszkodzeniowe przesyłane powinny być z jednego lub wielu urządzeń transmisji alarmów pożarowych do stacji odbiorczej sygnałów uszkodzeniowych zainstalowanej w centrum odbiorczym operatora systemu monitoringu pożarowego. Transmisja powinna odbywać się w sposób automatyczny. .go v.p l 10.4.2. WYMAGANIA OGÓLNE Poz. 553 10.4.2.1. Konfiguracja systemu transmisji alarmów pożarowych Ogólny schemat systemu transmisji alarmów pożarowych przedstawiony został na rys. nr 10.4.2.1.
\nSprawność całego systemu transmisji alarmów powinna być nadzorowana przez centrum monitorowania operatora systemu monitoringu pożarowego.
\nCentrum monitorowania operatora systemu oraz stacja odbiorcza sygnałów uszkodzeniowych mogą wchodzić w skład centrum odbiorczego operatora systemu monitoringu pożarowego. rcl Alarmy pożarowe z jednego lub wielu urządzeń transmisji alarmów pożarowych przesyłane są do stacji odbiorczej alarmów pożarowych, zainstalowanej w centrum odbiorczym alarmów pożarowych zlokalizowanym w obiekcie komendy Państwowej Straży Pożarnej (PSP) lub w obiekcie, wskazanym przez właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) PSP. Transmisja powinna odbywać się w sposób automatyczny. Poprawny odbiór alarmów poża- Rys. nr 10.4.2.1. Schemat systemu transmisji alarmów pożarowych 10.4.2.2. Urządzenia pośredniczące ww w.
\nDopuszcza się stosowanie telekomunikacyjnych urządzeń pośredniczących w transmisji alarmów pożarowych i sygnałów uszkodzeniowych, takich jak stacje retransmisji, koncentracji i wzmacniania sygnałów oraz urządzenia telekomunikacyjne stacji rezerwowej lub centrum odbiorczego operatora systemu, jak to przykładowo pokazano na rys. nr 10.4.2.2.
\nWymagania techniczno-użytkowe obejmują cały system transmisji alarmów pożarowych od wejścia do urządzenia transmisji alarmów pożarowych do wyjścia urządzenia powiadamiającego w centrum odbiorczym alarmów pożarowych dla alarmów pożarowych oraz od wejścia urządzenia transmisji alarmów pożarowych do wyjścia urządzenia powiadamiającego w centrum odbiorczym operatora systemu dla sygnałów uszkodzeniowych.
\nRys. nr 10.4.2.2. Tor transmisji alarmów pożarowych poprzez centrum odbiorcze operatora systemu Dziennik Ustaw Nr 85 — 7352 — 10.4.2.5. Centrum monitorowania operatora systemu .go v.p l 10.4.2.3. Stacja odbiorcza alarmów pożarowych Poz. 553 W skład stacji odbiorczej alarmów pożarowych powinny wchodzić urządzenia telekomunikacyjne oraz urządzenie powiadamiające.
\nCentrum monitorowania operatora systemu nadzoruje sprawność wszystkich urządzeń i torów transmisji systemu transmisji alarmów pożarowych i sygnałów uszkodzeniowych. Informacje zbierane przez to centrum powinny umożliwiać wyznaczenie dostępności systemu zgodnie z normą PN-EN 50136-1-1 pkt 7.5.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nUrządzenie powiadamiające powinno zapewnić powiadomienie obsługi i/lub systemu prezentacji informacji centrum o następujących zdarzeniach:
\nCentrum monitorowania powinno wchodzić w skład centrum odbiorczego operatora systemu monitoringu.
\nDo budowy centrum mogą być wykorzystane urządzenia stacji odbiorczej sygnałów uszkodzeniowych.
\nStacje odbiorcze alarmów pożarowych powinny spełniać wymagania określone w specyfikacji technicznej CLC/TS 50136-4. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. — alarmie pożarowym, — uszkodzeniu toru transmisji z urządzeniem telekomunikacyjnym.
\nInformacje o pozostałych zdarzeniach są przekazywane do centrum odbiorczego operatora systemu monitoringu.
\nDo przesyłania alarmów pożarowych mogą być wykorzystywane:
\n10.4.2.7. Rodzaje wykorzystywanych łączy transmisyjnych Łącza transmisyjne powinny umożliwiać transmisję dwukierunkową równoczesną lub naprzemienną.
\nW szczególności powinny umożliwiać potwierdzanie odbioru każdej informacji alarmowej. rcl Akceptacja alarmu przez operatora powinna być możliwa przy pomocy urządzenia powiadamiającego, jak i poprzez dołączony do niego system prezentacji informacji. Jeżeli alarm pożarowy nie zostanie zaakceptowany w zadanym przedziale czasu, informacja o tym zdarzeniu powinna być przesłana przez urządzenie powiadamiające stacji odbiorczej alarmów pożarowych do centrum odbiorczego operatora systemu monitoringu pożarowego.
\n10.4.2.6. Sieć transmisji alarmów pożarowych Urządzenia telekomunikacyjne służą do komunikacji urządzenia powiadamiającego z urządzeniami transmisji alarmów pożarowych i sygnałów uszkodzeniowych oraz z centrum odbiorczym operatora systemu. w.
\nTor transmisji pomiędzy urządzeniem powiadamiającym a urządzeniem telekomunikacyjnym powinien być monitorowany przez urządzenie powiadamiające zgodnie z CLC/TS 50136-4 pkt 4.16. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nJeżeli do przesyłania sygnałów alarmowych wykorzystywany jest tor radiowy, operator systemu monitoringu pożarowego powinien posiadać odpowiednie pozwolenie radiowe na korzystanie z tego toru na zasadach wyłączności. Nie dopuszcza się wykorzystywania częstotliwości, które nie wymagają posiadania pozwoleń radiowych. W przypadku gdy tor radiowy jest wykorzystywany jako tor podstawowy, musi być on wykorzystywany wyłącznie dla potrzeb systemu transmisji alarmów pożarowych.
\n10.4.2.8. Redundancja łączy transmisji alarmów pożarowych Stacja odbiorcza sygnałów uszkodzeniowych jest instalowana w centrum odbiorczym operatora systemu monitoringu pożarowego. Służy do odbioru sygnałów uszkodzeniowych z urządzeń transmisji alarmów pożarowych i sygnałów uszkodzeniowych, a także do odbioru wiadomości o uszkodzeniach ze stacji odbiorczej alarmów pożarowych. W skład stacji odbiorczej sygnałów uszkodzeniowych powinno wchodzić urządzenie powiadamiające oraz urządzenia telekomunikacyjne. Podstawowe wymagania na urządzenie powiadamiające są określone w CLC/TS 50136-4.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nDo przesyłania alarmów pożarowych pomiędzy urządzeniem transmisji alarmów pożarowych a stacją odbiorczą alarmów pożarowych powinny być wykorzystywane co najmniej dwa łącza transmisji określone jako łącze podstawowe i łącze dodatkowe, zapewniające ogólną dostępność systemu określoną w tablicy 10.4.2.9. Jako łącze podstawowe należy stosować łącze typu 1 wg tablicy 10.4.2.9. Jako łącze dodatkowe może być stosowane łącze typu 1 lub typu 2 wg tablicy 10.4.2.9. Należy stosować dwa, fizycznie różne tory transmisji. Transmisja alarmów pożarowych w łączach podstawowym i dodatkowym powinna być inicjowana równocześnie i odbywać się niezależnie.
\nUrządzenie powiadamiające może współpracować z systemem informatycznym operatora systemu monitoringu. Stacja odbiorcza sygnałów uszkodzeniowych powinna umożliwiać przesyłanie drogą elektroniczną informacji o uszkodzeniach systemów sygnalizacji pożarowej do firm serwisujących te systemy.
\n10.4.2.9. Wymagania dotyczące transmisji ww 10.4.2.4. Stacja odbiorcza sygnałów uszkodzeniowych Wymagane parametry systemów transmisji alarmów pożarowych i sygnałów uszkodzeniowych określone zostały w tablicy nr 10.4.2.9 zgodnie z normą PN-EN 50136-1-1.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7353 — Poz. 553 10.4.2.10. Czas transmisji .go v.p l Tablica nr 10.4.2.9. Wymagania dla systemów transmisji alarmów pożarowych rcl Wymagania dotyczące czasu transmisji i klasyfikacji systemów są określone w normie PN-EN 50136-1-1 pkt 6.3.2. Wymagania te dotyczą pełnego czasu transmisji od przekazania sygnału alarmowego przez system sygnalizacji pożarowej do jego udostępnienia przez urządzenie powiadamiające i/lub przekazania tego sygnału do systemu prezentacji informacji centrum odbiorczego alarmów pożarowych. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. stosowane zgodnie z dokumentacją producenta.
\nW przypadku, gdy zgodnie z dokumentacją techniczną do transmisji wykorzystywane są łącza publicznej sieci telekomunikacyjnej, do badań należy wykorzystać odpowiednie łącza lub ich symulator. Weryfikacja parametrów działającej sieci transmisji alarmów pożarowych powinna być prowadzona zgodnie z normą PN-EN-50136-1-1 pkt 7. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n10.4.2.11. Monitorowanie systemu transmisji w.
\nOperator systemu transmisji alarmów pożarowych powinien zapewniać monitorowanie sprawności wszystkich urządzeń systemu oraz całej drogi przesyłania alarmów pożarowych. Wymagania dotyczące monitorowania systemu transmisji oraz klasyfikacji systemów są określone w normie PN-EN 50136-1-1 pkt 6.3.4. Informacje o sprawności systemu oraz wykrytych uszkodzeniach powinny być zbierane i rejestrowane przez centrum monitorowania operatora systemu zgodnie z pkt 7.5 normy PN-EN 50136-1-1.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n10.4.2.12. Dostępność ww Wymagania dotyczące dostępności systemu transmisji alarmów pożarowych oraz klasyfikacji systemów są określone w normie PN-EN 50136-1-1 pkt 6.4.5. Dostępność systemu podlegającego dopuszczeniu powinna być określana na podstawie dostępności łączy i torów transmisji, z których system będzie korzystał, oraz deklarowanej przez producenta niezawodności urządzeń objętych dokumentacją systemu. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n10.4.2.13. Badania i weryfikacja wydajności systemu Badania parametrów systemu na zgodność z wymaganiami określonymi w tablicy nr 10.4.2.9 załącznika powinny obejmować wszystkie konfiguracje systemu transmisji alarmów pożarowych, jakie mogą być 10.4.3. WYMAGANIA DOTYCZĄCE URZĄDZEŃ TRANSMISJI SYGNAŁÓW ALARMOWYCH I USZKODZENIOWYCH 10.4.3.1. Urządzenia transmisji alarmów pożarowych i uszkodzeniowych powinny spełniać wymagania określone w PN-EN 54-21. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n10.4.3.2. Urządzenia transmisji alarmów pożarowych i uszkodzeniowych powinny posiadać oznaczenia, opisy i podawać komunikaty w języku polskim.
\n10.4.3.3. Do urządzeń powinna być dołączona, opracowana przez producenta w języku polskim, instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jego działania w systemie po jego zainstalowaniu w obiekcie.
\n10.4.4. WYMAGANIA DLA URZĄDZEŃ POWIADAMIAJĄCYCH 10.4.4.1. Urządzenia powiadamiające wchodzące w skład stacji odbiorczych alarmów pożarowych oraz w skład stacji odbiorczych sygnałów uszkodzeniowych powinny spełniać wymagania określone w specyfikacji technicznej CLC/TS 50136-4. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n10.4.4.2. Urządzenia powinny posiadać oznaczenia, opisy i podawać komunikaty w języku polskim.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7354 — Poz. 553 11.1.2.4. Dostęp do mikrofonu wchodzącego w skład CDSO powinien być ograniczony wyłącznie dla uprawnionych osób.
\n10.5. RĘCZNE OSTRZEGACZE POŻAROWE (ROP) 11.1.2.6. Do CDSO powinna być dołączona, opracowana przez producenta w języku polskim, instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jej działania w systemie po jej zainstalowaniu w obiekcie.
\n10.5.1. WYMAGANIA OGÓLNE .go v.p l 10.4.4.3. Do urządzeń powinna być dołączona opracowana przez producenta w języku polskim instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jego działania w systemie po jego zainstalowaniu w obiekcie.
\nRęczne ostrzegacze pożarowe powinny spełniać wymagania normy PN-EN 54-11. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n10.5.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Symbol na płycie czołowej powinien być uzupełniony słowem „POŻAR” zgodnie z pkt 4.7.3.2.1 normy PN-EN 54-11.
\n11.1. CENTRALE DŹWIĘKOWYCH OSTRZEGAWCZYCH 11.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE SYSTEMÓW Centrala dźwiękowych systemów ostrzegawczych (CDSO) powinna spełniać wymagania aprobaty technicznej lub polskiej normy wyrobu. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n11.2. KONSOLE Z MIKROFONEM DLA STRAŻY POŻARNEJ NIEWCHODZĄCE W SKŁAD CENTRALI DŹWIĘKOWYCH SYSTEMÓW OSTRZEGAWCZYCH 11.2.1. WYMAGANIA OGÓLNE Konsole z mikrofonem dla straży pożarnej niewchodzące w skład centrali dźwiękowych systemów ostrzegawczych (CDSO) powinny spełniać wymagania odpowiedniej aprobaty technicznej lub polskiej normy wyrobu. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n11.2.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 11.2.2.1. Konsole z mikrofonem dla straży pożarnej niewchodzące w skład CDSO powinny posiadać oznaczenia i opisy w języku polskim. rcl 11.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 11.1.2.5. CDSO powinna posiadać oznaczenia, opisy i podawać komunikaty w języku polskim.
\n11.1.2.1. Centrala dźwiękowego systemu ostrzegawczego (CDSO) powinna spełniać następujące funkcje obowiązkowe:
\n11.1.2.2. CDSO powinna mieć możliwość ręcznej interwencji w celu pominięcia zaprogramowanych funkcji automatycznych. Powinno to dotyczyć zarówno charakteru komunikatu przeznaczonego do nadania, jak i torów dystrybucji tego komunikatu.
\n11.1.2.3. W każdej sytuacji użycie mikrofonu pożarowego powinno mieć najwyższy poziom priorytetu dostępu do dźwiękowego systemu ostrzegawczego, przed wszystkimi innymi rozgłaszanymi informacjami.
\n11.2.2.2. Konsola powinna mieć możliwość ręcznej interwencji w celu pominięcia zaprogramowanych funkcji automatycznych. Powinno to dotyczyć zarówno charakteru przeznaczonego do nadania komunikatu, jak i torów dystrybucji tego komunikatu.
\n11.2.2.3. W każdej sytuacji użycie mikrofonu pożarowego powinno mieć najwyższy poziom priorytetu dostępu do dźwiękowego systemu ostrzegawczego, przed wszystkimi innymi rozgłaszanymi informacjami.
\n11.2.2.4. Dostęp do konsoli z mikrofonem dla straży pożarnej niewchodzącej w skład centrali powinien być ograniczony wyłącznie dla uprawnionych osób.
\n11.2.2.5. Do konsoli powinna być dołączona opracowana przez producenta w języku polskim instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jego działania w systemie po zainstalowaniu w obiekcie.
\n11.3. GŁOŚNIKI DO DŹWIĘKOWYCH SYSTEMÓW OSTRZEGAWCZYCH 11.3.1. PODZIAŁ 11.3.1.1. Głośnik typu A — przetwornik elektroakustyczny zaprojektowany do zastosowania wewnątrz budynku.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7355 — 11.3.1.3. Głośnik typu C — przetwornik elektroakustyczny zaprojektowany do zastosowania wewnątrz budynku w miejscach o podwyższonej wilgotności.
\n11.3.2. WYMAGANIA OGÓLNE Głośniki do dźwiękowych systemów ostrzegawczych powinny spełniać wymagania odpowiedniej aprobaty technicznej lub polskiej normy wyrobu.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n11.3.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 11.3.3.6. Obudowa głośnika powinna posiadać odpowiednie przepusty, umożliwiające wprowadzenie i wyprowadzenie przewodu o odpowiedniej średnicy do jej wnętrza, przy zachowaniu odpowiedniej dymoszczelności. W ten sposób odłączenie głośnika będzie w sposób jednoznaczny wykryte przez układ kontroli nadzoru ciągłości linii. .go v.p l 11.3.1.2. Głośnik typu B — przetwornik elektroakustyczny zaprojektowany do zastosowania na zewnątrz budynku.
\nPoz. 553 11.3.3.1. Obudowa głośnika powinna być tak skonstruowana, aby nie było możliwe wypływanie roztopionych elementów konstrukcji głośnika w czasie oddziaływania wysokiej temperatury.
\n11.3.3.2. Stopień ochrony zapewniony przez obudowę głośnika powinien być zgodny z następującymi wymaganiami: — dla głośników typu A i C — EP 32C wg normy PN-EN 60529, 11.3.3.8. Między listwą zaciskową a transformatorem głośnikowym powinien być zainstalowany bezpiecznik termiczny, separujący zwarty transformator od linii głośnikowej.
\n11.3.3.9. Głośnik, kolumna, projektor mogą być przyłączone równolegle do linii głośnikowej za pośrednictwem odpowiedniej listwy zaciskowej zawartej w odpowiedniej puszce instalacyjnej, tworząc „linię boczną”. Warunkiem jest, aby: w głośniku znajdował się bezpiecznik termiczny oraz ceramiczna listwa zaciskowa, w puszce instalacyjnej znajdował się odpowiednio dobrany do mocy głośnika bezpiecznik nad prądowy bezzwłoczny oraz ceramiczna listwa zaciskowa. Taka możliwość dotyczy systemów, które są w stanie wykrywać odłączenie pojedynczego głośnika spośród wszystkich głośników linii głośnikowej. w. rcl — dla głośnika typu C należy wykonać dodatkowe badanie w zakresie odporności na oddziaływanie środowiska przy wysokiej wilgotności względnej (bez kondensacji), która może wystąpić krótkotrwale w przewidywanym środowisku pracy. Sprawdzenie wymagania należy przeprowadzić w warunkach wilgotnego gorąca stałego, przy zachowaniu następującej ostrości próby: Temperatura 40±2 °C, Wilgotność względna 93±3 %, Liczba dób 21. Przed narażeniem urządzenie należy poddać sprawdzeniu funkcjonalnemu dla stanu dozoru i alarmu pożarowego. W trakcie narażenia urządzenie nie jest zasilane. Po powrocie do stanu normalnego należy ponownie sprawdzić funkcjonalność i poddać urządzenie oględzinom pod kątem obecności uszkodzeń mechanicznych zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych, 11.3.3.7. Listwa zaciskowa służąca do włączania głośnika w linię głośnikową powinna posiadać minimum 4 zaciski, do których są przyłączane pojedyncze żyły linii (zasada — jeden zacisk, jedna żyła). Materiał listwy — ceramika — powinien uniemożliwiać powstanie zwarcia przewodów linii głośnikowej w warunkach pożaru.
\nDo jednego zacisku można przyłączyć dwie żyły, jeżeli zostały wcześniej zaciśnięte w rurce o odpowiednio dobranej średnicy. ww — dla głośników typu B— IP 44C wg normy PN-EN 60529. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n11.3.3.3. Głośniki do dźwiękowych systemów ostrzegawczych powinny posiadać oznaczenia i opisy w języku polskim.
\n11.3.3.10. Urządzenie kontroli linii głośnikowej w przypadku zainstalowania go poza ostatnim głośnikiem, w chronionym obiekcie, powinno być tak zabezpieczone, aby w warunkach pożaru nie spowodowało zwarcia linii głośnikowej.
\n11.4. SYGNALIZATORY AKUSTYCZNE 11.4.1. WYMAGANIA OGÓLNE Sygnalizatory akustyczne powinny spełniać wymagania normy PN-EN 54-3. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n11.4.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 11.3.3.4. Obudowa głośnika powinna posiadać odpowiednie zaczepy, linki, łańcuszki, uchwyty, umożliwiające jej zamocowanie do ściany lub stropu. Całe cięgło powinno wytrzymywać upadek głośnika pożarowego z wysokości 1 m.
\nSygnalizator akustyczny powinien posiadać oznaczenia i opisy w języku polskim.
\n11.3.3.5. Obudowa głośnika powinna posiadać odpowiednie środki, uniemożliwiające jej upadek i przerwanie pod własnym ciężarem linii głośnikowych w warunkach pożaru.
\nSygnalizatory optyczne powinny spełniać wymagania aprobaty technicznej lub polskiej normy wyrobu. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n11.5. SYGNALIZATORY OPTYCZNE 11.5.1. WYMAGANIA OGÓLNE Dziennik Ustaw Nr 85 — 7356 — 11.5.2.1. Obudowa sygnalizatora i kolor światła powinien być czerwony. Na widzialnej powierzchni sygnalizatora powinien być umieszczony napis „POŻAR” koloru białego.
\n11.5.2.2. Sygnalizator powinien posiadać oznaczenia i opisy w języku polskim.
\n11.6. CENTRALE KONTROLI DOSTĘPU WSPÓŁPRACUJĄCE Z URZĄDZENIAMI PRZECIWPOŻAROWYMI 11.6.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA Klasyfikacja zgodnie PN-EN 50133-1. z punktem 5.1 normy Oznaczenie zgodnie PN-EN 50133-1. z punktem 7 normy 11.6.2. WYMAGANIA OGÓLNE Centrala powinna realizować procedury sterowania i nadzoru elementów składowych systemu kontroli dostępu przy spełnieniu wymagań funkcjonalnych pkt 5.2 i pkt 5.3 normy PN-EN 50133-1. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n11.6.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE — centrala kontroli dostępu powinna sygnalizować co najmniej w sposób optyczny wprowadzenie stanu bezpieczeństwa oraz umożliwiać łatwą identyfikację wszystkich zablokowanych (zamkniętych) przejść kontrolowanych, — w przypadku central zintegrowanych z interfejsem przejścia kontrolowanego powinny być spełnione wymagania pkt 5.2.5 normy PN-EN 50133-1.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. .go v.p l 11.5.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Poz. 553 11.6.3.6. Do urządzenia powinna być dołączona opracowana przez producenta w języku polskim instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jego działania w systemie po zainstalowaniu w obiekcie.
\n11.6.3.7. Wymagania w zakresie odporności i wytrzymałości na oddziaływanie środowiska W zakresie parametrów eksploatacyjnych centrala kontroli dostępu powinna wykazywać właściwości odpornościowe i wytrzymałościowe określone w normie PN-EN 50133-1, przy ostrości narażeń właściwej dla I (grupy) klasy środowiskowej. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. rcl 11.6.3.1. Jako stan bezpieczeństwa rozumie się odblokowanie (otwarcie) wszystkich przejść kontrolowanych na drogach komunikacyjnych w celu umożliwienia swobodnej ewakuacji osób przebywających w obiekcie w przypadku pożaru lub innego miejscowego zagrożenia oraz zapewniającego dostęp do obiektu ekipom ratowniczym.
\n11.6.3.5. Centrala powinna posiadać oznaczenia, opisy i podawać komunikaty w języku polskim. w.
\n11.6.3.2. Centrala powinna posiadać rozwiązania konstrukcyjne umożliwiające wprowadzenie systemu w stan bezpieczeństwa po odebraniu sygnału inicjującego z centrali sygnalizacji pożarowej (CSP) i/lub ręcznie przez osoby uprawnione.
\n11.6.3.3. System kontroli dostępu może być stosowany na drogach ewakuacyjnych jeżeli zapewni w razie pożaru lub awarii systemu automatyczne i ręcznie, samoczynne otwarcie przejść kontrolowanych, bez możliwości ich blokowania i pozostanie ich w stanie otwartym. ww 11.6.3.4. Wymagania funkcjonalne — stan bezpieczeństwa powinien posiadać najwyższy priorytet przy przetwarzaniu sygnałów, — czas niezbędny do przetwarzania sygnałów związanych z wprowadzaniem stanu bezpieczeństwa nie powinien przekraczać 10 s, — centrala kontroli dostępu powinna posiadać wyjście umożliwiające przekazanie zwrotnego sygnału potwierdzającego wprowadzenie stanu bezpieczeństwa. Centrala powinna uruchomić wyjście w ciągu 3 s od zasygnalizowania stanu bezpieczeństwa. Wyjście powinno być w stanie aktywnym do chwili skasowania stanu bezpieczeństwa, 11.6.3.8. Wymagania w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej oraz zabezpieczenia elektrycznego Centrala powinna spełniać wymagania normy PN-EN 55022 w zakresie emisji oraz normy PN-EN 50130-4 w zakresie odporności na zakłócenia pochodzenia elektromagnetycznego.
\nW zakresie zabezpieczenia elektrycznego centrala powinna spełniać wymagania normy PN-EN 60950-1.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n11.7. INTERFEJSY PRZEJŚCIA KONTROLOWANEGO 11.7.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA Klasyfikacja zgodnie z pkt 5.1 normy PN-EN 50133-1.
\nOznaczenie zgodnie z pkt 7 normy PN-EN 50133-1.
\n11.7.2. WYMAGANIA OGÓLNE Interfejs powinien spełniać wymagania dotyczące sterowania przejściem kontrolowanym określone w pkt 5.2.5 normy PN-EN 50133-1. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nDodatkowo, wyjście sterujące interfejsu przejścia kontrolowanego powinno być aktywowane w chwili wprowadzenia systemu w stan bezpieczeństwa lub wysterowania wejścia najwyższego priorytetu, w wyniku czego następuje otwarcie przyporządkowanego przejścia kontrolowanego.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7357 — Interfejs powinien posiadać dedykowane wejście najwyższego priorytetu przeznaczone do awaryjnego otwarcia przejścia kontrolowanego „na żądanie”. Linia wejściowa powinna być monitorowana.
\n11.7.2.2. Funkcja awaryjnego otwarcia przejścia kontrolowanego Interfejs powinien umożliwiać realizację funkcji awaryjnego otwarcia przyporządkowanego przejścia kontrolowanego w celu umożliwienia swobodnej ewakuacji użytkowników obiektu w następujących przypadkach: — uaktywnienia wejścia najwyższego priorytetu, — przerwy lub zwarcia w torze transmisji pomiędzy interfejsem a centralą kontroli dostępu, o ile interfejs nie jest przeznaczony do użytkowania z rezerwowym źródłem zasilania, — zaniku zasilania podstawowego, 12.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE .go v.p l 11.7.2.1. Wejście najwyższego priorytetu Poz. 553 — błędu w realizacji programu (dotyczy interfejsów sterowanych programowo).
\n12.1.2.1. Centrala sterująca powinna jednoznacznie sygnalizować następujące stany pracy: — stan dozorowania, — stan alarmowania pożarowego, — stan uszkodzenia, — stan zablokowania (o ile przewidziano), — stan testowania (o ile przewidziano).
\n12.1.2.2. Centrale powinny posiadać oznaczenia, opisy i podawać komunikaty w języku polskim.
\n12.1.2.3. Do centrali powinna być dołączona opracowana przez producenta w języku polskim instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jego działania w systemie po zainstalowaniu w obiekcie.
\n12.2. ZASILACZE URZĄDZEŃ PRZECIWPOŻAROWYCH 12.2.1. WYMAGANIA OGÓLNE 11.7.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Zasilacze urządzeń przeciwpożarowych stosowane w systemach sygnalizacji alarmu pożarowego powinny spełniać wymagania normy PN-EN 54-4. Zasilacze urządzeń przeciwpożarowych stosowane w dźwiękowych systemach ostrzegawczych powinny spełniać wymagania normy PN-EN 54-4 z wyłączeniem długości czasu pracy awaryjnej. Zasilacze urządzeń przeciwpożarowych stosowane w systemach wentylacji pożarowej powinny spełniać wymagania normy PN-EN 12101-10. rcl 11.7.3.1. Interfejsy przejścia kontrolowanego powinny posiadać oznaczenia i opisy w języku polskim. w.
\n11.7.3.2. Wymagania w zakresie odporności i wytrzymałości na oddziaływanie środowiska W zakresie parametrów eksploatacyjnych interfejs przejścia kontrolowanego powinien wykazywać właściwości odpornościowe i wytrzymałościowe określone w normie PN-EN 50133-1, przy ostrości narażeń właściwej dla III (grupy) klasy środowiskowej. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. ww 11.7.3.3. Wymagania w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej oraz zabezpieczenia elektrycznego Interfejs powinien spełniać wymagania normy PN-EN 55022 w zakresie emisji oraz normy PN-EN 50130-4 w zakresie odporności na zakłócenia pochodzenia elektromagnetycznego.
\nW zakresie zabezpieczenia elektrycznego interfejs powinien spełniać wymagania normy PN-EN 60950-1.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n12.1. CENTRALE STERUJĄCE URZĄDZENIAMI PRZECIWPOŻAROWYMI 12.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE Centrale sterujące urządzeniami przeciwpożarowymi powinny spełniać wymagania aprobaty technicznej lub polskiej normy wyrobu. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n12.2.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 12.2.2.1. Zasilacze urządzeń przeciwpożarowych powinny posiadać oznaczenia i opisy w języku polskim.
\n12.2.2.2. Do zasilaczy powinna być dołączona opracowana przez producenta w języku polskim instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jego działania w systemie po zainstalowaniu w obiekcie.
\n12.2.2.3. Zasilacze urządzeń przeciwpożarowych stosowane w systemach wentylacji pożarowej powinny rozpoznawać i sygnalizować wysoką rezystancję wewnętrzną baterii i przyłączonych do niej elementów obwodu tak, jak wymaga tego norma PN-EN 54-4 oraz powinny przechodzić badania funkcjonalne przewidziane normą PN-EN 12101-10 dla dolnej tolerancji napięcia publicznej sieci zasilającej równej minus 15%. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7358 — 12.3.1. PODZIAŁ 12.4. ELEKTROMECHANICZNE URZĄDZENIA WYKONAWCZE W SYSTEMACH STEROWANIA URZĄDZENIAMI PRZECIWPOŻAROWYMI .go v.p l 12.3. RĘCZNE PRZYCISKI STOSOWANE W SYSTEMACH ODDYMIANIA Poz. 553 12.4.1. SIŁOWNIKI LINIOWE Ze względu na sposób działania ręczne przyciski oddymiania (RPO) dzieli się na dwa typy:
\n12.4.1.1. PODZIAŁ Typ I — przycisk oddymiania, który jest używany jako przycisk i jako urządzenie sygnalizacji stanu dozoru, uszkodzenia oraz wyzwolenia.
\nW zależności od funkcji, jakie spełnia instalacja oddymiania pożarowego, rozróżnia się następujące typy siłowników elektromechanicznych liniowych:
\nTakie przyciski oddymiania powinny posiadać następujące elementy obsługowe i sygnalizacji: — element kruchy, — element uruchamiający, — urządzenie kasowania „kasowanie”, — czerwony element świetlny „uruchomienie”, — zielony element świetlny „dozór”, — żółty element świetlny „uszkodzenie”.
\nDopuszczalne są sygnalizacje dodatkowe. Nie powinny one jednak wykorzystywać barwy zielonej i czerwonej.
\nTyp II — przycisk oddymiania używany wyłącznie do sterowania. — element kruchy,
\n12.4.1.2. WYMAGANIA OGÓLNE 12.4.1.2.1. Wymagania dotyczące konstrukcji mechanicznej Obudowa siłownika powinna spełniać wymagania co najmniej klasy: — IP 21C dla siłowników typu A, — IP 33C dla siłowników typu B.
\nSiłownik powinien być wyposażony w układ ryglujący w krańcowym położeniu lub przekładnie silnika powinny być samohamowne w taki sposób, aby siłownik pod obciążeniem nominalnym utrzymał stan wysuwu w czasie dłuższym niż 30 min. rcl Takie przyciski oddymiania powinny posiadać następujące elementy obsługowe i sygnalizacji:
\n12.4.1.2.2. Wymagania dotyczące wykonania elektrycznego Dopuszczalne są sygnalizacje dodatkowe. Nie powinny one jednak wykorzystywać barwy czerwonej.
\nBarwa zielona powinna być stosowana wyłącznie do sygnalizacji stanu dozoru.
\nSiłownik powinien posiadać krańcowe wyłączniki odłączające zasilanie silnika w przypadku osiągnięcia krańcowego położenia. w. — urządzenie kasowania „kasowanie” — stosowane fakultatywnie.
\n12.3.2. WYMAGANIA OGÓLNE Ręczne przyciski stosowane w systemach oddymiania powinny spełniać wymagania aprobaty technicznej lub polskiej normy wyrobu. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. ww 12.3.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 12.4.1.2.3. Charakterystyka obciążeniowa Siłownik powinien posiadać możliwość utrzymania stanu pełnego wysuwu pod obciążeniem dociskającym równym 1,3 obciążenia nominalnego podanego przez producenta.
\nSiłownik powinien posiadać możliwość utrzymania stanu braku wysuwu pod obciążeniem rozrywającym równym 1,3 obciążenia nominalnego podanego przez producenta.
\n12.3.3.1. Barwa obudowy i płyty czołowej przycisku powinna być pomarańczowa zgodna z RAL 2011 lub zbliżona.
\nSiłowniki typu A stosowane do systemów oddymiania powinny wytrzymać co najmniej 1000 (tysiąc) uruchomień.
\n12.3.3.2. Powyżej pola obsługi, umieszczony symetrycznie i centralnie na przedniej stronie, powinien znajdować się napis „ODDYMIANIE”.
\nLitery powinny być koloru białego lub czarnego.
\nSiłowniki typu B stosowane do systemów oddymiania i przewietrzania powinny wytrzymać co najmniej 10000 (dziesięć tysięcy) uruchomień.
\n12.3.3.3. Ręczne przyciski stosowane w systemach oddymiania powinny posiadać oznaczenia i opisy w języku polskim.
\nSiłownik powinien zapewnić czas wysuwu nie większy niż 60 s w warunkach zasilania napięciem Un+10 % –15% pod obciążeniem nominalnym.
\n12.4.1.2.4. Czas działania Dziennik Ustaw Nr 85 — 7359 — wał odpowiednio wysunięty/wsunięty po odcięciu źródła energii niezależnie od przyłożonego obciążenia, — czasy „podnoszenia” oraz czasy „opuszczenia” nie zmieniły się więcej niż 10 % i nie przekracza 60 s, — skok nie zmienił się więcej niż 5 %, — pobór prądu nie zmienił się więcej niż +10 % odpowiednio dla opuszczania i podnoszenia. .go v.p l 12.4.1.2.5. Trwałość Poz. 553 Trwałość urządzenia i pewność funkcjonowania jest sprawdzana przez 1000-krotne (tysiąc) wykonanie cyklu „podnoszenie-opuszczenie” przy nominalnych parametrach zasilania oraz nominalnym obciążeniu, zgodnie z dokumentacją techniczną. W urządzeniach stosowanych do oddymiania oraz przewietrzania (typ B) sprawdzenie trwałości należy przeprowadzić przez 10000-krotne (dziesięć tysięcy) wykonanie cyklu „podnoszenie-opuszczenie” przy nominalnych parametrach zasilania oraz nominalnym obciążeniu, zgodnie z dokumentacją techniczną.
\nMiędzy poszczególnymi cyklami pracy siłownika należy przewidzieć okresy umożliwiające stabilizację temperatury na dopuszczalnym poziomie, ustalonym z przedstawicielem producenta. W przypadku braku takich informacji należy przyjąć okresy — 4/6 T, gdzie T jest czasem wykonywania wysuwu pod obciążeniem.
\nW pierwszym i ostatnim cyklu należy pomierzyć rzeczywiste wartości: — czas „podnoszenia”, — czas „opuszczania”, — pobór prądu, — skok (wysuw).
\n12.4.1.3.1. Odporność na oddziaływanie wysokiej temperatury Siłownik powinien wykazywać zdolność do prawidłowego funkcjonowania w warunkach rzeczywistego pożaru.
\nParametry testu: — obciążenie — nominalne wg danych producenta, — temperatura uruchomienia –70 °C (poprzez uruchomienie ręczne).
\nW przypadku siłowników wyposażonych w wyzwalacze termiczne, moment uruchomienia wynika z przekroczenia temperatury zadziałania wyzwalacza.
\nSiłownik wraz z dostarczonym kablem poddaje się następującym narażeniom: — czas: 0 ÷ 8 min — liniowe podnoszenie temperatury od temp. otoczenia do 450 °C, — czas: 8 ÷ 30 min — stabilizowanie temperatury na poziomie 450 °C ± 20 °C. rcl Siłownik spełnia wymagania, jeżeli: — dla urządzeń typu A zostanie wykonanych 1000 (tysiąc) cykli „podnoszenie-opuszczenie”, — dla urządzeń typu B zostanie wykonanych 10000 (dziesięć tysięcy) cykli „podnoszenie-opuszczenie”, — czasy „podnoszenia” oraz czasy „opuszczenia” nie zmieniły się więcej niż 10 %, — skok nie zmienił się więcej niż 5 %, — pobór prądu nie zmienił się więcej niż +10 % odpowiednio dla opuszczania i podnoszenia.
\n12.4.1.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE w.
\nDla siłowników do klap do grawitacyjnego usuwania dymu i ciepła badanie przeprowadzić wg pkt 7.1.1 PN EN12101-2 dla minimalnej klasy Re50 z obciążeniem deklarowanym przez producenta oraz 3-krotne otwarcie do położenia roboczego z obciążeniem nominalnym deklarowanym przez producenta. ww Siłowniki typu B powinny być badane dodatkowo zgodnie z pkt 7.1.3 PN EN12101-2 do deklarowanego położenia wentylacyjnego pod obciążeniem deklarowanym przez producenta, następnie wg pkt 7.1.1 PN EN 12101 –2 dla minimalnej klasy Re50 oraz 3-krotne otwarcie do położenia roboczego pod obciążeniem nominalnym deklarowanym przez producenta. Siłownik spełnia wymagania jeżeli: — siłownik wykonał odpowiednią ilości cykli, a na koniec każdego suwu wysuwania/wsuwania pozosta- Siłownik spełnia wymagania, jeżeli przy zadanej temperaturze uruchomienia wykonał pełny wysuw oraz utrzymał obciążenie podczas pozostałego czasu próby.
\nDla siłowników do klap do grawitacyjnego usuwania dymu i ciepła badanie przeprowadzić wg Załącznika G normy PN EN12101-2 dla klasy B300 lub B600 oraz kierunku i wartości obciążenia deklarowanych przez producenta.
\n12.4.1.3.2. Temperatura zadziałania wyzwalacza (dla siłowników posiadających wyzwalacze termiczne) Wyzwalacz o temperaturze zadziałania 70 °C Badanie jest wykonywane zgodnie z normą PN-EN 54-5 dla przyrostów temperatury: 0,5 °C/min, 3 °C/min, 20 °C/min.
\nCzasy zadziałania wyzwalacza powinny się zawierać między dolną i górną granicą czasów zadziałania podaną w poniższej tablicy:
\nStatyczny próg zadziałania mierzony przy przyroście temperatury 0,5 °C/min nie może być niższy niż 65 °C i nie wyższy niż 74 °C.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7360 — Poz. 553 .go v.p l Wyzwalacz o temperaturze zadziałania 90 °C Badanie jest wykonywane zgodnie z normą PN-EN 54-5 dla przyrostów temperatury: 0,5 °C/min, 3 °C/min, 20 °C/min, przy temperaturze początkowej 65 °C.
\nCzasy zadziałania wyzwalacza powinny się zawierać między dolną a górną granicą czasów zadziałania podaną w poniższej tablicy:
\nStatyczny próg zadziałania mierzony przy przyroście temperatury 0,5 °C/min nie może być wyższy niż 93 °C.
\nWyzwalacz o temperaturze zadziałania 120 °C Badanie jest wykonywane zgodnie z normą PN-EN 54-5 dla przyrostów temperatury: 0,5 °C/min, 3 °C/min, 20 °C/min, przy temperaturze początkowej 85 °C. rcl Czasy zadziałania wyzwalacza powinny się zawierać między dolną a górną granicą czasów zadziałania podaną w poniższej tablicy:
\nStatyczny próg zadziałania mierzony przy przyroście temperatury 0,5 °C/min nie może być niższy niż 114 °C. powrocie do normalnych warunków otoczenia, wykonaniu sprawdzenia działania siłownika.
\nSiłownik powinien wykazywać zdolność do poprawnego działania w wysokich temperaturach otoczenia, które mogą krótkotrwale wystąpić w przewidywanych warunkach pracy, do momentu zadziałania wyzwalacza.
\nSiłownik powinien być zamontowany w normalnym położeniu pracy i podłączony do źródła zasilania.
\nSiłownik powinien być utrzymywany w stanie spoczynku w czasie okresu narażania, z wyjątkiem końcowego okresu, w czasie którego powinien wykonać pełen cykl „podnoszenie-opuszczenie”. w.
\n12.4.1.3.3. Działanie siłownika w temperaturze zadziałania wyzwalacza ww Sprawdzenie wymagania polega na poddaniu siłownika działaniu wysokiej temperatury przez okres umożliwiający osiągnięcie stabilnej temperatury, w celu przeprowadzenia obserwacji, a następnie, po Siłowniki, które wymagają zasilania w stanie spoczynku, powinny być nadzorowane w celu stwierdzenia niewłaściwego działania lub wystąpienia sygnałów uszkodzenia w czasie narażania. W końcowym okresie narażania, w czasie gdy siłownik jest uruchomiony (bez obciążenia), należy zmierzyć Należy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy, przy czym szybkość wzrostu temperatury nie powinna przekraczać 1 °C/min: parametry działania urządzenia: pobierany prąd, czas wykonywania pełnych wysuwów. Po okresie minimum jednogodzinnego stabilizowania w warunkach normalnych należy sprawdzić podstawowe parametry działania w cyklu „podnoszenie—opuszczenie”.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7361 — Sprawdzenie wymagania polega na poddaniu urządzenia cyklicznym zmianom temperatury między 25 °C, a odpowiednio 40 °C lub 55 °C. Wilgotność względną należy utrzymywać w granicach 93 % podczas występowania wysokiej temperatury oraz powyżej 95 % przy niższej temperaturze, a także podczas zmian temperatury. Szybkość wzrostu temperatury powinna być taka, aby na powierzchni urządzenia następowała kondensacja pary. .go v.p l Siłownik spełnia wymagania, jeżeli:
\nPoz. 553 1. w czasie narażenia nie zostały wykryte nieprawidłowości działania lub sygnały uszkodzenia, parametry działania siłownika (bez obciążenia) nie zmieniły się więcej niż 5 %;
\n12.4.1.3.4. Odporność na wilgotne gorąco cykliczne Siłownik powinien wykazywać zdolność do poprawnego działania w warunkach wysokiej wilgotności względnej, gdy występuje na nim kondensacja pary wodnej.
\nUrządzenie powinno być utrzymywane w stanie spoczynku w czasie narażania, z wyjątkiem końcowego okresu, w czasie którego powinno wykonać pełen cykl „podnoszenie—opuszczenie”.
\nNależy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy:
\n12.4.1.3.5. Wytrzymałość na wilgotne gorąco stałe Siłownik powinien wykazywać zdolność do wytrzymania długotrwałego działania wilgoci w środowisku pracy (np. zmiany właściwości elektrycznych na skutek absorpcji, reakcji chemicznych z udziałem wilgoci, korozji elektrochemicznej itp.). rcl Siłowniki, które wymagają zasilania w stanie spoczynku powinny być nadzorowane w celu stwierdzenia niewłaściwego działania lub wystąpienia sygnałów uszkodzenia w czasie narażania. W końcowym okresie narażania, w czasie gdy siłownik jest uruchomiony, należy zmierzyć parametry działania siłownika.
\nSiłownik powinien być zamontowany w normalnym położeniu pracy i podłączony do źródła zasilania.
\nSiłownik spełnia wymagania, jeżeli:
\nSprawdzenie wymagania polega na poddaniu urządzenia działaniu stałej temperatury 40 °C oraz stałej wilgotności względnej 93 % w taki sposób, aby na urządzeniu nie występowała kondensacja pary wodnej.
\nSiłownik powinien być zamontowany w normalnym położeniu pracy. W czasie badania urządzenie nie powinno być zasilane.
\nNależy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy.
\nPodczas narażania nie są wykonywane pomiary.
\nPo okresie minimum jednogodzinnego stabilizowania w warunkach normalnych należy sprawdzić podstawowe parametry działania w cyklu „podnoszenieopuszczenie”.
\n12.4.1.3.6. Wytrzymałość na oddziaływanie atmosfery korozyjnej SO2 (wytrzymałość) Siłownik spełnia wymagania, jeśli zmierzone przed i po narażeniu pod obciążeniem:
\nSprawdzenie wymagania polega na narażeniu urządzenia na działanie atmosfery zawierającej dwutlenek siarki w stałej temperaturze i w warunkach wysokiej wilgotności względnej. Warunki badania powinny utrzymywać temperaturę powierzchni urządzenia powyżej punktu rosy. Obecność higroskopijnych materiałów na urządzeniu lub wytworzone produkty korozji mogą spowodować kondensację pary wodnej. — czasy „podnoszenia” oraz czasy „opuszczenia” nie zmieniły się więcej niż 10 %, — czasy „podnoszenia” oraz czasy „opuszczenia” nie przekroczyły 60 s, — pobór prądu nie zmienił się więcej niż 10 %.
\nSiłownik powinien wykazywać zdolność do wytrzymania efektów korodującego oddziaływania dwutlenku siarki, stanowiącego czynnik skażający atmosferę.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7362 — datkowych połączeń. W czasie badania urządzenie nie jest zasilane. .go v.p l Siłownik powinien być zamontowany w normalnym położeniu pracy. Do zacisków powinny być podłączone nieocynowane, miedziane przewody o odpowiedniej średnicy, tak aby można było wykonać badania funkcjonowania bez wykonywania do- Poz. 553 Podczas narażania pomiary nie są wykonywane.
\nNależy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy:
\n12.4.1.3.7. Odporność na udary pojedyncze Po narażeniu siłownik należy wyjąć z komory probierczej i suszyć co najmniej przez 16 h w temperaturze 40 °C, w wilgotności względnej poniżej 50 %, a następnie poddać reklimatyzacji w ciągu 2 h w normalnych warunkach laboratoryjnych. Po okresie stabilizowania w warunkach normalnych należy sprawdzić podstawowe parametry działania w cyklu „podnoszenie—opuszczenie”.
\nSiłownik powinien wykazywać zdolność do poprawnego działania w warunkach udarów mechanicznych, które mogą wystąpić w czasie transportu oraz w przewidywanych warunkach pracy.
\nSiłownik spełnia wymagania, jeśli zmierzone przed i po narażeniu pod obciążeniem: — czasy „podnoszenia” oraz czasy „opuszczenia” nie zmieniły się więcej niż 10 %, — czasy „podnoszenia” oraz czasy „opuszczenia” nie przekroczyły 60 s, — pobór prądu nie zmienił się więcej niż 10 %.
\nSiłownik powinien być zamontowany w normalnym położeniu pracy i podłączony do źródła zasilania.
\nSprawdzenie wymagania polega na narażeniu siłownika na oddziaływanie pojedynczego udaru mechanicznego.
\nSiłownik powinien być utrzymywany w stanie spoczynku w czasie narażania. rcl Należy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy.
\nNależy zachować podane niżej parametry:
\nW warunkach normalnych należy sprawdzić podstawowe parametry działania w cyklu „podnoszenieopuszczenie”.
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 60068-2-2; w.
\nSiłownik powinien być nadzorowany w celu stwierdzenia niewłaściwego działania lub występowania sygnałów uszkodzenia w czasie narażania oraz w ciągu następnych 2 min.
\nSiłownik spełnia wymagania, jeżeli:
\n12.4.1.3.8. Ponadto w zakresie parametrów eksploatacyjnych siłowniki liniowe powinny wykazywać:
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN60068-2-1;
\nNależy zachować podane niżej parametry: — energia uderzenia: (1,9 ± 0,1) J, — liczba uderzeń na punkt: 1.
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 60068-2-75;
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7363 — Należy zachować podane niżej parametry: — zakres częstotliwości: 10 Hz do 150 Hz, — amplituda przyśpieszenia: 4,905 ms–2 (0,5 g), — liczba osi: 3, — liczba cykli przemiatania na oś: 1 dla każdego stanu pracy.
\nWarunki narażeń PN-EN 60068-2-6; opisane w normie
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 50130-4;
\nNależy zachować podane niżej parametry: — zakres częstotliwości: 10 Hz do 150 Hz, — amplituda przyśpieszenia: 9,81 ms–2 (1 g), — liczba osi: 3, — liczba cykli wibracji na oś: 20 na oś.
\nWarunki narażeń PN-EN 60068-2-6; diowych w zakresie od 150 kHz do 200 MHz, przy napięciu probierczym 10 Vrms dla modulacji AM i PM. Warunki narażeń opisane w normie PN-EN 50130-4 i normie PN-EN 61000-4-6 +A1; .go v.p l
\nPoz. 553 normie — dla linii stałoprądowych niskiego napięcia i linii sygnałowych: linia do ziemi (zakłócenia niesymetryczne): 1 kV.
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 50130-4 i normie PN-EN 61000-4-5:+ A1;
\nWartości obniżeń podano w poniższej tablicy: rcl
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 50130-4;
\nZnakowanie powinno być widoczne podczas instalowania siłownika i powinno być dostępne podczas konserwacji.
\n12.4.2. SIŁOWNIKI OBROTOWE 12.4.2.1. PODZIAŁ 12.4.1.3.9. Znakowanie Zależnie od warunków środowiskowych w miejscu zainstalowania, rozróżnia się dwie kategorie środowiskowe siłowników obrotowych:
\nNa każdym siłowniku powinny być naniesione w sposób trwały następujące dane:
\nI kategoria środowiskowa
\nDla tej kategorii wymagana jest prawidłowa praca urządzenia w zakresie temperatur: od –10 °C do +55 °C.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7364 — Urządzenia przeznaczone do użytku zewnętrznego lub wewnętrznego w miejscach gdzie mogą być narażone na działanie temperatur zewnętrznych.
\nDla tej kategorii wymagana jest prawidłowa praca urządzenia w zakresie temperatur: od –25 °C do +55 °C.
\nProducent powinien podać kategorię środowiskową urządzenia w dokumentacji technicznej.
\n12.4.2.2. WYMAGANIA OGÓLNE 12.4.2.2.1. Znakowanie Na każdym siłowniku powinny być naniesione w sposób trwały następujące dane:
\nWymagania dla siłowników obrotowych współpracujących z klapami przeciwpożarowymi (w systemach wentylacji i klimatyzacji):
\nZnakowanie powinno być widoczne podczas instalowania siłownika i powinno być dostępne podczas konserwacji.
\n12.4.2.2.2. Wykonanie ww w.
\nSiłownik obrotowy stosowany w systemach wentylacji i klimatyzacji zawiera napęd mechaniczny sprężynowy, naciągany silnikiem elektrycznym lub ręcznie. Uruchomienie siłownika do pozycji bezpiecznej klapy przeciwpożarowej (praca napędu mechanicznego zamykającego klapę) następuje w wyniku zaniku napięcia zasilającego. Dzięki zgromadzonej energii w sprężynie jest możliwe zamknięcie klapy w warunkach pożaru oraz przy braku zasilania elektrycznego.
\nSiłownik może być uruchamiany dedykowanym sterownikiem, modułem sterującym systemu automatyki pożarowej (SAP) lub wyzwalaczem termicznym. Siłownik w żadnym przypadku nie może być stosowany w trybie naciągania sprężyny do uruchamiania klap oddymiających stosowanych w systemach pożarowej wentylacji oddymiającej. Siłownik obrotowy stosowany w systemach pożarowej wentylacji oddymiającej zawiera napęd w postaci silnika elektrycznego komutatorowego lub krokowego. Ruch klapy oddymiającej w obie strony następuje w wyniku działania silnika elektrycznego. Siłownik może być uruchamiany dedykowanym sterownikiem lub modułem sterującym systemu SAP (w konfiguracji gwarantującej pracę w warunkach pożaru). Siłownik w żadnym przypadku nie może być stosowany do uruchamiania klap przeciwpożarowych. Siłownik powinien być zasilany ze źródła gwarantującego prawidłową pracę w warunkach pożaru, za pośrednictwem przewodów o odporności minimum E30.
\nWymagania dla siłowników obrotowych współpracujących z klapami oddymiającymi (w systemach pożarowej wentylacji oddymiającej):
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7365 — Poz. 553 .go v.p l
\nRys. nr 12.4.2.2.3
\nW przypadku siłowników pracujących w systemach pożarowej wentylacji oddymiającej, trwałość urządzenia i pewność funkcjonowania jest sprawdzana przez 10000-krotne (dziesięć tysięcy) wykonanie cyklu „otwórz-zamknij”, przy nominalnych parametrach zasilania, przy czym 50 % z obciążeniem przeciwnym dla jednego kierunku obrotu wału, a następnie 50 % dla drugiego kierunku, zgodnie z dokumentacją techniczną.
\nMiędzy poszczególnymi cyklami pracy siłownika należy przewidzieć okresy umożliwiające stabilizację temperatury na dopuszczalnym poziomie, ustalonym z przedstawicielem producenta. W przypadku braku takich informacji należy przyjąć okresy — 4/6 T, gdzie T jest czasem wykonywania obrotu pod obciążeniem. rcl
\n12.4.2.2.4. Trwałość W przypadku siłowników pracujących w systemach wentylacji i klimatyzacji, trwałość urządzenia i pewność funkcjonowania jest sprawdzona przez 1000-krotne (tysiąc) wykonanie cyklu „otwórz-zamknij”, przy nominal- W pierwszym i ostatnim cyklu należy zmierzyć rzeczywiste wartości: — czas pracy silnikowej, — czas pracy sprężynowej (dla siłowników z napędem sprężynowym), — pobór prądu, — kąt obrotu.
\nWynik sprawdzenia jest pozytywny, jeżeli zostaną spełnione następujące warunki: — zostanie wykonanych odpowiednio 1000 (tysiąc) lub 10000 (dziesięć tysięcy) cykli „otwórz—zamknij”, — czasy pracy sprężynowej oraz silnikowej nie zmieniły się więcej niż 10 % (dotyczy siłowników z napędem sprężynowym), — kąt obrotu nie zmienił się więcej niż 5 %, — pobór prądu nie zmienił się więcej niż +10 %.
\n12.4.2.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 12.4.2.3.1. Odporność na oddziaływanie wysokiej temperatury Siłownik powinien posiadać konstrukcję umożliwiającą jego prawidłowe funkcjonowanie w warunkach pożaru.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7366 — czas: 0 ÷ 8 min. — liniowe podnoszenie temperatury od temp. otoczenia do 450 °C, czas: 8 ÷ 30 min. — stabilizowanie temperatury na poziomie 450 °C ± 20 °C. .go v.p l Parametry testu:
\nPoz. 553 obciążenie — nominalne wg danych producenta, moment uruchomienia wynika z przekroczenia temperatury zadziałania wyzwalacza, siłownik wraz z dostarczonym kablem poddaje się następującym narażeniom:
\nW przypadku przewidywanego izolowania siłownika przy pomocy osłony termicznej, parametry narażenia siłownika powinny być zgodne z wykresem widniejącym na rysunku nr 12.4.2.3.1:
\nRys. nr 12.4.2.3.1 Wynik sprawdzenia uznaje się za pozytywny, jeżeli:
\n12.4.2.3.2 Temperatura zadziałania wyzwalacza (dotyczy siłowników posiadających wyzwalacze termiczne) rcl
\nBadanie jest wykonywane zgodnie z normą PN-EN 54-5 dla przyrostów temperatury: 0,5 °C/min, 3 °C/min, 20 °C/min. Czasy zadziałania wyzwalacza powinny się zawierać między dolną a górną granicą czasów zadziałania podaną w poniższej tablicy: w.
\nCzasy zadziałania wyzwalacza powinny się zawierać między dolną a górną granicą czasów zadziałania podaną w poniższej tablicy:
\nStatyczny próg zadziałania mierzony przy przyroście temperatury 0,5 °C/min nie może być wyższy niż 93 °C.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7367 — Poz. 553 .go v.p l Wyzwalacz o temperaturze zadziałania 120 °C Badanie jest wykonywane zgodnie z normą PN-EN 54-5 dla przyrostów temperatury: 0,5 °C/min, 3 °C/min, 20 °C/min, przy temperaturze początkowej 85 °C.
\nCzasy zadziałania wyzwalacza powinny się zawierać między dolną a górną granicą czasów zadziałania podaną w poniższej tablicy:
\nStatyczny próg zadziałania mierzony przy przyroście temperatury 0,5 °C/min nie może być niższy niż 114 °C.
\n12.4.2.3.3. Działanie siłownika w temperaturze zadziałania wyzwalacza (dotyczy siłowników posiadających wyzwalacze termiczne) Siłownik powinien wykazywać zdolność do poprawnego działania w wysokich temperaturach otoczenia, które mogą krótkotrwale wystąpić w przewidywanych warunkach pracy do momentu zadziałania wyzwalacza.
\nSiłownik spełnia wymagania, jeżeli:
\nSiłownik powinien być zamontowany w normalnym położeniu pracy i podłączony do źródła zasilania.
\nUrządzenie powinno być utrzymywane w stanie spoczynku w czasie okresu narażania, z wyjątkiem końcowego okresu, w czasie którego powinno wykonać pełen cykl „otwórz—zamknij” (z obciążeniem momentem nominalnym). w.
\nNależy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy, przy czym szybkość wzrostu temperatury nie powinna przekraczać 1 °C/min:
\nTemperatura +75 °C Czas narażenia 4h Uwaga: narażenie dotyczy urządzeń, których temperatura zadziałania wyzwalaczy nie przekracza 70 °C Temperatura 110 °C ww Czas narażenia 4h Uwaga: narażenie dotyczy urządzeń, których temperatura zadziałania wyzwalaczy nie przekracza 93 °C Siłowniki, które wymagają zasilania w stanie spoczynku, powinny być nadzorowane w celu stwierdzenia niewłaściwego działania lub wystąpienia sygnałów 12.4.2.3.4. Odporność na wilgotne gorąco cykliczne Siłownik powinien wykazywać zdolność do poprawnego działania w warunkach wysokiej wilgotności względnej, gdy występuje na nim kondensacja pary wodnej.
\nSprawdzenie wymagania polega na poddaniu urządzenia cyklicznym zmianom temperatury między 25 °C a odpowiednio 40 °C lub 55 °C. Wilgotność względną należy utrzymywać w granicach 93 % podczas występowania wysokiej temperatury oraz powyżej 95 % przy niższej temperaturze, a także podczas zmian temperatury. Szybkość wzrostu temperatury powinna być taka, aby na powierzchni urządzenia następowała kondensacja pary.
\nUrządzenie powinno być zamontowane w normalnym położeniu pracy i podłączone do źródła zasilania.
\nUrządzenie powinno być utrzymywane w stanie spoczynku w czasie okresu narażania, z wyjątkiem końcowego okresu, w czasie którego powinno wykonać pełen cykl „otwórz—zamknij”.
\nNależy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy:
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7368 — 12.4.2.3.5. Wytrzymałość na wilgotne gorąco stałe .go v.p l Siłowniki, które wymagają zasilania w stanie spoczynku powinny być nadzorowane w celu stwierdzenia niewłaściwego działania lub wystąpienia sygnałów uszkodzenia w czasie narażania.
\nPoz. 553 W końcowym okresie narażania, w czasie gdy urządzenie jest uruchomione, należy zmierzyć parametry działania siłownika. Siłownik spełnia wymagania, jeżeli:
\nPodczas narażania nie są wykonywane pomiary.
\nPo okresie minimum jednogodzinnego stabilizowania w warunkach normalnych należy sprawdzić podstawowe parametry działania siłownika w cyklu „otwórz —zamknij”.
\nSiłownik powinien wykazywać zdolność do wytrzymania długotrwałego działania wilgoci w środowisku pracy (na przykład zmiany właściwości elektrycznych na skutek absorpcji, reakcji chemicznych z udziałem wilgoci, korozji elektrochemicznej). Sprawdzenie wymagania polega na poddaniu urządzenia działaniu stałej temperatury 40 °C oraz stałej wilgotności względnej 93 % w taki sposób, aby na urządzeniu nie występowała kondensacja pary wodnej.
\nSiłownik powinien być zamontowany w normalnym położeniu pracy. W czasie narażenia urządzenie nie powinno być zasilane.
\nNależy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy: dwutlenku siarki, stanowiącego czynnik skażający atmosferę.
\n12.4.2.3.6. Wytrzymałość na oddziaływanie atmosfery korozyjnej Sprawdzenie wymagania polega na narażeniu urządzenia na działanie atmosfery zawierającej dwutlenek siarki w stałej temperaturze i w warunkach wysokiej wilgotności względnej. Warunki badania powinny utrzymywać temperaturę powierzchni urządzenia powyżej punktu rosy. Obecność higroskopijnych materiałów na urządzeniu lub wytworzone produkty korozji mogą spowodować kondensację pary wodnej. Siłownik powinien być zamontowany w normalnym położeniu pracy. Do zacisków powinny być podłączone nieocynowane, miedziane przewody o odpowiedniej średnicy, tak aby można było wykonać badania funkcjonowania bez wykonywania dodatkowych połączeń. W czasie badania urządzenie nie jest zasilane.
\nSiłownik powinien wykazywać zdolność do wytrzymania efektów korodującego oddziaływania Należy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy: rcl Siłownik spełnia wymagania, jeśli zmierzone przed i po narażeniu pod obciążeniem: — czasy „otwierania” oraz czasy „zamykania” nie zmieniły się więcej niż 10 %, — czasy „otwierania” oraz czasy „zamykania” nie przekroczyły 60 s, ww w. — pobór prądu nie zmienił się więcej niż 10 %.
\nWarunki badania wytrzymałości na korozyjne oddziaływanie dwutlenku siarki Podczas narażania pomiary nie są wykonywane.
\nPo badaniu siłownik należy wyjąć z komory korozyjnej i stabilizować co najmniej przez 16 h w temperaturze 40 °C, w wilgotności względnej poniżej 50 %, a następnie poddać reklimatyzacji w ciągu 2 h w normalnych warunkach laboratoryjnych. Po okresie stabilizowania w warunkach normalnych należy sprawdzić podstawowe parametry działania w cyklu „otwórz— zamknij”.
\nSiłownik spełnia wymagania, jeśli zmierzone przed i po narażeniu pod obciążeniem: — czasy „otwierania” oraz czasy „zamykania” nie zmieniły się więcej niż 10 %, — czasy „otwierania” oraz czasy „zamykania” nie przekroczyły 60 s, — pobór prądu nie zmienił się więcej niż 10 %.
\n12.4.2.3.7. Odporność na udary pojedyncze Siłownik powinien wykazywać zdolność do poprawnego działania w warunkach udarów mechanicznych, które mogą wystąpić w czasie transportu oraz w przewidywanych warunkach pracy.
\nDziennik Ustaw Nr 85 — 7369 — Poz. 553 Urządzenie powinno być utrzymywane w stanie spoczynku w czasie okresu narażania.
\nSiłownik powinien być zamontowany w normalnym położeniu pracy i podłączony do źródła zasilania.
\nNależy stosować warunki badania podane w poniższej tablicy:
\nSiłownik powinien być nadzorowany w celu stwierdzenia niewłaściwego działania lub występowania sygnałów uszkodzenia w czasie narażania oraz w ciągu następnych 2 min. Po narażeniu należy sprawdzić podstawowe parametry działania w cyklu „otwórz —zamknij”.
\nSiłownik spełnia wymagania, jeśli: .go v.p l Sprawdzenie wymagania polega na narażeniu siłownika na oddziaływanie pojedynczego udaru mechanicznego.
\nNależy zachować podane niżej parametry: — energia uderzenia: (1,9 + 0,1) J, — liczba uderzeń na punkt: 1.
\nNależy zachować podane niżej parametry: rcl — czasy „otwierania” oraz czasy „zamykania” nie zmieniły się więcej niż 10 %, Warunki narażeń PN-EN 60068-2-75; — zakres częstotliwości: 10 Hz do 150 Hz, — amplituda przyśpieszenia: 4,905 ms–2 (0,5 g), — liczba osi: 3, — liczba cykli przemiatania na oś: 1 dla każdego stanu pracy.
\nWarunki narażeń PN-EN 60068-2-6; w.
\nPonadto w zakresie parametrów eksploatacyjnych siłowniki obrotowe powinny wykazywać:
\nNależy zachować podane niżej parametry: — temperatura: 55 °C ± 2 °C, — czas trwania: 16 h.
\nWarunki narażeń PN-EN 60068-2-2; opisane w normie ww
\nNależy zachować podane niżej parametry: — temperatura: –10 °C ± 3 °C (dla I kategorii środowiskowej), –25 °C ± 3 °C (dla II kategorii środowiskowej), opisane w normie
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 50130-4 i normie PN-EN 61000-4-2 + A2; — czas trwania: 16 h.
\nWarunki narażeń PN-EN60068-2-1; opisane w normie
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 50130-4 i normie PN-EN 61000-4-6 +A1; — dla linii zasilających prądu przemiennego: linia do linii (zakłócenia symetryczne): 1 kV, linia do ziemi (zakłócenia niesymetryczne): 2 kV, .go v.p l przy napięciu probierczym 10 Vrms dla modulacji AM i PM.
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 50130-4;
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 50130-4;
\nWarunki narażeń opisane w normie PN-EN 50130-4 i normie PN-EN 61000-4-5:+ A1;
\nWartości obniżeń podano w poniższej tablicy:
\n13.1.3. Znaki bezpieczeństwa — techniczne środki przeciwpożarowe Znaki służące do oznaczania technicznych środków przeciwpożarowych powinny spełniać wymagania zawarte w normie PN-N-01256-4, z wyłączeniem znaku „dźwig przeciwpożarowy” tablica 1, pozycja 8 tej normy. Oznaczenie dźwigów dla ekip ratowniczych powinno być zgodne z normą PN-EN 81-72 w zakresie wzoru i kolorystyki znaku. Znak ten powinien spełniać wymagania normy PN-N-01256-4 wg pkt 2.2 i 2.3 tej normy. rcl
\n13.1. ZNAKI BEZPIECZEŃSTWA — OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA, EWAKUACJA I TECHNICZNE ŚRODKI PRZECIWPOŻAROWE 13.1.1. Znaki bezpieczeństwa — ochrona przeciwpożarowa ww Znaki bezpieczeństwa do stosowania w ochronie przeciwpożarowej powinny spełniać wymagania zawarte w normie PN-N-01256/01 lub normie PN-ISO 7010.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n13.2. OPRAWY OŚWIETLENIOWE DO OŚWIETLENIA AWARYJNEGO 13.2.1. Wymagania ogólne Oprawy oświetleniowe do oświetlenia awaryjnego powinny spełniać wymagania normy PN-EN 60598-2-22 Część 2-22. Wymagania szczegółowe — Oprawy oświetleniowe do oświetlenia awaryjnego.
\n14.1. TELEKOMUNIKACYJNE KABLE STACYJNE DO INSTALACJI PRZECIWPOŻAROWYCH 13.1.2. Znaki bezpieczeństwa — ewakuacja Znaki ewakuacyjne stosowane do oznaczania drogi ewakuacyjnej oraz czynności związanych z ewakuacją powinny spełniać wymagania zawarte w normie PN-N-01256/02 lub normie PN-ISO 7010.
\nTelekomunikacyjne kable stacyjne do instalacji przeciwpożarowych powinny spełniać wymagania aprobaty technicznej lub polskiej normy wyrobu.
\nSpełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nOznaczenie dźwigów powinno być zgodne z normą PN-EN 81-73 w zakresie wzoru i kolorystyki znaku.
\nZnak ten powinien spełniać wymagania normy PN-N-01256-4 wg pkt 2.2 i 2.3 tej normy.
\n14.2. PRZEWODY I KABLE ELEKTRYCZNE ORAZ ŚWIATŁOWODOWE STOSOWANE DO ZASILANIA I STEROWANIA URZĄDZENIAMI SŁUŻĄCYMI OCHRONIE PRZECIWPOŻAROWEJ Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nPrzewody i kable elektryczne oraz światłowodowe, stosowane do zasilania i sterowania urządzeniami słu- Dziennik Ustaw Nr 85 — 7371 — 15.1. DŹWIGI DLA STRAŻY POŻARNEJ .go v.p l żącymi ochronie przeciwpożarowej, powinny spełniać wymagania aprobaty technicznej lub polskiej normy wyrobu. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\nPoz. 553 14.3. ZAMOCOWANIE PRZEWODÓW I KABLI ELEKTRYCZNYCH ORAZ ŚWIATŁOWODOWYCH STOSOWANYCH DO ZASILANIA I STEROWANIA URZĄDZENIAMI SŁUŻĄCYMI OCHRONIE PRZECIWPOŻAROWEJ Dźwigi dla straży pożarnej powinny spełniać wymagania zasadnicze dla dźwigów i ich elementów bezpieczeństwa oraz wymagania określone w normie PN-EN 81-72. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n15.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 15.1.2.1. Dźwigi dla straży pożarnej powinny posiadać oznaczenia i opisy w języku polskim oraz podawać komunikaty w języku polskim.
\n15.1.2.3. Do urządzeń powinna być dołączona opracowana przez producenta w języku polskim instrukcja przeprowadzenia odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość jego działania po zainstalowaniu w obiekcie. ww w. rcl Zamocowania przewodów i kabli elektrycznych oraz światłowodowych, stosowanych do zasilania i sterowania urządzeniami służącymi ochronie przeciwpożarowej, powinny spełniać wymagania aprobaty technicznej lub polskiej normy wyrobu. Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.
\n15.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE ww w. rcl .go v.p l — 7372 — Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego al. J. Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56 Skład, druk i kolportaż: Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów — Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52; faks 22 694-60-48 Bezpłatna infolinia: 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530) www.wydawnictwa.cokprm.gov.pl e-mail: wydawnictwa@cokprm.gov.pl Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów — Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 1204/W/C/2010 ISSN 0867-3411 Cena 8,50 zł (w tym 7 % VAT)