Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia do pilotowania samolotów ultralekkich wodnych UAP(S) obejmuje co najmniej 6 godzin zegarowych wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:
\n1.4.1.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia do pilotowania samolotów ultralekkich wodnych UAP(S) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 8 godzin lotów na dwusterze z instruktorem.
\n1.4.1.3.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie do pilotowania samolotów ultralekkich wodnych UAP(S) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada wiedzę w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.1.1, oraz umiejętności z zakresu:
\n1.4.1.4.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia do pilotowania samolotów ultralekkich wodnych UAP(S) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego do pilotowania samolotów ultralekkich lądowych UAP(L), ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz zdanie przed egzaminatorem praktycznym egzaminu z umiejętności w zakresie uprawnienia do pilotowania samolotów ultralekkich wodnych.
\n1.4.2.
\nUprawnienie do pilotowania śmigłowców ultralekkich wodnych UHP(S). Pilot śmigłowca ubiegający się o uprawnienie do pilotowania śmigłowców ultralekkich wodnych UHP(S) powinien spełniać następujące wymagania:
\n1.4.2.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia do pilotowania śmigłowców ultralekkich wodnych UHP(S) obejmuje co najmniej 6 godzin zegarowych wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:
\n1.4.2.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia do pilotowania śmigłowców ultralekkich wodnych UHP(S) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 8 godzin lotów na dwusterze z instruktorem.
\n1.4.2.3.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie do pilotowania śmigłowców ultralekkich wodnych UHP(S) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada wiedzę w zakresie przedmiotów o których mowa w pkt 1.4.2.1, oraz umiejętności z zakresu:
\n1.4.2.4.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia do pilotowania śmigłowców ultralekkich wodnych UHP(S) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego do pilotowania ultralekkich śmigłowców lądowych UHP(L), ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz zdanie przed egzaminatorem państwowym egzaminu w zakresie uprawnienia do pilotowania śmigłowców ultralekkich wodnych UHP(S).
\n1.4.3.
\nUprawnienie instruktora INS(A). Pilot samolotu ultralekkiego ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(A) powinien spełniać następujące wymagania:
\n1.4.3.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(A) obejmuje co najmniej 130 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:
\n1.4.3.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(A) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 8 godzin lotów metodycznych oraz co najmniej 1 godzinę kierowania lotami szkolnymi.
\n1.4.3.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(A) powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.3.1.
\n1.4.4.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(A) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania samolotu ultralekkiego lądowego UAP(L).
\n1.4.4.5.
\nNadzorowana praktyka. Nadzorowana praktyka instruktorska może być rozpoczęta po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego i obejmuje wyszkolenie co najmniej 2 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania samolotu ultralekkiego UAP(L).
\n1.4.4.6.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(A) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego do pilotowania samolotu ultralekkiego lądowego UAP(L), ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS(A) oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.
\n1.4.4.6.1.
\nUprawnienie instruktora INS(A) może być wydane członkowi personelu lotniczego posiadającemu ważną licencję uprawniającą do pilotowania samolotów z ważnym uprawnieniem instruktora ogólnego FI(A). Przepisu pkt 1.4.4.6 nie stosuje się.
\n1.4.4.6.2.
\nWażność uprawnienia instruktora INS(A), o którym mowa w pkt 1.4.4.6.1, jest taka sama jak ważność uprawnienia instruktora ogólnego FI(A).
\n1.4.5.
\nUprawnienie instruktora INS(H). Pilot śmigłowca ultralekkiego ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(H) powinien spełniać następujące wymagania:
\n1.4.5.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(H) obejmuje co najmniej 130 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:
\n1.4.5.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(H) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 8 godzin lotów metodycznych oraz co najmniej 1 godzinę kierowania lotami szkolnymi.
\n1.4.5.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(H) powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.5.1.
\n1.4.5.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(H) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania śmigłowców ultralekkich lądowych UHP(L).
\n1.4.5.5.
\nNadzorowana praktyka. Nadzorowana praktyka instruktorska może być rozpoczęta po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego i obejmuje wyszkolenie co najmniej 2 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania śmigłowców ultralekkich lądowych UHP(L).
\n1.4.5.6.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(H) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego do pilotowania śmigłowców ultralekkich lądowych UHP(L), ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS(A) oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.
\n1.4.5.6.1.
\nUprawnienie instruktora INS(H) może być wydane członkowi personelu lotniczego posiadającemu ważną licencję uprawniającą do pilotowania śmigłowców z ważnym uprawnieniem instruktora ogólnego FI(H). Przepisu pkt 1.4.5.6 nie stosuje się.
\n1.4.5.6.2.
\nWażność uprawnienia instruktora INS(H), o którym mowa w pkt 1.4.5.6.1, jest taka sama jak ważność uprawnienia instruktora ogólnego FI(H).
\n1.4.6.
\nUprawnienie instruktora INS(GL). Pilot szybowca ultralekkiego ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(GL) powinien:
\n1.4.6.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(GL) obejmuje co najmniej 100 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:
\n1.4.6.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS (GL) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje:
\n1.4.6.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(GL) powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.6.1.
\n1.4.6.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(GL) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania szybowców ultralekkich UGLP.
\n1.4.6.5.
\nNadzorowana praktyka. Nadzorowana praktyka instruktorska może być rozpoczęta po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego i obejmuje wyszkolenie co najmniej 2 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania szybowców ultralekkich UGLP.
\n1.4.6.6.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(GL) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego do pilotowania szybowców ultralekkich UGLP, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS(GL) oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.
\n1.4.6.6.1.
\nUprawnienie instruktora INS(GL) może być wydane członkowi personelu lotniczego posiadającemu ważną licencję uprawniającą do pilotowania szybowców z ważnym uprawnieniem instruktora.
\nPrzepisu pkt 1.4.6.6 nie stosuje się.
\n1.4.6.6.2.
\nWażność uprawnienia instruktora INS(GL), o którym mowa w pkt 1.4.6.6.1, jest taka sama jak ważność uprawnienia instruktora.
\n1.4.715)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nUprawnienie instruktora INS(B). Pilot ultralekkiego balonu lub sterowca ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(B) powinien:
\n1.4.7.115)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(B) obejmuje co najmniej 75 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:
\n1.4.7.215)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(B) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje:
\n1.4.7.315)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(B) powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.7.1.
\n1.4.7.415)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(B) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania ultralekkich balonów i sterowców UBLP.
\n1.4.7.515)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nNadzorowana praktyka. Nadzorowana praktyka instruktorska może być rozpoczęta po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego i obejmuje wyszkolenie co najmniej 2 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania ultralekkich balonów i sterowców UBLP.
\n1.4.7.615)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(B) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego do pilotowania ultralekkich balonów i sterowców UBLP, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS(B) oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.
\n1.4.7.6.115)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nUprawnienie instruktora INS(B) może być wydane członkowi personelu lotniczego posiadającemu ważną licencję uprawniającą do pilotowania balonów lub sterowców z ważnym uprawnieniem instruktora. Przepisu pkt 1.4.7.6 nie stosuje się.
\n1.4.7.6.215)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nWażność uprawnienia instruktora INS(B), o którym mowa w pkt 1.4.7.6.1, jest taka sama jak ważność uprawnienia instruktora.
\nZałącznik nr 6 - Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki dla świadectwa kwalifikacji operatora bezzałogowego statku powietrznego używanego w celach innych niż rekreacyjne lub sportowe (UAVO) 1.1.
\nPrzepisy ogólne 1.1.1.
\nŚwiadectwo kwalifikacji operatora bezzałogowego statku powietrznego używanego w celach innych niż rekreacyjne lub sportowe, zwane dalej „świadectwem kwalifikacji operatora (UAVO)”, upoważnia do samodzielnego wykonywania czynności lotniczych w zakresie wynikającym z uprawnień wpisanych do tego świadectwa, o których mowa w pkt 1.2.1 i 1.2.2.
\n1.2.
\nUprawnienia wpisywane do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) 1.2.1.
\nDo świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) są wpisywane następujące uprawnienia podstawowe:
\n1.2.1.1.
\nDo świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) wraz z uprawnieniem VLOS wpisuje się co najmniej jedno uprawnienie dodatkowe, o którym mowa w pkt 1.2.2 ppkt 1.
\n1.2.1.2.
\nDo świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) wraz z uprawnieniem BVLOS wpisuje się co najmniej jedno uprawnienie dodatkowe, o którym mowa w pkt 1.2.2 ppkt 1, o ile nie było ono już wpisane do świadectwa.
\n1.2.2.
\nDo świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) mogą być wpisane uprawnienia dodatkowe:
\n1.2.2.1.
\nUprawnienie na kategorię statku powietrznego upoważnia do wykonywania lotów tą kategorią i w zakresie masy startowej bezzałogowego statku powietrznego, którą określa to uprawnienie.
\n1.2.2.2.
\nWraz z uprawnieniem, o którym mowa w pkt 1.2.2 ppkt 1 lit. b-i, wpisuje się uprawnienie, o którym mowa w pkt 1.2.2 ppkt 1 lit. a, o ile nie było ono już wpisane do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO).
\n1.2.2.3.
\nUprawnienie instruktora INS upoważnia do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) i w zakresie posiadanych przez instruktora INS uprawnień podstawowych i dodatkowych, o których mowa w pkt 1.2.1 i 1.2.2. Uprawnienie instruktora INS upoważnia do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania uprawnienia instruktora INS pod warunkiem wyszkolenia co najmniej 10 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO).
\n1.2.2.4.
\nPosiadacz uprawnienia, o którym mowa w pkt 1.2.2 ppkt 1 lit. b, d, f lub h, może wykonywać loty próbne albo próby w locie daną kategorią bezzałogowego statku powietrznego o masie startowej większej niż 25 kg i nie większej niż 150 kg wpisaną do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO), realizowane na potrzeby jednostek naukowych, podmiotów projektujących lub produkujących bezzałogowe statki powietrzne, jeżeli loty te nie są lotami polegającymi na świadczeniu usług lotniczych.
\n1.2.2.5.
\nPosiadacz uprawnienia, o którym mowa w pkt 1.2.2 ppkt 1 lit. c, e, g lub i, może wykonywać loty próbne albo próby w locie daną kategorią bezzałogowego statku powietrznego o masie startowej większej niż 150 kg wpisaną do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO), realizowane na potrzeby jednostek naukowych, podmiotów projektujących lub produkujących bezzałogowe statki powietrzne, jeżeli loty te nie są lotami polegającymi na świadczeniu usług lotniczych.
\n1.3.
\nSzczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) i uprawnień podstawowych 1.3.1.
\nUprawnienie VLOS 1.3.1.1.
\nUprawnienie VLOS wpisuje się do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) po ukończeniu szkolenia teoretycznego i szkolenia praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego przed egzaminatorem komisji egzaminacyjnej w zakresie wymaganym dla tego uprawnienia.
\n1.3.1.2.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem VLOS powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:
\n1.3.1.3.
\nSzkolenie praktyczne.
\nSzkolenie praktyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem VLOS powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności w zakresie:
\n1.3.1.4.
\nSzkolenie teoretyczne i szkolenie praktyczne powinno uwzględniać różnorodność bezzałogowych statków powietrznych, na których będą one prowadzone, oraz zróżnicowany stopień wiedzy, umiejętności i praktyki osób przystępujących do takich szkoleń.
\n1.3.1.5.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem VLOS powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla świadectwa kwalifikacji i uprawnienia, o które się ubiega, w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1.2.
\n1.3.1.6.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem VLOS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne dla świadectwa kwalifikacji i uprawnienia, o które się ubiega, w zakresie, o którym mowa w pkt 1.3.1.3.
\n1.3.2.
\nUprawnienie BVLOS 1.3.2.1.
\nUprawnienie BVLOS wpisuje się do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) po ukończeniu szkolenia teoretycznego i szkolenia praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego przed egzaminatorem komisji egzaminacyjnej w zakresie wymaganym dla tego uprawnienia.
\n1.3.2.2.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem BVLOS albo do uzyskania uprawnienia BVLOS w przypadku posiadania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem VLOS powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:
\n1.3.2.3.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem BVLOS albo do uzyskania uprawnienia BVLOS w przypadku posiadania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem VLOS powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności w zakresie:
\n1.3.2.4.
\nSzkolenie teoretyczne i szkolenie praktyczne powinno uwzględniać różnorodność bezzałogowych statków powietrznych, na których będą one prowadzone, oraz zróżnicowany stopień wiedzy, umiejętności i praktyki osób przystępujących do takich szkoleń.
\n1.3.2.5.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem BVLOS albo o uzyskanie uprawnienia BVLOS w przypadku posiadania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem VLOS powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla świadectwa kwalifikacji i uprawnienia, o które się ubiega, w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.2.2.
\n1.3.2.6.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem BVLOS albo o uzyskanie uprawnienia BVLOS w przypadku posiadania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem VLOS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne dla świadectwa kwalifikacji i uprawnienia, o które się ubiega, w zakresie, o którym mowa w pkt 1.3.2.3.
\n1.4.
\nSzczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla uprawnień dodatkowych 1.4.1.
\nUprawnienie na kategorię statku powietrznego 1.4.1.1.
\nW przypadku ubiegania się o świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) po raz pierwszy uprawnienie na kategorię statku powietrznego wpisuje się do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) wraz z uprawnieniem VLOS lub wraz z uprawnieniem BVLOS.
\n1.4.1.2.
\nW przypadku posiadania co najmniej jednego uprawnienia na kategorię statku powietrznego kolejne uprawnienie na kategorię statku powietrznego wpisuje się po zdaniu egzaminu praktycznego w zakresie:
\n1.4.2.
\nUprawnienie instruktora INS 1.4.2.1.
\nWarunkiem wydania uprawnienia instruktora INS jest posiadanie ważnego uprawnienia VLOS lub uprawnienia BVLOS, ukończenie szkolenia teoretycznego i szkolenia praktycznego lub spełnienie warunków, o których mowa w pkt 1.4.2.8, a także zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS oraz odbycie z wynikiem pozytywnym nadzorowanej praktyki instruktorskiej lub spełnienie warunków, o których mowa w pkt 1.4.2.8.
\n1.4.2.2.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS obejmuje co najmniej 25 godzin wykładów i ćwiczeń z następujących przedmiotów:
\n1.4.2.3.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 4 godziny ćwiczeń w ramach szkolenia naziemnego oraz co najmniej 10 lotów metodycznych w ramach szkolenia w powietrzu.
\n1.4.2.4.
\nSzkolenie teoretyczne i szkolenie praktyczne powinno uwzględniać różnorodność bezzałogowych statków powietrznych, na których będą one prowadzone, oraz zróżnicowany stopień wiedzy, umiejętności i praktyki osób przystępujących do takich szkoleń.
\n1.4.2.5.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.2.2.
\n1.4.2.6.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO).
\n1.4.2.7.
\nNadzorowana praktyka instruktorska obejmuje wyszkolenie co najmniej 2 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO).
\n1.4.2.8.
\nWymagania w zakresie ukończenia szkolenia teoretycznego, o których mowa w pkt 1.4.2.2, i wymagania w zakresie ukończenia szkolenia praktycznego, o których mowa w pkt 1.4.2.3, oraz odbycia z wynikiem pozytywnym nadzorowanej praktyki instruktorskiej, o której mowa w pkt 1.4.2.7, uważa się za spełnione w przypadku, gdy osoba ubiegająca się o uprawnienie instruktora INS posiada:
\n6 pkt 1 lit. a-p ustawy.
\nZałącznik nr 7 - Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki dla świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) 1.1.
\nPrzepisy ogólne 1.1.1.
\nŚwiadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) upoważnia do samodzielnego wykonywania skoków w zakresie wynikającym z uprawnień wpisanych do tego świadectwa, o których mowa w pkt 1.2.1 i pkt 1.2.2.
\n1.2.
\nUprawnienia przyznawane i wpisywane do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) 1.2.1.
\nDo świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) są wpisywane następujące uprawnienia podstawowe dotyczące klasy wyszkolenia:
\n1.2.1.2.
\nPosiadacz świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z klasą wyszkolenia B jest uprawniony do wykonywania skoków bez nadzoru instruktora oraz do samodzielnego układania czaszy głównej.
\n1.2.1.3.
\nPosiadacz świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z klasą wyszkolenia C upoważniony jest do wykonywania wszystkich czynności, do których uprawnia PJ z klasą wyszkolenia B, oraz:
\n1.2.1.4.
\nPosiadacz świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z klasą wyszkolenia D jest upoważniony do wykonywania wszystkich czynności, do których uprawnia PJ z klasą wyszkolenia C, oraz do samodzielnego organizowania skoków.
\n1.2.1.5.
\nUprawnienia podstawowe wpisuje się do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) po ukończeniu szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego przed egzaminatorem komisji egzaminacyjnej w zakresie danego uprawnienia podstawowego.
\nDo świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) może być wpisane tylko jedno uprawnienie podstawowe.
\n1.2.2.
\nDo świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) mogą by wpisane następujące uprawnienia dodatkowe:
\n1.2.2.1.
\nUprawnienie instruktora INS upoważnia do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego z ziemi i z powietrza uczniów skoczków, którzy ukończyli etap szkolenia metodą AFF lub na linę oraz nadzorowania skoków uczniów skoczków lub kierowania skokami.
\n1.2.2.2.
\nUprawnienie instruktora INS(SL):
\n1.2.2.3.
\nUprawnienie instruktora INS(AFF):
\n1.2.2.4.
\nUprawnienie TANDEM upoważnia do wykonywania skoków z pasażerem.
\n1.2.2.5.
\nUprawnienie instruktora INS(TANDEM):
\n1.2.2.6.
\nUprawnienie instruktora naziemnego INS(G) upoważnia do wykonywania czynności instruktora bez możliwości wykonywania skoków, czynności instruktora na pokładzie statku powietrznego i czynności wynikających z uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia D.
\n1.3.
\nSzczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) i uprawnień podstawowych 1.3.1.
\nSzkolenie teoretyczne.
\n1.3.1.1.
\nSzkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:
\n1.3.1.2.
\nSzkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia C powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:
\n1.3.1.3.
\nSzkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia D powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:
\n1.3.1.4.
\nSzkolenie teoretyczne, o którym mowa w pkt 1.3.1.1, 1.3.1.2 i 1.3.1.3, może być prowadzone równolegle ze szkoleniem praktycznym. Szczegółowe zasady łączenia tych szkoleń określają programy szkolenia, o których mowa w § 32 ust. 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia.
\n1.3.2.
\nSzkolenie praktyczne.
\n1.3.2.1.
\nSzkolenie praktyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B powinno obejmować wykonanie co najmniej 50 skoków z opóźnionym otwarciem spadochronu w łącznym czasie swobodnego spadania nie krótszym niż 30 minut oraz zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie:
\n1.3.2.2.
\nKandydat przystępujący do szkolenia praktycznego do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia C powinien posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B oraz wykonać co najmniej 200 skoków w łącznym czasie swobodnego spadania nie krótszym niż 1 godzina. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia C powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie:
\n1.3.2.3.
\nKandydat przystępujący do szkolenia praktycznego do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia D powinien posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia C oraz wykonać co najmniej 500 skoków w łącznym czasie swobodnego spadania nie krótszym niż 3 godziny. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia D powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie:
\n1.3.4.
\nEgzamin teoretyczny.
\n1.3.4.1.
\nKandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B powinien wykazać się przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1.1.
\n1.3.4.2.
\nKandydat ubiegający się o uprawnienie podstawowe klasy wyszkolenia C powinien wykazać się przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia.
\n1.3.4.3.
\nKandydat ubiegający się o uprawnienie podstawowe klasy wyszkolenia D powinien wykazać się przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia.
\n1.3.5.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B albo o uprawnienia podstawowe, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 2 i 3, powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że nabył umiejętności praktyczne w zakresie wymaganym dla uprawnienia podstawowego, o które się ubiega.
\n1.4.
\nSzczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla uprawnień dodatkowych 1.4.1.
\nUprawnienie instruktora INS. Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien spełniać następujące wymagania:
\n1.4.1.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS obejmuje co najmniej 50 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:
\n1.4.1.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 30 godzin zajęć dotyczących czynności:
\n1.4.1.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę teoretyczną niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.1.1.
\n1.4.1.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego uczniów skoczków oraz umiejętności kierowania skokami.
\n1.4.1.5.
\nNadzorowana praktyka.
\n1.4.1.5.1.
\nNadzorowana praktyka instruktorska obejmuje przeprowadzenie co najmniej 50 godzin wykładów teoretycznych oraz sprawowanie nadzoru nad wykonaniem przez uczniów skoczków co najmniej 150 skoków szkolnych potwierdzone w listach załadowczych.
\n1.4.1.5.2.
\nW przypadku ubiegania się o uprawnienie instruktora INS(SL) lub uprawnienie instruktora INS(AFF) na podstawie pkt 1.4.2.5 ppkt 2 lub pkt 1.4.3.5 ppkt 2, metodę szkolenia uczniów w trakcie praktyki określi instruktor nadzorujący szkolenie.
\n1.4.1.6.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS jest posiadanie świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem klasy wyszkolenia D, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie egzaminu państwowego w zakresie wymaganym dla uprawnienia instruktora INS oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.
\n1.4.2.
\nUprawnienie instruktora INS(SL). Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(SL) powinien posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem instruktora INS.
\n1.4.2.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(SL) obejmuje tematykę z następujących przedmiotów:
\n1.4.2.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(SL) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje zajęcia dotyczące czynności:
\n1.4.2.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(SL) powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę teoretyczną niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.2.1.
\n1.4.2.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(SL) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego metodą na linę.
\n1.4.2.5.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(SL) jest posiadanie:
\n1.4.3.
\nUprawnienie instruktora INS(AFF). Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(AFF) powinien spełniać następujące wymagania:
\n1.4.3.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(AFF) obejmuje tematykę z następujących przedmiotów:
\n1.4.3.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(AFF) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje przygotowanie skoków z uczniem metodą AFF oraz wykonanie co najmniej 9 skoków metodycznych.
\n1.4.3.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(AFF) powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.3.1.
\n1.4.3.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(AFF) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego metodą AFF.
\n1.4.3.5.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(AFF)jest:
\n1.4.4.
\nUprawnienie TANDEM. Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie TANDEM powinien spełniać następujące wymagania:
\n1.4.4.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia TANDEM obejmuje tematykę z następujących przedmiotów:
\n1.4.4.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia TANDEM może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 9 skoków z instruktorem prowadzącym szkolenie praktyczne.
\n1.4.4.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie TANDEM powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.4.1.
\n1.4.4.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie TANDEM powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do wykonywania skoków z pasażerem.
\n1.4.4.5.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia TANDEM jest posiadanie świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem klasy wyszkolenia D, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed egzaminatorem teoretycznym i praktycznym egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia TANDEM.
\n1.4.5.
\nUprawnienie instruktora INS(TANDEM). Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(TANDEM) powinien spełniać następujące wymagania:
\n1.4.5.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(TANDEM) obejmuje tematykę z następujących przedmiotów:
\n1.4.5.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(TANDEM) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje wykonanie co najmniej 5 skoków metodycznych.
\n1.4.5.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(TANDEM) powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w z zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.5.1.
\n1.4.5.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(TANDEM) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego do uprawnienia TANDEM.
\n1.4.5.5.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(TANDEM) jest posiadanie ważnego uprawnienia instruktora INS i ważnego uprawnienia TANDEM, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed egzaminatorem teoretycznym i praktycznym egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS(TANDEM).
\n1.4.6.
\nUprawnienie instruktora INS(G). Uprawnienie instruktora INS(G) może uzyskać skoczek spadochronowy posiadający ważne uprawnienie instruktora INS albo uprawnienie instruktora INS(SL), uprawnienie instruktora INS(AFF) lub uprawnienie instruktora INS(TANDEM), który przestał spełniać wymagania w zakresie sprawności fizycznej i psychicznej określone w przepisach wydanych na podstawie art. 95 ust. 5 ustawy niezbędne do wykonywania czynności instruktora związanych z wykonywaniem przez niego skoków spadochronowych.
\nZałącznik nr 8 - Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki dla świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg (UAGP) 1.1.
\nPrzepisy ogólne 1.1.1.
\nŚwiadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg (UAGP), zwane dalej „świadectwem kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP)”, upoważnia do samodzielnego wykonywania lotów na wiatrakowcu o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg, zwanym dalej „wiatrakowcem”, w zakresie wynikającym z uprawnień wpisanych do tego świadectwa, o których mowa w pkt 1.2.1 i 1.2.2.
\n1.1.2.
\nCzłonek personelu lotniczego posiadający świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z ważnym uprawnieniem podstawowym oraz nalot co najmniej 100 godzin jako dowódca wiatrakowca, jest upoważniony również do wykonywania lotów na wiatrakowcu z pasażerem.
\n1.1.316)Dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nŚwiadectwo kwalifikacji pilota (UAGP) z ważnym uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1, upoważnia do samodzielnego wykonywania lotów na wiatrakowcu, do którego nie ma zastosowania rozporządzenie nr 2018/1139/UE i który spełnia warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 33 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze.
\n1.2.
\nUprawnienia przyznawane i wpisywane do świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) 1.2.1.
\nDo świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) jest wpisywane uprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowców lądowych UAG(L).
\n1.2.1.1.
\nUprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowców lądowych UAG(L) wpisuje się po ukończeniu szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz po zdaniu egzaminu państwowego przed egzaminatorem komisji egzaminacyjnej w zakresie tego uprawnienia.
\n1.2.2.
\nDo świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) mogą być wpisane następujące uprawnienia dodatkowe:
\n1.2.2.1.
\nUprawnienie instruktora INS upoważnia do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym lub uprawnienia dodatkowego, o którym mowa w pkt 1.2.2 ppkt 2, pod warunkiem że posiadane przez instruktora INS uprawnienia są ważne. Uprawnienie instruktora INS może również upoważniać do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania uprawnienia instruktora INS pod warunkiem posiadania przez instruktora INS co najmniej 60 godzin nalotu jako instruktor INS.
\n1.3.
\nSzczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym 1.3.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:
\n1.3.1.1.
\nSzkolenie teoretyczne może być prowadzone równolegle ze szkoleniem praktycznym. Szczegółowe zasady łączenia tych szkoleń określają programy szkolenia.
\n1.3.1.2.
\nSzkolenie teoretyczne kandydata ubiegającego się o świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym, który posiada ważną licencję pilota samolotowego, śmigłowcowego lub szybowcowego albo ważne świadectwo kwalifikacji pilota statku powietrznego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg (UACP), świadectwo kwalifikacji pilota motolotni (PHGP) albo świadectwo kwalifikacji pilota paralotni (PP), może być ograniczone do zagwarantowania temu kandydatowi nabycia wiedzy z przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1 ppkt 5-9.
\n1.3.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie:
\n1.3.2.1.
\nSzkolenie praktyczne powinno obejmować co najmniej 20 godzin lotu, w tym co najmniej 8 godzin lotu w charakterze pilota dowódcy wiatrakowca, 4 godziny lotu nawigacyjnego, w tym co najmniej 1 przelot nawigacyjny, podczas którego należy wykonać 1 lądowanie z pełnym zatrzymaniem na lotnisku innym niż lotnisko startu.
\n1.3.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1.
\n1.3.3.1.
\nKandydat, o którym mowa w pkt 1.3.1.2, ubiegający się o świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym, powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę teoretyczną niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1 ppkt 5-9.
\n1.3.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że jako dowódca wiatrakowca osiągnął umiejętność pilotowania tego statku powietrznego w stopniu wymaganym dla tego uprawnienia.
\n1.3.5.
\nCzłonek personelu lotniczego posiadający licencję uprawniającą do pilotowania wiatrakowców może uzyskać świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym bez konieczności ukończenia szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego, pod warunkiem, że zdał egzamin praktyczny przed egzaminatorem praktycznym w zakresie wymaganym do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym.
\n1.4.
\nSzczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla uprawnień dodatkowych 1.4.1.
\nUprawnienie instruktora INS. Pilot wiatrakowcowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien spełniać następujące wymagania:
\n1.4.1.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS obejmuje co najmniej 130 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:
\n1.4.1.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 8 godzin lotów metodycznych w ramach szkolenia w powietrzu, co najmniej 1 godzinę kierowania lotami szkolnymi oraz posługiwanie się radiostacją naziemną.
\n1.4.1.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.1.1.
\n1.4.1.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym.
\n1.4.1.5.
\nNadzorowana praktyka. Nadzorowana praktyka instruktorska obejmuje wyszkolenie co najmniej 2 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym i może być rozpoczęta po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego.
\n1.4.1.6.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.
\n1.4.1.6.1.
\nUprawnienie instruktora INS może być wydane członkowi personelu lotniczego posiadającemu ważną licencję uprawniającą do pilotowania wiatrakowców z ważnym uprawnieniem instruktora.
\nPrzepisu pkt 1.4.1.6 nie stosuje się.
\n1.4.1.6.2.
\nWażność uprawnienia INS, o którym mowa w pkt 1.4.1.6.1, jest taka sama jak ważność uprawnienia instruktora wpisanego do licencji uprawniającej do pilotowania wiatrakowców.
\n1.4.2.
\nUprawnienie do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S). Pilot wiatrakowca ubiegający się o dodatkowe uprawnienie do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) powinien posiadać:
\n1.4.2.1.
\nSzkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) obejmuje wiedzę z następujących przedmiotów:
\n1.4.2.2.
\nSzkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 8 godzin lotu na dwusterze z instruktorem.
\n1.4.2.3.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym, że posiada wiedzę w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.2.1, oraz umiejętności z zakresu:
\n1.4.2.4.
\nWarunkiem wydania uprawnienia do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz zdanie przed egzaminatorem praktycznym egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S).
\nZałącznik nr 9 - Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikcji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki dla świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) 1.1.
\nPrzepisy ogólne 1.1.1.
\nŚwiadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) upoważnia do poświadczenia obsługi statków powietrznych w zakresie wynikającym z uprawnień wpisanych do tego świadectwa, o których mowa w pkt 1.2.1.
\n1.2.
\nUprawnienia przyznawane i wpisywane do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) 1.2.1.
\nDo świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych wpisuje się następujące uprawnienia podstawowe:
\n3a17)Dodany przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7.) TM(FB) - uprawnienie dotyczące jednoosobowego lub dwuosobowego balonu o maksymalnej nominalnej objętości powłoki nieprzekraczającej, w przypadku gorącego powietrza - 1200 m3, a w przypadku innych gazów nośnych - 400 m3, jako całości;
\n3b17)Dodany przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7.) TM(AS) - uprawnienie dotyczące jednoosobowego lub dwuosobowego sterowca o maksymalnej nominalnej objętości powłoki nieprzekraczającej, w przypadku gorącego powietrza - 1200 m3, a w przypadku innych gazów nośnych - 400 m3, jako całości;
\n1.2.218)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7.
\nW przypadku gdy mechanik wykonujący obsługę statku powietrznego posiada licencję wydaną zgodnie z załącznikiem III do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania (Dz. Urz. UE L 362 z 17.12.2014, str. 1, z późn. zm.19)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 176 z 07.07.2015, str. 4, Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 16, Dz. Urz. UE L 50 z 28.02.2017, str.
\n13, Dz. Urz. UE L 123 z 16.05.2017, str. 52, Dz. Urz. UE L 141 z 01.06.2017, str.
\n30, Dz. Urz. UE L 144 z 07.06.2017, str. 37, Dz. Urz. UE L 126 z 23.05.2018, str.
\n1, Dz. Urz. UE L 207 z 16.08.2018, str. 2, Dz. Urz. UE L 228 z 04.09.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 228 z 04.09.2019, str. 106, Dz. Urz. UE L 230 z 06.09.2019, str. 7, Dz. Urz. UE L 56 z 27.02.2020, str. 20, Dz. Urz. UE L 203 z 26.06.2020, str. 97-102, Dz. Urz. UE L 211 z 03.07.2020, str. 22 i 24, Dz. Urz. UE L 257 z 06.08.2020, str.
\n14, Dz. Urz. UEL 143 z 27.04.2021, str. 6, Dz. Urz. UE L 145 z 28.04.2021, str. 20, Dz. Urz. UE L 400 z 12.11.2021, str. 18 oraz Dz. Urz. UE L 84 z 11.03.2022, str. 20.) (Part-66) w kategorii B1, B2 lub B3, uprawnienia lotnicze wyszczególnione w pkt 1.2.1 ppkt 1-7 mogą zostać wpisane do tej licencji na stronie „Załącznik do FORMULARZA 26 EASA”.
\n1.2.3.
\nKorzystanie z uprawnień podstawowych, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, wpisanych do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) lub do licencji, o której mowa w pkt 1.2.2, jest uwarunkowane posiadaniem przez mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych co najmniej 6 miesięcy praktyki w obsłudze statków powietrznych, właściwej dla wpisanego uprawnienia, przez okres ostatnich 2 lat.
\n1.2.4.
\nMechanik, o którym mowa w pkt 1.2.2, może zostać zwolniony z obowiązku ukończenia szkolenia lotniczego, o którym mowa w pkt 1.3.1 i 1.3.2, oraz z obowiązku zdania egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 99 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do właściwego dla danej kategorii lub podkategorii rodzaju statku powietrznego i uprawnienia.
\n1.2.5.
\nKorzystanie z uprawnień podstawowych, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, wpisanych do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM), jest uwarunkowane posiadaniem przez mechanika poświadczania obsługi statków powietrznych co najmniej 6 miesięcy praktyki w obsłudze statków powietrznych, właściwej dla wpisanego uprawnienia, przez okres ostatnich 2 lat.
\n1.2.620)Dodany przez § 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7..
\nZ zastrzeżeniem pkt 1.2.3-1.2.5 uprawnienie podstawowe, o którym mowa w pkt 1.2.1, upoważnia do poświadczania obsługi statku powietrznego, do którego nie ma zastosowania rozporządzenie nr 2018/1139/UE i który spełnia warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 33 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, w zakresie uprawnień wpisanych do świadectwa kwalifikacji.
\n1.3.
\nSzczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędny do uzyskania tych kwalifikacji dla świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) i uprawnień podstawowych 1.3.1.
\nSzkolenie teoretyczne.
\n1.3.1.1.
\nSzkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z co najmniej jedynym uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, oraz do uzyskania każdego kolejnego uprawnienia podstawowego, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:
\n1.3.1.1.1.
\nSzkolenie teoretyczne, o którym mowa w pkt 1.3.1.1, nie może trwać krócej niż 32 godziny zegarowe i może być realizowane jedynie metodą stacjonarną.
\n1.3.1.2.
\nSzkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z co najmniej jedynym uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, oraz do uzyskania każdego kolejnego uprawnienia podstawowego, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:
\n1.3.1.2.1.
\nSzkolenie teoretyczne, o którym mowa w pkt 1.3.1.2, nie może trwać krócej niż 16 godzin zegarowych i może być realizowane jedynie metodą stacjonarną. 1.3.2. Szkolenie praktyczne.
\n1.3.2.1.
\nSzkolenie praktyczne kandydata ubiegającego się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi technicznej statków powietrznych (MM) oraz wpisywanych do niego uprawnień podstawowych, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, obejmuje następujące elementy:
\n1.3.2.2.
\nSzkolenie praktyczne kandydata ubiegającego się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) oraz wpisywanych do niego uprawnień podstawowych, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, obejmuje następujące elementy:
\n1.3.3.
\nEgzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z uprawnieniem podstawowym powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia podstawowego odpowiednio w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1.1 albo 1.3.1.2.
\n1.3.4.
\nEgzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z uprawnieniem podstawowym powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia podstawowego odpowiednio w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.2.1 albo 1.3.2.2.
\n1.3.5.
\nPraktyka obsługowa.
\n1.3.5.1.
\nKandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, powinien wykazać się praktyką obsługową w stosunku do:
\n1.3.5.2.
\nKandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, powinien wykazać się praktyką obsługową wynoszącą co najmniej 3 miesiące, w zakresie statków powietrznych objętych uprawnieniami podstawowymi wymienionymi w pkt 1.2.1 ppkt 8-13.
\n1.3.5.3.
\nPraktyka obsługowa, o której mowa w pkt 1.3.5, obejmuje wszystkie czynności obsługowe, do których wykonywania lub poświadczania będzie uprawniać świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) lub wpisane do niego uprawnienie lotnicze, zapewniające osiągnięcie biegłości i doświadczenia wymaganego do późniejszego samodzielnego ich wykonywania.
\n1.3.6.
\nWydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia podstawowego jest ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przez komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie właściwym dla tego uprawnienia oraz wykazanie praktyki obsługowej w zakresie tego uprawnienia.
\n1.3.7.
\nWykonywanie czynności mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych, w odniesieniu do statku powietrznego, na który uprawnienia lotnicze dotyczące typu nie są wpisywane do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM), wymaga ukończenia z wynikiem pozytywnym szkolenia lotniczego specjalistycznego w zakresie odpowiadającym szkoleniu praktycznemu, o którym mowa w pkt 1.3.2.2, odnoszącym się do tego typu statku powietrznego oraz posiadania bieżącej 6 miesięcznej praktyki w tym zakresie.
\n13, Dz. Urz. UE L 123 z 16.05.2017, str. 52, Dz. Urz. UE L 141 z 01.06.2017, str.
\n30, Dz. Urz. UE L 144 z 07.06.2017, str. 37, Dz. Urz. UE L 126 z 23.05.2018, str.
\n1, Dz. Urz. UE L 207 z 16.08.2018, str. 2, Dz. Urz. UE L 228 z 04.09.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 228 z 04.09.2019, str. 106, Dz. Urz. UE L 230 z 06.09.2019, str. 7, Dz. Urz. UE L 56 z 27.02.2020, str. 20, Dz. Urz. UE L 203 z 26.06.2020, str. 97-102, Dz. Urz. UE L 211 z 03.07.2020, str. 22 i 24, Dz. Urz. UE L 257 z 06.08.2020, str.
\n14, Dz. Urz. UEL 143 z 27.04.2021, str. 6, Dz. Urz. UE L 145 z 28.04.2021, str. 20, Dz. Urz. UE L 400 z 12.11.2021, str. 18 oraz Dz. Urz. UE L 84 z 11.03.2022, str. 20.
\nZałącznik nr 10 - Wzór świadectwa kwalifikacji patrz oryginał Załącznik nr 11 - Skróty nazw specjalności członków personelu lotniczego i symbole świadectw kwalifikacji oraz uprawnień do nich wpisywanych Tabela 122)Tabela ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7.
\nNazwa specjalności posiadacza świadectwa kwalifikacji Symbol literowy świadectwa kwalifikacji Symbol literowy uprawnień lotniczych, jakie są wpisywane do świadectwa kwalifikacji pilot lotni hang glider pilot HGP HG, INS, INS(G), TANDEM pilot paralotni paraglider pilot PGP PP, PPG, PPGG, INS, INS(G), TANDEM pilot motolotni powered hang glider pilot PHGP PHG(L), PHG(S), INS pilot statku powietrznego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg ultralight aircraft pilot UACP UAP(L), UAP(S), UHP(L), UHP(S), UGLP, UBLP, INS(A), INS(H), INS(GL), INS (B) operator bezzałogowego statku powietrznego używanego w celach innych niż rekreacyjne i sportowe unmanned aircraft vehicle operator UAVO VLOS, BVLOS, INS, UAV<5kg, UAV(A)<25kg, UAV(A)<150kg,UAV(H)<25kg, UAV(H)<150kg, UAV(AS)<25kg, UAV(AS)<150kg, UAV(MR)<25kg, UAV(MR)<150kg skoczek spadochronowy parachute jumper PJ PJ(B), PJ(C), PJ(D),TANDEM, INS, INS(SL), INS(AFF), INS(TANDEM), INS(G) pilot wiatrakowcowy o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg ultralight autogyro pilot UAGP UAG(L), UAG(S), INS mechanik poświadczenia obsługi statków powietrznych aircraft maintenance mechanic MM Wszystkie z tabeli nr 3 Tabela 223)Tabela ze zmianami wprowadzonymi przez § 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7.
\nUprawnienia lotnicze wpisywane do świadectw kwalifikacji pilotów i skoczków spadochronowych Symbol literowy uprawnienia lotniczego wpisywanego do świadectwa kwalifikacji Nazwa w języku polskim Nazwa w języku angielskim Symbol literowy świadectwa kwalifikacji, do którego jest wpisywane uprawnienie lotnicze 1 2 3 4 TANDEM uprawnienie do wykonywania lotów albo skoków z pasażerem Tandem PJ, HGP, PGP INS uprawnienie instruktora Instructor rating HGP, PHGP, PGP, UACP, UAGP, UAVO, PJ INS(A) uprawnienie instruktora samolotu ultralekkiego Instructor rating (aeroplane) UACP INS(B) uprawnienie instruktora ultralekkiego balonu i sterowca Instructor rating (balloon and airship) UACP INS(H) uprawnienie instruktora śmigłowca ultralekkiego Instructor rating (helicopter) UACP INS(GL) uprawnienie instruktora szybowca ultralekkiego Instructor rating (glider) UACP INS(SL) uprawnienie instruktora szkolenia metodą na linę Instructor rating/static line PJ INS(AFF) uprawnienie instruktora szkolenia metodą AFF Instructor rating/AFF PJ INS(TANDEM) uprawnienie instruktora szkolenia do uprawnienia TANDEM Instructor rating/TANDEM PJ INS(G) uprawnienie instruktora naziemnego Ground Instructor rating HGP, PGP, PJ PJ(B) uprawnienie klasy wyszkolenia B class B PJ PJ(C) uprawnienie klasy wyszkolenia C class C PJ PJ(D) uprawnienie klasy wyszkolenia D class D PJ PP uprawnienie podstawowe do pilotowania paralotni Paraglider (rating) PGP PPG uprawnienie podstawowe do pilotowania paralotni z napędem Powered paraglider (rating) PGP PPGG uprawnienie podstawowe do pilotowania motoparalotni Powered paraglider with gear (rating) PGP UAP(L) uprawnienie do pilotowania samolotu ultralekkiego lądowego ultralight aeroplane (Land) UACP UAP(S) uprawnienie do pilotowania samolotu ultralekkiego wodnego ultralight aeroplane (Sea) UACP UHP(L) uprawnienie do pilotowania śmigłowca ultralekkiego lądowego ultralight helicopter (Land) UACP UHP(S) uprawnienie do pilotowania śmigłowca ultralekkiego wodnego ultralight helicopter (Sea) UACP UGLP uprawnienie do pilotowania szybowca ultralekkiego (rodzaj startu będzie wpisywany do dokumentacji osobistej pilota) ultralight glider pilot UACP UBLP uprawnienie do pilotowania ultralekkiego balonu i sterowca Ultralight balloon and airships pilot UACP HG uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów na lotni hang glider rating HGP PHG(L) uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów na motolotni lądowej powered hang glider rating (Land) PHGP PHG(S) uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów na motolotni wodnej powered hang glider rating (Sea) PHGP UAG(L) uprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowca ultralekkiego lądowego
\nultralight autogyro (Land) rating UAGP UAG(S) uprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowca ultralekkiego wodnego ultralight autogyro (Sea) rating UAGP VLOS uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów w zasięgu wzroku visual line of sight operations UAVO BVLOS uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów w zasięgu i poza zasięgiem wzroku beyond visual line of sight operations UAVO UAV<5kg uprawnienie dodatkowe na kategorię statku powietrznego bezzałogowy statek powietrzny o masie startowej nie większej niż 5 kg unmanned aerial vehicle up to 5kg UAVO UAV(A)<25kg uprawnienie dodatkowe na kategorię statku powietrznego samolot bezzałogowy o masie startowej nie większej niż 25 kg unmanned aeroplane up to 25 kg UAVO UAV(A)<150kg uprawnienie dodatkowe na kategorię statku powietrznego samolot bezzałogowy o masie startowej nie większej niż 150 kg unmanned aeroplane up to 150 kg UAVO UAV(H)<25kg uprawnienie dodatkowe na kategorię statku powietrznego śmigłowiec bezzałogowy o masie startowej nie większej niż 25 kg unmanned helicopter up to 25 kg UAVO UAV(H)<150kg uprawnienie dodatkowe na kategorię statku powietrznego śmigłowiec bezzałogowy o masie startowej nie większej niż 150 kg unmanned helicopter up to 150 kg UAVO UAV(AS)<25kg uprawnienie dodatkowe na kategorię statku powietrznego aerostat bezzałogowy o masie startowej nie większej niż 25 kg unmanned aerostat up to 25 kg UAVO UAV(AS)<150kg uprawnienie dodatkowe na kategorię statku powietrznego aerostat bezzałogowy o masie startowej nie większej niż 150 kg unmanned aerostat up to 150 kg UAVO UAV(MR)<25kg uprawnienie dodatkowe na kategorię statku powietrznego wielowirnikowiec bezzałogowy o masie startowej nie większej niż 25 kg unmanned multi rotor up to 25 kg UAVO UAV(MR)<150kg uprawnienie dodatkowe na kategorię statku powietrznego wielowirnikowiec bezzałogowy o masie startowej nie większej niż 150 kg unmanned multi rotor up to 150 kg UAVO Tabela 324)Tabela ze zmianami wprowadzonymi przez § 1 pkt 4 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 7.
\nUprawnienia lotnicze wpisywane do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) Symbol literowy uprawnienia lotniczego wpisywanego do świadectwa kwalifikacji Nazwa w języku polskim Nazwa w języku angielskim AFPP(A) uprawnienie dotyczące płatowca, zespołu napędowego i systemów elektrycznych samolotu o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg Airframe, power plant and electrical systems of aeroplane of weight no more than 495 kg (rating) AFPP(H) uprawnienie dotyczące płatowca, zespołu napędowego i systemów elektrycznych śmigłowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg Airframe, power plant and electrical systems of helicopter of weight no more than 495 kg (rating) AFPP(AG) uprawnienie dotyczące płatowca, zespołu napędowego i systemów elektrycznych wiatrakowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg Airframe, power plant and electrical systems of autogyro of weight no more than 560 kg (rating) AV uprawnienie dotyczące awioniki samolotu i śmigłowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg, oraz wiatrakowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg Avionics of aeroplane and helicopter of weight no more than 495 kg and autogiro of weight no more 560 kg (rating) TM(A) uprawnienie dotyczące samolotu o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg, jako całości Totality of aeroplane of weight no more than 495 kg (rating) TM(H) uprawnienie dotyczące śmigłowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg, jako całości Totality of helicopter of weight no more than 495 kg (rating) TM(AG) uprawnienie dotyczące wiatrakowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg, jako całości Totality of autogyro of weight no more than 560 kg (rating) TM(HG) uprawnienie dotyczące lotni jako całości Totality of hang glider (rating) TM(PHG) uprawnienie dotyczące motolotni jako całości Totality of powered hang glider (rating) TM(PG) uprawnienie dotyczące paralotni jako całości Totality of paraglider (rating) TM(PPGG) uprawnienie dotyczące motoparalotni jako całości Totality of powered paraglider with gear (rating) TM(P) uprawnienie dotyczące spadochronu jako całości Totality of parachute (rating) TM(UGL) uprawnienie dotyczące szybowca ultralekkiego jako całości Totality of ultralight glider TM(FB) uprawnienie dotyczące ultralekkiego balonu jako całości Totality of ultralight balloon TM(AS) uprawnienie dotyczące ultralekkiego sterowca jako całości Totality of ultralight airship
\nZałącznik nr 12 - Wzór świadectwa uznania patrz oryginał Pokaż całość