{"html": "

przez odpowiednie celowi i gospodarczo uzasadnione zakłady i urządzenia.

\n
(4)Właściciele gruntów, dla których przedsiębiorstwo nie przedstawia żadnych korzyści, mogą być zmuszeni do przystąpienia do spółki, o ile to jest potrzebne dla uzyskania lub utrzymania wolnego odpływu, albo dla przeprowadzenia urządzeń do odwodnienia i nawodnienia. Tego rodzaju grunty są wolne od wszelkich ciężarów spółki jeżeli ulegną uszkodzeniu, szkodę ma wynagrodzić spółka.
\n

Uwolnienie od opłacania datków.

\n

Art. 168(1)

\n

Gdy się okaże, że wykonane przedsiębiorstwo nie przynosi żadnej korzyści gruntowi, kopalni, zakładowi przemysłowemu, spółce wodnej, ' lub innemu związkowi, może interesowany członek spółki zażądać od niej zwolnienia od datków udziałowych na czas trwania tego stanu, jednak przy spółkach dla utrzymywania wód w czystości tylko o ryle, o ile pociągnięcie do udziału w spółce nastąpiło z powodu korzyści, odnoszonej z urządzeń spółki o ile przy spółkach tego ostatniego rodzaju członek został pociągnięty do opłacania datków udziałowych z tytułu spowodowanego przez niego zanieczyszczenia. może on żądać zwolnienia od opłacania datków, gdy się okaże, że nie powoduje zanieczyszczenia wód,

\n
(2)Jeżeli zarząd nie uzna żądań tych za uzasadnione, przysługuje interesowanemu zażalenie do władzy nadzorczej.
\n

Wyłączenie ze związku spółki.

\n

Art. 169(1)

\n

Gdy się okaże, że grunt, pominąwszy wypadek, przewidziany w art. 167 ust. 4, albo kopalnia, albo zakład przemysłowy ponosi trwałą szkodę z wykonanego przedsiębiorstwa

\n
-może interesowany członek żądać wyłączenia tegoż ze spółki.
\n
(2)O ile nabycie gruntu, który miałby być wyłączony, jest potrzebne do przeprowadzenia celów spółki, może być spółce przyznane prawa wywłaszczenia.
\n

Obliczanie korzyści i szkód w wypadkach art. 168 i 169.

\n

Art. 170

\n

W wypadkach, przewidzianych w art. 168 i 169, przy obliczaniu korzyści lub szkód, jakie wypływają z przedsiębiorstwa dla gruntów, kopalni i zakładów przemysłowych, nie należy uwzględniać przypadających na nie datków do spółki wodnej.

\n

Pociągnięcie nienależących do spółki nieruchomości, do opłacania datków.

\n

Art. 171(1)

\n

Jeżeli nie należący do spółki właściciele gruntów, kopalń lub zakładów przemysłowych, spółki wodne lub inne związki, albo jeżeli nie należące do spółki grunty, kopalnie lub zakłady członkow spółki odnoszą korzyści z wykonanych urządzeń spółki, lub przyczyniają, się do zanieczyszczenia wody, dla której odczyszczenia spółka została utworzona, - mogą być pociągnięci przez zarząd spółki do opłacania datków udziałowych według postanowień obowiązujących dla członków. Datki, o ile są pobierane od pociągniętych do opłaty z powodu przypadającej im korzyści z urządzeń spółki, nie mogą przewyższać tej korzyści.

\n
(2)Spółka jest w tym wypadku obowiązana pociągniętych do opłaty właścicieli i związki na ich żądanie przyjąć do swego związku.
\n

Przymusowe włączenie do spółki gruntów, kopalń, zakładów przemysłowych oraz innych spółek i związków.

\n

Art. 172

\n

Gdy zachodzą warunki, przewidziano W art. 163 ust. 1, dla większej ilości gruntów, kopalni, zakładów przemysłowych, spółek wodnych lub innych związków (art. 137), lecz nie wszyscy właściciele lub związki chcą przystąpić do Spółki, mogą być Sprzeciwiający się zobowiązani do przystąpienia do spółki, jeżeli to przystąpienie przy uwzględnieniu powstających stąd kosztów i datków na rzecz spółki przedstawia dla nich korzyści, na wniosek na przyjęcie wszystkich właścicieli i związków dla spółki zostanie przedłożony przez większość tych właścicieli i związków, obliczoną według art. 167 ust. 2.

\n

Rozdział III.

\n

Spółki przymusowo.

\n

Dopuszczalność tworzenia spółek przymusowych.

\n

Art. 173(1)

\n

Bez zgody interesowanych mogą być tworzone rozporządzeniem władzy administracyjnej drugiej instancji przymusowe spółki wodne w interesie dobra publicznego dla następujących celów:

\n
1)dla utrzymania wód płynących w celu zabezpieczenia brzegów;
\n
2)dla usunięcia przeszkód w odpływie wielkiej wody i dla obwałowania wód płynących w celu ochrony od powodzi;
\n
3)dla uniknięcia zabagnienia gruntów;
\n
4)dla utrzymania wód w czystości (kanalizacji), jeżeli znaczne zanieczyszczenie inaczej nie da się usunąć.
\n
(2)Statut spółki wydaje władza administracyjna drugiej instancji.
\n
(3)Do spółek, wymienionych w ustępie 1, należy pociągnąć tych właścicieli gruntów, kopalń, zakładów przemysłowych, jak również spółki wodnej inne związki, którym utrzymanie wody płynące), tudzież ochrona od powodzi lub zabagnienia przynosi korzyść.
\n
(4)Dla celów, wymienionych w ustępie 1 punkcie 4, ma być zawiązana spółko z tych właścicieli gruntów, kopalń i zakładów przemysłowych, tudzież spółek wodnych, które przyczyniają się do zanieczyszczenia wody, albo odnoszą korzyść z urządzeń spółki. Jeżeli istniejąca woda płynąca nie Wystarcza do nieszkodliwego odprowadzenia wód zanieczyszczonych, może być przewidziana kanalizacja w plonie przedsiębiorstwa spółki.
\n

Spółki przymusowe dla spłaty datków do kosztów robót, podejmowanych przez Państwo lub samorządy.

\n

Art. 174Jeżeli Państwo lub związki samorządowe podejmują roboty dla celów, wyszczególnionych

\n

w art. 133, na podstawie specjalnych ustaw państwowych lub wojewódzkich przy udziale Skarbu Państwa, lub funduszów samorządowych, ma być zawiązana przymusowa spółka wodna dla rozłożenia i ściągnięcia datków, przypadających na właścicieli gruntów, kopalnie, zakłady przemysłowe, tudzież istniejące spółki Wodne i inne związki.

\n

Art. 175Postanowienia rozdziału II części piątej niniejszej ustawy mają odpowiednie zastosowanie

\n

do przymusowych spółek wodnych.

\n

Rozdział IV.

\n

Zmiana statutu.

\n

Art. 176(1)

\n

Do zmiany statutu, któraby wprowadzała nowy cel spółki, potrzeba jednogłośnej uchwały zgromadzenia członków z wyjątkiem wypadku, jeżeli dla wprowadzenia takiego celu może być zastosowany przymus wstąpienia do nowej spółki. W tym wypadku wystarcza uchwała większości zgromadzenia członków, obliczona według art. 167 ust. 2, o ile zachodzą inne warunki przymusowego wstąpienia wszystkich sprzeciwiających się członków.

\n
(2)Jednogłośnej uchwały wymaga dalej taka zmiana statutu, która ustanawia inny stosunek dla udziału w ciężarach spółki, albo inny stosunek głosów członków spółki, aniżeli ustalony W art. 155.
\n
(3)Inne zmiany statutu, o ile sam statut inaczej nie stanowi, mogą być uchwalone przez zgromadzenie członków (wydział) większością głosów.
\n

Art. 177

\n

Zmiany statutu wymagają zatwierdzenia władzy nadzorczej,

\n

Rozdział V.

\n

Rozwiązanie i likwidacja spółek.

\n

Rozwiązanie.

\n

Art. 178(1)

\n

Spółka może być rozwiązana po wypełnieniu zobowiązań względem osób trzecich:

\n
1)gdy zgromadzenie członków uchwali rozwiązanie większością dwóch trzecich głosów;
\n
2)na wniosek jednego członka, gdy spółka składa się jeszcze tylko z dwóch członków;
\n
3)gdy w przeciągu roku, liczne od zatwierdzenia statutu, nie przystąpiono do wykonania przedsiębiorstwa, albo gdy rozpoczęte proce uległy przerwie przynajmniej jednorocznej, a przerwa powstała z winy członków spółki, albo gdy skutkiem tego zmieniły się istotne warunki, na jakich statut został zatwierdzony.
\n
(2)Spółki, utworzone na podstawie ustaw państwowych lub wojewódzkich, albo subwencjonowane przez Państwo i samorządy, mogą być rozwiązane tylko za zgodą Ministerstwa Robót Publicznych i właściwych władz samorządowych.
\n
(3)Spółkę rozwiązuje władza nadzorcza.
\n

Prawomocność rozwiązania.

\n

Art. 179Rozwiązanie spółki staje się prawomocnem z chwilą, gdy rozporządzenie władzy nadzorczej

\n

zostanie doręczone zarządowi. Aż do tego czasu winien zarząd prowadzić swe czynności.

\n

Przeprowadzenie likwidacji.

\n

Art. 180(1)

\n

Po rozwiązaniu spółki następuje likwidacja przez zarząd, albo przez osobę, do tego powołaną statutem lub uchwałą spółki.

\n
(2)Do postępowania likwidacyjnego należy odpowiednio stosować odnośne przepisy ustawy cywilnej.
\n

Utrzymanie nadzoru Państwa i stosunków prawnych spółki do ukończenia likwidacji.

\n

Art. 181Aż do ukończenia likwidacji obowiązują postanowienia niniejszej ustawy i statutu co

\n

do państwowego nadzoru i co do stosunków prawnych dotychczasowych członków spółki względem siebie i względem osób trzecich, o ile z istoty likwidacji co innego nie wynika.

\n

Księgi, akta i plany rozwiązanej spółki.

\n

Art. 182(1)

\n

Po ukończeniu likwidacji księgi, akta i plany rozwiązanej spółki przyjmuje do przechowania władza nadzorcza.

\n
(2)Członkowie i ich prawni następcy mają prawo wglądu do ksiąg, aktów i planów i do korzystania z nich.
\n

Rozdział VI.

\n

Spółki, założone przed wejściem w życie niniejszej ustawy.

\n

Art. 183(1)

\n

Do spółek wodnych, komitetów związków wałowych publiczno-prawnych, które istnieją w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy, należy stosować przepisy niniejszej ustawy, z wyjątkiem związków Wałowych w b. dzielnicy pruskiej, dla których wydane zostały statuty w drodze rozporządzenia królewskiego.

\n
(2)Odmienne jednak postanowienia dotychczasowych statutów o kompetencji sądów polubownych (art. 143 i art. 156 ust. 2) pozostają w mocy, jak również inne postanowienia, o ile postanowienia, które mają być stosowane według ustępu 1, mogą być przez statut zmieniane, albo o ile na statut się powołują.
\n

Część SZÓSTA.

\n

O władzach i postępowaniu.

\n

Rozdział I.

\n

Właściwość władz.

\n

Art. 184Władzami właściwemi w sprawach wodnych (władzami wodnemi, względnie nadzorczemi w

\n

myśl niniejszej ustawy) są:

\n
1)Ministerstwo Robót Publicznych;
\n
2)władza administracyjna drugiej instancji (urząd wojewódzki);
\n
3)władza administracyjna pierwszej instancji (starostwo).
\n

Kompetencja Ministerstwa Robót Publicznych.

\n

Art. 185Ministerstwu Robót Publicznych jest zastrzeżone:

\n
1)wydawanie przepisów w sprawie żeglugi, spławu tratew i spustu drzewa (art. 29 i 31) i wyzyskania sił wodnych)
\n
2)ustanawianie wspólnie, z Ministerstwem Skarbu opłat od spławu tratew i spustu drzewa na wódach prywatnych (art. 32), tudzież za wydobywanie roślin, mułu, ziemi, piasku, żwiru, kamieni i lodu z łożysk wód publicznych;
\n
3)zatwierdzanie projektów większych robót wodnych, podejmowanych przez Państwo lub związki samorządowe (art. 45 ust. 3);
\n
4)udzielanie pozwoleń na przewozy na rzekach granicznych;
\n
5)udzielanie pozwoleń na zakłady, oddające siłę za granicę Państwa;
\n
6)udzielanie pozwoleń obcokrajowcom;
\n
7)wydawanie zarządzeń w Sprawie zaniechania utrzymania regulacji wód płynących (art.
\n

76 ust. 4), względnie ich brzegów (art. 79 ust. 4),

\n
8)zawieszanie przepisów o obowiązku utrzymywania wód granicznych (art. 99);
\n
9)wydawanie orzeczeń w toku instancji.
\n

Kompetencja władzy administracyjnej drugiej instancji.

\n

Art. 186(1)

\n

Do władzy administracyjnej drugiej instancji (urzędu wojewódzkiego) należy: a) wydawanie zarządzeń i orzeczeń, odnoszących się do wód płynących, używanych do żeglugi i spławu tratew; b) na wszystkich wodach:

\n
1)oznaczenie odszkodowania przy zaliczeniu wody prywatnej do kategorji wód publicznych (art. 2),
\n
2)oznaczenie datków właścicieli gruntów nadbrzeżnych do kosztów regulacji (art. 111);
\n
3)wydawanie zarządzeń, ograniczających użytkowanie gruntów celem ochrony od powodzi (art. 113 i 114);
\n
4)wydawanie pozwoleń i zarządzeń co do zakładów o sile wodnej;
\n
5)wydawanie orzeczeń co do wyjątkowego wywłaszczenia budynków, podwórzy, ogrodów i cmentarzy (art. 126), tudzież odebrania lub ograniczenia prawa piętrzenia wody w interesie rolnictwa lub żeglugi (art. 127);
\n
6)wydawanie zarządzeń w sprawie obszarów ochronnych dla wodociągów i źródeł (art. 131);
\n
7)wydawanie statutów przymusowych spółek wodnych (związków wałowych) (art. 134 ust.
\n

2 p. 3);

\n
8)wydawanie orzeczeń w toku Instancji.
\n
(2)Jeże i chodzi o sprawy mniejszego znaczenia, wymienione w ust. 1 lit. b), może władza administracyjna drugiej instancji poruczyć przeprowadzenie dochodzenia władzy administracyjnej pierwszej instancji.
\n

Kompetencja władzy administracyjnej pierwszej instancji.

\n

Art. 187(1)

\n

Do zakresu działania władzy administracyjnej I instancji należy wydawanie zarządzeń i orzeczeń we wszystkich sprawach wodnych, które w art. 185 i 186 nie zostały zastrzeżone władzom II i III instancji.

\n
(2)W gminach, które stanowią odrębny okrąg administracji państwowej, należą te sprawy do zakresu działania władzy, która spełnia w tym okręgu administracją państwową w I instancji.
\n

Oznaczenie władzy kompetentnej.

\n

Art. 188(1)

\n

Jeżeli gmina sprawuje władzę administracyjną i sama jednocześnie występuje jako przedsiębiorca zakładu wodnego, albo jest stroną interesowaną, natenczas władza wyższej instancji wyznaczy tę władzę administracyjną, która ma rozprawę przeprowadzić i orzec o dopuszczalności zakładu. Do miasta Warszawy wyznacza władzę Mininister Robót Publicznych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

\n
(2)Jeżeli przedsiębiorstwo lub spółka rozciąga się na kilka powiatów, albo na kilka województw, natenczas oznacza w pierwszym wypadku władza administracyjna II instancji, w drugim Ministerstwo Robót Publicznych, która z władz administracyjnych właściwych według art. 186 i 187 ma przeprowadzić rozprawę i wydać orzeczenie.
\n

Kolegjalne załatwienie spraw wodnych.

\n

Art. 189(1)

\n

Sprawy wodne będą załatwiane przez władze administracyjne I i II instancji przy udziale obywateli, powoływanych drogą wyborów w myśl art. 66 Konstytucji.

\n
(2)Dopóki administracja państwowa w drodze ustawodawczej nie zostanie zorganizowana, orzeczenia wodno-prawne wydawane będą na podstawie uchwał kolegjów składających się: a) w pierwszej instancji pod przewodnictwem starosty, względnie jego zastępcy, z jednego urzędnika administracyjnego i jednego obywatela, mieszkającego stale w powiecie, wybranego na okres pięcioletni przez wydział powiatowy; b) w drugiej Instancji pod przewodnictwem wojewody lub jego zastępcy, z jednego urzędnika administracyjnego i jednego urzędnika sądowego, wyznaczonego przez prezesa sądu apelacyjnego, tudzież dwóch obywateli, mieszkających stale w okręgu województwa, wybranych na okres pięcioletni przez radę wojewódzką (wydział krajowy), względnie Tymczasowy Wydział Samorządowy w b. Galicji.
\n
(3)Orzeczenia wydawane będą na podstawie fachowych opinji.
\n

Poruczenie czynności władzom niższym, urzędom technicznym i przełożonym gmin.

\n

Art. 190(1)

\n

Władza wodna wyższej instancji może poruczyć załatwianie należących do jej zakresu spraw policji wodnej oraz czynności urzędowych władzy wodnej niższej Instancji lub miejscowym zarządom technicznym. W szczególności może być poruczone urzędom technicznym udzielanie pozwoleń na wydobywanie roślin, mułu, ziemi, piasku, żwiru, kamieni i lodu z łożysk wód publicznych (art. 21 ust. 4). W tych wypadkach przeciw zarządzeniom wymienionych władz, jak i przeciw środkom przymusowym do wykonania tych zarządzeń mają zastosowanie te same środki prawne, co przeciw zarządzeniom władzy, która przekazała swoje uprawnienie.

\n
(2)W sprawach mniej ważnych może władza administracyjna pierwszej instancji delegować przełożonego gminy do prowadzenia dochodzeń.
\n

Rozdział II.

\n

Postępowanie.

\n

1.

\n

Postanowienia ogólne.

\n

Podania o pozwolenia wodno-prawne.

\n

Art. 191(1)

\n

Podania o pozwolenia w sprawach wodnych muszą, o ile jeden lub drugi z wymogów nie okazuje się zbytecznym, według natury przedsiębiorstwa, albo według uznania władzy, do której podanie wniesiono, zawierać oprócz projektu, sporządzonego przez uprawnionego znawcę, co następuje: a) cel i rozmiar zakładu albo przedsiębiorstwa z oznaczeniem wody, na której zakład albo przedsiębiorstwo ma powstać, z dokładnem określeniem miejscowości; b) przy zakładach do używania wody oznaczenie żądanej ilości wody na sekundę przy najwyższym i niskim stanie wody, tudzież wysokości piętrzenia wody; c) sposób wykonania na podstawie ułożonego planu; d) wykazanie spodziewanych korzyści albo szkód i strat, których się w razie zaniechania należy spodziewać; e) wymienienie wszystkich uprawnionych do wody i innych interesowanych osób, na których prawa przedsiębiorstwo zamierzone oddziaływa, z dołączeniem ewentualnych ich oświadczeń; f) wyszczególnienie gruntów i zakładów wodnych, które mają być odstąpione albo obciążone służebnościami z wymienieniem właścicieli i uprawnionych do wody, nadto przy gruntach z dołączeniem wyciągów z księgi gruntowej, tabel likwidacyjnych i t. p.; g) przy zakładach do użytkowania popędowej siły wody oznaczenie dającej się uzyskać na dotyczącej przestrzeni wody największej siły wodnej, oraz siły wodnej, żądanej przy niskim stanie wody.,

\n
(2)Bliższe przepisy o sporządzaniu projektów i obliczaniu ilości wody i siły wodnej wydane zostaną w drodze rozporządzenia przez Ministra Robót Publicznych.
\n

Badanie podania.

\n

Art. 192(1)

\n

Władza administracyjna winna sprawdzić, czy zachodzą przewidziane przez prawo warunki do udzielenia Dozwolenia, oraz czy zamierzone użytkowanie odpowiada przepisom niniejszej ustawy.

\n
(2)Władza winna zwrócić się do innych właściwych władz administracyjnych, powołanych do obrony interesu publicznego, celem zasięgnięcia opinii. Dotyczy to również władz górniczych odnośnie do obszarów, na których mają zastosowanie przepisy ustaw górniczych.
\n
(3)Władza winna też sprawdzić z urzędu, czy na uzyskanie pozwolenia nie przysługuje prawo pierwszeństwa Państwu lub samorządom i właściwe władze państwowe lub samorządowe o wniesieniu podania o udzielenie pozwolenia zawiadomić (art. 54) Odrzucenie podania.
\n

Art. 193(1)

\n

Jeżeli przedsiębiorstwo jest ze względów publicznych niedopuszczalne (art. 48), należy podanie odrzucić umotywowanem orzeczeniem. O wątpliwościach, zachodzących co do przedsiębiorstwa, ma władza administracyjna zawiadomić proszącego i wezwać go do przedłożenia wyjaśnienia lub do zmiany projektu.

\n
(2)Również należy odrzucić podanie, gdyby przez udzielenie pozwolenia Państwo i związki samorządowe zostały pozbawione możliwej do uzyskania energji wody (art. 54 ust. 3).
\n

Traktowanie podań o użytkowanie siły popędowej wody.

\n

Art. 194(1)

\n

O podaniach przedsiębiorców prywatnych o pozwolenie wyzyskania siły popędowej wody winna władza wodna zawiadamiać Ministerstwo Robót Publicznych i reprezentację wojewódzką (radę wojewódzką, wydział krajowy, Tymczasowy Wydział Samorządowy), którym przysługuje prawo w przeciągu trzech miesięcy zgłosić żądanie użycia siły wodnej na cele publiczne na rzecz Państwa, województwa, powiatu lub gminy, a w przeciągu dalszych sześciu miesięcy wnieść projekt.

\n

O zgłoszeniu żądania i wniesieniu projektu należy zawiadomić przedsiębiorcę prywatnego z tą uwagą, że może podtrzymać swój projekt jako konkurencyjny.

\n
(2)Jeżeli wymienione władze nie zgłoszą żądania, ani nie wniosą projektu w powyższych terminach, przeprowadzi władza wodna rozprawę wodnoprawną co do projektu przedsiębiorcy.
\n
(3)W przeciągu roku od wejścia w życie niniejszej ustawy ogłosi Minister Robót Publicznych po wysłuchaniu rad wojewódzkich (wydziałów krajowych, Tymczasowego Wydziału Samorządowego) te przestrzenie wód publicznych, na których Państwo i korporacje prawa publicznego mają pierwszeństwo do użytkowania siły popędowej wody i co do których obowiązują przepisy ust. 1 i art. 193 ust. 2.
\n

Ogłoszenie rozprawy.

\n

Art. 195(1)

\n

Jeżeli nie zachodzą powody odrzucenia podania, lub jeżeli przedsiębiorcy dostarczyli potrzebnych wyjaśnień, względnie zmienili projekt domagają się jego wykonania, należy przystąpić do dalszego postępowania.

\n
(2)Opis zamierzonego przedsiębiorstwa winien być podany do wiadomości publicznej przez wywieszenie ogłoszenia w siedzibie władzy, udzielającej pozwoleń a, w sposób tam przyjęty, oraz we wszystkich gminach na które według uznania władzy przedsiębiorstwo ma się rozciągać. Nadto winno być ogłoszenie zamieszczone w dziennikach, przeznaczonych do urzędowych ogłoszeń.
\n
(3)Do rozprawy komisyjnej należy wezwać przedsiębiorcę i wszystkie wiadome oraz, według uznania władzy, Interesowane osoby, w szczególności zaś te, które by mogły być dotknięte szkodliwem działaniem przedsiębiorstwa. Wezwanie winno być im doręczone przynajmniej 8 dni przed rozprawą.
\n
(4)Tym interesowanym, których nie wezwano do rozprawy komisyjnej, lub którym nie doręczono wezwania przynajmniej na 8 dni przed dniem rozprawy, przysługuje droga prawa do wniesienia zarzutów, wynikających z prawa prywatnego.
\n
(5)Interesowani nie mogą bronić się tem że o przedsiębiorstwie nie wiedzieli, jeżeli ogłoszenie zostało dokonane ściśle wedle postanowień ustępu 2 tego artykułu.
\n

Art. 196(1)

\n

W ogłoszeniu winno być wskazane, gdzie są wyłożone do publicznego wglądu projekt techniczny i wyjaśnienia i do jakiej władzy należy wnosić podania lub protokularne oświadczenia przeciwko udzieleniu pozwolenia, jak również żądania w przedmiocie wzniesienia i utrzymania urządzeń i wypłaty odszkodowań. Dalej winien być wskazany termin komisyjnego dochodzenia, w ciągu którego, jak również w trakcie samego dochodzenia komisyjnego, można wnosić wspomniane wyżej zarzuty i żądania, a który winien być wyznaczony w taki sposób, aby czas między wywieszeniem ogłoszenia w siedzibie władzy, udzielającej nadanie, lub dniem, następującym po wyjściu dziennika, zawierającego ostatnie ogłoszenie, a rozpoczęciem rozprawy komisyjnej wynosił 4 do 6 tygodni.

\n
(2)W ogłoszeniu należy wyraźnie zamieścić ostrzeżenie, że ci, którzy we wskazanym terminie lub w trakcie dochodzenia komisyjnego nie podniosą przeciw udzieleniu pozwolenia żadnych zarzutów, tracą do nich prawo i mogą przeciw szkodliwemu działaniu wykonywania nadanego prawa żądać tylko wzniesienia i utrzymywania urządzeń, zapobiegających szkodzie, albo też odszkodowania, gdyby takie urządzenia nie dały się pogodzić z przedsiębiorstwem lub gospodarczo usprawiedliwić.
\n
(3)W ogłoszeniu należy wyznaczyć ten sam termin dochodzenia dla innych podań o udzielenie pozwolenia na prawo użytkowania wody, przez które mogłoby podlec ograniczeniom użytkowanie, zamierzone przez pierwszego wnioskodawcę. Pozatem należy zamieścić ostrzeżenie, że złożone po upływie terminu podania o udzielenie pozwolenia nie będą rozpatrywane w temsamem postępowaniu.
\n
(4)Przepisy ust. 3 nie dotyczą żądań Państwa albo związków samorządowych co do przyznania pierwszeństwa (art. 54).
\n

Zawiadamianie władz samorządowych i korporacji gospodarczych.

\n

Art. 197(1)

\n

O każdem dochodzeniu na skutek podania o pozwolenie na używanie wody, albo na takie urządzenia, które mają na celu ochronę wody. lub ochronę przed jej szkodliwem działaniem, należy zawiadomić także miejscowe władze samorządowe, w celu umożliwienia im obrony zastępowanych przez nie interesów.

\n
(2)Również należy zawiadomić o tem główne korporacje rolnicze i handlowo przemysłowe, którym przy rozprawie przysługuje głos doradczy.
\n

Rozpr awa.

\n

Art. 198(1)

\n

Przy rozprawie należy starać się przedewszystkiem o dobrowolne uchylenie podniesionych zarzutów i o przyjście do skutku porozumienia między interesowanymi, w szczególności co do uiścić się mającego odszkodowanie.

\n
(2)Jeżeli porozumienie nie przyjdzie do skutku, należy zbadać przy udziale znawcy technicznego, a w razie potrzeby innych znawców zawodowych, zarzuty, podniesione przeciwko przedsiębiorstwu, sposobowi jego przeprowadzenia, przeciw udziałowi poszczególnych interesowanych, jako też przeciw zamierzonym wywłaszczeniom albo służebnościom.
\n
(3)Gdy sprzeciw lub żądanie zostały podniesione na podstawie prywatnoprawnego tytułu, rozstrzygnięcie sporu o istnienie tego tytułu winno być odesłane na drogę sądowe.
\n

Władza może w takim wypadku odroczyć decyzję w sprawie udzielenia pozwolenia do rozstrzygnięcia sporu. Obowiązana jest odroczyć decyzję, gdy Istnienie tytułu prywatnoprawnego jest wiarogodne, a w razie uznania tego tytułu należałoby odmówić udzielenia pozwolenia.

\n

Przy odroczeniu decyzji należy wyznaczyć przedsiębiorcy termin, w ciągu którego winien wnieść powództwo do sądu. Gdy przedsiębiorca rozmyślnie przewleka proces, można przystąpić do dalszego dochodzenia.

\n
(4)Ody przy żądaniu odszkodowania nie można przewidzieć, czy i w jakiej wysokości może powstać szkoda, należy orzeczenie w przedmiocie tych żądań odroczyć do późniejszych dochodzeń. Jeżeli właściciel gruntu lub urządzenia żąda nabycia ich przez przedsiębiorcę w myśl art. 53, a nie da się przewidzieć, że zachodzą co do tego warunki ustawowe, należy na wniosek przedsiębiorcy odroczyć wydania orzeczenia co do podniesionego żądanie.
\n
(5)Żądanie nabycia własności (art. 53) winno być zgłoszone przed ukończeniem dochodzenia komisyjnego.
\n
(6)Jeżeli okaże się potrzeba dalszych dochodzeń co do podniesionych punktów spornych, to należy je przeprowadzić bezzwłocznie, w razie potrzeby z przybraniem znawców.
\n
(7)Wszystkie rozprawy należy z reguły przeprowadzać ustnie przy udziale znawcy technicznego z dopuszczeniem doradców i zastępców prawnych i fachowych.
\n
(8)Władza, udzielająca pozwolenia, lub delegowany przez nią urzędnik mogą podczas dochodzenia komisyjnego wyznaczyć interesowanym stosowny termin do złożenia na piśmie żądań, które nie dadzą się zamieścić w protokule, oraz na załączenie potrzebnych wyjaśnień i dowodów.
\n

Dochodzenie komisyjne nie może być zamknięte przed upływem tego terminu oraz przed podaniem Interesowanym do wiadomości złożonych żądań i dowodów, tudzież opinji znawców (art. 256) i daniem im możności wypowiedzenia się o nich w razie potrzeby w drodze wyznaczenia w tym celu dodatkowego terminu.

\n
(9)Z całej rozprawy należy spisać protokuł, który powinien zawierać wynik osiągniętego porozumienia, albo jeżeli porozumienie nie doszło do skutku, wyniki ustnego wyłuszczenia sprawy wraz z oświadczeniami sprzeciwiających się stron i ich uzasadnieniem, wreszcie wszelkie uwagi, poczynione przez wnoszących podanie przeciw tym oświadczeniom.
\n

Protokuł ma być podpisany przez przewodniczącego, ewentualnie przez protokulanta i znawców, o ile brali udział. Jeżeli wybrano pełnomocników, mają i oni protokuł podpisać.

\n
(10)Jeżeli strony oddalą się przed zakończeniem protokułu, lub też odmówią podpisów, należy zaznaczyć to w protokule.
\n

Projekty konkurencyjne,

\n

Art. 199W razie wniesienia projektów konkurencyjnych można ograniczyć rozprawę najpierw do

\n

kwestji, któremu z projektów należy się w myśl art. 54 pierwszeństwo. Do dalszego postępowania należy przystąpić dopiero po prawomocności orzeczenia, które zapadnie co do kwestji pierwszeństwa projektu.

\n

Zakłady przemysłowe i inne budowle.

\n

Art. 200Jeżeli przedsiębiorstwa używania wody połączone są z zakładami przemysłowemi i innemi

\n

budowlami, należy, o ile możności, czynności urzędowe, przepisane tą ustawą, przeprowadzać równocześnie z czynnościami, przepisanemi w innych ustawach.

\n

Orzeczenie.

\n

Art. 201

\n

Orzeczenie winno zawierać;

\n
1)dokładny opis udzielonego pozwolenia, jak również przedsiębiorstwa, a jeśli udzielenie ma być związane z prawem własności gruntu, również dokładny opis tego gruntu;
\n
2)utratą prawa podnoszenia zarzutów stosownie do ostrzeżenia, zamieszczonego w ogłoszeniu w myśl art. 196 ust. 2;
\n
3)wyszczególnianie sporów, które w myśl art. 198 ust. 3 zostają odesłane na drogą sądową;
\n
4)rozstrzygnięcie sprzeciwów i roszczeń, a w wypadkach, przewidzianych w art. 198 ust.
\n

4, zastrzeżenie wydanie orzeczenia;

\n
5)w wypadku art. 53 dokładny opis gruntów i urządzeń, które przedsiębiorca ma nabyć na własność;
\n
6)ustalenie odszkodowań, która ma zapłacić przedsiębiorca;
\n
7)pouczenie o przysługujących środkach prawnych,
\n

Art. 202Przy udzieleniu pozwolenia na prawo piętrzenia wody winno orzeczenie oprócz tego zawierać

\n

postanowienia:

\n
1)o urządzeniach budowlanych zakładów, która oddziaływują na ilość spływającej wody lub na odpływ;
\n
2)o okresach dozwolonego piętrzenie;
\n
3)o ustanowionej wysokości piętrzenia, oraz jeśli stan wody ma być utrzymywany na pewnej minimalnej wysokości, również i o tem;
\n
4)o dozwolonej do użycia ilości wody, gdy jej ograniczenie jest potrzebne;
\n
5)o środkach ochronnych przeciwko szkodliwemu działaniu piętrzenia;
\n
6)w stosownych wypadkach, o długości czasu, w ciągu którego przedsiębiorca musi się zgodzić na wstrzymanie ruchu zakładu bez pretensji do odszkodowania (art. 73 ust.
\n
2);
\n
7)w stosownych wypadkach, a w szczególności gdy idzie o przegrodę doliny, czy i pod jakiemi warunkami ruch zakładu, piętrzącego wodę, może być stale wstrzymany lub zakład zniesiony (art. 70 ust. 3).
\n

Orzeczenie w sprawia wywłaszczaniu.

\n

Art. 203(1)

\n

Jeżeli na rzecz przedsiębiorstwa, wyszczególnionego w art. 124 ust. 1, potrzebne jest ustanowienie służebności lub odstąpienie gruntów i innych nieruchomości, urządzeń, zakładów i uprawnień do używania wody, a przy rozprawie nie doszło do skutku porozumienie między interesowanymi, orzeczenie musi zawierać także postanowienia o potrzebie, przedmiocie i rozciągłości służebności, względnie wywłaszczenia, oraz o wysokości wynagrodzenia na podstawie oszacowania nieinteresowanych znawców.

\n
(2)Jeżeli interesowani nie zadowolą się wynagrodzeniem, przyznanem przez władzą wodną, mogą w ciągu trzech miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia udać się do właściwego sądu o oznaczenie wysokości wynagrodzenia w drodze postępowania sądowego.
\n
(3)Orzeczenie wywłaszczające nadaje przedsiębiorcy prawo wykonania służebności lub objęcia w posiadanie przedmiotu wywłaszczonego, jeżeli złoży do depozytu sądowego oznaczoną, przez władzę wodną kwotą wynagrodzenia, a dla odszkodowań płatnych po wykonaniu orzeczenia da zabezpieczanie.
\n

Pouczenie o środkach prawnych.

\n

Art. 204(1)

\n

Władze, wydające orzeczenia w myśl niniejszej ustawy, winny w swych orzeczeniach i zarządzeniach wyraźnie wymienić, czy podlegają one jeszcze dalszemu zaskarżeniu, oraz wskazać termin do wniesienia odwołania i władzę, do której je wnieść należy. Jeżeli w razie mylnego wyznaczenia terminu w orzeczeniu lub zarządzeniu wniesiono odwołania wprawdzie w terminie wyznaczonym, ale dopiero po upływie właściwego terminu ustawowego, w takim razie postąpić należy z odwołaniem, jak gdyby było wniesione w terminie ustawowym.

\n
(2)Jeżeli orzeczenie lub zarządzenie mylnie wskazuje władzę, do której odwołanie podać należy, postąpi instancja odwoławcza z odwołaniem tak, jak gdyby było podane do władzy właściwej.
\n
(3)W razie mylnego oznaczenia w orzeczeniu lub zarządzeniu, iż nie podlega ono już tokowi instancji, jak również w razie nieumieszczenia w orzeczeniu lub zarządzeniu pouczenia prawnego, służy Interesowanemu prawo żądania z zachowaniem toku instancji sprostowania, względnie uzupełnienia orzeczenia lub narządzenia.
\n

Doręczenie orzeczenia.

\n

Art. 205(1)

\n

Orzeczenie winno być doręczone przedsiębiorcy, tudzież wszystkim urzędom i osobom, które podniosły sprzeciwy i roszczenia.

\n
(2)Jeżeli przedmiot wywłaszczony zapisany jest w księdze gruntowej (hipotecznej), ma władza orzekająca po prawomocności orzeczenia odnieść się do właściwego sądu o zanotowanie wywłaszczenia.
\n

Sąd ma uskutecznić zanotowanie we właściwym wykazie.

\n

Koszty postępowania.

\n

Art. 206(1)

\n

Koszty postępowania przy udzieleniu pozwolenia ponosi przedsiębiorca. Koszty, wywołane nieuzasadnionemi sprzeciwami i roszczeniami, mogą być jednak w orzeczeniu nałożone na tego, kto je podniósł. Koszty badań, spowodowanych przekroczeniami ustawy, ponoszą uznani za winnych.

\n
(2)Koszty postępowania administracyjnego, przeprowadzonego we wspólnym interesie, mają być rozdzielone na interesowanych, stosownie do ich udziału.
\n
(3)Dopóki nie będą wydane przepisy specjalne dla postępowania administracyjnego, należy co do wysokości kosztów, przyznać się mających stronom, świadkom, zastępcom prawnym i znawcom stosować normę sądową.
\n
(4)O obowiązku ponoszenia kosztów postępowania i wysokości kosztów orzeka władza, która wydaje orzeczenie w sprawie głównej.
\n

Odwołanie.

\n

Art. 207(1)

\n

Przeciw orzeczeniu władzy wodnej przysługuje prawo odwołania w ciągu dni trzydziestu od dnia, następującego po doręczeniu, do wyższej instancji, o ile orzeczenie nie dotyczy odszkodowania. Odwołanie można wnieść ustnie, pisemnie lub telegraficznie. Dzień oddania na pocztą, lub do urzędu telegraficznego uważany będzie la dzień wniesienia odwołania.

\n

O zachowaniu terminu wniesienia odwołania orzeka instancja odwoławcza. Odwołanie wnosić należy do taj władzy, która wydała orzeczenie.

\n
(2)O ile orzeczenie dotyczy odszkodowań, mogą interesowani w ciągu trzech miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia udać się na drogę sądową (art. 203 ust. 2).
\n
(3)Przeciw orzeczeniom, wydanym w dwóch instancjach, przysługuje tylko prawo zażalenia do Trybunału Administracyjnego z powodu naruszenia przepisów ustawy.
\n

Skutek odraczający odwołania.

\n

Art. 208Odwołanie, wniesione we właściwym czasie, ma skutek odraczający, z wyjątkiem zarządzeń

\n

tymczasowych, wydanych przez władzę w toku postępowania wodno-prawnego (art. 228).

\n

2.

\n

Postępowanie przy zawiązywaniu spółek wodnych.

\n

Właściwość władzy.

\n

Art. 209Postępowanie przy zakładaniu spółek wodnych i związków wałowych przeprowadza władza

\n

administracyjna I instancji. Jeżeli jest interesowana gmina, sprawująca władzę administracyjną I instancji, lub teren spółki leży w kilku okręgach administracyjnych, ma zastosowanie przepis art. 188.

\n

Wdrożenie postępowania na podstawie projektu.

\n

Art. 210(1)

\n

Postępowanie dla założenia spółki może być wdrożone z urzędu, albo na wniosek interesowanych.

\n

Postępowanie winno opierać się na projekcie, który musi zawierać:

\n
1)potrzebne rysunki i objaśnienia;
\n
2)kosztorys przedsiębiorstwa;
\n
3)wykaz gruntów, kopalń i zakładów przemysłowych, które mają wziąć udział w spółce, jak również spółek i innych związków (art. 137), które mają być do udziału pociągnięte.
\n
(2)Dla przygotowania głosowania należy dołączyć do projektu: gdy chodzi o udział gruntów, wyciągi katastralne, potrzebne do oznaczenia powierzchni i czystego dochodu, służącego do wymiaru podatku gruntowego, względnie Inne urzędowe dane, służące do wymiaru tego podatku, albo gdy grunty wszystkie razem uległy scaleniu (komasacji), wyciągi z ustalonych przytem wykazów, odnoszących się do wartości gruntów i dochodów z nich. Gdy chodzi o udział w spółce kopalń, zakładów przemysłowych, spółek wodnych albo innych związków, należy dołączyć do podania obliczenie spodziewanych korzyści przedsiębiorstwa i podać miarę, według której korzyść tą należy rozłożyć na grunta, kopalnie, zakłady przemysłowe i związki.
\n
(3)Jeżeli postępowanie wywołane zostało na wniosek interesowanych, winien wnioskodawca na żądanie władzy administracyjnej dostarczyć wyszczególnionych w ust. 2 dokumentów, wykazów i obliczeń.
\n

Delegowanie specjalnego komisarza.

\n

Art. 211(1)

\n

Jeżeli wniosek na wdrożenie postępowania dla utworzenia spółki wodnej jest niedopuszczalny (art. 133 i 134), niewykonalny pod względem technicznym i gospodarczo nieuzasadniony, może być zgóry odrzucony orzeczeniem umotywowanem.

\n
(2)W razie przeciwnym władza deleguje specjalnego komisarza do rozprawy z uczestnikami.
\n

To samo stosuje się, jeżeli postępowanie ma być wdrożone z urzędu.

\n

Ułożenie statutu i tymczasowe obliczenie korzyści z przedsiębiorstwa.

\n

Art. 212

\n

Komisarz ma ułożyć statut, wystarać się o dokumenty i wykazy, wyszczególnione w art.

\n

210, o ile ich jeszcze nie przedłożono, i, jeżeli chodzi nietylko o same grunty, obliczyć tymczasowo oczekiwane z przedsiębiorstwa dla poszczególnych interesowanych korzyści, Przy spółkach dla utrzymywania Wód w czystości uważa się za korzyść także usunięcie zanieczyszczenia, które zainteresowany spowodował. Korzyść oblicza się według stopnia zanieczyszczenia.

\n

Uchwalenie projektu, zawiązania spółki i statutu. Wybór pełnomocników.

\n

Art. 213(1)

\n

Komisarz ma następnie po udzieleniu wyjaśnień przy pomocy znawcy technicznego spowodować uchwałę interesowanych w sprawie projektu i zawiązania spółki.

\n
(2)Gdy zapadnie uchwała zawiązania spółki, ma komisarz wywołać uchwałę co do statutu i wszystkich innych punktów, co do których uważa to za potrzebne, w wypadkach zaś, przewidzianych w art. 167, uchwałę w sprawie zastosowania przymusu przystąpienia do spółki. W tym celu interesowani mogą wybrać pełnomocników.
\n
(3)W wypadkach, przewidzianych w art. 167, mogą sprzeciwiający się żądać, aby głosujący za i przeciw wybierali oddzielnie pełnomocników, których liczba odpowiadać ma w przybliżeniu stosunkowi głosów, oddanych za i przeciw zawiązaniu spółki. Liczbę pełnomocników oznacza komisarz.
\n
(4)Pełnomocnicy mają prawo dokonywać zmiany projektu, gdy nie powzięto wyraźnie innej uchwały.
\n

Art. 214(1)

\n

Uchwały w sprawie projektu, zawiązania spółki, statutu i przymusu przystąpienia do spółki mogą być powzięte w jednym lub kilku terminach,

\n
(2)Uchwały pełnomocników zapadają większością głosów; każdy pełnomocnik ma jeden głos.
\n
(3)Pełnomocnicy moją prawo za zezwoleniem komisarza na wypadek zatwierdzenia statutu zawierać umowy imieniem zawiązać się mającej spółki.
\n

Większość potrzebna do uchwał.

\n

Art. 215

\n

Aż do zatwierdzenia statutu wystarczą dla wszystkich uchwał zgromadzenia interesowanych, z wyjątkiem uchwały co do zawiązania spółki, zwykła większość obecnych, którzy stawili się do głosowania w wyznaczonym terminie. Wyjątek od tego stanowi uchwała, która ustanawia miarę odmienną od ustalonej w art. 155 dla udziału w ciężarach spółki lub dla stosunku głosów członków. Większość oblicza się w tym wypadku według czystego dochodu gruntowego, względnie według innych danych, służących do wymiaru podatku gruntowego, albo według wartości lub dochodu uczestniczących gruntów, oszacowanych w postępowaniu komasacyjnem (art. 210 ust. 2), jeżeli zaś chodzi o udział kopalń, zakładów przemysłowych. spółek wodnych lub innych związków-według tymczasowo obliczonej korzyści (art. 212).

\n

Przesłuchanie interesowanych w sprawie przymusowej spółki.

\n

Art. 216Jeżeli interesowani sprzeciwiają się zawiązaniu spółki dla celów, przewidzianych w

\n

ustępie 1 art. 173, winien komisarz przesłuchać uczestników co do warunków utworzenia przymusowej spółki i co do statutu.

\n

Głosy współwłaścicieli.

\n

Art. 217Głosy, przysługujące współwłaścicielom gruntu, kopalni, albo zakładu przemysłowego

\n

uważa się za oddane za tym wnioskiem, za którym głosowała większość obecnych przy głosowaniu współwłaścicieli, obliczona według wielkości ich udziałów.

\n

Rozstrzyganie zarzutów.

\n

Art. 218(1)

\n

Zarzuty interesowanych, tudzież warunki zastosowania przymusowego udziału w spółce i wnioski co do zwrotu kosztów prac przedwstępnych należy zbadać wspólnie z interesowanymi lub ich pełnomocnikami przy udziale znawców.

\n
(2)Komisarz winien zmienić tymczasowe ustalenie korzyści, jeżeli wniesione przeciw temu ustaleniu zarzuty większość uczestników uzna za uzasadnione. W razie przeciwnym rozstrzyga władza, która delegowała komisarza. W ten sposób dokonane ustalenie korzyści obowiązuje tylko przy potrzebnych głosowaniach aż do zatwierdzenia statutu.
\n

Utrzymanie porządku przy rozprawach.

\n

Art. 219Utrzymanie porządku przy rozprawach należy do komisarza. Może on na uczestników, znawców

\n

lub inne osoby, które dopuściły się niewłaściwości podczas rozpraw, nakładać kary porządkowe do wysokości 50 marek z zastrzeżeniem ścigania w drodze karno-sądowej.

\n

Spisanie protokułu.

\n

Art. 220

\n

Z rozpraw, przeprowadzonych z interesowanymi i ich pełnomocnikami, należy spisać protokuł.

\n

Do protokułu musi być wciągnięte nałożenie kary porządkowej (art. 219) i powód nałożenia kary. Protokuł ma być podpisany przez komisarza, ewentualnie przez protokulanta i znawców, oraz przez pełnomocników, jeżeli zostali wybrani.

\n

Terminy wezwania do rozpraw i do głosowania.

\n

Art. 221(1)

\n

Do rozpraw należy zawezwać Interesowanych najpóźniej na tydzień przed terminem. W nagłych wypadkach termin zawezwania może być skrócony do 3 dni. W wezwaniu należy podać przedmiot rozprawy.

\n
(2)Przed powzięciem uchwały co do statutu należy projekt tegoż na 8 dni przedtem wyłożyć do publicznego wglądu i w wezwaniu podać miejsce i czas wyłożenia.
\n
(3)Pominąwszy wezwania do głosowania nad założeniem spółki, przy której wykonanie przymusu do udziału nie jest dopuszczalne, wezwania wydaje się z ostrzeżeniem, że nie jawiących się albo nie głosujących uważać się będzie za zgadzających się z większością głosów.
\n

Zatwierdzenie i ogłoszenie statutu.

\n

Art. 222(1)

\n

W razie przymusowego pociągnięcia mniejszości (art. 134 ust. 2 punkt 2 i art. 167) i przy utworzeniu spółki przymusowej (art. 134 ust. 2 punkt 3 i art. 173) orzeka właściwa władza administracyjna po ukończeniu rozpraw w razie sporu o tem, czy zachodzą warunki dla zastosowania przymusu przystąpienia do spółki.

\n
(2)Przeciw orzeczeniu przysługuje prawo odwołania do wyższej instancji.
\n
(3)Statut spółki, utworzonej uchwałą większości interesowanych, zatwierdza władza, która delegowała komisarza, statut zaś spółki przymusowej wydaje władza administracyjna drugiej instancji.
\n
(4)Statut należy ogłosić w dzienniku urzędowym. Ogłoszenie może się ograniczyć do podania daty statutu, tudzież postanowień, określonych w punktach 1, 2, 9, 10 i 12 art. 142.
\n

Wybór i ukonstytuowanie zarządu.

\n

Art. 223Po utworzeniu spółki ma władza nadzorcza natychmiast zarządzić wybór i ukonstytuowanie

\n

zarządu spółki według przepisów statutu.

\n

Koszty zawiązania spółki.

\n

Art. 224(1)

\n

Rozprawy i czynności władz administracyjnych, sądowych i innych, dotyczące postępowania przy zawiązywaniu spółek wodnych dla osuszenia i nawodnienia gruntów, tudzież ochrony od powodzi, wolne są od należytości i stempli. Do tych czynności należy także sporządzanie i uwierzytelnianie wyciągów katastralnych i hipotecznych (gruntowych).

\n
(2)Wydatki w gotówce, spowodowane wnioskami lub zarzutami, które zostały odrzucone lub cofnięte, mogą być nałożone na wnioskodawcę, lub na tego, który podniósł zarzuty.
\n

Z innych wydatków w gotówce ponosi koszty podróży i djety biorących udział w postępowaniu urzędników państwowych oraz resztę wydatków spółka wodna.

\n
(3)Gdy spółka wodna została zawiązana, może władza administracyjna zobowiązać spółkę do zwrotu celowo użytych przez wnioskodawcę wydatków w gotówce na prace przedwstępne, jeżeli wniosek taki został zgłoszony przed ukończeniem rozpraw komisyjnych.
\n

Zażalenia na komisarza.

\n

Art. 225

\n

Zażalenie przeciw prowadzeniu postępowania przez komisarza, tudzież przeciw karom. porządkowym (art. 219) rozstrzyga władza, która delegowała komisarza.

\n

Rozdział III.

\n

Nadzór władz wodnych.

\n

Art. 226

\n

Wykonanie wszystkich zakładów, na które według niniejszej ustawy potrzeba pozwolenia, podlega nadzorowi władz wodnych.

\n

Art. 227(1)

\n

Bezpośredni nadzór nad wszystkiemi zakładami wodnemi wykonują miejscowe władze policyjne, które w wypadkach naglących mają bezzwłocznie zarządzić to, czego wymaga interes publicznego bezpieczeństwa, gdzie jednak niema niebezpieczeństwa w zwłoce, mają przedtem zasięgnąć wskazówki u właściwej władzy wodnej.

\n
(2)Jeżeli obowiązani nie uczynią zadość w wyznaczonym terminie otrzymanemu poleceniu, miejscowa władza policyjna jest upoważniona przeprowadzić na koszt ociągających się potrzebne roboty.
\n

Art. 228(1)

\n

Władza wodna może w toku postępowania wodno-prawnego wydać potrzebne zarządzenia tymczasowe z urzędu w celu strzeżenia interesów publicznych, na wniosek zaś stron w celu powstrzymania niebezpieczeństwa dla interesów prywatnych.

\n
(2)Również może władza wodna, jeżeli zachodzi spór co do wykonywania praw używania wody, na wniosek stron uregulować tymczasowemi zarządzeniami wykonywanie spornego prawa do czasu załatwienia sporu.
\n
(3)Tymczasowe zarządzenie, które ma być wydane w interesie strony, należy uczynić zależnem od złożenia odpowiedniego zabezpieczenia. Od złożenia zabezpieczenia wolne są: Państwo, związki samorządowe i spółki wodne.
\n

Rozdział IV.

\n

Księgi wodne.

\n

Art. 229(1)

\n

Każda władza administracyjna I Instancji ma prowadzić księgę wodną wraz ze zbiorem map wodnych i dokumentów, w której mają być uwidocznione wszystkie w powiecie już istniejące i na podstawie tej ustawy nowo nabyte prawa używania wody, jako też wszystkie postanowienia co do wysokości piętrzenia, ilości wody i zachodzące w tym względzie zmiany z powołaniem się na odnośne orzeczenia, zarówno jak i spółki wodne (związki wałowe). Statut, spis członków spółki, zarządu, względnie wydziału, jak również podpisy osób, podpisujących za zarząd, należy uwidocznić w osobnym dodatku do księgi wodnej.

\n

Każda w tym względzie zachodząca zmiana winna być zaznaczona w tym dodatku.

\n
(2)Każdemu wolno przeglądać księgę wodną, protokuły rozpraw urzędowych, na które się w niej powołano, jako też mapy wodne, oraz brać odpisy za złożeniem przepisanej należytości.
\n
(3)Urządzenie tudzież prowadzenie księgi wodnej i zbioru map wodnych i dokumentów uregulowane zostanie w drodze rozporządzenia.
\n

Część SIÓDMA.

\n

O komisjach rewizyjnych wodnych.

\n

Utworzenie komisji.

\n

Art. 230(1)

\n

Rozporządzeniem Rady Ministrów będą tworzone dla wód płynących, z wyjątkiem żeglownych i spławnych, komisje rewizyjne.

\n
(2)Komisje rewizyjne mogą być utworzone także dla całego powiatu lub poszczególnych części powiatu.
\n
(3)Postanowienie to nie ma być zastosowane do wód płynących, których utrzymanie należy do Państwa, województw, powiatów i związków wałowych.
\n

Skład komisji.

\n

Art. 231(1)

\n

Skład komisji ma być w rozporządzeniu w ten sposób określony, ale by oprócz państwowej administracji wodnej miały w komisji przedstawicieli wedle możności wszystkie grupy produkujące i związki publiczne, które są interesowane w utrzymaniu i użytkowaniu wód płynących.

\n
(2)Komisja składać się ma najmniej z trzech członków. Przedstawiciela państwowej administracji wodnej wyznacza wojewoda na wniosek okręgowej dyrekcji robót publicznych, Innych zaś członków wybiera na lat pięć sejmik powiatowy (rada powiatowa). Przewodniczącego i jego zastępcę wybiera komisja. Przedstawiciel państwowej administracji wodnej może być także wybrany przewodniczącym.
\n

Zakres działania komisji.

\n

Art. 232(1)

\n

Komisja rewizyjna ma w miarę potrzeby oglądać przydzielone jej wody płynące i Sprawdzać:

\n
1)czy wody płynące i ich brzegi są należycie utrzymywane;
\n
2)czy nie zaszedł wypadek niedopuszczalnego zanieczyszczenia wody;
\n
3)czy użytkowanie wody przez uprawnionych odpowiada przepisom niniejszej ustawy.
\n

Spostrzeżenia i stwierdzone braki przedkłada komisja władzy wodnej.

\n
(2)Rozporządzenie Rady Ministrów może upoważnić Komisję lub jej przewodniczącego do ustalania w zastępstwie władzy wodnej rodzaju i rozmiarów robót, jakie maja być wykonane dla utrzymania wody płynącej i jej brzegów (art. 78 i 79), oraz do oznaczenia terminu ich wykonania przez wydawanie zarządzeń policyjnych.
\n

Wykonanie zarządzeń, wydanych przez komisją, należy do władzy wodnej.

\n
(3)Przeciw zarządzeniom komisji i przewodniczącego przysługują te same środki prawne, co przeciw zarządzeniom władzy wodnej.
\n

Udzielenie opinji.

\n

Art. 233

\n

Komisje rewizyjne są uprawnione, a na żądanie władz administracyjnych obowiązane, udzielać opinji w sprawie gospodarki wodnej na przydzielonych im wodach płynących.

\n

Uchwały komisji.

\n

Art. 234(1)

\n

Uchwały komisji zapadają większością głosów; przy równości głosów rozstrzyga przewodniczący.

\n
(2)Do ważności uchwał potrzebna jest obecność przynajmniej trzech członków. Rozporządzenie Rady Ministrów może przepisać potrzebną dla powzięcia uchwał obecność większej liczby członków.
\n

Pokrycie kosztów.

\n

Art. 235(1)

\n

Koszty komisji rewizyjnej pokrywa w każdym powiecie powiatowy związek komunalny, w miastach zaś, wydzielonych z powiatowego związku komunalnego, - gmina miejska.

\n
(2)Członkom wybranym komisji rewizyjnej może przyznać reprezentacja powiatowa (miejska) odszkodowanie za udział w objazdach i posiedzeniach.
\n
(3)Koszty udziału urzędników technicznych w objazdach i posiedzeniach komisji ponosi Skarb Państwa Kontrola urządzeń spółek wodnych.
\n

Art. 236

\n

Komisje rewizyjne mogą także przeprowadzać coroczną kontrolę urządzeń spółek wodnych, przewidzianą w art. 166. W tym wypadku zarząd spółki musi mieć przedstawiciela w komisji rewizyjnej.

\n

Prawo wstępu na brzeg.

\n

Art. 237Komisjom rewizyjnym, tudzież upoważnionym przez nie funkcjonarjuszom przysługuje prawo

\n

oglądać i objeżdżać wody płynące i przechodzić ich brzegami. Poszkodowany ma prawo do odszkodowania; nieznaczne szkody nie mają być jednak brane pod uwagę.

\n

Część ÓSMA.

\n

O wojewódzkich radach wodnych.

\n

Zakres działania rad wodnych.

\n

Art. 238(1)

\n

W każdem województwie ma być utworzona rada wodna, która w ważnych sprawach gospodarstwa wodnego, dotyczących województwa, winna być przez właściwych ministrów wysłuchana i uprawniona jest w tych sprawach przedkładać samodzielnie opinję właściwym ministrom, Nadto maja władze wodne zasięgać opinji wojewódzkich rad wodnych w następujących sprawach:

\n
1)odprowadzania wody lub innych płynów ponad miarę powszechnego użytkowania do wód płynących (art. 25 ust. 1);
\n
2)spławu tratew i spustu drzewa na wodach prywatnych (art. 31 ust. 1);
\n
3)zaniechania utrzymywania wody publicznej, uregulowanej na podstawie zatwierdzonego planu (art. 76 ust. 4);
\n
4)zawiązania przymusowej spółki wodnej (związku wałowego);
\n
5)udzielania pozwoleń wodno-prawnych na zakłady do piętrzenia wody na wodach publicznych.
\n
(2)Rada wodna województwa warszawskiego jest zarazem radą wodną dla miasta Warszawy.
\n

Skład rad wodnych.

\n

Art. 239(1)

\n

Przewodniczącego wojewódzkiej rady wodnej i jego zastępcę mianuje Prezydent Rzeczypospolitej.

\n

Innych członków i ich zastępców wybiegła po jednej trzeciej części reprezentacje wojewódzkie, a dopóki te reprezentacje nie zostaną powołane do życia, rady wojewódzkie, względnie Tymczasowy Wydział Samorządowy w b. Galicji ze Spiszem i Orawą, dalej korporacje rolnicze, tudzież korporacje przemysłowe i rękodzielnicze.

\n
(2)Członkowie i ich zastępcy wybierani są na lat 5. Ustępujący członkowie mają jednak pełnić swa czynności aż do wprowadzenia w urzędowanie nowowybranych.
\n
(3)Dla przygotowania uchwał może rada wodna wyłonić stałe komisje. Tok czynności rady i komisji, tudzież organizacje komisji określi regulamin, uchwalony przez radę, a zatwierdzony przez Ministrów: Robót Publicznych, Rolnictwa i Dóbr Państwowych, tudzież Przemysłu i Handlu.
\n

Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej.

\n

Art. 240Bliższe postanowienia co do wojewódzkich rad wodnych wydane zostaną, rozporządzeniem

\n

Prezydenta Rzeczypospolitej na wniosek Ministrów: Robót Publicznych, Rolnictwa i Dóbr Państwowych, tudzież Przemysłu i Handlu.

\n

Część DZIEWIĄTA.

\n

Postanowienia karne.

\n

Kompetencja sądów.

\n

Art. 241Grzywnie do 5.000 marek ulegnie ten, kto bez zezwolenia władzy na obszarze zalewu

\n

wód nieobwałowanych na wielką wodę wznosi, rozszerza, przenosi lub usuwa wystające nad powierzchnią ziemi urządzenia (ort. 114 ust. 1), oraz kto nie wypełnia warunków udzielonego pozwolenia.

\n

Art. 242(1)

\n

Karze aresztu do sześciu tygodni i grzywnie do 10.000 marek, lub jednej z tych kar ulegnie ten, kto z rozmysłu wbrew przepisom art. 18 ust. 2 i art. 25 wodę, albo inne materje płynne, wskutek których woda ulec może zanieczyszczeniu, wprowadza do wody, albo wbrew przepisom ustawy: a) nie urządzi i nie utrzymuje znaków wodnych na urządzeniach piętrzących wodą (art.

\n

63 ust. 2), b) stale unieruchomi lub zniesie zakład piętrzący wodę bez zezwolenia władzy (art. 70 ust. 1), c) bez upoważnienia władzy spuszcza nagle nagromadzoną wodę. (art. 71), d) nie utrzymuje stanu wody na wysokości, ustalonej znakiem wodnym (art. 72 ust. 1-3).

\n

Gdy czyn popełniono z niedbalstwa, winny ulega grzywnie 1.000 do 5.000 marek.

\n

Art. 243(1)

\n

Gdy wbrew przepisom art. 18 ust. 2 i art. 25 woda lub inne ciecze, mogące powodować zanieczyszczenie, zostały do wody wprowadzone, przedsiębiorca i kierownik zakładu ulegną grzywnie do 150 tysięcy marek, jeżeli ze swej strony zaniedbali należytego dozoru, albo też dopuścił się zaniedbania przy wyborze i kontroli personelu nadzorczego,

\n
(2)Na tych samych zasadach ulegnie grzywnie do 15000 marek uprawniony do piętrzenia wody w wypadkach wykroczeń przeciw przepisom art. 65 ust. 2, art. 70 ust. 1. art. 71 i 72 ust. 1-3, popełnionych przez inne osoby.
\n

Art. 244(1)

\n

Surowsze postanowienia ustaw karnych pozostają w mocy.

\n
(2)Karom, przewidzianym w art. 241 i 242, ulegnie również ten, kto drugiego do popełnienia przestępstwa skłoni lub w popełnieniu przestępstwa był pomocny.
\n

Art. 245W b. zaborze austrjackim można do czasu wprowadzenia jednolitego ustawodawstwa karnego

\n

od wyroku odwołać się na niekorzyść oskarżonego.

\n

Art. 246Właściwemi do orzekania o czynach karygodnych z art. 241-244 są sądy pokoju (sądy

\n

powiatowe).

\n

Kompetencja władz administracyjnych.

\n

Art. 247(1)

\n

Wszelkie uszkodzenia i nadwyrężenia zakładów i budowli wodnych, jeżeli nie podpadają pod powszechną ustawą karną, będą karane przez właściwą terytorjalnie władze administracyjną pierwszej instancji grzywnami do 1.000 marek. Takiej samej karze podlega, Kto bez zezwolenia władzy zniesie zupełnie budowlę wodną już istniejącą.

\n
(2)Przekroczenia ustaw, regulujących prawo wodne, jakoteż wydanych w celu Ich przeprowadzenia rozporządzeń i zarządzeń, o ile te przekroczenia nie podpadają pod powszechną ustawę karną, będą karane przez właściwą terytorjalnie władzę administracyjną pierwszej instancji grzywnami do 1.000 marek
\n
(3)W każdem orzeczeniu karnem, którem nałożono grzywnę, należy zarazem oznaczyć karę pozbawienia wolności, która w razie nieściągalności ma być wymierzona zamiast grzywny.
\n

Areszt zastępczy nie może przekraczać dni czternastu.

\n
(4)Jeżeli sprawca dopuszcza się złośliwości, albo ciężkiego niedbalstwa lub też ponownie podpada karze, natenczas można zamiast lub obok grzywny orzec areszt do dni czternastu.
\n
(5)Orzeczenia karne w sprawach wodnych mają zawierać: a) prawne określenie czynu karygodnego, miejsce i czas jego popełnienia; b) nazwę skarżącego; c) wymiar kary; d) uzasadnienia orzeczenia; e) pouczenie o środkach prawnych.
\n

Art. 248(1)

\n

Aż do wydania szczegółowych w tym względzie przepisów od orzeczeń karnych władz administracyjnych, zapadłych w drugiej instancji, można odwołać się w ciągu dni czternastu do miejscowego właściwego sądu okręgowego, który rozstrzyga prawomocnie przy odpowiedniem zastosowaniu przepisów o odwołaniu się od wyroków sądu pokoju (powiatowego). Sąd nie może jednak uchylić orzeczenia władzy administracyjnej z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia i zawyrokowania. Wniesienie odwołania do sądu od wyroku władzy administracyjnej wstrzymuje wykonanie kary.

\n
(2)W b. dzielnicy pruskiej stosuje się art. 10 ustawy z dnia 23 czerwca 1921 r. (Dz.
\n

U. R. P. № 75 poz. 511) do czasu wprowadzenia jednolitego ustawodawstwa karnego.

\n

Art. 249(1)

\n

We wszystkich przypadkach, w których, ktoś przekroczył postanowienia niniejszej ustawy, musi on bez względu na poniesioną karę i obowiązek odszkodowania usunąć na własny koszt samowolnie przedsięwziętą zmianę, albo dokonać zaniechanych robót, jeżeli zagrożony albo dotknięty szkodą tego zażąda, albo też dobro publiczne tego wymaga.

\n
(2)Władza administracyjna ma sprawę jaknajrychlej rozstrzygnąć i orzeczenie wykonać.
\n
(3)W razie zasądzenia w drodze administracyjnej może władza administracyjna na wniosek poszkodowanego rozstrzygnąć także o obowiązku odszkodowania, jeżeli wynik postępowania karnego daje do tego dostateczną podstawę. Wolno jednak interesowanym, jeżeli nie zadowolą się wydanem przez władzę administracyjną orzeczeniem co do obowiązku odszkodowania, udać się o rozstrzygnięcie do sądu natychmiast lub w ciągu miesiąca po prawomocności orzeczenia administracyjnego. Dopiero po bezskutecznym upływie tego terminu można na podstawie orzeczenia administracyjnego wdrożyć egzekucję.
\n

Dochód z grzywien.

\n

Art. 250

\n

Grzywny, nakładane przy wykonywaniu niniejszej ustawy przez władze administracyjne, wpływają do funduszów samorządów wojewódzkich na cele popierania budowli wodnych, o ile ustawy specjalne nie przekazują tych grzywien funduszom konserwacyjnym przedsiębiorstw meljoracyjnych.

\n

Przedawnienie.

\n

Art. 251(1)

\n

Dochodzenie i karanie przekroczenia, przewidzianego w art. 247 ust. 1, przedawnia się w ciągu trzech miesięcy, a przekroczenia, przewidzianego w art. 247 ust. 2, w ciągu sześciu miesięcy.

\n
(2)Bieg przedawnienia rozpoczyna się, jeżeli karygodna czynność się zakończyła, albo też karygodne zachowanie się ustaje. Każdy akt, mający charakter ścigania sprawcy, przerywa biegnące na jego korzyść przedawnienie.
\n
(3)Przedawnienie karygodnej czynności nie rozciąga się na obowiązek, który na sprawcę wkłada art. 249, jak również na obowiązek odszkodowania.
\n

Część DZIESIĄTA.

\n

Postanowienia przejściowe i końcowe.

\n

Art. 252(1)

\n

Przysługujące przy wejściu w życie niniejszej ustawy prawa:

\n
1)użytkowania wody płynącej w jeden ze sposobów, wymienionych w art. 45;
\n
2)rozporządzania wodą jeziora, nie należącego do wody płynącej i wodą podziemną poza ograniczeniami art. 18 i 19;
\n
3)żądania przyjęcia dziko spływającej wody przez właścicieli niżej położonych gruntów.
\n

Pozostają nienaruszone, o ile oparte są na specjalnym tytule prawnym.

\n
(2)Przysługujące przy wejściu w życie niniejszej ustawy, a nie oparte na specjalnym tytule prawa użytkowania wody płynącej i innych wód w myśl ust. 1 p. 1 i 2 mają o tyle i tak długo moc obowiązującą, o ile istnieją prawne urządzenia, służące do ich wykonywania, jeżeli urządzenia te wzniesione zostały przed 1 stycznia 1923 r., lub przed tym terminem przystąpiono legalnie do ich wykonania.
\n
(3)Uważa się za domniemane prawne istnienie zakładu, który w dniu 1 stycznia 1923 r. istniał dłużej niż lat 10. Domniemanie to nie stosuje się do tego, kto w ciągu ostatnich dziesięciu lat podniósł zarzuty przed właściwą władzą przeciw prawnemu istnieniu zakładu.
\n
(4)Treść prawa, utrzymanego w mocy w myśl niniejszego artykułu, o ile ono jest oparte na szczególnym tytule, określa się według tego tytułu. Zresztą pozostają miarodajne dotychczasowe ustawy z następującemi bliższemi postanowieniami i ograniczeniami: a) zanieczyszczanie wody, które przekracza zwykłą normę, jest niedopuszczalne; b) prawo piętrzenia wody poza granicą własnych gruntów nie może być nabyte na podstawie zasiedzenia; c) gdy po wejściu w życie tej ustawy skutkiem wykonywania prawa wydobywania wody podziemnej wyniknie szkoda rodzaju, określonego w art. 19 ust. 1, poszkodowani mogą żądać wykonania urządzeń, które zapobiegają szkodzie, albo ją wyrównują, jeżeli takie urządzenia dadzą się pogodzić z przedsiębiorstwem i gospodarczo usprawiedliwić. W przeciwnym razie mogą żądać odszkodowania, o ile przedsiębiorca bez narażenia sprawności i rentowności przedsiębiorstwa jest w stanie dać odszkodowanie. Odszkodowanie może polegać na perjodycznych świadczeniach.
\n
(5)Art. 63 należy odpowiednio zastosować do praw, utrzymanych w mocy.
\n
(6)Zmiana stanu wody jest nadal w dotychczasowym zakresie dozwolona, jeżeli jest spowodowana wprowadzeniem wody z jezior i stawów rybnych, o ile bywają spuszczane dla oczyszczenia dna, obsiania lub połowu ryb.
\n

Art. 253(1)

\n

Prawa użytkowania wód płynących w jeden ze sposobów, wymienionych w art. 45, które według art. 252 zostają utrzymane w mocy, wygasają po upływie lat pięciu po wejściu w życie tej ustawy, jeżeli przed tem nie wniesiono podania o wpisanie ich do księgi wodnej. Do praw, wpisanych do księgi hipotecznej (gruntowej), przepis ten nie ma zastosowania.

\n
(2)Władza, prowadząca księgi wodne, winna w ciągu pierwszego i czwartego roku po wejściu w życie tej ustawy ostrzec przez publiczne ogłoszenie w sposób zwyczajnie używany o wygaśnięciu praw, jeżeli w terminie, oznaczonym w ust. 1, nie zostanie wniesione podanie o wpisanie ich do księgi wodnej. Oprócz tego należy na to ogłoszenie zwrócić uwagę wszystkich znanych władzy osób, których prawa wygasłyby bez wniesienia takiego podania.
\n

Art. 254(1)

\n

Istniejące w czasie wejścia w życie tej ustawy prawa do wody płynącej, które nie podpadają pod art. 252 ust. 1 p. 1, pozostają w mocy w dotychczasowej rozciągłości, o ile opierają się na szczególnym tytule. Odnosi się to w szczególności do prawa przewozu, jak i do praw użytkowania, które przysługują właścicielom gruntów nadbrzeżnych i innym osobom, chociażby nie były właścicielami wody, w szczególności zaś do prawa wykonywania rybołóstwa i użytkowania roślin wodnych, o ile to nie przeszkadza przeznaczeniu wody płynącej dla odpływu, a na wodach żeglownych także dla żeglugi.

\n
(2)Na dalsze wykonywanie uprawnień, które według niniejszej ustawy wymagałyby pozwolenie władzy, lecz według ustaw dawniejszych nie potrzebowały, nie jest wymagane pozwolenie dodatkowe.
\n
(3)Na podanie uprawnionych ma władza wpisać odnośne uprawnienie do księgi wodnej, a w razie zachodzących warunków z art. 65 i 66 zarządzić ustawienie znaków wodnych.
\n
(4)Jeżeli istnienie i rozmiar prawa nie będą wykazane w sposób, wykluczający wszelką wątpliwość, ma władza zbadać sprawę i rozstrzygnąć w drodze postępowania według postanowień części szóstej niniejszej ustawy.
\n

Art. 255Do spraw, dla których wdrożono postępowanie przed wejściem w życie tej ustawy, mają

\n

być stosowane dotychczasowe ustawy pod względem właściwości władz, postępowania i środków prawnych, z wyjątkiem b. zaboru rosyjskiego, gdzie mają być stosowane przepisy niniejszej ustawy.

\n

Art. 256(1)

\n

Nienaruszone pozostają przepisy ustaw: górniczej, lasowej i rybackiej, o ile się nie sprzeciwiają niniejszej ustawie.

\n
(2)O ile chodzi o użytkowanie wody, nieprzewidziane w ustawie górniczej, należy stosować przepisy niniejszej ustawy.
\n

Art. 237(1)

\n

W postępowaniu, które władze kolejowe przeprowadzić mają według przepisów o kolejach żelaznych, należy, o ile chodzi o budowle wodne, albo o zakłady do używania wody, stosować prawno-materjalne postanowienia niniejszej ustawy. Do urządzania na gruntach kolejowych zakładów, służących do używania wody gruntowej dla zaopatrzenia kolei w wodę potrzebną do ruchu kolejowego, nie potrzeba osobnego pozwolenia według art. 45 niniejszej ustawy. Natomiast do udzielenia pozwolenia na pobór wody i użytkowanie motorowej siły wodnej dla ruchu kolejowego powołane są władze wodne według postanowień niniejszej ustawy.

\n
(2)Do rozpraw wodno-prawnych, zarządzonych wskutek podań o udzielenie pozwolenia na używanie wody, albo do takich urządzeń, które mają na celu ochronę przed szkodliwem działaniem wody, należy zapraszać właściwe nadzorcze władze kolejowe, jeżeli w tem są interesowane koleje żelazne.
\n

Art. 258Rząd wyda w drodze rozporządzenia przepisy:

\n
1)co do sposobu powoływania rzeczoznawców w dziedzinie postępowania wodno-prawnego, oraz wpływu stron interesowanych na wybór rzeczoznawców;
\n
2)w sprawie strzeżenia i zastępowania interesów publicznych w postępowaniu wodno-prawnem;
\n
3)w sprawie zakładania, utrzymywania, użytkowania i spuszczania stawów, które nie są w połączeniu z zakładami o sile wodnej;
\n
4)w sprawie założenia i utrzymywania katastru sił wodnych w Ministerstwie Robót Publicznych;
\n
5)co do obniżania lub podwyższania datków konkurencyjnych do kosztów utrzymania wód płynących i ich brzegów oraz obniżania i podwyższania grzywien za przekroczenia wodne w miarę wzrostu lub spadku waluty.
\n

Art. 259Przedstawicielstwom samorządów wojewódzkich (art. 3 ust. 4 Konstytucji) zastrzegą

\n

się wydanie szczegółowych postanowień ustawowych w ramach niniejszej ustawy co do utrzymania i regulacji wód płynących, oraz zabezpieczenia ich brzegów, co do ochrony od powodzi, osuszenia większych obszarów bagien, co do udziału w ciężarach spółki wodnej (art. 155) i przymusu przystąpienia do spółki (art. 167), co do udziału obywateli, powoływanych drogą wyborów do kolegjów władz administracyjnych pierwszej i drugiej instancji przy wydawaniu orzeczeń wodno-prawnych (art. 66 i 67 Konstytucji), wreszcie co do podziału wód płynących na rewiry i przydzielania ich komisjom rewizyjnym (część siódma niniejszej ustawy), a to stosownie do potrzeb danego województwa.

\n

Art. 260(1)

\n

Do czasu ustawowego zorganizowania ciał samorządnych wyższego rzędu będą regulowane sprawy, zastrzeżone w niniejszej ustawie ustawodawstwu wojewódzkiemu: na obszarze województwa poznańskiego i pomorskiego statutem starostwa krajowego, na obszarze Małopolski rozporządzeniami Tymczasowego Wydziału Samorządowego, na obszarze b. zaboru rosyjskiego rozporządzeniami wojewody, opartemi na uchwałach rady wojewódzkiej, tam zaś, gdzie nie są jeszcze czynne rady wojewódzkie-rozporządzeniami wojewody (Delegata Rządu w Wilnie), wydanemi po wysłuchaniu opinji sejmików powiatowych i rad miejskich miast wydzielonych. W tej samej drodze wydawane być mogą również postanowienia, przewidziane w art. 259 niniejszej ustawy z tem, że określone wyżej statuty i rozporządzenia, wydane na podstawie art. 259, wymagają zatwierdzenia ze strony właściwych ministerstw.

\n
(2)Przez rady wojewódzkie, o których mowa w niniejszej ustawie, należy rozumieć: na obszarze województwa poznańskiego i pomorskiego-wydział krajowy, na obszarze b. zaboru rosyjskiego-rady wojewódzkie, zorganizowane na podstawie ustawy z dnia 2 sierpnia 1919 r. o organizacji władz administracyjnych II instancji (Dz. U. R. P. № 65 poz. 395). Gdzie tych rad niema, wchodzi w ich miejsce w wypadkach, przewidzianych w art. 189 oraz w art. 194 ustęp końcowy niniejszej ustawy, wojewoda (Delegat Rządu w Wilnie); w ostatnim wypadku winien wojewoda działać po wysłuchaniu opinji sejmików powiatowych i rad miejskich miast wydzielonych.
\n
(3)Grzywny, przeznaczone według art. 250 niniejszej ustawy dla funduszów samorządów wojewódzkich, wpływać będą aż do ustawowego zorganizowania ciał samorządu wyższego rzędu do izb skarbowych na rzecz samorządowego funduszu popierania budowli wodnych w obrębie województwa.
\n

Funduszem tym będzie dysponował wojewoda na podstawie uchwały rady wojewódzkiej, względnie, gdzie rady wojewódzkiej niema, po wysłuchaniu opinji sejmików powiatowych i rad miejskich miast wydzielonych. Na obszarze Małopolski będzie dysponował tym funduszem Tymczasowy Wydział Samorządowy, na obszarze województwa poznańskiego i pomorskiego-wydział krajowy.

\n

Art. 261(1)

\n

Jako wody żeglowne zostają uznane:

\n

A) w dorzeczu Odry:

\n
1)Odra od granicy czesko-słowackiej do granicy pruskiej,
\n
2)Warta od Sieradza do granicy Państwa,
\n
3)Odra od Zbąszynia do granicy Państwa,
\n
4)Noteć Górna z Jeziorami Gopłem, Szarlejskiem, Mielnem, Szadłogoszczem i Pturskiem do Górnego kanału Noteckiego, tudzież Noteć Dolna od kanału Bydgoskiego do granicy Państwa wraz ze Starą Notecią od mostu pod Drezdenkiem do ujścia do Noteci,
\n
5)Kanał Bronisławski z jeziorem Bronisławskiem i Pakoskiem od fabryki skrobi w Bronisławiu do Noteci,
\n
6)Droga wodna Foluszowa z jeziorem Foluszowem, Ostrpwieckiem i Kierzkowskiem,
\n
7)Górny kanał Notecki od Górnej Noteci do kanału Bydgoskiego;
\n

B) w dorzeczu Wisły:

\n
8)Wisła od ujścia Przemszy do morza Bałtyckiego,
\n
9)Przemsza od Mysłowic do Wisły,
\n
10)Dunajec od Nowego Sącza do Wisły,
\n
11)Nida od Czarnej Nidy do Wisły,
\n
12)Wisłoka od Jasła do Wisły,
\n
13)San od Sanoka do Wisły,
\n
14)Wieprz od ujścia Bystrzycy do Wisły,
\n
15)Pilica od ujścia Wolborki do Wisły,
\n
16)Bug do ujścia Raty do Wisły,
\n
17)Muchawiec od kanału Królewskiego do Buga,
\n
18)Narew od ujścia Biebrzy do Buga,
\n
19)Biebrza od kanału Augustowskiego do Narwi,
\n
20)Pisna od granicy wschodniopruskiej do Narwi,
\n
21)Drwęca od Wielkiego Młyna pod Lubiczem do Wisły,
\n
22)Brda od punktu, położonego 2,8 km. powyżej północnego mostu kolejowego pod Bydgoszczą, do Wisły,
\n
23)Czarna Woda od młyna w Przechowie (Schönau) do Wisły,
\n
24)Wierzyca od mostu drogowego pod Gniewem do Wisły;
\n

C) w dorzeczu Niemna:

\n
25)Niemen od ujścia Szczary do granicy Państwa;
\n
26)Szczara od kanału Ogińskiego do Niemna,
\n
27)Wilja od ujścia Żemiany do granicy litewskej;
\n

D) w dorzeczu Dźwiny:

\n
28)Dźwina od granicy białoruskiej do granicy łotewskiej;
\n

E) w dorzeczu Dniepru:

\n
29)Prypeć od ujścia Styru do granicy Państwa;
\n
30)Styr od Łucka do Prypeci;
\n
31)Jasiołda od kanału Ogińskiego do Prypeci;
\n
32)Pina od kanału Królewskiego do Jasiołdy;
\n

F) w dorzeczu Dniestru:

\n
33)Dniestr od Rozwadowa do granicy Państwa;
\n

G) w dorzeczu Dunaju:

\n
34)Prud od Kołomyi do granicy Państwa, tudzież następujące kanały żeglugi;
\n

H) w dorzeczu Odry i Wisły:

\n
35)kanał Bydgoski łączący Noteć pod Nakłem z Brdą pod Bydgoszczą;
\n

I) w dorzeczu Wisły i Niemna:

\n
36)kanał Augustowski, łączący Biebrzą z Niemnem;
\n

J) w dorzeczu Wisły i Dniepru:

\n
37)kanał Królewski łączący Muchawiec z Piną.
\n

K) w dorzeczu Niemna i Dniepru:

\n
38)kanał Ogińskiego, łączący Szczarę z Jasiołda.
\n
(2)Inne wody lub ich odcinki, mogą być uznane za żeglowne w drodze ustawy państwowej.
\n

Art. 262(1)

\n

Utrzymane zostają w mocy na obszarze b. Galicji:

\n
1)ustawa austrjacka z dnia 30 czerwca 1884 r. (austr. Dz. Ust. P. № 117) o robotach, mających na celu nieszkodliwe odprowadzanie wód górskich z tą zmianą, że kompetencja, przyznana w tej ustawie Ministerstwu Rolnictwa i Dóbr Państwowych, przechodzi na Ministerstwo Robót Publicznych, a to w myśl ustawy z dnia 29 kwietnia 1919 r. (Dz. U. R. P. № 39 poz. 283);
\n
2)ustawy krajowe galicyjskie z dnia 15 czerwca 1904 r. (Dz. Ust. Kraj. № 93 i 94) o niektórych zarządzeniach policyjnych, leśnych i wodnych, tudzież o zalesieniu ochronnem;
\n
3)ustawy krajowe galicyjskie z dnia 18 września 1901 r. (Dz. Ust. Kraj № 103), z dnia 9 maja 1907 r. (Dz. Ust. Kraj. № 54) i z dnia 3 czerwca 1908 r. (Dz. Ust. Kraj. №
\n
91)o regulacji rzek, stanowiących wspólną sieć wodną z drogami wodnemi.
\n
(2)Kompetencja b. namiestnictwa, przewidziana w ustawach krajowych, powołanych w ust.
\n

1, przechodzi na urzędy wojewódzkie, kompetencja zaś b. wydziału krajowego-na właściwe terytorjalne związki samorządowe wojewódzkie, dopóki zaś te związki nie zostaną zorganizowane, na Tymczasowy Wydział Samorządowy, utworzony ustawą z dnia 30 stycznia 1920 r. (Dz.

\n

U. R. P. № 11, poz. 61).

\n

Art. 263Utrzymana zostaje w mocy na obszarze b. dzielnicy pruskiej ustawa pruska z dnia 25

\n

czerwca 1900 r. (Zbiór Ustaw str. 249) o regulacji profilu wielkiej wody Wisły od Gemlic do Piekła.

\n

Art. 264Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc obowiązującą sprzeczne z nią postanowienia

\n

ustaw i rozporządzeń, odnoszące się do tych samych przedmiotów.

\n

Art. 265Ustawa niniejsza wchodzi w życie na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej z wyjątkiem

\n

województwa śląskiego z dniem jej ogłoszenia.

\n

Art. 266Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Robót Publicznych w porozumieniu

\n

z interesowanymi ministrami.

\n

Pokaż całość

", "next": 0}