Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 17 listopada 2017 r. w sprawie pilotażu morskiego

Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowejz dnia 17 listopada 2017 r.w sprawie pilotażu morskiego 1)Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 1909 i 2091). Spis treści Treść rozporządzenia Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Wymagania kwalifikacyjne pilota morskiego oraz warunki uzyskania i odnowienia dokumentów potwierdzających uzyskanie kwalifikacji pilota morskiego Rozdział 3 - Wymagania egzaminacyjne oraz programy szkoleń i praktyk pilotowych Rozdział 4 - Nabór na szkolenia kandydatów na pilotów morskich i praktyki pilotowe Rozdział 5 - Uznawanie stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów morskich w zakresie szkolenia oraz ich audyty Rozdział 6 - Nadzór nad pilotażem morskim Rozdział 7 - Przepis epizodyczny, przepisy przejściowe i przepis końcowy Załącznik nr 1 - Dyplom pilota morskiego (wzór) Załącznik nr 2 - Uprawnienie pilotowe (wzór) Załącznik nr 3 - Dyplom pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim (wzór) Załącznik nr 4 - Uprawnienie pilotowe w pilotażu pełnomorskim (wzór) Załącznik nr 5 - Karta identyfikacyjna pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim (wzór) Załącznik nr 6 - Wymagania testu sprawnościowego Załącznik nr 7 - Zaświadczenie o uzyskaniu pozytywnego wyniku testu sprawnościowego (wzór) Załącznik nr 8 - Zaświadczenie o odbyciu praktyki pilotowej (wzór) Załącznik nr 9 - Zaświadczenie o pilotowaniu (wzór) Załącznik nr 10 - Programy szkolenia kandydatów na pilotów morskich Załącznik nr 11 - Wymagania egzaminacyjne dla uzyskania dyplomu pilota morskiego Załącznik nr 12 - Wymagania egzaminacyjne dla uzyskania dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim Załącznik nr 13 - Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia (wzór) Załącznik nr 14 - Program szkolenia dla pilotów morskich Załącznik nr 15 - Wymagania egzaminacyjne dla odnowienia dyplomu pilota morskiego Załącznik nr 16 - Wymagania egzaminacyjne dla odnowienia dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim Załącznik nr 17 - Nazwa stacji pilotowej/ośrodka szkolenia pilotów morskich uznanej/uznanego w zakresie szkolenia pilotów morskich Załącznik nr 18 - Wymagania egzaminacyjne dla uzyskania zwolnienia z pilotażu obowiązkowego Załącznik nr 19 - Tabela punktów przyznawanych kandydatom na szkolenia na pilotów morskich i praktyki pilotowe Załącznik nr 20 - Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne Załącznik nr 21 - Wymagania dotyczące pomieszczeń i sprzętu Załącznik nr 22 - Wzór sprawozdania z audytu stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich oraz wzór karty niezgodności Załącznik nr 23 - Wzór certyfikatu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich w zakresie szkolenia pilotów morskich Treść rozporządzenia Na podstawie art. 107b ust. 6 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim   (Dz. U. z 2016 r. poz. 281 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 32, 60, 785 i 1215) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporządzenie określa: 1) szczegółowe wymagania kwalifikacyjne pilota morskiego; 2) warunki wymagane do uzyskania szczególnych uprawnień pilotowych; 3) warunki wymagane do uzyskania i odnawiania dokumentów kwalifikacyjnych i dokumentów potwierdzających szczególne uprawnienia pilotowe oraz wzory tych dokumentów; 4) wymagania egzaminacyjne dla uzyskania oraz odnowienia dokumentu stwierdzającego uzyskanie kwalifikacji pilota morskiego; 5) wymagania egzaminacyjne dla uzyskania zwolnienia z pilotażu obowiązkowego; 6) programy szkoleń pilotów morskich i kandydatów na pilotów morskich oraz programy praktyk pilotowych; 7) warunki i tryb naboru na szkolenia kandydatów na pilotów morskich i praktyki pilotowe; 8) warunki i tryb uznawania, odnawiania, zawieszania, cofania uznania oraz przeprowadzania audytów stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów morskich, a także wymagania dotyczące wyposażenia bazy szkoleniowej oraz kwalifikacji kadry; 9) sposób sprawowania nadzoru nad pilotażem morskim przez dyrektora urzędu morskiego, w tym zakres danych umieszczanych na liście pilotów. § 2. 1. Wnioski wraz z załącznikami, o których mowa w rozporządzeniu, składa się w postaci papierowej lub elektronicznej. 2. Wnioski w postaci elektronicznej wraz z załącznikami w postaci kopii elektronicznych wnioskodawca opatruje kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP. 3. Do wniosków w postaci papierowej można dołączać załączniki zapisane na informatycznym nośniku danych. Rozdział 2 Wymagania kwalifikacyjne pilota morskiego oraz warunki uzyskania i odnowienia dokumentów potwierdzających uzyskanie kwalifikacji pilota morskiego § 3. 1. Do pilotowania statków morskich w pilotażu morskim w rejonach pilotowych Gdańsk - Elbląg, Gdynia - Hel - Władysławowo, Świnoujście - Szczecin, zwanych dalej „podstawowymi rejonami pilotowymi”, oraz w pilotażu morskim w pozostałych rejonach pilotowych, zwanych dalej „pozostałymi rejonami pilotowymi”, jest wymagane posiadanie dyplomu pilota morskiego potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do pilotowania statków morskich w danym rejonie pilotowym oraz uprawnienia pilotowego, wydanych przez dyrektora urzędu morskiego właściwego terytorialnie dla rejonu pilotowego, w którym kandydat na pilota morskiego odbywał praktykę pilotową. 2. Wzór dyplomu pilota morskiego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. 3. Wzór uprawnienia pilotowego określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. § 4. 1. Do pilotowania statków morskich na morzu terytorialnym i pozostałych akwenach Morza Bałtyckiego, zwanego dalej „pilotażem pełnomorskim”, jest wymagane posiadanie dyplomu pilota morskiego potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do pilotowania statków morskich w pilotażu pełnomorskim, uprawnienia pilotowego w pilotażu pełnomorskim oraz karty identyfikacyjnej pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim, wydanych przez Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni albo Dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie. 2. Wzór dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim określa załącznik nr 3 do rozporządzenia. 3. Wzór uprawnienia pilotowego w pilotażu pełnomorskim określa załącznik nr 4 do rozporządzenia. 4. Wzór karty identyfikacyjnej pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim określa załącznik nr 5 do rozporządzenia. § 5. Warunkiem uzyskania dyplomu pilota morskiego w podstawowych rejonach pilotowych jest: 1) posiadanie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej; 2) złożenie do właściwego terytorialnie dyrektora urzędu morskiego wniosku o wydanie dyplomu oraz dołączenie do niego: a) kopii świadectwa zdrowia potwierdzającego zdolność do wykonywania pracy na statkach morskich na stanowisku pilota morskiego, wydanego przez uprawnionego lekarza zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu   (Dz. U. poz. 1569 oraz z 2017 r. poz. 60, 785 i 2181), zwanego dalej „świadectwem zdrowia”, b) dokumentu potwierdzającego uzyskanie pozytywnego wyniku testu sprawnościowego przeprowadzonego, na wniosek kandydata na szkolenie w obecności przedstawiciela urzędu morskiego, zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku nr 6 do rozporządzenia, zwanego dalej „testem sprawnościowym”, przeprowadzonego nie wcześniej niż w okresie 12 miesięcy przed złożeniem wniosku o wydanie dyplomu pilota morskiego, c) zaświadczenia o zdanym przed Centralną Morską Komisją Egzaminacyjną, zwaną dalej „Komisją”, egzaminie kwalifikacyjnym na uzyskanie dyplomu pilota morskiego w rejonie pilotowym, którego dotyczy wniosek o wydanie dyplomu pilota morskiego, przeprowadzonym nie wcześniej niż w okresie 12 miesięcy przed złożeniem wniosku o wydanie dyplomu, d) dokumentu potwierdzającego posiadanie co najmniej 12-miesięcznej praktyki pływania na stanowisku kapitana na morskich statkach handlowych o pojemności brutto 3000 i powyżej w żegludze międzynarodowej, e) dokumentu potwierdzającego odbycie praktyki pilotowej, o której mowa w § 12 ust. 1 pkt 1, zrealizowanej w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie dyplomu pilota morskiego i trwającej nie krócej niż 6 miesięcy. § 6. Warunkiem uzyskania dyplomu pilota morskiego w pozostałych rejonach pilotowych jest: 1) posiadanie dyplomu kapitana żeglugi przybrzeżnej albo co najmniej dyplomu starszego oficera pokładowego na statkach o pojemności brutto od 500 do 3000; 2) złożenie do właściwego dyrektora urzędu morskiego wniosku o wydanie dyplomu oraz dołączenie do niego: a) dokumentów, o których mowa w § 5 pkt 2 lit. a-c, b) dokumentu potwierdzającego posiadanie 12-miesięcznej praktyki pływania na stanowisku na poziomie zarządzania, c) dokumentu potwierdzającego odbycie praktyki pilotowej, o której mowa w § 12 ust. 1 pkt 1, zrealizowanej w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie dyplomu pilota morskiego. § 7. Warunkiem uzyskania dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim jest: 1) posiadanie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej; 2) złożenie do właściwego dyrektora urzędu morskiego wniosku o wydanie dyplomu oraz dołączenie do niego: a) dokumentów, o których mowa w § 5 pkt 2 lit. a i b, b) dokumentu potwierdzającego posiadanie 36-miesięcznej praktyki pływania na stanowisku kapitana na morskich statkach handlowych o pojemności brutto 3000 i powyżej w żegludze międzynarodowej, w tym 12 miesięcy praktyki na statkach o długości całkowitej powyżej 180 m, lub dyplomu pilota morskiego wraz z uprawnieniem pilotowym w pilotażu morskim na statki morskie o długości powyżej 200 m, c) zaświadczenia o zdanym egzaminie kwalifikacyjnym na uzyskanie dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim przed Komisją albo dyplomu pilota morskiego. § 8. 1. Dyplomy pilota morskiego, o których mowa w § 5-7, zachowują ważność przez okres 5 lat od daty zdania egzaminu kwalifikacyjnego. 2. Warunkiem odnowienia dyplomu pilota morskiego oraz dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim jest: 1) zdanie przed Komisją egzaminu na odnowienie dyplomu pilota morskiego albo dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim; 2) złożenie wniosku do dyrektora urzędu morskiego wraz z kopią świadectwa zdrowia oraz zaświadczeniem o zdanym egzaminie. 3. W przypadku uzyskania negatywnego wyniku egzaminu na odnowienie dyplomu, o którym mowa w ust. 1, do ponownego egzaminu można przystąpić nie wcześniej niż miesiąc i nie później niż 3 miesiące po terminie niezdanego egzaminu. 4. Datę ważności odnowionego dyplomu pilota morskiego ustala się na okres 5 lat od daty: 1) wydania dyplomu - w przypadku złożenia wniosku w okresie ważności dyplomu, z zastrzeżeniem pkt 2; 2) utraty ważności odnawianego dyplomu - w przypadku złożenia wniosku w okresie do 6 miesięcy przed datą upływu ważności dyplomu; 3) utraty ważności odnawianego dyplomu - w przypadku złożenia wniosku w okresie do 12 miesięcy po upływie ważności dyplomu. 5. Jeżeli posiadacz dyplomu nie spełnia warunków do jego odnowienia albo wniosek o odnowienie dyplomu nie został złożony w terminie określonym w ust. 4 pkt 3, dyplom pilota morskiego nie podlega odnowieniu. § 9. Do uzyskania uprawnienia pilotowego jest wymagane złożenie wniosku do właściwego dyrektora urzędu morskiego oraz: 1) w pilotażu morskim w podstawowych rejonach pilotowych: a) na statki morskie o długości całkowitej do 130 m - posiadanie dyplomu pilota morskiego uzyskanego zgodnie z § 5, b) na statki morskie o długości całkowitej do 170 m - spełnienie warunków, o których mowa w lit. a, oraz udokumentowanie pilotowania dodatkowo co najmniej 100 statków o długości całkowitej do 130 m w okresie co najmniej 12 miesięcy od dnia uzyskania uprawnienia na statki o długości całkowitej do 130 m, c) na statki morskie o długości całkowitej do 200 m - spełnienie warunków, o których mowa w lit. b, oraz udokumentowanie pilotowania dodatkowo co najmniej 50 statków o długości całkowitej w zakresie 130 m-170 m w okresie co najmniej 12 miesięcy od dnia uzyskania uprawnienia na statki o długości całkowitej do 170 m, d) na statki morskie o długości całkowitej powyżej 200 m - spełnienie warunków, o których mowa w lit. c, udokumentowanie pilotowania dodatkowo co najmniej 15 statków o długości całkowitej w zakresie 170 m-200 m w okresie co najmniej 12 miesięcy od dnia uzyskania uprawnienia na statki o długości całkowitej powyżej 170 m oraz złożenie świadectwa przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o nietypowych charakterystykach manewrowych, e) na zbiornikowce LNG - posiadanie uprawnienia pilotowego, o którym mowa w lit. d, przez okres co najmniej 2 lat oraz udokumentowanie pilotowania co najmniej 10 statków o długości powyżej 200 m i odbycia praktyki pilotowej na co najmniej 3 zbiornikowcach LNG o długości powyżej 200 m; 2) w pilotażu morskim w pozostałych rejonach pilotowych - posiadanie dyplomu pilota morskiego uzyskanego zgodnie z § 6; 3) w pilotażu pełnomorskim: a) posiadanie dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim uzyskanego zgodnie z § 7, b) posiadanie świadectwa przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o nietypowych charakterystykach manewrowych, c) udokumentowanie pilotowania co najmniej 3 statków w pilotażu pełnomorskim pod nadzorem pilotów morskich uprawnionych do pilotażu pełnomorskiego. § 10. 1. Uprawnienie pilotowe zachowuje ważność przez okres 30 miesięcy, nie dłużej jednak niż przez okres ważności dyplomu pilota morskiego, i podlega odnowieniu na wniosek pilota morskiego złożony do właściwego dyrektora urzędu morskiego wraz z: 1) dokumentem potwierdzającym pilotowanie co najmniej: a) 75 statków w pilotażu morskim w podstawowych rejonach pilotowych, w tym co najmniej 3 zbiornikowców LNG w przypadku odnawiania uprawnienia pilotowego, o którym mowa w § 9 pkt 1 lit. e, w okresie ważności uprawnienia lub b) 10 statków w pilotażu morskim w pozostałych rejonach pilotowych w okresie ważności uprawnienia, lub c) 2 statków w pilotażu pełnomorskim w okresie ważności uprawnienia, w zależności od rodzaju odnawianego uprawnienia; 2) kopią świadectwa zdrowia; 3) dokumentem potwierdzającym uzyskanie pozytywnego wyniku testu sprawnościowego, przeprowadzonego nie wcześniej niż 12 miesięcy przed złożeniem wniosku o odnowienie uprawnienia pilotowego. 2. W przypadku zmiany zakresu uprawnienia pilotowego i wydania nowego uprawnienia, do okresu wymaganego do spełnienia warunków jego odnowienia określonych w ust. 1 pkt 1 lit. a dodaje się okres ważności poprzedniego uprawnienia. § 11. 1. Dokumentem potwierdzającym: 1) uzyskanie pozytywnego wyniku testu sprawnościowego - jest zaświadczenie wystawione przez morską jednostkę edukacyjną uznaną zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 76 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, w odniesieniu do przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych; 2) odbycie praktyki pilotowej - jest zaświadczenie wystawione przez szefa stacji pilotowej właściwej dla rejonu pilotowego, w którym kandydat na pilota morskiego odbywał praktykę pod nadzorem pilota; 3) pilotowanie - jest zaświadczenie wystawione przez szefa stacji pilotowej właściwej dla rejonu pilotowego, w którym pilot morski pilotował statki; 4) odbycie praktyki pilotowej i pilotowanie w przypadku pilotażu pełnomorskiego - jest zaświadczenie odpowiednio o odbyciu takiej praktyki albo o pilotowaniu wystawione przez kapitana pilotowanego statku. 2. Wzór zaświadczenia o uzyskaniu pozytywnego wyniku testu sprawnościowego określa załącznik nr 7 do rozporządzenia. 3. Wzór zaświadczenia o odbyciu praktyki pilotowej określa załącznik nr 8 do rozporządzenia. 4. Wzór zaświadczenia o pilotowaniu określa załącznik nr 9 do rozporządzenia. Rozdział 3 Wymagania egzaminacyjne oraz programy szkoleń i praktyk pilotowych § 12. 1. Przed przystąpieniem do egzaminu na uzyskanie dyplomu: 1) pilota morskiego - jest wymagane ukończenie szkolenia obejmującego: szkolenie teoretyczne, szkolenie na symulatorze i praktykę pilotową, zgodnie z programem szkolenia kandydatów na pilotów morskich określonym w załączniku nr 10 do rozporządzenia, potwierdzonego zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia wystawionym przez szefa stacji pilotowej albo kierującego ośrodkiem szkolenia pilotów morskich, uznanych w zakresie szkolenia pilotów morskich, w których kandydat na pilota morskiego odbywał szkolenie; 2) pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim - jest wymagane spełnienie warunków, o których mowa w § 7 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b. 2. Wymagania egzaminacyjne dla uzyskania dyplomu pilota morskiego określa załącznik nr 11 do rozporządzenia. 3. Wymagania egzaminacyjne dla uzyskania dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim określa załącznik nr 12 do rozporządzenia. 4. Wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 13 do rozporządzenia. § 13. 1. Przed przystąpieniem do egzaminu na odnowienie dyplomu pilota morskiego jest wymagane ukończenie, nie wcześniej niż w okresie 12 miesięcy przed datą planowanego egzaminu na odnowienie tego dyplomu, szkolenia na symulatorze zgodnie z programem szkolenia dla pilotów morskich określonym w załączniku nr 14 do rozporządzenia, potwierdzonego zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia na symulatorze wystawionym przez szefa stacji pilotowej albo kierującego ośrodkiem szkolenia pilotów morskich, uznanych w zakresie szkolenia pilotów morskich, w których pilot morski odbywał szkolenie. 2. Wymagania egzaminacyjne dla odnowienia dyplomu pilota morskiego określa załącznik nr 15 do rozporządzenia. 3. Wymagania egzaminacyjne dla odnowienia dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim określa załącznik nr 16 do rozporządzenia. 4. Wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia na symulatorze określa załącznik nr 17 do rozporządzenia. § 14. Wymagania egzaminacyjne dla uzyskania zwolnienia z pilotażu obowiązkowego określa załącznik nr 18 do rozporządzenia. Rozdział 4 Nabór na szkolenia kandydatów na pilotów morskich i praktyki pilotowe § 15. Warunkiem rozpoczęcia naboru na szkolenie kandydatów na pilotów morskich i praktyki pilotowe, zwanych w niniejszym rozdziale „szkoleniem”, jest ogłoszenie przez właściwego terytorialnie dla danego rejonu pilotowego dyrektora urzędu morskiego, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego urzędu, obwieszczenia o naborze informującego o: 1) wymaganiach wobec osób ubiegających się o przyjęcie na szkolenie, zwanych dalej „kandydatami na szkolenie”; 2) sposobie i miejscu składania wniosków o przyjęcie na szkolenie; 3) terminie składania wniosków nie krótszym niż 2 miesiące od dnia ogłoszenia obwieszczenia o naborze; 4) wymaganych dokumentach; 5) limicie miejsc; 6) terminie przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej. § 16. 1. Od kandydata na szkolenie jest wymagane posiadanie: 1) dyplomu na poziomie zarządzania w dziale pokładowym i odpowiedniej praktyki pływania określonej w § 5 pkt 2 lit. d, § 6 pkt 2 lit. b i § 7 pkt 2 lit. b; 2) znajomości języka angielskiego udokumentowanej certyfikatem na poziomie co najmniej B1; 3) świadectwa zdrowia. 2. Kandydat na szkolenie spełniający wymagania, o których mowa w ust. 1: 1) jest poddawany ocenie dokonywanej zgodnie z punktacją określoną w tabeli, o której mowa w § 17 ust. 4 pkt 4, w oparciu o następujące kryteria: a) poziom znajomości języka angielskiego, b) długość praktyki pływania na stanowisku kapitana na statkach o pojemności brutto powyżej 3000, c) posiadane przez kandydata uprawnienia pilotowe w podstawowych rejonach pilotowych lub zwolnienia z pilotażu obowiązkowego w portach Gdynia, Gdańsk, Szczecin lub Świnoujście oraz liczba ich odnowień, d) posiadane przez kandydata uprawnienia pilotowe lub zwolnienia z pilotażu obowiązkowego odpowiednio w rejonach pilotowych albo portach polskich innych niż wymienione w lit. c oraz liczba ich odnowień, e) posiadane przez kandydata uprawnienia pilotowe lub zwolnienia z pilotażu obowiązkowego wydane przez administracje innych państw oraz liczba ich odnowień, f) uzyskane świadectwa przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o nietypowych charakterystykach manewrowych; 2) uczestniczy w rozmowie kwalifikacyjnej, o której mowa w § 17 ust. 5; 3) przedkłada zaświadczenie o uzyskaniu pozytywnego wyniku testu sprawnościowego. § 17. 1. W celu przeprowadzenia naboru kandydatów na szkolenie właściwy terytorialnie dyrektor urzędu morskiego powołuje 3-osobowy zespół do spraw przeprowadzenia naboru, zwany dalej „zespołem do spraw naboru”, oraz wskazuje przewodniczącego tego zespołu spośród przedstawicieli urzędu morskiego, o których mowa w ust. 2 pkt 1 albo ust. 3 pkt 1. 2. W skład zespołu do spraw naboru na szkolenie w rejonie pilotowym wchodzi: 1) dwóch przedstawicieli urzędu morskiego nieznajdujących się na liście pilotów morskich, w tym kapitan portu właściwy terytorialnie dla obszaru działania stacji pilotowej albo jego przedstawiciel posiadający dyplom kapitana żeglugi wielkiej i co najmniej 12-miesięczną praktykę pływania na stanowisku kapitana; 2) szef stacji pilotowej właściwej ze względu na rejon pilotowy, którego nabór dotyczy, albo wyznaczony przez niego pilot morski. 3. W skład zespołu do spraw naboru na szkolenie w pilotażu pełnomorskim wchodzi: 1) dwóch przedstawicieli urzędu morskiego nieznajdujących się na liście pilotów morskich, w tym osoba posiadająca dyplom kapitana żeglugi wielkiej i co najmniej 3-letnią praktykę pływania na stanowisku kapitana; 2) pilot morski wyznaczony wspólnie przez szefa stacji pilotowej w Szczecinie, szefa stacji pilotowej w Gdyni i szefa stacji pilotowej w Gdańsku. 4. Zadaniem zespołu do spraw naboru jest zorganizowanie i przeprowadzenie naboru, w tym: 1) weryfikacja złożonych wniosków o przyjęcie na szkolenie; 2) sporządzenie, w terminie 14 dni od dnia upływu terminu składania wniosków, listy kandydatów na szkolenie spełniających warunki, o których mowa w § 16 ust. 1, obejmującej imiona i nazwiska kandydatów; 3) przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia upływu terminu składania wniosków; 4) przyznanie kandydatom na szkolenie punktów zgodnie z tabelą punktów przyznawanych kandydatom na pilotów morskich i praktyki pilotowe określoną w załączniku nr 19 do rozporządzenia; 5) przekazanie właściwemu terytorialnie dyrektorowi urzędu morskiego listy osób zakwalifikowanych na szkolenie obejmującej imiona i nazwiska osób, które uzyskały najwyższą łączną liczbę punktów i mieszczą się w limicie miejsc, o którym mowa w § 15 pkt 5; w przypadku uzyskania jednakowej liczby punktów o zakwalifikowaniu na szkolenie decyduje wynik rozmowy kwalifikacyjnej, o której mowa w ust. 5. 5. Rozmowa kwalifikacyjna obejmuje zagadnienia ujęte w 1 losowo wybranym zestawie spośród 7 zestawów pytań, opracowanych przez zespół i zatwierdzonych przez właściwego terytorialnie dyrektora urzędu morskiego, oraz omówienie doświadczenia kandydata w zakresie pływania w różnych rejonach oraz pływania w warunkach lodowych. § 18. 1. Wyniki przeprowadzonego naboru na szkolenie dyrektor urzędu morskiego ogłasza w drodze obwieszczenia, zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego urzędu, podając listę kandydatów na szkolenie, którzy uczestniczyli w rozmowie kwalifikacyjnej, o której mowa w § 17 ust. 5, wskazując ich imiona i nazwiska oraz liczbę uzyskanych przez nich punktów, w terminie 7 dni od dnia zakończenia ostatniej rozmowy kwalifikacyjnej. 2. Na liście, o której mowa w ust. 1, wskazuje się osoby zakwalifikowane na szkolenie zgodnie z określonym w obwieszczeniu o naborze limitem miejsc. Rozdział 5 Uznawanie stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów morskich w zakresie szkolenia oraz ich audyty § 19. 1. Stacja pilotowa lub ośrodek szkolenia pilotów morskich zostają uznane w zakresie szkolenia pilotów morskich, jeżeli: 1) zapewniają prowadzenie szkoleń: a) przez kadrę posiadającą kwalifikacje zgodne z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne określonymi w załączniku nr 20 do rozporządzenia, b) w pomieszczeniach i z użyciem sprzętu spełniających wymagania dotyczące pomieszczeń i sprzętu określone w załączniku nr 21 do rozporządzenia, c) zgodnie z programami szkolenia dla kandydatów na pilotów morskich i programami szkolenia dla pilotów morskich określonymi w załącznikach nr 10 i 14 do rozporządzenia, d) w sposób, który zapewnia zrealizowanie praktyki pilotowej; 2) posiadają system zarządzania jakością w zakresie działalności szkoleniowej potwierdzony odpowiednim dokumentem, przy czym w nowo tworzonych stacjach pilotowych lub ośrodkach szkolenia pilotów morskich system zarządzania jakością powinien być potwierdzony certyfikatem uzyskanym w okresie roku od rozpoczęcia działalności szkoleniowej. 2. Stacja pilotowa lub ośrodek szkolenia pilotów morskich zostają uznane wyłącznie w zakresie szkolenia na symulatorze dla pilotów morskich, jeżeli spełnią warunki określone w ust. 1 pkt 1 lit. a-c. § 20. W celu uznania albo odnowienia uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich przeprowadza się audyt. § 21. 1. Wniosek o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 20, zawierający określenie zakresu audytu, szef stacji pilotowej lub kierownik ośrodka szkolenia pilotów morskich składa do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej. 2. Wniosek o przeprowadzenie audytu w celu odnowienia uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich składa się nie później niż 3 miesiące przed upływem okresu uznania. § 22. 1. Do wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 20, dołącza się: 1) kopię regulaminu funkcjonowania stacji pilotowej albo statutu ośrodka szkolenia pilotów morskich; 2) kopię aktu o utworzeniu stacji pilotowej albo aktu założycielskiego ośrodka szkolenia pilotów morskich; 3) kopię zaświadczenia o wpisie ośrodka szkolenia pilotów morskich do ewidencji szkół i placówek niepublicznych zakładanych przez osoby prawne lub fizyczne, prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego; 4) kopię dokumentu potwierdzającego wdrożenie i funkcjonowanie systemu zarządzania jakością w zakresie działalności szkoleniowej, z wyłączeniem nowo tworzonych stacji pilotowych lub ośrodków szkolenia pilotów morskich; 5) opis posiadanej bazy szkoleniowej oraz wykaz pomieszczeń i sprzętu służących do szkolenia pilotów morskich; 6) opis wewnętrznego systemu kontroli realizacji programów szkolenia; 7) informację dotyczącą kadry obejmującą: imię, nazwisko, zakres i poziom kwalifikacji, w tym kwalifikacji morskich jej członków, oraz wskazanie poszczególnych zajęć prowadzonych przez tę kadrę; 8) programy szkolenia pilotów morskich realizowane w stacji pilotowej lub ośrodku szkolenia pilotów morskich, w tym: a) opis metod sprawdzania wiedzy, umiejętności i kompetencji, b) spis posiadanych pomocy szkoleniowych niezbędnych do szkolenia pilotów morskich; 9) opis warunków prowadzenia i zaliczania praktyki pilotowej. 2. Do wniosku o przeprowadzenie audytu w celu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich w zakresie szkolenia na symulatorze dla pilotów morskich dołącza się dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-8. § 23. Po otrzymaniu wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 20, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej wyznacza spośród osób wpisanych na listę audytorów, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy, zespół audytujący, który przeprowadza audyt w zakresie określonym we wniosku. § 24. 1. Audyt w celu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich przeprowadza się w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku. 2. Audyt w celu odnowienia uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich przeprowadza się nie później niż przed upływem okresu uznania. § 25. Audytowi stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich podlega: 1) organizacja i realizacja procesu szkolenia; 2) dokumentacja dotycząca szkoleń i wydanych zaświadczeń; 3) zgodność kwalifikacji kadry stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich, w tym kwalifikacji morskich, z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi kwalifikacji kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne. § 26. W ramach audytu zespół audytujący: 1) weryfikuje wniosek i złożoną dokumentację; 2) przeprowadza czynności audytowe w stacji pilotowej lub ośrodku szkolenia pilotów morskich obejmujące weryfikację zgodności dokumentacji przedstawionej przez stację lub ośrodek ze stanem faktycznym; 3) weryfikuje działania podjęte w związku z wykonaniem zaleceń wynikających z kart niezgodności, o których mowa w § 28 ust. 2. § 27. 1. Zespół audytujący, po przeprowadzeniu czynności audytowych, o których mowa w § 26 pkt 2, sporządza, w dwóch egzemplarzach, sprawozdanie w postaci papierowej. 2. Audytor wiodący przekazuje sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, szefowi stacji pilotowej lub kierownikowi ośrodka szkolenia pilotów morskich; drugi egzemplarz sprawozdania audytor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej. 3. W zależności od wyników przeprowadzonego audytu audytor wiodący, przekazując ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej egzemplarz sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, składa wniosek odpowiednio o udzielenie albo nieudzielenie uznania, odnowienie uznania, zawieszenie uznania albo cofnięcie uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich. § 28. 1. W przypadku odstępstwa od wymagań w zakresie szkolenia na pilotów morskich, w tym praktyk pilotowych: 1) niestanowiących zagrożenia dla zakładanych efektów szkolenia - audytor wiodący stwierdza niezgodność; 2) stanowiących zagrożenie dla zakładanych efektów szkolenia - audytor wiodący stwierdza niezgodność dużą. 2. W przypadku stwierdzenia niezgodności lub niezgodności dużej, audytor wiodący sporządza, w dwóch egzemplarzach, karty niezgodności, odrębnie dla niezgodności i niezgodności dużej, określając w nich szczegóły niezgodności oraz termin przekazania informacji o podjętych działaniach korygujących; jeden egzemplarz karty audytor przekazuje szefowi stacji pilotowej albo kierownikowi ośrodka szkolenia pilotów morskich wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w § 27 ust. 1. 3. Audytor wiodący, po zamknięciu ostatniej z kart niezgodności, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej egzemplarz sprawozdania, o którym mowa w § 27 ust. 1, wraz z zamkniętymi kartami niezgodności oraz wnioskiem o: 1) udzielenie uznania albo odnowienie uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich albo 2) zawieszenie albo cofnięcie uznania stacji pilotowej - w przypadku, o którym mowa w § 29 ust. 4. 4. W przypadku stwierdzenia niezgodności dużej, audytor wiodący przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej egzemplarz sprawozdania, o którym mowa w § 27 ust. 1, wraz z kopią niezamkniętej karty niezgodności dużej oraz wnioskiem o zawieszenie uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich. § 29. 1. Szef stacji pilotowej lub kierujący ośrodkiem szkolenia pilotów morskich informuje na piśmie audytora wiodącego w terminie, o którym mowa w § 28 ust. 2, o podjętych działaniach korygujących oraz terminie usunięcia niezgodności lub niezgodności dużej. 2. Audytor wiodący po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 1, analizuje karty niezgodności, a w przypadku akceptacji podjętych działań korygujących, zamyka wystawione karty, dokonując na nich stosownej adnotacji, oraz informuje szefa stacji pilotowej lub kierownika ośrodka szkolenia pilotów morskich o zamknięciu poszczególnych kart. 3. Audytor wiodący, po zamknięciu ostatniej karty niezgodności dużej, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej zamknięte karty niezgodności dużej wraz z: 1) informacją o zrealizowaniu przez stację pilotową lub ośrodek szkolenia pilotów morskich zaleceń wynikających z wystawionych kart niezgodności dużej oraz wnioskiem o uchylenie wydanej uprzednio decyzji o zawieszeniu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich - jeżeli zamknięcie ostatniej karty niezgodności dużej nastąpiło przed upływem terminu ważności decyzji o zawieszeniu uznania, albo 2) informacją o niezrealizowaniu przez stację pilotową lub ośrodek szkolenia pilotów morskich zaleceń wynikających z wystawionych kart niezgodności dużej oraz wnioskiem o cofnięcie uznania stacji pilotowej - w przypadku, o którym mowa w ust. 4. 4. Audytor wiodący zamyka także karty niezgodności w przypadku: 1) braku akceptacji podjętych przez stację pilotową lub ośrodek szkolenia pilotów morskich działań korygujących zawartych w informacji, o której mowa w ust. 1; 2) nieotrzymania informacji o podjętych działaniach korygujących w terminie, o którym mowa w § 28 ust. 2. § 30. Wzór sprawozdania z audytu stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich oraz wzór karty niezgodności określa załącznik nr 22 do rozporządzenia. § 31. Wzór certyfikatu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich w zakresie szkolenia pilotów morskich określa załącznik nr 23 do rozporządzenia. Rozdział 6 Nadzór nad pilotażem morskim § 32. W ramach sprawowanego nadzoru nad prawidłowością i poziomem wykonywanych usług pilotowych w zakresie niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa morskiego, właściwy terytorialnie dyrektor urzędu morskiego: 1) określa, po zasięgnięciu opinii szefa stacji pilotowej właściwej dla danego rejonu pilotowego, minimalną liczbę pilotów morskich uprawnionych do pilotowania statków w rejonie pilotowym, w którym pilotaż jest obowiązkowy, uwzględniając warunki portowo-żeglugowe, natężenie ruchu statków i ich wielkość oraz czas pracy pilotów morskich; 2) prowadzi listę pilotów; 3) powołuje i odwołuje szefa stacji pilotowej; 4) przeprowadza nabór na szkolenia kandydatów na pilotów morskich i praktyki pilotowe; 5) podejmuje inne działania określone w przepisach odrębnych. § 33. 1. W ramach sprawowanego nadzoru nad prawidłowością organizowania i koordynowania usług pilotowych przez stacje pilotowe, właściwy dyrektor urzędu morskiego przeprowadza, nie rzadziej niż co 2 lata, kontrolę stacji pilotowej, mającą na celu ocenę: 1) przestrzegania postanowień regulaminu funkcjonowania stacji pilotowej, w szczególności: a) organizacji pracy stacji pilotowej, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, czasu pracy pilotów morskich, oraz wyposażenia stacji, b) zakresu obowiązków szefa stacji pilotowej, c) zakresu obowiązków pilota morskiego, d) nadzorowania praktyk pilotowych, 2) spełniania wymagań funkcjonowania stacji pilotowej określonych w akcie o utworzeniu stacji pilotowej, 3) przestrzegania przepisów dotyczących bezpieczeństwa żeglugi podczas pilotowania statków przez pilotów morskich należących do tej stacji pilotowej - zakończoną sporządzeniem raportu, który może zawierać zalecenia pokontrolne; kopię raportu otrzymuje szef stacji pilotowej. 2. W przypadku wydania zaleceń pokontrolnych szef stacji pilotowej powiadamia dyrektora urzędu morskiego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia kopii raportu, o uwzględnieniu, przyczynach nieuwzględnienia lub planie wdrożenia tych zaleceń. § 34. Zakres danych umieszczanych na liście pilotów obejmuje: 1) imię i nazwisko pilota morskiego; 2) datę wpisania pilota morskiego na listę pilotów; 3) numer i datę ważności dyplomu pilota morskiego oraz wskazanie organu, który go wydał; 4) informacje: a) o posiadanych przez pilota morskiego uprawnieniach pilotowych, b) dotyczące zawieszenia posiadanych przez pilota morskiego uprawnień, w tym przyczynę, podstawę prawną i okres, na jaki uprawnienia pilota morskiego zostały zawieszone, c) o skreśleniu pilota morskiego z listy pilotów, ze wskazaniem daty i podstawy skreślenia. Rozdział 7 Przepis epizodyczny, przepisy przejściowe i przepis końcowy § 35. W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, uprawnienie w pilotażu morskim w podstawowych rejonach pilotowych na zbiornikowce LNG, o którym mowa w § 9 pkt 1 lit. e, mogą uzyskać osoby posiadające praktykę w pilotowaniu co najmniej 10 statków o długości powyżej 200 m, w tym co najmniej na 3 zbiornikowce LNG. § 36. Dyplomy pilota morskiego oraz uprawnienia pilotowe wydane od dnia 8 grudnia 2015 r. do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich   (Dz. U. poz. 1552) zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane. § 37. Dyplom pilota morskiego wraz z uprawnieniem pilotowym w pilotażu pełnomorskim wydany na podstawie przepisów rozporządzenia wymienionego w § 36 może zostać odnowiony przez zdanie egzaminu na odnowienie dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim przed Centralną Morską Komisją Egzaminacyjną w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, bez konieczności spełnienia wymagań określonych w § 7. § 38. 1. Do uzyskania dyplomu pilota morskiego w rejonach pilotowych stosuje się wymagania odnośnie do praktyki pilotowej określone w niniejszym rozporządzeniu. 2. Zaświadczenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność na okres, na jaki zostały wydane. § 39. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia. § 40. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone: rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie sposobu sprawowania nadzoru nad pilotażem (Dz. U. poz. 1437), rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie warunków naboru kandydatów na szkolenia na pilotów i praktyki pilotowe (Dz. U. poz. 1517), rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich (Dz. U. poz. 1552), rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie programów szkoleń i wymagań egzaminacyjnych dla pilotów morskich (Dz. U. poz. 1647) oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie uznawania stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów (Dz. U. poz. 419), które tracą moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1320 oraz z 2017 r. poz. 785). 1) Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 1909 i 2091). 2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone: rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie sposobu sprawowania nadzoru nad pilotażem (Dz. U. poz. 1437), rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie warunków naboru kandydatów na szkolenia na pilotów i praktyki pilotowe (Dz. U. poz. 1517), rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich (Dz. U. poz. 1552), rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie programów szkoleń i wymagań egzaminacyjnych dla pilotów morskich (Dz. U. poz. 1647) oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie uznawania stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów (Dz. U. poz. 419), które tracą moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1320 oraz z 2017 r. poz. 785). Załącznik nr 1   -   Dyplom pilota morskiego (wzór) patrz oryginał Załącznik nr 2   -   Uprawnienie pilotowe (wzór) patrz oryginał Załącznik nr 3   -   Dyplom pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim (wzór) patrz oryginał Załącznik nr 4   -   Uprawnienie pilotowe w pilotażu pełnomorskim (wzór) patrz oryginał Załącznik nr 5   -   Karta identyfikacyjna pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim (wzór) patrz oryginał Załącznik nr 6   -   Wymagania testu sprawnościowego Pływalnia 1. Przepłynięcie dystansu 200 metrów dowolnym stylem w czasie krótszym niż 8 minut; podczas próby nie wolno żadną częścią ciała dotknąć dna lub krawędzi brzegu basenu. 2. Przepłynięcie dystansu 50 metrów w ubraniu i w pasie ratunkowym albo w kamizelce asekuracyjnej dopuszczonych do użytku dla pilotów morskich w czasie krótszym niż 10 minut; podczas próby nie wolno żadną częścią ciała dotknąć dna lub krawędzi brzegu basenu. 3. Utrzymanie ciała w wodzie w pozycji pionowej z głową nad powierzchnią wody w czasie dłuższym niż 2 minuty. Sala gimnastyczna Dwukrotne wejście i zejście po sztormtrapie na wysokość 9 metrów w ubraniu i w pasie ratunkowym albo kamizelce asekuracyjnej dopuszczonych do użytku dla pilotów morskich; próbę należy wykonywać z zabezpieczeniem w czasie krótszym niż 20 minut. Załącznik nr 7   -   Zaświadczenie o uzyskaniu pozytywnego wyniku testu sprawnościowego (wzór) patrz oryginał Załącznik nr 8   -   Zaświadczenie o odbyciu praktyki pilotowej (wzór) patrz oryginał Załącznik nr 9   -   Zaświadczenie o pilotowaniu (wzór) patrz oryginał Załącznik nr 10   -   Programy szkolenia kandydatów na pilotów morskich Opis programów szkolenia dla kandydatów na pilotów morskich Programy szkolenia dla kandydatów na pilotów morskich są ukierunkowane na zdobycie dodatkowej, szczegółowej wiedzy i umiejętności zapewniających bezpieczne prowadzenie statków w rejonie pilotowym. Zgodnie z wymaganiami Standardu edukacji, szkolenia i certyfikacji dla pilotów morskich (ETCS) przyjętymi przez Europejskie Stowarzyszenie Pilotów Morskich (EMPA) piloci morscy powinni posiadać wiedzę lokalną obejmującą szczegółową znajomość: rejonu pilotowego, zasad prowadzenia nawigacji w rejonie pilotowym, organizacji i regulacji ruchu oraz przepisów miejscowych. Dla uzyskania potrzebnych umiejętności manewrowania każdym statkiem w rejonie pilotowym konieczne jest pogłębienie wiedzy z zakresu manewrowania i współpracy z holownikami. Wiedzę i umiejętności kandydat na pilota morskiego zdobywa przez samokształcenie i wykłady, zgodnie z przedstawionym programem kształcenia, przez szkolenie z wykorzystaniem technik symulacyjnych oraz praktyki pilotowe, które pogłębiają umiejętności i potwierdzają nabyte kompetencje. W przedstawionych poniżej programach szkoleniowych dokonano podziału treści, wskazując na rekomendowaną metodę przyswajania wiedzy i nabywania niezbędnych umiejętności wynikających z programu szkolenia. Materiał oznaczony skrótem SZ (szkolenie) - to materiał omawiany na zajęciach prowadzonych przez ośrodek szkoleniowy lub stację pilotową, przez pilotów morskich lub innych specjalistów zatrudnionych przez ośrodek lub stację pilotową dla realizacji zadań szkoleniowych. Materiał oznaczony skrótem NW (nauka własna) - to materiał, który kandydat na pilota morskiego powinien opanować w ramach samokształcenia. Zagadnienia oznaczone skrótem S (symulator) - to program szkolenia realizowany podczas zajęć na symulatorach, prowadzonych przez instruktorów i nadzorowanych przez pilotów morskich. Elementy szkolenia oznaczone skrótem PP (praktyka pilotowa) - to wiedza i umiejętności zdobywane i pogłębiane w trakcie obowiązkowej praktyki pilotowej. Nadzór nad tą formą szkolenia sprawują piloci morscy wyznaczeni do przeprowadzenia szkolenia zgodnie z zasadami przedstawionymi w opisie programu praktyk pilotowych w określonym w rozporządzeniu. I. Tabela zbiorcza programów szkoleń Lp. PRZEDMIOTY FORMA SZKOLENIA SZ NW S PP 1. NAWIGACJA W REJONIE PILOTOWYM 1.1. Znajomość rejonu pilotowego x x 1.2. Planowanie przejścia pilotowego; plan awaryjny x x 1.3. Prowadzenie nawigacji na torze wodnym i akwenie podejściowym x x 1.4. Prowadzenie statku na akwenie portowym x x 2. BEZPIECZEŃSTWO NAWIGACJI W REJONIE PILOTOWYM 2.1. Warunki żeglugi i ruch statków x x 2.2. Służby monitorowania ruchu statków i wymiany informacji x x 3. MANEWROWANIE 3.1. Systemy napędu i sterowania x x 3.2. Hydrodynamika i teoria manewrowania x x x 3.3. Wpływ wiatru i innych sił zewnętrznych na manewrowanie w żegludze pilotowej x x 3.4. Kotwiczenie i postój na kotwicy x x 3.5. Kryteria i zasady samodzielnego cumowania i odcumowania x x 3.6. Manewry we współpracy z holownikami x x x 3.7. Procedury bezpiecznego wejścia na statek i obiekty nietypowe i zejścia ze statku i z obiektów nietypowych x x 4. SYMULATOR 4.1. Procedury awaryjne podczas pilotażu morskiego x x 4.2. Współpraca pilota z kapitanem i obsadą mostka - BRM x x 5. REGULACJE PRAWNE DOTYCZĄCE PILOTAŻU MORSKIEGO 5.1. Akty polskiego prawa morskiego, w tym przepisy prawa miejscowego x x 5.2. Aspekty prawne pilotażu morskiego x x x 5.3. Akty prawa międzynarodowego i inne dokumenty x x II. Szczegółowe programy szkoleń 1. NAWIGACJA W REJONIE PILOTOWYM SZ NW S PP 1.1. Znajomość rejonu pilotowego x x Znajomość redy i toru wodnego   1.   Ogólna charakterystyka rejonu pilotowego.   2.   Redy i kotwicowiska.   3.   Systemy rozgraniczenia ruchu.   4.   Tory podejściowe.   5.   Tory wodne i kanały.   6.   Mijanki.   7.   Obrotnice.   8.   Kotwicowiska awaryjne.   9.   Głębokości na torze wodnym i torach podejściowych:   a)   głębokości na kotwicowiskach, mijankach i obrotnicach,   b)   redukcja głębokości - poziomy wód,   c)   mielizny.   10.   Niebezpieczeństwa nawigacyjne na torze wodnym i w jego pobliżu.   11.   Linie energetyczne, kable podwodne i linie światłowodowe.   12.   Deklinacja i anomalie magnetyczne.   13.   Stałe oznakowanie nawigacyjne:latarnie, nabieżniki, stawy, dalby, światła sektorowe, sygnały mgłowe.   14.   Pływające oznakowanie nawigacyjne:   a)   oznakowanie systemu bocznego,   b)   oznakowanie systemu kardynalnego,   c)   znaki bezpiecznej wody, odosobnionego niebezpieczeństwa, znaki specjalne.   15.   Racony i inne obiekty wykorzystywane w nawigacji radarowej.   16.   Istotne obiekty i elementy wybrzeża użyteczne przy prowadzeniu nawigacji pilotażowej.   17.   Służby VTS, pilotowe i ratownicze. Znajomość akwenu portowego i nabrzeży   1.   Baseny portowe.   2.   Obrotnice portowe: średnica, dostępne głębokości.   3.   Nabrzeża portowe: nazwa, przeznaczenie, długość, głębokość techniczna, dopuszczalne zanurzenie statków, wyposażenie cumownicze.   4.   Dostępność i ograniczenia manewrowe, oznakowanie i oświetlenie.   5.   Wymagania przepisów portowych. 1.2. Planowanie przejścia pilotowego; plan awaryjny x x   1.   Zaplanowanie miejsca wejścia pilota morskiego na pokład z uwzględnieniem warunków hydrometeorologicznych i możliwości statku pilotowego.   2.   Zaplanowanie miejsca zejścia pilota morskiego ze statku z uwzględnieniem warunków hydrometeorologicznych i możliwości statku pilotowego.   3.   Uwzględnienie podstawowych parametrów statku (długość, szerokość, stan załadowania, zanurzenie, tonaż, rodzaj ładunku) oraz jego możliwości manewrowych w planie przejścia pilotowego.   4.   Zaplanowanie czasu i pory przejścia z zachowaniem bezpiecznej prędkości na newralgicznych odcinkach trasy przy zachowaniu odpowiedniej rezerwy wody pod stępką.   5.   Uwzględnienie ograniczeń w żegludze wynikających z ostrzeżeń nawigacyjnych i ruchu statków na planowanej trasie.   6.   Wzięcie pod uwagę warunków hydrometeorologicznych przewidywanych na czas przejścia pilotowego.   7.   Uwzględnienie możliwości zwiększenia zanurzenia z powodu osiadania i przechyłu bocznego.   8.   Uwzględnienie przepisów portowych dotyczących:   a)   dopuszczalnej prędkości,   b)   zasad regulacji ruchu na torze wodnym,   c)   obowiązku korzystania z pomocy holowników,   d)   procedur komunikacyjnych.   9.   Zaplanowanie czasu przejścia na poszczególnych odcinkach trasy, czasu osiągnięcia wyznaczonych punktów meldunkowych oraz przybliżonego czasu podejścia do nabrzeża.   10.   Zaplanowanie czasu przejścia na poszczególnych odcinkach trasy, czasu osiągnięcia wyznaczonych punktów meldunkowych oraz przybliżonego czasu zejścia pilota morskiego ze statku.   11.   Ustalenie metod kontroli pozycji statku adekwatnych dla aktualnych warunków widzialności i wyposażenia nawigacyjnego, jakim dysponuje pilot morski.   12.   Ustalenie metod kontroli sytuacji nawigacyjnej z wykorzystaniem systemów ARPA, ECDIS i AIS oraz łączności VHF.   13.   Uwzględnienie w planie przejścia ustalonych zasad wymiany informacji i współpracy pilota morskiego z operatorem stacji VTS.   14.   Uwzględnienie w planie przejścia ustalonych zasad współpracy pilota morskiego z kapitanem i pozostałą obsadą mostka oraz zapewnienie właściwej wymiany informacji.   15.   Przewidzenie w planie awaryjnym kotwiczenia w miejscu gwarantującym statkowi bezpieczeństwo postoju do czasu ustąpienia przyczyn lub okoliczności wymuszających podjęcie działań awaryjnych.   16.   Uwzględnienie w planie awaryjnym niezbędnych działań podejmowanych przez kapitana, pilota morskiego i załogę w przypadku awarii steru, zaniku zasilania, awarii podstawowego wyposażenia nawigacyjnego (żyrokompas, radar, AIS) lub środków łączności.   17.   Przewidzenie w planie awaryjnym zasad postępowania po wejściu statku na mieliznę, kolizji z innym statkiem, kolizji z nabrzeżem lub innym obiektem, pożarem lub rozlewem substancji ropopochodnych.   18.   Uwzględnienie w planie awaryjnym efektywnych działań podejmowanych przez kapitana, pilota morskiego i załogę zmierzających do:   a)   udzielenia pomocy poszkodowanym w wypadku,   b)   przesłania odpowiedniego meldunku i zapewnienia niezbędnej pomocy z lądu i innych jednostek,   c)   wystawienia właściwych znaków lub zapalenia przypisanych świateł,   d)   podjęcia niezbędnych czynności minimalizujących straty i zapobiegających skażeniu środowiska. 1.3. Prowadzenie nawigacji na torze wodnym i akwenie podejściowym x x   1.   Wzrokowa identyfikacja elementów oznakowania nawigacyjnego.   2.   Znajomość kątów drogi na poszczególnych odcinkach toru, kierunków wyznaczanych przez nabieżniki.   3.   Znajomość długości poszczególnych odcinków toru, szerokości toru na danym odcinku oraz dostępnych głębokości.   4.   Znajomość dopuszczalnych prędkości na poszczególnych odcinkach toru, zakazów wyprzedzania, kotwiczenia i innych restrykcji wynikających z przepisów portowych.   5.   Wykonywanie zwrotów i pokonywanie zakrętów na torze wodnym.   6.   Metody kontroli utrzymywania statku w osi toru wodnego.   7.   Określanie aktualnej pozycji statku metodami terrestrycznymi.   8.   Określanie aktualnej pozycji statku za pomocą radaru.   9.   Wykorzystanie pilotowych systemów nawigacji do prowadzenia statku na torze wodnym.   10.   Określanie położenia wodnicy podczas pokonywania zakrętów.   11.   Redukcja prędkości celem utrzymania wymaganej bezpiecznej rezerwy wody pod stępką.   12.   Przyspieszanie i wyprzedzanie na ustalonych odcinkach toru wodnego.   13.   Zasady ruchu jednokierunkowego wynikające z przepisów portowych.   14.   Uzyskiwanie informacji o warunkach hydrometeorologicznych, jej analiza i wykorzystanie.   15.   Uwzględnianie dryfu wiatrowego i znosu prądowego podczas żeglugi pilotażowej.   16.   Żegluga na torze wodnym w warunkach zlodzenia.   17.   Prowadzenie statku w konwojach lodowych.   18.   Utrzymywanie łączności ze służbą VTS, punkty meldunkowe, rodzaj, treść i forma meldunków.   19.   Prowadzenie nasłuchu radiowego na ustalonych kanałach łączności.   20.   Światła, znaki dzienne i sygnały zgodne z wymaganiami COLREG i przepisami portowymi.   21.   Pomoc lub asysta holowników podczas prowadzenia statku na torze wodnym. 1.4. Prowadzenie statku na akwenie portowym x x Wprowadzanie statku do portu bez pomocy holowników i wyprowadzanie statku z portu bez pomocy holowników   1.   Dobór prędkości.   2.   Pokonywanie zakrętów.   3.   Obracanie statku na ograniczonym akwenie manewrowym.   4.   Manewry samodzielnego cumowania i odcumowania dla ustalonych basenów portowych i nabrzeży.   5.   Współpraca z dysponentem nabrzeża, łodzią cumowniczą i cumownikami na nabrzeżu.   6.   Utrzymywanie łączności ze służbą VTS; raporty i meldunki. Wprowadzanie statku do portu z holownikami i wyprowadzanie statku z portu z holownikami   1.   Nawiązanie łączności z holownikami.   2.   Wyznaczenie miejsca spotkania z holownikami i przydzielenie zadań.   3.   Dobór prędkości i sposobu podania holi.   4.   Przekazywanie komend i poleceń holownikom w trakcie manewrów portowych.   5.   Pokonywanie zakrętów z wykorzystaniem holowników.   6.   Obrót statku na określonych obrotnicach za pomocą holowników.   7.   Manewry statku w poszczególnych basenach portowych.   8.   Cumowanie i odcumowanie do wyznaczonych nabrzeży przy współpracy holowników.   9.   Współpraca z dysponentem nabrzeża, łodzią cumowniczą i cumownikami na nabrzeżu.   10.   Utrzymywanie łączności ze służbą VTS; raporty i meldunki. Wiedza Kandydat na pilota morskiego powinien znać: topografię i batymetrię redy, toru podejściowego, toru wodnego i akwenu portowego; zasady prowadzenia statku na torze wodnym i manewrowania na określonych akwenach portowych przy zmiennych warunkach hydrometeorologicznych; zasady współpracy i wymiany informacji z centrum VTS, kapitanatem portu, holownikami, statkiem pilotowym, łodzią cumowniczą i cumownikami na nabrzeżu. Umiejętności Kandydat na pilota morskiego powinien umieć: zaplanować przejście pilotowe wraz z planem awaryjnym, adekwatnie do długości, szerokości, zanurzenia i możliwości manewrowych pilotowanego statku; oceniać aktualną sytuację pilotowanego statku i dokonywać wyboru właściwych metod prowadzenia nawigacji w rejonie pilotowym; wprowadzać statki do portu z holownikami oraz bez ich pomocy i asysty i wyprowadzać statki z portu z holownikami oraz bez ich pomocy i asysty. Pomoce dydaktyczne Literatura zawodowa obejmująca zagadnienia teoretyczne i praktyczne zamieszczone w programie 1; zbiór map, publikacji nautycznych i informacyjnych dotyczących rejonu pilotowego. 2. BEZPIECZEŃSTWO NAWIGACJI W REJONIE PILOTOWYM SZ NW S PP 2.1. Warunki żeglugi i ruch statków x x   1.   Informacje o portach - plany, informacje nawigacyjne, baseny i nabrzeża, kotwicowiska i inne.   2.   Przepisy portowe.   3.   Ograniczenia żeglugowe na akwenach portowych, torach wodnych, portach, torach podejściowych.   4.   Atlasy lub wykazy dopuszczalnych zanurzeń statków przy nabrzeżach i na poszczególnych odcinkach torów wodnych.   5.   Ostrzeżenia i komunikaty nawigacyjne.   6.   Informacje, komunikaty i polecenia kapitana portu.   7.   Ruch statków, jednostki w porcie.   8.   Prognoza pogody dla obszaru Bałtyku południowego i południowo-wschodniego.   9.   Warunki lodowe w portach, ograniczenia, akcja przeciwlodowa.   10.   Miejsca schronienia/porty przebazowania - dla rybaków.   11.   Plan zdejmowania i wystawiania oznakowania nawigacyjnego na sezon zimowy.   12.   Zezwolenie na manewrowanie w porcie ze zmniejszoną liczbą holowników lub bez asysty holowniczej.   13.   Zwolnienie z pilotażu obowiązkowego, zwolnienia z holowników. 2.2. Służby monitorowania ruchu statków i wymiany informacji x x System nadzoru ruchu statków VTS Zatoka Gdańska   1.   Składowe systemu VTS.   2.   Zasady ruchu statków na obszarze VTS Zatoka Gdańska.   3.   System Rozgraniczenia Ruchu Statków - Zatoka Gdańska.   4.   System „GDANREP” - rodzaje meldunków i raportów.   5.   Procedury łączności i nasłuchu.   6.   Serwis informacyjny systemu - rodzaje informacji.   7.   Czasy transmisji komunikatów stałego serwisu informacyjnego.   8.   Asysta nawigacyjna VTS - za pośrednictwem łączności VHF.   9.   Instrukcje dotyczące organizacji ruchu statków awizowanych w obszarze VTS; zakres podporządkowania się tym instrukcjom. Kapitanat Portów Gdańsk, Kapitanat Portu Gdynia   1.   Granice obszaru - reda portu i port Gdańsk.   2.   Granice obszaru - reda portu i port Gdynia.   3.   Punkty meldunkowe do służby dyżurnej kapitanatów portów zgodne z przepisami portowymi.   4.   Procedury łączności i nasłuchu.   5.   Uzyskiwanie informacji o statkach spodziewanych w rejonie pilotowym.   6.   Uzyskiwanie informacji ze stacji pomiarowych hydrologiczno-meteorologicznych Zatoki Gdańskiej oraz kapitanatów i bosmanatów rejonu pilotowego. Kapitanat Portów Kołobrzeg, Ustka i Darłowo   1.   Granice obszaru - redy portów i portów.   2.   Punkty meldunkowe do służby dyżurnej kapitanatów portów zgodne z przepisami portowymi.   3.   Procedury łączności i nasłuchu.   4.   Uzyskiwanie informacji o statkach spodziewanych w rejonie pilotowym.   5.   Uzyskiwanie informacji z kapitanatów i bosmanatów rejonu pilotowego. System Zarządzania i Kontroli Ruchu Statków (VTMS) na torze wodnym Świnoujście - Szczecin   1.   Składowe systemu VTMS:   a)   system raportowania ruchu statków,   b)   system obserwacji ruchu statków,   c)   informacyjny system zarządzania ruchem statków,   d)   system wspomagania nawigacyjnego,   e)   system odbioru i rejestracji danych hydrometeorologicznych.   2.   Zasady ruchu statków na torze wodnym i na akwenach portowych rejonu pilotowego.   3.   System meldunkowy obowiązujący na torze wodnym Świnoujście - Szczecin, rodzaje meldunków i raportów.   4.   Procedury łączności i nasłuchu.   5.   Serwis informacyjny o warunkach panujących na obszarze VTMS.   6.   Czasy transmisji komunikatów stałego serwisu informacyjnego.   7.   Uzyskiwanie informacji o statkach spodziewanych w rejonie pilotowym.   8.   Uzyskiwanie informacji hydrometeorologicznych dla rejonu pilotowego. Systemy monitorowania ruchu statków i przekazywania informacji   1.   Centralny System SafeSeaNet - punkt węzłowy systemu wymiany informacji morskiej zarządzany, nadzorowany i rozwijany przez Komisję Europejską oraz utrzymywany w działaniu przez EMSA.   2.   System SafeSeaNet Unii Europejskiej - europejski system wymiany informacji morskiej pomiędzy państwami członkowskimi.   3.   Krajowy system SafeSeaNet - system państwa członkowskiego utworzony na potrzeby wymiany informacji morskiej.   4.   Organizacja i sposób funkcjonowania Narodowego Systemu Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji:   a)   infrastruktura techniczna:   -   podsystem monitorowania ruchu statków,   -   podsystem przekazywania informacji • system kontrolno …