{"html": "

szczególne przypadki w locie - zagadnienia bezpieczeństwa latania;

\n
11)przygotowanie do lotu i eksploatacja śmigłowca ultralekkiego.
\n

1.4.5.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(H) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 8 godzin lotów metodycznych oraz co najmniej 1 godzinę kierowania lotami szkolnymi.

\n

1.4.5.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(H) powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.5.1.

\n

1.4.5.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(H) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania śmigłowców ultralekkich lądowych UHP(L).

\n

1.4.5.5. Nadzorowana praktyka. Nadzorowana praktyka instruktorska może być rozpoczęta po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego i obejmuje wyszkolenie co najmniej 2 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania śmigłowców ultralekkich lądowych UHP(L).

\n

1.4.5.6. Wydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(H) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego do pilotowania śmigłowców ultralekkich lądowych UHP(L), ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS(A) oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.

\n

1.4.5.6.1. Uprawnienie instruktora INS(H) może być wydane członkowi personelu lotniczego posiadającemu ważną licencję uprawniającą do pilotowania śmigłowców z ważnym uprawnieniem instruktora ogólnego FI(H). Przepisu pkt 1.4.5.6 nie stosuje się.

\n

1.4.5.6.2. Ważność uprawnienia instruktora INS(H), o którym mowa w pkt 1.4.5.6.1, jest taka sama jak ważność uprawnienia instruktora ogólnego FI(H).

\n

1.4.6. Uprawnienie instruktora INS(GL). Pilot szybowca ultralekkiego ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(GL) powinien:

\n
1)posiadać ważne uprawnienie podstawowe do pilotowania szybowców ultralekkich UGLP;
\n
2)posiadać 100 godzin nalotu jako dowódca szybowca ultralekkiego;
\n
3)ukończyć 21 rok życia.
\n

1.4.6.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(GL) obejmuje co najmniej 100 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:

\n
1)psychologia;
\n
2)pedagogika;
\n
3)prawo lotnicze i przepisy wykonywania lotów;
\n
4)metodyka szkolenia;
\n
5)organizacja lotów szkolnych i kierowanie nimi;
\n
6)łączność radiowa;
\n
7)zasady lotu;
\n
8)pierwsza pomoc w nagłych wypadkach;
\n
9)człowiek - możliwości, ograniczenia;
\n
10)szczególne przypadki w locie - zagadnienia bezpieczeństwa latania;
\n
11)przygotowanie do lotu i eksploatacja szybowca ultralekkiego.
\n

1.4.6.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(GL) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje:

\n
1)co najmniej 5 godzin lotów metodycznych, w tym 40 startów i lądowań, z uwzględnieniem co najmniej dwóch rodzajów startu;
\n
2)co najmniej 1 godzinę kierowania lotami szkolnymi.
\n

1.4.6.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(GL) powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.6.1.

\n

1.4.6.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(GL) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania szybowców ultralekkich UGLP.

\n

1.4.6.5. Nadzorowana praktyka. Nadzorowana praktyka instruktorska może być rozpoczęta po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego i obejmuje wyszkolenie co najmniej 2 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji pilota (UACP) z uprawnieniem podstawowym do pilotowania szybowców ultralekkich UGLP.

\n

1.4.6.6. Wydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(GL) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego do pilotowania szybowców ultralekkich UGLP, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS(GL) oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.

\n

1.4.6.6.1. Uprawnienie instruktora INS(GL) może być wydane członkowi personelu lotniczego posiadającemu ważną licencję uprawniającą do pilotowania szybowców z ważnym uprawnieniem instruktora.

\n

Przepisu pkt 1.4.6.6 nie stosuje się.

\n

1.4.6.6.2. Ważność uprawnienia instruktora INS(GL), o którym mowa w pkt 1.4.6.6.1, jest taka sama jak ważność uprawnienia instruktora.

\n

Załącznik nr 6 - Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki dla świadectwa kwalifikacji operatora bezzałogowego statku powietrznego używanego w celach ustnych niż rekreacyjne lub sportowe (UAVO) 1.1. Przepisy ogólne 1.1.1. Świadectwo kwalifikacji operatora bezzałogowego statku powietrznego używanego w celach innych niż rekreacyjne i sportowe, zwane dalej „świadectwem kwalifikacji operatora (UAVO)”, upoważnia do samodzielnego wykonywania czynności lotniczych w zakresie wynikającym z uprawnień wpisanych do tego świadectwa o których mowa w pkt 1.2.1 i 1.2.2.

\n

1.2. Uprawnienia przyznawane i wpisywane do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) 1.2.1. Do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) są wpisywane następujące uprawnienia podstawowe:

\n
1)uprawnienie do wykonywania lotów jedynie w zasięgu wzroku operatora VLOS, zwane dalej „uprawnieniem podstawowym VLOS”;
\n
2)uprawnienie do wykonywania lotów poza zasięgiem wzroku operatora BVLOS, zwane dalej „uprawnieniem podstawowym BVLOS”;
\n
3)uprawnienie podstawowe dotyczące kategorii statku powietrznego: a) samolot bezzałogowy (A), b) śmigłowiec bezzałogowy (H), c) sterowiec bezzałogowy (AS), d) wielowirnikowiec bezzałogowy (MR), e) inny bezzałogowy statek powietrzny (O);
\n
4)uprawnienie podstawowe dotyczące maksymalnej masy startowej (MTOM) bezzałogowego statku powietrznego: a) uprawnienie do 2 kg, b) uprawnienie od 2 kg do 7 kg, c) uprawnienie od 7 kg do 25 kg, d) uprawnienie od 25 kg do 50 kg, e) uprawnienie od 50 kg.
\n

1.2.1.1. Uprawnienie podstawowe VLOS wpisuje się do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) po zdaniu egzaminu państwowego przed egzaminatorem komisji egzaminacyjnej w zakresie wymaganym dla tego uprawnienia podstawowego.

\n

1.2.1.2. Uprawnienie podstawowe BVLOS wpisuje się do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) po ukończeniu szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego przed egzaminatorem komisji egzaminacyjnej w zakresie tego uprawnienia podstawowego.

\n

1.2.2. Do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) może być wpisane uprawnienie dodatkowe instruktora INS.

\n

1.2.2.1. Uprawnienie instruktora INS upoważnia do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1. Uprawnienie instruktora INS może również upoważniać do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania uprawnienia instruktora INS pod warunkiem posiadania przez instruktora INS co najmniej 60 godzin nalotu jako instruktor INS.

\n

1.2.3. Do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) może być wpisane uprawnienie dodatkowe operatora doświadczalnego TOR w zakresie posiadanego ważnego uprawnienia podstawowego VLOS lub BVLOS, pod warunkiem posiadania przez kandydata co najmniej 120 godzin nalotu, udokumentowanego doświadczenia oraz rekomendacji instytucji wyspecjalizowanej w dziedzinie bezzałogowych statków powietrznych.

\n

1.2.3.1. Uprawnienie operatora doświadczalnego TOR upoważnia do wykonywania lotów na wszystkich kategoriach bezzałogowych statków powietrznych oraz przy dowolnej ich masie.

\n

1.3. Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) i uprawnień podstawowych 1.3.1. Uprawnienie podstawowe VLOS 1.3.1.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym VLOS powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:

\n
1)podstawy prawa lotniczego: przepisy licencjonowania odnoszące się do świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO), przepisy i procedury ruchu lotniczego, służby i organy ruchu lotniczego, klasyfikacja przestrzeni powietrznej, skutki naruszenia przepisów lotniczych;
\n
2)człowiek jako pilot i operator bezzałogowego statku powietrznego - możliwości i ograniczenia; podstawowa wiedza o fizjologii i psychologii człowieka oraz ich wpływie na operowanie bezzałogowym statkiem powietrznym, wpływ chorób, higieny, medykamentów i środków psychotropowych na wydolność psychofizyczną operatora bezzałogowego statku powietrznego, czynnik ludzki w lotnictwie;
\n
3)zasady wykonywania lotów;
\n
4)bezpieczeństwo wykonywania lotów i sytuacje niebezpieczne: zapewnienie separacji od innych statków powietrznych, ludzi, pojazdów, budynków i innych przeszkód.
\n

1.3.1.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym VLOS powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie przygotowania do lotu bezzałogowego statku powietrznego, jego obsługi naziemnej, łącznie z oceną jego zdatności do lotu oraz umiejętności bezpiecznego wykonywania czynności lotniczych operatora bezzałogowego statku powietrznego.

\n

1.3.1.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym VLOS powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla świadectwa kwalifikacji i uprawnienia, o które się ubiega, w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1.1.

\n

1.3.1.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) wraz z uprawnieniem podstawowym VLOS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętność pilotowania bezzałogowego statku powietrznego w zakresie wymaganym dla świadectwa kwalifikacji i uprawnienia, o które się ubiega.

\n

1.3.2. Uprawnienie podstawowe BVLOS 1.3.2.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym BVLOS albo do uzyskania uprawnienia podstawowego BVLOS w przypadku posiadania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym VLOS powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:

\n
1)prawo lotnicze;
\n
2)meteorologia;
\n
3)człowiek jako pilot i operator UAV - możliwości i ograniczenia;
\n
4)nawigacja w lotach bezzałogowych;
\n
5)procedury operacyjne;
\n
6)osiągi i planowanie lotu;
\n
7)wiedza ogólna o bezzałogowym statku powietrznym;
\n
8)zasady wykonywania lotów;
\n
9)bezpieczeństwo lotów, sytuacje i procedury awaryjne.
\n

1.3.2.2. Szkolenie teoretyczne nie może trwać krócej niż 25 godzin zegarowych metodą stacjonarną.

\n

1.3.2.3. Szkolenie teoretyczne może być prowadzone równolegle ze szkoleniem praktycznym. Szczegółowe zasady łączenia tych szkoleń określają programy szkolenia, o których mowa w § 32 ust.

\n

3 pkt 1 lit. a.

\n

1.3.2.4. Szkolenie teoretyczne kandydata, o którym mowa w pkt 1.3.2.1, który posiada ważną licencję pilota samolotowego, śmigłowcowego lub szybowcowego, świadectwo kwalifikacji pilota statku powietrznego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg (UACP), świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg (UAGP) albo świadectwo kwalifikacji pilota motolotni (PHGP) z ważnym uprawnieniem podstawowym, może być ograniczone do zagwarantowania temu kandydatowi nabycia wiedzy z przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.2.1 ppkt 3-9.

\n

1.3.2.5. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym BVLOS albo do uzyskania uprawnienia podstawowego BVLOS w przypadku posiadania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym VLOS powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie:

\n
1)przygotowania do lotu bezzałogowego statku powietrznego, jego obsługi naziemnej, łącznie z oceną jego zdatności do lotu;
\n
2)przygotowania operacyjnego i nawigacyjnego do lotu, łącznie z analizą informacji meteorologicznych;
\n
3)wykonywania procedur pilotażowych normalnych oraz procedur mających zastosowanie w sytuacjach niebezpiecznych i awaryjnych.
\n

1.3.2.6. Szkolenie praktyczne powinno obejmować co najmniej 15 godzin lotu, z czego maksymalnie 7 godzin lotu może zostać zrealizowane na urządzeniu symulującym dostosowanym do danej kategorii bezzałogowego statku powietrznego.

\n

1.3.2.7. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym BVLOS albo do uzyskania uprawnienia podstawowego BVLOS w przypadku posiadania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym VLOS powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego świadectwa kwalifikacji lub uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.2.1.

\n

1.3.2.8. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym BVLOS albo do uzyskania uprawnienia podstawowego BVLOS w przypadku posiadania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym VLOS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności w zakresie określonym w pkt 1.3.2.5.

\n

1.4. Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla uprawnień dodatkowych 1.4.1. Uprawnienie instruktora INS. Operator UAVO ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien spełniać następujące wymagania:

\n
1)posiadać świadectwo kwalifikacji operatora (UAVO) z ważnym uprawnieniem podstawowym BVLOS;
\n
2)posiadać co najmniej 60 godzin nalotu w lotach poza zasięgiem wzroku operatora;
\n
3)ukończyć 18 rok życia.
\n

1.4.1.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS obejmuje co najmniej 25 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:

\n
1)psychologia;
\n
2)pedagogika;
\n
3)prawo lotnicze i przepisy wykonywania lotów;
\n
4)metodyka szkolenia;
\n
5)organizacja lotów szkolnych i kierowanie nimi;
\n
6)łączność radiowa;
\n
7)zasady lotu;
\n
8)pierwsza pomoc w nagłych wypadkach;
\n
9)człowiek - możliwości i ograniczenia;
\n
10)szczególne przypadki w locie - zagadnienia bezpieczeństwa latania.
\n

1.4.1.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 4 godziny ćwiczeń w ramach szkolenia naziemnego oraz co najmniej 8 godzin lotów metodycznych w ramach szkolenia w powietrzu.

\n

1.4.1.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.1.1.

\n

1.4.1.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) oraz wpisywanych do niego uprawnień.

\n

1.4.1.5. Nadzorowana praktyka instruktorska obejmuje wyszkolenie co najmniej 3 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji operatora (UAVO) z uprawnieniem podstawowym BVLOS.

\n

1.4.1.6. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS jest posiadanie ważnego uprawnienia BVLOS, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.

\n

Załącznik nr 7 - Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki dla świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) 1.1. Przepisy ogólne 1.1.1. Świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) upoważnia do samodzielnego wykonywania skoków w zakresie wynikającym z uprawnień wpisanych do tego świadectwa o których mowa w pkt 1.2.1 i pkt 1.2.2.

\n

1.2. Uprawnienia przyznawane i wpisywane do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) 1.2.1. Do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) są wpisywane następujące uprawnienia podstawowe dotyczące klasy wyszkolenia:

\n
1)uprawnienie klasy wyszkolenia B - PJ(B);
\n
2)uprawnienie klasy wyszkolenia C - PJ(C);
\n
3)uprawnienie klasy wyszkolenia D - PJ(D).
\n

1.2.1.2. Posiadacz świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z klasą wyszkolenia B jest uprawniony do wykonywania skoków bez nadzoru instruktora oraz do samodzielnego układania czaszy głównej.

\n

1.2.1.3. Posiadacz świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z klasą wyszkolenia C upoważniony jest do wykonywania wszystkich czynności, do których uprawnia PJ z klasą wyszkolenia B, oraz:

\n
1)do wykonywania skoków na pokazach;
\n
2)do pełnienia funkcji wyrzucającego z pokładu statku powietrznego, pod warunkiem ukończenia 18 roku życia.
\n

1.2.1.4. Posiadacz świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z klasą wyszkolenia D jest upoważniony do wykonywania wszystkich czynności, do których uprawnia PJ z klasą wyszkolenia C, oraz do samodzielnego organizowania skoków.

\n

1.2.1.5. Uprawnienia podstawowe wpisuje się do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) po ukończeniu szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego przed egzaminatorem komisji egzaminacyjnej w zakresie danego uprawnienia podstawowego.

\n

Do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) może być wpisane tylko jedno uprawnienie podstawowe.

\n

1.2.2. Do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) mogą by wpisane następujące uprawnienia dodatkowe:

\n
1)uprawnienie instruktora INS;
\n
2)uprawnienie instruktora szkolenia metodą na linę INS(SL), zwane dalej „uprawnieniem instruktora INS(SL)”;
\n
3)uprawnienie instruktora szkolenia metodą AFF INS(AFF), zwane dalej „uprawnieniem instruktora INS(AFF)”;
\n
4)uprawnienie do wykonywania skoków z pasażerem TANDEM, zwane dalej „uprawnieniem TANDEM”;
\n
5)uprawnienie instruktora szkolenia do uprawnienia TANDEM INS(TANDEM), zwane dalej „uprawnieniem instruktora INS(TANDEM)”;
\n
6)uprawnienie instruktora naziemnego INS(G).
\n

1.2.2.1. Uprawnienie instruktora INS upoważnia do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego z ziemi i z powietrza uczniów skoczków, którzy ukończyli etap szkolenia metodą AFF lub na linę oraz nadzorowania skoków uczniów skoczków lub kierowania skokami.

\n

1.2.2.2. Uprawnienie instruktora INS(SL):

\n
1)upoważnia do wykonywania wszystkich czynności instruktora INS oraz do szkolenia do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) metodą na linę;
\n
2)upoważnia do szkolenia i nadzorowania praktyki instruktorskiej kandydatów ubiegających się o uprawnienie instruktora INS i uprawnienie instruktora INS(SL) pod warunkiem posiadania uprawnienia instruktora INS(SL) przez okres minimum 3 lat oraz uzyskania pozytywnej rekomendacji szefa szkolenia podmiotu szkolącego.
\n

1.2.2.3. Uprawnienie instruktora INS(AFF):

\n
1)upoważnia do wykonywania wszystkich czynności instruktora INS oraz do prowadzenia szkolenia do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) metodą AFF;
\n
2)upoważnia do szkolenia i nadzorowania praktyki instruktorskiej kandydatów ubiegających się o uprawnienie instruktora INS i uprawnienie instruktora INS(AFF) pod warunkiem wykonania co najmniej 500 skoków jako instruktor INS(AFF) oraz uzyskania pozytywnej rekomendacji szefa szkolenia podmiotu szkolącego.
\n

1.2.2.4. Uprawnienie TANDEM upoważnia do wykonywania skoków z pasażerem.

\n

1.2.2.5. Uprawnienie instruktora INS(TANDEM):

\n
1)upoważnia do wykonywania wszystkich czynności instruktora INS i do szkolenia kandydatów ubiegających się o uprawnienie TANDEM;
\n
2)upoważnia do szkolenia i nadzorowania kandydatów ubiegających się o uprawnienie instruktora INS i uprawnienie instruktora INS(TANDEM) pod warunkiem wykonania co najmniej 500 skoków w charakterze instruktora INS(TANDEM) oraz uzyskania pozytywnej rekomendacji szefa szkolenia podmiotu szkolącego.
\n

1.2.2.6. Uprawnienie instruktora naziemnego INS(G) upoważnia do wykonywania czynności instruktora bez możliwości wykonywania skoków, czynności instruktora na pokładzie statku powietrznego i czynności wynikających z uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia D.

\n

1.3. Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) i uprawnień podstawowych 1.3.1. Szkolenie teoretyczne.

\n

1.3.1.1. Szkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:

\n
1)prawo lotnicze;
\n
2)człowiek - możliwości i ograniczenia;
\n
3)ogólne bezpieczeństwo skoków;
\n
4)ogólna wiedza o spadochronie;
\n
5)teoria skoku spadochronowego;
\n
6)zasady skoku spadochronowego.
\n

1.3.1.2. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia C powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:

\n
1)zasady wykonywania skoków w terenie ograniczonym;
\n
2)obowiązki skoczka nadzorującego uczniów-skoczków na pokładzie statku powietrznego;
\n
3)ogólne informacje dotyczące wykonywania lotów w ruchu kontrolowanym i niekontrolowanym;
\n
4)znaki i sygnały stosowane podczas skoków;
\n
5)meteorologia.
\n

1.3.1.3. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia D powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:

\n
1)prawo lotnicze;
\n
2)procedury operacyjne.
\n

1.3.1.4. Szkolenie teoretyczne, o którym mowa w pkt 1.3.1.1, 1.3.1.2 i 1.3.1.3, może być prowadzone równolegle ze szkoleniem praktycznym. Szczegółowe zasady łączenia tych szkoleń określają programy szkolenia, o których mowa w § 32 ust. 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia.

\n

1.3.2. Szkolenie praktyczne.

\n

1.3.2.1. Szkolenie praktyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B powinno obejmować wykonanie co najmniej 50 skoków z opóźnionym otwarciem spadochronu w łącznym czasie swobodnego spadania nie krótszym niż 30 minut oraz zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie:

\n
1)nauki układania spadochronu głównego do skoku, oceny jego zdatności, wykonania przeglądu spadochronu przed skokiem bez prawa wykonywania napraw i regulacji;
\n
2)nauki sterowania położeniem ciała podczas swobodnego spadania we wszystkich płaszczyznach;
\n
3)nauki lądowania w wyznaczonym miejscu oraz określania miejsca zrzutu.
\n

1.3.2.2. Kandydat przystępujący do szkolenia praktycznego do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia C powinien posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B oraz wykonać co najmniej 200 skoków w łącznym czasie swobodnego spadania nie krótszym niż 1 godzina. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia C powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie:

\n
1)wykonywania skoków w terenie ograniczonym;
\n
2)wykonywania czynności skoczka wyrzucającego uczniów skoczków;
\n
3)współpracy z załogami statków powietrznych wywożących skoczków.
\n

1.3.2.3. Kandydat przystępujący do szkolenia praktycznego do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia D powinien posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia C oraz wykonać co najmniej 500 skoków w łącznym czasie swobodnego spadania nie krótszym niż 3 godziny. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia podstawowego klasy wyszkolenia D powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie:

\n
1)organizacji skoków spadochronowych;
\n
2)współpracy z innymi użytkownikami lotniska;
\n
3)zasad użytkowania przestrzeni powietrznej w zakresie wykonywania skoków spadochronowych.
\n

1.3.4. Egzamin teoretyczny.

\n

1.3.4.1. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B powinien wykazać się przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1.1.

\n

1.3.4.2. Kandydat ubiegający się o uprawnienie podstawowe klasy wyszkolenia C powinien wykazać się przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia.

\n

1.3.4.3. Kandydat ubiegający się o uprawnienie podstawowe klasy wyszkolenia D powinien wykazać się przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia.

\n

1.3.5. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia B albo o uprawnienia podstawowe, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 2 i 3, powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że nabył umiejętności praktyczne w zakresie wymaganym dla uprawnienia podstawowego, o które się ubiega.

\n

1.4. Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla uprawnień dodatkowych 1.4.1. Uprawnienie instruktora INS. Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien spełniać następujące wymagania:

\n
1)posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem klasy wyszkolenia D;
\n
2)ukończyć 21 rok życia.
\n

1.4.1.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS obejmuje co najmniej 50 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:

\n
1)psychologia;
\n
2)pedagogika;
\n
3)prawo lotnicze i przepisy kierowania ruchem lotniczym na lotniskach niekontrolowanych i kontrolowanych;
\n
4)meteorologia;
\n
5)metodyka szkolenia;
\n
6)organizacja lotów połączonych z wykonywaniem skoków spadochronowych;
\n
7)łączność radiowa - kierowanie lotami związanymi z wyrzucaniem skoczków spadochronowych;
\n
8)zasady wykonywania skoków spadochronowych;
\n
9)pierwsza pomoc;
\n
10)ogólne bezpieczeństwo lotów i skoków;
\n
11)ogólna wiedza o spadochronie.
\n

1.4.1.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 30 godzin zajęć dotyczących czynności:

\n
1)związanych z organizacją skoków spadochronowych;
\n
2)związanych z wykonywaniem skoków przez uczniów skoczków i skoczków spadochronowych;
\n
3)wykonywanych na pokładzie statku powietrznego;
\n
4)związanych z kierowaniem skokami i użytkowaniem stacji lotniskowej.
\n

1.4.1.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę teoretyczną niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.1.1.

\n

1.4.1.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego uczniów skoczków oraz umiejętności kierowania skokami.

\n

1.4.1.5. Nadzorowana praktyka.

\n

1.4.1.5.1. Nadzorowana praktyka instruktorska obejmuje przeprowadzenie co najmniej 50 godzin wykładów teoretycznych oraz sprawowanie nadzoru nad wykonaniem przez uczniów skoczków co najmniej 150 skoków szkolnych potwierdzone w listach załadowczych.

\n

1.4.1.5.2. W przypadku ubiegania się o uprawnienie instruktora INS(SL) lub uprawnienie instruktora INS(AFF) na podstawie pkt 1.4.2.5 ppkt 2 lub pkt 1.4.3.5 ppkt 2, metodę szkolenia uczniów w trakcie praktyki określi instruktor nadzorujący szkolenie.

\n

1.4.1.6. Wydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS jest posiadanie świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem klasy wyszkolenia D, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie egzaminu państwowego w zakresie wymaganym dla uprawnienia instruktora INS oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.

\n

1.4.2. Uprawnienie instruktora INS(SL). Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(SL) powinien posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem instruktora INS.

\n

1.4.2.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(SL) obejmuje tematykę z następujących przedmiotów:

\n
1)metodyka i organizacja szkolenia uczniów skoczków i skoczków spadochronowych;
\n
2)zasady wykonywania skoków spadochronowych metodą na linę;
\n
3)organizacja lotów połączonych z wykonywaniem skoków spadochronowych metodą na linę;
\n
4)ogólne bezpieczeństwo lotów i skoków.
\n

1.4.2.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(SL) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje zajęcia dotyczące czynności:

\n
1)związanych z organizacją skoków;
\n
2)związanych z wykonywaniem skoków przez uczniów skoczków i skoczków spadochronowych;
\n
3)wykonywanych na pokładzie statku powietrznego.
\n

1.4.2.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(SL) powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę teoretyczną niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.2.1.

\n

1.4.2.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(SL) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego metodą na linę.

\n

1.4.2.5. Wydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(SL) jest posiadanie:

\n
1)ważnego uprawnienia instruktora INS lub uprawnienia instruktora INS(AFF), ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed egzaminatorem praktycznym egzaminu praktycznego w zakresie uprawnienia instruktora INS(SL); uprawnienie instruktora INS(SL) wpisuje się do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) zamiast uprawnienia instruktora INS; lub
\n
2)ważnego świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia D i spełnienie wymagań niezbędnych do uzyskania uprawnienia instruktora INS i uprawnienia instruktora INS(SL), określonych w pkt 1.4.1.1, 1.4.1.2 i 1.4.2.1-1.4.2.4.
\n

1.4.3. Uprawnienie instruktora INS(AFF). Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(AFF) powinien spełniać następujące wymagania:

\n
1)posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem instruktora INS lub uprawnieniem instruktora INS(SL);
\n
2)wykonać co najmniej 1000 skoków w łącznym czasie swobodnego spadania co najmniej 8 godzin.
\n

1.4.3.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(AFF) obejmuje tematykę z następujących przedmiotów:

\n
1)metodyka i organizacja szkolenia uczniów skoczków i skoczków spadochronowych;
\n
2)zasady wykonywania skoków spadochronowych metodą AFF;
\n
3)organizacja lotów połączonych z wykonywaniem skoków spadochronowych metodą AFF;
\n
4)ogólne bezpieczeństwo lotów i skoków.
\n

1.4.3.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(AFF) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje przygotowanie skoków z uczniem metodą AFF oraz wykonanie co najmniej 9 skoków metodycznych.

\n

1.4.3.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(AFF) powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.3.1.

\n

1.4.3.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(AFF) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego metodą AFF.

\n

1.4.3.5. Wydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(AFF) jest:

\n
1)posiadanie ważnego uprawnienia instruktora INS lub uprawnienia instruktora INS(SL), ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed egzaminatorem praktycznym egzaminu praktycznego w zakresie uprawnienia instruktora INS(AFF); uprawnienie instruktora INS(AFF) wpisuje się do świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) zamiast uprawnienia instruktora INS; lub
\n
2)posiadanie ważnego świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z uprawnieniem podstawowym klasy wyszkolenia D i spełnienie wymagań niezbędnych do uzyskania uprawnienia instruktora INS i uprawnienia instruktora INS (AFF), określonych w pkt 1.4.1.1, 1.4.1.2 i 1.4.3.1-1.4.3.4.
\n

1.4.4. Uprawnienie TANDEM. Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie TANDEM powinien spełniać następujące wymagania:

\n
1)posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem klasy wyszkolenia D;
\n
2)wykonać co najmniej 1000 skoków na różnych typach spadochronów w łącznym czasie swobodnego spadania co najmniej 8 godzin;
\n
3)ukończyć 21 rok życia.
\n

1.4.4.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia TANDEM obejmuje tematykę z następujących przedmiotów:

\n
1)technika skoku w tandemie;
\n
2)obsługa kompletu spadochronowego;
\n
3)elementy psychologii.
\n

1.4.4.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia TANDEM może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 9 skoków z instruktorem prowadzącym szkolenie praktyczne.

\n

1.4.4.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie TANDEM powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.4.1.

\n

1.4.4.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie TANDEM powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do wykonywania skoków z pasażerem.

\n

1.4.4.5. Wydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia TANDEM jest posiadanie świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem klasy wyszkolenia D, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed egzaminatorem teoretycznym i praktycznym egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia TANDEM.

\n

1.4.5. Uprawnienie instruktora INS(TANDEM). Skoczek spadochronowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(TANDEM) powinien spełniać następujące wymagania:

\n
1)posiadać świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego (PJ) z ważnym uprawnieniem instruktora INS albo uprawnieniem instruktora INS(SL) lub uprawnieniem instruktora INS(AFF) i ważnym uprawnieniem TANDEM;
\n
2)wykonać co najmniej 1500 skoków, w tym co najmniej 500 w tandemie.
\n

1.4.5.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(TANDEM) obejmuje tematykę z następujących przedmiotów:

\n
1)zasady wykonywania skoków spadochronowych metodą TANDEM;
\n
2)organizacja lotów połączonych z wykonywaniem skoków spadochronowych w trakcie szkolenia do uprawnienia instruktora INS(TANDEM);
\n
3)ogólne bezpieczeństwo lotów i skoków.
\n

1.4.5.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS(TANDEM) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje wykonanie co najmniej 5 skoków metodycznych.

\n

1.4.5.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(TANDEM) powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w z zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.5.1.

\n

1.4.5.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS(TANDEM) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego do uprawnienia TANDEM.

\n

1.4.5.5. Wydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS(TANDEM) jest posiadanie ważnego uprawnienia instruktora INS i ważnego uprawnienia TANDEM, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed egzaminatorem teoretycznym i praktycznym egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS(TANDEM).

\n

1.4.6. Uprawnienie instruktora INS(G). Uprawnienie instruktora INS(G) może uzyskać skoczek spadochronowy posiadający ważne uprawnienie instruktora INS albo uprawnienie instruktora INS(SL), uprawnienie instruktora INS(AFF) lub uprawnienie instruktora INS(TANDEM), który przestał spełniać wymagania w zakresie sprawności fizycznej i psychicznej określone w przepisach wydanych na podstawie art. 95 ust. 5 ustawy niezbędne do wykonywania czynności instruktora związanych z wykonywaniem przez niego skoków spadochronowych.

\n

Załącznik nr 8 - Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki dla świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg (UAGP) 1.1. Przepisy ogólne 1.1.1. Świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg (UAGP), zwane dalej „świadectwem kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP)”, upoważnia do samodzielnego wykonywania lotów na wiatrakowcu o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg, zwanym dalej „wiatrakowcem”, w zakresie wynikającym z uprawnień wpisanych do tego świadectwa, o których mowa w pkt 1.2.1 i 1.2.2.

\n

1.1.2. Członek personelu lotniczego posiadający świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z ważnym uprawnieniem podstawowym oraz nalot co najmniej 100 godzin jako dowódca wiatrakowca, jest upoważniony również do wykonywania lotów na wiatrakowcu z pasażerem.

\n

1.2. Uprawnienia przyznawane i wpisywane do świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) 1.2.1. Do świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) jest wpisywane uprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowców lądowych UAG(L).

\n

1.2.1.1. Uprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowców lądowych UAG(L) wpisuje się po ukończeniu szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz po zdaniu egzaminu państwowego przed egzaminatorem komisji egzaminacyjnej w zakresie tego uprawnienia.

\n

1.2.2. Do świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) mogą być wpisane następujące uprawnienia dodatkowe:

\n
1)uprawnienie instruktora INS;
\n
2)uprawnienie do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S).
\n

1.2.2.1. Uprawnienie instruktora INS upoważnia do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym lub uprawnienia dodatkowego, o którym mowa w pkt 1.2.2 ppkt 2, pod warunkiem że posiadane przez instruktora INS uprawnienia są ważne. Uprawnienie instruktora INS może również upoważniać do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania uprawnienia instruktora INS pod warunkiem posiadania przez instruktora INS co najmniej 60 godzin nalotu jako instruktor INS.

\n

1.3. Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym 1.3.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:

\n
1)prawo lotnicze;
\n
2)człowiek - możliwości i ograniczenia;
\n
3)meteorologia;
\n
4)nawigacja;
\n
5)procedury operacyjne;
\n
6)osiągi i planowanie lotu;
\n
7)wiedza ogólna o statku powietrznym;
\n
8)zasady lotu;
\n
9)bezpieczeństwo lotów.
\n

1.3.1.1. Szkolenie teoretyczne może być prowadzone równolegle ze szkoleniem praktycznym. Szczegółowe zasady łączenia tych szkoleń określają programy szkolenia.

\n

1.3.1.2. Szkolenie teoretyczne kandydata ubiegającego się o świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym, który posiada ważną licencję pilota samolotowego, śmigłowcowego lub szybowcowego albo ważne świadectwo kwalifikacji pilota statku powietrznego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg (UACP), świadectwo kwalifikacji pilota motolotni (PHGP) albo świadectwo kwalifikacji pilota paralotni (PP), może być ograniczone do zagwarantowania temu kandydatowi nabycia wiedzy z przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1 ppkt 5-9.

\n

1.3.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym powinno zagwarantować kandydatowi nabycie umiejętności praktycznych w zakresie:

\n
1)przygotowania do lotu wiatrakowca, j ego obsługi naziemnej, łącznie z oceną jego zdatności do lotu;
\n
2)przygotowania operacyjnego i nawigacyjnego do lotu, łącznie z analizą informacji meteorologicznych;
\n
3)wykonywania procedur pilotażowych normalnych oraz procedur mających zastosowanie w sytuacjach niebezpiecznych i awaryjnych.
\n

1.3.2.1. Szkolenie praktyczne powinno obejmować co najmniej 20 godzin lotu, w tym co najmniej 8 godzin lotu w charakterze pilota dowódcy wiatrakowca, 4 godziny lotu nawigacyjnego, w tym co najmniej 1 przelot nawigacyjny, podczas którego należy wykonać 1 lądowanie z pełnym zatrzymaniem na lotnisku innym niż lotnisko startu.

\n

1.3.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1.

\n

1.3.3.1. Kandydat, o którym mowa w pkt 1.3.1.2, ubiegający się o świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym, powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę teoretyczną niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1 ppkt 5-9.

\n

1.3.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że jako dowódca wiatrakowca osiągnął umiejętność pilotowania tego statku powietrznego w stopniu wymaganym dla tego uprawnienia.

\n

1.3.5. Członek personelu lotniczego posiadający licencję uprawniającą do pilotowania wiatrakowców może uzyskać świadectwo kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym bez konieczności ukończenia szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego, pod warunkiem, że zdał egzamin praktyczny przed egzaminatorem praktycznym w zakresie wymaganym do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym.

\n

1.4. Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędnego do uzyskania tych kwalifikacji dla uprawnień dodatkowych 1.4.1. Uprawnienie instruktora INS. Pilot wiatrakowcowy ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien spełniać następujące wymagania:

\n
1)posiadać ważne uprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowców lądowych UAG(L);
\n
2)posiadać 150 godzin nalotu ogólnego jako dowódca wiatrakowca;
\n
3)ukończyć 18 rok życia.
\n

1.4.1.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS obejmuje co najmniej 130 godzin wykładów i ćwiczeń realizowanych metodą stacjonarną z następujących przedmiotów:

\n
1)psychologia;
\n
2)pedagogika;
\n
3)prawo lotnicze i przepisy wykonywania lotów;
\n
4)metodyka szkolenia;
\n
5)organizacja lotów szkolnych i kierowanie nimi;
\n
6)łączność radiowa;
\n
7)zasady lotu;
\n
8)pierwsza pomoc w nagłych wypadkach;
\n
9)człowiek - możliwości i ograniczenia;
\n
10)szczególne przypadki w locie - zagadnienia bezpieczeństwa latania;
\n
11)przygotowanie do lotu i eksploatacja motolotni.
\n

1.4.1.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia instruktora INS może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 8 godzin lotów metodycznych w ramach szkolenia w powietrzu, co najmniej 1 godzinę kierowania lotami szkolnymi oraz posługiwanie się radiostacją naziemną.

\n

1.4.1.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed komisją egzaminacyjną podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.1.1.

\n

1.4.1.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie instruktora INS powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada umiejętności niezbędne do prowadzenia szkolenia lotniczego do uzyskania świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym.

\n

1.4.1.5. Nadzorowana praktyka. Nadzorowana praktyka instruktorska obejmuje wyszkolenie co najmniej 2 kandydatów do poziomu umożliwiającego uzyskanie przez nich świadectwa kwalifikacji pilota wiatrakowcowego (UAGP) z uprawnieniem podstawowym i może być rozpoczęta po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i praktycznego oraz zdaniu egzaminu państwowego.

\n

1.4.1.6. Wydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia instruktora INS jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przed komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia instruktora INS oraz zaliczenie nadzorowanej praktyki instruktorskiej.

\n

1.4.1.6.1. Uprawnienie instruktora INS może być wydane członkowi personelu lotniczego posiadającemu ważną licencję uprawniającą do pilotowania wiatrakowców z ważnym uprawnieniem instruktora.

\n

Przepisu pkt 1.4.1.6 nie stosuje się.

\n

1.4.1.6.2. Ważność uprawnienia INS, o którym mowa w pkt 1.4.1.6.1, jest taka sama jak ważność uprawnienia instruktora wpisanego do licencji uprawniającej do pilotowania wiatrakowców.

\n

1.4.2. Uprawnienie do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S). Pilot wiatrakowca ubiegający się o dodatkowe uprawnienie do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) powinien posiadać:

\n
1)ważne uprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowców lądowych UAG(L);
\n
2)co najmniej 100 godzin nalotu ogólnego na wiatrakowcach.
\n

1.4.2.1. Szkolenie teoretyczne. Szkolenie teoretyczne do uzyskania uprawnienia do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) obejmuje wiedzę z następujących przedmiotów:

\n
1)budowa i wyposażenie wiatrakowca wodnego z pływakami;
\n
2)prawo, przepisy i procedury poruszania się po akwenach wodnych;
\n
3)zasady wykonywania startów i lądowań na wodzie;
\n
4)sytuacje awaryjne podczas startów i lądowań z akwenów wodnych.
\n

1.4.2.2. Szkolenie praktyczne. Szkolenie praktyczne do uzyskania uprawnienia do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) może być rozpoczęte po ukończeniu szkolenia lotniczego teoretycznego i obejmuje co najmniej 8 godzin lotu na dwusterze z instruktorem.

\n

1.4.2.3. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o uprawnienie do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym, że posiada wiedzę w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.4.2.1, oraz umiejętności z zakresu:

\n
1)przygotowania wiatrakowca do lotu, jego obsługi naziemnej, łącznie z oceną jego zdatności do lotu;
\n
2)przygotowania operacyjnego do lotu, łącznie z analizą informacji meteorologicznych, praktyczną oceną warunków meteorologicznych i stanu powierzchni wody w miejscu zamierzonego lądowania lub startu;
\n
3)poruszania się po wodzie, kotwiczenia, dobijania do brzegu lub pomostu, cumowania, wyciągania na pomost lub na brzeg z uwzględnieniem przepisów regulujących poruszanie się statków nawodnych odpowiednio w żegludze śródlądowej lub na wodach przybrzeżnych;
\n
4)wykonywania procedur pilotażowych normalnych oraz procedur mających zastosowanie w sytuacjach niebezpiecznych mogących wystąpić w czasie startów i lądowań na akwenach wodnych oraz sytuacjach przewidzianych w instrukcji użytkowania w locie statku powietrznego.
\n

1.4.2.4. Warunkiem wydania uprawnienia do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S) jest posiadanie ważnego uprawnienia podstawowego, ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz zdanie przed egzaminatorem praktycznym egzaminu państwowego w zakresie uprawnienia do pilotowania wiatrakowców wodnych UAG(S).

\n

Załącznik nr 9 - Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki dla świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) 1.1. Przepisy ogólne 1.1.1. Świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) upoważnia do poświadczenia obsługi statków powietrznych w zakresie wynikającym z uprawnień wpisanych do tego świadectwa o których mowa w pkt 1.2.1.

\n

1.2. Uprawnienia przyznawane i wpisywane do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) 1.2.1. Do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych wpisuje się następujące uprawnienia podstawowe:

\n
1)TM(A) - uprawnienie dotyczące samolotu o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg, jako całości;
\n
2)TM(H) - uprawnienie dotyczące śmigłowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg, jako całości;
\n
3)TM(AG) - uprawnienie dotyczące wiatrakowca o masie startowej (MTOM) do 560 kg, jako całości;
\n
4)AFPP(A) - uprawnienie dotyczące płatowca, zespołu napędowego i systemów elektrycznych samolotu o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg;
\n
5)AFFP(H) - uprawnienie dotyczące płatowca, zespołu napędowego i systemów elektrycznych śmigłowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg;
\n
6)AFPP(AG) - uprawnienie dotyczące płatowca, zespołu napędowego i systemów elektrycznych wiatrakowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg;
\n
7)AV - uprawnienie dotyczące awioniki i systemów elektrycznych samolotu i śmigłowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg oraz wiatrakowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg;
\n
8)TM(HG) - uprawnienie dotyczące lotni jako całości;
\n
9)TM(PG) - uprawnienie dotyczące paralotni jako całości;
\n
10)TM(PHG) - uprawnienie dotyczące motolotni jako całości;
\n
11)TM(PPGG) - uprawnienie dotyczące motoparalotni jako całości;
\n
12)TM(P) - uprawnienie dotyczące spadochronu jako całości;
\n
13)TM(UGL) - szybowca o maksymalnej masie własnej nieprzekraczającej 80 kg dla statku jednomiejscowego lub 100 kg dla statku dwumiejscowego, w tym szybowca przeznaczonego do startu z nóg pilota, jako całości.
\n

1.2.2. W przypadku gdy mechanik wykonujący obsługę statku powietrznego posiada licencję wydaną zgodnie z załącznikiem III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2042/2003 z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie nieprzerwanej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zezwoleń udzielanych instytucjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania (Dz. Urz. UE. L 315 z 28.11.2003, str.

\n

1, z późn. zm.) (Part-66) w kategorii B1, B2 lub B3, uprawnienia lotnicze wyszczególnione w pkt 1.2.1 ppkt 1-7 mogą zostać wpisane do tej licencji na stronie „Załącznik do Formularza 26 EASA” - Krajowe uprawnienia poza zakresem Part-66.

\n

1.2.3. Korzystanie z uprawnień podstawowych, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, wpisanych do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) lub do licencji, o której mowa w pkt 1.2.2, jest uwarunkowane posiadaniem przez mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych co najmniej 6 miesięcy praktyki w obsłudze statków powietrznych, właściwej dla wpisanego uprawnienia, przez okres ostatnich 2 lat.

\n

1.2.4. Mechanik, o którym mowa w pkt 1.2.2, może zostać zwolniony z obowiązku ukończenia szkolenia lotniczego, o którym mowa w pkt 1.3.1 i 1.3.2, oraz z obowiązku zdania egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 99 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do właściwego dla danej kategorii lub podkategorii rodzaju statku powietrznego i uprawnienia.

\n

1.2.5. Korzystanie z uprawnień podstawowych, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, wpisanych do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM), jest uwarunkowane posiadaniem przez mechanika poświadczania obsługi statków powietrznych co najmniej 6 miesięcy praktyki w obsłudze statków powietrznych, właściwej dla wpisanego uprawnienia, przez okres ostatnich 2 lat.

\n

1.3. Szczegółowe wymagania dotyczące kwalifikacji lotniczych w zakresie wiedzy, umiejętności i praktyki oraz zakres szkolenia lotniczego niezbędny do uzyskania tych kwalifikacji dla świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) i uprawnień podstawowych 1.3.1. Szkolenie teoretyczne.

\n

1.3.1.1. Szkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z co najmniej jedynym uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, oraz do uzyskania każdego kolejnego uprawnienia podstawowego, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:

\n
1)prawo - w zakresie techniki lotniczej;
\n
2)człowiek - możliwości i ograniczenia;
\n
3)nauki techniczne oraz ogólna wiedza o statku powietrznym;
\n
4)technika lotnicza dotycząca statku powietrznego;
\n
5)obsługa techniczna statku powietrznego;
\n
6)bezpieczeństwo obsługi statku powietrznego.
\n

1.3.1.1.1. Szkolenie teoretyczne, o którym mowa w pkt 1.3.1.1, nie może trwać krócej niż 32 godziny zegarowe i może być realizowane jedynie metodą stacjonarną.

\n

1.3.1.2. Szkolenie teoretyczne do uzyskania świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z co najmniej jedynym uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, oraz do uzyskania każdego kolejnego uprawnienia podstawowego, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, powinno zagwarantować kandydatowi nabycie wiedzy z następujących przedmiotów:

\n
1)prawo - w zakresie techniki lotniczej;
\n
2)człowiek - możliwości i ograniczenia;
\n
3)nauki techniczne -jednostki miar, atmosfera wzorcowa;
\n
4)technika lotnicza dotycząca odpowiednio lotni, paralotni, motolotni, motoparalotni, spadochronu lub szybowca;
\n
5)obsługa techniczna i bezpieczeństwo obsługi odpowiednio lotni, paralotni, motolotni, motoparalotni, spadochronu lub szybowca.
\n

1.3.1.2.1. Szkolenie teoretyczne, o którym mowa w pkt 1.3.1.2, nie może trwać krócej niż 16 godzin zegarowych i może być realizowane jedynie metodą stacjonarną.

\n

1.3.2. Szkolenie praktyczne.

\n

1.3.2.1. Szkolenie praktyczne kandydata ubiegającego się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi technicznej statków powietrznych (MM) oraz wpisywanych do niego uprawnień podstawowych, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, obejmuje następujące elementy:

\n
1)wykorzystanie instrukcji obsługowych;
\n
2)identyfikację i umiejscowienie podzespołów oraz ich demontaż i montaż;
\n
3)posługiwanie się odpowiednimi narzędziami i urządzeniami kontrolno-pomiarowymi, narzędziami, materiałami, częściami i podzespołami zamiennymi w sposób wykluczający możliwość pozostawiania obcych przedmiotów na obsługiwanym statku powietrznym lub w jego zespole;
\n
4)utrzymywanie właściwego porządku na stanowisku pracy oraz zachowanie czystości;
\n
5)zachowanie wymagań bezpieczeństwa pracy i bezpieczeństwa przeciwpożarowego;
\n
6)dbałość o zdatność statku powietrznego;
\n
7)dokonanie przeglądu po zakończeniu obsługi;
\n
8)dokumentowanie poszczególnych operacji przeglądu lub obsługi oraz wpisywanie poświadczeń obsługi do dokumentów obsługi statku powietrznego.
\n

1.3.2.2. Szkolenie praktyczne kandydata ubiegającego się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) oraz wpisywanych do niego uprawnień podstawowych, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, obejmuje następujące elementy:

\n
1)wykorzystanie instrukcji obsługowych;
\n
2)posługiwanie się odpowiednimi narzędziami i materiałami;
\n
3)utrzymywanie właściwego porządku na stanowisku pracy oraz zachowanie czystości;
\n
4)dbałość o zdatność statku powietrznego;
\n
5)dokonanie przeglądu po zakończeniu obsługi;
\n
6)dokumentowanie poszczególnych operacji przeglądu lub obsługi oraz wpisywanie poświadczeń obsługi do dokumentów obsługi.
\n

1.3.3. Egzamin teoretyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z uprawnieniem podstawowym powinien wykazać przed egzaminatorem teoretycznym podczas egzaminu teoretycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia podstawowego odpowiednio w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.1.1 albo 1.3.1.2.

\n

1.3.4. Egzamin praktyczny. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z uprawnieniem podstawowym powinien wykazać przed egzaminatorem praktycznym podczas egzaminu praktycznego, że posiada wiedzę niezbędną dla tego uprawnienia podstawowego odpowiednio w zakresie przedmiotów, o których mowa w pkt 1.3.2.1 albo 1.3.2.2.

\n

1.3.5. Praktyka obsługowa.

\n

1.3.5.1. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-7, powinien wykazać się praktyką obsługową w stosunku do:

\n
1)elementów statku powietrznego: a) płatowcą zespołu napędowego i systemów elektrycznych, b) awioniki i systemów elektrycznych
\n
-odnoszących się odpowiednio do statków powietrznych objętych uprawnieniami podstawowymi, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 4-7, wynoszącą co najmniej 6 miesięcy;
\n
2)statków powietrznych jako całości objętych uprawnieniami podstawowymi, o których mowa w pkt 1.2.1 ppkt 1-3, wynoszącą co najmniej 12 miesięcy.
\n

1.3.5.2. Kandydat ubiegający się o świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) z uprawnieniem podstawowym, o którym mowa w pkt 1.2.1 ppkt 8-13, powinien wykazać się praktyką obsługową wynoszącą co najmniej 3 miesiące, w zakresie statków powietrznych objętych uprawnieniami podstawowymi wymienionymi w pkt 1.2.1 ppkt 8-13.

\n

1.3.5.3. Praktyka obsługową o której mowa w pkt 1.3.5, obejmuje wszystkie czynności obsługowe, do których wykonywania lub poświadczania będzie uprawniać świadectwo kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) lub wpisane do niego uprawnienie lotnicze, zapewniające osiągnięcie biegłości i doświadczenia wymaganego do późniejszego samodzielnego ich wykonywania.

\n

1.3.6. Wydanie uprawnienia. Warunkiem wydania uprawnienia podstawowego jest ukończenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, zdanie przez komisją egzaminacyjną egzaminu państwowego w zakresie właściwym dla tego uprawnienia oraz wykazanie praktyki obsługowej w zakresie tego uprawnienia.

\n

1.3.7. Wykonywanie czynności mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych, w odniesieniu do statku powietrznego, na który uprawnienia lotnicze dotyczące typu nie są wpisywane do świadectwa kwalifikacji mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM), wymaga ukończenia z wynikiem pozytywnym szkolenia lotniczego specjalistycznego w zakresie odpowiadającym szkoleniu praktycznemu, o którym mowa w pkt 1.3.2.2, odnoszącym się do tego typu statku powietrznego oraz posiadania bieżącej 6 miesięcznej praktyki w tym zakresie.

\n

Załącznik nr 10 - Wzór świadectwa kwalifikacji patrz oryginał Załącznik nr 11 - Skróty nazw specjalności członków personelu lotniczego i symbole świadectw kwalifikacji oraz uprawnień do nich wpisywanych Tabela nr 1 Nazwa specjalności posiadacza świadectwa kwalifikacji Symbol literowy świadectwa kwalifikacji Symbol literowy uprawnień lotniczych wpisywanych do świadectwa kwalifikacji pilot lotni hang glider pilot HGP HG, INS, INS(G), TANDEM pilot paralotni paraglider pilot PGP PP, PPG, PPGG, INS, INS(G), TANDEM pilot motolotni powered hang glider pilot PHGP PHG(L), PHG(S), INS pilot statku powietrznego o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495kg ultralight aircraft pilot UACP UAP(L), UAP(S), UHP(L), UHP(S), UGLP, INS(A), INS(H), INS(GL) operator bezzałogowego statku powietrznego używanego w celach innych niż rekreacyjne i sportowe unmanned aircraft vechicle-operator UAVO VLOS, BVLOS, INS, TOR, (A), (H), (AS), (MR), (O), do 2 kg, od 2 do 7 kg, od 7 kg do 25 kg, od 25 kg do 50 kg, od 50 kg skoczek spadochronowy parachute jumper PJ PJ(B), PJ(C), PJ(D), TANDEM, INS, INS(SL), INS(AFF), INS(TANDEM), INS(G) pilot wiatrakowcowy o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg ultralight autogyro pilot UAGP UAG(L), UAG(S), INS mechanik poświadczenia obsługi statków powietrznych aircraft maintenance mechanic MM Wszystkie z tabeli nr 3 Tabela nr 2 Uprawnienia lotnicze wpisywane do świadectw kwalifikacji pilotów i skoczków spadochronowych Symbol literowy uprawnienia lotniczego wpisywanego do świadectwa kwalifikacji Nazwa w języku polskim Nazwa w języku angielskim Wpisywane do świadectwa kwalifikacji:

\n

1 2 3 4 TANDEM uprawnienie do wykonywania lotów albo skoków z pasażerem Tandem PJ, HGP, PGP INS uprawnienie instruktora Instructor rating HGP, PHGP, PGP, UACP, UAGP, UAVO, PJ INS(A) uprawnienie instruktora samolotu ultralekkiego Instructor rating (aeroplane) UACP INS(H) uprawnienie instruktora śmigłowca ultralekkiego Instructor rating (helicopter) UACP INS(GL) uprawnienie instruktora szybowca ultralekkiego Instructor rating (glider) UACP INS(SL) uprawnienie instruktora szkolenia metodą na linę Instructor rating/static line PJ INS(AFF) uprawnienie instruktora szkolenia metodą AFF Instructor rating/AFF PJ INS(TANDEM) uprawnienie instruktora szkolenia do uprawnienia TANDEM Instructor rating/TANDEM PJ INS(G) uprawnienie instruktora naziemnego Ground Instructor rating HGP, PGP, PJ PJ(B) uprawnienie klasy wyszkolenia B class B PJ PJ(C) uprawnienie klasy wyszkolenia C class C PJ PJ(D) uprawnienie klasy wyszkolenia D class D PJ PP uprawnienie podstawowe do pilotowania paralotni Paraglider (rating) PGP PPG uprawnienie podstawowe do pilotowania paralotni z napędem Powered paraglider (rating) PGP PPGG uprawnienie podstawowe do pilotowania motoparalotni Powered paraglider with gear (rating) PGP UAP(L) uprawnienie do pilotowania samolotu ultralekkiego lądowego ultralight aeroplane (Land) UACP UAP(S) uprawnienie do pilotowania samolotu ultralekkiego wodnego ultralight aeroplane (Sea) UACP UHP(L) uprawnienie do pilotowania śmigłowca ultralekkiego lądowego ultralight helicopter (Land) UACP UHP(S) uprawnienie do pilotowania śmigłowca ultralekkiego wodnego ultralight helicopter (Sea) UACP UGLP uprawnienie do pilotowania szybowca ultralekkiego (rodzaj startu będzie wpisywany do dokumentacji osobistej pilota) ultralight glider pilot UACP HG uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów na lotni hang glider rating HGP PHG(L) uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów na motolotni lądowej powered hang glider rating (Land) PHGP PHG(S) uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów na motolotni wodnej powered hang glider rating (Sea) PHGP UAG(L) uprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowca ultralekkiego lądowego ultralight autogyro (Land) rating UAGP UAG(S) uprawnienie podstawowe do pilotowania wiatrakowca ultralekkiego wodnego ultralight autogyro (Sea) rating UAGP VLOS uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów w zasięgu wzroku visual line of sight rating UAVO BVLOS uprawnienie podstawowe do wykonywania lotów w zasięgu i poza zasięgiem wzroku beyond-visual line of sight rating UAVO (A) uprawnienie dotyczące kategorii statku powietrznego samolot bezzałogowy unmanned aeroplane UAVO (H) uprawnienie dotyczące kategorii statku powietrznego śmigłowiec bezzałogowy

\n

unmanned helicopter UAVO (AS) uprawnienie dotyczące kategorii statku powietrznego sterowiec bezzałogowy unmanned airship UAVO (MR) uprawnienie dotyczące kategorii statku powietrznego wirnnikowiec bezzałogowy unmanned multi rotor UAVO (O) uprawnienie dotyczące kategorii statku powietrznego inny bezzałogowy statek powietrzny other unmanned aircraft vehicle UAVO do 2 kg uprawnienie dotyczące maksymalnej masy startowej (MTOM) bezzałogowego statku powietrznego do 2 kg unmanned aircraft vehicle up to 2 kg UAVO 2 kg do 7 kg uprawnienie dotyczące maksymalnej masy startowej (MTOM) bezzałogowego statku powietrznego od 2 do 7 kg unmanned aircraft vehicle 2-7 kg UAVO 7 kg do 25 kg uprawnienie dotyczące maksymalnej masy startowej (MTOM) bezzałogowego statku powietrznego od 7 do 25 kg unmanned aircraft vehicle 7-25 kg UAVO 25 kg do 50 kg uprawnienie dotyczące maksymalnej masy startowej (MTOM) bezzałogowego statku powietrznego od 25 do 50 kg unmanned aircraft vehicle 25-50 kg UAVO od 50 kg uprawnienie dotyczące maksymalnej masy startowej (MTOM) bezzałogowego statku powietrznego powyżej 50 kg unmanned aircraft vehicle above 50 kg UAVO TOR uprawnienie operatora doświadczalnego test operator rating UAVO Tabela nr 3 Uprawnienia lotnicze wpisywane do świadectw mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych (MM) Symbol literowy uprawnienia lotniczego wpisywanego do świadectwa kwalifikacji Nazwa w języku polskim Nazwa w języku angielskim AFPP(A) uprawnienie dotyczące płatowca, zespołu napędowego i systemów elektrycznych samolotu o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg Airframe, power plant and electrical systems of aeroplane of weight no more than 495 kg (rating) AFPP(H) uprawnienie dotyczące płatowca, zespołu napędowego i systemów elektrycznych śmigłowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg Airframe, power plant and electrical systems of helicopter of weight no more than 495 kg (rating) AFPP(AG) uprawnienie dotyczące płatowca, zespołu napędowego i systemów elektrycznych wiatrakowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg Airframe, power plant and electrical systems of autogyro of weight no more than 560 kg (rating) AV uprawnienie dotyczące awioniki samolotu i śmigłowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg, oraz wiatrakowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg Avionics of aeroplane and helicopter of weight no more than 495 kg and autogiro of weight no more 560kg (rating) TM(A) uprawnienie dotyczące samolotu o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg, jako całości Totality of aeroplane of weight no more than 495 kg (rating)

\n

TM(H) uprawnienie dotyczące śmigłowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 495 kg, jako całości Totality of helicopter of weight no more than 495 kg (rating) TM(AG) uprawnienie dotyczące wiatrakowca o maksymalnej masie startowej (MTOM) do 560 kg, jako całości Totality of autogiro of weight no more than 560 kg (rating) TM(HG) uprawnienie dotyczące lotni jako całości Totality of hang glider (rating) TM(PHG) uprawnienie dotyczące motolotni jako całości Totality of powered hang glider (rating) TM(PG) uprawnienie dotyczące paralotni jako całości Totality of paraglider (rating) TM(PPGG) uprawnienie dotyczące motoparalotni jako całości Totality of powered paraglider with gear (rating) TM(P) uprawnienie dotyczące spadochronu jako całości Totality of parachute (rating) TM(UGL) uprawnienie dotyczące szybowca ultralekkiego jako całości Totality of ultralight glider Załącznik nr 12 - Świadectwo uznania (wzór) patrz oryginał Pokaż całość

", "next": 0}