Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny.
\n
Art. 140W sprawach nieuregulowanych w art. 136-139 w postępowaniu przed organami odwoławczymi
\n
mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji.
\n
Rozdział 11
\n
Zażalenia
\n
Art. 141
\n
§ 1Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak
\n
stanowi.
\n
§ 2
\n
Zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie.
\n
Art. 142Postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu
\n
od decyzji.
\n
Art. 143Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże organ administracji
\n
publicznej, który wydał postanowienie, może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione.
\n
Art. 144W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie
\n
przepisy dotyczące odwołań.
\n
Rozdział 12
\n
Wznowienie postępowania
\n
Art. 145
\n
§ 1W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:
\n
1)dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;
\n
2)decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;
\n
3)decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;
\n
4)strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;
\n
5)wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;
\n
6)decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;
\n
7)zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);
\n
8)decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
\n
§ 2Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed
\n
stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego.
\n
§ 3
\n
Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa.
\n
Art. 145a
\n
§ 1Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny
\n
orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.
\n
§ 2W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca
\n
od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
\n
Art. 145b
\n
§ 1Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie
\n
sądu stwierdzające naruszenie zasady równego traktowania, zgodnie z ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. z 2016 r. poz. 1219), jeżeli naruszenie tej zasady miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną.
\n
§ 2W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca
\n
od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu.
\n
Art. 146
\n
§ 1
\n
Uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat.
\n
§ 2Nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania
\n
mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
\n
Art. 147Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania
\n
z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony.
\n
Art. 148
\n
§ 1Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który
\n
wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
\n
§ 2
\n
Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art.
\n
145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
\n
Art. 149
\n
§ 1
\n
Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia.
\n
§ 2Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania
\n
co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
\n
§ 3
\n
Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.
\n
§ 4
\n
Na postanowienie, o którym mowa w § 3, służy zażalenie.
\n
Art. 150
\n
§ 1Organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest
\n
organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
\n
§ 2Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wymienionego w §
\n
1, o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 149 § 2.
\n
§ 3
\n
Przepis § 2 nie dotyczy przypadków, gdy decyzję w ostatniej instancji wydał minister, a w sprawach należących do zadań jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegium odwoławcze.
\n
Art. 151
\n
§ 1Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania
\n
określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której:
\n
1)odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo
\n
2)uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
\n
§ 2W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek
\n
okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji.
\n
§ 355)Dodany przez art. 1 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku 1
\n
W sprawach, o których mowa w § 1, przepisów o milczącym załatwieniu sprawy nie stosuje się.
\n
Art. 152
\n
§ 1Organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma
\n
z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
\n
§ 2
\n
Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze.
\n
Art. 153(uchylony)
\n
Rozdział 13
\n
Uchylenie, zmiana oraz stwierdzenie nieważności decyzji
\n
Art. 154
\n
§ 1Decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym
\n
czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.
\n
§ 2W przypadkach określonych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia
\n
lub zmiany dotychczasowej decyzji.
\n
§ 3(uchylony)
\n
Art. 155Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za
\n
zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art.
\n
154 § 2 stosuje się odpowiednio.
\n
Art. 155a56)Dodany przez art. 1 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
\n
W sprawach, o których mowa w art. 154 i art. 155, przepisów o milczącym załatwieniu sprawy nie stosuje się.
\n
Art. 156
\n
§ 1Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która:
\n
1)wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości;
\n
2)wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa;
\n
357)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco;
\n
4)została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;
\n
5)była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;
\n
6)w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą;
\n
7)zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.
\n
§ 258)Uznany za niezgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej z dniem 21 maja 2015 r
\n
w zakresie, w jakim nie wyłącza dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, gdy od wydania decyzji nastąpił znaczny upływ czasu, a decyzja była podstawą nabycia prawa lub ekspektatywy, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt P 46/13 (Dz. U. poz. 702)..
\n
Nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1 pkt 1, 3, 4 i 7, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne.
\n
Art. 157
\n
§ 1Właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156
\n
jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ.
\n
§ 2Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony
\n
lub z urzędu.
\n
§ 3(uchylony)
\n
Art. 158
\n
§ 159)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 38 ustawy, o której mowa w odnośniku 1
\n
Rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w drodze decyzji.
\n
Przepisów o milczącym załatwieniu sprawy nie stosuje się.
\n
§ 2Jeżeli nie można stwierdzić nieważności decyzji na skutek okoliczności, o których
\n
mowa w art. 156 § 2, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie stwierdził nieważności decyzji.
\n
Art. 159
\n
§ 1
\n
Organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1.
\n
§ 2
\n
Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie.
\n
Art. 160(uchylony)
\n
Art. 161
\n
§ 1
\n
Minister może uchylić lub zmienić w niezbędnym zakresie każdą decyzję ostateczną, jeżeli w inny sposób nie można usunąć stanu zagrażającego życiu lub zdrowiu ludzkiemu albo zapobiec poważnym szkodom dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów Państwa.
\n
§ 2Uprawnienia określone w § 1 w stosunku do decyzji wydanych przez organy jednostek
\n
samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań z zakresu administracji rządowej przysługują również wojewodzie.
\n
§ 3Stronie, która poniosła szkodę na skutek uchylenia lub zmiany decyzji, służy roszczenie
\n
o odszkodowanie za poniesioną rzeczywistą szkodę od organu, który uchylił lub zmienił tę decyzję; organ ten, w drodze decyzji, orzeka również o odszkodowaniu.
\n
§ 4Roszczenie o odszkodowanie przedawnia się z upływem trzech lat od dnia, w którym stała
\n
się ostateczna decyzja uchylająca lub zmieniająca decyzję.
\n
§ 5(uchylony)
\n
Art. 162
\n
§ 1Organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza
\n
jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:
\n
1)stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony;
\n
2)została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku.
\n
§ 2Organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli została
\n
ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie.
\n
§ 3Organ stwierdza wygaśnięcie decyzji lub uchyla decyzję na podstawie przepisów § 1
\n
i 2 w drodze decyzji.
\n
Art. 163Organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję, na mocy której strona
\n
nabyła prawo, także w innych przypadkach oraz na innych zasadach niż określone w niniejszym rozdziale, o ile przewidują to przepisy szczególne.
\n
Art. 163a60)Dodany przez art. 1 pkt 39 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
\n
W sprawach, o których mowa w art. 161-163, przepisów o milczącym załatwieniu sprawy nie stosuje się.
\n
Rozdział 14
\n
Postępowanie uproszczone61)Rozdział dodany przez art. 1 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
Art. 163b
\n
§ 1Organ administracji publicznej załatwia sprawę w postępowaniu uproszczonym, jeżeli
\n
przepis szczególny tak stanowi.
\n
§ 2Postępowanie uproszczone może dotyczyć interesu prawnego lub obowiązku tylko jednej
\n
strony, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej. Przepisu art. 62 nie stosuje się.
\n
§ 3W sprawie rozpoznawanej w postępowaniu uproszczonym stosuje się przepisy o milczącym
\n
załatwieniu sprawy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
\n
Art. 163c
\n
§ 1W postępowaniu uproszczonym strona może wnieść podanie z wykorzystaniem urzędowego
\n
formularza, w którym wskazuje okoliczności mające znaczenie dla sprawy oraz przedstawia dowody wraz z żądaniem wszczęcia postępowania.
\n
§ 2
\n
Urzędowy formularz zawiera pouczenie o treści § 4.
\n
§ 3W przypadku wniesienia podania z wykorzystaniem formularza elektronicznego stosuje
\n
się przepis art. 63 § 3a.
\n
§ 4W sprawie wszczętej na skutek podania złożonego z wykorzystaniem urzędowego formularza
\n
nie jest dopuszczalne późniejsze zgłaszanie przez stronę nowych żądań.
\n
Art. 163dJeżeli uwzględnienie nowych okoliczności powołanych przez stronę w toku postępowania
\n
jest istotne dla wyniku tego postępowania, a ich uwzględnienie doprowadzi do jego przedłużenia, organ administracji publicznej w dalszym ciągu prowadzi postępowanie z pominięciem przepisów niniejszego rozdziału, o czym niezwłocznie informuje stronę.
\n
Art. 163e
\n
§ 1Postępowanie dowodowe jest ograniczone do dowodów zgłoszonych przez stronę, łącznie
\n
z żądaniem wszczęcia postępowania, oraz dowodów możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie.
\n
§ 2
\n
W sprawach rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym nie stosuje się przepisu art.
\n
81.
\n
Art. 163fUzasadnienie decyzji wydanej w postępowaniu uproszczonym może ograniczać się do wskazania
\n
faktów, które organ administracji publicznej uznał za udowodnione, oraz przytoczenia przepisów prawa stanowiących podstawę prawną decyzji.
\n
Art. 163gPostanowienia wydane w postępowaniu uproszczonym można zaskarżyć tylko w odwołaniu
\n
od decyzji, z wyjątkiem postanowień wydanych po wydaniu decyzji, postanowień o zawieszeniu lub odmowie podjęcia zawieszonego postępowania oraz postanowień, w odniesieniu do których możliwość ich zaskarżenia przewidują przepisy szczególne.
\n
Dział III
\n
Przepisy szczególne w sprawach ubezpieczeń społecznych
\n
Art. 164-179(uchylone)
\n
Art. 180
\n
§ 1W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy kodeksu, chyba że
\n
przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach.
\n
§ 2Przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy wynikające z przepisów
\n
o ubezpieczeniach społecznych, o zaopatrzeniach emerytalnych i rentowych, o funduszu alimentacyjnym, a także sprawy wynikające z przepisów o innych świadczeniach wypłacanych z funduszów przeznaczonych na ubezpieczenia społeczne.
\n
Art. 181Organy odwoławcze właściwe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych określają
\n
przepisy odrębne; do postępowania przed tymi organami stosuje się odpowiednio przepis art. 180 § 1.
\n
Dział IV
\n
Udział prokuratora
\n
Art. 182Prokuratorowi służy prawo zwrócenia się do właściwego organu administracji publicznej
\n
o wszczęcie postępowania w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem.
\n
Art. 183
\n
§ 1
\n
Prokuratorowi służy prawo udziału w każdym stadium postępowania w celu zapewnienia, aby postępowanie i rozstrzygnięcie sprawy było zgodne z prawem.
\n
§ 2Organ administracji publicznej zawiadamia prokuratora o wszczęciu postępowania oraz
\n
o toczącym się postępowaniu w każdym przypadku, gdy uzna udział prokuratora w postępowaniu za potrzebny.
\n
Art. 184
\n
§ 1Prokuratorowi służy prawo wniesienia sprzeciwu od decyzji ostatecznej, jeżeli przepisy
\n
kodeksu lub przepisy szczególne przewidują wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności decyzji albo jej uchylenie lub zmianę.
\n
§ 2Prokurator wnosi sprzeciw do organu właściwego do wznowienia postępowania, stwierdzenia
\n
nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany.
\n
§ 3
\n
Sprzeciw od decyzji wydanej przez ministra wnosi Prokurator Generalny.
\n
§ 4Jeżeli podstawą sprzeciwu jest naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 4, wniesienie
\n
sprzeciwu wymaga zgody strony.
\n
Art. 185
\n
§ 1Sprzeciw prokuratora powinien być rozpatrzony i załatwiony w terminie trzydziestu
\n
dni od daty jego wniesienia.
\n
§ 2W razie niezałatwienia sprzeciwu w terminie określonym w § 1 mają odpowiednie zastosowanie
\n
przepisy art. 36-38.
\n
Art. 186W przypadku wniesienia sprzeciwu przez prokuratora właściwy organ administracji publicznej
\n
wszczyna w sprawie postępowanie z urzędu, zawiadamiając o tym strony.
\n
Art. 187
\n
W przypadku wniesienia przez prokuratora sprzeciwu organ administracji publicznej, do którego sprzeciw wniesiono, obowiązany jest niezwłocznie rozpatrzyć, czy zachodzi potrzeba wstrzymania wykonania decyzji do chwili załatwienia sprzeciwu.
\n
Art. 188
\n
Prokuratorowi, który bierze udział w postępowaniu w przypadkach określonych w art.
\n
182-184, służą prawa strony.
\n
Art. 189Prokurator, który wniósł skargę na decyzję organu administracji publicznej do sądu
\n
administracyjnego, nie może z tych samych przyczyn wnieść sprzeciwu.
\n
Dział IVA Administracyjne kary pieniężne
\n
62)Dział dodany przez art. 1 pkt 41 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
Art. 189a
\n
§ 1W sprawach nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej lub udzielania
\n
ulg w jej wykonaniu stosuje się przepisy niniejszego działu.
\n
§ 2W przypadku uregulowania w przepisach odrębnych:
\n
1)przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej,
\n
2)odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia,
\n
3)terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej,
\n
4)terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej,
\n
5)odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej,
\n
6)udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej
\n
-przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się.
\n
§ 3W sprawach nakładania lub wymierzania przez organ administracji publicznej kar na
\n
podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia, odpowiedzialności dyscyplinarnej, porządkowej lub z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych, przepisów niniejszego działu nie stosuje się.
\n
Art. 189bPrzez administracyjną karę pieniężną rozumie się określoną w ustawie sankcję o charakterze
\n
pieniężnym, nakładaną przez organ administracji publicznej, w drodze decyzji, w następstwie naruszenia prawa polegającego na niedopełnieniu obowiązku albo naruszeniu zakazu ciążącego na osobie fizycznej, osobie prawnej albo jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.
\n
Art. 189cJeżeli w czasie wydawania decyzji w sprawie administracyjnej kary pieniężnej obowiązuje
\n
ustawa inna niż w czasie naruszenia prawa, w następstwie którego ma być nałożona kara, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza dla strony.
\n
Art. 189dWymierzając administracyjną karę pieniężną, organ administracji publicznej bierze
\n
pod uwagę:
\n
1)wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwania tego naruszenia;
\n
2)częstotliwość niedopełniania w przeszłości obowiązku albo naruszania zakazu tego samego rodzaju co niedopełnienie obowiązku albo naruszenie zakazu, w następstwie którego ma być nałożona kara;
\n
3)uprzednie ukaranie za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe;
\n
4)stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa;
\n
5)działania podjęte przez stronę dobrowolnie w celu uniknięcia skutków naruszenia prawa;
\n
6)wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła;
\n
7)w przypadku osoby fizycznej - warunki osobiste strony, na którą administracyjna kara pieniężna jest nakładana.
\n
Art. 189eW przypadku gdy do naruszenia prawa doszło wskutek działania siły wyższej, strona
\n
nie podlega ukaraniu.
\n
Art. 189f
\n
§ 1Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej
\n
kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli:
\n
1)waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub
\n
2)za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna.
\n
§ 2
\n
W przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających:
\n
1)usunięcie naruszenia prawa lub
\n
2)powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia.
\n
§ 3Organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia
\n
administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia.
\n
Art. 189g
\n
§ 1Administracyjna kara pieniężna nie może zostać nałożona, jeżeli upłynęło pięć lat
\n
od dnia naruszenia prawa albo wystąpienia skutków naruszenia prawa.
\n
§ 2Przepisu § 1 nie stosuje się do spraw, w przypadku których przepisy odrębne przewidują
\n
termin, po upływie którego nie można wszcząć postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub stwierdzenia naruszenia prawa, w następstwie którego może być nałożona administracyjna kara pieniężna.
\n
§ 3Administracyjna kara pieniężna nie podlega egzekucji, jeżeli upłynęło pięć lat od
\n
dnia, w którym kara powinna być wykonana.
\n
Art. 189h
\n
§ 1Bieg terminu przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przerywa ogłoszenie
\n
upadłości strony.
\n
§ 2Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej
\n
biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego.
\n
§ 3Jeżeli ogłoszenie upadłości strony nastąpiło przed rozpoczęciem biegu terminu przedawnienia
\n
nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, bieg tego terminu rozpoczyna się od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego.
\n
§ 4Bieg terminu przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej nie rozpoczyna
\n
się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu z dniem:
\n
1)wniesienia środka zaskarżenia od decyzji w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej do sądu administracyjnego albo sądu powszechnego, albo skargi kasacyjnej od prawomocnego orzeczenia w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej;
\n
2)wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa;
\n
3)doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli przepisy odrębne przewidują możliwość zarządzenia zabezpieczenia.
\n
§ 5Termin przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej rozpoczyna się, a
\n
po zawieszeniu biegnie dalej, od dnia następującego po dniu:
\n
1)uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego albo sądu powszechnego właściwego do rozpoznania odwołania od decyzji w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej, albo odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, oddalenia skargi kasacyjnej, albo uchylenia przez Sąd Najwyższy zaskarżonego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy;
\n
2)uprawomocnienia się orzeczenia lub ogłoszenia prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego w sprawie ustalenia istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa;
\n
3)zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
\n
Art. 189i
\n
§ 1
\n
Zaległą administracyjną karą pieniężną jest kara niezapłacona w terminie.
\n
§ 2Od zaległej administracyjnej kary pieniężnej nalicza się odsetki za zwłokę w wysokości
\n
określonej jak dla zaległości podatkowych, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
\n
Art. 189j
\n
§ 1Bieg terminu przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej przerywa ogłoszenie
\n
upadłości strony.
\n
§ 2Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej
\n
biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego.
\n
§ 3Jeżeli ogłoszenie upadłości strony nastąpiło przed rozpoczęciem biegu terminu przedawnienia
\n
egzekucji administracyjnej kary pieniężnej, bieg tego terminu rozpoczyna się od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego.
\n
§ 4Bieg terminu przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej nie rozpoczyna
\n
się, a rozpoczęty ulega przerwaniu z dniem:
\n
1)zastosowania środka egzekucyjnego, o którym zobowiązany został zawiadomiony;
\n
2)doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
\n
§ 5
\n
Bieg terminu przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej rozpoczyna się, a po przerwaniu biegnie na nowo, od dnia następującego po dniu, w którym:
\n
1)zastosowano środek egzekucyjny, o którym zobowiązany został zawiadomiony;
\n
2)doręczono zarządzenie zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
\n
Art. 189k
\n
§ 1Organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, na wniosek
\n
strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez:
\n
1)odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty;
\n
2)odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty;
\n
3)umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części;
\n
4)umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części.
\n
§ 2W przypadku umorzenia zaległej administracyjnej kary pieniężnej umorzeniu podlegają
\n
także odsetki za zwłokę w całości lub takiej części, w jakiej została umorzona zaległa administracyjna kara pieniężna.
\n
§ 3Właściwy organ, na wniosek strony prowadzącej działalność gospodarczą, może udzielać
\n
określonych w § 1 ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej, które:
\n
1)nie stanowią pomocy publicznej;
\n
2)stanowią pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;
\n
3)stanowią pomoc publiczną: a) mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi, b) mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce, c) zgodną z zasadami rynku wewnętrznego Unii Europejskiej, której dopuszczalność została określona przez właściwe organy Unii Europejskiej, udzielaną na przeznaczenie inne niż wymienione w lit. a i b.
\n
§ 4W przypadku pomocy publicznej określonej w § 3 pkt 3 lit. a i b ulgi, o których mowa
\n
w § 3 pkt 2, mogą być udzielane, jeżeli w przepisach odrębnych zostały określone szczegółowe warunki udzielania tej pomocy, zapewniające jej zgodność z zasadami rynku wewnętrznego Unii Europejskiej.
\n
§ 5Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, przeznaczenie pomocy, o której mowa
\n
w § 3 pkt 3 lit. c, udzielanej w formie ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej oraz szczegółowe warunki udzielania tych ulg, mając na uwadze dopuszczalność i warunki udzielania pomocy państwa określone przez właściwe organy Unii Europejskiej.
\n
Dział V
\n
(uchylony)
\n
Dział VI
\n
(uchylony)
\n
Dział VII
\n
Wydawanie zaświadczeń
\n
Art. 217
\n
§ 1Organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się
\n
o zaświadczenie.
\n
§ 2Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:
\n
1)urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa;
\n
2)osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
\n
§ 3Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie
\n
siedmiu dni.
\n
§ 463)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 8
\n
Zaświadczenie wydaje się w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jeżeli zażąda tego osoba ubiegająca się o zaświadczenie.
\n
Art. 218
\n
§ 1W przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej
\n
obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.
\n
§ 2Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w
\n
koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające.
\n
Art. 219Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą
\n
się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
\n
Art. 220
\n
§ 1Organ administracji publicznej nie może żądać zaświadczenia ani oświadczenia na potwierdzenie
\n
faktów lub stanu prawnego, jeżeli:
\n
1)znane są one organowi z urzędu;
\n
2)możliwe są do ustalenia przez organ na podstawie: a) posiadanych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych, b) rejestrów publicznych posiadanych przez inne podmioty publiczne, do których organ ma dostęp w drodze elektronicznej na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, c) wymiany informacji z innym podmiotem publicznym na zasadach określonych w przepisach o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, d) przedstawionych przez zainteresowanego do wglądu dokumentów urzędowych (dowodu osobistego, dowodów rejestracyjnych i innych).
\n
§ 2Organ administracji publicznej żądający od strony lub innego uczestnika postępowania
\n
zaświadczenia albo oświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego jest obowiązany wskazać przepis prawa wymagający urzędowego potwierdzenia tych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia albo oświadczenia.
\n
§ 364)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 8
\n
Jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania nie może uzyskać w formie dokumentu elektronicznego zaświadczenia wymaganego do potwierdzenia faktów lub stanu prawnego lub innego dokumentu wydanego przez podmiot publiczny w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jak również potwierdzenia uiszczenia opłat i kosztów postępowania, strona lub inny uczestnik postępowania może złożyć elektroniczną kopię takiego dokumentu, po uwierzytelnieniu jej przez wnoszącego, przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP.
\n
§ 4Organ administracji publicznej może żądać przedłożenia oryginału zaświadczenia, innego
\n
dokumentu lub potwierdzenia uiszczenia opłat i kosztów postępowania, o których mowa w § 3, o ile złożona kopia nie pozwala na weryfikację autentyczności oraz integralności lub jeżeli jest to uzasadnione innymi okolicznościami sprawy.
\n
§ 5Strona lub inny uczestnik postępowania przechowują zaświadczenie, inny dokument lub
\n
potwierdzenie uiszczenia opłat i kosztów postępowania, o których mowa w § 3, do dnia, w którym decyzja kończąca postępowanie stała się ostateczna.
\n
Dział VIII
\n
Skargi i wnioski
\n
Rozdział 1
\n
Postanowienia ogólne
\n
Art. 221
\n
§ 1
\n
Zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami niniejszego działu.
\n
§ 2Skargi i wnioski mogą być składane do organizacji i instytucji społecznych w związku
\n
z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej.
\n
§ 3Skargi i wnioski można składać w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za
\n
jej zgodą.
\n
Art. 222O tym, czy pismo jest skargą albo wnioskiem, decyduje treść pisma, a nie jego forma
\n
zewnętrzna.
\n
Art. 223
\n
§ 1Organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy
\n
organizacji społecznych - rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski w ramach swojej właściwości.
\n
§ 2
\n
Pracownik organu państwowego, pracownik samorządowy oraz organu organizacji społecznej, winny niewłaściwego i nieterminowego załatwiania skarg i wniosków, podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa.
\n
Art. 224Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o organach państwowych - rozumie
\n
się przez to także organy przedsiębiorstw państwowych i innych państwowych jednostek organizacyjnych.
\n
Art. 225
\n
§ 1Nikt nie może być narażony na jakikolwiek uszczerbek lub zarzut z powodu złożenia
\n
skargi lub wniosku albo z powodu dostarczenia materiału do publikacji o znamionach skargi lub wniosku, jeżeli działał w granicach prawem dozwolonych.
\n
§ 2Organy państwowe, organy jednostek samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe
\n
oraz organy organizacji społecznych są obowiązane przeciwdziałać hamowaniu krytyki i innym działaniom ograniczającym prawo do składania skarg i wniosków lub dostarczania informacji - do publikacji - o znamionach skargi lub wniosku.
\n
Art. 226Rada Ministrów wyda, w drodze rozporządzenia, przepisy o organizacji przyjmowania
\n
i rozpatrywania skarg i wniosków.
\n
Rozdział 2
\n
Skargi
\n
Art. 227Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie
\n
zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
\n
Art. 228
\n
Skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia.
\n
Art. 229Jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania
\n
skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności:
\n
1)rady gminy, rady powiatu i sejmiku województwa - wojewoda, a w zakresie spraw finansowych
\n
-regionalna izba obrachunkowa;
\n
2)organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej - wojewoda lub organ wyższego stopnia;
\n
3)wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada gminy;
\n
4)zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada powiatu;
\n
5)zarządu i marszałka województwa, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - sejmik województwa;
\n
6)wojewody w sprawach podlegających rozpatrzeniu według kodeksu - właściwy minister, a w innych sprawach - Prezes Rady Ministrów;
\n
7)innego organu administracji rządowej, organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej - organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór;
\n
8)ministra - Prezes Rady Ministrów;
\n
8a)konsula - minister właściwy do spraw zagranicznych;
\n
9)organu centralnego i jego kierownika - organ, któremu podlega.
\n
Art. 230Do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań i działalności organizacji społecznej właściwy
\n
jest organ bezpośrednio wyższego stopnia tej organizacji, a w stosunku do organu naczelnego organizacji - Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie sprawujący nadzór nad działalnością tej organizacji.
\n
Art. 231Jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany
\n
jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ.
\n
Art. 232
\n
§ 1Organ właściwy do rozpatrzenia skargi może ją przekazać do załatwienia organowi niższego
\n
stopnia, o ile skarga nie zawiera zarzutów dotyczących działalności tego organu.
\n
§ 2
\n
Skargę na pracownika można przekazać do załatwienia również jego przełożonemu służbowemu, z obowiązkiem zawiadomienia organu właściwego do rozpatrzenia skargi o sposobie jej załatwienia.
\n
§ 3
\n
O przekazaniu skargi zawiadamia się równocześnie skarżącego.
\n
Art. 233Skarga w sprawie indywidualnej, która nie była i nie jest przedmiotem postępowania
\n
administracyjnego, powoduje wszczęcie postępowania, jeżeli została złożona przez stronę.
\n
Jeżeli skarga taka pochodzi od innej osoby, może spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu, chyba że przepisy wymagają do wszczęcia postępowania żądania strony.
\n
Art. 234W sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne:
\n
1)skarga złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami kodeksu;
\n
2)skarga pochodząca od innych osób stanowi materiał, który organ prowadzący postępowanie powinien rozpatrzyć z urzędu.
\n
Art. 235
\n
§ 1Skargę w sprawie, w której wydano decyzję ostateczną, uważa się zależnie od jej treści
\n
za żądanie wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany, które może być uwzględnione, z zastrzeżeniem art. 16 § 1 zdanie drugie.
\n
§ 2(uchylony)
\n
Art. 236W przypadkach określonych w art. 233 i 234 organem właściwym do rozpatrzenia skargi
\n
jest organ uprawniony do wszczęcia postępowania lub organ, przed którym toczy się postępowanie, a w przypadkach określonych w art. 235 - organ właściwy do wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo do jej uchylenia lub zmiany.
\n
Art. 237
\n
§ 1
\n
Organ właściwy do załatwienia skargi powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca.
\n
§ 2Posłowie na Sejm, senatorowie i radni, którzy wnieśli skargę we własnym imieniu albo
\n
przekazali do załatwienia skargę innej osoby, powinni być zawiadomieni o sposobie załatwienia skargi, a gdy jej załatwienie wymaga zebrania dowodów, informacji lub wyjaśnień - także o stanie rozpatrzenia skargi, najpóźniej w terminie czternastu dni od dnia jej wniesienia albo przekazania.
\n
§ 3
\n
O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego.
\n
§ 4
\n
W razie niezałatwienia skargi w terminie określonym w § 1 stosuje się przepisy art.
\n
36-38.
\n
Art. 238
\n
§ 165)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 8
\n
Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi lub, jeżeli zawiadomienie sporządzone zostało w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o treści art. 239.
\n
§ 2W zawiadomieniu, o którym mowa w § 1, w jednostkach organizacyjnych resortu obrony
\n
narodowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego można pominąć imię i nazwisko osoby upoważnionej do załatwienia skargi.
\n
Art. 239
\n
§ 1W przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i
\n
jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego.
\n
§ 2(uchylony)
\n
Art. 240Gdy skarga dotyczy sprawy, która nie podlega rozpatrzeniu według przepisów kodeksu
\n
(art. 3 § 1 i 2) albo nie należy do właściwości organów administracji publicznej, przepisy art. 233-239 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że w miejsce pozostałych przepisów kodeksu stosuje się przepisy postępowania właściwego dla danej sprawy.
\n
Rozdział 3
\n
Wnioski
\n
Art. 241Przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia
\n
praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności.
\n
Art. 242
\n
§ 1
\n
Wnioski składa się do organów właściwych ze względu na przedmiot wniosku.
\n
§ 2Wnioski w sprawach dotyczących zadań organizacji społecznych składa się do organów
\n
tych organizacji.
\n
Art. 243Jeżeli organ, który otrzymał wniosek, nie jest właściwy do jego rozpatrzenia, obowiązany
\n
jest w ciągu siedmiu dni przekazać go właściwemu organowi. O przekazaniu wniosku zawiadamia się równocześnie wnioskodawcę.
\n
Art. 244
\n
§ 1
\n
W sprawie terminu załatwiania wniosków stosuje się przepis art. 237 § 1.
\n
§ 2
\n
O sposobie załatwienia wniosku zawiadamia się równocześnie wnioskodawcę.
\n
Art. 245W razie niemożności załatwienia wniosku w terminie określonym w art. 244 właściwy
\n
organ obowiązany jest w tym terminie zawiadomić wnioskodawcę o czynnościach podjętych w celu rozpatrzenia wniosku oraz o przewidywanym terminie załatwienia wniosku.
\n
Art. 246
\n
§ 1Wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia
\n
skargi w trybie określonym w rozdziale 2 niniejszego działu.
\n
§ 2Wnioskodawcy służy prawo wniesienia skargi w przypadku niezałatwienia wniosku w terminie
\n
określonym w art. 244 albo wskazanym w zawiadomieniu (art. 245).
\n
Art. 247
\n
Do wniosków stosuje się odpowiednio przepisy art. 230, 237 § 2 i art. 238.
\n
Rozdział 4
\n
Udział prasy i organizacji społecznych
\n
Art. 248
\n
§ 1Skargi i wnioski przekazane przez redakcje prasowe, radiowe i telewizyjne do organów
\n
właściwych w myśl art. 228-230 i 242 podlegają rozpatrzeniu i załatwieniu w trybie określonym w przepisach rozdziałów 2 i 3 niniejszego działu.
\n
§ 2Właściwy organ zawiadamia w przepisanym terminie o sposobie załatwienia skargi lub
\n
wniosku albo o ich przekazaniu innemu organowi w celu załatwienia również redakcję, jeżeli zażądała takiego zawiadomienia.
\n
Art. 249Przepis art. 248 stosuje się odpowiednio do skarg i wniosków przekazanych przez organizacje
\n
społeczne do organów właściwych w myśl art. 228-230 oraz art. 242.
\n
Art. 250(uchylony)
\n
Art. 251
\n
Przepisy art. 237 § 4 oraz art. 245 i 246 stosuje się odpowiednio do redakcji prasowej, która opublikowała i przesłała do właściwego organu administracji publicznej artykuł, notatkę lub inną wiadomość, w trybie przewidzianym w niniejszym rozdziale.
\n
Art. 252(uchylony)
\n
Rozdział 5
\n
Przyjmowanie skarg i wniosków
\n
Art. 253
\n
§ 1Organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy
\n
organizacji społecznych obowiązane są przyjmować obywateli w sprawach skarg i wniosków w ustalonych przez siebie dniach i godzinach.
\n
§ 2Kierownicy organów wymienionych w § 1 lub wyznaczeni przez nich zastępcy obowiązani
\n
są przyjmować obywateli w sprawach skarg i wniosków co najmniej raz w tygodniu.
\n
§ 3Dni i godziny przyjęć powinny być dostosowane do potrzeb ludności, przy czym przynajmniej
\n
raz w tygodniu przyjęcia powinny się odbywać w ustalonym dniu po godzinach pracy.
\n
§ 4Informacja o dniach i godzinach przyjęć powinna być wywieszona na widocznym miejscu
\n
w siedzibie danej jednostki organizacyjnej oraz w podporządkowanych jej jednostkach organizacyjnych.
\n
§ 5Prezes Rady Ministrów lub właściwy minister oraz naczelny organ organizacji społecznej
\n
mogą ustalać sposób, dni i godziny przyjmowania obywateli w sprawach skarg i wniosków przez podporządkowane im organy i jednostki organizacyjne.
\n
Art. 254Skargi i wnioski składane i przekazywane do organów państwowych, organów samorządu
\n
terytorialnego i innych organów samorządowych i organów organizacji społecznych oraz związane z nimi pisma i inne dokumenty rejestruje się i przechowuje w sposób ułatwiający kontrolę przebiegu i terminów załatwiania poszczególnych skarg i wniosków.
\n
Art. 255(uchylony)
\n
Art. 256Pracownik, który otrzymał skargę dotyczącą jego działalności, obowiązany jest przekazać
\n
ją niezwłocznie swojemu przełożonemu służbowemu.
\n
Rozdział 6
\n
Nadzór i kontrola
\n
Art. 257Zwierzchni nadzór nad przyjmowaniem i załatwianiem skarg i wniosków składanych do
\n
sądów sprawuje Krajowa Rada Sądownictwa, a do innych organów i jednostek organizacyjnych
\n
-Prezes Rady Ministrów.
\n
Art. 258
\n
§ 1Nadzór i kontrolę nad przyjmowaniem i załatwianiem skarg i wniosków sprawują:
\n
1)ministrowie - gdy chodzi o skargi załatwiane przez ministerstwa i inne jednostki organizacyjne bezpośrednio podległe ministrowi;
\n
2)właściwi rzeczowo ministrowie we współdziałaniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej - gdy chodzi o skargi załatwiane przez organy administracji rządowej;
\n
3)terenowe organy administracji rządowej - gdy chodzi o skargi załatwiane przez jednostki organizacyjne nadzorowane przez te organy;
\n
4)organy wyższego stopnia oraz właściwe organy naczelne - gdy chodzi o skargi załatwiane przez pozostałe organy państwowe i organy państwowych jednostek organizacyjnych;
\n
5)Prezes Rady Ministrów i wojewodowie - gdy chodzi o skargi załatwiane przez organy jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządowe jednostki organizacyjne.
\n
§ 2Nadzór i kontrolę nad przyjmowaniem i załatwianiem skarg i wniosków w organach organizacji
\n
społecznych sprawują statutowe organy nadzorcze tych organizacji oraz organy wyższego stopnia, zaś w organach naczelnych tych organizacji - organ administracji rządowej sprawujący nadzór nad działalnością danej organizacji.
\n
Art. 259
\n
§ 1Organy, o których mowa w art. 258, dokonują okresowo, nie rzadziej niż raz na dwa
\n
lata, ocen przyjmowania i załatwiania skarg i wniosków przez organy i jednostki organizacyjne poddane ich nadzorowi.
\n
§ 2(uchylony)
\n
§ 3W wyniku przeprowadzonych kontroli oraz ocen organy wymienione w § 1 dążą do usunięcia
\n
przyczyn skarg oraz do pełnego wykorzystania wniosków w celu polepszenia działalności poszczególnych organów i innych państwowych jednostek organizacyjnych.
\n
Art. 260(uchylony)
\n
Dział VIIIA Europejska współpraca administracyjna
\n
66)Dział dodany przez art. 1 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
Art. 260a
\n
§ 1Organy administracji publicznej udzielają pomocy organom innych państw członkowskich
\n
Unii Europejskiej oraz organom administracji Unii Europejskiej, jeżeli przepisy prawa Unii Europejskiej tak stanowią i na zasadach określonych w tych przepisach.
\n
§ 2Organ administracji publicznej udziela pomocy z urzędu albo na wniosek. Pomoc ta obejmuje
\n
w szczególności udostępnianie informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych oraz wykonywanie czynności procesowych w ramach pomocy prawnej.
\n
§ 3Właściwość organów w przedmiocie udzielenia pomocy ustala się na podstawie przepisów
\n
kodeksu, jeżeli przepisy prawa Unii Europejskiej nie stanowią inaczej.
\n
§ 4
\n
Organ administracji publicznej udzielający pomocy zawiadamia o udzieleniu pomocy podmiot, którego pomoc dotyczy, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
\n
Art. 260b
\n
§ 1Wniosek o udzielenie pomocy podlega rozpatrzeniu, jeżeli zawiera uzasadnienie i został
\n
sporządzony w języku urzędowym Unii Europejskiej.
\n
§ 2Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, organ administracji publicznej wzywa organ
\n
wnioskujący do ich uzupełnienia w terminie czternastu dni od dnia doręczenia wezwania.
\n
§ 3Jeżeli organ wnioskujący nie uzupełni w terminie braków formalnych lub brak jest podstaw
\n
prawnych do udzielenia pomocy, wniosek o udzielenie pomocy nie podlega rozpatrzeniu i jest zwracany organowi wnioskującemu.
\n
§ 4
\n
Rozpatrzenie wniosku następuje w terminie wynikającym z przepisów prawa Unii Europejskiej, a jeżeli brak jest takiego terminu - bez zbędnej zwłoki.
\n
Art. 260c
\n
§ 1Organy administracji publicznej zwracają się o pomoc do organów innych państw członkowskich
\n
Unii Europejskiej oraz organów administracji Unii Europejskiej, jeżeli przepisy prawa Unii Europejskiej tak stanowią i na zasadach określonych w tych przepisach.
\n
§ 2Wniosek o udzielenie pomocy zawiera uzasadnienie. Jeżeli wniosek jest kierowany do
\n
organów administracji Unii Europejskiej, sporządza się go w języku urzędowym Unii Europejskiej, a jeżeli jest kierowany do organów innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, tłumaczy się go na język uzgodniony przez zainteresowane organy.
\n
Art. 260dInformacje między organami administracji publicznej są przekazywane w szczególności
\n
drogą elektroniczną.
\n
Art. 260e
\n
Zasady ponoszenia kosztów udzielenia pomocy regulują przepisy prawa Unii Europejskiej.
\n
W przypadku braku takich przepisów organ administracji publicznej ponosi koszty swojego działania.
\n
Art. 260fPrzepisy niniejszego działu stosuje się także w odniesieniu do organów państw członkowskich
\n
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Konfederacji Szwajcarskiej, jeżeli przepisy prawa Unii Europejskiej znajdują zastosowanie do tych państw.
\n
Art. 260gPrzepisów niniejszego działu nie stosuje się, jeżeli przepisy prawa Unii Europejskiej
\n
lub przepisy szczególne dotyczące europejskiej współpracy administracyjnej stanowią inaczej.
\n
Dział IX
\n
Opłaty i koszty postępowania
\n
Art. 261
\n
§ 1Jeżeli strona nie wpłaciła należności tytułem opłat i kosztów postępowania, które
\n
zgodnie z przepisami powinny być uiszczone z góry, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie wyznaczy jej termin do wniesienia tych należności. Termin ten nie może być krótszy niż siedem dni, a dłuższy niż czternaście dni.
\n
§ 2Jeżeli w wyznaczonym terminie należności nie zostaną uiszczone, podanie podlega zwrotowi
\n
lub czynność uzależniona od opłaty zostanie zaniechana.
\n
§ 3
\n
Na postanowienie w sprawie zwrotu podania służy zażalenie.
\n
§ 4Organ powinien jednak załatwić podanie mimo nieuiszczenia należności:
\n
1)jeżeli za niezwłocznym załatwieniem przemawiają względy społeczne lub wzgląd na ważny interes strony;
\n
2)jeżeli wniesienie podania stanowi czynność, dla której jest ustanowiony termin zawity;
\n
3)jeżeli podanie wniosła osoba zamieszkała za granicą.
\n
Art. 262
\n
§ 1Stronę obciążają te koszty postępowania, które:
\n
1)wynikły z winy strony;
\n
2)zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie.
\n
§ 2W uzasadnionych przypadkach organ administracji publicznej może zażądać od strony
\n
złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania.
\n
Art. 263
\n
§ 167)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 43 ustawy, o której mowa w odnośniku 1
\n
Do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty doręczenia stronom pism urzędowych, a także koszty mediacji.
\n
§ 2Organ administracji publicznej może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty
\n
bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy.
\n
Art. 263a68)Dodany przez art. 1 pkt 44 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
\n
Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia mediatora za prowadzenie postępowania mediacyjnego oraz wydatki mediatora podlegające zwrotowi, biorąc pod uwagę rodzaj sprawy oraz sprawny przebieg mediacji, a także niezbędne wydatki związane z prowadzeniem mediacji.
\n
Art. 264
\n
§ 1Jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia
\n
wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. § 1a69)Dodany przez art. 1 pkt 45 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
\n
Jeżeli w sprawie została przeprowadzona mediacja, organ administracji publicznej, niezwłocznie po doręczeniu protokołu z przebiegu mediacji, wydaje postanowienie w sprawie ustalenia wysokości kosztów mediacji.
\n
§ 2Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania osobie zobowiązanej do ich poniesienia
\n
służy zażalenie.
\n
Art. 265Wszelkie nieuiszczone w terminie opłaty i koszty postępowania oraz inne należności
\n
wynikłe z tego postępowania podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych.
\n
Art. 266Pracownik organu administracji publicznej winny błędnego wezwania strony (art. 56
\n
§ 1) obowiązany jest do zwrotu wynikłych stąd kosztów. Orzekanie i ściąganie należności
\n
od tego pracownika następuje w trybie administracyjnym.
\n
Art. 267W razie niewątpliwej niemożności poniesienia przez stronę opłat, kosztów i należności
\n
związanych z tokiem postępowania organ administracji publicznej może ją zwolnić w całości lub w części od ponoszenia tych opłat, kosztów i należności. Zwolnienie od opłat skarbowych następuje z zachowaniem przepisów o tych opłatach.
\n
Dział X
\n
Przepisy końcowe
\n
Art. 268(uchylony)
\n
Art. 268a70)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 46 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
\n
Organ administracji publicznej może upoważniać, w formie pisemnej, pracowników obsługujących ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, zaświadczeń, a także do poświadczania za zgodność odpisów dokumentów przedstawionych przez stronę na potrzeby prowadzonych postępowań z oryginałem.
\n
Art. 269
\n
Decyzje określone w innych przepisach prawnych jako prawomocne uważa się za ostateczne, chyba że z przepisów tych wynika, iż dotyczą one takiej decyzji, która została utrzymana w mocy w postępowaniu sądowym bądź też nie została zaskarżona w tym postępowaniu z powodu upływu terminu do wniesienia skargi.
\n
1)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r.
\n
2)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
3)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
4)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
5)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
6)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
7)Dodany przez art. 30 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. poz. 868), która weszła w życie z dniem 18 czerwca 2016 r.
\n
8)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1579), która weszła w życie z dniem 7 października 2016 r.
\n
9)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
10)Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
11)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
13)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
14)Dodany przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
15)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
17)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
18)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
19)Dodany przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
20)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
21)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
22)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
23)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
24)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
25)Dodany przez art. 1 pkt 15 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
26)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
27)Dodany przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
28)Dodany przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
29)Dodany przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
30)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2138), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
\n
31)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
32)Rozdział dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
33)Dodany przez art. 341 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. poz. 996), która weszła w życie z dniem 9 października 2016 r.
\n
34)W brzmieniu ustalonym przez art. 341 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 33.
\n
35)Dodany przez art. 341 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 33.
\n
36)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
37)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
38)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
39)Oznaczenie § 1 nadane przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
40)Dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
41)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
42)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
43)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
44)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
45)Dodany przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
46)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
47)Dodany przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
48)Rozdział dodany przez art. 1 pkt 30 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
49)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
50)Dodany przez art. 1 pkt 31 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
51)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
52)Oznaczenie § 1 nadane przez art. 1 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
53)Dodany przez art. 1 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
54)Dodany przez art. 1 pkt 34 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
55)Dodany przez art. 1 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
56)Dodany przez art. 1 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
57)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 37 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
58)Uznany za niezgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej z dniem 21 maja 2015 r. w zakresie, w jakim nie wyłącza dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, gdy od wydania decyzji nastąpił znaczny upływ czasu, a decyzja była podstawą nabycia prawa lub ekspektatywy, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt P 46/13 (Dz. U. poz. 702).
\n
59)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 38 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
60)Dodany przez art. 1 pkt 39 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
61)Rozdział dodany przez art. 1 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
62)Dział dodany przez art. 1 pkt 41 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
63)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
64)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
65)W brzmieniu ustalonym przez art. 50 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
\n
66)Dział dodany przez art. 1 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
67)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 43 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
68)Dodany przez art. 1 pkt 44 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
69)Dodany przez art. 1 pkt 45 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
70)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 46 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
Pokaż całość