{"html": "

3.

\n

Jeżeli prawo jazdy wydane za granicą zawiera ograniczenie terminu ważności, ograniczenie ze względu na stan zdrowia lub inne, należy to ograniczenie uwzględnić w wydanym prawie jazdy.

\n

4.

\n

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej może określić, w drodze rozporządzenia, w stosunku do obywateli niektórych państw, ze względu na zasadę wzajemności, warunki wydawania praw jazdy odmienne niż te, które przewiduje ust. 2.

\n

Art. 95

\n

1.

\n

Dokumentem stwierdzającym uprawnienie do kierowania tramwajem jest pozwolenie.

\n

2.

\n

Pozwolenie może uzyskać osoba, która ukończyła 20 lat, u której w wyniku badania lekarskiego nie stwierdzono przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, odbyła wymagane szkolenie i zdała egzamin państwowy z wynikiem pozytywnym.

\n

3.

\n

Przepis art. 91 stosuje się odpowiednio do osoby ubiegającej się o pozwolenie.

\n

Art. 96

\n

1.

\n

Dokumentem stwierdzającym uprawnienie do kierowania przez osobę, która nie ukończyła 18 lat:

\n
1)rowerem - jest karta rowerowa, motorowerowa lub prawo jazdy,
\n
2)motorowerem - jest karta motorowerowa lub prawo jazdy,
\n
3)pojazdem zaprzęgowym - jest prawo jazdy, karta motorowerowa lub rowerowa, jeżeli osoba uprawniona ukończyła 15 lat.
\n

2.

\n

Kartę rowerową lub motorowerową może uzyskać osoba, która wykazała się niezbędnymi kwalifikacjami i osiągnęła wymagany wiek: 10 lat w przypadku karty rowerowej i 13 lat w przypadku karty motorowerowej.

\n

3.

\n

Kierować rowerem wieloosobowym oraz przewozić na rowerze inną osobę może osoba, która ukończyła 17 lat, a kierować po jezdni wózkiem inwalidzkim poruszanym siłą mięśni kierującego - osoba, która ukończyła 13 lat.

\n

Art. 97

\n

1.

\n

Dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem wydaje, za opłatą, kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się, a w uzasadnionych przypadkach - właściwy ze względu na miejsce czasowego pobytu, z zastrzeżeniem ust. 2.

\n

2.

\n

Kartę rowerową lub motorowerową wydaje nieodpłatnie dyrektor szkoły podstawowej lub ponadpodstawowej.

\n

3.

\n

Szefom i cudzoziemskiemu personelowi przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i misji specjalnych państw obcych oraz organizacji międzynarodowych, korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności, oraz innym osobom korzystającym z tych przywilejów i immunitetów uprawnienie do kierowania pojazdem wydaje Wojewoda Warszawski na wniosek Ministra Spraw Zagranicznych.

\n

4.

\n

Kierujący może posiadać tylko jedno ważne krajowe prawo jazdy lub pozwolenie do kierowania tramwajem.

\n

Art. 98

\n

1.

\n

Kierujący pojazdem jest obowiązany zawiadomić kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej w terminie nie przekraczającym 30 dni o zmianie stanu faktycznego wymagającego zmiany danych zawartych w dokumencie uprawniającym do kierowania pojazdem lub o jego utracie.

\n

2.

\n

W razie utraty dokumentu stwierdzającego uprawnienie do kierowania pojazdem, jego wtórnik może być wydany, jeżeli posiadacz złoży oświadczenie o utracie tego dokumentu pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

\n

3.

\n

W razie odzyskania utraconego dokumentu, o którym mowa w ust. 2, wtórnik zwraca się do organu, który go wydał.

\n

Art. 99

\n

1.

\n

Tworzy się centralną ewidencję osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdami.

\n

Ewidencję prowadzi jednostka podległa Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji 2.

\n

W centralnej ewidencji osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdami wpisuje się informację o uprawnieniu uzyskanym przez osobę.

\n

3.

\n

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia:

\n
1)warunki i sposób prowadzenia centralnej ewidencji osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdami oraz warunki współdziałania państwowych jednostek organizacyjnych w tym zakresie,
\n
2)warunki i sposób korzystania z informacji zawartych w centralnej ewidencji osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdami,
\n
3)warunki odpłatności za korzystanie z informacji zawartych w centralnej ewidencji osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdami oraz podmioty zwolnione od opłat.
\n

Art. 100Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych

\n

i Administracji określi:

\n
1)w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami oraz ich opis,
\n
2)w drodze zarządzenia, szczegółowe czynności organów w sprawach związanych z wydawaniem uprawnień do kierowania oraz wzory dokumentów w tych sprawach.
\n

Rozdział 2

\n

Szkolenie i egzaminowanie

\n

Art. 101Osoba ubiegająca się o uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym albo tramwajem

\n

może rozpocząć szkolenie najwcześniej 3 miesiące przed osiągnięciem wieku wymaganego do uzyskania prawa jazdy albo pozwolenia, a jeżeli osobą tą jest uczeń szkoły, której program nauczania obejmuje szkolenie osób ubiegających się o prawo jazdy, okres ten wynosi 12 miesięcy.

\n

Art. 102Szkolenie osoby ubiegającej się o uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym albo

\n

tramwajem jest prowadzone w jednostce albo szkole posiadającej zezwolenie wydane przez kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej.

\n

Art. 103

\n

1.

\n

Kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej wydaje zezwolenie na prowadzenie szkolenia, jeżeli jednostka lub szkoła:

\n
1)posiada wymagane warunki lokalowe, wyposażenie dydaktyczne, plac do wykonywania manewrów oraz co najmniej jeden pojazd przystosowany do nauki jazdy,
\n
2)zatrudnia co najmniej jednego instruktora, z zastrzeżeniem ust. 2.
\n

2.

\n

Jeżeli jednostką szkolącą jest osoba fizyczna, warunek określony w ust. 1 pkt 2 uważa się za spełniony, gdy osoba ta jest równocześnie instruktorem.

\n

Art. 104

\n

1.

\n

Kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej cofa jednostce lub szkole zezwolenie na prowadzenie szkolenia, jeżeli:

\n
1)nie spełnia wymaganych warunków, o których mowa w art. 103,
\n
2)prowadzi szkolenie w sposób niezgodny z przepisami,
\n
3)wydała niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenie o ukończeniu szkolenia.
\n

2.

\n

W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie szkolenia z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3, ponowne zezwolenie nie może być wydane wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna.

\n

Art. 105

\n

1.

\n

Szkolenie osoby ubiegającej się o uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym albo tramwajem jest prowadzone przez instruktora, z zastrzeżeniem ust. 3.

\n

2.

\n

Instruktorem jest osoba, która:

\n
1)ma co najmniej wykształcenie średnie,
\n
2)posiada, przez okres co najmniej 3 lat, uprawnienie do kierowania pojazdami rodzaju objętego szkoleniem,
\n
3)potwierdziła wymagany stan zdrowia i predyspozycje psychiczne odpowiednim orzeczeniem,
\n
4)ukończyła kurs kwalifikacyjny w jednostce upoważnionej przez wojewodę,
\n
5)zdała egzamin przed komisją powołaną przez wojewodę,
\n
6)nie była karana wyrokiem sądu lub orzeczeniem kolegium do spraw wykroczeń za przestępstwo lub wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym,
\n
7)została wpisana do ewidencji instruktorów.
\n

3.

\n

Szkolenie w zakresie udzielania pomocy przedlekarskiej jest prowadzone przez osobę, która spełnia co najmniej jeden z warunków określonych w pkt 1-3:

\n
1)wykonuje zawód lekarza lub pielęgniarki,
\n
2)posiada kwalifikacje instruktora Polskiego Czerwonego Krzyża,
\n
3)posiada kwalifikacje ratownika medycznego.
\n

Art. 106

\n

1.

\n

Kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej dokonuje wpisu osoby do ewidencji instruktorów, jeżeli spełnia ona warunki określone w art. 105 ust. 2 pkt 1-6 i wydaje jej legitymację instruktora.

\n

2.

\n

Instruktor podlega kontrolnym badaniom lekarskim w terminach, o których mowa w art.

\n

122 ust. 2, odpowiednio do rodzaju uprawnień do szkolenia.

\n

3.

\n

Instruktor jest obowiązany posiadać w czasie szkolenia legitymację instruktora i świadectwo kwalifikacji, o którym mowa w art. 89 ust. 3, oraz okazywać je na żądanie uprawnionych organów.

\n

Art. 107

\n

1.

\n

Kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej skreśla instruktora z ewidencji, jeżeli instruktor:

\n
1)nie spełnia warunków określonych w art. 105 ust. 2 pkt 1-6,
\n
2)nie przedstawił orzeczenia lekarskiego z badań kontrolnych o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania czynności instruktora,
\n
3)nie zdał egzaminu, o którym mowa w art. 108 ust. 2 pkt 2, w wyznaczonym terminie,
\n
4)dopuścił się rażącego naruszenia przepisów w zakresie szkolenia.
\n

2.

\n

W przypadku skreślenia instruktora z ewidencji z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 4, ponowny wpis do ewidencji nie może być dokonany wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia, w którym decyzja o skreśleniu stała się ostateczna.

\n

Art. 108

\n

1.

\n

Kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej sprawuje nadzór nad szkoleniem.

\n

2.

\n

Organ sprawujący nadzór może w szczególności:

\n
1)kontrolować dokumentację i działalność związaną ze szkoleniem,
\n
2)w uzasadnionych przypadkach skierować instruktora na egzamin, o którym mowa w art.
\n

105 ust. 2 pkt 5.

\n

Art. 109

\n

1.

\n

Egzamin państwowy sprawdzający kwalifikacje osoby ubiegającej się o uprawnienie do kierowania pojazdem oraz osoby, o której mowa w art. 114, przeprowadza egzaminator zatrudniony przez dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego:

\n
1)na podstawie umowy o pracę - w zakresie wszystkich kategorii prawa jazdy, z wyjątkiem kategorii T,
\n
2)na podstawie umowy zlecenia - w zakresie pozwolenia do kierowania tramwajem oraz prawa jazdy kategorii T.
\n

2.

\n

Egzamin państwowy jest organizowany w:

\n
1)wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego - w zakresie wszystkich kategorii prawa jazdy, z wyjątkiem kategorii T,
\n
2)przedsiębiorstwie komunikacji publicznej upoważnionym przez wojewodę - w zakresie pozwolenia do kierowania tramwajem,
\n
3)miejscu określonym przez kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej
\n
-w zakresie prawa jazdy kategorii T.
\n

3.

\n

Egzamin państwowy w zakresie wszystkich kategorii prawa jazdy, z wyjątkiem kategorii T, jest przeprowadzany w mieście wojewódzkim lub w zależności od potrzeb w mieście powyżej 100 tysięcy mieszkańców.

\n

4.

\n

Sprawdzenia kwalifikacji osoby ubiegającej się o kartę rowerową lub motorowerową dokonują:

\n
1)nauczyciel wychowania komunikacyjnego uprawniony przez dyrektora szkoły,
\n
2)policjant posiadający specjalistyczne przeszkolenie z zakresu ruchu drogowego.
\n

Art. 110

\n

1.

\n

Egzaminatorem może być osoba, która:

\n
1)jest obywatelem polskim,
\n
2)posiada wykształcenie wyższe,
\n
3)posiada prawo jazdy kategorii B przez okres co najmniej 6 lat oraz uprawnienie do kierowania pojazdami rodzaju objętego egzaminowaniem przez okres co najmniej 1 roku,
\n
4)potwierdziła wymagany stan zdrowia i predyspozycje psychiczne odpowiednim orzeczeniem,
\n
5)nie była karana wyrokiem sądu lub orzeczeniem kolegium do spraw wykroczeń za przestępstwo lub wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym,
\n
6)ukończyła kurs kwalifikacyjny w jednostce upoważnionej przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej,
\n
7)uczestniczyła w 7 egzaminach państwowych w charakterze obserwatora oraz przeprowadziła co najmniej 3 takie egzaminy pod kierunkiem egzaminatora wyznaczonego przez dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego i uzyskała pozytywną opinię,
\n
8)zdała egzamin przed komisją weryfikacyjną powołaną przez: a) Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej - w zakresie sprawdzania kwalifikacji na wszystkie kategorie prawa jazdy, z wyjątkiem kategorii T, b) wojewodę - w zakresie sprawdzania kwalifikacji na prawo jazdy kategorii T lub pozwolenie do kierowania tramwajem,
\n
9)daje rękojmię należytego wykonywania swoich obowiązków,
\n
10)została wpisana do ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez wojewodę.
\n

2.

\n

Wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 6 i 7, nie stosuje się do egzaminatora osoby ubiegającej się o prawo jazdy kategorii T lub o pozwolenie do kierowania tramwajem.

\n

Art. 111

\n

1.

\n

Wojewoda dokonuje wpisu osoby do ewidencji egzaminatorów, jeżeli spełnia ona warunki określone w art. 110 ust. 1 pkt 1-9, i wydaje jej legitymację egzaminatora.

\n

2.

\n

Egzaminator podlega kontrolnym badaniom lekarskim w terminach, o których mowa w art.

\n

122 ust. 2, odpowiednio do rodzaju uprawnień do egzaminowania.

\n

3.

\n

Egzaminator podlega corocznie szkoleniu organizowanemu przez dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.

\n

4.

\n

Egzaminator jest obowiązany posiadać w czasie prowadzenia egzaminów legitymację egzaminatora i świadectwo kwalifikacji, o którym mowa w art. 89 ust. 3, oraz okazywać je na żądanie uprawnionych organów.

\n

Art. 112

\n

1.

\n

Nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych sprawuje wojewoda.

\n

2.

\n

Organ sprawujący nadzór może w szczególności:

\n
1)kontrolować dokumentację i działalność związaną z egzaminowaniem,
\n
2)przerwać lub unieważnić egzamin państwowy prowadzony niezgodnie z przepisami,
\n
3)w razie stwierdzenia rażących uchybień zawiesić działalność odpowiedniej jednostki w zakresie prowadzenia egzaminów państwowych - do czasu usunięcia uchybień,
\n
4)w uzasadnionych przypadkach skierować egzaminatora na egzamin, o którym mowa w art.
\n

110 ust. 1 pkt 8.

\n

Art. 113

\n

1.

\n

Wojewoda skreśla egzaminatora z ewidencji, jeżeli:

\n
1)nie spełnia warunków określonych w art. 110 ust. 1 pkt 1-9,
\n
2)nie odbył okresowego szkolenia,
\n
3)nie przedstawił orzeczenia lekarskiego z badań kontrolnych o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania czynności egzaminatora,
\n
4)nie zdał egzaminu, o którym mowa w art. 110 ust. 1 pkt 8, w wyznaczonym terminie,
\n
5)naruszył zasady egzaminowania.
\n

2.

\n

W przypadku skreślenia egzaminatora z ewidencji z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 5, ponowny wpis do ewidencji nie może być dokonany wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia, w którym decyzja o skreśleniu stała się ostateczna.

\n

Art. 114Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega:

\n
1)osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej: a) w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji, b) na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1,
\n
2)osoba ubiegająca się o: a) przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub w związku z utratą kwalifikacji, b) zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający 1 rok.
\n

Art. 115

\n

1.

\n

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrami Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:

\n
1)wymagania w stosunku do jednostek lub szkół prowadzących szkolenie w zakresie wyposażenia dydaktycznego, warunków lokalowych, placu manewrowego i pojazdów przeznaczonych do szkolenia,
\n
2)wymagania w stosunku do jednostek prowadzących egzaminy państwowe w zakresie wyposażenia, warunków lokalowych, placu manewrowego i pojazdów przeznaczonych do egzaminowania,
\n
3)program szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, tramwajami oraz kandydatów na instruktorów i egzaminatorów,
\n
4)warunki i tryb: a) uzyskiwania uprawnień do kierowania pojazdami, szkolenia i egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami lub podlegających sprawdzeniu kwalifikacji oraz wzory dokumentów z tym związanych, b) szkolenia i egzaminowania kandydatów na instruktorów i egzaminatorów, pracy komisji egzaminacyjnych oraz wzory dokumentów z tym związanych.
\n

2.

\n

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia:

\n
1)wysokość opłat za sprawdzenie kwalifikacji kandydatów na instruktorów i instruktorów oraz wysokość wynagrodzenia członków komisji sprawdzających ich kwalifikacje,
\n
2)wysokość opłat za sprawdzenie kwalifikacji kandydatów na egzaminatorów i egzaminatorów oraz wysokość wynagrodzenia członków komisji sprawdzających ich kwalifikacje,
\n
3)wysokość opłat za sprawdzenie kwalifikacji osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami lub podlegających sprawdzeniu kwalifikacji,
\n
4)wysokość stawek wynagrodzenia dla egzaminatorów zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia,
\n
5)wysokość opłat za wydanie prawa jazdy, pozwolenia do kierowania tramwajem, świadectwa kwalifikacji, legitymacji instruktora i egzaminatora.
\n

Rozdział 3

\n

Wojewódzki ośrodek ruchu drogowego

\n

Art. 116

\n

1.

\n

Wojewoda tworzy wojewódzki ośrodek ruchu drogowego działający na obszarze województwa.

\n

2.

\n

Ośrodek jest państwową osobą prawną.

\n

3.

\n

Wojewoda sprawuje nadzór nad ośrodkiem.

\n

Art. 117

\n

1.

\n

Do zadań ośrodka należy organizowanie egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami.

\n

2.

\n

Ośrodek może wykonywać inne zadania z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego.

\n

Art. 118

\n

1.

\n

Działalnością ośrodka kieruje dyrektor.

\n

2.

\n

Dyrektor jest powoływany i odwoływany przez wojewodę.

\n

3.

\n

Wojewoda ustala wynagrodzenie dyrektora.

\n

Art. 119

\n

1.

\n

Ośrodek prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

\n

2.

\n

Przychodami ośrodka są:

\n
1)wpływy z opłat za przeprowadzanie egzaminów osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami,
\n
2)wpływy za wykonanie innych zadań z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego.
\n

3.

\n

Rozchodami ośrodka są wydatki na:

\n
1)bieżące utrzymanie ośrodka,
\n
2)prowadzenie egzaminów państwowych w zakresie prawa jazdy poszczególnych kategorii i pozwolenia do kierowania tramwajem.
\n

4.

\n

Osiągnięty przez ośrodek zysk, po opłaceniu należnych podatków, jest przeznaczany na:

\n
1)inwestycje związane z działalnością ośrodka, o której mowa w art. 117 ust. 1,
\n
2)poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego w województwie.
\n

5.

\n

Ośrodek może zaciągać kredyty, za zgodą wojewody, na zasadach ogólnych.

\n

6.

\n

Składniki majątkowe nabyte na cele ośrodka tworzą jego fundusz statutowy.

\n

7.

\n

Ośrodek prowadzi odrębnie ewidencję przychodów i kosztów związanych z egzaminowaniem i odrębnie dla każdej innej działalności.

\n

Art. 120

\n

1.

\n

Wojewoda nadaje ośrodkowi statut.

\n

2.

\n

Statut ośrodka określa w szczególności jego organizację i warunki tworzenia oddziałów terenowych.

\n

Art. 121Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia:

\n
1)w porozumieniu z Ministrem Finansów - szczegółowe warunki gospodarki finansowej ośrodka oraz szczegółowe warunki ewidencji przychodów i kosztów, o których mowa w art. 119 ust. 7,
\n
2)w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej - warunki wynagradzania egzaminatorów.
\n

Rozdział 4

\n

Sprawdzanie stanu zdrowia i predyspozycji psychicznych do kierowania pojazdami

\n

Art. 122

\n

1.

\n

Badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlegają:

\n
1)osoba ubiegająca się o prawo jazdy,
\n
2)osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, cofniętego ze względu na stan zdrowia,
\n
3)kierujący pojazdem skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli uczestniczy w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny,
\n
4)kierujący pojazdem skierowany decyzją kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia,
\n
5)kandydat na instruktora lub egzaminatora osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami.
\n

2.

\n

Kierowca pojazdu silnikowego o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 7,5 t, pojazdu przewożącego materiały niebezpieczne, pojazdu uprzywilejowanego, autobusu lub kierowca zarobkowo przewożący osoby na własny lub cudzy rachunek podlega ponadto kontrolnym badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem w następujących okresach:

\n
1)jeżeli kieruje pojazdem, w stosunku do którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, B, B+E, B1 lub T: a) w wieku do 55 lat - co 5 lat, b) w wieku od 56 do 65 lat - co 3 lata, c) w wieku powyżej 65 lat - corocznie,
\n
2)jeżeli kieruje pojazdem, w stosunku do którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii C, C+E, C1, C1+E, D, D+E, D1 lub D1+E: a) w wieku do 55 lat - co 3 lata, b) w wieku powyżej 55 lat - corocznie.
\n

3.

\n

Badanie lekarskie przeprowadza uprawniony lekarz.

\n

4.

\n

Przepisy ust. 1 pkt 1-4, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 stosuje się odpowiednio do kierującego tramwajem.

\n

5.

\n

Badanie lekarskie wykonywane jest na koszt osoby badanej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

\n

6.

\n

Wojewoda kontroluje wykonywanie badań lekarskich i wydawanie orzeczeń.

\n

Art. 123

\n

1.

\n

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrami Transportu i Gospodarki Morskiej, Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:

\n
1)warunki i tryb: a) przeprowadzania badań lekarskich w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami u osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi lub tramwajami oraz osób kierujących tymi pojazdami, b) wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających brak lub istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, c) odwoływania się od orzeczeń lekarskich, d) uzyskiwania uprawnień przez lekarzy przeprowadzających badania lekarskie, e) kontroli wykonywania i dokumentowania badań lekarskich oraz wydawanych orzeczeń lekarskich,
\n
2)dodatkowe kwalifikacje lekarzy przeprowadzających badania lekarskie,
\n
3)sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi oraz wzory stosowanych dokumentów,
\n
4)maksymalne stawki opłat za badania lekarskie.
\n

2.

\n

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrami Zdrowia i Opieki Społecznej, Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb kierowania na badania lekarskie.

\n

Art. 124

\n

1.

\n

Badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu orzeczenia o predyspozycjach psychicznych do kierowania pojazdem podlega osoba:

\n
1)o której mowa w art. 122 ust. 2, przy ubieganiu się po raz pierwszy o wydanie świadectwa kwalifikacji,
\n
2)kandydat na instruktora lub egzaminatora osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami,
\n
3)inna, jeżeli lekarz w wyniku badania uzna za wskazane przeprowadzenie badania psychologicznego,
\n
4)przewidziana do szkolenia na kierowcę na potrzeby wojska,
\n
5)kierujący będący sprawcą wypadku drogowego, w którym jest zabity lub ranny.
\n

2.

\n

Badanie psychologiczne wykonuje uprawniony psycholog w jednostce upoważnionej przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej.

\n

3.

\n

Badanie psychologiczne jest wykonywane na koszt osoby badanej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

\n

4.

\n

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do kierującego tramwajem.

\n

5.

\n

Nadzór nad wykonywaniem badań psychologicznych sprawuje Minister Transportu i Gospodarki Morskiej lub jednostka przez niego upoważniona.

\n

Art. 125Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrami Zdrowia i Opieki

\n

Społecznej, Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:

\n
1)warunki i tryb: a) kierowania osób na badania psychologiczne, b) uzyskiwania i cofania uprawnień do przeprowadzania badań psychologicznych oraz uzyskiwania i cofania zezwoleń jednostkom przeprowadzającym te badania, c) odwoływania się od orzeczeń psychologicznych, d) kontroli przeprowadzania badań psychologicznych oraz wydawanych orzeczeń psychologicznych,
\n
2)warunki i sposób przeprowadzania badań psychologicznych,
\n
3)sposób postępowania z dokumentacją związaną z przeprowadzanymi badaniami psychologicznymi oraz wzory stosowanych dokumentów,
\n
4)maksymalne stawki opłat za badania psychologiczne.
\n

Art. 126

\n

1.

\n

Badanie w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu przeprowadza się przy użyciu urządzeń elektronicznych dokonujących pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu.

\n

2.

\n

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli stan osoby podlegającej badaniu uniemożliwia jego przeprowadzenie urządzeniem elektronicznym. W takim przypadku ustalenie zawartości w organizmie alkoholu następuje na podstawie badania krwi lub moczu.

\n

3.

\n

Badanie w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu może być przeprowadzone również w razie braku zgody kierującego, o czym należy go uprzedzić.

\n

4.

\n

Warunki oraz sposób przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1 i 2, określają odrębne przepisy.

\n

Art. 127

\n

1.

\n

Badanie w celu ustalenia w organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu przeprowadza się przy użyciu metod nie wymagających badania laboratoryjnego.

\n

2.

\n

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli stan osoby podlegającej badaniu uniemożliwia jego przeprowadzenie metodą nie wymagającą badania laboratoryjnego. W takim przypadku ustalenie w organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu następuje na podstawie badania krwi lub moczu.

\n

3.

\n

Badanie w celu ustalenia obecności w organizmie środka działającego podobnie do alkoholu może być przeprowadzone również w razie braku zgody kierującego, o czym należy go uprzedzić.

\n

4.

\n

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób przeprowadzania badań na obecność w organizmie środków działających podobnie do alkoholu.

\n

Art. 128

\n

1.

\n

W razie uczestniczenia w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny, kierujący pojazdem jest poddawany badaniu na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.

\n

2.

\n

Badaniu, o którym mowa w ust. 1, można poddać także inną osobę, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogła kierować pojazdem uczestniczącym w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny.

\n

3.

\n

Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, mają prawo żądać od organu kontroli ruchu drogowego przeprowadzenia badania krwi lub moczu w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.

\n

Dział V

\n

Kontrola ruchu drogowego

\n

Rozdział 1

\n

Uprawnienia Policji

\n

Art. 129

\n

1.

\n

Czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem ruchu na drogach, kierowanie ruchem i jego kontrolowanie należą do zadań Policji.

\n

2.

\n

Policjant, w związku z wykonywaniem czynności określonych w ust. 1, jest uprawniony do:

\n
1)legitymowania uczestnika ruchu i wydawania mu wiążących poleceń co do sposobu korzystania z drogi lub używania pojazdu,
\n
2)sprawdzania dokumentów wymaganych w związku z kierowaniem pojazdem i jego używaniem, świadectwa kwalifikacji, a także dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia,
\n
3)żądania poddania się przez kierującego pojazdem lub przez inną osobę, w stosunku do której zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogła kierować pojazdem, badaniu w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu,
\n
4)sprawdzania stanu technicznego, wyposażenia, ładunku, masy lub nacisku osi pojazdu znajdującego się na drodze,
\n
5)sprawdzania zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy oraz postoju,
\n
6)zatrzymania, w przypadkach przewidzianych w ustawie, dokumentów stwierdzających uprawnienie do kierowania pojazdem lub jego używania,
\n
7)wydawania poleceń: a) osobie, która spowodowała przeszkodę utrudniającą ruch drogowy lub zagrażającą jego bezpieczeństwu, albo osobie odpowiedzialnej za utrzymanie drogi, b) kontrolowanemu uczestnikowi ruchu - co do sposobu jego zachowania,
\n
8)uniemożliwienia: a) kierowania pojazdem osobie znajdującej się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu, b) korzystania z pojazdu, którego stan techniczny, ładunek, masa lub nacisk osi zagrażają bezpieczeństwu lub porządkowi ruchu, powodują uszkodzenie drogi albo naruszają wymagania ochrony środowiska, c) korzystania z pojazdu, jeżeli kierujący nim nie okazał dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia, d) kierowania pojazdem przez osobę nie posiadającą uprawnień,
\n
9)używania przyrządów kontrolno-pomiarowych, a w szczególności do badania pojazdu, określania jego masy, nacisku osi lub prędkości, stwierdzania naruszenia wymagań ochrony środowiska oraz do stwierdzania stanu trzeźwości kierującego,
\n
10)usuwania lub przemieszczania pojazdu: a) pozostawionego w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub zagraża jego bezpieczeństwu, b) kierowanego przez osobę znajdującą się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdu w inny sposób, c) kierowanego przez osobę nie posiadającą przy sobie wymaganych dokumentów uprawniających do kierowania i używania pojazdu, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdu w inny sposób, d) jeżeli kierujący nie okazał dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia, e) którego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu lub porządkowi ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdu w inny sposób, f) przekraczającego dopuszczalną masę całkowitą lub nacisk osi, g) utrudniającego prowadzenie akcji ratowniczej,
\n
11)kontroli warunków i sposobu przewozu materiałów niebezpiecznych oraz wymagań związanych z tym przewozem,
\n
12)używania urządzeń nagłaśniających, sygnalizacyjnych lub świetlnych, służących do wydawania wiążących poleceń uczestnikowi ruchu,
\n
13)występowania w uzasadnionym przypadku z wnioskiem o ocenę stanu zdrowia kierującego pojazdem,
\n
14)blokowania kół pojazdu pozostawionego w miejscu, gdzie jest to zabronione, lecz nie utrudnia to ruchu lub nie zagraża bezpieczeństwu.
\n

3.

\n

Przepisów ust. 2 pkt 3, 4 i 6 nie stosuje się do szefów i cudzoziemskiego personelu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i misji specjalnych państw obcych oraz organizacji międzynarodowych, korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności, oraz do innych osób korzystających z tych przywilejów i immunitetów.

\n

4.

\n

Kontrola ruchu drogowego w stosunku do kierujących pojazdami Sił Zbrojnych oraz w stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową kierujących innymi pojazdami, a także kierowanie ruchem drogowym w związku z pilotowaniem kolumn wojskowych należy również do wojskowych organów porządkowych. W tym zakresie wojskowym organom porządkowym przysługują uprawnienia policjantów określone w ust. 2.

\n

5.

\n

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, tryb oraz jednostki i warunki ich współdziałania w zakresie:

\n
1)zapewnienia sprawności ruchu, w szczególności przez nadzór nad parkowaniem pojazdów i usuwaniem na koszt właściciela pojazdów: a) pozostawionych w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub zagraża bezpieczeństwu, b) kierowanych przez osoby znajdujące się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdów w inny sposób, c) kierowanych przez osoby nie posiadające przy sobie wymaganych dokumentów uprawniających do kierowania i używania pojazdu, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdów w inny sposób, d) zarejestrowanych lub czasowo dopuszczonych do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo zarejestrowanych za granicą, jeżeli kierujący nie okazał dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia, e) których stan techniczny zagraża bezpieczeństwu lub porządkowi ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdów w inny sposób, f) przekraczających dopuszczalną masę całkowitą lub nacisk osi określone w przepisach ruchu drogowego, g) których stan wskazuje na to, że nie są używane, h) bez tablic rejestracyjnych,
\n
2)blokowania kół pojazdów w razie pozostawienia ich w miejscu, gdzie jest to zabronione, lecz nie utrudnia to ruchu lub nie zagraża bezpieczeństwu,
\n
3)pilotowania pojazdów, których wymiary, masa lub nacisk osi przekraczają określone wielkości,
\n
4)usuwania pojazdów utrudniających prowadzenie akcji ratowniczych.
\n

Art. 130

\n

1.

\n

Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.

\n

2.

\n

Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia.

\n

3.

\n

Kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy.

\n

4.

\n

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z Ministrami Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:

\n
1)sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego,
\n
2)warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji,
\n
3)program szkolenia i jednostki upoważnione do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 3,
\n
4)liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia,
\n
5)podmioty uprawnione do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, o której mowa w ust. 1.
\n

Art. 131

\n

1.

\n

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z Ministrami Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:

\n
1)organizację, warunki i sposób wykonywania kontroli ruchu drogowego,
\n
2)warunki i tryb udzielania upoważnień do zatrzymywania pojazdów lub wykonywania niektórych czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego przez funkcjonariuszy innych organów,
\n
3)wymagany sposób zachowania się kontrolowanego uczestnika ruchu.
\n

2.

\n

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrami Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji określi, w drodze rozporządzenia:

\n
1)organizację, warunki i sposób wykonywania czynności, o których mowa w art. 129 ust.
\n

4,

\n
2)warunki i tryb współdziałania Żandarmerii Wojskowej z Policją w sprawach, o których mowa w art. 130 ust. 1.
\n

Rozdział 2

\n

Zatrzymywanie i zwracanie dowodów rejestracyjnych

\n

Art. 132

\n

1.

\n

Policjant zatrzyma dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) w razie:

\n
1)stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd: a) zagraża bezpieczeństwu, b) zagraża porządkowi ruchu, c) narusza wymagania ochrony środowiska,
\n
2)stwierdzenia, że pojazd nie został poddany badaniu technicznemu w wyznaczonym terminie lub termin badania nie został wyznaczony prawidłowo,
\n
3)stwierdzenia zniszczenia dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) w stopniu powodującym jego nieczytelność,
\n
4)uzasadnionego podejrzenia podrobienia lub przerobienia dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego),
\n
5)stwierdzenia, że badanie techniczne zostało dokonane przez jednostkę do tego nie upoważnioną,
\n
6)nieokazania przez kierującego dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub nieokazania dokumentu stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia,
\n
7)uzasadnionego przypuszczenia, że dane w nim zawarte nie odpowiadają stanowi faktycznemu.
\n

2.

\n

W razie zatrzymania dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego), policjant wydaje kierowcy pokwitowanie. Może on zezwolić na używanie pojazdu przez czas nie przekraczający 7 dni, określając warunki tego używania w pokwitowaniu. Zezwolenie nie może być wydane w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz w pkt 6.

\n

3.

\n

Zatrzymany dokument, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 1 pkt 4, 6 i 7, odpowiedni organ Policji przesyła niezwłocznie organowi, który go wydał, z zastrzeżeniem ust.

\n

5.

\n

4.

\n

W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1, 3 i 4 dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) zatrzyma również jednostka upoważniona do przeprowadzania badań technicznych. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

\n

5.

\n

Zatrzymany dokument pojazdu zarejestrowanego za granicą, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 1 pkt 4 i 6, pozostawia się w jednostce Policji przez okres 7 dni. Po upływie tego terminu dokument przekazywany jest przedstawicielstwu państwa, w którym pojazd jest zarejestrowany.

\n

6.

\n

Zwrot zatrzymanego dokumentu następuje niezwłocznie po ustaniu przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie, z zastrzeżeniem art. 133.

\n

Art. 133

\n

1.

\n

W przypadku określonym w art. 132 ust. 1 pkt 6 odpowiedni organ Policji zwraca zatrzymany dokument po przedstawieniu dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia.

\n

2.

\n

W przypadku pojazdu zarejestrowanego za granicą, jeżeli z przedstawionego dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu wynika, że przed zatrzymaniem dowodu rejestracyjnego umowa ta nie była zawarta, warunkiem zwrotu zatrzymanego dokumentu jest dodatkowo wniesienie opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia określonej w odrębnych przepisach.

\n

Art. 134W stosunku do pojazdów Sił Zbrojnych oraz innych pojazdów kierowanych przez żołnierzy

\n

pełniących czynną służbę wojskową uprawnienia i obowiązki policjantów określone w art. 132 ust. 1-3 i art. 133 ust. 1 wykonują również żołnierze Żandarmerii Wojskowej.

\n

Rozdział 3

\n

Zatrzymywanie praw jazdy i pozwoleń oraz cofanie i przywracanie uprawnień do kierowania pojazdami

\n

Art. 135

\n

1.

\n

Policjant:

\n
1)zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem w razie: a) stwierdzenia, że kierujący pojazdem znajduje się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu, b) stwierdzenia zniszczenia prawa jazdy w stopniu powodującym jego nieczytelność, c) podejrzenia podrobienia lub przerobienia prawa jazdy, d) gdy upłynął termin ważności prawa jazdy, e) gdy wobec kierującego pojazdem wydane zostało postanowienie lub decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, f) gdy wobec kierującego pojazdem orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów lub wydano decyzję o cofnięciu prawa jazdy, g) przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, h) przekroczenia przez kierującego pojazdem, w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego,
\n
2)może zatrzymać prawo jazdy za pokwitowaniem w razie uzasadnionego podejrzenia, że kierowca popełnił przestępstwo lub wykroczenie, za które może być orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów.
\n

2.

\n

Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b)-d) oraz w pkt 2, uprawnia do kierowania pojazdem w ciągu 7 dni.

\n

Art. 136

\n

1.

\n

Zatrzymane prawo jazdy, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. c), Policja przekazuje niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni, według właściwości, kolegium do spraw wykroczeń albo innemu organowi uprawnionemu do orzekania w sprawach o wykroczenia w trybie dyscyplinarnym, prokuratorowi lub kierownikowi rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej.

\n

2.

\n

W razie przeprowadzenia badania krwi lub moczu dla oceny trzeźwości lub zawartości środka działającego podobnie do alkoholu, prawo jazdy przekazuje się wraz z wynikiem tego badania. Jeżeli jednak wynik tego badania nie został uzyskany w ciągu 30 dni od dnia zatrzymania prawa jazdy, należy niezwłocznie zwrócić je właścicielowi.

\n

Art. 137

\n

1.

\n

Postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art. 135 ust.

\n

1 pkt 1 lit. a) oraz pkt 2, wydaje w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawa jazdy:

\n
1)prokurator - w toku postępowania przygotowawczego, a sąd - po przekazaniu sprawy do sądu,
\n
2)przewodniczący kolegium do spraw wykroczeń, a wobec osoby nie podlegającej orzecznictwu kolegium do spraw wykroczeń - właściwy przełożony.
\n

2.

\n

O wydaniu postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy zawiadamia się właściwego kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej.

\n

3.

\n

Na postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy służy zażalenie.

\n

Art. 138

\n

1.

\n

Decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. d) i g), wydaje kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej.

\n

2.

\n

Zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania.

\n

Art. 139

\n

1.

\n

Przepisy art. 135-138 stosuje się odpowiednio do pozwolenia do kierowania tramwajem.

\n

2.

\n

Przepisu art. 135 nie stosuje się do szefów i cudzoziemskiego personelu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych państw obcych oraz misji specjalnych i organizacji międzynarodowych korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności, a także do innych osób korzystających z tych przywilejów i immunitetów.

\n

3.

\n

W stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową oraz innych osób kierujących pojazdami Sił Zbrojnych uprawnienia i obowiązki policjantów określone w art. 135 ust.

\n

1 i art. 136 ust. 1 wykonują również żołnierze Żandarmerii Wojskowej.

\n

Art. 140

\n

1.

\n

Decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej w razie:

\n
1)stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,
\n
2)utraty przez kierowcę kwalifikacji, co stwierdza się na podstawie wyniku egzaminu państwowego,
\n
3)przekroczenia, w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego; decyzja o cofnięciu uprawnienia wydawana jest na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji,
\n
4)niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 pkt 1.
\n

2.

\n

Decyzję o przywróceniu kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, z wyjątkiem przypadku określonego w ust. 1 pkt 3, wydaje kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie.

\n

3.

\n

Przepisy ust. 1-2 stosuje się odpowiednio do pozwolenia do kierowania tramwajem.

\n

4.

\n

Decyzję o cofnięciu lub przywróceniu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym szefom i cudzoziemskiemu personelowi przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i misji specjalnych państw obcych oraz organizacji międzynarodowych korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności oraz innym osobom korzystającym z tych przywilejów i immunitetów wydaje Wojewoda Warszawski.

\n

5.

\n

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb wnioskowania o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

\n

Dział VI

\n

Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe

\n

Art. 141W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

\n

(Dz. U. Nr 12, poz. 114, z 1981 r. Nr 24, poz. 124, z 1982 r. Nr 16, poz. 125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z 1984 r. Nr 54, poz. 275, z 1985 r. Nr 14, poz. 60 i Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135 i Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 72, poz. 422 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1995 r. Nr 6, poz. 29 i Nr 60, poz. 310 oraz z 1997 r. Nr 54, poz. 349 i Nr 60, poz. 369 i Nr 85, poz. 539) dodaje się art. 96a w brzmieniu: „

\n

Art. 96a

\n

§ 1Kto, nie będąc uprawnionym, posiada w pojeździe urządzenia stanowiące obowiązkowe

\n

wyposażenie pojazdu uprzywilejowanego w ruchu, wysyłające sygnały świetlne w postaci niebieskich lub czerwonych świateł błyskowych albo sygnał dźwiękowy o zmiennym tonie, a także elementy oznakowania w postaci napisów, podlega karze grzywny.

\n

§ 2Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa w pojeździe sygnałów świetlnych w postaci

\n

niebieskich lub czerwonych świateł błyskowych albo sygnału dźwiękowego o zmiennym tonie, podlega karze aresztu do dwóch tygodni albo grzywny.

\n

§ 3

\n

Urządzenia lub elementy oznakowania, o których mowa w § 1 i 2, podlegają przepadkowi, choćby nie stanowiły własności sprawcy. ”

\n

Art. 142W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach

\n

o wykroczenia (Dz. U. Nr 12, poz. 117, z 1985 r. Nr 23, poz. 100 i z 1991 r. Nr 73, poz. 321) skreśla się art. XIV.

\n

Art. 143W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

\n

(Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 23, poz. 117, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 348, Nr 60, poz. 369, Nr 79, poz. 471 i Nr 88, poz. 554) w art. 11:

\n
1)w ust. 1 w pkt 17 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 18 w brzmieniu: „
\n
18)produkcji i dystrybucji tablic rejestracyjnych pojazdów. ” ,
\n
2)po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „ 2a.
\n

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, liczbę koncesji, o których mowa w ust. 1 pkt 18, warunki wymagane do ich uzyskania, sposób wyboru koncesjonariuszy oraz obszary dystrybucji tablic rejestracyjnych. ”

\n

Art. 144

\n

1.

\n

Zadania własne kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej, o których mowa w art. 73 ust. 1 i 2, art. 74 ust. 1, art. 75, art. 77 ust. 3, art. 78 ust. 3, art. 89 ust. 2 i 3, art. 93 ust. 2, art. 97 ust. 1, art. 103, art. 104, art. 106 ust.

\n

1, art. 107, art. 108, art. 109 ust. 2 pkt 3, art. 114 pkt 1, art. 122 ust. 1 pkt 4, art. 138 ust. 1 i art. 140 ust. 1 i 3 niniejszej ustawy, nie mogą być powierzone w drodze porozumienia organom samorządu terytorialnego.

\n

2.

\n

Porozumienia zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w zakresie, o którym mowa w ust. 1, tracą moc z dniem 1 lipca 1998 r.

\n

3.

\n

Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz. U. z 1997 r. Nr 36, poz. 224), przechodzą jako zlecone zadania, o których mowa w art. 73 ust. 1 i 2, art. 74 ust.

\n

1, art. 75, art. 77 ust. 3, art. 78 ust. 3, art. 89 ust. 2 i 3, art. 93 ust. 2, art.

\n

97 ust. 1, art. 114 pkt 1, art. 122 ust. 1 pkt 4, art. 138 ust. 1 i art. 140 ust.

\n

1 i 3 niniejszej ustawy.

\n

4.

\n

Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 3, odbywa się w trybie określonym w art.

\n

13 ustawy, o której mowa w ust. 3.

\n

Art. 145

\n

1.

\n

Ośrodki szkolenia lub szkoły prowadzące szkolenie osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie dotychczasowych przepisów uważa się za spełniające wymagania określone w ustawie przez okres 1 roku od dnia wejścia jej w życie.

\n

2.

\n

Osoby wykonujące czynności instruktora lub wykładowcy w ośrodkach szkolenia lub w szkołach w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie dotychczasowych przepisów mogą prowadzić szkolenie osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie dotychczas posiadanym, jeżeli spełniają wymagania, o których mowa w art.

\n

105 ust. 2 pkt 1, 2, 6 i 7, oraz pod warunkiem zdania w okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy egzaminu, o którym mowa w art. 105 ust. 2 pkt 5.

\n

3.

\n

Ośrodki egzaminowania, w których odbywa się sprawdzanie kwalifikacji osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierujących pojazdami w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie dotychczasowych przepisów, uważa się za spełniające wymagania określone ustawą przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

\n

4.

\n

Osoby wykonujące czynności egzaminatora w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie dotychczasowych przepisów uważa się za spełniające wymagania określone ustawą. Osoby te mogą wykonywać swoje czynności przez okres 10 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy na podstawie umowy zlecenia.

\n

5.

\n

Stacje kontroli pojazdów działające w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie dotychczasowych przepisów uważa się za spełniające wymagania określone ustawą w terminach określonych w wydanych im upoważnieniach.

\n

6.

\n

Osoby wykonujące czynności diagnosty w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie dotychczasowych przepisów uważa się za spełniające wymagania określone ustawą.

\n

Art. 146

\n

1.

\n

Wojewoda utworzy wojewódzki ośrodek ruchu drogowego w okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

\n

2.

\n

Z chwilą utworzenia ośrodka, o którym mowa w ust. 1, opłaty za egzaminy państwowe na prawo jazdy i pozwolenia do kierowania tramwajem wpływają na jego rachunek.

\n

3.

\n

Do czasu rozpoczęcia przez ośrodek samodzielnego prowadzania egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami, z wpływów z opłat, o których mowa w ust. 2, są finansowane koszty przeprowadzania egzaminów w ośrodkach, o których mowa w art. 145 ust. 3.

\n

4.

\n

Upoważnia się wojewodę do udzielenia wojewódzkiemu ośrodkowi ruchu drogowego jednorazowej pożyczki na cele inwestycyjne na okres nie przekraczający 2 lat.

\n

Art. 147

\n

1.

\n

Osoby w wieku od 17 do 18 lat, ubiegające się o prawo jazdy kategorii B+E, które ukończyły wymagane szkolenie lub w nim uczestniczą w dniu 1 lipca 1998 r., uważa się za spełniające wymagania określone w art. 90 ust. 2 pkt 3.

\n

2.

\n

Osoby ubiegające się o prawo jazdy kategorii C lub D, które ukończyły wymagane szkolenie lub uczestniczą w nim w dniu 1 lipca 1998 r., uważa się za spełniające wymagania, o których mowa w art. 88 ust. 4.

\n

Art. 148

\n

1.

\n

Zezwolenia na wykorzystanie pojazdów jako uprzywilejowanych, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, zachowują ważność do dnia 15 stycznia 1998 r.

\n

2.

\n

Zezwolenia na wykonywanie badań instalacji przystosowującej pojazdy do zasilania gazem i sposób jej montażu, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, zachowują ważność do dnia 31 marca 1998 r.

\n

3.

\n

Zezwolenia na odstępstwo od stosowania się do niektórych znaków drogowych, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, zachowują ważność do dnia 31 marca 1998 r.

\n

Art. 149

\n

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrami Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia:

\n
1)obowiązek uzyskania karty pojazdu przez właścicieli pojazdów zarejestrowanych przed dniem, o którym mowa w art. 152 pkt 1,
\n
2)warunki, terminy i tryb uzyskiwania karty pojazdu przez osoby, o których mowa w pkt 1, organy właściwe do ich wydania, wzory dokumentów stosowanych w tych sprawach oraz wysokość opłaty za kartę pojazdu.
\n

Art. 150

\n

1.

\n

Prawa jazdy i inne dokumenty uprawniające do kierowania pojazdami lub potwierdzające dodatkowe kwalifikacje i wymagania w stosunku do kierujących pojazdami, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność do czasu ich wymiany w zakresie na jaki zostały wydane.

\n

2.

\n

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i terminy wymiany praw jazdy i innych dokumentów uprawniających do kierowania pojazdami lub potwierdzających dodatkowe kwalifikacje kierujących pojazdami.

\n

Art. 151

\n

1.

\n

Traci moc ustawa z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41 i Nr 26, poz. 114 oraz z 1995 r. Nr 104, poz. 515), z wyjątkiem art. 69-81, które tracą moc z dniem 30 czerwca 1998 r.

\n

2.

\n

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak niż przez okres 1 roku od dnia wejścia jej w życie, zachowują moc przepisy wydane na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 1, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.

\n

Art. 152Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem:

\n
1)art. 49 ust. 2 pkt 5, art. 77, 80, 87-100, 109 ust. 4 i art. 143, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 1998 r.,
\n
2)art. 39 ust. 3 i art. 85, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
\n

Pokaż całość

", "next": 0}