📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 1 marca 2021 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wymianie informacji podatkowych z
innymi państwami
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z
innymi państwami
Dział I - Przepisy ogólne
Dział II - Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu z państwami członkowskimi
Dział III - Automatyczna wymiana informacji o rachunkach raportowanych
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Obowiązki raportujących instytucji finansowych
Rozdział 3 - Procedury sprawozdawcze
Rozdział 4 - Ogólne zasady należytej staranności
Rozdział 5 - Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków indywidualnych
Rozdział 6 - Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków indywidualnych
Rozdział 7 - Procedura należytej staranności wobec istniejących rachunków podmiotów
Rozdział 8 - Procedura należytej staranności wobec nowych rachunków podmiotów
Rozdział 9 - Kontrola raportujących instytucji finansowych
Rozdział 10 - Obowiązki organu
Dział IV - Automatyczna wymiana informacji o interpretacjach podatkowych i decyzjach w sprawach
cen transferowych
Dział V - Automatyczna wymiana informacji podatkowych o jednostkach wchodzących w skład grupy
podmiotów
Dział VA - Automatyczna wymiana informacji o schematach podatkowych transgranicznych
Dział VI - Kary pieniężne
Dział VII - Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe
Rozdział 1 - Przepisy zmieniające
Rozdział 2 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami
(Dz. U. z 2020 r. poz. 343), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi
państwami oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1106 i 2123) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 24 lutego 2021 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
odnośnika nr 1 oraz art. 18, art. 21 i art. 23 ustawy z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie
informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1106 i 2123), które stanowią:
„
1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Rady 2011/16/UE
z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania
i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, Dz. Urz.
UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE
L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE
L 342 z 16.12.2016, str. 1); 2) dyrektywę Rady (UE) 2015/2060 z dnia 10 listopada
2015 r. uchylającą dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności
w formie wypłacanych odsetek (Dz. Urz. UE L 301 z 18.11.2015, str. 1); 3) dyrektywę
Rady (UE) 2016/2258 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w odniesieniu
do dostępu organów podatkowych do informacji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy
(Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1). Niniejsza ustawa:
1)
wdraża dyrektywę Rady (UE) 2017/952 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniającą dyrektywę (UE) 2016/1164
w zakresie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych dotyczących państw trzecich
(Dz. Urz. UE L 144 z 07.06.2017, str. 1);
2)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady (UE) 2018/1910 z dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE
w odniesieniu do harmonizacji i uproszczenia niektórych przepisów w systemie podatku
od wartości dodanej dotyczących opodatkowania handlu między państwami członkowskimi
(Dz. Urz. UE L 311 z 07.12.2018, str. 3);
3)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady (UE) 2018/822 z dnia 25 maja 2018 r.
zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji
w dziedzinie opodatkowania w odniesieniu do podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych
(Dz. Urz. UE L 139 z 05.06.2018, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 31 z 01.02.2019, str. 108).
”
„
Art. 18.
Informacje, o których mowa w art. 88b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, zawierające
dane otrzymane do dnia 30 września 2020 r., Szef Krajowej Administracji Skarbowej
przekazuje w terminie do dnia 31 października 2020 r.
”
„
Art. 21.
1.
W latach 2020-2029 maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie
zadań wynikających z ustaw zmienianych w art. 3 i art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, wynosi 37 370 000 zł, w tym w:
1)
2020 r. - 4 490 000 zł;
2)
2021 r. - 3 170 000 zł;
3)
2022 r. - 3 330 000 zł;
4)
2023 r. - 3 430 000 zł;
5)
2024 r. - 3 540 000 zł;
6)
2025 r. - 3 650 000 zł;
7)
2026 r. - 3 760 000 zł;
8)
2027 r. - 3 880 000 zł;
9)
2028 r. - 4 000 000 zł;
10)
2029 r. - 4 120 000 zł.
2.
W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem limitu wydatków, o którym
mowa w ust. 1, na dany rok budżetowy, stosuje się mechanizm korygujący polegający
na ograniczeniu kosztów rzeczowych ministra właściwego do spraw finansów publicznych
związanych z realizacją zadań wynikających z ustaw zmienianych w art. 3 i art. 5,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, jest
minister właściwy do spraw finansów publicznych.
4.
Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w
ust. 1, jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.
”
„
Art. 23.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2020 r., z wyjątkiem:
1)
art. 8, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 1, art. 4 pkt 1 i art. 9, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.
”
.
1)
Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Rady 2011/16/UE
z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania
i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, Dz. Urz.
UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE
L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE
L 342 z 16.12.2016, str. 1); 2) dyrektywę Rady (UE) 2015/2060 z dnia 10 listopada
2015 r. uchylającą dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności
w formie wypłacanych odsetek (Dz. Urz. UE L 301 z 18.11.2015, str. 1); 3) dyrektywę
Rady (UE) 2016/2258 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w odniesieniu
do dostępu organów podatkowych do informacji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy
(Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1).
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z
innymi państwami1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Rady 2011/16/UE
z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania
i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, Dz. Urz.
UE L 50 z 23.02.2012, str. 58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE
L 332 z 18.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE
L 342 z 16.12.2016, str. 1); 2) dyrektywę Rady (UE) 2015/2060 z dnia 10 listopada
2015 r. uchylającą dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności
w formie wypłacanych odsetek (Dz. Urz. UE L 301 z 18.11.2015, str. 1); 3) dyrektywę
Rady (UE) 2016/2258 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w odniesieniu
do dostępu organów podatkowych do informacji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy
(Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1).
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
zasady i tryb dokonywania wymiany informacji podatkowych z innymi państwami;
2)
właściwość organów w zakresie wymiany informacji podatkowych z innymi państwami;
3)
obowiązki instytucji finansowych w zakresie wymiany informacji podatkowych na wniosek
właściwego organu;
4)
obowiązki instytucji finansowych w zakresie automatycznej wymiany informacji podatkowych
o rachunkach raportowanych, o których mowa w dziale III, oraz zasady kontroli ich
wykonywania;
5)
obowiązki jednostek wchodzących w skład grupy podmiotów, o której mowa w dziale V,
w zakresie automatycznej wymiany informacji podatkowych o tych jednostkach.
2.
Ustawy nie stosuje się do wymiany informacji dla celów podatkowych na podstawie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki
w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia
ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych w Warszawie
dnia 7 października 2014 r.
(Dz. U. z 2015 r. poz. 1647 oraz z 2017 r. poz. 158).
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
dyrektywie 2011/16/UE - rozumie się przez to dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej
w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG
(Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, z późn. zm.)2)Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2012, str.
58, Dz. Urz. UE L 359 z 16.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 1,
Dz. Urz. UE L 146 z 03.06.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 342 z 16.12.2016, str. 1.;
2)
informacjach podatkowych - rozumie się przez to informacje wymieniane z innymi państwami
na podstawie ustawy, które mogą być istotne dla celów stosowania i wykonywania przepisów
prawa podatkowego państw dokonujących wymiany tych informacji;
3)
państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej;
4)
rozporządzeniu Komisji (UE) nr 2015/2378 - rozumie się przez to rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2015/2378 z dnia 15 grudnia 2015 r. ustanawiające
szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie
współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylające rozporządzenie
wykonawcze (UE) nr 1156/2012
(Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2015, str. 19);
5)
ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych - rozumie się przez to ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r.
poz. 1291, 1428, 1492, 1565, 2122, 2123, 2127, 2255 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 255.);
6)
ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych - rozumie się przez to ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1406, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r.
poz. 1492, 1565, 2122, 2123 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 255.);
7)
ustawie - Ordynacja podatkowa - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, 1423, 2122, 2123 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 72);
7a)
ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - rozumie
się przez to ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu
terroryzmu
(Dz. U. z 2020 r. poz. 971, 875, 1086 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 187);
8)
właściwym organie - rozumie się przez to właściwą w sprawach podatkowych władzę danego
państwa;
9)
zagranicznym zakładzie - rozumie się przez to zagraniczny zakład, o którym mowa w
art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Art. 3.
W zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, informacje
podatkowe mogą być udostępniane właściwemu organowi, pod warunkiem że wykorzystywanie
udostępnionych informacji podatkowych nastąpi zgodnie z zasadami określonymi w tych
umowach.
Art. 4.
1.
Organy administracji publicznej oraz instytucje finansowe wymienione w art. 182 ustawy
- Ordynacja podatkowa, na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub jego upoważnionego przedstawiciela, są
obowiązane do udzielenia informacji podatkowych w razie wystąpienia właściwego organu
w zakresie i na zasadach określonych w dziale II lub wynikających z ratyfikowanych
umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i innych ratyfikowanych umów międzynarodowych,
których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
1a.
W celu realizacji zadań związanych z wymianą informacji podatkowych instytucje obowiązane
wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Szefa Krajowej
Administracji Skarbowej lub jego upoważnionego przedstawiciela, są obowiązane do udzielenia
informacji gromadzonych na potrzeby realizacji obowiązków związanych ze stosowaniem
środków bezpieczeństwa finansowego wynikających z tej ustawy.
2.
Żądania, o których mowa w ust. 1 i 1a, oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”,
a ich przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje
niejawne o klauzuli „zastrzeżone” w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych.
Art. 5.
1.
Właściwym organem Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach wymiany informacji podatkowych
z innymi państwami jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej i w tym zakresie przysługują
mu uprawnienia organu podatkowego.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w celu zapewnienia sprawnej i skutecznej
realizacji spraw, o których mowa w ust. 1, a także usprawnienia obsługi podmiotów
obowiązanych do przekazywania informacji podatkowych, może upoważnić, w drodze rozporządzenia,
organ Krajowej Administracji Skarbowej do wykonywania czynności związanych z:
1)
wymianą informacji podatkowych na wniosek i z urzędu z innymi państwami, w szczególności
do występowania o udostępnienie informacji podatkowych i przekazywania właściwym organom
wniosków i informacji podatkowych,
25)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy
o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy
o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1106 i 2123), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2020 r.)
automatyczną wymianą informacji podatkowych, w tym do przeprowadzania kontroli wykonywania
obowiązków związanych z automatyczną wymianą informacji podatkowych,
3)
udostępnianiem innym organom, na zasadach określonych w ustawie - Ordynacja podatkowa,
informacji podatkowych uzyskanych w ramach ich wymiany z innymi państwami,
4)
nakładaniem kar pieniężnych
- określając szczegółowy zakres upoważnienia oraz terytorialny zasięg działania upoważnionych
organów.
3.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej może upoważnić osoby zatrudnione lub pełniące
służbę w urzędach obsługujących organy Krajowej Administracji Skarbowej do bezpośredniej
wymiany informacji podatkowych w związku
z realizowaniem zadań z zakresu planowanych lub trwających jednoczesnych kontroli
oraz do uczestnictwa w spotkaniach organizacyjnych dotyczących tych kontroli.
Art. 6.
1.
Do ujawnienia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, upoważnionemu przez
niego organowi Krajowej Administracji Skarbowej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej
lub jego upoważnionemu przedstawicielowi informacji podatkowych w trybie i zakresie
przewidzianych ustawą nie stosuje się przepisów ograniczających udostępnianie danych
objętych tajemnicą prawnie chronioną, z wyjątkiem informacji niejawnych.
2.
Dane osobowe przetwarzane w celu wykonywania zadań wynikających z ustawy podlegają
zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu
polegającym co najmniej na:
1)
dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych osobowych wyłącznie
osób do tego uprawnionych;
2)
pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania
ich w tajemnicy;
3)
regularnym testowaniu i doskonaleniu stosowanych środków technicznych i organizacyjnych;
4)
zapewnieniu bezpiecznej komunikacji w sieciach teleinformatycznych, w szczególności
poprzez zagwarantowanie, by proces pozyskiwania i przekazywania danych osobowych podmiotom
zewnętrznym wykorzystywał techniki kryptograficzne;
5)
zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do systemów informatycznych;
6)
zapewnieniu integralności danych w systemach informatycznych;
7)
określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych.
Art. 6a.
Do udostępniania informacji otrzymanych na podstawie ustawy oraz umów o unikaniu podwójnego
opodatkowania, innych ratyfikowanych umów, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, a także porozumień
zawartych na podstawie tych umów, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku
z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości
(Dz. U. z 2019 r. poz. 125) w zakresie, w jakim jest to niezgodne z postanowieniami tych umów lub porozumień
lub przepisami ustawy.
Dział II
Wymiana informacji podatkowych na wniosek i z urzędu z państwami członkowskimi
Art. 7.
Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi następuje na wniosek właściwego
organu państwa członkowskiego lub z urzędu.
Art. 8.
Wymiana informacji podatkowych z państwami członkowskimi nie obejmuje informacji podatkowych:
1)
objętych przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi współpracy administracyjnej między
państwami członkowskimi w zakresie podatku od towarów i usług, ceł oraz podatku akcyzowego;
2)
dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne;
3)
dotyczących opłaty skarbowej;
4)
dotyczących należności o charakterze umownym, w szczególności wynagrodzeń za usługi
użyteczności publicznej.
Art. 9.
1.
Organ podatkowy występuje z wnioskiem do właściwego organu państwa członkowskiego
o udzielenie informacji podatkowych oraz udziela mu informacji podatkowych za pośrednictwem
Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
2.
Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa oraz samorządowe
kolegium odwoławcze przekazują wniosek i informacje podatkowe Szefowi Krajowej Administracji
Skarbowej za pośrednictwem dyrektora izby administracji skarbowej właściwego miejscowo
ze względu na siedzibę wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty, marszałka
województwa albo samorządowego kolegium odwoławczego.
Art. 10.
Wniosek o udzielenie informacji podatkowych zawiera:
1)
dane identyfikujące podmiot, którego informacje podatkowe mają dotyczyć: imię i nazwisko
lub nazwę (firmę), adres i inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu,
którego wniosek dotyczy;
2)
wskazanie zakresu żądanych informacji podatkowych i celu ich wykorzystania;
3)
stwierdzenie, że wyczerpano możliwości uzyskania informacji podatkowych na podstawie
przepisów prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego;
4)
zobowiązanie do objęcia tajemnicą udzielonych informacji podatkowych zgodnie z przepisami
prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego.
Art. 11.
1.
Wniosek właściwego organu państwa członkowskiego wszczyna postępowanie w sprawie udzielenia
informacji podatkowych.
2.
Otrzymanie wniosku potwierdza się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie
7 dni roboczych od dnia jego otrzymania. Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków
komunikacji elektronicznej. W przypadku braku możliwości dokonania potwierdzenia w
ten sposób potwierdzenia dokonuje się w postaci papierowej.
3.
Postępowanie powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie
6 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. W przypadku gdy organ posiada już żądane informacje
podatkowe, ich przekazanie następuje w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.
3a.
W toku postępowania mogą być przeprowadzane dowody w celu uzyskania informacji podatkowych
objętych wnioskiem.
4.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach można uzgodnić z właściwym organem państwa
członkowskiego, że przekazanie informacji podatkowych nastąpi w terminach innych niż
określone w ust. 3.
5.
W przypadku braku możliwości udzielenia informacji podatkowych we właściwym terminie
zawiadamia się właściwy organ państwa członkowskiego, podając przyczyny uniemożliwiające
dotrzymanie terminu udzielenia informacji podatkowych oraz wskazując przewidywany
termin udzielenia tych informacji. Zawiadomienie powinno nastąpić niezwłocznie, nie
później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.
6.
Odmowa udzielenia informacji podatkowych następuje bez zbędnej zwłoki, nie później
jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Odmawiając udzielenia informacji
podatkowych, podaje się przyczyny odmowy.
Art. 12.
1.
Jeżeli dane zawarte we wniosku właściwego organu państwa członkowskiego nie są wystarczające
do udzielenia informacji podatkowych, Szef Krajowej Administracji Skarbowej niezwłocznie,
nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, wzywa ten organ
do nadesłania w wyznaczonym terminie danych uzupełniających.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, bieg terminów, o których mowa w art. 11 ust.
3, rozpoczyna się od dnia następującego po dniu, w którym właściwy organ otrzymał
brakujące dane.
3.
W przypadku nieuzupełnienia wniosku zgodnie z wezwaniem, o którym mowa w ust. 1, Szef
Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych.
Art. 13.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia udzielenia informacji podatkowych właściwemu
organowi państwa członkowskiego, jeżeli:
1)
zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że właściwy organ państwa członkowskiego nie
wyczerpał możliwości uzyskania wnioskowanych informacji podatkowych na podstawie przepisów
prawa krajowego;
2)
organ podatkowy nie posiada uprawnień do uzyskania wnioskowanych informacji podatkowych;
3)
odrębne przepisy, w tym ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe,
uniemożliwiają udzielenie wnioskowanych informacji podatkowych lub wykorzystanie ich
przez właściwy organ państwa członkowskiego dla celów wskazanych we wniosku;
4)
udzielenie informacji podatkowych prowadziłoby do ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa,
tajemnicy przemysłowej, tajemnicy zawodowej lub procesu produkcyjnego;
5)
udzielenie informacji podatkowych naruszyłoby porządek publiczny Rzeczypospolitej
Polskiej;
6)
właściwy organ państwa członkowskiego nie może udzielać informacji podatkowych o podobnym
charakterze;
7)
przepisy prawa krajowego wnioskującego państwa członkowskiego nie zapewniają objęcia
informacji podatkowych tajemnicą na takich samych zasadach, na jakich są chronione
takie same informacje podatkowe uzyskane na podstawie przepisów prawa krajowego tego
państwa.
Art. 14.
Wniosek o udzielenie informacji podatkowej może być w każdym czasie wycofany.
Art. 15.
1.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu właściwemu organowi państwa
członkowskiego dostępnych informacji podatkowych o osiągniętych w roku podatkowym
przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych mających miejsce zamieszkania
na terytorium danego państwa członkowskiego dochodach z tytułu:
1)
stosunku pracy,
2)
stosunku służbowego,
3)
spółdzielczego stosunku pracy,
4)
pracy nakładczej,
5)
zasiłków pieniężnych wypłaconych przez zakład pracy, o którym mowa w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz przez płatników, o których mowa w art. 42e ust. 1 tej ustawy,
6)
działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
7)
emerytur lub rent oraz innych świadczeń krajowych, o których mowa w art. 34 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
- które zostały wykazane w deklaracjach składanych przez płatników podatku dochodowego
od osób fizycznych.
2.
Informacji podatkowych, o których mowa w ust. 1, udziela się co najmniej raz w roku,
w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku podatkowego, w którym te informacje stały
się dostępne dla organów podatkowych.
Art. 16.
1.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej udziela z urzędu informacji podatkowych właściwemu
organowi państwa członkowskiego, gdy:
1)
uprawdopodobnione jest uszczuplenie należności podatkowych lub obejście przepisów
prawa podatkowego państwa członkowskiego;
2)
korzystanie przez podatnika z ulg podatkowych może być podstawą powstania obowiązku
podatkowego lub zwiększenia zobowiązania podatkowego w państwie członkowskim;
3)
ustalenia postępowania podatkowego lub kontrolnego dokonane na podstawie informacji
podatkowych uzyskanych od właściwego organu państwa członkowskiego mogą być użyteczne
do prawidłowego określania podstaw opodatkowania i wysokości zobowiązania podatkowego.
2.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej może udzielić z urzędu właściwemu organowi państwa
członkowskiego informacji podatkowych, które mogą być mu przydatne.
3.
Udzielenie informacji podatkowych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, powinno
nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia uzyskania
dostępu do tych informacji.
4.
Przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio.
Art. 17.
1.
Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego
działającego z urzędu, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni roboczych,
potwierdza ich otrzymanie.
2.
Potwierdzenia dokonuje się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadku
braku możliwości dokonania potwierdzenia w ten sposób potwierdzenia dokonuje się w
postaci papierowej.
Art. 18.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu usprawnienia współpracy, może zawierać
z właściwym organem państwa członkowskiego porozumienia dwustronne lub wielostronne
w zakresie szczegółowego sposobu i trybu wymiany informacji podatkowych.
Art. 19.
1.
Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w celu wymiany informacji podatkowych, może
zawierać z właściwym organem państwa członkowskiego porozumienia w zakresie przebywania
upoważnionych przedstawicieli właściwego organu państwa członkowskiego w siedzibach
organów podatkowych oraz ich obecności w toku postępowań w sprawie udzielenia informacji
podatkowych, postępowań podatkowych i czynności kontrolnych.
2.
Porozumienia nie mogą dotyczyć podmiotów, o których mowa w art. 13a ustawy - Ordynacja
podatkowa, w przypadku nadania im uprawnień organów podatkowych.
3.
Jeżeli w aktach sprawy są zawarte informacje podatkowe, których dotyczy wniosek właściwego
organu państwa członkowskiego, przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego,
w ramach zawartych porozumień, otrzymują kopie dokumentów zawierających te informacje.
4.
Upoważnieni przedstawiciele właściwego organu państwa członkowskiego obecni w toku
postępowania w sprawie udzielenia informacji podatkowych, postępowania podatkowego
lub w toku czynności kontrolnych mogą w ramach zawartego porozumienia:
1)
zadawać pytania świadkowi oraz stronie w ramach przeprowadzanego dowodu z zeznań świadka
lub przesłuchania strony,
2)
przeglądać i utrwalać dokumenty i inne dowody związane ze sprawą
- w zakresie, w jakim służy to wymianie informacji podatkowych.
Art. 20.
Informacje podatkowe otrzymane od właściwego organu państwa członkowskiego można przekazać
innemu właściwemu organowi państwa członkowskiego po uprzednim zawiadomieniu właściwego
organu państwa członkowskiego, od którego pochodzą te informacje, o zamiarze ich przekazania
i niewniesieniu przez ten organ sprzeciwu w terminie 10 dni roboczych od dnia zawiadomienia.
Art. 21.
Organ, który otrzymał informacje podatkowe od właściwego organu państwa członkowskiego,
przesyła informację zwrotną na temat wykorzystania otrzymanego materiału, jeżeli właściwy
organ państwa członkowskiego zwrócił się o taką informację. Informację zwrotną przesyła
się niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania
przez organ wiadomości o sposobie wykorzystania otrzymanych informacji podatkowych.
Art. 22.
Wymiana informacji podatkowych następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej,
przy użyciu standardowych formularzy do wymiany informacji, o których mowa w rozporządzeniu
Komisji (UE) nr 2015/2378. W przypadku braku możliwości wymiany informacji podatkowych
za pomocą środków komunikacji elektronicznej wymiany dokonuje się w postaci papierowej.
Art. 23.
1.
W sprawach nieuregulowanych w art. 8-14 stosuje się odpowiednio przepisy działu IV
rozdziałów 1, 2 i 5, rozdziału 6, z wyłączeniem art. 156 § 2 i 3, rozdziałów 8, 9,
11 i 14 oraz art. 143 ustawy - Ordynacja podatkowa.
2.
Do doręczania pism w zakresie spraw, o których mowa w niniejszym dziale, stosuje się
przepisy art. 154a i art. 154b ustawy - Ordynacja podatkowa.
Dział III
Automatyczna wymiana informacji o rachunkach raportowanych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 24.
1.
Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:
1)
aktywach finansowych - rozumie się przez to:
a)
papier wartościowy,
b)
udział w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,
c)
ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej,
d)
towarowy instrument pochodny,
e)
swap,
f)
umowę ubezpieczenia,
g)
umowę renty,
h)
kontrakty terminowe typu future, kontrakty terminowe typu forward lub opcje, dla których
instrumentem bazowym są aktywa finansowe określone w lit. a-g,
i)
udział w prawach przysługujących osobie współuprawnionej z papieru wartościowego,
umowy swapu, umowy ubezpieczenia lub umowy renty,
j)
rzeczywiste prawo własnościowe w truście
- przy czym aktywa finansowe nie obejmują niedłużnego, bezpośredniego udziału w nieruchomości;
2)
aktywnym NFE - rozumie się przez to NFE spełniający jedno z następujących kryteriów:
a)
mniej niż 50% dochodu brutto NFE za poprzedni rok kalendarzowy stanowi dochód pasywny,
przez który rozumie się przychody z dywidend i inne przychody z udziału w zyskach
osób prawnych, przychody ze zbycia udziałów (akcji), wierzytelności, odsetek i pożytków
od wszelkiego rodzaju pożyczek, poręczeń i gwarancji, a także przychody z praw autorskich,
praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw, a także zbycia i realizacji
praw z instrumentów finansowych, oraz mniej niż 50% aktywów posiadanych przez NFE
w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego stanowią aktywa, które przynoszą dochód
pasywny lub są posiadane dla osiągania dochodu pasywnego,
b)
akcje NFE są przedmiotem regularnego obrotu na uznanym rynku papierów wartościowych
lub NFE jest podmiotem powiązanym podmiotu, którego akcje są przedmiotem regularnego
obrotu na uznanym rynku papierów wartościowych,
c)
NFE jest podmiotem rządowym, organizacją międzynarodową, bankiem centralnym lub podmiotem
będącym w całości własnością co najmniej jednego z tych podmiotów,
d)
czynności dokonywane przez NFE obejmują głównie posiadanie, w całości lub w części,
wyemitowanych akcji co najmniej jednej jednostki zależnej lub zapewnienie finansowania
i świadczenia usług tym jednostkom zależnym, które prowadzą działalność w branżach
lub sektorach innych niż działalność instytucji finansowej; NFE nie spełnia tego kryterium,
jeżeli działa jako fundusz private equity, fundusz venture capital, fundusz typu leveraged
buyout (LBO) lub jakikolwiek inny instrument inwestycyjny, którego celem jest nabycie
lub finansowanie spółek, a następnie posiadanie udziałów w tych spółkach jako aktywów
trwałych do celów inwestycji,
e)
NFE nie prowadził ani nie prowadzi działalności gospodarczej, jednakże inwestuje kapitał
w aktywa z zamiarem prowadzenia działalności innej niż działalność instytucji finansowej;
NFE nie spełnia tego kryterium, jeżeli upłynęły 24 miesiące od dnia utworzenia tego
NFE,
f)
NFE nie był instytucją finansową przez ostatnie 5 lat oraz jest w trakcie procesu
likwidacji aktywów lub reorganizacji z zamiarem kontynuowania lub wznowienia działalności
w zakresie innym niż działalność instytucji finansowej,
g)
NFE zajmuje się głównie transakcjami finansowymi lub zabezpieczającymi z podmiotami
powiązanymi, które nie są instytucjami finansowymi, lub na rzecz tych podmiotów oraz
nie zapewnia finansowania ani nie świadczy usług zabezpieczających na rzecz innego
podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym, pod warunkiem że grupa tych powiązanych
podmiotów prowadzi przede wszystkim działalność inną niż działalność instytucji finansowej,
h)
NFE spełnia łącznie następujące kryteria:
-
został utworzony i działa w państwie rezydencji wyłącznie dla celów religijnych, charytatywnych,
naukowych, artystycznych, kulturalnych, sportowych lub edukacyjnych lub został utworzony
i działa w tym państwie jako organizacja zawodowa, organizacja przedsiębiorców, izba
handlowa, organizacja pracy, organizacja rolnicza lub ogrodnicza, organizacja obywatelska
lub organizacja prowadzona wyłącznie w celu wspierania opieki społecznej,
-
jest zwolniony z podatku dochodowego w państwie rezydencji,
-
nie posiada udziałowców ani członków, którzy są właścicielami lub beneficjentami dochodu
lub aktywów NFE,
-
przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE nie pozwalają na
przekazanie ani wykorzystanie jego dochodu lub aktywów na rzecz osoby prywatnej lub
podmiotu niebędącego podmiotem prowadzącym działalność charytatywną, z wyjątkiem sytuacji,
gdy takie przekazanie lub wykorzystanie jest dokonywane zgodnie z prowadzoną przez
NFE działalnością charytatywną, w ramach zapłaty wynagrodzenia za wykonane usługi
lub zapłaty odzwierciedlającej wartość rynkową nabytego przez ten podmiot majątku,
-
przepisy państwa rezydencji NFE lub dokumenty założycielskie NFE wymagają, aby w przypadku
likwidacji lub rozwiązania tego NFE wszystkie jego aktywa zostały przekazane podmiotowi
rządowemu lub organizacji pożytku publicznego lub przypadły w udziale państwu rezydencji
tego NFE lub jednostce terytorialnej niższego szczebla danego państwa;
3)
banku centralnym - rozumie się przez to instytucję określoną przez prawo lub wyznaczoną
przez rząd jako centralny organ - inny niż rząd danego państwa - emitujący instrumenty
przeznaczone do obiegu jako waluta niezależnie od tego, czy instytucja ta jest w całości
lub w części własnością tego państwa;
4)
dowodzie w postaci dokumentu - rozumie się przez to:
a)
certyfikat rezydencji, o którym mowa w art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w art. 4a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
b)
w przypadku osoby fizycznej - dowód tożsamości wystawiony przez upoważniony organ,
który wskazuje tożsamość osoby fizycznej i jest używany do jej identyfikacji,
c)
w przypadku podmiotu - urzędową dokumentację wystawioną przez upoważniony organ, zawierającą
nazwę podmiotu oraz adres głównego miejsca prowadzenia działalności w danym państwie
będącym miejscem jego rezydencji, albo wskazującą państwo, w którym podmiot ten został
zarejestrowany lub utworzony; w odniesieniu do istniejących rachunków podmiotów raportujące
instytucje finansowe mogą użyć jako dowodu w postaci dokumentu każdej klasyfikacji
znajdującej się w dokumentacji raportującej instytucji finansowej w odniesieniu do
danego posiadacza rachunku, utrwalonej przez daną raportującą instytucję finansową
zgodnie z jej praktyką biznesową do celów procedur z zakresu przeciwdziałania praniu
pieniędzy i finansowaniu terroryzmu lub do celów określonych w przepisach prawa innych
niż cele podatkowe, która została:
-
określona na podstawie znormalizowanego systemu kodowania działalności gospodarczej
oraz
-
wdrożona przez daną raportującą instytucję finansową przed datą wykorzystaną do zaklasyfikowania
danego rachunku finansowego jako rachunku istniejącego, pod warunkiem że raportująca
instytucja finansowa nie posiada informacji o tym, że ta klasyfikacja jest niepoprawna
lub nierzetelna,
d)
zbadane sprawozdanie finansowe, dokument przedstawiający historię kredytową lub oceniający
zdolność kredytową wystawiony przez osobę trzecią, wniosek o ogłoszenie upadłości
oraz sprawozdanie organu nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych;
5)
grupowej pieniężnej umowie ubezpieczenia - rozumie się przez to pieniężną umowę ubezpieczenia,
zapewniającą ochronę ubezpieczeniową osób fizycznych, które przystąpiły do umowy za
pośrednictwem pracodawcy, izby gospodarczej, związku zawodowego, innego stowarzyszenia
lub grupy, oraz przewidującą zapłatę składki od każdego członka grupy lub członka
kategorii w ramach grupy, która jest określona bez względu na indywidualne cechy zdrowotne
danego członka lub kategorii członków danej grupy, jednakże z uwzględnieniem wieku,
płci i nałogu palenia;
6)
grupowej umowie renty - rozumie się przez to umowę renty, na podstawie której uprawnionymi
są osoby fizyczne, które przystąpiły do umowy za pośrednictwem pracodawcy, stowarzyszenia,
związku zawodowego lub innej grupy;
7)
instytucji depozytowej - rozumie się przez to podmiot, który przyjmuje depozyty w
ramach prowadzonej działalności bankowej lub podobnej, w tym:
a)
bank krajowy, bank zagraniczny, oddział banku krajowego za granicą oraz oddział banku
zagranicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1896, 2320 i 2419),
b)
instytucję kredytową oraz oddział instytucji kredytowej, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,
c)
spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową;
8)
instytucji finansowej - rozumie się przez to instytucję powierniczą, instytucję depozytową,
podmiot inwestujący lub zakład ubezpieczeń;
9)
instytucji finansowej z państwa uczestniczącego - rozumie się przez to instytucję
finansową będącą rezydentem państwa uczestniczącego, z wyłączeniem oddziałów i przedstawicielstw
tej instytucji finansowej mających siedzibę poza danym państwem uczestniczącym, oraz
oddział instytucji finansowej, która nie jest rezydentem państwa uczestniczącego,
jeżeli ten oddział ma siedzibę w danym państwie uczestniczącym;
10)
instytucji powierniczej - rozumie się przez to podmiot, który - w ramach istotnej
części swojej działalności gospodarczej - przechowuje aktywa finansowe na rachunek
innych osób, przy czym uważa się, że przechowywanie aktywów finansowych na rachunek
innych osób stanowi istotną część działalności gospodarczej podmiotu, jeżeli jego
przychody brutto przypadające na przechowywanie aktywów finansowych i na związane
z tym usługi finansowe stanowią co najmniej 20% przychodów brutto tego podmiotu w
krótszym z następujących okresów:
a)
okresie 3 lat kończącym się 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym jest dokonywane
ustalenie tego udziału lub ostatniego dnia roku obrotowego, jeżeli nie są one tożsame,
b)
okresie istnienia tego podmiotu;
11)
istniejącym rachunku - rozumie się przez to:
a)
rachunek finansowy prowadzony przez raportującą instytucję finansową na dzień 31 grudnia
2015 r.,
b)
rachunek finansowy posiadacza rachunku, bez względu na datę jego otwarcia:
-
w raportującej instytucji finansowej lub podmiocie powiązanym będącym raportującą
instytucją finansową, jeżeli jego posiadacz posiada również rachunek finansowy, o
którym mowa w lit. a,
-
traktowany przez raportującą instytucję finansową jako jeden rachunek finansowy do
celów spełnienia standardów określonych w art. 44 ust. 1 i 3 oraz do celów stosowania
zasad sumowania rachunków określonych w art. 40 i art. 41, wraz z rachunkiem finansowym,
o którym mowa w lit. a oraz w tiret pierwszym, oraz innymi rachunkami finansowymi
tego posiadacza rachunku,
-
względem którego raportująca instytucja finansowa jest uprawniona do stosowania procedur
z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, takich jak
stosowane wobec rachunku finansowego, o którym mowa w lit. a,
-
którego otwarcie nie wymaga dostarczenia przez posiadacza rachunku nowych, dodatkowych
lub zmienionych informacji innych niż do celów automatycznej wymiany informacji o
rachunkach raportowanych;
12)
istniejącym rachunku indywidualnym - rozumie się przez to istniejący rachunek posiadany
przez co najmniej jedną osobę fizyczną;
13)
istniejącym rachunku podmiotów - rozumie się przez to istniejący rachunek posiadany
przez co najmniej jeden podmiot;
14)
NFE - rozumie się przez to podmiot, który nie jest instytucją finansową, z zastrzeżeniem
pkt 26 lit. b;
15)
nowym rachunku - rozumie się przez to rachunek finansowy prowadzony przez raportującą
instytucję finansową, otwarty w dniu 1 stycznia 2016 r. albo po tej dacie, chyba że
dany rachunek finansowy traktuje się jako istniejący rachunek na podstawie pkt 11
lit. b;
16)
nowym rachunku indywidualnym - rozumie się przez to nowy rachunek posiadany przez
co najmniej jedną osobę fizyczną;
17)
nowym rachunku podmiotów - rozumie się przez to nowy rachunek posiadany przez co najmniej
jeden podmiot;
18)
opiekunie klienta - rozumie się przez to pracownika instytucji finansowej przypisanego
do posiadacza rachunku i odpowiedzialnego za kontakt z nim;
19)
organizacji międzynarodowej - rozumie się przez to:
a)
organizację międzynarodową:
-
w skład której wchodzą głównie państwa,
-
która zawarła z danym państwem porozumienie w sprawie lokalizacji jej siedziby lub
inne podobne porozumienie,
-
której dochód nie przynosi korzyści osobom prywatnym,
b)
podmioty będące własnością organizacji międzynarodowej, o której mowa w lit. a;
20)
osobie kontrolującej - rozumie się przez to beneficjenta rzeczywistego, o którym mowa
w art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
21)
osobie raportowanej - rozumie się przez to osobę z państwa uczestniczącego oraz osobę
z państwa trzeciego inną niż:
a)
spółka kapitałowa, której akcje są przedmiotem regularnego obrotu na co najmniej jednym
uznanym rynku papierów wartościowych,
b)
spółka będąca podmiotem powiązanym spółki określonej w lit. a,
c)
podmiot rządowy, organizacja międzynarodowa lub bank centralny,
d)
instytucja finansowa;
22)
osobie z państwa trzeciego - rozumie się przez to osobę fizyczną lub podmiot będące
rezydentem państwa trzeciego na podstawie przepisów prawa podatkowego tego państwa
trzeciego, lub masę spadkową po osobie zmarłej, która była rezydentem państwa trzeciego;
podmiot niemający rezydencji do celów podatkowych, z wyłączeniem trustu będącego pasywnym
NFE, traktuje się jako rezydenta państwa, w którym znajduje się miejsce faktycznego
zarządu tego podmiotu;
23)
osobie z państwa uczestniczącego - rozumie się przez to osobę fizyczną lub podmiot
będące rezydentem państwa uczestniczącego na podstawie przepisów prawa podatkowego
tego państwa uczestniczącego, lub masę spadkową po osobie zmarłej, która była rezydentem
państwa uczestniczącego; podmiot niemający rezydencji do celów podatkowych, z wyłączeniem
trustu będącego pasywnym NFE, traktuje się jako rezydenta państwa, w którym znajduje
się miejsce faktycznego zarządu tego podmiotu;
24)
państwie trzecim - rozumie się przez to inne niż Rzeczpospolita Polska oraz Stany
Zjednoczone Ameryki państwo lub terytorium, które nie jest państwem uczestniczącym;
25)
państwie uczestniczącym - rozumie się przez to:
a)
inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie,
b)
inne niż Stany Zjednoczone Ameryki państwo lub terytorium, z którym Rzeczpospolita
Polska zawarła porozumienie stanowiące podstawę automatycznej wymiany informacji o
rachunkach raportowanych,
c)
inne niż Stany Zjednoczone Ameryki państwo lub terytorium, z którym Unia Europejska
zawarła porozumienie stanowiące podstawę automatycznej wymiany informacji o rachunkach
raportowanych, wymienione w wykazie opublikowanym przez Komisję Europejską;
26)
pasywnym NFE - rozumie się przez to:
a)
NFE niebędący aktywnym NFE,
b)
podmiot inwestujący, o którym mowa w pkt 29 lit. b, niebędący instytucją finansową
z państwa uczestniczącego;
27)
pieniężnej umowie ubezpieczenia - rozumie się przez to umowę ubezpieczenia, inną niż
umowa reasekuracji zawarta między dwoma zakładami ubezpieczeń, która ma wartość pieniężną;
28)
podmiocie - rozumie się przez to osobę prawną, jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej lub trust, a także umowę, w szczególności spółki cywilnej, na podstawie
której strony, które ją zawarły, zamierzają wspólnie realizować określone w niej cele
lub zadania;
29)
podmiocie inwestującym - rozumie się przez to podmiot:
a)
który w ramach działalności gospodarczej wykonuje głównie co najmniej jedną z następujących
czynności lub operacji na rzecz lub w imieniu innych osób:
-
obrót instrumentami rynku pieniężnego, czekami, wekslami, certyfikatami depozytowymi,
instrumentami pochodnymi,
-
obrót walutą,
-
obrót pochodnymi instrumentami walutowymi, instrumentami pochodnymi na stopę procentową
i indeksowymi instrumentami pochodnymi,
-
obrót zbywalnymi papierami wartościowymi lub towarowymi kontraktami terminowymi typu
future,
-
zarządzanie indywidualnym i zbiorowym portfelem aktywów,
-
inne formy inwestowania, administrowania lub zarządzania aktywami finansowymi lub
środkami pieniężnymi, lub
b)
którego przychody brutto przypadają głównie na inwestowanie lub reinwestowanie aktywów
finansowych lub obrót aktywami finansowymi, jeżeli jest zarządzany przez inny podmiot
będący instytucją depozytową, instytucją powierniczą, zakładem ubezpieczeń lub podmiotem
inwestującym, o którym mowa w lit. a;
30)
podmiocie powiązanym - rozumie się przez to podmiot kontrolowany przez inny podmiot,
podmioty pozostające pod wspólną kontrolą lub podmioty będące podmiotami inwestującymi
w rozumieniu pkt 29 lit. b, które są wspólnie zarządzane; w celu ustalenia podmiotu
kontrolowanego przez inny podmiot lub podmiotu pozostającego pod wspólną kontrolą
przyjmuje się, że kontrola obejmuje ponad 50% bezpośredniego lub pośredniego udziału
w prawie głosu na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu lub w kapitale
tego podmiotu;
31)
podmiocie rządowym - rozumie się przez to:
a)
rząd państwa,
b)
jednostki terytorialne państwa,
c)
podmioty będące w całości własnością danego państwa lub jednostek wymienionych w lit.
b,
d)
organy lub instytucje sprawujące władzę w państwie, pod warunkiem że ich dochody netto
są gromadzone na rachunku własnym lub innym rachunku danego państwa i nie przynoszą
korzyści osobie prywatnej,
e)
podmiot kontrolowany przez państwo, przez który rozumie się podmiot prawny niezależny
od państwa, pod warunkiem że:
-
podmiot ten jest w całości własnością innego podmiotu rządowego i jest kontrolowany
bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotu kontrolowanego przez inny podmiot rządowy,
-
dochody netto tego podmiotu są gromadzone na jego własnym rachunku lub na rachunkach
innego podmiotu rządowego i nie przynoszą korzyści osobie prywatnej,
-
po rozwiązaniu tego podmiotu jego aktywa powierzane są innemu podmiotowi rządowemu;
32)
polskiej instytucji finansowej - rozumie się przez to instytucję finansową będącą
rezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem oddziałów i przedstawicielstw
tej instytucji finansowej mających siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
oraz oddział i przedstawicielstwo instytucji finansowej, która nie jest rezydentem
Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli oddział lub przedstawicielstwo tej instytucji ma
siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
33)
posiadaczu rachunku - rozumie się przez to osobę wymienioną lub zidentyfikowaną przez
instytucję finansową, która prowadzi ten rachunek, jako posiadacz rachunku finansowego,
z tym że:
-
w przypadku osoby innej niż instytucja finansowa, posiadającej rachunek finansowy
w imieniu lub na rzecz innej osoby, nie jest ona traktowana jako posiadająca rachunek
w rozumieniu ustawy, lecz posiadającym rachunek jest ta inna osoba,
-
w przypadku pieniężnej umowy ubezpieczenia lub umowy renty za posiadacza rachunku
uznaje się osobę uprawnioną do otrzymania wartości pieniężnej lub do dokonania zmiany
beneficjenta umowy, a w przypadku gdy brak jest osoby upoważnionej do otrzymania wartości
pieniężnej lub do dokonania zmiany beneficjenta umowy, za posiadacza rachunku finansowego
uważa się osobę wskazaną w umowie jako właściciel oraz osobę, której przysługuje prawo
do otrzymania płatności na warunkach tej umowy; w momencie wymagalności pieniężnej
umowy ubezpieczenia lub umowy renty osoba uprawniona do otrzymania płatności z tytułu
umowy uznawana jest za posiadacza rachunku;
34)
procedurach należytej staranności - rozumie się przez to określone w niniejszym dziale
zasady weryfikacji rachunków finansowych i identyfikacji rachunków finansowych objętych
obowiązkiem raportowania;
35)
procedurach sprawozdawczych - rozumie się przez to określone w niniejszym dziale zasady
przekazywania informacji o rachunkach finansowych objętych obowiązkiem raportowania;
36)
procedurach z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu
- rozumie się przez to określone w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy
i finansowaniu terroryzmu oraz w wewnętrznych procedurach raportujących instytucji
finansowych zasady stosowania przez te instytucje środków bezpieczeństwa finansowego
wobec klienta;
37)
rachunku depozytowym - rozumie się przez to rachunek prowadzony w celach komercyjnych,
rachunek bieżący, rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy, rachunek terminowy, rachunek
oszczędnościowy lub rachunek, którego potwierdzeniem jest certyfikat depozytowy, certyfikat
oszczędnościowy, certyfikat inwestycyjny, certyfikat zadłużeniowy lub inny podobny
instrument, prowadzony przez instytucję finansową w ramach działalności bankowej lub
podobnej; rachunek depozytowy obejmuje również kwotę posiadaną przez zakład ubezpieczeń
na podstawie gwarantowanej umowy inwestycyjnej lub podobnej umowy zobowiązującej do
wypłaty lub uznania odsetek z tytułu tych umów;
38)
rachunku finansowym - rozumie się przez to rachunek prowadzony przez instytucję finansową,
z wyjątkiem rachunku wyłączonego z obowiązku raportowania na podstawie art. 31 ust.
2, obejmujący rachunek depozytowy i rachunek powierniczy, a także:
a)
w przypadku podmiotu inwestującego - jakikolwiek udział w kapitale, w tym w kapitale
lub zyskach spółki osobowej będącej instytucją finansową oraz w aktywach netto funduszu
inwestycyjnego przypadających na jednostkę uczestnictwa lub certyfikat inwestycyjny,
lub w wierzytelnościach wobec danej instytucji finansowej; rachunek finansowy nie
obejmuje udziału podmiotu inwestującego w kapitale lub w wierzytelnościach wobec innego
podmiotu będącego podmiotem inwestującym wyłącznie dlatego, że ten inny podmiot inwestujący:
-
udziela porad inwestycyjnych klientowi i działa w jego imieniu lub
-
zarządza portfelami na rzecz klienta i działa w jego imieniu do celów inwestowania
aktywów finansowych zdeponowanych w imieniu klienta w instytucji finansowej innej
niż taki podmiot lub do celów zarządzania lub administrowania takimi aktywami finansowymi,
b)
w przypadku instytucji finansowej niewymienionej w lit. a - jakikolwiek udział w kapitale,
w tym w kapitale lub zyskach spółki osobowej będącej instytucją finansową oraz w aktywach
netto funduszu inwestycyjnego przypadających na jednostkę uczestnictwa lub certyfikat
inwestycyjny, lub w wierzytelnościach wobec danej instytucji finansowej, jeżeli dana
kategoria udziałów została utworzona w celu uniknięcia raportowania,
c)
pieniężne umowy ubezpieczenia i umowy renty, zawarte lub wykonywane przez instytucję
finansową, z wyjątkiem niezwiązanych z inwestowaniem, niezbywalnych, natychmiastowo
wypłacanych dożywotnich rent, o których mowa w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 i 2320), zawieranych z osobą fizyczną, które skutkują wypłatą świadczenia emerytalnego lub
rentowego w ramach rachunku wyłączonego z obowiązku raportowania na podstawie art.
31 ust. 2,
d)
w przypadku trustu będącego instytucją finansową - udział w kapitale rozumiany jako
udział posiadany przez osobę traktowaną jako założyciel lub beneficjent trustu lub
inną osobę fizyczną sprawującą ostateczną lub faktyczną kontrolę nad trustem; osoba
raportowana będzie traktowana jako beneficjent trustu, jeżeli taka osoba raportowana
posiada prawo do otrzymywania bezpośrednio lub pośrednio, w tym za pośrednictwem pełnomocnika,
obowiązkowej wypłaty z trustu lub może otrzymywać, bezpośrednio lub pośrednio, wypłaty
uznaniowe z trustu;
39)
rachunku nieudokumentowanym - rozumie się przez to istniejący rachunek indywidualny
posiadany przez osobę o nieustalonej rezydencji;
40)
rachunku o niższej wartości - rozumie się przez to istniejący rachunek indywidualny,
którego łączne saldo lub wartość na dzień 31 grudnia 2015 r. nie przekraczają kwoty
progowej 1 000 000 dolarów amerykańskich;
41)
rachunku o wysokiej wartości - rozumie się przez to istniejący rachunek indywidualny,
którego łączne saldo lub wartość na dzień 31 grudnia 2015 r. lub na dzień 31 grudnia
któregokolwiek z kolejnych lat przekraczają kwotę progową 1 000 000 dolarów amerykańskich;
42)
rachunku powierniczym - rozumie się przez to rachunek obejmujący co najmniej jeden
składnik aktywów finansowych przechowywany na rzecz innej osoby, z wyłączeniem umowy
ubezpieczenia i umowy renty;
43)
rachunku raportowanym - rozumie się przez to rachunek finansowy prowadzony przez raportującą
instytucję finansową i znajdujący się w posiadaniu co najmniej jednej osoby raportowanej
lub pasywnego NFE kontrolowanego przez co najmniej jedną osobę kontrolującą będącą
osobą raportowaną, pod warunkiem że zostanie on zidentyfikowany jako taki rachunek
na podstawie procedur należytej staranności;
44)
raportującej instytucji finansowej - rozumie się przez to polską instytucję finansową,
z wyjątkiem instytucji wymienionych w art. 32 ust. 1;
45)
TIN - rozumie się przez to numer identyfikacyjny podatnika lub jego funkcjonalny odpowiednik
w przypadku braku takiego numeru, stosowany przez państwo rezydencji do identyfikacji
osoby fizycznej lub podmiotu w celach podatkowych, w tym numer identyfikacji podatkowej
(NIP) lub numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);
45a)
truście (trust) - rozumie się przez to trust w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 24 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu
terroryzmu;
46)
umowie renty - rozumie się przez to:
a)
umowę, zgodnie z którą jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej do wypłacania
świadczeń pieniężnych w danym okresie, ustalonym w całości lub w części poprzez odniesienie
do średniego dalszego trwania życia co najmniej jednej osoby fizycznej, lub
b)
umowę, którą uznaje się za umowę renty zgodnie z przepisami prawa lub praktyką państwa
lub terytorium, w których umowa została zawarta, na mocy której strona tej umowy zobowiązuje
się do wypłacania świadczeń pieniężnych przez określoną liczbę lat;
47)
uznanym rynku papierów wartościowych - rozumie się przez to rynek papierów wartościowych
podlegający w państwie siedziby tego rynku nadzorowi właściwego organu nadzoru nad
rynkiem finansowym, na którym średnia roczna wartość obrotu akcjami, według stanu
na koniec każdego z 3 lat kalendarzowych poprzedzających rok kalendarzowy, w którym
ustalenie jest dokonywane, wynosi co najmniej 1 000 000 000 dolarów amerykańskich,
przy czym jeżeli w ramach danego rynku papierów wartościowych wyodrębnione są inne
rynki, na potrzeby dokonania ustalenia uwzględnia się wyłącznie rynek, na którym akcje
danej spółki kapitałowej są notowane;
48)
wartości pieniężnej - rozumie się przez to większą z następujących wartości: kwotę
świadczenia, do uzyskania której ubezpieczający jest uprawniony w momencie wykupu
lub wypowiedzenia umowy, określoną bez dokonywania potrąceń z tytułu wcześniejszej
rezygnacji z umowy lub pożyczki pod zastaw polisy, lub kwotę, którą ubezpieczający
może pożyczyć na mocy umowy lub w związku z umową; do wartości pieniężnej nie wlicza
się kwoty należnej na podstawie umowy ubezpieczenia:
a)
wyłącznie z tytułu śmierci osoby ubezpieczonej, należnej na podstawie umowy ubezpieczenia
na życie,
b)
jako świadczenia z tytułu szkody na osobie, świadczenia z tytułu choroby lub innego
świadczenia stanowiącego odszkodowanie z tytułu straty majątkowej poniesionej na skutek
zajścia zdarzenia objętego ubezpieczeniem,
c)
jako zwrotu uprzednio wpłaconych składek z potrąceniem opłat z tytułu kosztów ubezpieczenia,
zgodnie z umową ubezpieczenia inną niż inwestycyjna umowa ubezpieczenia na życie lub
umowa renty, w związku z odstąpieniem od umowy lub wypowiedzeniem umowy, zmniejszeniem
ryzyka ubezpieczeniowego w okresie trwania umowy, lub zwrotu wynikającego z błędu
księgowego lub podobnego błędu odnoszącego się do składki,
d)
jako premii ubezpieczeniowej dla ubezpieczającego, innej niż premia wypłacana w przypadku
wypowiedzenia umowy, pod warunkiem że premia ta dotyczy umowy ubezpieczenia, na podstawie
której jedyne świadczenia należne to świadczenia określone w lit. b,
e)
jako zwrotu składki z tytułu umowy ubezpieczenia, zgodnie z którą składka jest płatna
przynajmniej raz w roku, jeżeli kwota składki nie przekracza kolejnej rocznej składki,
która będzie należna z tytułu umowy;
49)
zakładzie ubezpieczeń - rozumie się przez to krajowy zakład ubezpieczeń, o którym
mowa w art. 3 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej
i reasekuracyjnej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 895, 1180 i 2320), a także zagraniczny zakład ubezpieczeń w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 55 tej ustawy,
które zawierają pieniężną umowę ubezpieczenia lub umowę renty bądź są zobowiązane
do dokonywania płatności z tytułu tych umów;
50)
znormalizowanym systemie kodowania działalności gospodarczej - rozumie się przez to
system kodujący używany do klasyfikowania przedsiębiorstw według rodzaju działalności
do celów innych niż cele podatkowe, w tym Polską Klasyfikację Działalności.
2.
Uznaje się, że podmiot wykonuje głównie co najmniej jedną z czynności, o których mowa
w ust. 1 pkt 29 lit. a, lub że przychody brutto podmiotu przypadają głównie na inwestowanie
lub reinwestowanie aktywów finansowych lub obrót tymi aktywami, o których mowa w ust.
1 pkt 29 lit. b, jeżeli przychody brutto danego podmiotu przypadające na odpowiednie
czynności stanowią co najmniej 50% przychodów brutto tego podmiotu w krótszym z następujących
okresów:
1)
okresie 3 lat, kończącym się 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym jest dokonywane
ustalenie tego udziału;
2)
okresie istnienia tego podmiotu.
3.
Uznaje się, że rachunek finansowy jest prowadzony przez instytucję finansową:
1)
w przypadku rachunku powierniczego - która przechowuje aktywa na rachunku, w tym instytucję
finansową, która posiada aktywa we własnym imieniu, ale na rzecz posiadacza rachunku
w takiej instytu …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.