📄 Tekst ustawy
Ustawaz dnia 11 sierpnia 2021 r.o gatunkach obcych 1)Niniejsza ustawa:1) służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014
z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu
do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz. Urz. UE L 317
z 04.11.2014, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016, str. 4);2) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Komisji (UE) 2018/350 z dnia 8 marca
2018 r. zmieniającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE w odniesieniu
do oceny ryzyka organizmów zmodyfikowanych genetycznie dla środowiska naturalnego
(Dz. Urz. UE L 67 z 09.03.2018, str. 30).
Spis treści
Treść ustawy
Rozdział 1 - Przepisy ogólne
Rozdział 2 - Centralny Rejestr Danych o IGO
Rozdział 3 - Zakazy i zezwolenia dotyczące gatunków obcych
Rozdział 4 - Postępowanie w przypadku stwierdzenia obecności IGO w środowisku
Rozdział 5 - Działania zaradcze przeprowadzane w stosunku do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii
lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski
Rozdział 6 - Działania zaradcze podejmowane w przypadku wprowadzenia IGO do środowiska
Rozdział 7 - Kontrole dotyczące IGO pochodzącego z terytorium państwa trzeciego
Rozdział 8 - Postępowanie w stosunku do IGO, który prawdopodobnie spełnia kryteria uznania go za
stwarzający zagrożenie dla Unii
Rozdział 9 - Administracyjne kary pieniężne
Rozdział 10 - Przepisy karne
Rozdział 11 - Zmiany w przepisach
Rozdział 12 - Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe
Treść ustawy
2)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie
śródlądowym, ustawę z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej
Polskiej i administracji morskiej, ustawę z dnia 28 września 1991 r. o lasach, ustawę
z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie, ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o ochronie zwierząt, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska,
ustawę z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych,
ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, ustawę z dnia 16 listopada
2006 r. o opłacie skarbowej, ustawę z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustawę z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie
morskim oraz ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
zadania i kompetencje organów administracji publicznej oraz innych podmiotów związane
z wykonywaniem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22 października
2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu do wprowadzania
i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych
(Dz. Urz. UE L 317 z 04.11.2014, str. 35, z późn. zm.3)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016,
str. 4.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1143/2014”;
2)
ograniczenia inne niż wynikające z rozporządzenia nr 1143/2014, dotyczące wprowadzania
do środowiska oraz przemieszczania w środowisku gatunków obcych;
3)
zasady odpowiedzialności za naruszenie przepisów ustawy oraz rozporządzenia nr 1143/2014.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
badania naukowe - badania naukowe w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia nr 1143/2014;
2)
drogi przenoszenia - drogi przenoszenia w rozumieniu art. 3 pkt 11 rozporządzenia
nr 1143/2014;
3)
działania zaradcze - działania zaradcze w rozumieniu art. 3 pkt 17 rozporządzenia
nr 1143/2014;
4)
eliminacja - eliminację w rozumieniu art. 3 pkt 13 rozporządzenia nr 1143/2014;
5)
gatunek obcy - gatunek obcy w rozumieniu art. 3 pkt 1 rozporządzenia nr 1143/2014;
6)
inwazyjny gatunek obcy - inwazyjny gatunek obcy w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia
nr 1143/2014;
7)
inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla Polski - inwazyjny gatunek obcy
stwarzający zagrożenie dla państwa członkowskiego w rozumieniu art. 3 pkt 4 rozporządzenia
nr 1143/2014, umieszczony na liście inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie
dla Polski;
8)
inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla Unii - inwazyjny gatunek obcy stwarzający
zagrożenie dla Unii w rozumieniu art. 3 pkt 3 rozporządzenia nr 1143/2014;
9)
izolacja - izolację w rozumieniu art. 3 pkt 15 rozporządzenia nr 1143/2014;
10)
kontrola populacji - kontrolę populacji w rozumieniu art. 3 pkt 14 rozporządzenia
nr 1143/2014;
11)
lista inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski - listę inwazyjnych
gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski określoną w przepisach wydanych
na podstawie art. 23 ust. 1;
12)
obiekt izolowany - obiekt izolowany w rozumieniu art. 3 pkt 9 rozporządzenia nr 1143/2014;
13)
obszar morski - obszar morski Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej
Polskiej i administracji morskiej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 2135 oraz z 2021 r. poz. 234 i 1718);
14)
ochrona ex situ - ochronę ex situ wrozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 1143/2014;
15)
okaz inwazyjnego gatunku obcego - pojedynczego żywego osobnika inwazyjnego gatunku
obcego lub jego część, gametę, nasiono, jajo lub diasporę, zdolne do przeżycia i rozmnażania;
16)
pas techniczny - pas techniczny w rozumieniu art. 36 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej
Polskiej i administracji morskiej;
17)
podmiot władający - osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej, władające nieruchomością, na której stwierdzono obecność inwazyjnego
gatunku obcego stwarzającego zagrożenie dla Unii lub inwazyjnego gatunku obcego stwarzającego
zagrożenie dla Polski;
18)
przemieszczanie w środowisku - zmianę, na skutek interwencji człowieka, miejsca występowania
w środowisku gatunku, który już wcześniej został wprowadzony do środowiska;
19)
inwazyjny gatunek obcy rozprzestrzeniony na szeroką skalę - inwazyjny gatunek obcy
rozprzestrzeniony na szeroką skalę w rozumieniu art. 3 pkt 16 rozporządzenia nr 1143/2014;
20)
różnorodność biologiczna - różnorodność biologiczną w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia
nr 1143/2014;
21)
terytorium państwa trzeciego - terytorium państwa nienależącego do Unii Europejskiej;
22)
usługi ekosystemowe - usługi ekosystemowe w rozumieniu art. 3 pkt 6 rozporządzenia
nr 1143/2014;
23)
wprowadzenie do środowiska - wprowadzenie w rozumieniu art. 3 pkt 7 rozporządzenia
nr 1143/2014;
24)
zapas inwazyjnego gatunku obcego - inwazyjny gatunek obcy przetrzymywany w celach
komercyjnych.
Art. 3.
1.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska:
1)
składa do Komisji Europejskiej wniosek o:
a)
upoważnienie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 1143/2014,
b)
dodanie inwazyjnego gatunku obcego, zwanego dalej „IGO”, do wykazu inwazyjnych gatunków
obcych stwarzających zagrożenie dla Unii, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia
nr 1143/2014, zwanego dalej „wykazem IGO stwarzających zagrożenie dla Unii”;
2)
przeprowadza ocenę ryzyka dla IGO objętego wnioskiem o dodanie do wykazu IGO stwarzających
zagrożenie dla Unii, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 1143/2014;
3)
ustala IGO wymagające wzmocnionej współpracy regionalnej oraz składa wniosek do Komisji
Europejskiej odpowiednio zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1143/2014;
4)
jest właściwy w sprawach, o których mowa w art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 2, art. 16
ust. 2, art. 17 ust. 4, art. 19 ust. 5, art. 24 ust. 1 i art. 30 ust. 4 rozporządzenia
nr 1143/2014;
5)
przeprowadza analizę dróg niezamierzonego wprowadzenia do środowiska lub rozprzestrzeniania
się IGO stwarzających zagrożenie dla Unii oraz ustala priorytetowe drogi przenoszenia
IGO zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 1143/2014;
6)
współpracuje z właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie,
o którym mowa w art. 22 rozporządzenia nr 1143/2014.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, oraz sprawozdanie, o którym mowa w art.
24 ust. 1 rozporządzenia nr 1143/2014, podlegają zatwierdzeniu przez ministra właściwego
do spraw środowiska.
Art. 4.
1.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska opracowuje plan działań dotyczący priorytetowych
dróg przenoszenia IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie
dla Polski oraz koordynuje realizację działań zawartych w tym planie na poziomie regionalnym
zgodnie z art. 13 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1143/2014.
2.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przy opracowaniu planu działań, o którym mowa
w ust. 1, zapewnia możliwość udziału społeczeństwa na zasadach i w trybie określonych
w dziale III rozdziale 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko
(Dz. U. z 2021 r. poz. 247, 784, 922, 1211, 1551 i 1718).
3.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przedkłada plan działań, o którym mowa w ust.
1, do akceptacji ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie 30 dni od dnia
zakończenia udziału społeczeństwa.
4.
Minister właściwy do spraw środowiska przedkłada zaakceptowany plan działań, o którym
mowa w ust. 1, Radzie Ministrów.
5.
Rada Ministrów przyjmuje, w drodze uchwały, plan działań, o którym mowa w ust. 1.
6.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przekazuje plan działań, o którym mowa w ust.
1, do Komisji Europejskiej niezwłocznie po jego przyjęciu przez Radę Ministrów.
7.
Do zmiany planu działań, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ust. 1-6.
Art. 5.
Minister właściwy do spraw środowiska jest organem wyższego stopnia w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2021 r. poz. 735 i 1491) w stosunku do dyrektora parku narodowego w sprawach, o których mowa w art. 19 ust.
1 i art. 25 ust. 2.
Rozdział 2
Centralny Rejestr Danych o IGO
Art. 6.
1.
Centralny Rejestr Danych o IGO, zwany dalej „Rejestrem IGO”, stanowi system nadzoru,
o którym mowa w art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 1143/2014. Rejestr IGO prowadzi Generalny
Dyrektor Ochrony Środowiska.
2.
W Rejestrze IGO gromadzi się informacje o IGO stwarzających zagrożenie dla Unii oraz
IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, w tym o:
1)
stwierdzeniu obecności IGO w środowisku, obejmujące:
a)
nazwę naukową IGO oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje,
b)
liczbę okazów IGO lub określenie zajmowanej przez nie powierzchni, jeżeli te dane
są dostępne,
c)
miejsce i datę stwierdzenia obecności IGO w środowisku,
d)
imię i nazwisko albo nazwę oraz adres lub siedzibę, lub adres poczty elektronicznej,
lub numer telefonu zgłaszającego IGO niebędącego osobą fizyczną, w przypadku gdy informacja
o stwierdzeniu obecności IGO pochodzi ze zgłoszenia, o którym mowa w art. 15 ust.
1;
2)
IGO objętym zezwoleniem na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia
nr 1143/2014, oraz na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 2, obejmujące:
a)
imię i nazwisko albo nazwę oraz adres lub siedzibę podmiotu, któremu wydano to zezwolenie,
b)
nazwę naukową IGO oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje,
c)
liczbę lub ilość okazów IGO, którego dotyczą czynności objęte tym zezwoleniem,
d)
nazwę, cel, miejsce i czas wykonania czynności objętych tym zezwoleniem,
e)
numer tego zezwolenia,
f)
numer mikroczipa, który został wszczepiony IGO, w przypadku gdy dokonano wszczepienia
mikroczipa,
g)
kody Nomenklatury Scalonej (CN) określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury
taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
(Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.4)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. WE L 376 z 31.12.1987,
str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 24, str. 428, Dz. Urz.
WE L 123 z 17.05.1988, str. 2 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.
4, str. 34, Dz. Urz. WE L 347 z 28.11.1989, str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 2, t. 4, str. 3, Dz. Urz. WE L 321 z 23.11.1991, str. 11 - Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 240, Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str.
1 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307, Dz. Urz. WE L
58 z 11.03.1993, str. 50 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 13,
str. 406, Dz. Urz. WE L 76 z 30.03.1993, str. 12 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 2, t. 4, str. 407, Dz. Urz. WE L 152 z 24.06.1993, str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 5, str. 84, Dz. Urz. WE L 172 z 15.07.1993, str. 1
- Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 5, str. 100, Dz. Urz. WE L 177
z 21.07.1993, str. 12 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 5, str.
104, Dz. Urz. WE L 180 z 23.07.1993, str. 9 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 2, t. 5, str. 105, Dz. Urz. WE L 345 z 31.12.1994, str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 5, str. 324, Dz. Urz. WE L 350 z 31.12.1994, str.
52 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 5, str. 357, Dz. Urz. WE
L 69 z 29.03.1995, str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 5,
str. 368, Dz. Urz. WE L 142 z 26.06.1995, str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 2, t. 5, str. 416, Dz. Urz. WE L 291 z 06.12.1995, str. 24 - Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 7, str. 38, Dz. Urz. WE L 338 z 28.12.1996 str. 14
- Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 7, str. 311, Dz. Urz. WE L 48
z 19.02.1997, str. 7 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 8, str.
195, Dz. Urz. WE L 321 z 12.02.1999, str. 3 - Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2,
t. 9, str. 317, Dz. Urz. WE L 28 z 03.02.2000, str. 16 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 2, t. 9, str. 357, Dz. Urz. UE L 275 z 25.10.2003, str. 5 - Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 13, str. 493, Dz. Urz. UE L 281 z
30.10.2003, str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 14, str.
3, Dz. Urz. UE L 287 z 05.11.2003, str. 15 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 2, t. 15, str. 3, Dz. Urz. UE L 346 z 31.12.2003, str. 38 - Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 2, t. 15, str. 231, Dz. Urz. UE L 249 z 23.07.2004, str. 5, Dz.
Urz. UE L 283 z 02.09.2004, str. 7, Dz. Urz. UE L 327 z 30.10.2004, str. 1, Dz. Urz.
UE L 82 z 31.03.2005, str. 1, Dz. Urz. UE L 286 z 28.10.2005, str. 1, Dz. Urz. UE
L 347 z 30.12.2005, str. 9, Dz. Urz. UE L 47 z 17.02.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 79
z 16.03.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 88 z 25.03.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 120 z 05.05.2006,
str. 1, Dz. Urz. UE L 124 z 11.05.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 154 z 08.06.2006, str.
1, Dz. Urz. UE L 174 z 28.06.2006, str. 3, Dz. Urz. UE L 179 z 01.07.2006, str. 26,
Dz. Urz. UE L 301 z 31.10.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 335 z 01.12.2006, str. 1, Dz.
Urz. UE L 397 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 406 z 30.12.2006, str. 8, Dz. Urz.
UE L 406 z 30.12.2006, str. 9, Dz. Urz. UE L 56 z 23.02.2007, str. 1, Dz. Urz. UE
L 81 z 22.03.2007, str. 11, Dz. Urz. UE L 119 z 09.05.2007, str. 1, Dz. Urz. UE L
138 z 30.05.2007, str. 1, Dz. Urz. UE L 169 z 29.06.2007, str. 1, Dz. Urz. UE L 286
z 31.10.2007, str. 1, Dz. Urz. UE L 303 z 21.11.2007, str. 3, Dz. Urz. UE L 85 z 27.03.2008,
str. 3, Dz. Urz. UE L 111 z 23.04.2008, str. 9, Dz. Urz. UE L 291 z 31.10.2008, str.
1, Dz. Urz. UE L 308 z 19.11.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 63 z 07.03.2009, str. 1,
Dz. Urz. UE L 104 z 24.04.2009, str. 3, Dz. Urz. UE L 254 z 26.09.2009, str. 1, Dz.
Urz. UE L 287 z 31.10.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 10 z 15.01.2010, str. 9, Dz. Urz.
UE L 65 z 13.03.2010, str. 14, Dz. Urz. UE L 284 z 29.10.2010, str. 1, Dz. Urz. UE
L 336 z 21.12.2010, str. 17, Dz. Urz. UE L 348 z 31.12.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L
348 z 31.12.2010, str. 36, Dz. Urz. UE L 150 z 09.06.2011, str. 3, Dz. Urz. UE L 166
z 25.06.2011, str. 16, Dz. Urz. UE L 282 z 28.10.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 50 z
23.02.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 313 z 13.11.2012, str. 8, Dz. Urz. UE L 329 z 29.11.2012,
str. 11, Dz. Urz. UE L 304 z 31.10.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 351 z 20.12.2012, str.
36, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 198 z 23.07.2013, str. 35,
Dz. Urz. UE L 263 z 05.10.2013, str. 4, Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, Dz.
Urz. UE L 290 z 31.10.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 334 z 13.12. 2013, str. 2, Dz. Urz.
UE L 334 z 13.12.2013, str. 4, Dz. Urz. UE L 108 z 11.04.2014, str. 9, Dz. Urz. UE
L 108 z 11.04.2014, str. 11, Dz. Urz. UE L 113 z 16.04.2014, str. 17, Dz. Urz. UE
L 174 z 13.06.2014, str. 26, Dz. Urz. UE L 235 z 08.08.2014, str. 10, Dz. Urz. UE
L 252 z 26.08.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 274 z 16.09.2014, str. 11, Dz. Urz. UE L
312 z 31.10.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 65 z 10.03.2015, str. 11, Dz. Urz. UE L 65
z 10.03.2015, str. 13, Dz. Urz. UE L 285 z 30.10.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 89 z
06.04.2016, str. 4, Dz. Urz. UE L 89 z 06.04.2016, str. 6, Dz. Urz. UE L 170 z 29.06.2016,
str. 36, Dz. Urz. UE L 244 z 13.09.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 294 z 28.10.2016, str.
1, Dz. Urz. UE L 301 z 09.11.2016, str. 5, Dz. Urz. UE L 336 z 10.12.2016, str. 17,
Dz. Urz. UE L 104 z 20.04.2017, str. 6, Dz. Urz. UE L 186 z 19.07.2017, str. 1, Dz.
Urz. UE L 186 z 19.07.2017, str. 3, Dz. Urz. UE L 282 z 31.10.2017, str. 1, Dz. Urz.
UE L 22 z 26.01.2018, str. 10, Dz. Urz. UE L 71 z 14.03.2018, str. 36, Dz. Urz. UE
L 83 z 27.03.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 91 z 09.04.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L
273 z 31.10.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 3 z 08.01.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 280
z 31.10.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 116 z 15.04.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 167 z
29.05.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 319 z 02.10.2020, str. 2, Dz. Urz. UE L 361 z 30.10.2020,
str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 431 z 21.12.2020, str. 34. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382) - w przypadku przywozu IGO na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa
trzeciego lub wywozu IGO z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium państwa
trzeciego;
3)
przeprowadzonych działaniach zaradczych, obejmujące:
a)
nazwę podmiotu przeprowadzającego działania zaradcze,
b)
miejsce przeprowadzenia działań zaradczych,
c)
datę rozpoczęcia i zakończenia działań zaradczych,
d)
określenie środków zastosowanych w ramach działań zaradczych oraz środków mających
na celu przywrócenie naturalnego stanu ekosystemów, które zostały zdegradowane, uszkodzone
lub zniszczone przez IGO, wobec którego zastosowano te działania zaradcze,
e)
liczbę okazów IGO lub określenie zajmowanej przez nie powierzchni po przeprowadzeniu
działań zaradczych,
f)
określenie oddziaływania przeprowadzonych działań zaradczych na gatunki niedocelowe,
g)
opis skuteczności przeprowadzonych działań zaradczych,
h)
wysokość kosztów przeprowadzonych działań zaradczych oraz środków mających na celu
przywrócenie naturalnego stanu ekosystemów, które zostały zdegradowane, uszkodzone
lub zniszczone przez IGO, wobec którego zastosowano działania zaradcze.
3.
Rejestr IGO w zakresie informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a-c, jest ogólnodostępny
przez zamieszczenie go na stronie podmiotowej Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska.
4.
Rejestr IGO jest prowadzony przy użyciu systemu teleinformatycznego w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne
(Dz. U. z 2021 r. poz. 670, 952, 1005 i 1641) umożliwiającego zarządzanie danymi przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska,
regionalnych dyrektorów ochrony środowiska, dyrektorów parków narodowych, dyrektorów
urzędów morskich oraz Głównego Inspektora Rybołówstwa Morskiego.
5.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska, dyrektor parku narodowego, dyrektor urzędu
morskiego oraz Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego, każdy w zakresie swojej właściwości,
wprowadzają do Rejestru IGO informacje określone w ust. 2 pkt 1 - w przypadku stwierdzenia
obecności w środowisku:
1)
IGO podlegającego szybkiej eliminacji - niezwłocznie po:
a)
otrzymaniu zgłoszenia, o którym mowa w art. 15 ust. 1,
b)
stwierdzeniu obecności tego IGO w środowisku na obszarze właściwości danego organu;
2)
IGO rozprzestrzenionego na szeroką skalę - w terminie 3 miesięcy od dnia:
a)
otrzymania zgłoszenia, o którym mowa w art. 15 ust. 1,
b)
stwierdzenia obecności tego IGO w środowisku na obszarze właściwości danego organu.
6.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska oraz regionalni dyrektorzy ochrony środowiska,
każdy w zakresie swojej właściwości, niezwłocznie wprowadzają do Rejestru IGO informacje
o IGO objętych zezwoleniem na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust.
1 rozporządzenia nr 1143/2014, oraz zezwoleniem na odstępstwo od zakazów, o których
mowa w art. 7 ust. 2, określone w ust. 2 pkt 2.
7.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska, dyrektor parku narodowego, dyrektor urzędu
morskiego oraz Główny Inspektor Rybołówstwa Morskiego, każdy w zakresie swojej właściwości,
wprowadzają do Rejestru IGO informacje o przeprowadzonych działaniach zaradczych określone
w ust. 2 pkt 3 - w odniesieniu do:
1)
IGO podlegającego szybkiej eliminacji - niezwłocznie po przeprowadzeniu tych działań
zaradczych;
2)
IGO rozprzestrzenionego na szeroką skalę - corocznie do dnia 31 marca za poprzedni
rok.
Rozdział 3
Zakazy i zezwolenia dotyczące gatunków obcych
Art. 7.
1.
Zakazuje się wprowadzania do środowiska oraz przemieszczania w środowisku gatunków
obcych.
2.
W odniesieniu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski zakazuje się także:
1)
przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywozu z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
2)
transportu, z wyłączeniem transportu IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski w związku
z przeprowadzanymi działaniami zaradczymi;
3)
przetrzymywania;
4)
chowu lub hodowli, rozmnażania lub uprawy;
5)
wprowadzania do obrotu;
6)
wykorzystywania;
7)
wymiany.
3.
Zakazu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się w odniesieniu do:
1)
działań z wykorzystaniem organizmów wodnych, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2168 oraz z 2021 r. poz. 1718) oraz w art. 97 ust. 1 i art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim
(Dz. U. z 2021 r. poz. 650, 694 i 1718),
2)
wprowadzania do środowiska zwierząt łownych należących do gatunków obcych zgodnie
z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1683 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 1718),
3)
roślin wykorzystywanych:
a)
przy zakładaniu i utrzymywaniu terenów zieleni w granicach wsi o zwartej zabudowie
lub w granicach miast, a także przy zakładaniu i utrzymywaniu zieleni towarzyszącej
obiektom budowlanym,
b)
w ramach trwale zrównoważonej gospodarki leśnej i racjonalnej gospodarki rolnej,
c)
tymczasowo, w celu rekultywacji gruntów zdegradowanych lub zdewastowanych w wyniku
działalności przemysłowej,
d)
w badaniach naukowych oraz ochronie ex situ, o ile te badania i ta ochrona są prowadzone
w granicach wsi o zwartej zabudowie lub w granicach miast
− chyba że te organizmy wodne, zwierzęta łowne lub rośliny są IGO stwarzającymi zagrożenie
dla Unii lub IGO stwarzającymi zagrożenie dla Polski.
4.
Wprowadzenia do środowiska lub przemieszczenia w środowisku roślin, o których mowa
w ust. 3 pkt 3, dokonuje się tak, aby gatunek obcy nie rozprzestrzenił się poza teren,
na którym dokonano jego wprowadzenia do środowiska lub przemieszczenia w środowisku,
a podmiot, który dokonał tego wprowadzenia do środowiska lub przemieszczenia w środowisku,
ma obowiązek dokonać eliminacji tego gatunku obcego ze środowiska po zakończeniu jego
użytkowania w taki sposób, aby uniemożliwić jego rozprzestrzenienie się.
5.
Zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1143/2014 oraz w
ust. 2 pkt 3, nie stosuje się w odniesieniu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii
lub IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, przetrzymywanego w azylu dla zwierząt
i ujętego w wykazie, o którym mowa w art. 76a ust. 5 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1098 i 1718).
Art. 8.
1.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska może, w drodze decyzji, wydać zezwolenie, o
którym mowa w art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr 1143/2014, w odniesieniu do IGO stwarzającego
zagrożenie dla Unii.
2.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska może, w drodze decyzji, wydać zezwolenie także
na odstępstwo, w odniesieniu do:
1)
IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii, od:
a)
zakazu przetrzymywania, w tym w obiekcie izolowanym, oraz zakazu wykorzystywania w
celu:
− przeprowadzenia działań zaradczych,
− komercyjnego wykorzystania w ramach działań zaradczych w stosunku do IGO stwarzającego
zagrożenie dla Unii zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 1143/2014,
b)
zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr 1143/2014,
w odniesieniu do:
− zwierzęcia domowego - w przypadku, o którym mowa w art. 11, lub
− zapasu IGO - w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4;
2)
IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, od zakazu, o którym mowa w art. 7 ust. 2
pkt 1:
a)
w celu przeprowadzenia badań naukowych, ochrony ex situ lub wykorzystania IGO stwarzającego
zagrożenie dla Polski do celów medycznych lub w przypadkach wynikających z nadrzędnego
interesu publicznego, w tym ze względów społecznych lub gospodarczych,
b)
w celu:
− przeprowadzenia działań zaradczych,
− komercyjnego wykorzystania w ramach działań zaradczych IGO stwarzającego zagrożenie
dla Polski,
c)
w odniesieniu do:
− zwierzęcia domowego - w przypadku, o którym mowa w art. 11, lub
− zapasu IGO - w przypadkach, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2.
3.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska może, w drodze decyzji, wydać zezwolenie na
odstępstwo, w odniesieniu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, od zakazów,
o których mowa w art. 7 ust. 2:
1)
pkt 2-4, 6 i 7, w celu przeprowadzenia badań naukowych, ochrony ex situ lub wykorzystania
IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski do celów medycznych lub w przypadkach wynikających
z nadrzędnego interesu publicznego, w tym ze względów społecznych lub gospodarczych;
2)
pkt 3 i 6, w celu:
a)
przeprowadzenia działań zaradczych,
b)
komercyjnego wykorzystania w ramach działań zaradczych IGO stwarzającego zagrożenie
dla Polski;
3)
pkt 2 i 3, w odniesieniu do:
a)
zwierzęcia domowego - w przypadku, o którym mowa w art. 11, lub
b)
zapasu IGO - w przypadkach, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2.
4.
W przypadku gdy zezwolenie na odstępstwo od zakazu, o którym mowa w art. 7 ust. 2
pkt 1, obejmuje również odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt
2-4, 6 i 7, właściwy do jego wydania jest Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.
5.
Wydając zezwolenia, o których mowa w ust. 2 i 3, właściwy organ kieruje się:
1)
słusznością i celowością czynności objętych wnioskiem;
2)
interesem publicznym, w tym wpływem czynności objętych wnioskiem na zdrowie ludzi
i bezpieczeństwo publiczne, a także na ochronę dziko występujących gatunków roślin,
zwierząt, grzybów lub ochronę siedlisk przyrodniczych;
3)
danymi naukowymi, w tym oceną ryzyka, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia
nr 1143/2014.
6.
W przypadku gdy zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust.
2 pkt 2-4, 6 i 7, dotyczy obszaru morskiego, właściwość miejscową regionalnego dyrektora
ochrony środowiska, w części dotyczącej tego obszaru, ustala się wzdłuż wybrzeża na
terenie danego województwa.
7.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, ust. 2 pkt 2 lit. b i c oraz ust. 3 pkt
2 i 3, wydaje się podmiotowi, który będzie przetrzymywał i przemieszczał IGO w obiekcie
izolowanym i zapewni warunki uniemożliwiające rozmnażanie się, ucieczkę lub rozprzestrzenianie
się tego IGO.
8.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a i ust. 3 pkt 1, wydaje się podmiotowi,
który:
1)
posiada tytuł prawny do obiektu izolowanego spełniającego warunki określone w art.
8 ust. 3 rozporządzenia nr 1143/2014;
2)
posiada wiedzę w zakresie biologii danego IGO objętego zezwoleniem oraz zapobiegania
ucieczce lub rozprzestrzenianiu się tego IGO lub zatrudnia osobę, która będzie wykonywała
czynności objęte zezwoleniem, posiadającą taką wiedzę;
3)
posiada procedury zapewniające, że przemieszczanie w środowisku IGO stwarzającego
zagrożenie dla Polski do i z obiektu izolowanego będzie przeprowadzone:
a)
zgodnie z warunkami określonymi w tym zezwoleniu,
b)
w sposób wykluczający ucieczkę tego IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski;
4)
skutecznie kontroluje ryzyko ucieczki lub rozprzestrzeniania się IGO stwarzającego
zagrożenie dla Polski, w tym przez posiadanie systemu ciągłego nadzoru;
5)
posiada plan awaryjny na wypadek ucieczki lub rozprzestrzenienia się IGO stwarzającego
zagrożenie dla Polski, w tym plan eliminacji ze środowiska tego IGO stwarzającego
zagrożenie dla Polski.
9.
Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr 1143/2014,
oraz zezwolenia, o którym mowa w ust. 2 i 3, zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;
2)
numer telefonu lub adres poczty elektronicznej wnioskodawcy lub osoby upoważnionej
przez wnioskodawcę do kontaktu, jeżeli wnioskodawca lub ta osoba taki adres posiada;
3)
nazwę i cel wykonania czynności objętych wnioskiem;
4)
nazwę naukową IGO objętego zezwoleniem oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje;
5)
liczbę lub ilość okazów IGO objętych zezwoleniem;
6)
sposób, miejsce i czas wykonania czynności objętych wnioskiem.
10.
Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr
1143/2014, oraz zezwolenia, o którym mowa w ust. 2 i 3, dołącza się:
1)
opis obiektu izolowanego, w którym IGO objęty wnioskiem będzie przetrzymywany lub
badany;
2)
dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektu izolowanego;
3)
procedury dotyczące sprzątania obiektu izolowanego, postępowania z odpadami powstałymi
w obiekcie izolowanym oraz przeprowadzania w obiekcie izolowanym prac konserwacyjnych;
4)
opis sposobu usunięcia IGO z obiektu izolowanego oraz unieszkodliwienia, zniszczenia
lub humanitarnego uśmiercenia IGO;
5)
oświadczenie wnioskodawcy, że ten wnioskodawca lub zatrudniona przez niego osoba,
która będzie wykonywała czynności objęte zezwoleniem, posiadają wiedzę w zakresie
biologii danego gatunku IGO i zapobiegania ucieczce lub rozprzestrzenianiu się IGO,
wraz ze wskazaniem kwalifikacji posiadanych przez wnioskodawcę i tę osobę;
6)
procedurę przemieszczenia IGO do i z obiektu izolowanego;
7)
ocenę i opis ryzyka ucieczki IGO z obiektu izolowanego i rozprzestrzenienia się tego
IGO oraz usunięcia IGO z obiektu izolowanego;
8)
opis systemu ciągłego nadzoru i plan awaryjny na wypadek ucieczki lub rozprzestrzenienia
się IGO, w tym plan eliminacji tego IGO ze środowiska;
9)
oświadczenie wnioskodawcy, że ten wnioskodawca będący osobą fizyczną, a w przypadku
wnioskodawcy będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości
prawnej - urzędujący członek jego organu zarządzającego lub nadzorczego, wspólnik
spółki w spółce jawnej lub partnerskiej albo komplementariusz w spółce komandytowej
lub komandytowo-akcyjnej lub prokurent nie był:
a)
prawomocnie ukarany, w okresie roku przed dniem złożenia wniosku, za wykroczenia,
o których mowa w art. 127 pkt 3 i 5 i art. 131 pkt 1-5, 8, 13 i 14 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o ochronie przyrody oraz w art. 35 ust. 1,
b)
skazany prawomocnym wyrokiem sądu, w okresie 5 lat przed dniem złożenia wniosku, za
przestępstwa, o których mowa w art. 181 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1444 i 1517 oraz z 2021 r. poz. 1023), art. 35 ust. 1-2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt
(Dz. U. z 2020 r. poz. 638 oraz z 2021 r. poz. 1718), art. 127a, art. 128 pkt 1 i 2 i art. 128a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie
przyrody oraz w art. 34 ust. 1 i 2;
10)
dokumenty potwierdzające, że zwierzę domowe było przetrzymywane przed umieszczeniem
gatunku, do którego to zwierzę należy, w wykazie IGO stwarzających zagrożenie dla
Unii albo na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, albo oświadczenie w tym
zakresie - w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1;
11)
dokumenty potwierdzające, że zapas IGO był przetrzymywany przed umieszczeniem gatunku,
do którego należą zwierzę lub roślina objęte tym zapasem IGO, w wykazie IGO stwarzających
zagrożenie dla Unii albo na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, albo oświadczenie
w tym zakresie - w przypadku, o którym mowa w art. 12.
11.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 10 pkt 5 i 9-11, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany
do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
12.
W przypadku gdy zezwolenie, o którym mowa w art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr 1143/2014,
lub zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 i 3, dotyczą przywozu IGO objętego tymi zezwoleniami
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa trzeciego lub wywozu IGO objętego
tymi zezwoleniami z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium państwa trzeciego,
wniosek o wydanie zezwolenia, poza elementami określonymi w ust. 9, zawiera także:
1)
imię i nazwisko oraz adres albo nazwę i siedzibę nadawcy lub eksportera tego IGO oraz
odbiorcy lub importera tego IGO;
2)
numer telefonu lub adres poczty elektronicznej nadawcy lub eksportera tego IGO oraz
odbiorcy lub importera tego IGO, jeżeli ten nadawca, eksporter, odbiorca lub importer
taki adres posiada;
3)
kody Nomenklatury Scalonej określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury
taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.
13.
Podmiot, któremu wydano zezwolenie, o którym mowa w art. 8 i art. 9 rozporządzenia
nr 1143/2014, lub zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 i 3, składa organowi, które je
wydał, informację o wykorzystaniu zezwolenia.
14.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr 1143/2014, oraz zezwolenie,
o którym mowa w ust. 2 i 3, zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;
2)
nazwę naukową IGO, którego będą dotyczyć czynności objęte zezwoleniem, oraz nazwę
polską, jeżeli nazwa polska istnieje;
3)
liczbę lub ilość okazów IGO, którego będą dotyczyć czynności objęte zezwoleniem;
4)
nazwę i cel wykonania czynności objętych zezwoleniem;
5)
sposób, miejsce, czas i warunki wykonania czynności objętych zezwoleniem, w tym warunki
niezbędne do zmniejszenia ryzyka ucieczki lub rozprzestrzenienia się IGO objętego
zezwoleniem;
6)
sposób usunięcia IGO objętego zezwoleniem z obiektu izolowanego oraz unieszkodliwienia,
zniszczenia lub humanitarnego uśmiercenia tego IGO;
7)
określenie planu awaryjnego na wypadek ucieczki lub rozprzestrzenienia się IGO objętego
zezwoleniem, w tym planu eliminacji tego IGO ze środowiska;
8)
określenie terminu złożenia informacji o wykorzystaniu zezwolenia;
9)
kody Nomenklatury Scalonej określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury
taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - w przypadku zezwolenia dotyczącego przywozu IGO na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej z terytorium państwa trzeciego lub wywozu IGO z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na terytorium państwa trzeciego.
15.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska i regionalny dyrektor ochrony środowiska potwierdzają
wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr 1143/2014, wydając
zaświadczenie w formacie określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 8 ust. 6 rozporządzenia nr 1143/2014.
16.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 i 3, towarzyszy IGO objętemu tym zezwoleniem podczas
przetrzymywania, transportu lub przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
17.
Przepisów ust. 10 pkt 2-6 i 8, ust. 12 i ust. 14 pkt 9 nie stosuje się w przypadkach,
o których mowa w art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1, 2 i 4.
18.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska i regionalny dyrektor ochrony środowiska odmawiają
wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr 1143/2014, oraz
zezwolenia, o którym mowa w ust. 2 i 3, jeżeli:
1)
wnioskodawca będący osobą fizyczną, a w przypadku wnioskodawcy będącego osobą prawną
albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej - urzędujący członek
jego organu zarządzającego lub nadzorczego, wspólnik spółki w spółce jawnej lub partnerskiej
albo komplementariusz w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej lub prokurent
był:
a)
prawomocnie ukarany za wykroczenia, o których mowa w art. 127 pkt 3 lub 5 lub art. 131 pkt 1-5, 8, 13 lub 14 ustawy z dnia 16 kwietnia
2004 r. o ochronie przyrody lub w art. 35 ust. 1, w okresie roku od dnia prawomocnego ukarania za te wykroczenia,
b)
skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa, o których mowa w art. 181 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, art. 35 ust. 1-2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, art. 127a, art. 128 pkt 1 lub 2 lub art. 128a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o
ochronie przyrody lub w art. 34 ust. 1 lub 2, w okresie 5 lat od dnia uprawomocnienia się tego wyroku;
2)
nie są spełnione warunki określone w:
a)
art. 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1143/2014 - w przypadku zezwolenia, o którym mowa
w art. 8 i art. 9 rozporządzenia nr 1143/2014,
b)
ust. 7 - w przypadku zezwolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, pkt 2 lit. b i c oraz
ust. 3 pkt 2 i 3,
c)
ust. 8 - w przypadku zezwolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a oraz ust. 3 pkt
1;
3)
czynność objęta wnioskiem o wydanie zezwolenia stwarza zagrożenie dla rodzimych gatunków
lub siedlisk przyrodniczych;
4)
chów lub hodowla organizmów wodnych, do których ma zastosowanie rozporządzenie Rady (WE) nr 708/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. w sprawie wykorzystania
w akwakulturze gatunków obcych i niewystępujących miejscowo
(Dz. Urz. UE L 168 z 28.06.2007, str. 1, z późn. zm.5)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 149 z 07.06.2008,
str. 36 oraz Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 1), nie spełnia warunków w zakresie wprowadzania gatunku obcego do zamkniętego zakładu
akwakultury określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3f ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym;
5)
Komisja Europejska odrzuciła wniosek o udzielenie upoważnienia, o którym mowa w art.
9 ust. 1 rozporządzenia nr 1143/2014, w odniesieniu do IGO stwarzającego zagrożenie
dla Unii.
Art. 9.
1.
Organ, który wydał zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust.
1 rozporządzenia nr 1143/2014, lub na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art.
7 ust. 2, zawiesza albo cofa, w drodze decyzji, to zezwolenie w przypadku, gdy wystąpiło
nieprzewidziane zdarzenie o niepożądanym oddziaływaniu na różnorodność biologiczną
lub powiązane usługi ekosystemowe. Zawieszenie albo cofnięcie zezwolenia musi być
uzasadnione naukowo, a w przypadku gdy dowody naukowe są niewystarczające - opierać
się na zasadzie przezorności.
2.
Decyzję o zawieszeniu zezwolenia wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat.
3.
W przypadku ustania niepożądanego oddziaływania w wyniku zdarzenia, o którym mowa
w ust. 1, właściwy organ cofa decyzję o zawieszeniu zezwolenia.
4.
Właściwy organ cofa zezwolenie, jeżeli upłynął okres, na który wydano decyzję, o której
mowa w ust. 2, a niepożądane oddziaływanie w wyniku zdarzenia, o którym mowa w ust.
1, nie ustało.
5.
W decyzji o zawieszeniu zezwolenia i w decyzji o cofnięciu zezwolenia określa się
termin jej wykonania oraz sposób postępowania z IGO, którego dotyczy to zezwolenie.
Art. 10.
1.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska przeprowadza kontrolę spełniania warunków określonych
w wydanych przez ten organ zezwoleniach na odstępstwo od zakazów, o których mowa w
art. 7 ust. 2.
2.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska, właściwy ze względu na miejsce, w którym znajduje
się IGO, przeprowadza na wniosek Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska kontrolę
spełniania warunków określonych w wydanych przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska
zezwoleniach na odstępstwo od zakazu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia
nr 1143/2014, lub na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 2.
3.
Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające upoważnienie do przeprowadzenia
kontroli wydane przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska.
4.
Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania
czynności kontrolnych, miejsca i zakresu kontroli oraz podstawy prawnej do jej przeprowadzenia.
5.
Osoba upoważniona do przeprowadzenia kontroli przed przystąpieniem do wykonywania
czynności kontrolnych okazuje upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, podmiotowi kontrolowanemu
albo upoważnionej przez ten podmiot osobie.
6.
W ramach czynności kontrolnych osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli mają
prawo do:
1)
wstępu na teren będący we władaniu podmiotu kontrolowanego w godzinach od 6.00 do
22.00;
2)
żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;
3)
wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli oraz sporządzania z nich odpisów,
wyciągów lub ich kopii;
4)
sporządzania szkiców, filmowania, fotografowania oraz dokonywania nagrań dźwiękowych
w zakresie związanym z przedmiotem kontroli.
7.
Podmiot kontrolowany:
1)
umożliwia wstęp osobom upoważnionym do przeprowadzenia kontroli na teren będący we
władaniu podmiotu kontrolowanego;
2)
udziela osobom upoważnionym do przeprowadzenia kontroli, na ich żądanie, pisemnych
lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;
3)
udostępnia osobom upoważnionym do przeprowadzenia kontroli, na ich żądanie, dokumenty
związane z przedmiotem kontroli oraz umożliwia sporządzenie odpisów, wyciągów z tych
dokumentów lub ich kopii;
4)
umożliwia osobom upoważnionym do przeprowadzenia kontroli, na ich żądanie, sporządzenia
szkiców, filmowania, fotografowania oraz dokonywania nagrań dźwiękowych w zakresie
związanym z przedmiotem kontroli.
8.
Czynności kontrolne są wykonywane w obecności podmiotu kontrolowanego lub osoby upoważnionej
przez ten podmiot.
9.
W przypadku nieobecności podmiotu kontrolowanego lub osoby upoważnionej przez ten
podmiot, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie zaistnienia nieodwracalnych skutków
dla ochrony rodzimych gatunków lub siedlisk przyrodniczych, dla zdrowia ludzi lub
dla gospodarki, czynności kontrolne mogą być wykonywane w obecności pracownika podmiotu
kontrolowanego lub osoby zatrudnionej przez ten podmiot w ramach innego stosunku prawnego,
lub w obecności przywołanego świadka będącego funkcjonariuszem publicznym.
10.
Z przeprowadzonej kontroli osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza protokół
kontroli.
11.
Protokół kontroli podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz podmiot kontrolowany
albo osoba upoważniona przez ten podmiot, albo, w przypadku, o którym mowa w ust.
9, pracownik podmiotu kontrolowanego lub osoba zatrudniona przez ten podmiot w ramach
innego stosunku prawnego, lub świadek będący funkcjonariuszem publicznym.
12.
W przypadku odmowy podpisania protokołu kontroli przez podmiot kontrolowany albo osobę
upoważnioną przez ten podmiot albo, w przypadku, o którym mowa w ust. 9, pracownika
podmiotu kontrolowanego lub osobę zatrudnioną przez ten podmiot w ramach innego stosunku
prawnego, lub świadka będącego funkcjonariuszem publicznym, protokół kontroli podpisuje
osoba wykonująca czynności kontrolne i dokonuje w nim adnotacji o odmowie podpisania
protokołu.
13.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska przekazuje protokół kontroli wraz z zaleceniami
pokontrolnymi podmiotowi kontrolowanemu, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2, także
Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska, w terminie 14 dni od dnia zakończenia
kontroli.
14.
Podmiotowi kontrolowanemu przysługuje prawo do wniesienia, na piśmie, umotywowanych
zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli oraz zaleceń pokontrolnych do
organu, który wydał zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust.
1 rozporządzenia nr 1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o których
mowa w art. 7 ust. 2, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli i zaleceń
pokontrolnych.
15.
Organ, który wydał zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust.
1 rozporządzenia nr 1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o których
mowa w art. 7 ust. 2, w terminie 14 dni od dnia otrzymania umotywowanych zastrzeżeń
uwzględnia je w całości albo w części albo odmawia ich uwzględnienia.
16.
W przypadku gdy kontrola wykazała, że podmiot kontrolowany działa wbrew warunkom określonym
w zezwoleniu na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia
nr 1143/2014, albo zezwoleniu na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust.
2, regionalny dyrektor ochrony środowiska wzywa ten podmiot, na piśmie, do usunięcia
stwierdzonych uchybień w terminie określonym w wezwaniu.
17.
Organ, który wydał zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust.
1 rozporządzenia nr 1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o których
mowa w art. 7 ust. 2, cofa, w drodze decyzji, to zezwolenie, jeżeli podmiot kontrolowany
nie usunął uchybień w terminie określonym w wezwaniu, o którym mowa w ust. 16.
18.
W decyzji o cofnięciu zezwolenia określa się termin wykonania tej decyzji oraz sposób
postępowania z IGO, który jest objęty tym zezwoleniem.
Art. 11.
1.
W przypadku gdy zwierzę domowe było przetrzymywane w celach niekomercyjnych przed
umieszczeniem gatunku, do którego to zwierzę należy, w wykazie IGO stwarzających zagrożenie
dla Unii albo na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, posiadacz tego zwierzęcia:
1)
zatrzymuje to zwierzę do jego naturalnej śmierci, pod warunkiem że posiada zezwolenie
na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia
nr 1143/2014, albo zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust.
2 pkt 2 i 3, albo
2)
przekazuje to zwierzę podmiotowi, który posiada zezwolenie na odstępstwo od zakazów,
o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr 1143/2014, albo zezwolenie
na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, albo do azylu
dla zwierząt, albo
3)
poddaje to zwierzę uśmierceniu.
2.
Posiadacz zwierzęcia domowego, o którym mowa w ust. 1, składa wniosek o wydanie zezwolenia
na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia
nr 1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust.
2 pkt 2 i 3, albo podejmuje działanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 albo 3, w terminie
6 miesięcy od dnia umieszczenia gatunku, do którego to zwierzę należy, w wykazie IGO
stwarzających zagrożenie dla Unii albo na liście IGO stwarzających zagrożenie dla
Polski.
3.
Posiadacz zwierzęcia domowego, o którym mowa w ust. 1, podejmuje działanie, o którym
mowa w ust. 1 pkt 2 albo 3, w terminie 90 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie
wydania zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b
oraz d rozporządzenia nr 1143/2014, albo zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o których
mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, stała się ostateczna.
4.
Uśmiercenia dokonuje się z wykorzystaniem metod niepowodujących u zwierzęcia domowego,
o którym mowa w ust. 1, możliwego do uniknięcia bólu, dystresu lub cierpienia.
5.
Uśmiercenia dokonuje lekarz weterynarii, który uzyskał prawo wykonywania zawodu lekarza
weterynarii zgodnie z ustawą z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1140), na wniosek posiadacza zwierzęcia domowego, o którym mowa w ust. 1.
6.
Posiadacz zwierzęcia domowego, o którym mowa w ust. 1, informuje regionalnego dyrektora
ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce zamieszkania o dokonaniu uśmiercenia
tego zwierzęcia zgodnie z ust. 1 pkt 3 w terminie 7 dni od dnia dokonania tej czynności.
Art. 12.
1.
Posiadacz IGO, który nabył zapas IGO przed umieszczeniem gatunku, do którego należy
ten zapas IGO, na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, ma prawo, w terminie
2 lat od dnia umieszczenia gatunku, do którego należy ten zapas IGO, na liście IGO
stwarzających zagrożenie dla Polski, przetrzymywać lub przemieszczać ten IGO w celu:
1)
sprzedaży lub przekazania podmiotom:
a)
prowadzącym badania naukowe,
b)
prowadzącym ochronę ex situ,
c)
wykorzystującym IGO do celów medycznych
− pod warunkiem że podmioty te posiadają zezwolenie, o którym mowa w art. 8 ust. 2
pkt 2 lit. a lub art. 8 ust. 3 pkt 1;
2)
uśmiercenia zwierzęcia lub unieszkodliwienia rośliny.
2.
Posiadacz zapasu IGO, o którym mowa w ust. 1, w terminie roku od dnia umieszczenia
gatunku, do którego należy ten zapas IGO, na liście IGO stwarzających zagrożenie dla
Polski, ma prawo przetrzymywać lub przemieszczać IGO w celu sprzedaży lub przekazania
podmiotom, które będą przetrzymywać IGO w celach niekomercyjnych, pod warunkiem że
podmioty te posiadają zezwolenie na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7
ust. 2 pkt 2 i 3.
3.
Posiadacz zapasu IGO, o którym mowa w ust. 1, od dnia umieszczenia gatunku, do którego
należy ten zapas IGO, na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski do czasu sprzedaży
lub przekazania albo uśmiercenia zwierzęcia lub unieszkodliwienia rośliny zapewnia
przetrzymywanie i przemieszczanie zapasu IGO w obiekcie izolowanym oraz podejmuje
niezbędne środki w celu uniemożliwienia rozmnażania, rozprzestrzeniania się lub ucieczki
IGO.
4.
Dokonanie sprzedaży lub przekazania IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii, stanowiącego
zapas IGO, o którym mowa w art. 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1143/2014, jest możliwe
wyłącznie na rzecz podmiotów, które uzyskały zezwolenie na odstępstwo od zakazów,
o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia nr 1143/2014.
5.
Posiadacz zapasu IGO, który nie sprzedał lub nie przekazał IGO stanowiącego ten zapas
IGO w terminie określonym w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 1143/2014 albo w ust.
1, jest obowiązany poddać zwierzę uśmierceniu, zgodnie z zasadami określonymi w art.
11 ust. 4 i 5, lub roślinę − unieszkodliwieniu w warunkach uniemożliwiających rozprzestrzenienie
się tego zwierzęcia lub tej rośliny. Informację o uśmierceniu zwierzęcia lub unieszkodliwieniu
rośliny posiadacz zapasu IGO przekazuje regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska
właściwemu ze względu na dokonanie tych czynności, w terminie 7 dni od dnia ich dokonania.
Art. 13.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska na stronie podmiotowej regionalnej dyrekcji
ochrony środowiska zamieszcza informacje o ryzyku, jakie stanowi przetrzymywanie zwierzęcia
domowego należącego do IGO umieszczonego w wykazie IGO stwarzających zagrożenie dla
Unii albo na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski, oraz o środkach, jakie
powinny zostać podjęte w celu zminimalizowania ryzyka rozmnażania się i ucieczki takiego
zwierzęcia.
Art. 14.
1.
Posiadacz zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO
stwarzającego zagrożenie dla Polski, przetrzymywanego na podstawie zezwolenia na odstępstwo
od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 1143/2014, albo zezwolenia
na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 2, w celu identyfikacji tego
zwierzęcia oznakowuje je lub dokumentuje jego indywidualne cechy w sposób określony
w przepisach wydanych na podstawie ust. 14.
2.
Zwierzę należące do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego
zagrożenie dla Polski poddaje się oznakowaniu:
1)
przez wszczepienie mikroczipa - w przypadku zwierzęcia kręgowego, które osiągnęło
minimalne wymiary lub wiek pozwalające na bezpieczne wszczepienie mikroczipa;
2)
przez umieszczenie zwierzęcia w obiekcie lub pojemniku uniemożliwiającym ucieczkę
- w przypadku zwierzęcia innego niż kręgowe, zwierzęcia kręgowego, które nie osiągnęło
minimalnych wymiarów lub wieku pozwalających na bezpieczne wszczepienie mikroczipa,
oraz zwierzęcia kręgowego należącego do zapasu IGO.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie
dla Unii ani do zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski,
które jest już oznakowane przez wszczepienie mikroczipa spełniającego wymagania określone
w przepisach wydanych na podstawie ust. 14, w przypadku gdy posiadacz tego zwierzęcia
posiada dokument potwierdzający wszczepienie tego mikroczipa, w którym jest umieszczony
numer wszczepionego mikroczipa.
4.
Indywidualne cechy zwierzęcia innego niż kręgowe oraz zwierzęcia kręgowego, należącego
do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla
Polski, które nie osiągnęło minimalnych wymiarów lub wieku pozwalających na bezpieczne
wszczepienie mikroczipa, dokumentuje się przez wykonanie dokumentacji fotograficznej,
w przypadku gdy liczba przetrzymywanych zwierząt jest nie większa niż liczba określona
w przepisach wydanych na podstawie ust. 14.
5.
Oznakowania lub udokumentowania indywidualnych cech zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego
zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski dokonuje posiadacz
tego zwierzęcia niezwłocznie po wejściu w jego posiadanie.
6.
Wszczepienia mikroczipa dokonuje lekarz weterynarii, który uzyskał prawo wykonywania
zawodu lekarza weterynarii zgodnie z ustawą z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych.
7.
Lekarz weterynarii po wszczepieniu mikroczipa wydaje posiadaczowi zwierzęcia należącego
do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla
Polski zaświadczenie o wszczepieniu mikroczipa zawierające:
1)
nazwę naukową gatunku oraz nazwę polską, jeżeli nazwa polska istnieje;
2)
numer wszczepionego mikroczipa;
3)
określenie miejsca, w którym zwierzęciu został wszczepiony mikroczip;
4)
datę wszczepienia mikroczipa.
8.
Posiadacz zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO
stwarzającego zagrożenie dla Polski do końca życia tego zwierzęcia przechowuje:
1)
zaświadczenie, o którym mowa w ust. 7, w przypadku gdy to zwierzę zostało oznakowane
zgodnie z przepisem ust. 2 pkt 1;
2)
dokument potwierdzający wszczepienie mikroczipa, zawierający numer wszczepionego mikroczipa,
w przypadku, o którym mowa w ust. 3;
3)
dokumentację indywidualnych cech tego zwierzęcia.
9.
Koszty związane z oznakowaniem zwierzęcia należącego do IGO stwarzającego zagrożenie
dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski lub ze sporządzeniem dokumentacji
indywidualnych cech takiego zwierzęcia ponosi posiadacz tego zwierzęcia.
10.
Posiadacz zwierzęcia kręgowego należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii
albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski przekazuje organowi, który wydał zezwolenie:
1)
kopię zaświadczenia, o którym mowa w ust. 7 - w terminie 14 dni od dnia wszczepienia
temu zwierzęciu mikroczipa albo
2)
kopię dokumentu, o którym mowa w ust. 3 - w terminie 14 dni od dnia wejścia w posiadanie
tego zwierzęcia.
11.
Lekarz weterynarii, w przypadku gdy wymaga tego dobrostan zwierzęcia kręgowego należącego
do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla
Polski lub stan zdrowia, lub kondycja tego zwierzęcia, podejmuje decyzję o:
1)
wszczepieniu mikroczipa w miejscu innym niż określone w przepisach wydanych na podstawie
ust. 14 albo
2)
niewszczepieniu mikroczipa i określeniu terminu, w którym wszczepienie mikroczipa
będzie możliwe, albo warunków, po spełnieniu których wszczepienie mikroczipa będzie
możliwe.
12.
W przypadku, o którym mowa w ust. 11 pkt 2, lekarz weterynarii wydaje zaświadczenie,
w którym określa termin wszczepienia mikroczipa albo warunki, po spełnieniu których
wszczepienie mikroczipa będzie możliwe.
13.
Do czasu upływu terminu wszczepienia mikroczipa lub spełnienia warunków, o których
mowa w ust. 11 pkt 2, posiadacz zwierzęcia kręgowego należącego do IGO stwarzającego
zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski zapewnia identyfikację
tego zwierzęcia przez:
1)
umieszczenie zwierzęcia w obiekcie lub pojemniku uniemożliwiającym ucieczkę;
2)
wykonanie dokumentacji fotograficznej jego indywidualnych cech, w przypadku gdy liczba
przetrzymywanych zwierząt jest nie większa niż liczba określona w przepisach wydanych
na podstawie ust. 14.
14.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wymagania dotyczące mikroczipa i sposobu wszczepienia mikroczipa zwierzęciu kręgowemu
należącemu do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie
dla Polski, w tym minimalne wymiary lub wiek zwierzęcia oraz miejsce wszczepienia
mikroczipa,
2)
wymagania dotyczące obiektu lub pojemnika, w którym umieszcza się zwierzę należące
do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie dla
Polski,
3)
wymagania dotyczące wykonania dokumentacji fotograficznej indywidualnych cech zwierzęcia
należącego do IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo do IGO stwarzającego zagrożenie
dla Polski, w tym maksymalną liczbę zwierząt, dla których taką dokumentację się sporządza
− kierując się potrzebą zapewnienia identyfikacji tych zwierząt i ujednolicenia sposobów
ich oznakowania oraz mając na uwadze potrzebę uniknięcia przez znakowane zwierzęta
niepotrzebnego bólu, dystresu lub cierpienia.
Rozdział 4
Postępowanie w przypadku stwierdzenia obecności IGO w środowisku
Art. 15.
1.
Kto stwierdzi obecność w środowisku:
1)
IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii,
2)
IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski
− niezwłocznie zgłasza ten fakt wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta, właściwemu
ze względu na miejsce stwierdzenia obecności tego IGO w środowisku.
2.
Zgłoszenie zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę oraz adres lub siedzibę, lub adres poczty elektronicznej,
lub numer telefonu zgłaszającego;
2)
nazwę IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii albo IGO stwarzającego zagrożenie dla
Polski;
3)
liczbę okazów IGO lub określenie zajmowanej przez nie powierzchni, o ile jest to możliwe
do ustalenia;
4)
miejsce i datę stwierdzenia obecności w środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla
Unii albo IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski;
5)
fotografię potwierdzającą obecność w środowisku IGO stwarzającego zagrożenie dla Unii
albo IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski, w przypadku gdy została wykonana.
3.
Zgłoszenia dokonuje się na piśmie utrwalonym w postaci papierowej albo elektronicznej,
w szczególności na elektroniczn …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.