zezwoleniem, w tym: a) rozliczenie pobranej kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 12 lit. c tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
42)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. c tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
43)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 12 lit. c tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
44)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. c tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
40)
\n
41)Dziennik Ustaw
\n
–30 – Poz. 870
\n
b)rozliczenie poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, c) odbiór opakowań i odpadów opakowaniowych, za które do dnia zakończenia działalności została pobrana kaucja, w ramach prowadzonego systemu kaucyjnego
\n
–wraz z harmonogramem tych czynności w odniesieniu do dnia zakończenia działalności;
\n
9)termin uruchomienia systemu kaucyjnego;
\n
10)termin obowiązywania zezwolenia.
\n
4a.45) Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 9, nie może być dłuższy niż 24 miesiące od dnia wydania zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego.
\n
5.46) Zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat od uruchomienia systemu kaucyjnego.
\n
5a.47) Podmiot reprezentujący po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu i właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, nie wcześniej niż cztery miesiące i nie później niż trzy miesiące przed terminem uruchomienia systemu kaucyjnego, informację o realizacji harmonogramu, o którym mowa w ust. 4 pkt 8a.
\n
6.48) W przypadku gdy system kaucyjny nie zostanie uruchomiony w terminie określonym w zezwoleniu na prowadzenie systemu kaucyjnego, minister właściwy do spraw klimatu może cofnąć, w drodze decyzji, to zezwolenie bez odszkodowania, określając termin jej wykonania, biorąc pod uwagę stopień przygotowania do uruchomienia systemu kaucyjnego oraz stopień zaistniałego opóźnienia.
\n
6a.49) Decyzji, o której mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw klimatu może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli jest to niezbędne ze względu na ochronę interesu podmiotów, o których mowa w art. 40g ust. 1 pkt 3.
\n
7.50) Minister właściwy do spraw klimatu odmawia, w drodze decyzji, wydania zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego w przypadku, gdy nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 40g ust. 6, lub gdy z informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 4, lub ze szczegółowego opisu, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, wynika, że system kaucyjny nie będzie spełniał warunków, o których mowa w art. 40g ust. 1, a także gdy z informacji przedstawionych zgodnie z harmonogramem, o którym mowa w ust. 2 pkt 6a, wynika, że uruchomienie systemu kaucyjnego we wskazanym terminie nie jest możliwe.
\n
8.Minister właściwy do spraw klimatu odmawia, w drodze decyzji, wydania zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego podmiotowi reprezentującemu, któremu w terminie 5 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku cofnięto zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego w drodze ostatecznej decyzji wydanej na podstawie art. 40k ust. 2.
\n
9.51) Stroną postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, 6, 7 i 8, jest wyłącznie podmiot reprezentujący, którego dotyczy zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego.
\n
Art. 40k
\n
1.52) Jeżeli podmiot reprezentujący prowadzi system kaucyjny w sposób, który narusza przepisy ustawy określające obowiązki podmiotu reprezentującego lub warunki określone w zezwoleniu na prowadzenie systemu kaucyjnego, lub przestał spełniać warunki, o których mowa w art. 40g ust. 2 pkt 1–4 lub 6 lub ust. 6, lub prowadzony przez niego system kaucyjny przestał spełniać warunki, o których mowa w art. 40g ust. 1, minister właściwy do spraw klimatu wzywa ten podmiot do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.
\n
2.52) Jeżeli podmiot reprezentujący mimo wezwania nadal prowadzi system kaucyjny w sposób, który narusza przepisy ustawy określające obowiązki podmiotu reprezentującego lub warunki określone w zezwoleniu na prowadzenie systemu kaucyjnego, lub nadal nie spełnia warunków, o których mowa w art. 40g ust. 2 pkt 1–4 lub 6 lub ust. 6, lub prowadzony przez niego system kaucyjny nadal nie spełnia warunków, o których mowa w art. 40g ust. 1, minister właściwy do spraw klimatu cofa, w drodze decyzji, zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego bez odszkodowania, określając termin jej wykonania.
\n
Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 12 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
47)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
48)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. g ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
49)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. h ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
50)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 12 lit. i ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
51)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. j ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
52)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
45)
\n
46)Dziennik Ustaw
\n
–31 – Poz. 870 2a.53) Decyzji, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw klimatu może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli jest to niezbędne ze względu na ochronę interesu podmiotów, o których mowa w art. 40g ust. 1 pkt 3.
\n
2b.53) Stroną postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, jest wyłącznie podmiot reprezentujący, którego dotyczy to postępowanie.
\n
3.Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego na podstawie ust. 2 powoduje zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem.
\n
4.Podmiot reprezentujący, któremu cofnięto zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego na podstawie ust. 2, jest obowiązany do rozliczenia:
\n
1)pobranej kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym,
\n
2)poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje oraz do odbioru opakowań i odpadów opakowaniowych, za które do dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna, została pobrana kaucja, w ramach prowadzonego systemu kaucyjnego
\n
–na własny koszt i w terminie wskazanym w decyzji, o której mowa w ust. 2.
\n
5.Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, którzy w danym roku kalendarzowym przystąpili do systemu kaucyjnego, na prowadzenie którego cofnięto w danym roku kalendarzowym zezwolenie, mogą uwzględnić zebrane odpady i opakowania, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, w osiągniętych poziomach selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych zgodnie z zasadą rozliczania opakowań i odpadów opakowaniowych wskazaną w zezwoleniu na prowadzenie systemu kaucyjnego.
\n
Art. 40l
\n
1.Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje są obowiązani umieszczać na opakowaniach oznakowanie wskazujące na objęcie opakowania systemem kaucyjnym oraz określające wysokość kaucji.
\n
2.Wzór oznakowania, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 4 do ustawy.
\n
Art. 40m1. Maksymalna wysokość kaucji wynosi 2 zł
\n
2.Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wysokości kaucji dla poszczególnych rodzajów opakowań objętych systemem kaucyjnym, kierując się potrzebą ustalenia jej wysokości na poziomie stanowiącym zachętę do zwrotu opakowań i odpadów opakowaniowych, a także akceptowalnym społecznie poziomem stawki kaucji.
\n
Art. 40n1. Podmiot reprezentujący jest obowiązany prowadzić w postaci papierowej albo elektronicznej ewidencję
\n
obejmującą informacje o liczbie, pojemności i masie odebranych od podmiotów prowadzących jednostki handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym w danym roku kalendarzowym, z podziałem na poszczególne jednostki i inne punkty:
\n
1)odpadów powstałych z opakowań, o których mowa w poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy;
\n
2)opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, i odpadów powstałych z tych opakowań.
\n
2.Podmiot reprezentujący prowadzący ewidencję, o której mowa w ust. 1, jest obowiązany przechowywać informacje zawarte w tej ewidencji przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, którego te informacje dotyczą.
\n
Art. 40o
\n
Podmiot reprezentujący jest obowiązany do składania, za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO, w terminie do dnia 15 marca, sprawozdania za poprzedni rok kalendarzowy zawierającego informacje, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 2b ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
\n
Art. 40p
\n
1.Podmiot reprezentujący jest obowiązany do sporządzania rocznego sprawozdania o odpadach opakowaniowych, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, odebranych z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym na terenie danej gminy, zawierającego informacje, o których mowa w ust. 3.
\n
2.Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, podmiot reprezentujący przekazuje wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta, związkowi międzygminnemu albo związkowi metropolitalnemu w terminie do dnia 31 stycznia za poprzedni rok kalendarzowy.
\n
53)Dodany przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–32 – Poz. 870 3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
\n
1)nazwę, adres siedziby podmiotu reprezentującego, numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
\n
2)informacje o masie: a) poszczególnych rodzajów zebranych odpadów opakowaniowych oraz sposobie ich zagospodarowania wraz ze wskazaniem nazwy i adresu instalacji, do których zostały one przekazane,
\n
b)pozostałości z sortowania odpadów opakowaniowych powstałych z zebranych odpadów opakowaniowych, przekazanych do składowania albo do termicznego przekształcania, c) odpadów opakowaniowych przygotowanych do ponownego użycia i do recyklingu, powstałych z zebranych odpadów opakowaniowych.
\n
4.Podmiot reprezentujący jest obowiązany do przechowywania sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, którego to sprawozdanie dotyczy.
\n
Rozdział 7
\n
Dystrybucja produktów w opakowaniach oraz obowiązki użytkownika środków niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin
\n
Art. 41Zakazuje się dystrybucji produktów w opakowaniach wprowadzanych do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do rejestru
\n
Art. 42
\n
1.Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje produkty w opakowaniach, jest obowiązany przekazywać użytkownikom tych produktów informacje o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie
\n
1)dostępnych systemów zwrotu i zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych oraz recyklingu odpadów opakowaniowych,
\n
2)właściwego postępowania z opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,
\n
3)znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach
\n
–co najmniej przez wywieszenie tych informacji w miejscu sprzedaży.
\n
2.Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym uczestniczący w systemie kaucyjnym w zakresie co najmniej pobierania kaucji jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu informacji o warunkach i trybie zwrotu pustych opakowań i odpadów opakowaniowych w ramach systemu kaucyjnego oraz możliwości zwrotu pobranej kaucji.
\n
Art. 43
\n
1.Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje środki niebezpieczne będące środkami ochrony roślin, jest obowiązany przyjmować od użytkowników odpady opakowaniowe po tych środkach.
\n
2.Użytkownik środków niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin jest obowiązany zwrócić odpady opakowaniowe po tych środkach przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1.
\n
Art. 441.54) Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży
\n
nie większej niż 200 m2, w której użytkownikom końcowym są oferowane produkty będące napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym, o których mowa w:
\n
1)poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy – jest obowiązany do uczestniczenia w systemie kaucyjnym co najmniej w zakresie pobierania kaucji oraz może uczestniczyć w tym systemie w zakresie zwracania kaucji oraz zbierania pustych opakowań i odpadów opakowaniowych;
\n
2)poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy – jest obowiązany do uczestniczenia w systemie kaucyjnym co najmniej w zakresie pobierania i zwracania kaucji oraz zbierania pustych opakowań.
\n
2.Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2, w której użytkownikom końcowym są oferowane produkty będące napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym, jest obowiązany uczestniczyć w systemie kaucyjnym w zakresie co najmniej pobierania i zwracania kaucji oraz zbierania pustych opakowań i odpadów opakowaniowych.
\n
54)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–33 – Poz. 870 3. Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 jest obowiązany prowadzić na własny koszt selektywne zbieranie odpadów opakowaniowych po produktach w opakowaniach, które znajdują się w ofercie handlowej tej jednostki, według rodzajów opakowań, z których powstały odpady, z wyłączeniem opakowań objętych systemem kaucyjnym.
\n
4.55) Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży nie większej niż 200 m2 jest obowiązany do zawarcia umowy, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej lub w formie dokumentowej, pod rygorem nieważności, z co najmniej jednym podmiotem reprezentującym, który się do niego zgłosił.
\n
5.Podmiot reprezentujący jest obowiązany do zawarcia umowy, o której mowa w ust. 4, z każdym przedsiębiorcą prowadzącym jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży nie większej niż 200 m2, który się do niego zgłosi.
\n
6.56) Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2 jest obowiązany do zawarcia umowy, w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej lub w formie dokumentowej, pod rygorem nieważności, z każdym podmiotem reprezentującym, który się do niego zgłosi.
\n
7.Podmiot reprezentujący jest obowiązany do zawarcia umowy, o której mowa w ust. 6, z każdym przedsiębiorcą prowadzącym jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2.
\n
8.Umowa, o której mowa w ust. 4 i 6, określa w szczególności:
\n
1)zasady rozliczania kaucji oraz
\n
2)zasady zbierania i przekazywania opakowań i odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy – w przypadku gdy umowa dotyczy uczestnictwa w systemie kaucyjnym w zakresie, o którym mowa w ust. 2.
\n
9.Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego i hurtowego oraz podmiot reprezentujący, którzy zawarli umowę, o której mowa w ust. 4 lub 6, są obowiązani do przechowywania tej umowy przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym ta umowa przestała obowiązywać.
\n
10.Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym uczestniczący w systemie kaucyjnym w zakresie co najmniej pobierania i zwracania kaucji oraz zbierania pustych opakowań i odpadów opakowaniowych jest obowiązany do prowadzenia ewidencji, z podziałem na poszczególne lata, w postaci papierowej albo elektronicznej, obejmującej w danym roku kalendarzowym:
\n
1)liczbę nabytych i sprzedanych produktów będących napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym;
\n
2)liczbę zwróconych opakowań i odpadów opakowaniowych;
\n
3)wysokość pobranych, zwróconych i niezwróconych kaucji.
\n
11.Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym uczestniczący w systemie kaucyjnym jedynie w zakresie pobierania kaucji jest obowiązany do prowadzenia ewidencji, z podziałem na poszczególne lata, w postaci papierowej albo elektronicznej, w danym roku kalendarzowym, obejmującej liczbę nabytych i sprzedanych produktów będących napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym.
\n
12.Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego lub inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym prowadzący ewidencję, o której mowa w ust. 10 albo 11, jest obowiązany przechowywać informacje zawarte w tej ewidencji przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, którego te informacje dotyczą.
\n
Rozdział 8
\n
Sprawozdawczość w zakresie gospodarki opakowaniami i odpadami opakowaniowymi
\n
Art. 451. Przedsiębiorca
\n
1)wprowadzający opakowania,
\n
2)eksportujący opakowania,
\n
55)
\n
56)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 14 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–34 –
\n
3)eksportujący produkty w opakowaniach,
\n
4)dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,
\n
5)wprowadzający produkty w opakowaniach Poz. 870
\n
–jest obowiązany sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie, na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
\n
2.Przedsiębiorca może zlecić sporządzenie rocznego sprawozdania organizacji odzysku opakowań.
\n
3.Organizacja odzysku opakowań sporządza i składa marszałkowi województwa roczne sprawozdanie wraz z wykazem przedsiębiorców, którzy zlecili jej sporządzenie sprawozdania.
\n
4.Przedsiębiorca zlecający sporządzenie rocznego sprawozdania jest obowiązany przekazać organizacji odzysku opakowań wszelkie dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia rocznego sprawozdania.
\n
5.Wprowadzający produkty w opakowaniach, wykonujący obowiązek określony w art. 17 ust. 1 za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań, który nie przekazał tej organizacji informacji o wszystkich wprowadzonych do obrotu produktach w opakowaniach stanowiących podstawę do obliczenia poziomu recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3, jest obowiązany sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie w zakresie tych produktów w opakowaniach, o których nie przekazał informacji organizacji odzysku opakowań, na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
\n
Art. 45aOrganizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, jest obowiązana sporządzić i złożyć
\n
marszałkowi województwa roczne sprawozdanie, na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oddzielnie dla każdego wprowadzającego produkty w opakowaniach, którego ta organizacja reprezentuje.
\n
Art. 45b
\n
Podmiot reprezentujący jest obowiązany sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie, na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oddzielnie dla każdego wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, który przystąpił do systemu kaucyjnego.
\n
Art. 45c
\n
Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, którzy nie zawarli umowy, o której mowa w art. 40h ust. 3, są obowiązani sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie, na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r o odpadach.
\n
Rozdział 9
\n
Audyt zewnętrzny
\n
Art. 461. Przedsiębiorcy
\n
1)prowadzący recykling odpadów opakowaniowych, którzy sporządzają dokumenty DPR i posiadają zezwolenie na przetwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, pozwalające na recykling odpadów o masie przekraczającej 400 Mg,
\n
2)eksportujący odpady opakowaniowe oraz przedsiębiorcy dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych, którzy sporządzili w danym roku kalendarzowym dokumenty EDPR potwierdzające eksport odpadów opakowaniowych lub wewnątrzwspólnotową dostawę odpadów opakowaniowych o masie przekraczającej 400 Mg
\n
–są obowiązani do przeprowadzenia rocznego audytu zewnętrznego, zwanego dalej „audytem”.
\n
2.Audyt przeprowadza się w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy.
\n
3.W przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, pomimo ciążącego na nim obowiązku nie przeprowadził audytu w terminie, o którym mowa w ust. 2, marszałek województwa wzywa go do przeprowadzenia audytu w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania przez niego wezwania.
\n
Art. 47
\n
1.Audyt jest przeprowadzany przez akredytowanego weryfikatora środowiskowego, o którym mowa w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1).
\n
–35 – Dziennik Ustaw Poz. 870 1a. Weryfikator środowiskowy, o którym mowa w ust. 1, wykonuje działalność na podstawie dokumentu akredytacyjnego w zakresie audytu, wydanego przez krajową jednostkę akredytującą wyznaczoną zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30).
\n
2.Audytora wybiera przedsiębiorca.
\n
3.Koszty przeprowadzenia audytu obciążają przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 46 ust. 1.
\n
Art. 481. Celem audytu jest sprawdzenie wiarygodności danych zawartych w dokumentach DPR i dokumentach
\n
EDPR oraz w dokumentach celnych i fakturach, o których mowa w art. 24 ust. 3, sporządzonych w roku kalendarzowym, którego dotyczy audyt, a także w dokumentach, o których mowa w art. 24 ust. 6a.
\n
2.Audytor podczas audytu dokonuje sprawdzenia:
\n
1)spełniania wymagań wynikających z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w tym zgodności prowadzonego recyklingu z posiadanymi decyzjami;
\n
2)możliwości technicznych, w tym mocy przerobowych instalacji posiadanych przez prowadzącego recykling pozwalających na przetwarzanie odpadów opakowaniowych w wielkości odpowiadającej danym zawartym w dokumentach DPR sporządzonych w danym roku;
\n
3)zgodności informacji zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 24 ust. 6, ze stanem faktycznym;
\n
4)masy odpadów opakowaniowych przyjętych i odpowiednio przetworzonych lub wywiezionych z terytorium kraju.
\n
Art. 49Na podstawie zebranych dokumentów i dowodów audytor sporządza pisemne sprawozdanie z przeprowadzonego audytu
\n
Art. 501. Audytor przekazuje
\n
1)przedsiębiorcy dokumentację audytu wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonego audytu;
\n
2)wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia działalności podmiotów, o których mowa w art. 46 ust. 1, uwierzytelnioną kopię sprawozdania, o którym mowa w pkt 1;
\n
3)marszałkowi województwa uwierzytelnioną kopię sprawozdania, o którym mowa w pkt 1.
\n
2.Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać dokumentację audytu, wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonego audytu, przez 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, którego audyt dotyczy.
\n
Art. 51Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia
\n
1)szczegółowy zakres i sposób przeprowadzania audytu,
\n
2)szczegółowy zakres sprawozdania z przeprowadzonego audytu,
\n
3)termin przekazywania sprawozdania z przeprowadzonego audytu
\n
–kierując się potrzebą sprawdzenia wiarygodności informacji zawartych w dokumentach objętych audytem oraz ujednoliceniem sprawozdań z przeprowadzonego audytu.
\n
Rozdział 10
\n
Obowiązki organów administracji publicznej
\n
Art. 521. Marszałek województwa prowadzi zbiór dokumentów przekazywanych mu przez przedsiębiorców na podstawie przepisów ustawy
\n
2.Zbiór dokumentów, o którym mowa w ust. 1, marszałek województwa prowadzi w systemie teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli dokumenty zostały przekazane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.
\n
3.Marszałek województwa, w drodze decyzji, zobowiązuje przedsiębiorcę do przedłożenia ewidencji, o której mowa w art. 22 ust. 1, oraz dokumentów DPR lub EDPR, w przypadku gdy sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, budzi wątpliwości co do prawidłowości wypełnienia lub gdy jest to niezbędne do prowadzenia innych postępowań z zakresu ochrony środowiska należących do właściwości tego marszałka.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–36 – Poz. 870
\n
Art. 531. Marszałek województwa sprawuje kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów ustawy w zakresie objętym jego właściwością
\n
2.Marszałek województwa co najmniej raz na 3 lata przeprowadza kontrolę przedsiębiorców:
\n
1)prowadzących recykling odpadów opakowaniowych;
\n
2)eksportujących odpady opakowaniowe oraz dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych.
\n
2a. W przypadku wykazania w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 49, istotnych nieprawidłowości marszałek województwa niezwłocznie przeprowadza kontrolę przedsiębiorcy.
\n
3.Marszałek województwa może upoważnić do przeprowadzenia kontroli pracowników urzędu marszałkowskiego.
\n
4.Przy wykonywaniu kontroli kontrolujący jest uprawniony do:
\n
1)wstępu wraz z rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem przez całą dobę na teren nieruchomości, obiektu lub ich części, na których jest wykonywana działalność gospodarcza, a w godzinach od 600 do 2200 – na pozostały teren, zgodnie z celem i zakresem kontroli;
\n
2)przeprowadzania badań lub wykonywania innych niezbędnych czynności kontrolnych, w tym powołania eksperta;
\n
3)żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i żądania wyjaśnień od osób w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;
\n
4)żądania okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych mających związek z kontrolą, w tym dokumentów związanych z prowadzeniem ewidencji operacji gospodarczych oraz ilościowej i jakościowej ewidencji, o której mowa w art. 66 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, a także dokumentacji technicznej instalacji do przetwarzania odpadów.
\n
4a. W przypadku stwierdzenia rażących nieprawidłowości, w wyniku kontroli przeprowadzonej na podstawie ust. 2 lub 2a, marszałek województwa unieważnia, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, dokumenty DPR lub EDPR, w odniesieniu do których wykazano niezgodność informacji dotyczących zagospodarowania odpadów opakowaniowych zawartych w tych dokumentach ze stanem faktycznym.
\n
4b. Wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań, organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, lub wnioskodawca określony w art. 23 ust. 5, którym zostały przekazane dokumenty DPR lub EDPR, które zostały unieważnione, są obowiązani do złożenia skorygowanego sprawozdania, o którym mowa w art. 73 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w terminie nie dłuższym niż 14 dni, licząc od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 4a, stała się ostateczna.
\n
4c. W przypadku złożenia skorygowanego sprawozdania na podstawie ust. 4b organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, informuje wprowadzających produkty w opakowaniach, których reprezentuje, o wysokości opłaty produktowej, do której wniesienia są obowiązani poszczególni wprowadzający.
\n
5.W przypadku stwierdzenia naruszenia przez kontrolowanego przedsiębiorcę przepisów ustawy lub gdy wystąpi uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić, marszałek województwa występuje do innych organów kontroli, w szczególności wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, właściwego organu Krajowej Administracji Skarbowej oraz Policji, o podjęcie odpowiednich działań będących w ich kompetencji, przekazując dokumentację sprawy.
\n
6.Marszałek województwa sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu oraz Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego każdego roku, informację o wynikach kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym wraz z wnioskami, w tym planowanymi działaniami zmierzającymi do usunięcia stwierdzonych naruszeń.
\n
Art. 53aMarszałkowie województw współpracują ze sobą przy wykonywaniu przepisów ustawy, w szczególności
\n
marszałek województwa, który nie jest właściwy do:
\n
1)przeprowadzenia kontroli przestrzegania i stosowania przepisów ustawy, może zwrócić się do właściwego marszałka województwa o przeprowadzenie kontroli przedsiębiorcy;
\n
2)wykreślenia z rejestru, może zwrócić się do właściwego marszałka województwa o wykreślenie przedsiębiorcy z rejestru.
\n
–37 – Dziennik Ustaw Poz. 870
\n
Art. 53b57) 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przeprowadza kontrole podmiotu reprezentującego
\n
1)po przekazaniu informacji, o której mowa w art. 40j ust. 5a – w zakresie zgodności stanu faktycznego z tą informacją;
\n
2)w pierwszym roku po uruchomieniu systemu kaucyjnego – w zakresie zgodności stanu faktycznego z wydanym temu podmiotowi reprezentującemu zezwoleniem na prowadzenie systemu kaucyjnego oraz z przepisami ustawy określającymi obowiązki podmiotu reprezentującego oraz spełnienia warunków, o których mowa w art. 40g ust. 1, 2 pkt 1–4 i 6 oraz ust. 6.
\n
2.Wojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego za poprzedni rok kalendarzowy, zbiorczą informację o wynikach przeprowadzonych kontroli, o których mowa w ust. 1.
\n
3.Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu, w terminie do dnia 30 lipca za poprzedni rok kalendarzowy, roczny raport o wynikach przeprowadzonych kontroli, o których mowa w ust. 1.
\n
Art. 54Nadzór nad przestrzeganiem przepisów art. 40a, art. 41 oraz art. 42 ust. 1 sprawuje Inspekcja Handlowa, działając
\n
na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229).
\n
Art. 55Główny Inspektor Ochrony Środowiska pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu ustawy z dnia
\n
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 oraz z 2025 r. poz. 769) w odniesieniu do marszałka województwa w sprawach określonych przepisami ustawy.
\n
Rozdział 11
\n
Administracyjne kary pieniężne i przepisy karne
\n
Art. 561. Administracyjnej karze pieniężnej, zwanej dalej „karą pieniężną”, podlega ten, kto
\n
1)nie będąc wpisanym do rejestru: a) wystawia dokumenty DPR,
\n
b)(uchylona) c) wystawia dokumenty EDPR;
\n
d)(uchylona)
\n
2)wbrew przepisowi art. 11 ust. 1 nie ogranicza ilości i negatywnego oddziaływania na środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów opakowaniowych w taki sposób, aby: a) opakowania nie zawierały szkodliwych substancji w ilościach stwarzających zagrożenie dla produktu, środowiska lub zdrowia ludzi,
\n
b)maksymalna suma zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu nie przekraczała 100 mg/kg;
\n
3)wbrew przepisowi art. 11 ust. 2 nie ogranicza ilości i negatywnego oddziaływania na środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów opakowaniowych w taki sposób, aby objętość i masa opakowań były ograniczone do niezbędnego minimum wymaganego do spełnienia funkcji opakowania, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz zapewnienia poziomu bezpieczeństwa produktowi, biorąc pod uwagę oczekiwania użytkownika;
\n
4)wbrew przepisowi art. 11 ust. 3 wprowadza do obrotu opakowania projektowane i wykonane w sposób uniemożliwiający: a) ich wielokrotne użycie i późniejszy recykling albo
\n
b)przynajmniej ich recykling – jeżeli nie jest możliwe ich wielokrotne użycie, albo c) inną niż recykling formę ich odzysku – jeżeli nie jest możliwy ich recykling;
\n
4a)wbrew przepisowi art. 14 stosuje opakowania niespełniające wymagań, o których mowa w art. 11;
\n
4b)wbrew przepisowi art. 14b wprowadza do obrotu produkty w jednorazowych opakowaniach na napoje będących pojemnikami z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów, których zakrętki i wieczka wykonane z tworzyw sztucznych nie pozostają przymocowane do nich podczas etapu zamierzonego użytkowania napoju;
\n
57)Dodany przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–38 – Poz. 870
\n
5)wbrew przepisowi art. 17 ust. 5 nie przekazuje organizacji odzysku opakowań, z którą zawarł umowę, wszelkich niezbędnych danych pozwalających na realizację przejętych przez nią obowiązków, w tym informacji o wszystkich wprowadzonych w danym roku kalendarzowym do obrotu produktach w opakowaniach oraz o wszystkich wprowadzonych do obrotu produktach w opakowaniach stanowiących podstawę do obliczenia poziomu odzysku i recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3;
\n
6)wbrew przepisowi art. 18 ust. 2 nie finansuje kosztów zbierania odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin przez przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego albo nie odbiera na własny koszt tych odpadów;
\n
7)wbrew przepisowi art. 19 ust. 4 w danym roku kalendarzowym nie przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne lub nie przekazuje na odrębny rachunek marszałka województwa łącznie co najmniej 2 % wartości netto opakowań wprowadzonych do obrotu w poprzednim roku kalendarzowym;
\n
8)wbrew przepisowi art. 22 ust. 1 nie prowadzi ewidencji obejmującej informacje o masie opakowań, w których wprowadził do obrotu produkty w danym roku kalendarzowym;
\n
8a)będąc wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającym bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, wbrew przepisowi art. 22 ust. 1 nie prowadzi ewidencji obejmującej informacje o masie, liczbie i pojemności opakowań, w których wprowadził do obrotu produkty będące napojami w danym roku kalendarzowym, z podziałem na rodzaje opakowań, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy;
\n
9)wbrew przepisom art. 23 ust. 4 lub 5 i art. 24 ust. 2 nie wystawia: a) dokumentu DPR,
\n
b)(uchylona) c) dokumentu EDPR
\n
d)(uchylona)
\n
–albo wystawia dokument nierzetelnie;
\n
10)wbrew przepisom art. 23 ust. 10 i art. 24 ust. 9 nie przekazuje marszałkowi województwa egzemplarza: a) dokumentu DPR,
\n
b)(uchylona) c) dokumentu EDPR;
\n
d)(uchylona)
\n
10a)wbrew przepisowi art. 23 ust. 8 nie składa w imieniu wprowadzającego produkty w opakowaniach, organizacji odzysku opakowań, organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, lub wnioskodawcy określonego w art. 23 ust. 5, wniosku, o którym mowa w art. 23 ust. 4 lub 5;
\n
10b)wbrew przepisowi art. 24 ust. 7 nie składa w imieniu wprowadzającego produkty w opakowaniach, organizacji odzysku opakowań lub organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2;
\n
10c)wbrew przepisowi art. 40a ust. 1 nie pobiera opłaty recyklingowej od nabywającego torbę na zakupy z tworzywa sztucznego;
\n
10d)wbrew przepisowi art. 40g ust. 10 albo 12 nie zawiera w terminie umowy określającej warunki rozliczania pobranej i zwróconej kaucji oraz rozliczania i wymiany opakowań lub odpadów opakowaniowych;
\n
10e)wbrew przepisowi art. 40g ust. 11, 12 albo 14 nie przekazuje kopii umowy lub przekazuje ją po terminie;
\n
10f)wbrew przepisowi art. 40h ust. 4 nie zawarł umowy z wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającym bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, który się do niego zgłosił;
\n
10g)wbrew przepisowi art. 40h ust. 6 nie przechowuje umowy przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym ta umowa przestała obowiązywać;
\n
10h)wbrew przepisowi art. 40h ust. 7 nie przekazuje podmiotowi reprezentującemu, z którym zawarł umowę, danych niezbędnych do realizacji obowiązków w zakresie systemu kaucyjnego, w tym informacji o wszystkich wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku kalendarzowym opakowaniach objętych tym systemem;
\n
Dziennik Ustaw
\n
–39 – Poz. 870
\n
10i)wbrew przepisowi art. 40i ust. 1 pkt 2 nie zapewnia odbierania opakowań i odpadów opakowaniowych z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym;
\n
10j)wbrew przepisowi art. 40i ust. 1 pkt 3 nie zapewnia transportu opakowań do wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje oraz odpadów opakowaniowych do zakładu przetwarzania odpadów;
\n
10k)wbrew przepisowi art. 40j ust. 1 prowadzi system kaucyjny bez zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego;
\n
10l)wbrew przepisowi art. 40l ust. 1 nie umieszcza na opakowaniach oznakowania wskazującego na objęcie opakowania systemem kaucyjnym lub określającego wysokość kaucji;
\n
10m)wbrew przepisowi art. 40n ust. 1 nie prowadzi ewidencji lub prowadzi ją niezgodnie ze stanem rzeczywistym;
\n
10n)wbrew przepisowi art. 40n ust. 2 nie przechowuje informacji zawartych w ewidencji przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, którego te informacje dotyczą;
\n
10o)wbrew przepisowi art. 40p ust. 1 nie sporządza rocznego sprawozdania o odpadach opakowaniowych albo sporządza niekompletne sprawozdanie lub sporządza je niezgodnie ze stanem rzeczywistym;
\n
10p)wbrew przepisowi art. 40p ust. 2 nie przekazuje rocznego sprawozdania o odpadach opakowaniowych lub przekazuje je po terminie;
\n
10q)wbrew przepisowi art. 40p ust. 4 nie przechowuje rocznego sprawozdania o odpadach opakowaniowych przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, którego to sprawozdanie dotyczy;
\n
11)wbrew przepisowi art. 41 prowadzi dystrybucję produktów w opakowaniach wprowadzanych do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do rejestru, z wyjątkiem produktów w opakowaniach, które zostały wprowadzone do obrotu przez tego wprowadzającego przed dniem wykreślenia go z rejestru;
\n
12)wbrew przepisowi art. 42 ust. 1 prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, sprzedaje produkty w opakowaniach, nie przekazując użytkownikom tych produktów informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie: a) dostępnych systemów zwrotu, zbierania i recyklingu odpadów opakowaniowych,
\n
b)właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi, c) znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach
\n
–co najmniej przez wywieszenie informacji w miejscu sprzedaży;
\n
12a)wbrew przepisowi art. 42 ust. 2 nie umieszcza w widocznym miejscu informacji o warunkach i trybie zwrotu pustych opakowań i odpadów opakowaniowych oraz możliwości zwrotu pobranej kaucji;
\n
13)wbrew przepisowi art. 43 ust. 1 prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, nie przyjmuje od użytkowników odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin;
\n
14)58) wbrew przepisowi art. 44 ust. 1, prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży nie większej niż 200 m2 , w której użytkownikom końcowym są oferowane produkty będące napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym, o których mowa w: a) poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, nie pobiera kaucji,
\n
b)poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, nie pobiera kaucji lub nie zwraca kaucji, lub nie zbiera pustych opakowań;
\n
14a)wbrew przepisowi art. 44 ust. 2, prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2, w której użytkownikom końcowym są oferowane produkty będące napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym, nie pobiera lub nie zwraca kaucji, lub nie zbiera pustych opakowań lub odpadów opakowaniowych;
\n
14b)wbrew przepisowi art. 44 ust. 3, prowadząc jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2, nie prowadzi na własny koszt selektywnego zbierania odpadów opakowaniowych po produktach w opakowaniach, które znajdują się w ofercie handlowej tej jednostki, według rodzajów opakowań, z których powstały odpady, z wyłączeniem opakowań objętych systemem kaucyjnym;
\n
58)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–40 – Poz. 870
\n
14c)wbrew przepisowi art. 44 ust. 4 nie zawarł umowy z co najmniej jednym podmiotem reprezentującym;
\n
14d)wbrew przepisowi art. 44 ust. 5 nie zawarł umowy z przedsiębiorcą prowadzącym jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który się do niego zgłosił;
\n
14e)wbrew przepisowi art. 44 ust. 6 nie zawarł umowy z każdym podmiotem reprezentującym, który się do niego zgłosił;
\n
14f)wbrew przepisowi art. 44 ust. 7 nie zawarł umowy z każdym przedsiębiorcą prowadzącym jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2;
\n
14g)wbrew przepisowi art. 44 ust. 9 nie przechowuje umowy przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym ta umowa przestała obowiązywać;
\n
14h)wbrew przepisowi art. 44 ust. 10 nie prowadzi ewidencji lub prowadzi tę ewidencję niezgodnie ze stanem rzeczywistym;
\n
14i)wbrew przepisowi art. 44 ust. 11 nie prowadzi ewidencji lub prowadzi tę ewidencję niezgodnie ze stanem rzeczywistym;
\n
14j)wbrew przepisowi art. 44 ust. 12 nie przechowuje informacji zawartych w ewidencji przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, którego te informacje dotyczą;
\n
15)wbrew przepisowi art. 46 ust. 1 nie przeprowadza audytu w terminie określonym w art. 46 ust. 2;
\n
16)wbrew przepisowi art. 46 ust. 3 nie przeprowadza audytu w terminie określonym w tym przepisie.
\n
2.Karze pieniężnej podlega także organizacja odzysku opakowań, która wbrew przepisowi art. 31 ust. 1 pkt 1, nie przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej 5 % przychodów uzyskanych z przejęcia obowiązków określonych w art. 17 ust. 1.
\n
Art. 57Kary pieniężne wynoszą
\n
1)w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1–4, 4b, 5–10 i 14–14b – od 10 000 zł do 500 000 zł;
\n
2)w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 4a, 10d–10g, 10l–10q, 14c–14f oraz 14h–14j – od 10 000 zł do 50 000 zł;
\n
3)w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 10a, 10b, 10h–10k, 13 i 14g – od 10 000 zł do 1 000 000 zł;
\n
4)w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 10c i 11–12a – od 500 zł do 20 000 zł;
\n
5)w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 15 i 16 – od 40 000 zł do 750 000 zł;
\n
6)w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 2 – od 20 000 zł do 750 000 zł.
\n
Art. 58
\n
1.Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1–10b, 10d–10q i 12a–16 oraz w ust. 2, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
\n
2.Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 10c, 11 i 12, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor inspekcji handlowej.
\n
3.(uchylony) 4. Należności z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
\n
5.W sprawach dotyczących kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi inspekcji handlowej.
\n
Art. 59Kto osobie uprawnionej do przeprowadzenia kontroli w zakresie przestrzegania i stosowania przepisów
\n
ustawy udaremnia lub utrudnia wykonanie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 4, podlega karze grzywny.
\n
Art. 601. Kto wbrew przepisowi art. 78 ust. 1 nie składa zawiadomienia o rozpoczęciu działalności polegającej na
\n
1)wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach lub produktów,
\n
2)odzysku lub recyklingu odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych z produktów,
\n
3)eksporcie lub wewnątrzwspólnotowej dostawie odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych z produktów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi,
\n
4)działaniu jako organizacja odzysku lub organizacja odzysku opakowań
\n
–podlega karze grzywny.
\n
2.Tej samej karze podlega ten, kto wbrew przepisowi art. 78 ust. 3, nie zgłasza zmiany danych zawartych w dokonanym zawiadomieniu.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–41 – Poz. 870
\n
Art. 61Kto, będąc użytkownikiem środka niebezpiecznego będącego środkiem ochrony roślin, nie zwraca odpadów
\n
opakowaniowych po tym środku przedsiębiorcy prowadzącemu jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje środki niebezpieczne w opakowaniach
\n
–podlega karze grzywny.
\n
Art. 62Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 59–61, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia
\n
24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2024 r. poz. 977 i 1544 oraz z 2025 r. poz. 620 i 621).
\n
Rozdział 12
\n
Zmiany w przepisach obowiązujących
\n
Art. 6371. (pominięte)
\n
Rozdział 13
\n
Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe
\n
Art. 72Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy
\n
dotychczasowe.
\n
Art. 72a1. Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 46 ust. 1, przeprowadzają audyt zewnętrzny za 2019 r. w terminie
\n
do dnia 30 września 2020 r.
\n
2.Audytor przekazuje w terminie do dnia 15 listopada 2020 r.:
\n
1)sprawozdanie z przeprowadzonego audytu, o którym mowa w ust. 1, audytowanemu przedsiębiorcy;
\n
2)uwierzytelnioną kopię sprawozdania z przeprowadzonego audytu, o którym mowa w ust. 1: a) marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę audytowanego przedsiębiorcy,
\n
b)wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia działalności przez audytowanego przedsiębiorcę.
\n
Art. 73
\n
1.Do powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy obowiązków wynikających z ustawy zmienianej w art. 6859) w zakresie uzyskania wymaganych poziomów odzysku i recyklingu, w tym do obowiązków sprawozdawczych oraz do zobowiązań z tytułu opłaty produktowej należnej za okres do dnia 31 grudnia 2013 r., stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 6859) obowiązujące w chwili powstania tych obowiązków, w tym zobowiązań z tytułu opłaty produktowej.
\n
2.Wpływy z tytułu opłat produktowych, w tym środki pochodzące z opłat produktowych, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 6859), za rok 2013 przekazuje się zgodnie z dotychczasowymi przepisami.
\n
Art. 74
\n
1.Organizacje odzysku działające na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 6859), prowadzące działalność gospodarczą w zakresie opakowań, stają się organizacjami odzysku opakowań w rozumieniu niniejszej ustawy 2. Organizacje odzysku, o których mowa w ust. 1, są obowiązane dostosować się do wymagań niniejszej ustawy w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r.
\n
Art. 751. Umowy zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy zmienianej
\n
w art. 6859) zachowują ważność przez czas, na który zostały zawarte.
\n
2.Jeżeli organizacja odzysku nie dostosuje się do wymogów niniejszej ustawy w terminie określonym w art. 74 ust. 2, zawarte przez nią umowy, o których mowa w ust. 1, w zakresie objętym przepisami niniejszej ustawy, wygasają z dniem 1 stycznia 2016 r.
\n
Art. 761. Do potwierdzenia wykonania odzysku oraz recyklingu odpadów opakowaniowych za okres do dnia wejścia
\n
w życie ustawy stosuje się określone w przepisach ustawy zmienianej w art. 6859), w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, dodatkową ewidencję oraz dokumenty potwierdzające dokonanie odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych.
\n
59)Artykuł 68 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–42 – Poz. 870 2. Przedsiębiorcy, w tym organizacje odzysku, są obowiązani do przechowywania dodatkowej ewidencji oraz dokumentów, o których mowa w ust. 1, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dodatkowa ewidencja i dokumenty dotyczą.
\n
3.Wymogu posiadania wpisu do rejestru przez przedsiębiorcę prowadzącego recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych wystawiającego dokumenty DPO i DPR oraz przez przedsiębiorcę eksportującego odpady opakowaniowe i przez przedsiębiorcę dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych wystawiających dokumenty EDPO i EDPR nie stosuje się do dnia upływu terminu do złożenia wniosku o wpis do rejestru.
\n
Art. 77Do dnia złożenia marszałkowi województwa wniosku o wpis do rejestru organizacja odzysku opakowań
\n
składa marszałkowi województwa, w terminie 14 dni po jej zarejestrowaniu w rejestrze sądowym, odpis statutu i wypis z rejestru sądowego lub postanowienie o wpisie do rejestru sądowego oraz w tym samym terminie odpis wszelkich zmian danych w statucie lub rejestrze sądowym.
\n
Art. 78
\n
1.Do dnia utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, przedsiębiorca, który rozpoczyna działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach lub produktów, odzysku lub recyklingu odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych z produktów, działalność w zakresie eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych lub powstałych z produktów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi, a także organizacja odzysku lub organizacja odzysku opakowań, składa zawiadomienie o tym fakcie do marszałka województwa w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.
\n
2.Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się dzień pierwszego wprowadzenia na terytorium kraju lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu.
\n
3.Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1, oraz przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożyli marszałkowi województwa zawiadomienie zgodnie z art. 9 ustawy zmienianej w art. 6859), w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, są obowiązani zgłaszać marszałkowi województwa zmiany danych zawartych w dokonanym zawiadomieniu nie później niż do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana.
\n
Art. 79Przedsiębiorcy, którzy przed dniem utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia
\n
14 grudnia 2012 r. o odpadach, złożyli marszałkowi województwa zawiadomienie zgodnie z art. 9 ustawy zmienianej w art. 6859), w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oraz przedsiębiorcy, którzy złożyli zawiadomienie na podstawie art. 78 ust. 1, są zwolnieni z obowiązku uiszczenia opłaty rejestrowej i opłaty rocznej, o których mowa w art. 57 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w roku, w którym złożyli wniosek o wpis do rejestru.
\n
Art. 79a
\n
Przepis art. 41 nie ma zastosowania do produktów w opakowaniach wprowadzonych do obrotu przed upływem terminu do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 234 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r o odpadach.
\n
Art. 801. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 6859), albo organizacja, o której
\n
mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 6859), którzy wykonali obowiązek, o którym mowa w art. 3 ustawy zmienianej w art. 6859), w wielkości przekraczającej wymagany w 2013 r. poziom odzysku lub recyklingu, zgodnie z dotychczasowymi przepisami, mogą rozliczyć w 2014 r. masę odpadów powstałych z produktów przekraczającą wymagany poziom odzysku lub recyklingu w wysokości nie większej niż 10 % wymaganego poziomu w 2013 r.
\n
2.Przedsiębiorca albo organizacja, o których mowa w art. 20 ust. 1 niniejszej ustawy, którzy wykonali obowiązek, o którym mowa w art. 3 ustawy zmienianej w art. 6859), w wielkości przekraczającej wymagany w 2013 r. poziom odzysku lub recyklingu, zgodnie z dotychczasowymi przepisami, mogą rozliczyć w 2014 r. masę odpadów opakowaniowych przekraczającą wymagany poziom odzysku lub recyklingu w wysokości nie większej niż 10 % wymaganego poziomu w 2013 r.
\n
Art. 81Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
\n
1)art. 3 ust. 8 i art. 14 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 6859) zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 8 i art. 14 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 6859), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
2)art. 11 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 6859) zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 6859),
\n
3)art. 5 ust. 2 i 3 oraz art. 6 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 82, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 4 i 5 oraz art. 15 ust. 4 niniejszej ustawy
\n
–jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–43 – Poz. 870
\n
Art. 82
\n
Traci moc ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz. U. poz. 638, z późn. zm.60)).
\n
Art. 83Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem
\n
1)art. 66, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia61);
\n
2)art. 46–51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
\n
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. poz. 78, z 2004 r. poz. 97 i 959, z 2005 r. poz. 1458, z 2011 r. poz. 322 oraz z 2013 r. poz. 21.
\n
61)Ustawa została ogłoszona w dniu 6 sierpnia 2013 r.
\n
60)
\n
–44 – Dziennik Ustaw Poz. 870 Załączniki do ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 870) Załącznik nr 1 POZIOM RECYKLINGU ODPADÓW OPAKOWANIOWYCH 1) Poziom w % w roku:
\n
Poz.
\n
Rodzaje opakowań, z których powstały odpady opakowaniowe:
\n
1 razem2) 70 2 z tworzyw sztucznych 55 3 z aluminium 60 4 z metali żelaznych 80 5 z papieru i tektury 85 6 ze szkła 75 7 z drewna 30 8 wielomateriałowe 9 środki niebezpieczne poziom określony w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 10 pozostałe – 2030 Objaśnienia:
\n
1)Nie dotyczy opakowań mających bezpośredni kontakt z produktami leczniczymi określonymi w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 750).
\n
2)Dotyczy sumy wszystkich rodzajów opakowań wymienionych w poz. 2–7 i 10.
\n
–45 – Dziennik Ustaw Poz. 870 Załącznik nr 1a62) MINIMALNE POZIOMY SELEKTYWNEGO ZBIERANIA OPAKOWAŃ I ODPADÓW OPAKOWANIOWYCH Poziomy selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych w % w roku Poz.
\n
62)Rodzaje opakowań 2025 2026 2027 2028 2029 i latach następnych 1 butelki jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje o pojemności do trzech litrów, włącznie z ich zakrętkami i wieczkami z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem szklanych lub metalowych butelek na napoje, których zakrętki i wieczka są wykonane z tworzyw sztucznych 77 77 77 77 90 2 puszki metalowe o pojemności do jednego litra 77 77 77 77 90 3 butelki szklane wielokrotnego użytku o pojemności do półtora litra 77 77 77 77 90 Załącznik nr 1a w brzmieniu ustalonym przez załącznik nr 1 do ustawy, o której mowa w odnośniku 3, na podstawie art. 1 pkt 17 tej ustawy.
\n
–46 – Dziennik Ustaw Poz. 870 Załącznik nr 2 SPOSÓB OBLICZANIA OPŁATY PRODUKTOWEJ 1.
\n
Wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu niewykonania obowiązku recyklingu odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań wymienionych w poz. 2–8 w załączniku nr 1 do ustawy należy obliczać według wzoru:
\n
Prec. − OR OPrec. = M ∙ ( ) ∙ SO 100 % gdzie:
\n
OPrec. – oznacza wysokość należnej opłaty produktowej w zł, M
\n
–oznacza masę w kg opakowań danego rodzaju, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty, zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3, Prec.
\n
–oznacza wymagany poziom recyklingu w %, OR
\n
–oznacza osiągnięty poziom recyklingu odpadów opakowaniowych obliczony jako iloraz masy faktycznie poddanych recyklingowi i masy wprowadzonych do obrotu opakowań, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty, wyrażony w %, zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3, SO
\n
–oznacza stawkę opłaty produktowej w zł za kg, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 35 ust. 2.
\n
Jeżeli Prec. – OR ma wartość ujemną, jako należną opłatę produktową wpisuje się wartość „0”.
\n
2.(uchylony) 3.
\n
Wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu niewykonania obowiązku recyklingu w odniesieniu do sumy opakowań wymienionych w poz. 1 w załączniku nr 1 do ustawy należy obliczać według wzoru:
\n
OPrec. = (M1 ∙ SO1 + M2 ∙ SO2 + ⋯ + M8 ∙ SO8 ) ∙ (Precyklingu ∙ Mcałkowita − Mpoddana recyklingowi ) Mcałkowita gdzie:
\n
OPrec. – oznacza wysokość należnej opłaty produktowej w zł, Mz indeksem liczbowym – oznacza masę w kg opakowań danego rodzaju, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty, zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3, przy czym:
\n
M1 – dotyczy opakowań z tworzyw sztucznych, M2 – dotyczy opakowań z aluminium, M3 – dotyczy opakowań ze stali, w tym z blachy stalowej, oraz z pozostałych metali, M4 – dotyczy opakowań z papieru i tektury, M5 – dotyczy opakowań ze szkła, M6 – dotyczy opakowań z drewna, M7 – dotyczy opakowań wielomateriałowych, M8 – dotyczy pozostałych opakowań, SOz indeksem liczbowym – oznacza stawkę opłaty produktowej w zł za kg, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 35 ust. 2, przy czym:
\n
SO1 – dotyczy opakowań z tworzyw sztucznych, SO2 – dotyczy opakowań z aluminium, SO3 – dotyczy opakowań ze stali, w tym z blachy stalowej, SO4 – dotyczy opakowań z papieru i tektury, SO5 – dotyczy opakowań ze szkła, SO6 – dotyczy opakowań z drewna, SO7 – dotyczy opakowań wielomateriałowych, SO8 – dotyczy pozostałych opakowań, Dziennik Ustaw
\n
–47 – Poz. 870 Precyklingu – oznacza wyrażony ułamkiem dziesiętnym wymagany w danym roku kalendarzowym poziom recyklingu, Mcałkowita – oznacza sumę mas w kg wszystkich rodzajów opakowań wprowadzonych do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3, Mpoddana recyklingowi – oznacza sumę mas w kg wszystkich rodzajów odpadów opakowaniowych poddanych recyklingowi, zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3.
\n
4.
\n
Wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu niewykonania obowiązku uwzględnienia przez organizację odzysku opakowań w osiągniętych poziomach recyklingu dla poszczególnych rodzajów opakowań odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych powstałych z opakowań wymienionych w poz. 2–6 w załączniku nr 1 do ustawy należy obliczać według wzorów:
\n
Prec.OK − OR OK OPrec.OK = Mrec. ∙ ( ) ∙ SO 100 % Mrec.OK OR OK = ∙ 100 % Mrec. gdzie:
\n
OPrec.OK – oznacza wysokość należnej opłaty produktowej w zł,
\n
–oznacza masę w kg odpadów opakowaniowych danego rodzaju poddanych recyklingowi, zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3, Mrec.
\n
Mrec.OK – oznacza masę w kg odpadów opakowaniowych danego rodzaju pochodzących z gospodarstw domowych poddanych recyklingowi, zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3, Prec.OK
\n
–oznacza wymagany poziom recyklingu odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych w %, zgodnie z art. 20 ust. 4, OROK
\n
–oznacza osiągnięty poziom recyklingu odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych obliczony zgodnie ze wzorem, SO
\n
–oznacza stawkę opłaty produktowej w zł za kg, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 35 ust. 2.
\n
Jeżeli Prec.OK – OROK ma wartość ujemną, jako należną opłatę produktową wpisuje się wartość „0”.
\n
5.
\n
Wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu niewykonania obowiązku zapewnienia przez wprowadzającego produkty w opakowaniach poziomu udziału wagowego tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w opakowaniach na napoje będących butelkami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów oraz butelkami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów, których głównym składnikiem jest politereftalan etylenu, oblicza się według wzorów:
\n
1)dla butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów:
\n
Ppz − OZ OPpz = M ∙ ( ) ∙ SO 100 % gdzie:
\n
OPpz
\n
–oznacza wysokość należnej opłaty produktowej w zł, M
\n
–oznacza masę w kg butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów, w których zostały wprowadzone do obrotu napoje w danym roku kalendarzowym, Ppz
\n
–oznacza wymagany poziom udziału wagowego w %, określony w art. 14a ust. 1 pkt 2, OZ
\n
–oznacza osiągnięty poziom udziału wagowego w %, obliczony zgodnie z art. 14a ust. 3, SO
\n
–oznacza stawkę opłaty produktowej w zł za kg, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 35 ust. 2.
\n
Jeżeli Ppz – OZ ma wartość ujemną, jako należną opłatę produktową wpisuje się wartość „0”;
\n
Dziennik Ustaw
\n
2)
\n
–48 – Poz. 870 dla butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów, których głównym składnikiem jest politereftalan etylenu:
\n
Ppz − OZ OPpz = M ∙ ( ) ∙ SO 100 % gdzie:
\n
OPpz
\n
–oznacza wysokość należnej opłaty produktowej w zł, M
\n
–oznacza masę w kg butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych o pojemności do trzech litrów, których głównym składnikiem jest politereftalan etylenu, w których zostały wprowadzone do obrotu napoje w danym roku kalendarzowym, Ppz
\n
–oznacza wymagany poziom udziału wagowego w %, określony w art. 14a ust. 1 pkt 1, OZ
\n
–oznacza osiągnięty poziom udziału wagowego w %, obliczony zgodnie z art. 14a ust. 2, SO
\n
–oznacza stawkę opłaty produktowej w zł za kg, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 35 ust. 2.
\n
Jeżeli Ppz – OZ ma wartość ujemną, jako należną opłatę produktową wpisuje się wartość „0”.
\n
6.
\n
Wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu nieosiągnięcia poziomu selektywnego zbierania odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, oblicza się według wzoru:
\n
PZ − OZ OP = M ∙ ( ) ∙ SO 100 % gdzie:
\n
OP – oznacza wysokość należnej opłaty produktowej w zł, M
\n
–oznacza masę w kg opakowań danego rodzaju, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty będące napojami, PZ – oznacza wymagany poziom zbierania odpadów opakowaniowych w %, OZ – oznacza osiągnięty poziom zbierania odpadów opakowaniowych obliczony jako iloraz masy selektywnie zebranych odpadów opakowaniowych oraz masy wprowadzonych do obrotu opakowań, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty będące napojami, wyrażony w %, SO – oznacza stawkę opłaty produktowej w zł za kg, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 35 ust. 2.
\n
Jeżeli PZ – OZ ma wartość ujemną, jako należną opłatę produktową wpisuje się wartość „0”.
\n
Jeżeli wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje nie zawarł umowy, o której mowa w art. 40h ust. 3, stosuje się potrójną stawkę opłaty produktowej (SO) – zgodnie z art. 34 ust. 2c.63) 7.
\n
Wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu nieosiągnięcia poziomu selektywnego zbierania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, oblicza się według wzoru:
\n
PZ − OZ OP = M ∙ ( ) ∙ SO 100 % gdzie:
\n
OP
\n
–oznacza wysokość należnej opłaty produktowej w zł, M
\n
–oznacza masę w kg opakowań danego rodzaju, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty będące napojami, PZ
\n
–oznacza wymagany poziom zbierania opakowań w %, OZ
\n
–oznacza osiągnięty poziom zbierania opakowań obliczony jako iloraz wysokości kaucji zwróconej oraz wysokości kaucji pobranej w ramach systemu kaucyjnego za opakowania, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty będące napojami, wyrażony w %, SO – oznacza stawkę opłaty produktowej w zł za kg, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 35 ust. 2.
\n
Jeżeli PZ – OZ ma wartość ujemną, jako należną opłatę produktową wpisuje się wartość „0”.
\n
Jeżeli wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje nie zawarł umowy, o której mowa w art. 40h ust. 3, stosuje się potrójną stawkę opłaty produktowej (SO) – zgodnie z art. 34 ust. 2c.64)
\n
63)
\n
64)Zdanie trzecie dodane przez art. 1 pkt 18 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Zdanie trzecie dodane przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
\n
Dziennik Ustaw
\n
–49 – Poz. 870 Załącznik nr 3 (pominięty) Dziennik Ustaw
\n
–50 – Poz. 870 Załącznik nr 465) WZÓR OZNAKOWANIA WSKAZUJĄCEGO NA OBJĘCIE OPAKOWANIA SYSTEMEM KAUCYJNYM ORAZ OKREŚLAJĄCEGO WYSOKOŚĆ KAUCJI gdzie:
\n
X,YY – oznacza kwotę kaucji, w której X oznacza złotówki, a YY grosze, X – oznacza kwotę kaucji w pełnych złotych.
\n
Ob ja śn ien i a:
\n
Jeżeli dla danego rodzaju opakowania kwotę kaucji określono w niepełnych złotych stosuje się wzór zawierający oznaczenie „X,YY”.
\n
Jeżeli dla danego rodzaju opakowania kwotę kaucji określono w pełnych złotych stosuje się wzór zawierający oznaczenie „X”.
\n
Oznakowanie powinno:
\n
1)być wyraźne, widoczne, czytelne i trwałe;
\n
2)kontrastować z tłem;
\n
3)znajdować się na etykiecie.
\n
65)Załącznik nr 4 w brzmieniu ustalonym przez załącznik nr 2 do ustawy, o której mowa w odnośniku 3, na podstawie art. 1 pkt 19 tej ustawy.