{"html": "

osobę, obowiązaną do uiszczenia opłaty (art. 125), względnie od dnia otrzymania przez osobę taką wekslu, nadesłanego z zagranicy; jeżeli jednak przed upływem tego czasu nastąpi na obszarze Polski przyjęcie, umieszczenie indosu, wypełnienie indosu in blanco lub wręczenie weksla, zaopatrzonego w indos in blanco, innej osobie, to opłatę należy uiścić przed dokonaniem pierwszej takiej czynności.

\n

W przypadkach, przewidzianych w punktach 3 i 4 art. 122, należy uiścić opłatę przed przyjęciem zapłaty, względnie przed wytoczeniem skargi.

\n

Art. 124Opłatę od wekslu uiszcza się zasadniczo przez napisanie go na urzędowym blankiecie

\n

wekslowym. Jeżeli nie użyto blankietu urzędowego albo gdy chodzi o uzupełnienie blankietu urzędowego niedostatecznej wartości, uiszcza się opłatę przez skasowanie znaczków stemplowych lub gotówką na podstawie wymiaru, dokonanego przez urząd skarbowy (art.

\n

24, punkt b). Skasowania znaczków dokonywają urzędy skarbowe (art. 23, punkt b); poza przypadkami dopłaty, przewidzinej w ustępie drugim art. 122, mogą też kasować znaczki stemplowe na wekslach: notarjusze, banki państwowe, Bank Polski i te banki prywatne oraz spółdzielnie, którym Minister Skarbu udzieli odpowiedniego zezwolenia; notarjusz nie może żądać wynagrodzenia za kasowanie znaczków stemplowych na wekslach.

\n

Art. 125Do uiszczenia opłaty od wekslu, wystawionego w Polsce, jak również od wekslu, wystawionego

\n

zagranicą, a wymienionego w punkcie 1 lub 2 art. 122, są obowiązani solidarnie: wystawca, remitent (art. 1, punkt 6 oraz art. 99, punkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. o prawie wekslowem Dz. U. R. P. Nr. 100 poz. 926), wszyscy dłużnicy wekslowi oraz posiadacz wekslu (art. 15 i 101 powołanego rozporządzenia)

\n
-każda jednak z tych osób tylko wówczas, jeżeli weksel znajdował się w jej ręku na obszarze Polski.
\n

Jeżeli osoba, obowiązana do uiszczenia opłaty w myśl ustępu poprzedniego, otrzymała weksel nieopłacony lub niedostatecznie opłacony, to ma uiścić opłatę, zanim umieściła na wekslu swój podpis albo wypełniła indos in blanco, lub wręczyła innej osobie weksel, zaopatrzony w indos in blanco; remitent zaś i posiadacz wekslu w każdym razie w ciągu tygodnia od dnia, w którym weksel otrzymał.

\n

Osoba, która przedstawia do zapłaty weksel nieopłacony lub niedostatecznie opłacony lub wytacza przed sąd polski skargę o pretensję z takiego wekslu, ma-jeżeli nie należy do osób, wymienionych w ustępie pierwszym niniejszego artykułu - uiścić opłatę przed przyjęciem zapłaty (całkowitej lub częściowej), względnie przed wytoczeniem skargi.

\n

Podwyżkę stemplową (art. 42) oblicza się w przypadkach, przewidzianych w rozdziale niniejszym, w wysokości 25-krotnej.

\n

Rozdział dwudziesty trzeci.

\n

Przekazy, czeki i zlecenia wypłaty.

\n

Art. 126Przekaz, zawierający zlecenie wypłaty sumy pieniężnej lub zlecenie wydania papierów

\n

wartościowych albo innych rzeczy zamiennych, podlega opłacie stemplowej w wysokości 03% od sumy pieniężnej, względnie od wartości papierów lub innych rzeczy zamiennych, jeżeli bądź przekazujący, bądź osoba, której przekaz wykonać zlecono, jest handlującym w rozumieniu kodeksu handlowego.

\n

Wolne są od opłaty:

\n
1)przekazy, zawierające zlecenie wypłaty z rachunku bieżącego (on call);
\n
2)przekazy, płatne nie później niż w tydzień po dacie wystawienia, jeżeli ta data nie jest późniejsza, niż dzień doręczenia przekazu uprawnionemu;
\n
3)przekazy pocztowe i telegraficzne;
\n
4)przekazy, przy których przekazującym jest Bank Polski.
\n

Art. 127

\n

Opłatę od przekazu, przenośnego zapomocą indosu, a wystawionego w Polsce w tym przypadku, gdy przekaz jest płatny na własne zlecenie wystawcy, należy uiścić przed przyjęciem przekazu, względnie przed umieszczeniem pierwszego indosu; w innych przypadkach - przed wręczeniem przekazu osobie, uprawnionej do odbioru. Do uiszczenia opłaty są obowiązani solidarnie: wystawca przekazu i wszyscy indosanci, oraz posiadacz przekazu.

\n

Opłatę należy uiścić zapomocą znaczków stemplowych, skasowanych w sposób, podany w punkcie a) art. 23, lub w sposób, przepisany dla weksli w art. 124; nadto stosuje się do przekazów przenośnych zapomocą indosów ustęp drugi art. 125.

\n

Opłatę od przekazów innego rodzaju, aniżeli wymienione w ustępie pierwszym artykułu niniejszego, należy uiścić: przed wypłatą należności z przekazu, jeżeli przekaz płatny jest w Polsce, a przed podpisaniem przez wystawcę, o ile przekaz jest płatny zagranicą.

\n

Do uiszczenia opłaty od przekazu, płatnego w Polsce, są obowiązane solidarnie: osoba, uprawniona do odbioru należności, i osoba, której przekaz wykonać zlecono; do uiszczenia opłaty od przekazu, płatnego zagranicą, jest obowiązany wystawca. Opłatę uiszcza się przez przepisanie znaczka stemplowego datą oraz nazwiskiem lub firmą kasującego.

\n

Art. 128

\n

Czek (rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. Dz. U.

\n

R. P. Nr. 100 poz. 927) podlega opłacie stemplowej - według zasad, podanych w ustępie pierwszym art. 126, oraz w ustępie pierwszym art. 127 - tylko w przypadkach następujących:

\n
1)jeżeli wystawca czeku wręczył go innej osobie przed dniom, oznaczonym datą wystawienia;
\n
2)jeżeli w czeku na rzecz określonej osoby lub na jej zlecenie wystawca jest zarazem trasatem; nie podlega jednak opłacie czek, w którym wystawcą i trasatem są dwa oddziały tego samego przedsiębiorstwa Zlecenie wypłaty (asygnacja), która ma być wykonana przez samego wystawcę lub przez inny oddział przedsiębiorstwa wystawcy, podlega opłacie stemplowej w wysokości 0,3% od sumy zlecenia, jeżeli odbiorca otrzymał zlecenie niedatowane albo data zlecenia jest późniejsza, niż dzień doręczenia zlecenia odbiorcy, lub jeżeli zlecenie ma być wykonane nie za okazaniem, lecz w oznaczonym terminie. Do uiszczenia opłaty są obowiązani solidarnie wystawca i odbiorca; należy ją uiścić przed podpisaniem zlecenia, kasując znaczki stemplowe bądź w sposób, podany w punkcie a) art. 23, bądź datą oraz nazwiskiem lub firmą kasującego.
\n

Art. 129Podwyżkę stemplową (art. 42) oblicza się w przypadkach, przewidzianych w rozdziale

\n

niniejszym, w wysokości 25-krotnej.

\n

Rozdział dwudziesty czwarty.

\n

Pisma, tyczące się umów majątkowych małżeńskich.

\n

Art. 130Pismo, stwierdzające umowę o wspólność majątkową małżeńską - między żyjącymi lub na

\n

wypadek śmierci - podlega opłacie w wysokości 1% od wartości poddanego wspólności majątku, istniejącego w dniu zawarcia umowy, po potrąceniu długów majątek ten obciążających, jeżeli wartość ta przewyższa 10.000 zł. Od pism, stwierdzających umowę o wspólność majątkową, obejmującą majątek teraźniejszy, którego wartość nie przewyższa 10.000 zł. lub jedynie majątek przyszły (dorobkowy), albo inne umowy majątkowe małżeńskie, należy uiścić opłatę w wysokość 10 zł.; opłacie tej nie podlegają pisma, stwierdzające umowy, które bądź podlegają podatkowi spadkowemu lub podatkowi od darowizn, bądź są od tych podatków zwolnione.

\n

Ustępu poprzedniego nie stosuje się do umów o ponoszenie kosztów utrzymania współmałżonka lub dzieci (umów alimentacyjnych), które podlegają opłacie według art. 114.

\n

Rozdział dwudziesty piąty.

\n

Pisma, stwierdzające dział majątku wspólnego.

\n

Art. 131Opłacie stemplowej, ustanowionej w rozdziale niniejszym, podlegają:

\n
1)pisma, stwierdzające umowę o dział majątku wspólnego, na mocy której bądź każdy ze współwłaścicieli otrzymuje część majątku w naturze (część fizyczną), bądź też jeden lub kilku współwłaścicieli otrzymują cały majątek lub część majątku w naturze, a innych współwłaścicieli spłacają;
\n
2)sprzedaż drogą licytacji celem ' zniesienia wspólności, jeżeli majątek wspólny nabywają z licytacji: jeden ze współwłaścicieli lub niektórzy z nich;
\n
3)orzeczenie sądowe, dokonywające działu majątku wspólnego.
\n

Pisma powyższe nie podlegają opłacie, jeżeli mają za przedmiot: a) dział wspólności, która wynikła wyłącznie z dziedziczenia, zapisu lub darowizny; b) podział wspólnoty gruntowej, podlegający zatwierdzeniu przez władze ziemskie.

\n

Art. 132

\n

Opłatę oblicza się co do każdego uczestnika działów, otrzymującego część fizyczną, której wartość jest wyższa niż wartość części idealnej, należącej do niego przed działem; przy obliczeniu wartości nie potrąca się długów. Obliczenia tego dokonywa się oddzielnie co do rzeczy nieruchomych (art. 12), a oddzielnie co do przedmiotów innego rodzaju; nieruchomości, znajdujące się zagranicą, nie wchodzą w rachubę.

\n

Opłata wynosi: a) 4% od nadwyżki w wartości rzeczy nieruchomych; b) 1% od nadwyżki w wartości przedmiotów innego rodzaju.

\n

Gdy wspólność wynikła częściowo z dziedziczenia, zapisu lub darowizny, a częściowo z innych tytułów, to ustala się nadwyżkę w sposób, wskazany w ustępie poprzednim.

\n

Opłatę wymierza się tylko od tej części nadwyżki, która odpowiada stosunkowi, w jakim wartość udziałów, nie wynikłych z dziedziczenia, zapisu lub darowizny (lecz opierających się na innych tytułach) pozostaje do wartości całego majątku, podlegającego działowi.

\n

Nie oblicza się opłaty co do nabywcy, należącego do osób, wymienionych w art. 16.

\n

Osoby te są wolne od solidarnego obowiązku uiszczenia opłat, obliczonych co do innych nabywców.

\n

Postanowienia artykułu niniejszego stosuje się odpowiednio w razie przyznania całego majątku wspólnego jednemu z uczestników działu lub niepodzielnie niektórym uczestnikom.

\n

Do orzeczenia sądu polubownego, którem dokonano działu majątku wspólnego (art. 131, punkt 3) stosuje się art. 60.

\n

Rozdział dwudziesty szósty.

\n

Pisma, stwierdzające ugodę (układ pojednawczy).

\n

Art. 133Ugoda, zawierająca uznanie zobowiązania, które wynikło z uprzednio sporządzonej czynności

\n

prawnej, pismem nie stwierdzonej, podlega takiej opłacie stemplowej, jaka się należy od pisma, stwierdzającego ową uprzednio sporządzoną czynność prawną.

\n

Jeżeli uprzednio sporządzona czynność była już stwierdzona pismem, od którego uiszczono należną opłatę stemplową, to ugodę uważa się tylko za ponowne stwierdzenie owej czynności i stosuje się art. 3.

\n

Ugoda, powodująca powstanie nowego zobowiązania, podlega takiej opłacie, jaka winna być uiszczona od pisma, stwierdzającego powstanie tego nowego zobowiązania.

\n

Ugoda, zawierająca uznanie zobowiązania, które wynikło nie z czynności prawnej, lecz z innego tytułu, podlega opłacie, która należy się od obligu według przepisów art.

\n

114, Wolne są od opłaty ugody, zawarte w sądowem postępowaniu spornem, z wyjątkiem ugód, powodujących przejście własności nieruchomości lub prawa do ciał kopalnych. Te ostatnie podlegają opłatom według przepisów rozdziału dziesiątego, względnie jedenastego ustawy niniejszej.

\n

Opłatę od ugody, wymierzoną przez kancelarję sądową (art. 30, punkt 3) należy uiścić w ciągu trzech tygodni od doręczenia nakazu płatniczego.

\n

Rozdział dwudziesty siódmy.

\n

Pisma, stwierdzające umowy przygotowawcze oraz punktacje.

\n

Art. 134Pismo, stwierdzające umowę przygotowawczą, zobowiązującą do zawarcia w przyszłości

\n

umowy ostatecznej, podlega opłacie w wysokości 0,2% od sumy, która ma być podstawą wymiaru opłaty od umowy ostatecznej. Jeżeli jednak opłata od umowy ostatecznej jest niższa, aniżeli 0,2%, to od umowy przygotowawczej należy uiścić tę niższą opłatę.

\n

Pismo, stwierdzające umowę w przedmiocie otwarcia kredytu, podlega - o ile chodzi o kredyt wekslowy - opłacie w wysokości 3 zł., w innych przypadkach - opłacie w wysokości 0,1% od sumy kredytu. Nie podlega opłacie pismo, stwierdzające przyrzeczenie udzielenia pożyczki w kwocie ściśle określonej.

\n

Za pismo, stwierdzające umowę przygotowawczą, uważa się również pokwitowanie z otrzymania zadatku.

\n

Art. 135Punktacje, t. j. pisma, tymczasowo stwierdzające istotne punkty umowy, a wiążące kontrahentów

\n

tak, jak umowa ostateczna, podlegają opłacie, ustanowionej dla tego rodzaju umowy, jaką stwierdzają punktacje.

\n

Opłatę, uiszczoną przy spisaniu punktacyj, potrąca się od opłaty, należnej od umowy ostatecznej w razie jej spisania.

\n

Rozdział dwudziesty ósmy.

\n

Pokwitowania.

\n

Art. 136Pokwitowania z odbioru pieniędzy, papierów wartościowych i innych przedmiotów podlegają

\n

zasadniczo opłacie 20 gr.

\n

Jeżeli jednak pokwitowanie zawiera zarazem zezwolenie na wykreślenie wpisu w księdze wieczystej, to podlega opłacie według art. 139.

\n

Jeżeli pismo, stwierdzające czynność prawną, wymienioną w art. 72, 90, 93, 95, 96, 103, 114, 115, 116, 118 lub 134, ujęto w formę pokwitowania, to rozdział niniejszy nie ma zastosowania i pismo takie podlega opłacie stosownie do rodzaju tej czynności prawnej, którą stwierdza.

\n

Art. 137Wolne są od opłaty stemplowej pokwitowania:

\n
1)stwierdzające odbiór przedmiotów, których wartość nie przewyższa 50 zł.;
\n
2)stwierdzające zwrot pieniędzy, złożonych na oprocentowanie przedsiębiorstwu, trudniącemu się czynnościami bankierskiemi (art. 118), jeżeli zwrócona kwota nie przewyższa 100 zł.;
\n
3)umieszczone w tekście tej umowy, której wykonanie stwierdzają (art. 2), oraz umieszczone na rachunkach, a dotyczące należności, stwierdzonej rachunkiem;
\n
4)wydawane w obrocie wewnętrznym jednego i tego samego przedsiębiorstwa, w szczególności też między jego oddziałami;
\n
5)tyczące się uiszczenia daniny publicznej lub kary pieniężnej albo zwrotu nienależnie uiszczonej daniny lub kary;
\n
6)stwierdzające odbiór wynagrodzenia za świadczenia, stanowiące obowiązek publiczno-prawny;
\n
7)stwierdzające spłatę kapitału lub odsetek w przypadkach pomocy kredytowej, przewidzianych w punkcie 4 art. 120;
\n
8)wydane przez Skarb Rzeczypospolitej, przez Bank Polski oraz przez osoby, wymienione w art. 16;
\n
9)stwierdzające odbiór kwot, należnych z tytułu stosunku służbowego;
\n
10)stwierdzające odbiór od spółdzielni: udziału, dopłaty i udziału w zyskach, jak również uiszczenie dopłaty na rzecz spółdzielni;
\n
11)stwierdzające uiszczenie sumy, należnej z powodu sprzedaży zagranicznych środków płatniczych lub złota i srebra w sztabach lub papierów wartościowych albo na mocy: wekslu, czeku, przekazu przenośnego zapomocą indosu (art. 127), składowego dowodu zastawniczego (warrantu), lub obligu na zlecenie (art. 301 kodeksu handlowego austriackiego i § 363 kodeksu handlowego niemieckiego);
\n
12)tyczące się obrotu pocztowego i telegraficznego, jako też przewozu kolejami żelaznemi i statkami;
\n
13)tyczące się obrotu oszczędnościowego i czekowego Pocztowej Kasy Oszczędności, Centralnej Kasy Spółek Rolniczych, gminnych kas pożyczkowo-oszczędnościowych i spółdzielni, należących do związku rewizyjnego (art. 68 i 70 ustawy z dnia 29 października 1920 r. Dz. U.
\n

R. P. Nr. 111, poz. 733);

\n
14)tyczące się stosunków prawnych między spółdzielnią a jej członkami, o ile te stosunki mieszczą się w granicach działalności podstawowej, określonej statutem.
\n

Art. 138

\n

Do uiszczenia opłaty jest obowiązana osoba, wydająca pokwitowanie, a przy pokwitowaniach, wystawionych zagranicą - odbiorca O ile opłaty nie pobiera notariusz lub sąd (art. 27, 28, 30, 31), należy ją uiścić przy podpisaniu pokwitowania - względnie w ciągu trzech tygodni po odbiorze pokwitowania z zagranicy - zapomocą skasowania znaczków stemplowych przez ich przepisanie początkowemi lub końcowemi wyrazami tekstu albo datą skasowania i nazwiskiem lub firmą kasującego, a w przypadkach wydawania kwitów z księgi grzbietowej - w sposób, przewidziany w art.

\n

26.

\n

Podwyżkę stemplową (art. 42) oblicza się w wysokości 25-krotnej.

\n

Rozdział dwudziesty dziewiąty.

\n

Pisma, niewymienione w rozdziałach poprzednich.

\n

Art. 139Pisma, stwierdzające czynności prawne, unormowane przez prawo prywatne, a niewymienione

\n

w rozdziałach: dziesiątym do dwudziestego ósmego, jak również pisma, wymienione w punkcie b) art. 4, podlegają opłacie według artykułu niniejszego, jeżeli je sporządzono lub uwierzytelniono sądownie lub notarjalnie albo zgłoszono do rejestracji (na obszarze, na którym obowiązuje prawo cywilne rosyjskie).

\n

Opłata wynosi zasadniczo 3 zł. O ile jednak wartość przedmiotu może być określona i jest w treści pisma wyrażona sumą pieniężną, nie przenoszącą 1000 zł., ale wyższą niż 100 zł., to opłata wynosi 1 zł.; o ile zaś suma ta nie przenosi 100 zł. - opłata nie należy się.

\n

Wolne są od opłaty:

\n
1)zezwolenia na wykreślenie wpisu w księdze wieczystej w przypadkach, wymienionych w art. 137;
\n
2)wszelkie pisma, wymienione w ustępie pierwszym niniejszego artykułu, jeżeli wystawcą pisma jest wyłącznie Bank Polski.
\n

Rozdział trzydziesty.

\n

Podania.

\n

Art. 140

\n

Opłacie stemplowej podlegają podania, wnoszone do urzędów państwowych oraz protokóły, spisane przez te urzędy, a zastępujące podania.

\n

Podania, wnoszone do urzędów samorządowych w sprawach, należących do ich zakresu działania, nie podlegają opłatom w myśl niniejszej ustawy nawet w tych wypadkach, gdy dla rozstrzygnięcia sprawy jest niezbędny udział władzy państwowej.

\n

Z postanowień części pierwszej ustawy niniejszej stosuje się do opłat od podań jedynie art.: 18, 34, 38, 39, 50 i 51.

\n

Art. 141Ustawy niniejszej nie stosuje się do podań, wnoszonych:

\n
1)do sądów (powszechnych i szczególnych) w tych rodzajach postępowania, których tyczą się postanowienia o opłatach sądowych;
\n
2)do polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i konsulatów;
\n
3)do urzędów państwowych w Polsce za pośrednictwem konsulatów polskich; podania takie podlegają przepisom o opłatach konsularnych (art. 25 ustawy z dnia 11 listopada 1924 r.
\n

Dz. U. R, P. Nr. 103, poz. 944);

\n
4)do państwowych urzędów miar o dokonanie czynności legalizacyjnych lub rzeczoznawczych;
\n
5)do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach, tyczących się ochrony wynalazków, wzorów lub znaków towarowych;
\n
6)do archiwów państwowych;
\n
7)do Tymczasowego Wydziału Samorządowego we Lwowie oraz do podwładnych mu organów;
\n
8)w postępowaniu przed urzędami rozjemczemi do spraw najmu (art. 14-22 ustawy z dnia 11 kwietnia 1924 r. Dz. U. R. P. Nr. 39, poz. 406);
\n
9)w postępowaniu, tyczącem się operatów pomiarowych (katastralnych);
\n
10)w postępowaniu, tyczącem się uregulowania struktury drobnych gospodarstw rolnych (scalania gruntów, podziału wspólnot, likwidacji lub ścisłego określenia rozmiaru serwitutów, zamiany gruntów) oraz w postępowaniu urzędów ziemskich, przewidzianem w art. 31 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr. 90, poz. 706);
\n
11)w postępowaniu, przewidzianem w ustawie elektrycznej z dnia 21 marca 1922 r. (Dz.
\n

U. R. P. Nr. 34 poz. 277);

\n
12)w sprawie zezwolenia na publiczne wyświetlanie obrazów i reklam;
\n
13)w gospodarczych sprawach urzędów państwowych, a w szczególności podań, tyczących się: a) stosunku do kolei żelaznych, poczty, telegrafu, telefonu, pocztowej kasy oszczędności i innych urządzeń użyteczności publicznej, o ile te przedsiębiorstwa i urządzenia są własnością Państwa lub pozostają pod jego zarządem, b) zezwolenia na produkcję lub sprzedaż przedmiotów monopolowych, c) wynagrodzenia szkody lub zwrotu wydatków, poniesionych celem zapobieżenia szkodzie, d) majątków prywatnych, pozostających pod zarządem Państwa.
\n

Art. 142Wolne są od opłat stemplowych podania:

\n
1)zawierające wnioski w sprawach publicznych albo wiadomości, udzielone w sprawie publicznej w myśl obowiązującego przepisu lub na żądanie władzy; w szczególności wolne są od opłat stemplowych podania w sprawach budowy szkół, regulacji rzek, zabudowania górskich potoków, meljoracyj rolnych, budowy mostów i t. p.;
\n
2)tyczące się wyborów do Sejmu i Senatu, do ciał reprezentacyjnych samorządowych i do komisyj podatkowych;
\n
3)w sprawach służby wojskowej, osobistych świadczeń wojennych i obowiązku odstępowania na rzecz Państwa zwierząt pociągowych i wozów;
\n
4)osób, odznaczonych za zasługi publiczne, jeżeli podanie tyczy się odznaczenia;
\n
5)osób, które pozostają lub pozostawały w służbie Państwa, związków komunalnych lub innych związków przymusowych oraz członków rodzin tych osób - w sprawach, tyczących się stosunku służbowego, jak również podania o posady w urzędach państwowych;
\n
6)w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej;
\n
7)tyczące się ustawowo nakazanych zwolnień, obniżek lub odroczeń w zakresie danin publicznych;
\n
8)o zwrot daniny publicznej, nienależnie pobranej, jeżeli ją uiszczono bez wymiaru urzędowego, lub w kwocie wyższej niż ustalona urzędownie;
\n
9)w sprawie nadania ziemi na mocy ustawy o wykonaniu reformy rolnej, nadania ziemi żołnierzom wojska polskiego lub inwalidom wojennym, jako też w sprawach, tyczących się pomocy kredytowej dla osadników i reemigrantów;
\n
10)w sprawie przymusowego wywłaszczenia na użytek publiczny, jak również w sprawie przejęcia przez Skarb Państwa nieruchomości na cele parcelacji i osadnictwa, wnoszone przez osoby, których majątek ulega wywłaszczeniu lub przejęciu;
\n
11)tyczące się ubezpieczeń przymusowych;
\n
12)w sprawach, należących do zakresu działania Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej i podwładnych temuż Ministerstwu urzędów, o ile zawierają prośbę o pracę, ochronę lub opiekę albo zgłoszenie zapotrzebowania pracowników, lub o ile tyczą się rejestracji związków zawodowych i pracowniczych kas przezorności, jak również w sprawach, tyczących się umów zbiorowych;
\n
13)wnoszone przez spółdzielnie i przez związki rewizyjne do Rady Spółdzielczej w zakresie jej właściwości, jako też wnoszone przez związki rewizyjne do innych władz państwowych w sprawach spółdzielni;
\n
14)tyczące się spraw, należących do zakresu działania instruktora stowarzyszeń przemysłowo-rzemieślniczych;
\n
15)tyczące się czynów, za które grozi kara, przewidziana w kodeksie karnym albo w przepisach administracyjnych lub skarbowych, w szczególności też występków i wykroczeń służbowych;
\n
16)tyczące się nabycia i utraty obywatelstwa drogą opcji, opartej na traktacie międzypaństwowym;
\n
17)osób, których stan niezamożności jest niewątpliwie znany urzędowi, mającemu załatwić podanie, jeżeli uiszczenie opłaty nie jest możliwe bez dotkliwego uszczerbku majątkowego;
\n
18)osób, dotkniętych klęską żywiołową, o zapomogi lub ulgi;
\n
19)w sprawach pomocy państwowej na odbudowę budynków, zniszczonych lub uszkodzonych na skutek działań wojennych;
\n
20)wnoszone na mocy ustawy o organizacji odbudowy technicznej wsi, miast i miasteczek (Dz. U. R. P. z r. 1920 Nr. 24 poz. 143): w sprawie świadczeń przymusowych, wywłaszczenia lub regulacji działek budowlanych;
\n
21)w sprawach publicznych zgromadzeń i wykładów;
\n
22)o zezwolenie na urządzenie widowiska lub koncertu publicznego, jeżeli dochód jest przeznaczony w całości na cele społeczne, oświatowe lub kulturalne;
\n
23)o wydanie świadectw, których posiadanie jest nakazane przez obowiązujące przepisy ze względów publicznych, świadectw szczepienia ospy oraz świadectw ubóstwa;
\n
24)o zezwolenie na przekazanie waluty obcej zagranicę, jeżeli kwota, która ma być przekazana, nie przewyższa 200 zł.;
\n
25)o wydanie wyciągów i innych świadectw z akt stanu cywilnego;
\n
26)o zaświadczenie na wtóropisie, odpisie lub tłumaczeniu (art. 3), iż opłatę od pisma pierwszego uiszczono.
\n

Art. 143Podanie, od którego opłatę uiszczono, wniesione do urzędu niewłaściwego, a następnie

\n

skierowane dokąd należy, nie podlega ponownej opłacie.

\n

Art. 144Uwolnienie osobiste od opłat, przewidzianych w rozdziale niniejszym, służy:

\n
1)Skarbowi Rzeczypospolitej oraz osobom, wymienionym w art. 16;
\n
2)związkom komunalnym i innym związkom przymusowym na obszarze Rzeczypospolitej;
\n
3)kościołom i gminom wyznaniowym, przez Państwo Polskie uznanym;
\n
4)Bankowi Polskiemu;
\n
5)gminnym kasom pożyczkowo-oszczędnościowym;
\n
6)państwom obcym - z zastrzeżeniem wzajemności.
\n

Uwolnienie, służące fundacjom, zakładom i zrzeszeniom (punkt 1), tyczy się również podania o zatwierdzenie statutu.

\n

Art. 145Tytułem opłaty od podania należy uiścić zasadniczo:

\n
1)w każdym przypadku 3 zł.,
\n
2)po 50 gr. od każdego załącznika, jako też od każdego dalszego egzemplarza lub odpisu podania, wraz z niem złożonych. Opłata od załącznika należy się bez względu na to, czy jest nim oryginał czy odpis i czy od niego uiszczono już poprzednio jakąkolwiek opłatę, czy nie uiszczono. Jeżeli jednak załącznikami do podania są papiery wartościowe, to nie podlegają opłacie jako załączniki.
\n

Podanie ponowne, przy którem jedynie zostają złożone załączniki, potrzebne do załatwienia pierwszego podania, nie podlega opłacie; od załączników opłaca się jednak po 50 gr. od sztuki.

\n

Art. 146

\n

Opłacie w wysokości 10 zł. w każdym przypadku oraz w wysokości 50 gr. od każdego załącznika, dalszego egzemplarza i odpisu (według zasad, podanych w art. 145) podlegają:

\n
1)podania o zezwolenie na prowadzenie przedsiębiorstwa zarobkowego, albo na urządzenie lub zmianę instalacji w zakładzie takiego przedsiębiorstwa, jeżeli załatwienie podania według obowiązujących przepisów wymaga oględzin na miejscu;
\n
2)podania o nadanie uprawnień górniczych;
\n
3)podania o wpis do księgi wodnej.
\n

Art. 147Podanie, w którem petent żąda zmiany decyzji, wydanej w przedmiocie daniny publicznej

\n

(podatku, opłaty, cła), podlega opłacie w wysokości 2 zł. Jeżeli jednak suma sporna nie przewyższa 100 zł., to opłata przy sumie spornej, przewyższającej 50 zł., wynosi 50 gr.; przy sumie zaś, nie przekraczającej 50 zł., podanie jest wolne od opłaty.

\n

Od załączników, egzemplarza drugiego i następnych oraz odpisów opłata nie należy się.

\n

Art. 148Podanie, wniesione do urzędu państwowego przez jedną osobę, choćby dotyczyło dwu lub

\n

więcej przedmiotów, podlega jednokrotnej opłacie według stopy najwyższej.

\n

Podanie, wniesione przez dwie lub więcej osób albo przez ustawowego zastępcę lub pełnomocnika dwu lub więcej osób, podlega opłacie jednokrotnej wtedy tylko, gdy pochodzi od współwłaścicieli i dotyczy ich majątku wspólnego lub jeżeli wyrażone w podania żądanie opiera się na tych samych tytułach prawnych. W braku powyższych warunków opłatę należy uiścić tyle razy, ile osób wymieniono w podaniu w charakterze petentów.

\n

Art. 149

\n

Na żądanie osoby, składającej podanie, będzie wydane pokwitowanie z przyjęcia podania, wymieniające: imię i nazwisko lub firmę petenta, krótką treść podania oraz kwotę uiszczonej opłaty stemplowej. Pokwitowanie takie podlega opłacie 20 gr.

\n

Art. 150

\n

Za załatwienie podań, wniesionych do urzędów państwowych, a nie wymienionych w art.

\n

141, nie mogą być pobierane żadne opłaty, nieprzewidziane w niniejszej ustawie (w szczególności też opłaty tytułem zwrotu kosztów papieru lub druku).

\n

Postanowienie powyższe nie zmienia jednak obowiązujących przepisów w przedmiocie zwrotu kosztów podróży, oględzin (w szczególności też badań lekarskich, chemicznych i t. p.), oraz ogłoszeń.

\n

Art. 151

\n

Opłatę uiszcza się przez naklejenie znaczków stemplowych na pierwszej stronicy podania.

\n

Można ją uiścić także gotówką w kasie skarbowej i dołączyć do podania kwit kasowy lub uzyskać pokwitowanie kasy na samem podaniu.

\n

Przy wniesieniu podania drogą telegraficzną umieszcza się znaczki stemplowe lub kwit kasowy na blankiecie telegramu. Urząd, przyjmujący telegram, wymienia kwotę uiszczonej opłaty w tekście telegramu lub zaznacza, że opłaty nie uiszczono; przy ustaleniu należności za telegram liczy się również wyrazy, tyczące się opłaty stemplowej.

\n

Art. 152

\n

Podaniu, podlegającemu opłacie, jeżeli jej wcale nie uiszczono lub uiszczono niedostatecznie, urząd nadaje bieg właściwy dopiero po uiszczeniu należnej opłaty. Urząd wzywa petenta, względnie jednego z petentów, do uiszczenia kwoty, której brakuje. Przeciw temu wezwaniu niema środka odwoławczego.

\n

Urząd ma jednak załatwić podanie mimo nieuiszczenia lub niedostatecznego uiszczenia opłaty: a) jeżeli za niezwłocznem załatwieniem przemawiają względy publiczne lub wzgląd na poważny interes petenta; b) jeżeli wniesienie podania stanowi czynność, dla której jest ustanowiony termin prekluzyjny; c) jeżeli podanie wniosła osoba, zamieszkała zagranicą, bez pośrednictwa konsulatu polskiego.

\n

W przypadkach, przewidzianych w punktach a), b), urząd wzywa petenta, względnie jednego z petentów, aby w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia wezwania uiścił opłatę stemplową wraz z kosztami doręczenia; w razie bezskutecznego upływu tego terminu urząd zarządza przymusowe ściągnięcie kwot, wymienionych w wezwaniu wraz z kosztami egzekucyjnemi; sposób ściągnięcia określi rozporządzenie.

\n

W przypadku, przewidzianym w punkcie c), urząd przesyła odpowiedź na podanie właściwemu konsulatowi polskiemu, który ją doręcza petentowi za uprzedniem pobraniem opłaty konsularnej.

\n

Art. 153Opłata, nienależnie od podania uiszczona, zostanie zwrócona na wniosek petenta, złożony

\n
-nie później niż w ciągu miesiąca od dnia uiszczenia - temu urzędowi, do którego wniesiono podanie, względnie temu, od którego otrzymano wezwanie do uiszczenia opłaty (art. 152).
\n

Urząd przesyła wniosek wraz ze swą opinją tej izbie skarbowej, w której okręgu ma siedzibę, celem wydania decyzji co do zwrotu opłaty. Zwrot opłat, nienależnie uiszczonych od podań, skierowanych do Ministerstwa Skarbu, zarządza to Ministerstwo.

\n

Rozdział trzydziesty pierwszy.

\n

Świadectwa.

\n

Art. 154Świadectwa, wydawane przez urzędy państwowe, nie wyłączając sądów i notariuszów, podlegają

\n

zasadniczo opłacie w wysokości 3 zł.

\n

Świadectwa szkolne, dowody osobiste, zawierające zezwolenie na wyjazd zagranicę, protesty weksli, czeków i innych dokumentów, sporządzone przez urzędy pocztowe, jako też świadectwa, wydawane w postępowaniach, wymienionych w art. 141, nie podlegają opłatom stemplowym, przewidzianym w ustawie niniejszej.

\n

Poza przypadkami, przewidzianemi w ustępie poprzednim, za wydanie świadectwa przez urząd państwowy nie ma być pobrana żadna opłata, nieprzewidziana w niniejszej ustawie (w szczególności też tytułem zwrotu kosztów papieru lub druku); postanowienie to nie dotyczy kosztów ogłoszeń.

\n

Z postanowień części pierwszej niniejszej ustawy stosuje się do opłat od świadectw jedynie art. 18, 38, 39, 50 i 51.

\n

Art. 155Wyciągi i inne świadectwa z akt stanu cywilnego (z ksiąg metrykalnych) podlegają od

\n

każdego zaświadczonego faktu urodzin, zaślubin lub śmierci: a) opłacie w wysokości 3 zł., jeżeli są wydawane poza obszarem, na którym obowiązuje kodeks cywilny niemiecki, o ile koszty utrzymania urzędu stanu cywilnego ponosi Państwo; b) opłacie w wysokości 1 zł. w innych przypadkach.

\n

Wolne są od opłaty - pod warunkiem wzajemności - wyciągi i inne świadectwa z akt stanu cywilnego, tyczące się wymienionych w art. 88 osób urzędowych, wchodzących w skład przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych oraz członków ich rodzin.

\n

Art. 156Opłatom wyższym ponad zasadniczą (art. 155) podlegają:

\n

opłata wynosi

\n
1)akt nadania obywatelstwa polskiego 50 zł.
\n
2)akt zezwolenia na zmianę nazwiska 200 zł.
\n

Władza, nadająca obywatelstwo lub zezwalająca na zmianę nazwiska, może zwolnić petenta od opłaty całkowicie lub częściowo ze względu na jego stan majątkowy lub ze względów natury publicznej.

\n
3)zezwolenie na nabycie nieruchomości przez obcokrajowca 1% od nominalnej sumy nabycia (art. 3 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. Dz. U. R. P. Nr. 31 poz. 178), ile więcej jednak jak 500 zł
\n
4)zatwierdzenie statutu spółki akcyjnej lub komandytowo-akcyjnej albo zmian w statucie, jak również zezwolenie spółce zagranicznej na działalność w Państwie Polskiem lub na powiększenie kapitału 100 zł.
\n
5)zezwolenie na stałe prowadzenie przedsiębiorstwa zarobkowego, wymagającego koncesji 20 zł.
\n

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu może obniżyć opłatę dla niektórych kategoryj przedsiębiorstw do 3 zł.

\n
6)zezwolenie na przedłużenie godzin wstępu do lokalu publicznego (restauracji i t. p.) ponad czas, przewidziany w przepisach policyjnych, udzielone na czas dłuższy niż trzy doby 50 zł.
\n
7)akt nadania górniczego 25 zł.
\n
8)karty łowieckie, wydane na czas dłuższy niż jeden dzień 10 zł.
\n

Wolne są od opłaty karty łowieckie, wydawane funkcjonariuszom zarządów lasów państwowych oraz straży łowieckiej prywatnej zatwierdzonej i zaprzysiężonej przez władzę państwową.

\n

Art. 157Opłacie w wysokości 1 zł. od każdej stronicy pełnej lub zaczętej podlegają: wypisy

\n

z aktów notarjalnych oraz sporządzone przez urzędy państwowe drugie i dalsze egzemplarze dokumentów urzędowych, równobrzmiące z egzemplarzem pierwszym i zaopatrzone w podpis równorzędny. Takiej samej opłacie podlegają odpisy i wyciągi, sporządzone i poświadczone przez urzędy państwowe, z wyjątkiem tych, które sporządza i poświadcza notarjusz; te ostatnie podlegają opłacie po 20 gr. od każdej pełnej lub zaczętej stronicy.

\n

Poświadczenia zgodności z pierwopisem wtóropisów, odpisów i wyciągów, sporządzonych nieurzędownie (przez same strony), podlegają: a) w razie poświadczenia przez notariusza - opłacie po 20 gr. od każdej pełnej lub zaczętej stronicy; b) w razie poświadczenia zgodności przez inny urząd państwowy - opłacie w wysokości 50 gr. od każdej pełnej lub zaczętej stronicy.

\n

Jeżeli pierwopis podlega opłacie stemplowej w myśl niniejszej ustawy, to kwota opłaty, przewidzianej w niniejszym artykule, nie może przewyższać opłaty, należnej od pierwopisu.

\n

Art. 158Poświadczenie własnoręczności podpisu lub znaku ręcznego przez urząd państwowy - z

\n

wyjątkiem poświadczenia, dokonanego przez notarjusza - podlega opłacie w wysokości 1 zł.; opłatę pobiera się od każdego poświadczonego podpisu; suma opłat za poświadczenie podpisów, umieszczonych na tym samym dokumencie, nie może jednak przewyższać 3 zł.

\n

Poświadczenie własnoręczności przez notarjusza nie podlega opłacie stemplowej. Poświadczenie zdolności osobistej, dokonane jednocześnie z poświadczeniem własnoręczności podpisu (znaku ręcznego), nie podlega opłacie.

\n

Art. 159Protesty weksli, czeków i innych dokumentów, sporządzone przez notarjusza, podlegają

\n

opłacie, gdy suma dokumentu przewyższa 250 zł., a mianowicie; przy sumie wyższej niż 250 zł., a nie przewyższającej 500 zł. - w wysokości 50 gr., przy sumie ponad 500 zł., a nie przewyższającej 1000 zł. - w wysokości 1 zł., przy sumie ponad 1000 zł. do 2000 zł. - w wysokości 2 zł., a przy sumie wyższej niż 2000 zł. - w wysokości 3 zł.

\n

Opłatę oblicza się od każdego zaprotestowanego dokumentu, choćby protest dwóch lub więcej dokumentów był objęty jednym aktem.

\n

Art. 160Wolne są od opłaty:

\n
1)świadectwa, wydawane w sprawach, wymienionych w punktach 1 - 24 art. 142;
\n
2)zaświadczenia o dokonaniu zgłoszeń, przewidzianych w art. 21 (ustępie przedostatnim) i w art. 22;
\n
3)świadectwa, wydawane osobom, wymienionym w art. 144.
\n

Uwolnienia te nie tyczą się opłat, przewidzianych w art. 157.

\n

Art. 161Opłatę od świadectw uiszcza się zapomocą znaczków stemplowych, albo gotówką w kasie

\n

skarbowej. Wyjątek stanowią świadectwa, wydawane przez notarjusza, mającego siedzibę poza obszarem, na którym obowiązuje kodeks cywilny austrjacki; opłatę od tych świadectw uiszcza się gotówką do rąk notarjusza (art. 28).

\n

W razie uiszczenia opłaty gotówką w kasie skarbowej urząd, wydający świadectwo, ma na niem wymienić kwotę opłaty, datę i miejsce jej uiszczenia oraz pozycję dziennika kasowego. Wydanie świadectwa lub umieszczenie w gazecie urzędowej ogłoszenia, zastępującego świadectwo, jest uzależnione od uprzedniego uiszczenia opłaty; przeciw decyzji w tym przedmiocie niema środka odwoławczego.

\n

Osobie, zamieszkałej zagranicą, może być wydane świadectwo mimo nieuiszczenia opłaty, za pośrednictwem właściwego konsulatu polskiego, który doręcza świadectwo za uprzedniem pobraniem opłaty stemplowej. Rozporządzenie określi walutę, w której opłata ma być uiszczona i ewentualnie kurs przerachowania.

\n

Do zwrotu nienależnie uiszczonych opłat od świadectw stosuje się przepisy art. 153.

\n

Część TRZECIA.

\n

Przepisy końcowe.

\n

Art. 162Ustęp pierwszy art. 60 pruskiej ustawy z dnia 21 września 1899 r. o postępowaniu w

\n

sprawach niespornych (Zb. Praw str. 249) otrzymuje brzmienie następujące: „ Uwierzytelnienie podpisu lub znaku ręcznego jest dopuszczalne tylko w razie umieszczenia ich pod już napisanym tekstem dokumentu ” .

\n

Art. 163W art. 1367 prawa cywilnego rosyjskiego (tom X cz. I Zb. Pr. ces. ros. wyd. z 1914 r.)

\n

ulega skreśleniu w nawiasie,- umieszczonym przy końcu tekstu, wyraz „uwaga”.

\n

Art. 137tegoż prawa otrzymuje brzmienie następujące:

\n

„ Wykupujący winien zwrócić nabywcy opłatę stemplową, uiszczoną od aktu, na mocy którego majątek został nabyty ” .

\n

Uwaga do tegoż artykułu ulega skreśleniu.

\n

Punkt 2 art. 1439 rosyjskiej ustawy postępowania sądowego cywilnego (wyd. z 1914 r.) otrzymuje brzmienie następujące: „2) kwotę, równającą się opłacie stemplowej, którą uiszczono od aktu kupna (prawo cywilne, art. 1367, punkt 3 i art. 1371)”.

\n

Art. 164Strony, zawierające umowę, mogą umówić się, która z nich ma uiścić opłatę stemplową

\n

od umowy, lub w jakiej mierze każda strona ma się przyczynić do uiszczenia opłaty.

\n

W braku takiego postanowienia w umowie ma każda strona uiścić połowę opłaty. Jeżeli jednak w myśl art. 16, 55 lub 88 należy się Skarbowi Państwa tylko połowa opłaty, to w braku odmiennego postanowienia w umowie jest obowiązana do uiszczenia tylko ta strona, na której ciąży obowiązek uiszczenia w myśl powołanych postanowień.

\n

Posiadaczowi pisma albo odpisu lub tłumaczenia, wymienionemu w punkcie c) art. 15, względnie odbiorcy wekslu lub przekazu (art. 125, ustęp drugi i art. 127, ustęp pierwszy), służy prawo regresu przeciw osobom, które były obowiązane do uiszczenia opłaty, zanim pismo doszło do jego rąk. Prawo regresu obejmuje całą kwotę opłaty, uiszczonej przez posiadacza (odbiorcę) pisma w granicach należności.

\n

Przepisy powyższe normują jedynie stosunek prywatno-prawny między stronami i nie mają znaczenia dla stosunku publiczno-prawnego między Skarbem Państwa a obu stronami umawiającemi się; ten ostatni stosunek ocenia się wyłącznie według przepisów części pierwszej i drugiej ustawy niniejszej.

\n

Art. 165Ilekroć w ustawie niniejszej jest użyte wyrażenie „księga wieczysta”, należy przez

\n

nie rozumieć również księgi: hipoteczną, gruntową, górniczą, naftową i kolejową.

\n

Przepisy niniejszej ustawy, dotyczące wpisu do księgi wieczystej, stosuje się na obszarze obowiązywania kodeksu cywilnego austriackiego również do złożenia dokumentu (§§ 434, 436, 451 powołanego kodeksu według noweli III).

\n

Art. 166Ustęp pierwszy art. 65 będzie stosowany również do tych umów w przedmiocie praw do

\n

ciał kopalnych (punkty 1 lub 2 art. 64), które zawarto przez wejściem niniejszej ustawy w życie.

\n

Nie nastąpi zwrot opłat, które uiszczono od umów takich, zgodnie z przepisami dotychczasowemi, przed wejściem niniejszej ustawy w życie.

\n

Art. 167O ile od pism, wymienionych w punkcie 4 art. 69 lub w punkcie 4 art. 91 (liftów handlowych

\n

i t. p.), a sporządzonych przed wejściem niniejszej ustawy w życie, nie uiszczono do tego terminu opłaty, należącej się według przepisów dotychczasowych, ani nie wymierzono owej opłaty nakazem płatniczym, wydanym przed ogłoszeniem niniejszej ustawy, to opłata ulega umorzeniu.

\n

Art. 168

\n

Opłacie, przewidzianej w art. 89, podlega również umowa o najem skrzynki depozytowej, zawarta przed dniem 1 stycznia 1927 r., a mająca jeszcze obowiązywać po tym terminie.

\n

Za podstawa wymiaru opłaty od takiej umowy przyjmuje się tylko tę część ceny najmu, która przypada za czas po dniu 31 grudnia 1926 r.

\n

Art. 169Opłaty, przewidziane w art. 102, 103, 105 i 110, będą pobierane w wysokości \\%, o

\n

ile staną się wymagalne do końca 1929 r.

\n

Minister Skarbu władny jest do końca 1928 r. przyznawać w przypadkach przekształcenia lub fuzji spółek, zasługujących na szczególne uwzględnienie, ulgi dalej idące, niż przewidziane w art. 107, lub zupełne zwolnienie od opłat.

\n

Art. 170Opłata od papierów wartościowych zagranicznych, przewidziana w art. 110 oraz w ustępie

\n

przedostatnim art. 114, nie należy się:

\n
1)jeżeli papier wartościowy wypuszczono przed dniem 1 listopada 1918 r. na obszarze Rosji lub monarchji austrjacko-węgierskiej, albo
\n
2)przed dniem 15 lipca 1922 r. na obszarze Rzeszy Niemieckiej,
\n
3)jeżeli papier wartościowy, wydany poza obszarami, wymienionemi w punktach 1 i 2, zaopatrzono przed dniem 1 listopada 1918 r. w urzędowy dowód uiszczenia opłaty na rzecz państwa rosyjskiego lub państw, które wchodziły w skład monarchji austrjacko-węgierskiej albo papier taki zaopatrzono przed dniem 15 lipca 1922 r. w urzędowy dowód uiszczenia opłaty na rzecz Rzeszy Niemieckiej;
\n
4)jeżeli przed wejściem ustawy niniejszej w życie papier wartościowy zagraniczny zaopatrzono w urzędowy dowód uiszczenia opłaty na rzecz Skarbu Państwa Polskiego.
\n

Art. 171Z dniem wejścia ustawy niniejszej w życie przestają obowiązywać przepisy następujące:

\n
1)austrjacka ustawa o stemplach i taksach z dnia 27 stycznia 1840 r. (Zb. ust. sąd.
\n

Nr. 404);

\n
2)austrjacka ustawa należytościowa z dnia 9 lutego 1850 r. (Dz. P. P. Nr. 50) - o ile art. 172 i 173 nie zawierają postanowień odmiennych;
\n
3)ustęp ostatni § 149 austriackiej ustawy notarjalnej z dnia 25 lipca 1871 r. (Dz. P.
\n

P. Nr. 75);

\n
4)rosyjski zbiór ustaw o opłatach (tom V Zb. Praw ces. ros. wyd. z 1903 r.);
\n
5)pruska ustawa o podatku stemplowym w brzmieniu obwieszczenia z dnia 30 czerwca 1909 r. (Zb. Pr. str. 535);
\n
6)postanowienia pruskiej ustawy o kosztach sądowych (Zb. Pr. z 1910 r. str. 183), jak również niemieckiej ustawy o kosztach sądowych (Dz. Pr. Rz. Niem. z 1878 r. str. 141; z 1881 r. str. 178; z 1898 r. str. 659; z 1909 r. str. 475; z 1916 r. str. 1263), dotyczące podatku stemplowego;
\n
7)postanowienia art. 1683 i 1684 rosyjskiego prawa cywilnego (tom X, część I Zb. Praw ces. ros. wyd. z 1914 r.), o ile dotyczą opłat stemplowych;
\n
8)art. 462, 1162 i 13941 oraz uwaga do art. 1439 rosyjskiej ustawy postępowania sądowego cywilnego (wyd. z 1914 r.), jak również te postanowienia art. 1170, 1176 i 1573 tejże ustawy, które dotyczą opłat;
\n
9)rozporządzenie b. Gen, Gubernatora warszawskiego z dnia 19 lipca 1916 r. o poborze opłat stemplowych (Dz. Rozp. Nr. 40 poz. 126 i 127);
\n
10)niemiecka ustawa stemplowa w brzmieniu, usiało cm ustawą z dnia 26 lipca 1918 r. (Dz.
\n

Pr. str. 799);

\n
11)dekret z dnia 7 lutego 1919 r. w przedmiocie opłat od podań oraz od świadectw urzędowych (Dz. P. P. P. Nr. 14 poz. 145);
\n
12)ustawa z dnia 8 czerwca 1920 r. o podatku od skrzynek depozytowych (safes) (Dz. U.
\n

R. P. Nr. 50 poz. 305);

\n
13)ustawa z dnia 16 lipca 1920 r. o opłatach stemplowych od ubezpieczeń (Dz. U. R. P.
\n

Nr. 75 poz. 509);

\n
14)punkt 13 obwieszczenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 3 czerwca 1921 r. (Monitor Polski Nr. 136 poz. 192);
\n
15)ustawa z dnia 2 lipca 1921 r. o podatku giełdowym (Dz. U. R. P. Nr. 73 poz. 500);
\n
16)ustawa z dnia 26 października 1921 r. o opłatach stemplowych od weksli (Dz. U. R.
\n

P. z r. 1922 Nr. 38, poz. 313);

\n
17)ustawa z dnia 28 października 1921 r. o opłatach stemplowych od rachunków i poświadczeń odbioru sum pieniężnych lub innych przedmiotów wartościowych (Dz. U. R. P. Nr. 92 poz. 676);
\n
18)dekret Nr. 446 Prezesa Tymczasowej Komisji Rządzącej Litwy Środkowej z dnia 27 grudnia 1921 r. w przedmiocie podatku stemplowego (Dz. Urz. T. K. Rz. Nr. 1 z r. 1922);
\n
19)ustawa z dnia 7 kwietnia 1922 r. w przedmiocie podwyższenia i zrównania stawek przy niektórych opłatach stemplowych (należytościach) (Dz. U. R. P. Nr. 38 poz. 315) oraz rozporządzenia, wydane na mocy art. 6 tej ustawy;
\n
20)ustawa z dnia 26 września 1922 r. w przedmiocie ustalenia wartości celem wymiaru opłat stemplowych (Dz. U. R. P. Nr. 89 poz. 807);
\n
21)ustawa z dn. 26 września 1922 r. w przedmiocie skutków prawnych zatajenia części ceny w umowach o sprzedaż lub zamianę (Dz. U. R. P. Nr. 90 poz. 827);
\n
22)ustawa z dnia 11 grudnia 1924 r. w przedmiocie opłat stemplowych, które mają płacić spółdzielnie (Dz. U. R. P. z 1925 r. Nr. 1 poz. 2);
\n
23)następujące przepisy, obowiązujące na obszarze górnośląskiej części województwa śląskiego: a) niemiecka ustawa o opłatach stemplowych od weksli w brzmieniu obwieszczenia z dnia 21 lipca 1909 r. (Dz. Pr str. 825); b) niemiecka ustawa o podatku od nabycia nieruchomości z dnia 12 września 1919 r. (Dz.
\n

Pr. str. 1617); c) niemiecka ustawa o, podatku od ubezpieczeń z dnia 8 kwietnia 1922 r. (Dz. Pr. str.

\n
400); d) rozporządzenia, wydane na podstawie art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1923 r. (Dz. U.
\n

R. P. Nr. 134 poz. 1109);.

\n
24)wszystkie nowele do przepisów, wyżej przytoczonych, z wyjątkiem wymienionych w art.
\n

172 i 173.

\n

Nadto tracą moc obowiązującą z dniem wejścia ustawy niniejszej w życie wszelkie inne przepisy dotychczasowe w przedmiotach, unormowanych ustawą niniejszą - z wyjątkiem postanowień o opłatach stemplowych, zawartych w umowach międzypaństwowych, w ustawie z dnia 31 lipca 1924 r. o pobieraniu od zaległości w podatkach bezpośrednich oraz należytościach stemplowych kar za zwłokę, odsetek za odroczenie, tudzież kosztów egzekucyjnych (Dz. U. R. P. Nr. 73, poz. 721), - w § 16 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 9 grudnia 1924 r. o zmianie astrom Prokuratorji Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. R. P. Nr. 107 poz. 967), i w ustawie z dnia 25 listopada 1925 r. o popieraniu polskiej żeglugi morskiej (Dz. U. R. P. Nr. 125 poz. 891).

\n

Art. 172Na obszarze województw: krakowskiego, lwowskiego, stanisławowskiego i tarnopolskiego

\n

oraz powiatów: bielskiego i cieszyńskiego województwa śląskiego zachowuje moc obowiązującą austriackie cesarskie rozporządzenie z dnia 15 września 1915 r. o należytościach od przeniesień majątku pod tytułem darmym (Dz. P. P. Nr. 278) w brzmieniu, ustalonem w art. 43 i 44 ustawy z dnia 29 maja 1920 r. (Dz. U. R. P. Nr. 49 poz. 299) wraz z §§ 12, 14 - 16 i 18 ustawy z dnia 18 czerwca 1901 r. (Dz. P. P. Nr. 74) w brzmieniu, ustalonem w art. 45 powołanej ustawy z 1920 r., oraz w § 2 rozporządzenia z dnia 18 grudnia 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr. 134 poz. 1114).

\n

Do należytości od przeniesień majątku pod tytułem darmym stosuje się ogólne przepisy o należytościach stemplowych i bezpośrednich (§ 45 ustęp 1 powołanego cesarskiego rozporządzenia).

\n

W § 1 powołanego cesarskiego rozporządzenia otrzymuje punkt 3 ustępu 1 brzmienie następujące: „ Nabycie na podstawie kontraktu małżeńskiego, o ile przeniesienie majątku następuje w myśl kontraktu małżeńskiego dopiero na skutek śmierci jednego z małżonków; przepis ten nie tyczy się wspólności majątku na wypadek śmierci ” .

\n

§ 31powołanego cesarskiego rozporządzenia uzupełnia się następującym punktem 5

\n

„

\n
5)ustanowienie posagu przez żonę (narzeczoną) lub przez inną osobę, nie obowiązaną do ustanowienia posagu ” .
\n

Uchyla się ustęp 4 § 14 oraz § 18 powołanego cesarskiego rozporządzenia, jak również w § 45 tegoż rozporządzenia: a) w ustępie 2: w punkcie 1 - zdanie ostatnie (dotyczące pozycji taryfowej 42); w punkcie 6 zdanie ostatnie (dotyczące pozycyj taryfowych z 1862 r.); punkt 9; b) ustęp 3.

\n

Art. 173Na obszarze województw: krakowskiego, lwowskiego, stanisławowskiego i tarnopolskiego

\n

oraz powiattów: bielskiego i cieszyńskiego województwa śląskiego zachowuje moc obowiązującą austriackie cesarskie rozporządzenie z dnia 15 września 1915 r. o należytościach sądowych (Dz. P. P. Nr. 279) w brzmieniu ustalonem w art. 1 - 4 oraz 6-10 ustawy z dnia 12 czerwca 1924 r. (Dz. U. R. P. Nr. 56 poz. 562), z następującemi zmianami:

\n
1)uchyla się: a) §§ 13, 19 i 45 powołanego cesarskiego rozporządzenia; b) następujące postanowienia taryfy, załączonej do tegoż rozporządzenia: uwagę 1 do pozycji 6; uwagę 1 do pozycji 7; uwagi 2 i 3 do pozycji 8; zdanie drugie uwagi do pozycyj § i. 10; zdanie drugie uwagi do pozycji 15; uwagę 3 do pozycji 15; uwagę do pozycji 20; uwagę 3 do pozycji 24;
\n
2)uwaga 3 do pozycji 2 oraz uwaga 1 do pozycji 23 powołanej taryfy otrzymują brzmienie następujące: „ W razie sprzedaży licytacyjnej należy oprócz należytości w myśl pozycji niniejszej uiścić opłatę stemplową (rozdziały dziesiąty do trzynastego ustawy o opłatach stemplowych) ” ;
\n
3)uwaga 1 do pozycji 8 oraz uwaga 1 do pozycji 24 powołanej taryfy otrzymują brzmienie następujące: „ Niezależnie od zastosowania niniejszej pozycji taryfowej stosuje się do ugody sądowej postanowienia art. 133 ustawy o opłatach stemplowych ” ;
\n
4)do należytości sądowych, unormowanych powołanem cesarskiem rozporządzeniem, będą stosowane ogólne przepisy o należytościach stemplowych i bezpośrednich (§ 48 ces. rozp.) oraz § 50 tegoż rozporządzenia - z wyjątkiem punktów 3, 10 i 16.
\n

Z przepisów, wymienionych w powołanym § 50 w punkcie 1, będą stosowane do należytości sądowych tylko ustępy 1 i 2 § 13 oraz §§ 20, 33, 47, 92, 93 i 97 austrjackiej ustawy należytościowej z dn. 9 lutego 1850 r. (Dz. P. P. Nr. 50); z wymienionych w punkcie 4 tylko § 14 ustawy z dnia 13 grudnia 1862 r. (Dz. P. P. Nr. 89) oraz § 2 uwag wstępnych do postanowień taryfowych wraz z § rozporządzenia z dnia 26 maja 1875 r. (Dz. P. P.

\n

Nr. 83).

\n

Uchyla się punkt 13 § 50 wraz z powołanym w tym punkcie § 9 art. 1 ustawy z dnia 27 lutego 1907 r. (Dz. P. P. Nr. 59).

\n

Art. 11ustawy z dnia 12 czerwca 1924 r. (Dz. U. R. P. Nr. 56, poz. 562) otrzymuje brzmienie

\n

następujące: „ Do podań i załączników, wnoszonych do sądów i urzędów wymiaru sprawiedliwości, a niewymienionych w taryfie, dołączonej do cesarskiego rozporządzenia z dnia 15 września 1915 r. (austr.

\n

Dz. P. P. Nr. 279), mają zastosowanie art. 140, 142 - 145 oraz 148 - 153 ustawy o opłatach stemplowych.

\n

Art. 154, 157, 158, 160 i 161 ustawy o opłatach stemplowych - z wyłączeniem postanowień, które

\n

dotyczą notarjuszów - mają zastosowanie również do świadectw, niewymienionych w taryfie, dołączonej do cesarskiego rozporządzenia, a wydawanych stronom w ich sprawach prywatnych przez sądy i urzędy wymiaru sprawiedliwością Poświadczenie zgodności z pierwopisem odpisu, przeznaczonego dla zbioru dokumentów księgi wieczystej, jest wolne od opłaty stemplowe ” .

\n

Protesty weksli, czeków i innych dokumentów, sporządzone przez sąd, podlegają opłacie zasadniczej, równej co do wysokości takiej kwocie, jaka według taksy przypada za tę samą czynność notariuszowi, oraz opłacie dodatkowej w wysokości, przewidzianej w art.

\n

159 ustawy o opłatach stemplowych. Jeżeli sądowi złożono dokument celem sporządzenia protestu, a osoba, przeciw której protest miał być skierowany, uczyniła zadość wezwaniu, do niej wystosowanemu, i do protestu nie doszło, to od protokółu, stwierdzającego ten stan rzeczy, należy uiścić tylko połowę opłaty, przewidzianej w zdaniu poprzedniem”.

\n

Art. 174Art. 74 przepisów tymczasowych o kosztach sądowych (rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości

\n

z dnia 18 marca 1924 r. Dz. U. R. P. Nr. 28 poz. 284) otrzymuje brzmienie następujące: „ Do podań i świadectw urzędowych w sprawach, nieobjętych art. 1 - 73, stosowane będą art. 140, 142 - 145, 148 - 154, 157, 158, 160 i 161 ustawy o opłatach stemplowych

\n
-z wyłączeniem postanowień, które dotyczą notarjuszów ” .
\n

Art. 175Powództwa, oparte na art. 1 ustawy z dnia 26 września 1922 r. w przedmiocie skutków

\n

prawnych zatajenia części ceny w umowach o sprzedaż lub zamianę (Dz. U. R. P. Nr.

\n

90 poz. 827), ulegają umorzeniu z urzędu, o ile nie zostały rozstrzygnięte prawomocnym wyrokiem.

\n

Art. 176

\n

Wykonanie art. 162 i 163 powierza się Ministrowi Sprawiedliwości.

\n

Wykonanie innych postanowień niniejszej ustawy należy do Ministra Skarbu w porozumieniu z innymi właściwymi ministrami. Minister Skarbu wyda również przepisy przejściowe, niezbędne celem usunięcia kolizyj, które mogą powstać w sprawach poszczególnych na skutek wprowadzenia w życie ustawy niniejszej.

\n

Art. 177Minister Skarbu może zezwolić na odroczenie płatności opłaty, w szczególności na uiszczenie

\n

ratami. Może przytem w przypadkach, zasługujących na szczególne uwzględnienie, obniżyć odsetki za odroczenie (art. 3 ustawy z dnia 31 lipca 1924 r. Dz. U. R. P. Nr. 73 poz.

\n
721)lub zupełnie zwolnić od tych odsetek.
\n

Minister Skarbu może przekazać uprawnienia powyższe izbom skarbowym.

\n

Artykuł niniejszy będzie stosowany również do opłat stemplowych, które stały się wymagalne przed wejściem ustawy niniejszej w życie.

\n

Art. 178Minister Skarbu władny będzie - o ileby poszczególne przepisy ustawy niniejszej uległy

\n

zmianie - ogłosić w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej nowy tekst ustawy z kolejną numeracją artykułów, niezależną od użytej w niniejszej ustawie.

\n

Art. 179Postanowienia rozdziałów pierwszego do dwudziestego dziewiątego ustawy niniejszej

\n

będą stosowane (o ile w art. 166 - 168 nie postanowiono inaczej) w tych przypadkach, w których pismo lub czynność prawną sporządzono po wejściu tej ustawy w życie.

\n

Do pism, sporządzonych zagranicą, będzie stosowana ustawa niniejsza, jeżeli po jej wejściu w życie zaszły okoliczności, przewidziane w art. 21, 110 i 114.

\n

Rozdział trzydziesty stosuje się do podań, otrzymanych po wejściu ustawy niniejszej w życie przez urząd państwowy, do którego je adresowano; rozdział trzydziesty pierwszy

\n
-do świadectw, wystawionych po wejściu tej ustawy w życie.
\n

Art. 180Ustawa z dnia 26 września 1922 r. w przedmiocie ustalenia wartości celem wymiaru opłat

\n

stemplowych (Dz. U. R. P. Nr. 89 poz. 807) nie będzie stosowana do spraw, wszczętych na mocy tej ustawy, a nie rozstrzygniętych prawomocnie do dnia ogłoszenia ustawy niniejszej.

\n

Minister Skarbu władny jest na prośbę podatników zezwalać na umorzenie opłat dodatkowych, wymierzonych na mocy powołanej ustawy, a nieuiszczonych do dnia ogłoszenia ustawy niniejszej.

\n

Art. 181Ustawa niniejsza wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 1927 r. z wyjątkiem punktów 20

\n

i 21 art. 171 oraz art. 175, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia niniejszej ustawy.

\n

Ustawa niniejsza obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej.

\n

Przepisy niniejszej ustawy, tyczące się zagranicy, stosuje się również do obszaru Wolnego Miasta Gdańska.

\n

Pokaż całość

", "next": 0}