Konwencja wielostronna implementująca środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu z

Konwencjasporządzona w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r.wielostronna implementująca środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku Spis treści Treść konwencji Dodatek - Tekst Konwencji w języku angielskim Treść konwencji W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomości: Dnia 24 listopada 2016 r. w Paryżu została sporządzona Konwencja wielostronna implementująca środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, w następującym brzmieniu: Przekład KONWENCJA WIELOSTRONNA IMPLEMENTUJĄCA ŚRODKI TRAKTATOWEGO PRAWA PODATKOWEGO MAJĄCE NA CELU ZAPOBIEGANIE EROZJI PODSTAWY OPODATKOWANIA I PRZENOSZENIU ZYSKU Strony niniejszej Konwencji, Uznając fakt, że rządy tracą znaczny dochód z tytułu podatku dochodowego z powodu agresywnego międzynarodowego planowania podatkowego, które przybiera postać sztucznego przenoszenia zysków w miejsca, gdzie nie podlegają one opodatkowaniu lub opodatkowanie ich jest ograniczone; Mając świadomość, że zagadnienie erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysku (dalej: „BEPS”) jest sprawą o pilnym charakterze nie tylko w krajach uprzemysłowionych, ale także w gospodarkach wschodzących i krajach rozwijających się; Dostrzegając wagę zagwarantowania, by zyski były opodatkowywane w miejscu gdzie jest prowadzona zasadnicza działalność gospodarcza powodująca powstanie tych zysków oraz w miejscu gdzie budowana jest wartość; Popierając pakiet środków tworzony w ramach projektu OECD/G20 BEPS (dalej: „Pakiet OECD/G20 BEPS”); Dostrzegając, że Pakiet OECD/G20 BEPS zawierał środki traktatowego prawa podatkowego odnoszące się do: określonych niezgodności hybrydowych (hybrid mismatches), zapobiegania nadużyciom traktatów (treaty abuse), sztucznego unikania statusu zakładu oraz usprawnienia rozwiązywania sporów; Świadomi potrzeby zapewnienia niezwłocznej, skoordynowanej i spójnej implementacji środków BEPS związanych z traktatowym prawem podatkowym w kontekście międzynarodowym; Zauważając potrzebę zapewnienia, by istniejące umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodu były interpretowane w celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania w odniesieniu do podatków objętych tymi umowami bez tworzenia możliwości nieopodatkowania lub zmniejszonego opodatkowania poprzez uchylanie się od opodatkowania lub unikanie opodatkowania (w tym poprzez nabywanie korzyści umownych przez osoby nieuprawnione (treaty-shopping), mające na celu uzyskanie ulg przewidzianych w tych umowach pośrednio na korzyść osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytoriach trzecich jurysdykcji); Dostrzegając potrzebę stworzenia skutecznego mechanizmu implementacji uzgodnionych zmian w sposób zsynchronizowany i efektywny w ramach sieci istniejących umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodu, bez potrzeby dwustronnego renegocjowania każdej z tych umów; Uzgodniły, co następuje: Część I ZAKRES I INTERPRETACJA POJĘĆ Artykuł 1 Zakres Konwencji Konwencja niniejsza modyfikuje wszystkie Umowy Podatkowe, do których ma zastosowanie, o których mowa w Artykule 2 ustępie 1 litera a) (Interpretacja pojęć). Artykuł 2 Interpretacja pojęć 1. Dla celów niniejszej Konwencji, zastosowanie mają następujące definicje: a) Pojęcie „Umowa Podatkowa, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja” oznacza umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania w odniesieniu do podatków od dochodu (niezależnie czy dotyczy ona także innych podatków): i) która obowiązuje między dwiema lub większą liczbą: A) Stron; oraz/lub B) jurysdykcji lub terytoriów, które są stronami umowy, o której mowa powyżej, i za których sprawy międzynarodowe odpowiedzialna jest dana Strona; oraz ii) w odniesieniu do której każda z tych Stron dokonała notyfikacji Depozytariuszowi, wymieniając zarówno samą umowę, jak również wszelkie instrumenty zmieniające lub towarzyszące (zidentyfikowane po tytule, nazwach stron, dacie podpisania i dacie wejścia w życie, jeśli ma ona zastosowanie na moment notyfikacji), jako umowę, którą planuje objąć niniejszą Konwencją. b) Pojęcie „Strona” oznacza: i) Państwo, w stosunku do którego niniejsza Konwencja obowiązuje, zgodnie z Artykułem 34 (Wejście w życie); lub ii) jurysdykcję, która podpisała niniejszą Konwencję zgodnie z Artykułem 27 ustęp 1 litera b) lub c) (Podpisanie i ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie) i w stosunku do której niniejsza Konwencja obowiązuje zgodnie z Artykułem 34 (Wejście w życie). c) Pojęcie „Umawiająca się Jurysdykcja” oznacza stronę Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja. d) Pojęcie „Sygnatariusz” oznacza Państwo lub jurysdykcję, które podpisały Konwencję, ale w stosunku do których ta Konwencja jeszcze nie weszła w życie. 2. Przy stosowaniu niniejszej Konwencji przez Stronę w dowolnym czasie, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde pojęcie niezdefiniowane w Konwencji ma takie znaczenie, jakie wynika w danym czasie z postanowień odpowiedniej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja. Część II NIEZGODNOŚCI HYBRYDOWE (HYBRID MISMATCHES) Artykuł 3 Podmioty transparentne podatkowo 1. Dla celów Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie mniejsza Konwencja, dochód uzyskany przez lub za pośrednictwem podmiotu lub struktury, które są uznawane w całości lub w części za transparentne podatkowo zgodnie z prawem podatkowym którejkolwiek z Umawiających się Jurysdykcji, będzie uważany za dochód osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, ale tylko w zakresie, w jakim ten dochód dla celów opodatkowania przez tę Umawiającą się Jurysdykcję jest traktowany jako dochód osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej Umawiającej się Jurysdykcji. 2. Postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zobowiązują Umawiającą się Jurysdykcję do zwolnienia z podatku dochodowego lub przyznania odliczenia lub zaliczenia w wysokości równej podatkowi zapłaconemu od dochodu uzyskanego przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej Umawiającej się Jurysdykcji, który może być opodatkowany przez drugą Umawiającą się Jurysdykcję zgodnie z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, nie będą miały zastosowania w zakresie, w jakim postanowienia te dopuszczają opodatkowanie przez tę drugą Umawiającą się Jurysdykcję wyłącznie z tego powodu, że taki dochód stanowi jednocześnie dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. 3. W odniesieniu do Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w stosunku do których jedna lub więcej Stron złożyła zastrzeżenie, o którym mowa w Artykule 11 ustęp 3 litera a) (Stosowanie przepisów Umów Podatkowych w celu zastrzeżenia prawa Strony do opodatkowania osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na jej terytorium), następujące zdanie zostanie dodane na końcu ustępu 1: „W żadnym przypadku postanowienia tego ustępu nie będą interpretowane w taki sposób, że naruszają prawo Umawiającej się Jurysdykcji do opodatkowania osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej Umawiającej się Jurysdykcji”. 4. Ustęp 1 (w brzmieniu, które może zostać zmodyfikowane przez ustęp 3) będzie miał zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w zakresie, w jakim odnoszą się one do kwestii czy dochód uzyskany za pośrednictwem podmiotów lub struktur, które są traktowane jako transparentne podatkowo zgodnie z prawem podatkowym którejkolwiek Umawiającej się Jurysdykcji (czy to na podstawie zasad ogólnych czy też szczegółowego określenia schematów stanów faktycznych i typów podmiotów lub struktur) będzie traktowany jak dochód osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji. 5. Strona może zastrzec prawo do: a) niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja; b) niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienie, o którym mowa w ustępie 4; c) niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienie, o którym mowa w ustępie 4, które odmawia przyznania korzyści umownych w przypadku dochodu uzyskiwanego przez lub za pośrednictwem podmiotu lub struktury utworzonych na terytorium trzeciej jurysdykcji; d) niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienie, o którym mowa w ustępie 4, które szczegółowo reguluje postępowanie w stosunku do określonych schematów stanów faktycznych oraz rodzajów podmiotów lub struktur; e) niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienie, o którym mowa w ustępie 4, które szczegółowo reguluje postępowanie w stosunku do określonych schematów stanów faktycznych oraz rodzajów podmiotów lub struktur oraz odmawia przyznania korzyści umownych w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego przez lub za pośrednictwem podmiotów lub struktur utworzonych na terytorium trzeciej jurysdykcji; f) niestosowania ustępu 2 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja; g) stosowania ustępu 1 wyłącznie w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienie, o którym mowa w ustępie 4, które szczegółowo reguluje postępowanie w stosunku do określonych schematów stanów faktycznych oraz rodzajów podmiotów lub struktur. 6. Każda ze Stron, która nie złożyła zastrzeżenia, o którym mowa w ustępie 5 litera a) lub b), notyfikuje Depozytariuszowi, czy każda z zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zawiera postanowienie, o którym mowa w ustępie 4, które nie jest przedmiotem zastrzeżeń na podstawie ustępu 5 litery od c) do e), i w takim przypadku wskazuje numer artykułu i ustępu każdego takiego postanowienia. W przypadku Strony, która złożyła zastrzeżenie, o którym mowa w ustępie 5 litera g), notyfikacja na podstawie poprzedniego zdania powinna być ograniczona do Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które są przedmiotem tego zastrzeżenia. W przypadku, gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji w odniesieniu do danego postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, postanowienie to zostanie zastąpione przez postanowienia ustępu 1 (w brzmieniu, które może zostać zmodyfikowane przez ustęp 3) w zakresie przewidzianym w ustępie 4. W pozostałych przypadkach ustęp 1 (w brzmieniu, które może zostać zmodyfikowane przez ustęp 3) będzie miał zastosowanie, zastępując postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w zakresie, w jakim postanowienia te są niezgodne z ustępem 1 (w brzmieniu, które może zostać zmodyfikowane przez ustęp 3). Artykuł 4 Podmioty o podwójnej siedzibie 1. Jeżeli na podstawie postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, osoba inna niż osoba fizyczna ma siedzibę na terytorium więcej niż jednej Umawiającej się Jurysdykcji, właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji podejmą starania do określenia w drodze wzajemnego porozumienia na terytorium której z Umawiających się Jurysdykcji będzie uważać się, że dana osoba ma siedzibę dla celów Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, mając na względzie miejsce położenia jej faktycznego zarządu, miejsce utworzenia lub inny sposób jej ustanowienia oraz wszelkie inne mające znaczenie czynniki. W razie braku osiągnięcia takiego porozumienia, osoba ta nie będzie uprawniona do jakiejkolwiek ulgi lub zwolnienia od podatku przewidzianych w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, chyba że w zakresie oraz w sposób, które mogą zostać uzgodnione przez właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji. 2. Ustęp 1 będzie miał zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidują zasady ustalania czy osoba inna niż osoba fizyczna, będzie uważana za osobę mającą siedzibę na terytorium jednej z Umawiających się Jurysdykcji, w przypadkach gdy taka osoba byłaby traktowana jako posiadająca siedzibę na terytorium więcej niż jednej Umawiającej się Jurysdykcji. Jednakże, ustęp 1 nie będzie miał zastosowania do postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, szczegółowo regulujących kwestię siedziby spółek uczestniczących w porozumieniach o podwójnych notowaniach (dual-listed company arrangements). 3. Strona może zastrzec prawo do: a) niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja; b) niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które odnoszą się już do przypadków, gdy osoba inna niż osoba fizyczna posiada siedzibę na terytorium więcej niż jednej z Umawiających się Jurysdykcji, poprzez ustanowienie wymogu podjęcia starań przez właściwe organy do osiągnięcia wzajemnego porozumienia w celu ustalenia jednego miejsca siedziby na terytorium jednej z Umawiających się Jurysdykcji; c) niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które odnoszą się już do przypadków gdy osoba inna niż osoba fizyczna posiada siedzibę na terytorium więcej niż jednej z Umawiających się Jurysdykcji, poprzez odmówienie przyznania korzyści umownych bez wymogu podjęcia starań przez właściwe organy do osiągnięcia wzajemnego porozumienia w celu ustalenia jednego miejsca siedziby na terytorium jednej z Umawiających się Jurysdykcji; d) niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które już odnoszą się do przypadków gdy osoba inna niż osoba fizyczna posiada siedzibę na terytorium więcej niż jednej Umawiającej się Jurysdykcji, poprzez ustanowienie wymogu podjęcia starań przez właściwe organy do osiągnięcia wzajemnego porozumienia w celu ustalenia jednego miejsca siedziby na terytorium jednej Umawiającej się Jurysdykcji, oraz określenia zasad postępowania w stosunku do takiej osoby na podstawie Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w sytuacji, gdy takie porozumienie nie może zostać osiągnięte; e) zastąpienia, dla celów zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, ostatniego zdania ustępu 1 następującym fragmentem: „W przypadku braku takiego porozumienia, osoba taka nie będzie uprawniona do jakiejkolwiek ulgi lub zwolnienia od podatku przewidzianych w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.”; f) niestosowania w całości niniejszego Artykułu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, ze Stronami, które złożyły zastrzeżenie, o którym mowa w literze e). 4. Każda ze Stron, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 3 litera a), notyfikuj e Depozytariuszowi, czy każda z zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zawiera postanowienie, o którym mowa w ustępie 2, które nie jest przedmiotem zastrzeżeń, o których mowa w ustępie 3 litery od b) do d), i w takim przypadku wskazuje numer artykułu i ustępu każdego takiego postanowienia. W przypadku, gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji w odniesieniu do danego postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, postanowienie to zostanie zastąpione przez postanowienia ustępu 1. W pozostałych przypadkach ustęp 1 będzie miał zastosowanie, zastępując postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w zakresie, w jakim postanowienia te są niezgodne z ustępem 1. Artykuł 5 Stosowanie metod unikania podwójnego opodatkowania 1. Strona może dokonać wyboru stosowania ustępów 2 i 3 (Opcja A) albo ustępów 4 i 5 (Opcja B) albo ustępów 6 i 7 (Opcja C) albo może dokonać wyboru niestosowania żadnej z Opcji. Jeżeli każda z Umawiających się Jurysdykcji, będących stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wybierze odmienną Opcję (lub gdy jedna Umawiająca się Jurysdykcja dokonuje wyboru jednej z Opcji, a druga wybiera niestosowanie żadnej z Opcji), wówczas Opcja wybrana przez każdą Umawiającą się Jurysdykcję będzie miała zastosowanie w stosunku do osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej Umawiającej się Jurysdykcji. Opcja A 2. Postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zwalniałyby z opodatkowania dochód lub majątek uzyskany lub posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania w tej Umawiającej się Jurysdykcji, nie będą miały zastosowania, jeśli druga Umawiająca się Jurysdykcja stosuje postanowienia tej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, aby zwolnić taki dochód lub majątek z opodatkowania lub zmniejszyć stawkę, którą dany dochód lub majątek mogą być opodatkowane. W tym drugim przypadku, pierwsza wymieniona Umawiająca się Jurysdykcja zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub majątku uzyskanego lub posiadanego przez taką osobę kwoty równej podatkowi zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na tę część dochodu lub majątku, która może być opodatkowana w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. 3. Ustęp 2 będzie miał zastosowanie do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, która wymagałyby od Umawiającej się Jurysdykcji zwolnienia dochodu lub majątku z opodatkowania, o którym mowa w tym ustępie. Opcja B 4. Postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zwalniałyby z opodatkowania dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania w tej Umawiającej się Jurysdykcji z uwagi na to, że taki dochód w tej Umawiającej się Jurysdykcji jest traktowany jak dywidenda, nie będą miały zastosowania, jeśli taki dochód daje prawo do odliczenia dla celów ustalenia przychodów podlegających opodatkowaniu po stronie osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, zgodnie z prawami tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. W takim przypadku, pierwsza wymieniona Umawiająca się Jurysdykcja zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód, który może być opodatkowany w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. 5. Ustęp 4 będzie miał zastosowanie do Umowy Podatkowej, do której stosuje się niniejszą Konwencję, która wymagałaby od Umawiającej się Jurysdykcji zwolnienia z opodatkowania dochodu opisanego w tym ustępie. Opcja C 6. a) W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, mogą być opodatkowane przez drugą Umawiającą się Jurysdykcję (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez tę drugą Umawiającą się Jurysdykcję wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji), pierwsza wymieniona Umawiająca się Jurysdykcja zezwoli na: i) odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji; ii) odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od majątku zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub majątek, które mogą być opodatkowane w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. b) Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, dochód uzyskany lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji jest zwolniony z opodatkowania przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, wówczas ta Umawiającą się Jurysdykcja może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub majątek. 7. Ustęp 6 będzie miał zastosowanie w miejsce postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które dla celów uniknięcia podwójnego opodatkowania nakładają na Umawiającą się Jurysdykcję obowiązek zwolnienia z podatku przez tę Umawiającą się Jurysdykcję dochodu osiągniętego lub majątku posiadanego przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej Umawiającej się Jurysdykcji, które zgodnie z postanowieniami takiej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, mogą być opodatkowane w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. 8. Strona, która nie wybiera zastosowania Opcji przewidzianej w ustępie 1 może zastrzec prawo niestosowania niniejszego Artykułu w całości w odniesieniu do jednej lub większej liczby wskazanych Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja (lub w odniesieniu do wszystkich zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja). 9. Strona, która nie wybiera zastosowania Opcji C, może zastrzec prawo, w odniesieniu do jednej lub większej liczby wskazanych Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja (lub w odniesieniu do wszystkich zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja), by nie zezwolić drugiej Umawiającej się Jurysdykcji (lub innym Umawiającym się Jurysdykcjom) na zastosowanie Opcji C. 10. Każda ze Stron, która dokonuje wyboru stosowania Opcji przewidzianej w ustępie 1, notyfikuje Depozytariuszowi swój wybór Opcji. Notyfikacja powinna również zawierać: a) w przypadku Strony, która dokonuje wyboru Opcji A, listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają postanowienie, o którym mowa w ustępie 3, jak również numer artykułu oraz ustępu każdego takiego postanowienia; b) w przypadku Strony, która dokonuje wyboru Opcji B, listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają postanowienie, o którym mowa w ustępie 5, jak również numer artykułu oraz ustępu każdego takiego postanowienia; c) w przypadku Strony, która dokonuje wyboru Opcji C, listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają postanowienie, o którym mowa w ustępie 7, jak również numer artykułu oraz ustępu każdego takiego postanowienia. Dana Opcja będzie miała zastosowanie w odniesieniu do postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w przypadku gdy Strona, która wybierze stosowanie tej Opcji, dokona notyfikacji w odniesieniu do tego postanowienia. Część III NADUŻYCIE TRAKTATÓW (TREATY ABUSE) Artykuł 6 Cel Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja 1. Umowa Podatkowa, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zostanie zmodyfikowana w ten sposób, aby preambuła zawierała następujący fragment: „  Mając na celu eliminowanie podwójnego opodatkowania w odniesieniu do podatków objętych niniejszą umową, bez stwarzania możliwości nieopodatkowania lub obniżonego opodatkowania poprzez uchylanie się lub unikanie opodatkowania (włączając w to nabywanie korzyści umownych przez osoby nieuprawnione (treaty-shopping), mające na celu uzyskanie ulg przewidzianych w tej umowie pośrednio na korzyść osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytoriach trzecich jurysdykcji),  ”  . 2. Fragment, o którym mowa w ustępie 1, zostanie włączony do tekstu Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w miejsce lub w przypadku braku tekstu preambuły w tej Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, odnoszącego się do zamiaru eliminowania podwójnego opodatkowania, niezależnie, czy fragment ten odnosi się także do zamiaru niestwarzania możliwości nieopodatkowania lub obniżonego opodatkowania. 3. Strona może także dokonać wyboru w zakresie włączenia następującego fragmentu preambuły do Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które nie zawierają w preambule tekstu odnoszącego się do pragnienia rozwijania relacji ekonomicznych lub wzmocnienia współpracy w zakresie spraw podatkowych: „  Pragnąc rozwijać relacje ekonomiczne i wzmacniać współpracę w zakresie spraw podatkowych,  ”  . 4. Strona może zastrzec prawo do niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już w preambule odniesienie do zamiaru Umawiających się Jurysdykcji w zakresie eliminowania podwójnego opodatkowania bez stwarzania możliwości nieopodatkowania lub obniżonego opodatkowania, bez względu na to, czy odniesienie to jest ograniczone wyłącznie do przypadków uchylania się lub unikania opodatkowania (włączając w to nabywanie korzyści umownych przez osoby nieuprawnione (treaty-shopping), mające na celu uzyskanie ulg przewidzianych w tych umowach pośrednio na korzyść osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytoriach trzecich jurysdykcji) czy też ma szerszy kontekst. 5. Każda ze Stron notyfikuje Depozytariuszowi, czy każda z zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, innych niż te objęte zakresem zastrzeżenia złożonego na podstawie ustępu 4, zawiera w preambule tekst, o którym mowa w ustępie 2, i w takim przypadku wskazuje fragment stosownego akapitu preambuły. W przypadku, gdy każda z Umawiających się Jurysdykcji dokona notyfikacji w odniesieniu do danego fragmentu preambuły, taki tekst zostanie zastąpiony przez tekst, o którym mowa w ustępie 1. W pozostałych przypadkach tekst, o którym mowa w ustępie 1 zostanie dodatkowo włączony do istniejącej preambuły. 6. Każda ze Stron, która dokonuje wyboru stosowania ustępu 3, notyfikuje Depozytariuszowi swój wybór. Taka notyfikacja zawiera również listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które nie zawierają w preambule tekstu odnoszącego się do pragnienia rozwijania relacji ekonomicznych lub wzmacniania współpracy w zakresie spraw podatkowych. Tekst, o którym mowa w ustępie 3, zostanie włączony do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, tylko w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały wyboru stosowania tego ustępu oraz notyfikacji w odniesieniu do danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja. Artykuł 7 Zapobieganie nadużyciom traktatów 1. Bez względu na postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, korzyść w niej przewidziana nie zostanie przyznana w odniesieniu do części dochodu lub majątku, jeżeli można racjonalnie przyjąć, mając na względzie wszelkie mające znaczenie fakty i okoliczności, że uzyskanie tej korzyści było jednym z głównych celów utworzenia jakiekolwiek struktury lub zawarcia jakiekolwiek transakcji, które spowodowały bezpośrednio lub pośrednio powstanie tej korzyści, chyba że ustalono, że przyznanie tej korzyści w danych okolicznościach byłoby zgodne z przedmiotem oraz celem odpowiednich postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja. 2. Ustęp 1 będzie miał zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które odmawiają w całości lub w części korzyści, które zostałyby przyznane na podstawie Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, jeżeli głównym celem lub jednym z głównych celów utworzenia jakiejkolwiek struktury lub zawarcia jakiejkolwiek transakcji lub jakiejkolwiek osoby, której dana struktura lub transakcja dotyczy, było osiągnięcie tych korzyści. 3. Strona, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 15 litera a), może także dokonać wyboru stosowania ustępu 4 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja. 4. W przypadku, gdy korzyść przewidziana w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, nie jest przyznana osobie na podstawie jej postanowień (w brzmieniu, które może zostać zmodyfikowane przez niniejszą Konwencję), które odmawiają w całości lub w części korzyści, które byłyby przyznane na podstawie postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, z uwagi na to, że głównym celem lub jednym z głównych celów jakiejkolwiek struktury lub transakcji lub jakiejkolwiek osoby, której dotyczy dana struktura lub transakcja, było osiągnięcie tych korzyści, właściwy organ Umawiającej się Jurysdykcji, który przyznałby tę korzyść, będzie mimo to traktował tę osobę jako uprawnioną do tej korzyści lub do innych korzyści w odniesieniu do danej części dochodu lub majątku, jeżeli ten właściwy organ na wniosek tej osoby i po analizie wszelkich faktów i okoliczności mających znaczenie ustali, że takie korzyści zostałyby tej osobie przyznane w sytuacji braku transakcji lub struktury. Właściwy organ Umawiającej się Jurysdykcji, do którego osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium drugiej Umawiającej się Jurysdykcji zwróciła się z wnioskiem na podstawie tego ustępu, skonsultuje się z właściwym organem drugiej Umawiającej się Jurysdykcji przed odmową uwzględnienia wniosku. 5. Ustęp 4 będzie miał zastosowanie do postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja (które mogą zostać zmodyfikowane przez niniejszą Konwencję), które odmawiają w całości lub w części korzyści, które byłyby przyznane na podstawie danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w sytuacji gdy głównym celem lub jednym z głównych celów utworzenia jakiekolwiek struktury lub zawarcia jakiejkolwiek transakcji lub jakiejkolwiek osoby, której dotyczy dana struktura lub transakcja, było uzyskanie tych korzyści. 6. Strona może dokonać wyboru stosowania postanowień zawartych w ustępach od 8 do 13 (dalej: „Przepis Dotyczący Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych”) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, poprzez złożenie notyfikacji, o której mowa w ustępie 17 litera c). Przepis Dotyczący Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych będzie miał zastosowanie w odniesieniu do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, tylko w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały wyboru w zakresie jego stosowania. 7. W przypadkach gdy niektóre, lecz nie wszystkie Umawiające się Jurysdykcje, które są stronami danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, dokonują wyboru stosowania Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych zgodnie z ustępem 6, wówczas, bez względu na postanowienia tego ustępu, Przepis Dotyczący Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych będzie stosowany w odniesieniu do przyznania korzyści zgodnie z taką Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja: a) przez wszystkie Umawiające się Jurysdykcje, jeżeli wszystkie Umawiające się Jurysdykcje, które nie dokonały zgodnie z ustępem 6 wyboru stosowania Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych wyrażają zgodę na jego stosowanie poprzez dokonanie wyboru stosowania postanowień niniejszej litery oraz dokonają odpowiedniej notyfikacji Depozytariuszowi; lub b) wyłącznie przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, która dokonuje wyboru stosowania Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych, jeśli wszystkie Umawiające się Jurysdykcje, które nie dokonały zgodnie z ustępem 6 wyboru stosowania Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych, wyrażają zgodę na jego stosowanie poprzez dokonanie wyboru stosowania postanowień niniejszej litery oraz dokonają odpowiedniej notyfikacji Depozytariuszowi. Przepis Dotyczący Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych 8. Z zastrzeżeniem odmiennych postanowień w Przepisie Dotyczącym Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych, osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, nie będzie uprawniona do korzyści, która byłaby przyznana postanowieniami tej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, innej niż korzyść przewidziana zgodnie z następującymi postanowieniami tej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja: a) które określają miejsce siedziby osoby innej niż osoba fizyczna, w sytuacji posiadania siedziby na terytorium więcej niż jednej Umawiającej się Jurysdykcji na podstawie postanowień danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, definiujących pojęcie osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji; b) które przewidują, że Umawiająca się Jurysdykcja zapewni przedsiębiorstwu tej Umawiającej się Jurysdykcji odpowiednią korektę współzależną, następującą po pierwotnej korekcie dokonanej przez drugą Umawiającą się Jurysdykcję, zgodnie z Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, do wysokości kwoty podatku wymierzonego w pierwszej wymienionej Umawiającej się Jurysdykcji z tytułu zysków przedsiębiorstwa powiązanego; lub c) które zezwalają na wystąpienie przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji z wnioskiem do właściwego organu tej Umawiającej się Jurysdykcji o rozpatrzenie spraw opodatkowania niezgodnego z Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, chyba, że taka osoba jest „osobą kwalifikowaną”, o której mowa w ustępie 9, w momencie, kiedy dana korzyść zostałaby przyznana. 9. Osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zostanie przyznany status osoby kwalifikowanej w momencie, w którym korzyść zostałaby przyznana przez Umowę Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, jeśli w tym momencie osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja jest: a) osobą fizyczną; b) tą Umawiającą się Jurysdykcją lub jednostką terytorialną lub organem władzy lokalnej lub agencją lub inną instytucją pośredniczącą w działaniach jakiejkolwiek takiej Umawiającej się Jurysdykcji, jednostki terytorialnej lub organu władzy lokalnej; c) spółką lub innym podmiotem, jeżeli podstawowy rodzaj udziałów lub akcji w tym podmiocie jest regularnie przedmiotem obrotu na jednej lub większej liczbie uznanych giełd papierów wartościowych; d) osobą, inną niż osoba fizyczna, która: i) jest organizacją non-profit tego rodzaju, który został uzgodniony między Umawiającymi się Jurysdykcjami w drodze wymiany not dyplomatycznych; lub ii) jest podmiotem lub stanowi strukturę utworzoną na terytorium tej Umawiającej się Jurysdykcji, które są traktowane jako odrębna osoba, zgodnie z prawem podatkowym tej Umawiającej się Jurysdykcji i: A) które są utworzone i działają wyłącznie lub prawie wyłącznie w celu administrowania lub dostarczania świadczeń emerytalnych i uzupełniających lub incydentalnych świadczeń na rzecz osób fizycznych, których status jest uregulowany w ten sposób przez tę Umawiającą się Jurysdykcję lub jedną z jej jednostek terytorialnych lub organ władzy lokalnej; lub B) który jest utworzony i działa wyłącznie lub prawie wyłącznie w celu inwestowania środków na rzecz podmiotów lub struktur, o których mowa w podpunkcie A); e) osobą, inną niż osoba fizyczna, jeżeli, co najmniej przez połowę dni w ciągu dwunastomiesięcznego okresu, w którym zawiera się moment, w którym korzyść zostałaby przyznana, osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej Umawiającej się Jurysdykcji, które są uprawnione zgodnie z literami od a) do d) do korzyści przewidzianych w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, posiadają bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 50% udziałów lub akcji w takiej osobie. 10. a) Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, będzie uprawniona do korzyści przewidzianych w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w odniesieniu do części dochodu uzyskanej z drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, bez względu na to, czy osoba ta jest osobą kwalifikowaną, jeżeli osoba ta jest zaangażowana w aktywne prowadzenie działalności gospodarczej w pierwszej wymienionej Umawiającej się Jurysdykcji, i dochód otrzymywany z drugiej Umawiającej się Jurysdykcji wywodzi się z tej działalności gospodarczej lub ma wobec niej charakter incydentalny. Dla celów niniejszego Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych, pojęcie „aktywne prowadzenie działalności gospodarczej” nie będzie obejmowało następujących czynności lub jakiejkolwiek ich kombinacji: i) działania jako spółka holdingowa; ii) zapewnienia całościowego nadzoru lub kierowania grupą spółek; iii) zapewnienia finansowania grupy (włączając w to umowy cash-poolingu); lub iv) dokonywania lub zarządzania inwestycjami, chyba że czynności takie są dokonywane przez bank, spółkę ubezpieczeniową lub licencjonowanego pośrednika w obrocie papierami wartościowymi w związku z prowadzeniem ich zwykłej działalności gospodarczej. b) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, uzyskuje część dochodu pochodzącą z działalności gospodarczej prowadzonej przez tę osobę w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, lub uzyskuje część dochodu powstałą w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji od osoby powiązanej, warunki, o których mowa w literze a) będą uważane za spełnione w odniesieniu do tej części dochodu tylko wówczas, jeżeli działalność gospodarcza prowadzona przez osobę w pierwszej wymienionej Umawiającej się Jurysdykcji, z którą powiązana jest dana część dochodu, ma charakter istotny w porównaniu z taką samą działalnością lub działalnością gospodarczą o charakterze uzupełniającym, prowadzoną przez osobę lub osobę powiązaną w drugiej z Umawiających się Jurysdykcji. To, czy działalność gospodarcza ma charakter istotny z punktu widzenia celów niniejszej litery, będzie oceniane na podstawie wszystkich faktów oraz okoliczności. c) Dla celów stosowania niniejszego ustępu, czynności dokonywane przez osoby powiązane z osobą mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, będą uważane za dokonane przez tę osobę. 11. Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, która nie jest osobą kwalifikowaną, również będzie uprawniona do korzyści, która byłaby przyznana przez Umowę Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w odniesieniu do danej części dochodu, jeżeli przez co najmniej połowę dni w ciągu jakiegokolwiek dwunastomiesięcznego okresu, w którym zawiera się moment, w którym korzyść zostałaby przyznana, osoby które są porównywalnymi beneficjentami, posiadają bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% rzeczywistych praw (beneficial interests) w tej osobie. 12. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowarne niniejsza Konwencja, nie jest ani osobą kwalifikowaną, o której mowa w postanowieniach ustępu 9, ani nie jest uprawniona do korzyści na podstawie ustępu 10 lub 11, właściwy organ drugiej Umawiającej się Jurysdykcji może jednak przyznać korzyści wynikające z Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja lub korzyści w odniesieniu do danej części dochodu, biorąc pod uwagę przedmiot oraz cel Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, ale tylko wówczas, gdy taka osoba skutecznie wykaże temu właściwemu organowi, że ani jej utworzenie, nabycie czy utrzymywanie, jak również prowadzenie przez nią działalności, nie miały głównie na celu uzyskania korzyści przewidzianych Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja. Zarówno przed uwzględnieniem jak i odmową uwzględnienia wniosku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, złożonego na podstawie niniejszego ustępu, właściwy organ drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, do którego wpłynął taki wniosek, skonsultuje się z właściwym organem pierwszej wymienionej Umawiającej się Jurysdykcji. 13. Dla celów mniejszego Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych: a) pojęcie: „uznana giełda papierów wartościowych” oznacza: i) jakąkolwiek giełdę papierów wartościowych utworzoną i uregulowaną w takim charakterze, zgodnie z prawem którejkolwiek z Umawiających się Jurysdykcji; oraz ii) jakąkolwiek inną giełdę papierów wartościowych uzgodnioną przez właściwe organy Umawiających się Jurysdykcji; b) pojęcie: „podstawowy rodzaj udziałów lub akcji” oznacza rodzaj lub rodzaje udziałów lub akcji w spółce, które reprezentują większość łącznej liczby praw głosu oraz wartości spółki bądź rodzaj lub rodzaje rzeczywistych praw (beneficial interests) w podmiocie, które reprezentują większość łącznej liczby praw głosu oraz wartości tego podmiotu; c) pojęcie „porównywalny beneficjent” oznacza jakąkolwiek osobę, która byłaby uprawniona do korzyści w odniesieniu do części dochodu przyznanej przez Umawiającą się Jurysdykcję, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zgodnie z prawem wewnętrznym tej Umawiającej się Jurysdykcji, Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja lub jakimkolwiek innym międzynarodowym instrumentem prawnym, które są bardziej korzystne lub są równorzędne korzyściom, które zostaną przyznane w odniesieniu do tej części dochodu na podstawie Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja; dla celów określenia, czy osoba jest porównywalnym beneficjentem w odniesieniu do dywidend, osoba ta będzie uważana za posiadającą taki sam udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy, jaki posiada spółka ubiegająca się o przyznanie korzyści w odniesieniu do dywidend; d) w odniesieniu do podmiotów, które nie są spółkami, pojęcie „udziały lub akcje” oznacza prawa, które są porównywalne do udziałów lub akcji; e) dwie osoby będą „osobami powiązanymi” jeśli jedna z nich posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 50% rzeczywistych praw (beneficial interest) w drugiej (lub, w przypadku spółki, co najmniej 50% łącznej ilości praw głosu oraz wartości udziałów lub akcji w spółce), lub inna osoba posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 50% rzeczywistych praw (lub, w przypadku spółki, co najmniej 50% łącznej ilości praw głosu oraz wartości udziałów lub akcji w spółce) w każdej z tych osób; w każdym przypadku osoba będzie powiązana w stosunku do innej osoby, jeżeli na podstawie wszystkich mających znaczenie faktów i okoliczności, jedna kontroluje drugą lub obie znajdują się pod kontrolą tej samej osoby lub osób. 14. Przepis Dotyczący Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych będzie miał zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które ograniczałyby przyznanie korzyści na podstawie Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja (lub które ograniczałyby przyznanie korzyści innych niż korzyść przewidziana w postanowieniach Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, odnoszących się do miejsca zamieszkania lub siedziby, przedsiębiorstw powiązanych, równego traktowania lub do korzyści, której przyznanie nie jest wyłącznie przewidziane dla osób mających miejsce zamieszkana lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji) tylko do osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę, które kwalifikują się do uzyskania takich korzyści poprzez spełnienie kryteriów jednego lub więcej testów. 15. Strona może zastrzec prawo do: a) niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, na takiej podstawie, że ma ona zamiar zastosować kombinację szczegółowego przepisu dotyczącego ograniczenia korzyści umownych oraz zasad odnoszących się do struktur finansowych przy wykorzystaniu spółek pośredniczących (conduit financing structures) albo testu głównego celu transakcji, wskutek czego spełnione zostaną warunki minimalnego standardu mającego na celu zapobieganie nadużyciom traktatów zgodnie z Pakietem OECD/G20 BEPS; w takich przypadkach, Umawiające się Jurysdykcje podejmą starania w zakresie osiągnięcia wzajemnie satysfakcjonującego rozwiązania, które spełnia minimalny standard; b) niestosowania ustępu 1 (oraz ustępu 4, w przypadku gdy Strona dokonała wyboru stosowania tego ustępu) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia, zgodnie z którymi odmawia się przyznania wszystkich korzyści, które byłyby przyznane na podstawie danej Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w sytuacji gdy głównym celem lub jednym z głównych celów jakiegokolwiek porozumienia lub transakcji, lub jakiejkolwiek osoby, której dotyczy porozumienie lub transakcja, było uzyskanie takich korzyści; c) niestosowania Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia, o których mowa w ustępie 14. 16. Z zastrzeżeniem przypadków, gdy Przepis Dotyczący Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych znajduje zastosowanie do przyznania korzyści zgodnie z Umową Podatkową, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, przez jedną lub więcej Stron na podstawie ustępu 7, Strona, która dokonuje na podstawie ustępu 6 wyboru stosowania Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych, może zastrzec prawo do niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, dla których jedna lub więcej Umawiających się Jurysdykcji nie dokonała wyboru stosowania Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych. W takich przypadkach Umawiające się Jurysdykcje podejmą starania w zakresie osiągnięcia wzajemnie satysfakcjonującego rozwiązania, które spełnia minimalny standard mający na celu zapobieganie nadużyciom traktatów zgodnie z Pakietem OECD/G20 BEPS. 17. a) Każda ze Stron, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 15 litera a), notyfikuje Depozytariuszowi, czy każda z zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, która nie jest przedmiotem zastrzeżenia na podstawie ustępu 15 litera b), zawiera postanowienie o którym mowa w ustępie 2, i w takim przypadku wskazuje numer artykułu oraz ustępu każdego takiego postanowienia. W przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji w odniesieniu do danego postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, postanowienie to zostanie zastąpione przez postanowienia ustępu 1 (lub ustępu 4, o ile znajdzie on zastosowanie). W pozostałych przypadkach ustęp 1 (lub ustęp 4, o ile znajdzie on zastosowanie) będzie miał zastosowanie, zastępując postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w zakresie, w jakim postanowienia te są niezgodne z ustępem 1 (lub ustępem 4, o ile znajdzie on zastosowanie). Strona, która dokonuje notyfikacji na podstawie niniejszej litery, może także złożyć oświadczenie, że podczas gdy Strona akceptuje stosowanie ustępu 1 samodzielnie jako środka o charakterze tymczasowym, to zamierza tam, gdzie to możliwe, przyjąć w drodze bilateralnych negocjacji postanowienia o ograniczeniu przyznania korzyści umownych, jako dodatkowych uregulowań lub w miejsce ustępu 1. b) Każda ze Stron, która wybiera stosowanie ustępu 4, notyfikuje Depozytariuszowi swój wybór. Ustęp 4 będzie miał zastosowanie w odniesieniu do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja tylko w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały takiej notyfikacji. c) Każda ze Stron, która dokonuje wyboru stosowania Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych na podstawie ustępu 6, notyfikuje Depozytariuszowi swój wybór. Jeżeli taka Strona nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 15 litera c), taka notyfikacja będzie zawierać również listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają postanowienie, o którym mowa w ustępie 14, jak również numer artykułu oraz ustępu każdego takiego postanowienia. d) Każda ze Stron, która nie dokonuje wyboru stosowania Przepisu Dotyczącego Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych na podstawie ustępu 6, ale dokonuje wyboru stosowania ustępu 7 litera a) albo b), notyfikuje Depozytariuszowi swój wybór danej litery. Jeżeli taka Strona nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 15 litera c), taka notyfikacja będzie zawierać również listę zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają postanowienie, o którym mowa w ustępie 14, jak również numer artykułu oraz ustępu każdego takiego postanowienia. e) W przypadku, gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji na podstawie litery c) lub d) w odniesieniu do danego postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, postanowienie to zostanie zastąpione przez Przepis Dotyczący Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych. W pozostałych przypadkach Przepis Dotyczący Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych będzie miał zastosowanie, zastępując postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w zakresie, w jakim postanowienia te są niezgodne z Przepisem Dotyczącym Uproszczonego Ograniczenia Korzyści Umownych. Artykuł 8 Transakcje wypłat dywidend 1. Postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zwalniają z opodatkowania dywidendy wypłacane przez spółkę posiadającą siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji lub zmniejszają stawkę, którą takie dywidendy mogą być opodatkowane, pod warunkiem, że rzeczywisty beneficjent tych dywidend albo osoba je otrzymująca jest spółką posiadającą siedzibę na terytorium drugiej Umawiającej się Jurysdykcji i która jest właścicielem, posiada lub kontroluje większą niż określona część kapitału, udziałów, akcji, głosów, praw głosu lub podobnych praw własnościowych w spółce wypłacającej dywidendy, znajdą zastosowanie tylko wówczas, jeśli warunki własnościowe opisane w tych postanowieniach są spełnione przez cały okres 365 dni, który obejmuje dzień wypłaty dywidend (w celu obliczania tego okresu nie będą brane pod uwagę zmiany własnościowe bezpośrednio wynikające z reorganizacji, takich jak połączenie lub podział spółki, która posiada udziały lub akcje bądź spółki, która wypłaca dywidendy). 2. Minimalny okres posiadania, przewidziany w ustępie 1, będzie miał zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku postanowień dotyczących minimalnego okresu posiadania w Umowie Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, o której mowa w ustępie 1. 3. Strona może zastrzec prawo do: a) niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja; b) niestosowania w całości niniejszego Artykułu w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, w zakresie, w jakim ich postanowienia, o których mowa w ustępie 1, już zawierają: i) minimalny okres posiadania; ii) minimalny okres posiadania krótszy niż okres 365 dni; lub iii) minimalny okres posiadania dłuższy niż okres 365 dni. 4. Każda ze Stron, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 3 litera a), notyfikuj e Depozytariuszowi, czy każda z zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zawiera postanowienie, o którym mowa w ustępie 1, które nie jest przedmiotem zastrzeżenia na podstawie ustępu 3 litera b), i w takim przypadku wskazuje numer artykułu i ustępu każdego takiego postanowienia. Ustęp 1 będzie miał zastosowanie do postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, wyłącznie w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje dokonały notyfikacji w odniesieniu do danego postanowienia. Artykuł 9 Zyski z tytułu przeniesienia udziałów lub akcji lub innych praw w podmiotach, których wartość pochodzi głównie z majątku nieruchomego 1. Postanowienia Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które przewidują, że zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji z tytułu przeniesienia własności udziałów lub akcji lub innych praw w podmiocie mogą być opodatkowane w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji pod warunkiem, że większa niż określona część wartości tych udziałów lub akcji lub praw pochodzi z majątku nieruchomego (nieruchomości) położonego na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji (lub pod warunkiem, że większa niż określona część majątku tego podmiotu składa się z takiego majątku nieruchomego (nieruchomości)): a) będą miały zastosowanie, jeżeli warunek odpowiedniej wartości progu jest spełniony w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających przeniesienie własności; oraz b) będą miały zastosowanie w odniesieniu do udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich jak prawa w spółce osobowej lub truście (w zakresie, w jakim takie udziały lub akcje lub prawa nie zostały już objęte), oprócz jakichkolwiek udziałów lub akcji lub praw już objętych przez te postanowienia. 2. Okres, o którym mowa w ustępie 1 litera a), będzie miał zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku w przepisach Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, okresu dla dokonania oceny, czy zostało spełnione kryterium odpowiedniej wartości progu, o którym mowa w ustępie 1. 3. Strona może także dokonać wyboru stosowania ustępu 4 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja. 4. Dla celów Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji z tytułu przeniesienia własności udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich jak prawa w spółce osobowej lub truście, mogą być opodatkowane w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, jeżeli w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających przeniesienie własności tych udziałów lub akcji lub porównywalnych praw ich wartość pochodziła bezpośrednio lub pośrednio w więcej niż 50% z majątku nieruchomego (nieruchomości) położonego na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. 5. Ustęp 4 będzie miał zastosowanie w miejsce lub w przypadku braku postanowień Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zgodnie z którymi zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji z tytułu przeniesienia własności udziałów lub akcji lub innych praw z tytułu udziału w podmiocie mogą być opodatkowane w drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, pod warunkiem że większa niż określona część wartości tych udziałów lub akcji lub praw pochodzi z majątku nieruchomego (nieruchomości) położonego na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji, lub pod warunkiem że większa niż określona część majątku tego podmiotu składa się z takiego majątku nieruchomego (nieruchomości). 6. Strona może zastrzec prawo do: a) niestosowania ustępu 1 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja; b) niestosowania ustępu 1 litera a) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja; c) niestosowania ustępu 1 litera b) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja; d) niestosowania ustępu 1 litera a) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie mniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia w typie postanowień określonych w ustępie 1, wskazujące na okres dla dokonania oceny, czy kryterium odpowiedniego progu wartości zostało spełnione; e) niestosowania ustępu 1 litera b) w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia w typie postanowień określonych w ustępie 1, które stosuje się do przeniesienia własności praw innych niż udziały lub akcje; f) niestosowania ustępu 4 w odniesieniu do zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, które zawierają już postanowienia, o których mowa w ustępie 5. 7. Każda ze Stron, która nie złożyła zastrzeżenia na podstawie ustępu 6 litera a), notyfikuje Depozytariuszowi, czy każda z zawartych przez nią Umów Podatkowych, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, zawiera postanowieni …