Ustawa z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych

Ustawaz dnia 16 października 2019 r.o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych 1)Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Rady (UE) 2017/1852 z dnia 10 października 2017 r. w sprawie mechanizmów rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 265 z 14.10.2017, str. 1).

Spis treści Treść ustawy

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Rozstrzyganie sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz korekty krajowe

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Rozstrzyganie sporów dotyczących podwójnego opodatkowania między państwami członkowskimi

Unii Europejskiej

Rozdział 3 - Procedura eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysku podmiotów

powiązanych

Rozdział 4 - Procedura wzajemnego porozumiewania się prowadzona na podstawie umów o unikaniu podwójnego

opodatkowania

Rozdział 5 - Korekty krajowe

Dział III - Postępowanie w sprawie uprzednich porozumień cenowych

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Wydawanie uprzednich porozumień cenowych

Rozdział 3 - Weryfikacja stosowania uprzednich porozumień cenowych

Dział IV - Zmiany w przepisach, przepisy przejściowe i przepis końcowy

Rozdział 1 - Zmiany w przepisach

Rozdział 2 - Przepisy przejściowe i przepis końcowy

Treść ustawy

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 1Ustawa określa sposób i tryb rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania

oraz zawierania uprzednich porozumień cenowych.

Art. 2Ilekroć w ustawie jest mowa o:

Dział II

Rozstrzyganie sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz korekty krajowe

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 3Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

Art. 4

1.

Procedurę rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania wszczyna się na wniosek.

2.

Eliminowanie podwójnego opodatkowania powstałego w wyniku zaliczenia przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa dochodów krajowego podmiotu powiązanego do dochodów zagranicznego podmiotu powiązanego, podlegających opodatkowaniu w tym państwie, następuje wyłącznie w wyniku 2019-11-15owadzenia w życie rozstrzygnięcia zapadłego w ramach procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania w przypadkach, o których mowa w rozdziale 2, lub rozstrzygnięcia zapadłego w procedurze prowadzonej na podstawie umowy międzynarodowej.

Art. 5

1.

Pisma kierowane do Ministra Finansów przez wnioskodawcę są składane w formie pisemnej w postaci papierowej lub elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730, 848 i 1590) lub za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej po uprzednim uzgodnieniu z Ministrem Finansów.

2.

Pismo zawiera:

3.

Pismo składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej:

4.

Pismo sporządza się w języku polskim, chyba że Minister Finansów dopuści składanie pism w języku obcym.

5.

Minister Finansów może wezwać składającego pismo do przedłożenia tłumaczenia na język polski dokumentów sporządzonych w języku obcym lub na wybrany język obcy. W takim przypadku składający pismo jest obowiązany wykonać tłumaczenia na własny koszt.

Art. 6

1.

Jeżeli w piśmie nie wskazano adresu, o którym mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. b i c, oraz nie jest możliwe ustalenie tego adresu na podstawie przekazanych danych, pismo pozostawia się bez rozpatrzenia.

2.

Jeżeli pismo nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. a lub d, pkt 2 lub 4, Minister Finansów wzywa składającego pismo do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni, z pouczeniem o pozostawieniu pisma bez rozpatrzenia w przypadku nieuzupełnienia braków.

Art. 7

1.

Działanie przez pełnomocnika wymaga umocowania do prowadzenia wskazanej procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania.

2.

Do pierwszego pisma składanego przez pełnomocnika dołącza się pełnomocnictwo, jeżeli nie zostało uprzednio złożone przez mocodawcę.

3.

Pełnomocnictwo wskazuje dane identyfikujące mocodawcę i pełnomocnika, w tym ich identyfikatory podatkowe, a w przypadku pełnomocnika nieposiadającego identyfikatora podatkowego

Art. 8

1.

W sprawach rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania sąd administracyjny orzeka wyłącznie w przypadku skargi na postanowienie, o której mowa w art. 18 ust.

3, oraz skarg na bezczynność, o których mowa w art. 39 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 61 ust. 1. Przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.6)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1467 i 1629 oraz z 2019 r. poz. 11, 60, 848, 934 i 2070.) nie stosuje się.

2.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym dziale do spraw, o których mowa w ust. 1, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio.

Art. 9

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym dziale przepisy art. 138a § 1 i 3-5, art.

138b § 1, art. 138e § 1, 2 i 4, art. 138g, art. 138h, art. 138i § 2, art. 138o, art.

143, art. 144 § 1-3, art. 144a, art. 144b, art. 145 § 1 i 2, art. 146, art. 148 § 2 pkt 1, art. 149, art. 150 § 1 pkt 1 i § 2-4, art. 151-154, art. 267 § 1 pkt 1b i § 2 oraz działu VII Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Rozdział 2

Rozstrzyganie sporów dotyczących podwójnego opodatkowania między państwami członkowskimi Unii Europejskiej

Oddział 1

Przepisy ogólne

Art. 10

1.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

2.

Określenie, które nie zostało zdefiniowane w niniejszym rozdziale, o ile z kontekstu nie wynika inaczej, otrzymuje znaczenie, jakie posiada na podstawie właściwej umowy międzynarodowej, która ma zastosowanie w dniu pierwszego zawiadomienia osoby, której dotyczy spór, o działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna.

3.

W przypadku braku w umowie międzynarodowej, o której mowa w ust. 2, definicji określenia niezdefiniowanego w niniejszym rozdziale, określenie to przyjmuje znaczenie, jakie miało w przepisach prawa w dniu pierwszego zawiadomienia osoby, której dotyczy spór, o działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna, przy czym znaczenie przypisane mu na podstawie przepisów prawa podatkowego ma pierwszeństwo przed znaczeniem przypisanym temu określeniu na podstawie innych przepisów prawa.

Oddział 2

Etap wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej

Art. 11

1.

Osoba, której dotyczy spór, może złożyć wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej dotyczącej podwójnego opodatkowania między zainteresowanymi państwami w terminie 3 lat od dnia otrzymania pierwszego zawiadomienia o działaniu, którego skutkiem jest lub będzie kwestia sporna.

2.

Wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej składa się równocześnie do organów zainteresowanych państw, z zastrzeżeniem art. 14, w:

3.

Informacje o innym języku zaakceptowanym przez organy zainteresowanych państw do celów złożenia wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Finansów.

4.

Minister Finansów w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej:

5.

Osoba, której dotyczy spór, może wycofać wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej.

Przepisy ust. 2 i ust. 4 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 12Osoba, której dotyczy spór, może złożyć wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej

oraz korzystać z innych praw przewidzianych w niniejszym rozdziale niezależnie od tego, że w sprawie prowadzącej do powstania kwestii spornej osoba ta składa środki zaskarżenia przewidziane na podstawie przepisów prawa krajowego zainteresowanego państwa lub zapadło ostateczne rozstrzygnięcie na podstawie przepisów prawa krajowego zainteresowanego państwa.

Art. 13

1.

Złożenie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej na podstawie przepisów niniejszego rozdziału jest równoznaczne z wycofaniem uprzednio złożonych wniosków o wszczęcie innych procedur rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania, dotyczących tej samej kwestii spornej.

2.

W przypadku złożenia wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej na podstawie przepisów niniejszego rozdziału złożenie wniosku o wszczęcie innej procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania dotyczącego tej samej kwestii spornej jest niedopuszczalne.

Art. 14

1.

W przypadku gdy osoba, której dotyczy spór, podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej:

2.

Za dużą jednostkę uważa się jednostkę w rozumieniu przepisów o rachunkowości, która na dzień bilansowy roku obrotowego oraz roku poprzedzającego rok obrotowy przekroczyła co najmniej dwie z następujących trzech wielkości:

3.

Za dużą grupę uważa się grupę kapitałową składającą się z jednostki dominującej i jednostek zależnych w rozumieniu przepisów o rachunkowości, dla której na dzień bilansowy roku obrotowego oraz roku poprzedzającego rok obrotowy łączne dane jednostki dominującej oraz jednostek zależnych każdego szczebla:

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, osoba, której dotyczy spór, składa oświadczenie o spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 1, wraz z dokumentami potwierdzającymi ich spełnienie.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Minister Finansów zawiadamia równocześnie organy innych zainteresowanych państw o złożeniu, uzupełnieniu lub wycofaniu wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz o złożeniu wniosku o ustanowienie komisji doradczej, w terminie dwóch miesięcy od dnia ich otrzymania, przekazując kopię otrzymanego pisma.

6.

Złożenie oraz wycofanie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz złożenie wniosku o ustanowienie komisji doradczej uznaje się za dokonane do zainteresowanych państw w dniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5.

7.

Uzupełnienie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej uznaje się za dokonane do zainteresowanych państw w dniu jego otrzymania przez Ministra Finansów.

8.

Złożenie oraz wycofanie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej oraz złożenie wniosku o ustanowienie komisji doradczej przez osobę, której dotyczy spór, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, będącą osobą fizyczną, albo niebędącą dużą jednostką ani jednostką wchodzącą w skład dużej grupy, do właściwego dla niej organu innego zainteresowanego państwa uznaje się za dokonane do Ministra Finansów w dniu zawiadomienia Ministra Finansów przez ten organ o złożeniu lub wycofaniu takiego wniosku oraz przekazania Ministrowi Finansów jego kopii.

9.

Uzupełnienie wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej przez osobę, której dotyczy spór, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, będącą osobą fizyczną, albo niebędącą dużą jednostką ani jednostką wchodzącą w skład dużej grupy, dokonane do właściwego dla niej organu innego zainteresowanego państwa uznaje się za dokonane do Ministra Finansów w dniu jego otrzymania przez właściwy dla niej organ innego zainteresowanego państwa.

Art. 15

1.

Wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej, oprócz spełnienia wymogów określonych w art. 5, zawiera ponadto:

2.

Opis stanu faktycznego zawiera wskazanie faktów i okoliczności istotnych dla sprawy, w szczególności:

3.

Uzasadnienie wniosku zawiera odniesienie do przepisów krajowych oraz przepisów umów międzynarodowych mających zastosowanie do kwestii spornej, a jeżeli do kwestii spornej zastosowanie ma więcej niż jedna umowa międzynarodowa - wskazanie umowy międzynarodowej będącej przedmiotem interpretacji w sprawie, której dotyczy wniosek.

4.

Do wniosku należy załączyć kopie dowodów poświadczających okoliczności przedstawione we wniosku, a także kopie dokumentów wydanych przez organy podatkowe dotyczących opodatkowania dochodu lub majątku objętego kwestią sporną.

5.

Kwoty podane w opisie stanu faktycznego są przedstawiane w walutach zainteresowanych państw.

Art. 16

Minister Finansów, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, może wezwać osobę, której dotyczy spór, do uzupełnienia wniosku, w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, o dodatkowe informacje niezbędne do rozstrzygnięcia kwestii spornej. Przepis art. 11 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 17

1.

Minister Finansów przyjmuje albo odrzuca wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej w terminie 6 miesięcy od dnia:

2.

Minister Finansów może odrzucić wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej, jeżeli:

3.

Uznaje się, że wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej został przyjęty, jeżeli w terminie określonym w ust. 1 wniosek ten nie został odrzucony.

4.

Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, oraz organy innych zainteresowanych państw o przyjęciu albo odrzuceniu wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej.

Art. 18

1.

Odrzucenie przez Ministra Finansów wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej następuje w drodze postanowienia.

2.

Postanowienie zawiera oznaczenie organu, datę, podpis osoby upoważnionej i uzasadnienie faktyczne i prawne odrzucenia wniosku, jak również pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zgodnie z ust. 3.

3.

Na postanowienie przysługuje osobie, której dotyczy spór, skarga do sądu administracyjnego wyłącznie w przypadku, gdy wszystkie organy zainteresowanych państw odrzuciły wniosek.

4.

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia osobie, której dotyczy spór, lub zawiadomienia tej osoby o odrzuceniu wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej przez organ innego zainteresowanego państwa, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi później.

5.

W skardze należy wykazać, że wszystkie organy zainteresowanych państw odrzuciły wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej.

Art. 19

1.

Sąd administracyjny uwzględnia skargę, o której mowa w art. 18 ust. 3, jeżeli stwierdzi brak podstaw do odrzucenia przez Ministra Finansów wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej.

2.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla postanowienie.

3.

Sąd administracyjny nie uchyla postanowienia w przypadku, jeżeli w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy mogłoby zapaść wyłącznie postanowienie odpowiadające w swej istocie dotychczasowemu postanowieniu.

Art. 20

1.

Procedura rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania między państwami członkowskimi Unii Europejskiej ulega zakończeniu, jeżeli:

1 albo otrzymał informację o jednostronnym rozstrzygnięciu kwestii spornej dokonanym przez organ innego zainteresowanego państwa.

2.

Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia wnioskodawcę oraz organy innych zainteresowanych państw o zakończeniu procedury oraz o przyczynach jej zakończenia.

Art. 21

1.

Jeżeli wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej jest uzasadniony, a charakter kwestii spornej nie stoi temu na przeszkodzie, Minister Finansów może jednostronnie rozstrzygnąć kwestię sporną w terminie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 albo 3.

2.

Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, oraz organy innych zainteresowanych państw o jednostronnym rozstrzygnięciu kwestii spornej przez Ministra Finansów i jego wyniku.

3.

Po dokonaniu zawiadomienia procedura prowadzona na podstawie przepisów niniejszego rozdziału zostaje zakończona, a wynik jednostronnego rozstrzygnięcia kwestii spornej wprowadza się w życie.

4.

Minister Finansów przekazuje sprawę do organu podatkowego właściwego dla osoby, której dotyczy spór, w celu wprowadzenia w życie jednostronnego rozstrzygnięcia kwestii spornej.

5.

Właściwy organ podatkowy wprowadza w życie jednostronne rozstrzygnięcie kwestii spornej bez względu na terminy przedawnienia określone w Ordynacji podatkowej.

Art. 22

1.

Komisję doradczą ustanawia się na wniosek złożony przez osobę, której dotyczy spór, jeżeli:

2.

Wniosek o ustanowienie komisji doradczej jest niedopuszczalny, w przypadku gdy:

3.

Do wniosku o ustanowienie komisji doradczej dołącza się oświadczenie o spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

4.

Wniosek o ustanowienie komisji doradczej składa się równocześnie do organów zainteresowanych państw w terminie 50 dni od dnia doręczenia:

5.

Przepis art. 11 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 23Komisja doradcza przyjmuje albo odrzuca wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej

w terminie 6 miesięcy od dnia jej ustanowienia i zawiadamia organy zainteresowanych państw o tym rozstrzygnięciu w terminie 30 dni od dnia jego wydania. Przepis art.

17 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Oddział 3

Etap wzajemnego porozumiewania się

Art. 24

1.

Jeżeli organy zainteresowanych państw przyjęły wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej i nie są spełnione warunki określone w art. 20 ust. 1, Minister Finansów podejmuje starania w celu rozstrzygnięcia kwestii spornej w drodze wzajemnego porozumiewania się z organami innych zainteresowanych państw.

2.

W przypadku przyjęcia przez komisję doradczą wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej etap wzajemnego porozumiewania się wszczyna się na wniosek jednego z organów zainteresowanych państw. Minister Finansów, występując z wnioskiem, jednocześnie zawiadamia o złożeniu wniosku komisję doradczą, pozostałe organy innych zainteresowanych państw i osobę, której dotyczy spór.

3.

Rozstrzygnięcie kwestii spornej w drodze wzajemnego porozumiewania się następuje w terminie 2 lat od dnia zawiadomienia ostatniego z organów zainteresowanych państw o przyjęciu wniosku przez zainteresowane państwo. Jeżeli w zakresie kwestii spornej wniesiono środki zaskarżenia przewidziane na podstawie przepisów któregokolwiek z zainteresowanych państw, bieg terminu rozpoczyna się od dnia ostatecznego zakończenia wszczętych w tym zakresie postępowań lub od dnia ich zawieszenia. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, bieg terminu rozpoczyna się od dnia zawiadomienia ostatniego z organów zainteresowanych państw o przyjęciu wniosku przez komisję doradczą.

4.

Minister Finansów może skierować do organów innych zainteresowanych państw wniosek o przedłużenie terminu, o którym mowa w ust. 3, wraz z uzasadnieniem. Termin ten może być przedłużony także w przypadku złożenia takiego wniosku przez organ innego zainteresowanego państwa. Termin ten nie może być przedłużony o więcej niż rok.

5.

Minister Finansów zawiadamia osobę, której dotyczy spór, o nieosiągnięciu porozumienia w terminie, o którym mowa w ust. 3, wskazując przyczyny nieosiągnięcia porozumienia, a także pouczając o prawie do złożenia wniosku o ustanowienie komisji doradczej, o której mowa w art. 29.

Art. 25W toku wzajemnego porozumiewania się Minister Finansów może wezwać osobę, której dotyczy

spór, do przedstawiania dodatkowych informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia kwestii spornej w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

Art. 26

1.

Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, o zawarciu i wyniku porozumienia z organami innych zainteresowanych państw, pouczając o treści ust. 2-5.

2.

Zawarte porozumienie wprowadza się w życie wyłącznie pod warunkiem:

3.

Do pisma zawierającego zgodę na wprowadzenie w życie porozumienia dołącza się oświadczenie osoby, której dotyczy spór, o spełnieniu warunku określonego w ust. 2 pkt 2, wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnienie tego warunku.

4.

Minister Finansów w terminie 30 dni od dnia otrzymania oświadczenia i dokumentów, o których mowa w ust. 3, przekazuje sprawę do organu podatkowego właściwego dla osoby, której dotyczy spór, w celu wprowadzenia w życie zawartego porozumienia. W przypadku gdy w sprawie występuje więcej niż jedna osoba, której dotyczy spór, bieg terminu rozpoczyna się od dnia ich otrzymania od wszystkich osób, których dotyczy spór.

5.

Zawarte porozumienie wprowadza się w życie bez względu na terminy przedawnienia określone w przepisach Ordynacji podatkowej.

Art. 27Poddanie kwestii spornej rozstrzyganiu w drodze wzajemnego porozumiewania się z organami

innych zainteresowanych państw na podstawie niniejszego oddziału nie stoi na przeszkodzie wszczęciu lub kontynuowaniu postępowań sądowych w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe lub postępowań w sprawach nałożenia sankcji administracyjnych, w związku z kwestią sporną.

Art. 28Procedura rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania między państwami

członkowskimi Unii Europejskiej ulega zakończeniu, jeżeli:

Oddział 4

Etap rozstrzygania sporu przy udziale komisji doradczej

Art. 29

1.

Komisję doradczą w celu wydania opinii w sprawie sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej ustanawia się na wniosek złożony przez osobę, której dotyczy spór, jeżeli organy zainteresowanych państw przyjęły wniosek o rozstrzygnięcie kwestii spornej, ale nie osiągnęły porozumienia w ramach wzajemnego porozumiewania się w terminie przewidzianym w art. 24 ust. 3.

Przepis art. 11 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Wniosek o ustanowienie komisji doradczej składa się w terminie 50 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o nieosiągnięciu porozumienia równocześnie do organów zainteresowanych państw.

Art. 30

1.

W przypadku gdy w terminie 60 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o przyjęciu przez komisję doradczą wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej żaden z organów zainteresowanych państw nie wystąpi z wnioskiem o wszczęcie etapu wzajemnego porozumiewania się, o którym mowa w art. 24 ust. 2, komisja ta wydaje opinię w sprawie sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej z pominięciem etapu wzajemnego porozumiewania się.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się, że komisja doradcza została ustanowiona w dniu, w którym dla wszystkich organów zainteresowanych państw upłynął termin, o którym mowa w ust. 1.

Art. 31Minister Finansów w terminie 120 dni od dnia otrzymania wniosku o ustanowienie komisji

doradczej albo od dnia, o którym mowa w art. 30 ust. 2, przekazuje osobie, której dotyczy spór:

Art. 32

1.

Jeżeli organy zainteresowanych państw wyrażą na to zgodę, osoba, której dotyczy spór, może przekazywać komisji doradczej informacje, dowody lub dokumenty, które mogą być istotne dla przyjęcia lub odrzucenia wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej lub wydania opinii w sprawie sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej.

2.

Osoba, której dotyczy spór, oraz Minister Finansów przekazują komisji doradczej, na jej wniosek, żądane informacje, dowody lub dokumenty.

3.

Minister Finansów może odmówić przekazania informacji, dowodów lub dokumentów na wniosek, o którym mowa w ust. 2, jeżeli:

Art. 33

1.

Na wniosek osoby, której dotyczy spór, i za zgodą organów zainteresowanych państw osoba, której dotyczy spór, może stawić się osobiście lub przez przedstawiciela lub pełnomocnika przed komisją doradczą.

2.

Na wniosek komisji doradczej osoba, której dotyczy spór, stawia się przed komisją osobiście lub przez przedstawiciela lub pełnomocnika.

Art. 34

1.

Informacje, które otrzyma niezależny ekspert lub inny członek komisji doradczej w ramach pełnienia swojej funkcji, są objęte tajemnicą skarbową.

2.

Osoba, której dotyczy spór, jej przedstawiciel i pełnomocnik są obowiązani do przestrzegania tajemnicy skarbowej, którą objęte są informacje, z którymi osoby te zapoznają się w związku z procedurą prowadzoną na podstawie przepisów niniejszego rozdziału.

Art. 35

1.

Komisja doradcza wydaje opinię w sprawie sposobu rozstrzygnięcia kwestii spornej w terminie 6 miesięcy od dnia jej ustanowienia.

2.

Komisja doradcza może przedłużyć termin, o którym mowa w ust. 1, nie więcej niż o 3 miesiące, jeżeli uzna, że charakter kwestii spornej sprawia, że wydanie opinii w tym terminie nie jest możliwe.

3.

Komisja doradcza informuje o przedłużeniu terminu organy zainteresowanych państw oraz osobę, której dotyczy spór.

Art. 36

1.

Komisja doradcza wydaje opinię na podstawie mających zastosowanie przepisów umowy międzynarodowej i przepisów prawa krajowego.

2.

Komisja doradcza przyjmuje opinię zwykłą większością głosów, a w przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.

3.

Komisja doradcza wydaje opinię w formie pisemnej.

Art. 37

1.

Przewodniczący komisji doradczej przekazuje organom zainteresowanych państw opinię komisji doradczej.

2.

Minister Finansów po otrzymaniu opinii komisji doradczej informuje osobę, której dotyczy spór, o dniu, w którym upływa termin określony w art. 38 ust. 1.

Art. 38

1.

Organy zainteresowanych państw uzgadniają ostateczne rozstrzygnięcie kwestii spornej w terminie 6 miesięcy od dnia zawiadomienia ostatniego z organów zainteresowanych państw o opinii komisji doradczej.

2.

Organy zainteresowanych państw, rozstrzygając kwestię sporną, mogą uzgodnić ostateczne rozstrzygnięcie kwestii spornej, które różni się od opinii komisji doradczej. Jeżeli nie uzgodnią takiego rozstrzygnięcia, opinia komisji doradczej jest dla nich wiążąca.

3.

Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, o ostatecznym rozstrzygnięciu kwestii spornej oraz jego wyniku.

4.

Minister Finansów jest związany ostatecznym rozstrzygnięciem kwestii spornej.

Art. 39

1.

W przypadku nieprzekazania zawiadomienia, o którym mowa w art. 38 ust. 3, po upływie 30 dni od dnia, w którym upływa termin określony w art. 38 ust. 1, osobie, której dotyczy spór, podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego.

2.

Skargę na bezczynność można wnieść po upływie 30 dni od dnia wniesienia ponaglenia do Ministra Finansów.

3.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, zobowiązuje Ministra Finansów do przekazania w wyznaczonym terminie osobie, której dotyczy spór, zawiadomienia o ostatecznym rozstrzygnięciu kwestii spornej oraz jego wyniku.

Art. 40

Do wprowadzenia w życie ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii spornej przepis art.

26 stosuje się odpowiednio.

Art. 41

1.

Na nieprzekazanie ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii spornej do właściwego organu podatkowego oraz niewprowadzenie w życie ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii spornej przez właściwy organ podatkowy osobie, której dotyczy spór, przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego.

2.

Skargę na bezczynność można wnieść po upływie 30 dni od dnia wniesienia ponaglenia do Ministra Finansów.

3.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, zobowiązuje:

Art. 42

1.

Minister Finansów może odmówić ustanowienia komisji doradczej, w przypadku gdy:

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, procedura prowadzona na podstawie niniejszego rozdziału ulega zakończeniu, o czym Minister Finansów niezwłocznie zawiadamia osobę, której dotyczy spór, oraz organy innych zainteresowanych państw.

3.

W przypadku gdy rozpoczęto postępowanie sądowe, które może prowadzić do nałożenia kary, o której mowa w ust. 1 pkt 2, a postępowanie to jest prowadzone równocześnie z procedurą, o której mowa w niniejszym rozdziale, Minister Finansów może zawiesić procedurę prowadzoną na podstawie przepisów niniejszego rozdziału do dnia ostatecznego zakończenia postępowania sądowego. Procedury prowadzonej na podstawie przepisów niniejszego rozdziału nie zawiesza się przed przyjęciem wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej.

4.

Ustanowienie komisji doradczej nie stoi na przeszkodzie wszczęciu lub kontynuowaniu postępowań sądowych w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe lub postępowań w sprawach nałożenia sankcji administracyjnych, w związku z kwestią sporną.

Art. 43

1.

W przypadku gdy w odniesieniu do kwestii spornej sąd administracyjny wydał prawomocny wyrok lub sąd innego zainteresowanego państwa wydał orzeczenie, od którego nie dopuszcza się odstępstwa zgodnie z przepisami prawa krajowego tego państwa:

1 - komisji doradczej nie ustanawia się, jeżeli kwestia sporna pozostała nierozstrzygnięta w ramach etapu wzajemnego porozumiewania się, o którym mowa w oddziale 3;

2.

W przypadku gdy w odniesieniu do kwestii spornej sąd administracyjny wydał prawomocne orzeczenie, Minister Finansów zawiadamia właściwe organy innych zainteresowanych państw oraz komisję doradczą o skutku tego orzeczenia.

Oddział 5

Komisja doradcza

Art. 44

1.

Organy zainteresowanych państw ustanawiają komisję doradczą nie później niż w terminie 120 dni od dnia otrzymania przez ostatni z organów zainteresowanych państw wniosku o ustanowienie komisji doradczej.

2.

Po ustanowieniu komisji doradczej jej przewodniczący niezwłocznie zawiadamia o ustanowieniu komisji doradczej osobę, której dotyczy spór.

Art. 45

1.

Jeżeli komisja doradcza nie zostanie ustanowiona w terminie przewidzianym w art. 44 ust. 1, osoba, której dotyczy spór, może złożyć do Sądu Okręgowego w Warszawie wniosek o ustanowienie komisji doradczej.

2.

W przypadku gdy Minister Finansów nie wyznaczył do składu komisji doradczej co najmniej jednego niezależnego eksperta oraz jego zastępcy, osoba, której dotyczy spór, może złożyć do Sądu Okręgowego w Warszawie wniosek o wyznaczenie tych osób z wykazu niezależnych ekspertów.

3.

W przypadku gdy żaden z organów zainteresowanych państw nie wyznaczył do składu komisji doradczej niezależnych ekspertów oraz ich zastępców, osoba, której dotyczy spór, może złożyć do Sądu Okręgowego w Warszawie i sądów innych zainteresowanych państw lub innych organów właściwych w tych państwach do wyznaczania członków komisji wniosek o wyznaczenie tych osób z wykazu niezależnych ekspertów. Wyznaczeni w ten sposób członkowie komisji doradczej wyznaczają z wykazu niezależnych ekspertów przewodniczącego w drodze losowania.

4.

Jeżeli w sprawie występuje tylko jedna osoba, której dotyczy spór, osoba ta składa wniosek o wyznaczenie niezależnych ekspertów oraz ich zastępców do zainteresowanych państw, których organy nie mianowały co najmniej jednego niezależnego eksperta oraz jego zastępcy.

5.

Jeżeli w sprawie występują co najmniej dwie osoby, których dotyczy spór, osoby te składają wniosek o wyznaczenie niezależnych ekspertów oraz ich zastępców do państw członkowskich Unii Europejskiej, w których podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

6.

Wnioski, o których mowa w ust. 1-3, składa się w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin, o którym mowa w art. 44 ust. 1.

Art. 46

1.

W postępowaniu w sprawach określonych w:

2.

Uczestnikami postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, są wyłącznie osoby, których dotyczy spór, i Minister Finansów.

3.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, są wolne od opłat.

4.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, podlegają rozpatrzeniu bezzwłocznie, nie później niż w terminie miesięcznym od dnia ich wpływu do sądu.

5.

Uwzględniając wniosek, o którym mowa w art. 45 ust. 1, sąd ustanawia komisję doradczą, a uwzględniając wniosek, o którym mowa w art. 45 ust. 2 lub 3, sąd wyznacza niezależnego eksperta z wykazu niezależnych ekspertów oraz jego zastępcę.

Art. 47

Prawomocne rozstrzygnięcie sądu uwzględniające wniosek, o którym mowa w art. 45 ust.

1-3, wywołuje skutek prawny wyznaczenia niezależnego eksperta oraz jego zastępcy albo ustanowienia komisji doradczej.

Art. 48Minister Finansów zawiadamia:

Art. 49Minister Finansów uzgadnia z organami innych zainteresowanych państw zasady wyznaczania

niezależnych ekspertów.

Art. 50

1.

W skład komisji doradczej wchodzą:

2.

Liczba przedstawicieli organu zainteresowanego państwa lub niezależnych ekspertów może zostać zwiększona do dwóch, jeżeli organy zainteresowanych państw tak uzgodnią.

3.

Przedstawiciele organów zainteresowanych państw oraz niezależni eksperci wybierają z wykazu niezależnych ekspertów przewodniczącego będącego sędzią, chyba że przedstawiciele organów zainteresowanych państw oraz niezależni eksperci uzgodnią inaczej.

Art. 51

1.

Dla niezależnego eksperta wyznacza się zastępcę zgodnie z zasadami określonymi dla wyznaczania niezależnych ekspertów.

2.

Zastępca wykonuje obowiązki niezależnego eksperta, gdy niezależny ekspert nie jest w stanie pełnić swoich obowiązków.

Art. 52W przypadku gdy zasady dotyczące wyznaczania niezależnych ekspertów oraz ich zastępców

nie zostały uzgodnione zgodnie z art. 49, wyznaczanie tych ekspertów oraz ich zastępców odbywa się w drodze losowania.

Art. 53

1.

Minister Finansów może zgłosić sprzeciw wobec wyznaczenia niezależnego eksperta przez organ innego zainteresowanego państwa, w przypadku gdy:

2.

Minister Finansów może zażądać, aby niezależny ekspert, który został wyznaczony w oparciu o zasady uzgodnione zgodnie z art. 49 między organami zainteresowanych państw albo w drodze losowania, lub jego zastępca ujawnili interesy, powiązania lub inne okoliczności, które mogą mieć wpływ na niezależność lub bezstronność tych osób, lub które mogą wywołać wrażenie stronniczości w postępowaniu.

Art. 54

1.

W okresie 12 miesięcy od dnia wydania opinii przez komisję doradczą niezależny ekspert będący członkiem komisji nie może znaleźć się w sytuacji, która uzasadniałaby sprzeciw wobec wyznaczenia tego eksperta na podstawie art. 53 ust. 1, gdyby ekspert ten znajdował się w takiej sytuacji w momencie wyznaczenia do tej komisji.

2.

W przypadku gdy Minister Finansów poweźmie informacje wskazujące na naruszenie ust.

1, wnosi do Sądu Okręgowego w Warszawie skargę na brak niezależności eksperta.

3.

Skargę na brak niezależności eksperta może wnieść również osoba, której dotyczy spór.

Skarga ta podlega opłacie w wysokości określonej w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 785, z późn. zm.8)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1043, 1469, 1553, 1655, 1802, 1815 i 2020.).

4.

W postępowaniu w sprawie skargi na brak niezależności eksperta stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym, chyba że przepisy niniejszego oddziału stanowią inaczej.

Art. 55

1.

W przypadku uwzględnienia skargi na brak niezależności eksperta:

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, ustanawia się nową komisję doradczą, a etap rozstrzygania sporów przy udziale komisji doradczej podlega wznowieniu.

Oddział 6

Wykaz niezależnych ekspertów

Art. 56

1.

Do wykazu niezależnych ekspertów Minister Finansów wyznacza, za ich zgodą, co najmniej trzy osoby, które spełniają łącznie następujące warunki:

2.

Minister Finansów przekazuje Komisji Europejskiej imiona i nazwiska wyznaczonych niezależnych ekspertów, wraz z kompletnymi i aktualnymi informacjami na temat doświadczenia zawodowego, wykształcenia, kompetencji, wiedzy fachowej tych osób oraz konfliktów interesów, które mogą wystąpić. Minister Finansów może również wskazać, którzy z wyznaczonych ekspertów mogą być wyznaczeni na przewodniczącego komisji doradczej.

3.

Niezależny ekspert wyznaczony przez Ministra Finansów podlega skreśleniu z wykazu niezależnych ekspertów w przypadku, gdy przestaje spełniać warunki określone w ust.

1 lub złoży rezygnację.

4.

Minister Finansów niezwłocznie informuje Komisję Europejską o zmianach, jakie mają być wprowadzone w wykazie niezależnych ekspertów.

Art. 57

1.

Minister Finansów zgłasza sprzeciw wobec pozostawania danej osoby w wykazie niezależnych ekspertów, jeżeli zajdą uzasadnione powody wskazujące na brak jego niezależności.

2.

Minister Finansów informuje o sprzeciwie Komisję Europejską, przedstawiając dowody.

3.

W przypadku uzyskania przez Ministra Finansów od Komisji Europejskiej informacji o złożonym przez inne zainteresowane państwo sprzeciwie co do niezależności eksperta, o którym mowa w art. 56 ust. 1, oraz popierających ten sprzeciw dowodach, Minister Finansów podejmuje w terminie 6 miesięcy od dnia uzyskania tej informacji niezbędne kroki w celu zbadania sprzeciwu i zadecydowania o pozostawieniu danej osoby w wykazie niezależnych ekspertów albo jej skreśleniu z tego wykazu, o czym, niezależnie od wyniku, niezwłocznie informuje Komisję Europejską.

Oddział 7

Komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów

Art. 58

1.

Organy zainteresowanych państw mogą uzgodnić ustanowienie komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów, zamiast komisji doradczej, w celu wydania opinii na temat rozstrzygnięcia kwestii spornej.

2.

Na podstawie uzgodnienia między Ministrem Finansów i organami innych zainteresowanych państw komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów może zostać ustanowiona jako komitet o charakterze stałym.

3.

Komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów może różnić się składem i formą od komisji doradczej.

4.

Organy zainteresowanych państw mogą uzgodnić, że komisja do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów może stosować inne, niż wydanie opinii, techniki w zakresie rozstrzygania kwestii spornej.

5.

Rozstrzygnięcia zapadłe przy zastosowaniu technik rozstrzygania sporów, o których mowa w ust. 4, traktuje się na równi z opinią, o której mowa w art. 35 ust. 1.

6.

Regulamin funkcjonowania komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów zawiera informację o technikach w zakresie rozstrzygania kwestii spornej przez tę komisję, jeżeli różnią się one od wydania opinii.

7.

Przepisy dotyczące komisji doradczej stosuje się odpowiednio do komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów, z tym że przepisy art. 32-34 oraz art. 63 stosuje się odpowiednio, o ile regulamin funkcjonowania komisji do spraw pozasądowego rozstrzygania sporów nie stanowi inaczej.

Oddział 8

Regulamin funkcjonowania komisji doradczej

Art. 59

1.

Organy zainteresowanych państw uzgadniają regulamin funkcjonowania komisji doradczej.

Regulamin funkcjonowania zawiera w szczególności:

2.

Jeżeli komisja zostaje ustanowiona w celu wydania opinii na podstawie art. 30, w regulaminie funkcjonowania określa się wyłącznie informacje wymienione w ust. 1 pkt 1 i 4-6.

Art. 60W przypadku gdy osoba, której dotyczy spór, nie zostanie zawiadomiona przez organy

zainteresowanych państw o regulaminie funkcjonowania lub gdy regulamin funkcjonowania jest niekompletny, niezależni eksperci i przewodniczący uzgadniają i uzupełniają regulamin funkcjonowania w oparciu o standardowy formularz określony w załączniku I do rozporządzenia 2019/652 i przekazują go osobie, której dotyczy spór, w terminie dwóch tygodni od dnia ustanowienia komisji doradczej.

Art. 61

1.

W przypadku gdy niezależni eksperci i przewodniczący nie uzgodnią lub nie przekażą w terminie, o którym mowa w art. 60, regulaminu funkcjonowania, osobie, której dotyczy spór, przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego.

2.

Skargę na bezczynność wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów po upływie 30 dni od dnia wniesienia ponaglenia do komisji doradczej.

3.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje komisję doradczą do uzgodnienia i uzupełnienia oraz przekazania w określonym terminie regulaminu funkcjonowania osobie, której dotyczy spór.

Oddział 9

Jawność oraz koszty postępowania

Art. 62

1.

Organy zainteresowanych państw mogą uzgodnić, że ostateczne rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 38 ust. 1, zostanie opublikowane w całości, pod warunkiem uzyskania zgody osoby, której dotyczy spór.

2.

W przypadku gdy organ innego zainteresowanego państwa lub osoba, której dotyczy spór, nie wyrażą zgody na publikację ostatecznego rozstrzygnięcia w całości, Minister Finansów publikuje streszczenie tego rozstrzygnięcia, zawierające informacje określone w załączniku II do rozporządzenia 2019/652.

3.

Minister Finansów przesyła osobie, której dotyczy spór, streszczenie ostatecznego rozstrzygnięcia, które ma zostać opublikowane zgodnie z ust. 2, przed jego publikacją.

4.

Osoba, której dotyczy spór, może w terminie 60 dni od dnia otrzymania streszczenia, o którym mowa w ust. 3, złożyć wniosek do Ministra Finansów o niepublikowanie informacji, które dotyczą tajemnicy przedsiębiorstwa, zawodowej, bankowej, przemysłowej, handlowej lub procesu produkcyjnego, lub których opublikowanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym.

5.

Do przekazywania streszczenia, o którym mowa w ust. 2, stosuje się standardowy formularz określony w załączniku II do rozporządzenia 2019/652.

6.

Rozstrzygnięcia oraz ich streszczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Finansów.

7.

Minister Finansów przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacje, które mają zostać opublikowane zgodnie z ust. 2.

Art. 63

1.

O ile organy zainteresowanych państw nie uzgodniły inaczej:

2.

Koszty poniesione przez osobę, której dotyczy spór, nie obciążają zainteresowanych państw.

3.

W przypadku gdy osoba, której dotyczy spór:

22 ust. 1, a komisja doradcza nie przyjęła wniosku o rozstrzygnięcie kwestii spornej

Rozdział 3

Procedura eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysku podmiotów powiązanych

Oddział 1

Korekta jednostronna

Art. 64

1.

W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiązanych, jeżeli dochody krajowego podmiotu powiązanego są przez administrację podatkową innego państwa niż Rzeczpospolita Polska włączone do dochodów zagranicznego podmiotu powiązanego oraz odpowiednio opodatkowane w związku z określeniem przez tę administrację warunków, jakie byłyby uzgodnione między podmiotami niepowiązanymi, na wniosek krajowego podmiotu powiązanego, Minister Finansów może dokonać korekty dochodów tego podmiotu, o ile przepisy umów międzynarodowych taką korektę przewidują.

2.

Korekty, o której mowa w ust. 1, można dokonać, w przypadku gdy:

3.

W przypadku dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 26 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć zobowiązania podatkowego, które uległo przedawnieniu zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej lub sprawa została już uprzednio rozstrzygnięta w jednej z procedur rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania lub został złożony wniosek w ramach jednej z tych procedur.

Art. 65

1.

Do wniosku, o którym mowa w art. 64 ust. 1, przepisy art. 15 ust. 1 pkt 1-9 i ust.

2-5 stosuje się odpowiednio, przy czym wniosek ten zawiera także oświadczenie krajowego podmiotu powiązanego i zagranicznego podmiotu powiązanego, których wniosek dotyczy, o:

2.

Minister Finansów może wezwać krajowy podmiot powiązany do uzupełnienia wniosku o dodatkowe informacje.

Oddział 2

Przepisy dotyczące stosowania Konwencji Arbitrażowej

Art. 66

1.

W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiązanych krajowy podmiot powiązany może wystąpić do Ministra Finansów z wnioskiem o wzajemne porozumiewanie się na podstawie Konwencji Arbitrażowej.

2.

Wniosek o wzajemne porozumiewanie się powinien być złożony w terminie 3 lat od dnia pierwszego zawiadomienia krajowego podmiotu powiązanego lub podmiotu z nim powiązanego o działaniach organów podatkowych, które prowadzą lub mogą prowadzić do podwójnego opodatkowania.

Art. 67

1.

Do wniosku o wzajemne porozumiewanie się na podstawie Konwencji Arbitrażowej przepisy art. 15 ust. 1 pkt 1-9 i ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

2.

Minister Finansów może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wzajemne porozumiewanie się o dodatkowe informacje.

3.

Wniosek o wzajemne porozumiewanie się na podstawie Konwencji Arbitrażowej uznaje się za złożony w terminie, o którym mowa w art. 66 ust. 2, jeżeli przed upływem tego terminu został złożony wniosek zawierający co najmniej informacje wymagane na podstawie ust.

1.

Art. 68Informacje przekazywane pomiędzy właściwymi organami w trakcie wzajemnego porozumiewania

się, podlegające ochronie na podstawie przepisów umów międzynarodowych, w tym zawarte porozumienie, nie są przekazywane podmiotom powiązanym.

Art. 69

1.

Do wprowadzenia w życie jednostronnego rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 5 Konwencji Arbitrażowej, przepisy art. 26 ust. 1, 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

2.

Do wprowadzenia w życie porozumienia, o którym mowa w art. 6 ust. 2 Konwencji Arbitrażowej, albo rozstrzygnięcia sprawy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Konwencji Arbitrażowej, przepis art. 26 stosuje się odpowiednio.

Art. 70Wniesienie w sprawie objętej wnioskiem o wzajemne porozumiewanie się środka zaskarżenia

przewidzianego na podstawie przepisów obowiązujących w danym państwie nie stoi na przeszkodzie rozwiązaniu sprawy w drodze porozumienia stron na podstawie Konwencji Arbitrażowej. Prawomocny wyrok sądu w sprawie objętej wnioskiem o wzajemne porozumiewanie się wyłącza stosowanie art. 7 ust. 1 Konwencji Arbitrażowej.

Art. 71

1.

Przepisy niniejszego oddziału stosuje się odpowiednio w przypadku procedury wzajemnego porozumiewania się pomiędzy więcej niż dwoma państwami, wszczętej na podstawie Konwencji Arbitrażowej.

2.

Minister Finansów może również dołączyć do procedury, o której mowa w ust. 1, jako obserwator. W takim przypadku rozstrzygnięcie tej procedury nie jest dla Ministra Finansów wiążące.

Rozdział 4

Procedura wzajemnego porozumiewania się prowadzona na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Art. 72

1.

Do wniosku o wszczęcie procedury wzajemnego porozumiewania się prowadzonej na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przepisy art. 15 ust. 1 pkt 1-9 i ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

2.

Minister Finansów może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

3.

Wnioskodawca przekazuje żądane informacje w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wezwania.

4.

W przypadku nieuzupełnienia wniosku w terminie Minister Finansów ponownie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, z pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia wniosku określonych w art. 73 pkt 2.

Art. 73Minister Finansów odrzuca wniosek, o którym mowa w art. 72 ust. 1, jeżeli:

Art. 74

1.

Minister Finansów, jeżeli uzna wniosek za uzasadniony, a charakter kwestii spornej nie stoi temu na przeszkodzie, może jednostronnie rozstrzygnąć kwestię sporną.

2.

Minister Finansów, jeżeli uznał wniosek za uzasadniony i jednostronnie nie rozstrzygnął kwestii spornej, podejmuje starania w celu rozstrzygnięcia kwestii spornej w drodze porozumienia z właściwymi organami pozostałych państw, których dotyczy kwestia sporna.

Art. 75

1.

Po dokonaniu jednostronnego rozstrzygnięcia kwestii spornej, o którym mowa w art.

74 ust. 1, lub osiągnięciu porozumienia, o którym mowa w art. 74 ust. 2, Minister Finansów zawiadamia wnioskodawcę o ich wyniku.

2.

Minister Finansów przekazuje sprawę do organu podatkowego właściwego dla osoby, której dotyczy spór, w celu wprowadzenia w życie jednostronnego rozstrzygnięcia albo porozumienia.

Art. 76

1.

Procedura prowadzona na podstawie przepisów niniejszego rozdziału ulega zakończeniu, w szczególności jeżeli wnioskodawca wycofał wniosek albo kwestia sporna przestała istnieć.

2.

Minister Finansów zawiadamia wnioskodawcę oraz właściwe organy pozostałych państw, których dotyczyła kwestia sporna, o zakończeniu procedury.

Art. 77Do procedur eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysku podmiotów

powiązanych przepisy rozdziału 3 oddziału 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 78Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego

opodatkowania.

Rozdział 5

Korekty krajowe

Art. 79

1.

Jeżeli w wyniku zastosowania przepisów art. 23o i art. 23p ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 11c i art. 11d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych:

83 ust. 2 tej ustawy

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 15 ust. 1 pkt 1, 3, 4, 5 i 8 oraz ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

Art. 80W przypadku gdy wynik procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania

ma wpływ na cenę transferową transakcji kontrolowanej realizowanej pomiędzy krajowym podmiotem powiązanym, wobec którego wprowadzono w życie rozstrzygnięcie wydane w ramach tej procedury, a innym krajowym podmiotem powiązanym, przepisy art. 79 stosuje się odpowiednio.

Dział III

Postępowanie w sprawie uprzednich porozumień cenowych

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 81Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:

Art. 82W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu

IV Ordynacji podatkowej.

Rozdział 2

Wydawanie uprzednich porozumień cenowych

Art. 83

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej na wniosek krajowego podmiotu powiązanego wydaje uprzednie porozumienie cenowe dotyczące transakcji kontrolowanej, w dokonaniu której uczestniczy ten krajowy podmiot powiązany.

2.

Uprzednie porozumienie cenowe określa w szczególności:

Art. 84

1.

Wniosek o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego może złożyć również osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która zamierza utworzyć krajowy podmiot powiązany prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wniosek o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego dotyczy przyszłej transakcji kontrolowanej, która ma być zawarta pomiędzy wnioskodawcą a krajowym podmiotem powiązanym, o którym mowa w ust. 1.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, uprzednie porozumienie cenowe jest wydawane dla utworzonego krajowego podmiotu powiązanego.

4.

W przypadku gdy krajowy podmiot powiązany nie zostanie utworzony do dnia, w którym możliwe byłoby wydanie uprzedniego porozumienia cenowego, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiesza postępowanie w sprawie wydania uprzedniego porozumienia cenowego.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej podejmuje zawieszone postępowanie niezwłocznie po otrzymaniu informacji o utworzeniu krajowego podmiotu powiązanego albo rezygnacji z jego utworzenia.

Art. 85Uprzedniego porozumienia cenowego nie wydaje się w zakresie transakcji kontrolowanych:

Art. 86W przypadku gdy transakcja kontrolowana została zawarta:

Art. 87W przypadku gdy transakcja kontrolowana została zawarta pomiędzy krajowym podmiotem

powiązanym a zagranicznym podmiotem powiązanym, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek krajowego podmiotu powiązanego, porozumiewa się z jednym właściwym organem zagranicznym (porozumienie dwustronne) lub więcej niż jednym właściwym organem zagranicznym (porozumienie wielostronne).

Art. 88

1.

W przypadku gdy właściwy organ zagraniczny nie wyraża zgody na zawarcie porozumienia dwustronnego albo porozumienia wielostronnego lub istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo niewyrażenia takiej zgody w terminie 6 miesięcy od dnia wystąpienia o jej wyrażenie, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zawiadamia o tym wnioskodawcę.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca może w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia:

Art. 89

1.

Przed złożeniem wniosku o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego podmiot zainteresowany wydaniem uprzedniego porozumienia cenowego może zwrócić się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o wyjaśnienie wątpliwości dotyczących zawierania takiego porozumienia w indywidualnej sprawie, w szczególności zakresu niezbędnych informacji oraz przypuszczalnego terminu wydania uprzedniego porozumienia cenowego.

2.

W celu wyjaśnienia wątpliwości, o których mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zorganizować spotkanie wstępne.

Art. 90

1.

Wniosek o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego zawiera:

2.

W przypadku gdy wniosek dotyczy transakcji przyszłej, o której mowa w art. 84 ust.

2, informacje dotyczące wnioskodawcy, wskazane w ust. 1, przedstawia się w odniesieniu do krajowego podmiotu powiązanego, który będzie prowadził działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Do wniosku dołącza się jego kopię w postaci elektronicznej umożliwiającej edycję, z wyjątkiem kopii elementów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d i pkt 2 lit. d.

Art. 91

1.

W razie istnienia wątpliwości dotyczących informacji przedstawionych we wniosku o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego lub treści dokumentów załączonych do wniosku Szef Krajowej Administracji Skarbowej zwraca się o wyjaśnienie tych wątpliwości, przedstawienie dodatkowych informacji lub przedłożenie dodatkowych dokumentów.

2.

W celu wyjaśnienia wątpliwości, o których mowa w ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zorganizować spotkanie uzgodnieniowe.

3.

Ze spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Przebieg spotkania uzgodnieniowego może być ponadto utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych.

Art. 92Do czasu wydania uprzedniego porozumienia cenowego wnioskodawca może zmienić wniosek

w zakresie elementów, o których mowa w art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. f-i oraz pkt 3.

Art. 93

1.

W przypadku zaistnienia w toku postępowania:

2.

Zawiadomienie zawiera uzasadnienie faktyczne.

3.

Wnioskodawca w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia może wycofać wniosek, zmienić wniosek lub złożyć dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty.

Art. 94

1.

W przypadku wycofania przez wnioskodawcę wniosku po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 93 ust. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie wydania uprzedniego porozumienia cenowego, wskazując przeszkody jego zawarcia przedstawione w zawiadomieniu oraz główne wnioski wynikające z przeprowadzonego postępowania.

2.

Decyzję przekazuje się niezwłocznie naczelnikowi urzędu skarbowego i naczelnikowi urzędu celno-skarbowego właściwym dla wnioskodawcy.

Art. 95

1.

Uprzednie porozumienie cenowe może dotyczyć okresu od początku roku podatkowego wnioskodawcy, w którym wniosek został złożony.

2.

Okres obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego nie może być dłuższy niż 5 lat podatkowych.

3.

Okres obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego upływa z końcem roku podatkowego wnioskodawcy.

4.

Na wniosek krajowego podmiotu powiązanego uprzednie porozumienie cenowe może być odnawiane na kolejne okresy, nie dłuższe niż 5 lat podatkowych, jeżeli elementy uprzedniego porozumienia cenowego, określone w art. 83 ust. 2 pkt 1-5, nie uległy istotnej zmianie.

5.

Wniosek w sprawie odnowienia uprzedniego porozumienia cenowego składa się nie wcześniej niż 12 miesięcy przed upływem okresu obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego oraz nie później niż 6 miesięcy po upływie okresu obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego.

6.

Wniosek w sprawie odnowienia uprzedniego porozumienia cenowego powinien zawierać opis zmian elementów uprzedniego porozumienia cenowego.

7.

Odnowienie uprzedniego porozumienia cenowego następuje w drodze decyzji.

8.

Terminem początkowym obowiązywania odnowionego uprzedniego porozumienia cenowego jest dzień następujący po dniu, w którym upłynął termin obowiązywania odnawianego uprzedniego porozumienia cenowego.

9.

W przypadku uprzedniego porozumienia cenowego wydanego na wniosek, o którym mowa w art. 84 ust. 1, okres obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego określa się w odniesieniu do lat podatkowych utworzonego krajowego podmiotu powiązanego.

Art. 96Uprzednie porozumienie cenowe niezwłocznie doręcza się:

Art. 97

1.

Postępowanie w sprawie wydania jednostronnego uprzedniego porozumienia cenowego powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

2.

Postępowanie w sprawie porozumienia dwustronnego powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 12 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

3.

Postępowanie w sprawie porozumienia wielostronnego powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 18 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

Art. 98

1.

Wniosek o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego oraz wniosek o odnowienie uprzedniego porozumienia cenowego podlegają opłacie wpłacanej na rachunek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

2.

Wysokość opłaty od wniosku o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego wynosi 1 procent wartości transakcji kontrolowanej będącej przedmiotem uprzedniego porozumienia cenowego, przy czym dla:

3.

Wartość transakcji kontrolowanej, o której mowa w ust. 2, określa się dla okresu objętego wnioskiem o wydanie uprzedniego porozumienia cenowego.

4.

Do określenia wartości transakcji kontrolowanej, o której mowa w ust. 2, przepisy art. 23x ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 11l ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio.

5.

W przypadku wystąpienia w jednym wniosku odrębnych transakcji kontrolowanych, stanowiących transakcję o charakterze jednorodnym w rozumieniu art. 23w ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 11k ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dla celów ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w ust. 2, wartość tych transakcji kontrolowanych sumuje się. Przy określaniu wartości transakcji o charakterze jednorodnym przepisy art. 23w ust. 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 11k ust. 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio.

6.

Wysokość opłaty od wniosku o odnowienie uprzedniego porozumienia cenowego stanowi odpowiednio połowę wysokości opłaty ustalonej na podstawie ust. 2-5.

Art. 99

1.

Jeżeli w toku postępowania w sprawie wydania uprzedniego porozumienia cenowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdzi, że wartość transakcji kontrolowanej, mającej być przedmiotem uprzedniego porozumienia cenowego, została we wniosku podana w zaniżonej wysokości, organ ten ustala wysokość opłaty uzupełniającej, którą oblicza się z uwzględnieniem art. 98 ust. 2-6.

2.

Jeżeli w toku postępowania w sprawie wydania uprzedniego porozumienia cenowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdzi wystąpienie w jednym wniosku transakcji kontrolowanych stanowiących odrębne transakcje o charakterze jednorodnym w rozumieniu art. 23w ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 11k ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, organ ten ustala wysokość opłaty uzupełniającej, którą oblicza się z uwzględnieniem art. 98 ust. 2-6.

3.

Na postanowienie w sprawie opłaty uzupełniającej służy zażalenie.

Art. 100

Opłaty, o których mowa w art. 98 i art. 99, stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 101

Koszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 3 Ordynacji podatkowej, obciążają wnioskodawcę.

Art. 102

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych zbiorcze informacje dotyczące rozstrzygnięć w zakresie uprzednich porozumień cenowych, obejmujące liczbę wydanych porozumień w podziale na ich rodzaje, rodzaje transakcji kontrolowanych, wybrane metody weryfikacji cen transferowych oraz wybrane wskaźniki finansowe i ich przedział wartości.

2.

Podanie do publicznej wiadomości zbiorczych informacji, o których mowa w ust. 1, następuje w sposób umożliwiający zachowanie anonimowości podmiotów powiązanych uczestniczących w dokonaniu transakcji kontrolowanej objętej uprzednim porozumieniem cenowym.

Rozdział 3

Weryfikacja stosowania uprzednich porozumień cenowych

Art. 103

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadza czynności sprawdzające, których celem jest weryfikacja stosowania uprzedniego porozumienia cenowego przez podmioty powiązane.

2.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do czynności sprawdzających, o których mowa w ust. 1, przepisy działu V Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Art. 104

1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadza kontrolę podatkową, której celem jest weryfikacja stosowania uprzedniego porozumienia cenowego przez podmioty powiązane, w przypadku:

2.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do kontroli podatkowej, o której mowa w ust. 1, przepisy działu VI Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Art. 105

1.

W przypadku niestosowania uprzedniego porozumienia cenowego w okresie jego obowiązywania Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza z urzędu wygaśnięcie tego porozumienia.

2.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia uprzedniego porozumienia cenowego wszczyna się w drodze postanowienia.

3.

Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie, o której mowa w ust. 1, wywołuje skutki prawne od początku okresu objętego uprzednim porozumieniem cenowym, którego wygaśnięcie stwierdza.

Art. 106

1.

W przypadku zmiany stosunków gospodarczych powodującej istotną zmianę w zakresie elementów uprzedniego porozumienia cenowego uprzednie porozumienie cenowe może być zmienione lub uchylone przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej przed upływem ustalonego okresu jego obowiązywania. Zmiana i uchylenie uprzedniego porozumienia cenowego następuje na wniosek strony albo z urzędu.

2.

Postępowanie wszczęte na wniosek strony w sprawie:

3.

W decyzji zmieniającej oraz w decyzji uchylającej uprzednie porozumienie cenowe Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje datę, od której uprzednie porozumienie cenowe obowiązuje w zmienionym brzmieniu, albo datę, od której uprzednie porozumienie cenowe zostaje uchylone, uwzględniając moment wystąpienia zmiany stosunków gospodarczych, o której mowa w ust. 1.

Art. 107

1.

Podatnicy, którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydał uprzednie porozumienie cenowe, składają Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej sprawozdanie o realizacji uprzedniego porozumienia cenowego za każdy rok podatkowy objęty uprzednim porozumieniem cenowym, w terminie właściwym dla złożenia rocznego zeznania podatkowego.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania o realizacji uprzedniego porozumienia cenowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania się przez podmioty powiązane do uprzedniego porozumienia cenowego, uwzględniający w szczególności dane identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu cen transferowych, wysokość cen transferowych, okres stosowania metody oraz sposób prezentacji indywidualnych informacji, których zakres jest określany w uprzednim porozumieniu cenowym.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania o realizacji uprzedniego porozumienia cenowego dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania się przez podmioty powiązane do uprzedniego porozumienia cenowego, uwzględniający w szczególności dane identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu cen transferowych, wysokość cen transferowych, okres stosowania metody oraz sposób prezentacji indywidualnych informacji, których zakres jest określany w uprzednim porozumieniu cenowym.

Dział IV

Zmiany w przepisach, przepisy przejściowe i przepis końcowy

Rozdział 1

Zmiany w przepisach

Art. 108W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.9)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1358, 1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020 i 2166.) wprowadza się następujące zmiany:

W okresie obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego organ podatkowy nie określa zobowiązania podatkowego (wysokości straty) w zakresie, w jakim wykazany przez podatnika dochód (strata) został ustalony zgodnie z tym porozumieniem. ” ;

Określając wysokość dochodu (straty), organ podatkowy stosuje metodę przyjętą przez podmiot powiązany, chyba że zastosowanie metody innej niż przyjęta przez podmiot powiązany jest bardziej odpowiednie w danych okolicznościach. ” ;

Kwoty, o których mowa w ust. 1, wyrażone w walucie obcej, przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień realizacji operacji gospodarczej lub zawarcia umowy. ” ;

Art. 109W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm.10)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1018, 1309, 1358, 1495, 1571, 1572, 1649, 1655, 1751, 1798, 1978 i 2020.) wprowadza się następujące zmiany:

W okresie obowiązywania uprzedniego porozumienia cenowego organ podatkowy nie określa zobowiązania podatkowego (wysokości straty) w zakresie, w jakim wykazany przez podatnika dochód (strata) został ustalony zgodnie z tym porozumieniem. ” ;

Określając wysokość dochodu (straty), organ podatkowy stosuje metodę przyjętą przez podmiot powiązany, chyba że zastosowanie metody innej niż przyjęta przez podmiot powiązany jest bardziej odpowiednie w danych okolicznościach. ” ;

Kwoty, o których mowa w ust. 1, wyrażone w walucie obcej, przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień realizacji operacji gospodarczej lub zawarcia umowy. ” ;

W przypadku transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6 wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, o których mowa w ust.

1 pkt 2, ustala się na podstawie przepisów art. 11c i art. 11d. ” ;

Kwota kosztów, o których mowa w ust. 1, nieodliczona w danym roku podatkowym podlega odliczeniu w kolejnych 5 latach podatkowych, zgodnie z zasadami określonymi w ust.

1-8 i 10-15 oraz w ramach obowiązujących w danym roku limitów wynikających z tych przepisów. ” , b) ust. 15 otrzymuje brzmienie: „ 15.

Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do kosztów usług, opłat i należności, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim:

Podatnicy, którzy podpisali porozumienie podatkowe, o którym mowa w art. 20zb Ordynacji podatkowej, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości prognozowanego na dany rok zobowiązania podatkowego, przypadającej proporcjonalnie na każdy miesiąc danego roku podatkowego. ” , b) w ust. 7 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „ Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust.

6-6b, są obowiązani: ” , c) ust. 7a otrzymuje brzmienie: „ 7a.

O wyborze formy wpłacania zaliczek według zasad, o których mowa w ust. 6-6b, podatnicy informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, w którym wpłacali zaliczki w uproszczonej formie. ” ;

Art. 110W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 283 i 730) wprowadza się następujące zmiany:

Zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5, jest zastrzeżone wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy. ” ;

Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art.

2 ust. 1 pkt 5, są:

Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art.

2 ust. 1 pkt 5, są również podmioty wymienione w ust. 1 pkt 2 i 3, przy czym wykonywanie tych czynności następuje wyłącznie przez doradców podatkowych lub biegłych rewidentów zatrudnionych w tych podmiotach. ” ;

Z chwilą wpisu do rejestru spółka, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, nabywa prawo do wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 4 i 5, oraz posługiwania się oznaczeniem „spółka doradztwa podatkowego”. ” ;

Doradca podatkowy jest obowiązany przechowywać przez okres 5 lat kopie sporządzanych na piśmie opinii, raportów z niezależnego audytu funkcji podatkowej, wystąpień w imieniu podatników, płatników, inkasentów oraz osób, o których mowa w art. 2 ust. 1a, w sprawach obowiązków podatkowych, a także udzielonych im porad. ” ;

Art. 81

1.

Kto, nie będąc uprawnionym, posługuje się tytułem doradcy podatkowego lub zawodowo wykonuje czynności doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 4 lub 5, podlega grzywnie do 50 000 zł.

2.

Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która nie będąc uprawnioną, posługuje się oznaczeniem „spółka doradztwa podatkowego” lub zawodowo wykonuje czynności doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 4 lub 5. ” .

Art. 111W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.12)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924, 1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978 i 2020.) wprowadza się następujące zmiany:

§ 5

Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego albo w porozumieniu podatkowym, o którym mowa w art. 20zb. ” , b) po § 5e dodaje się § 5f w brzmieniu: „

§ 5fDyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretację indywidualną po zasięgnięciu

opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli umowę o współdziałanie, o której mowa w art. 20s, zawarł wnioskodawca, a w przypadku wniosku wspólnego - jeden z wnioskodawców. ” ;

Rozdział 1

Umowa o współdziałanie

Art. 20s

§ 1

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawrzeć z podatnikiem, na jego wniosek, umowę o współdziałanie w zakresie podatków pozostających we właściwości Krajowej Administracji Skarbowej, zwaną dalej „umową o współdziałanie”.

§ 2Umowa o współdziałanie służy zapewnieniu przestrzegania przez podatnika przepisów

prawa podatkowego w warunkach przejrzystości podejmowanych działań oraz wzajemnego zaufania i zrozumienia między organem podatkowym a podatnikiem, przy uwzględnieniu charakteru prowadzonej przez podatnika działalności.

§ 3Wniosek, o którym mowa w § 1, może złożyć podatnik, u którego wartość przychodu wykazana

w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, w poprzednim roku podatkowym przekroczyła równowartość 50 000 000 euro, przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku kalendarzowego poprzedzającego rok złożenia wniosku.

§ 4Umowa o współdziałanie może być zawarta z podatnikiem, który otrzymał pozytywną opinię

z audytu wstępnego.

§ 5W przypadku odmowy zawarcia umowy o współdziałanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej

wskazuje przyczyny takiej odmowy wraz z uzasadnieniem.

Art. 20t

§ 1

Umowa o współdziałanie jest zawierana w formie pisemnej na czas nieokreślony.

§ 2Umowa o współdziałanie zawiera ustalenia stron niezbędne dla prawidłowej realizacji

warunków umowy, w tym szczegółowe określenie praw i obowiązków stron wynikających z zawartej umowy oraz sposób informowania się o osobach upoważnionych do kontaktu między stronami tej umowy.

Art. 20uPodatnik, który zawarł umowę o współdziałanie, jest obowiązany do:

Art. 20vW zakresie objętym umową o współdziałanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej:

Art. 20w

Następca prawny podatnika nie wstępuje w prawa i obowiązki wynikające z umowy o współdziałanie.

Art. 20x

§ 1

Podatnik może w każdym czasie wypowiedzieć umowę o współdziałanie.

§ 2Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wypowiedzieć umowę o współdziałanie w przypadku:

§ 3

Rozwiązanie umowy o współdziałanie następuje z dniem złożenia, w formie pisemnej, drugiej stronie wypowiedzenia tej umowy, chyba że z treści tego wypowiedzenia wynika późniejszy termin.

§ 4W przypadku rozwiązania umowy o współdziałanie dane podatnika są niezwłocznie usuwane

z ewidencji, o której mowa w art. 20za.

Art. 20yW okresie 2 lat od dnia rozwiązania umowy o współdziałanie przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej na podstawie art. 20x § 2 podatnik ten nie może złożyć wniosku o zawarcie kolejnej umowy o współdziałanie.

Art. 20zZ dniem rozwiązania umowy o współdziałanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej może

wypowiedzieć porozumienie podatkowe, o którym mowa w rozdziale 2.

Art. 20za.

§ 1Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi ewidencję podatników, z którymi zawarł

umowę o współdziałanie.

§ 2Ewidencja, o której mowa w § 1, zawiera:

§ 3Ewidencja, o której mowa w § 1, jest jawna i udostępnia się ją w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Rozdział 2

Porozumienia podatkowe Art. 20zb.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawrzeć z podatnikiem będącym stroną umowy o współdziałanie, w formie pisemnej, porozumienie podatkowe w zakresie objętym tą umową w sprawie:

Art. 20zc.

§ 1Porozumienie podatkowe nie może zostać zawarte w zakresie czynności i zdarzeń objętych

toczącym się postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową, kontrolą celno-skarbową lub postępowaniem przed sądem administracyjnym albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

§ 2W przypadku odmowy zawarcia porozumienia podatkowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej

wskazuje przyczyny odmowy wraz z uzasadnieniem.

§ 3

Do porozumienia podatkowego w sprawie, o której mowa w art. 20zb pkt 1, przepisy art.

14c § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 4

Do porozumienia podatkowego w sprawie, o której mowa w art. 20zb pkt 2, przepisy art. 83, art. 85-88, art. 90 ust. 1 i 3, art. 92, art. 95 ust. 1-6 i 8, art. 96, art.

98-100, art. 105 ust. 1 i 3, art. 106 ust. 1 i 3 oraz art. 107 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych stosuje się odpowiednio, przy czym:

1 oraz art. 107 tej ustawy, nie dotyczy dokumentów lub informacji przekazanych uprzednio Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w ramach umowy o współdziałanie lub audytu podatkowego.

§ 5Do porozumienia podatkowego, o którym mowa w art. 20zb pkt 3, przepisy art. 119x §

1, art. 119y § 1, art. 119za pkt 1 i 2 oraz art. 119zc stosuje się odpowiednio, przy czym:

Art. 20zd.

Przed zawarciem porozumienia podatkowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zasięgnąć opinii:

Art. 20ze.

§ 1

Podatnik może w każdym czasie wypowiedzieć porozumienie podatkowe.

§ 2Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wypowiedzieć porozumienie podatkowe, jeżeli:

§ 3

Z zastrzeżeniem art. 20z, rozwiązanie porozumienia podatkowego następuje z dniem złożenia, w formie pisemnej, drugiej stronie wypowiedzenia tego porozumienia wraz z uzasadnieniem.

Podatnik w wypowiedzeniu porozumienia może wskazać inny niż wynikający ze zdania pierwszego termin rozwiązania porozumienia, poprzedzający dzień złożenia tego wypowiedzenia.

§ 4Rozwiązanie porozumienia podatkowego na podstawie § 2 pkt 1 wywołuje skutki prawne

od dnia jego zawarcia.

§ 5Zastosowanie się do porozumienia rozwiązanego na podstawie § 1 oraz § 2 pkt 2 i 3

nie może szkodzić podatnikowi. Przepisy art. 14k oraz art. 14m § 1-3 stosuje się odpowiednio.

Art. 20zf.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do porozumień podatkowych przepisy działu IV rozdziału 11 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 3

Audyt podatkowy Art. 20zg.

Audyt podatkowy przeprowadza Szef Krajowej Administracji Skarbowej wobec podatnika przed zawarciem umowy o współdziałanie (audyt wstępny) oraz w trakcie obowiązywania umowy o współdziałanie (audyt monitorujący) w celu sprawdzenia:

Art. 20zh.

§ 1Podatnik jest obowiązany do przekazywania na wniosek Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej dokumentów i informacji niezbędnych do przeprowadzenia audytu podatkowego.

§ 2Dokumenty i informacje uznane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej za zawierające

tajemnicę przedsiębiorstwa są niszczone w terminie 2 miesięcy od dnia:

Art. 20zi.

§ 1Z przeprowadzonego audytu podatkowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej sporządza:

§ 2

Audyt monitorujący jest wykonywany w sposób ciągły.

§ 3

Opinia oraz zalecenia są przekazywane niezwłocznie podatnikowi.

§ 4Termin realizacji czynności podejmowanych w związku z przekazanymi zaleceniami podatnik

uzgadnia z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej.

§ 5W przypadku zastosowania się przez podatnika do zaleceń audytu wstępnego audyt ten

może być wznowiony na okres niezbędny do weryfikacji zastosowania się podatnika do tych zaleceń.

Art. 20zj.

§ 1O przeprowadzeniu audytu wstępnego i jego zakresie decyduje Szef Krajowej Administracji

Skarbowej, biorąc pod uwagę ocenę ryzyka podatkowego zidentyfikowanego u podatnika wnioskującego o zawarcie umowy o współdziałanie.

§ 2

Podatnik jest informowany o zakresie audytu wstępnego.

§ 3Harmonogram działań podejmowanych w ramach audytu wstępnego Szef Krajowej Administracji

Skarbowej uzgadnia z podatnikiem.

§ 4Audyt wstępny w zakresie poprawności wypełniania obowiązków podatkowych obejmuje 2

lata podatkowe poprzedzające rok, w którym podatnik wystąpił z wnioskiem o podpisanie umowy o współdziałanie, oraz okres od początku roku podatkowego, w którym podatnik wystąpił z wnioskiem, do dnia zakończenia tego audytu.

§ 5Audyt wstępny w zakresie poprawności wypełniania obowiązków podatkowych przez następcę

prawnego podatnika, który zawarł umowę o współdziałanie, może objąć krótszy okres niż określony w § 4.

Art. 20zk.

Audyt podatkowy w zakresie prawidłowości wypełniania obowiązków podatkowych obejmuje analizę ryzyka i badanie dokumentacji dotyczącej zidentyfikowanych u podatnika obszarów ryzyka podatkowego.

Art. 20zl.

Audyt podatkowy w zakresie ram wewnętrznego nadzoru podatkowego obejmuje ocenę możliwości prawidłowego wykonywania obowiązków podatkowych poprzez weryfikację poziomu wdrożenia i funkcjonowania:

3)