zaś więźniowie osadzeni w celach wspólnych - jedną książkę treści naukowej i jedną treści beletrystycznej. !
\nZa świadome uszkodzenie lub zniszczenie książ ki więźniowie są odpowiedzialni dyscyplinarnie i materjalnie. wiązany .
\nwięziennych lub członków Tow. Patronatu Więzien- ' nego oraz instytucyj oświatowych. W czytelniach tych więźniowie mogą korzystać z książek i czasopism poza zwykłą wymianą książek z bibljoteki.
\nO ile warunki miejscowe nie pozwalają na urządze nie czytelni, można wprowadzić zbiorowe odczyty~ wanie książek w pomieszczeniach szkolnych. . § 207. W każdej bibljotece powinny być prowadzone według wzorów, ustalonych przez Ministerstwo Sprawiedliwości, następujące księgi: a) inwentarz bibljoteki, b) katalog książek i c) księga ubytków.
\nDla badań stanu czytelnictwa więziennego prowadzić należy: a) kartę czytelnika, b) kartę książki i e) statystykę czytelnictwa.
\ni czasopism z poza więzienia udziela więźniom na- czelnik więzienia; o ile chodzi o więźniów śledczych, niezbędne jest uprzednie zezwolenie właściwych władz sądowych lub prokuratorskich.
\nJeżeli treść czasopisma lub książki jest tego rodzaju, że może wywołać zakłócenie normalnego trybu życia więziennego lub ujemnie wpłynąć na urzeczywistnienie zadań wychowawczo - poprawczych, naczelnik więzienia obowiązany jest nie dopuścić do korzystania przez więźnia z takiego czasopisma lub książki; w razie gdy czasopismo zawiera tylko poszczególne artykuły lub wzmianki tego rodzaju, naczelnik więzienia winien usunąć je z czaso· N aczelnik więzienia powiadamia więźniów o otrzymanych książkach zapomocą wywieszania spisu książek w celach, salach pracy i w szkole. Na- pisma przed doręczeniem więźniowi. uczyciel więzienny urządza pogadankę lub daje wyW razie wątpliwości co do treści książek lub jaśnienia, dotycząie treści książek nadesłanych, wa- . czasopism, dostarczonych dla więźnia lub w wypadrunków korzystania z nich zasad właściwego ob- ku gdy dzieła i czasopisma wydrukowane są w ję chodzenia się z książkami. zyku obcym, nieznanym naczelnikowi więzienia, o udzieleniu ich więźniowi decyduje właściw f pro§ 205. Z bibljoteki więziennej nie mogą ko- kurator. rzystać więźniowie, dotknięci gruźlicą lub chorobaWięzień może otrzymać dziennie tylko jedno mi zakaźnemi. Dla więźniów tej kategorji oraz dla czasopismo, które, po przeczytaniu, najdalej w trzy przebywających w szpitalu wydzielić należy pewną dni ma zwrócić, celem zniszczenia. Książki, dostarliczbę książek. czone dla więźniów, stanowią ich depozyt; więźnio Książki winny być wypożyczane więźniom co wie mogą korzystać z nich z zachowaniem postano ... · najmniej raz na tydzień. Nauczyciel lub funkcjo- wień § 205 ust. 4.
\nNr. 71.
\nDziennik Ustaw. Poz 577.
\nDZIAŁ 'III.
\nWYCHOWANIE FIZYCZNE WIĘŹNIóW.
\nmiejscowych, powinna być urządzona sala gimna- styczna lub wyodrębniony specjalny teren dla cwiczeń _fizycznych. .
\nĆwiczenia fizyczne wiriny się odbywać p,1d ide_rownictwem wykwalifikówanego funkcjonarjul>l.a ·więziennego; nadzór nad niemi sprawuje lekarz wię .zienny.
\nNadzór lekarski polega na ustaleniu, w'lp51nie z -naczelnikiem więzienia, programu ćwiczeń i na kwalifikowaniu więźniów dó poszczególnych ćwi czeń w zależności od stanu ich zdrowia.
\n.
\nĆwiczenia winny odbywać się codziennie w ,~<')dzinach specjalnie wyznaczonych; w więzieniu, w którem nie można urządzić specjalnej sali lub wybrać terenu ćwiczebnego, ....:.... ćwiczenia winny si( odbywać w godzinach przechadzki, w mieJs,,:u nl ten cel przeznaczonem.
\nNa ćwiczenia, w zależności od warunków miejscowych, można wyprowadzać odrazu tylu więźniów, ilu przeciętnie odbywa przechadzkę. Ćwiczenia odbywają się przy odpowiednio wzmocnionym nadzorze.
\nDZIAŁ IV.
\nPRACA WIĘŹNIóW.
\ngospodarstwa więziennego · i -tworzy dział pracy.
\n1229
\nPrzy wyznaczaniu więźniom odpowiedniego rodzaju pracy należy uwzględniać rodzaj i termin kary, wiek, płeć, stan zdrowia, stopień ich wykształcenia ogólnego i zawodowego, inteligencję, dotychczasowe zajęcie na wolności i w więzieniu, zamierzoną pracę na wolności po opuszczeniu więzie nia, jak również zamiłowanie do pewnej gałęzi pracy.
\nWięźniom, którzy przed osadzeniem w więzie niu zajmowali się pracą naukową, naczelnik więzie nia może zezwolić na dalsze prowadzenie prac, z wyjątkiem zajęć, wymagających specjalnych urządzeń, mogących zakłócić spokój lub grozić niebezpieczeństwem albo ułatwić ucieczkę. .
\nwyszkolenie więźniowie otrzymują: a} w warsztatach więziennych,
\nwedług ogólnego ustawod~wstwa o pracy.
\nWięzień, zatrudniony pracą dochodową, otrzymuje wynagrodzenie w stosunku do wykonanej pracy, z uwzględnieniem jego kwalifikacyj zawodowych, wykazanych postępów i sprawowania.
\nW okresie nauki więzień nie otrzymuje wynagrodzenia.
\nPraca, wykonana ponad ustaloną normę, wynagradzana jest specjalnie.
\nWięźniowie, oprócz wynagrodzenia, którego sposób i wysokość regulują specjalne przepisy, otrzymują osobne premje.
\nZOla ma być zapisywane na jego rachunek. W tym al w warsztatach i zakładach przemysłowych _ celu więzień posiada książeczkę roboczą, do której więziennych, zapisywane jest jego wynagrodzenie, oraz dokonybl w gospodarstwach rolnych i ogrodowych, wane z tego wynagrodzenia wydatki. c} zapomocą wynajmu, jako sił roboczych.
\nWynagrodzenie więźnia dzieli się na dwie czę .
\nWięźniów należy zatrudniać pracami dochodości. PierWsza część jest pozostawiona do wydatkowemi i niedochodowemi. wania według jego uznania w granicach, dozwolonych
\nlazny, przeznaczony dla więźnia, po zwolnieniu go wi- pracy w granicach przepisów ustaw karnych.
\nZ pośród więźniów śledczych mogą być zatrud- z więzienia.
\nZezwolenia na wydatkowanie sum z żelaznego nieni pracą za zezwoleniem właściwych władz sądo kapitału udziela Ministerstwo Sprawiedliwości. wych lub prokuratorskich tylko ci, którzy wybiorą sobie jeden z rodzajów pracy istniejących wdanem
\npozostałą na jego rachunku należność. ciwia się przepisom niniejszego regulaminu i nie odW razie przesłania więźnia do innego więzie biega od zwykłych norm życia w więzieniu. Przepis · ten ma odpowiednie zastosowanie do więźniów kar- nia, naczelnik więzienia winien również przesłać książeczkę roboczą, stwierdzającą ostateczną sumę, -nych nie podlegających przymusowi pracy. zapisaną na rachunku więźnia za jego pracę, oraz ,
\ngóle, do pracy fizycznej ciężkiej lub też do poszczególnego rodzaju zatrudnienia decyduje naczelnik
\nki jej wykonywania winny odpowiadać ogólnym Nieletni do lat 17, osadzeni w więzieniu, nie przepisom sanitarnym, higjenicznym i bezpieczeńmogą być zatrudniani ciężką pracą fizyczną. stwa.
\nZatrudnianie kobiet ciężarnych, począwszy od i 7 ·go miesiąca ciąży do upływu 2 miesięcy po roz§ 222. Prowadzenie rachunkowości działów wiązaniu - jest wzbronione, pracy w więzieniu określa osobna instrukcja.
\nDziennik 'Ustaw. Poz. 577.
\n1230 CZĘ ść DZIAŁ R o z d z i a ł II.
\nIV.
\nPQSTĘPOW ANIE WYKONAWCZE SZCZEGóLNE.
\nL, POSTĘPOWANIE SZCZEGóLNE W STOSUNKU DO WIĘŹNIóW KARNYCH.
\nOdbywanie kary aresztu i twierdzy.
\nnych.
\nO ile miejscowe warunki na to nie pozwalają, należy ich osadzać w celach osobnych.
\nnych.
\nOsoby, skazane na karę twierdzy,umieszczane chwilowo w więzieniach, nie posiadających oddziałów dla skazanych na tę karę, do chwili przesłania ich do właściwego więzienia, są oddzielane od innych kategoryj więźniów i korzystają z ulg przewidzianych w regulaminie.
\nw celach jednoosobowych i korzystają z ulg, wymienIonych w § 225, a nadto mają prawo:
\nNie mogą oni pozatern być używani do wykonyW'ania robót gospodarczych i nie ulegają karom, wskazanym w § 165 w p. p. \"m-n\".
\n§§ 225 i 226 skazani na karę twierdzy, mogą być również udzielane w pełnym lub częściowym zakresie' więźniom, skazanym na inne kary za przestęp stwa popełnione przez nich nie z chęci zysku lub innych niskich pobudek.
\nUdzielanie ulg w tym wypadku zarządza Ministerstwo Sprawiedliwości, któremu prokurator okrę gowy przedstawi w drodze służbowej ' odpowiedni wniosek z załączeniem opinji naczelnika więzienia.
\nNr. 71.
\nOdbywanie kary według zasad systemu progresywnego.
\nna czas ponad trzy lata, wykonywać należy według , zasad systemu progresywnego w więzieniach, specjalnie na ten cel przeznaczonych.
\nstemu progresywnego ma na celu stopniowe przygo- . towanie więźnia do normalnego trybu życia na wolności.
\nŚrodkami do osiągnięcia tego celu są:
\nzasad systemu progresywnego, przechodzą kolejno I przez trzy klasy.
\nWięźniowie po przybyciu do więzienia zalicza- ' ni są do klasy pierwszej, w której przebywają co naj- I mniej sześć miesięcy.
\nI Pobyt recydywistów w klasie pierwszej trwa co najmniej 12 miesięcy, przyczem, o ile warunki miejscowe na to pozwalają, winni być osadzani na okres pierwszych trzech miesięcy w celach jednoosobowych.
\nNajkrótszy okres przebywania w następnych klasach ustalać należy w sposób następujący. Od ter~ . minu kary odlicza się:
\nPozostałe okresy dzieli się na dwie równe części.
\nwyższej następuje w drodze awanSUj odwrotnie zaś przeniesienie z klasy wyższej do niższej - w drodze degradacji.
\nZa podstawę przy awansie lub degradacji bierze się liczbę uzyskanych przez więźnia punktów . . Za wyjątkowo dobre zachowanie się, pilność oraz postępy· w nauce i pracy więzień otrzymuje tygodniowo do 10 punktów. Złe zachowanie się, brak niezbędnych postępów oraz pilności w nauce i pracy powoduje zmniejszenie liczby punktów, wskutek czego następuje odroczenie awansu lub degradacja do klasy niższej.
\nN 71.
\nDziennik Ustaw. Poz. 577.
\nDla każdego więźnia, w zależności od minimalnego terminu, ustalonego na pobyt jego w danej klasie, określić należy potrzebną do uzyskania awansu liczbę punktów przez pomnożenie tego terminu w zaokrąglonych tygodniach przez 10.
\nPunkty wystawia nc.czelnik więzienia lub z jego upoważnienia pomocnik w dziale wychowawczym, po porozumieniu się z kapelanem, nauczycielami i pozostałymi pomocnikami naczelnika więzienia. z
\nklasy niż szej do wyższej połączone jest stopniowe polepszanie warunków życia więziennego i rozszerzanie zakresu ulg.
\nWięźniowie klasy trzeciej, po otrzymaniu niezbędnej dla tej klasy liczby punktów i odbyciu co najmniej 2/3 kary, mogą być zakwalifikowani do przedterminowego zwolnienia.
\nWięźniowie, którzy nie wykazują poprawy lub którzy, ze względu na swe zachowanie złe, mogą grozić niebezpieczeństwem demoralizacji wobec pozostałych więźniów, winni być pozbawieni prawa odbywania kary według systemu progresywnego. Wię źniów tych przenieść należy do więzień izolacyjnych. § 233; Więźniom klasy pierwszej nie przysłu gują żadne ulgi regulaminowe; korzystają oni jedynie z uprawnień więźniów, . osadzonych w więzieniach zwykłych.
\nWięźniowie klasy drugiej korzystają z ulg re- gulaminowych wskazanych w § 177 w p. p. \"a, b, c, d,e, h, i, 1, m, p\", a nadto otrzymują pozwolenie na:
\nWięźniowie klasy trzeciej korzystają z wszelkich ulg regulaminowych, a nadto otrzymują pozwolenie na:
\nStosownie do podziału na klasy, o ile miejscowe warunki na to pozwalają, więźniowie każdej klasy umieszczani są w odrębnych celach i oddziałach i odróżniają się zewnętrznie w każdej klasie specjalnemi odznakami. .
\nnastępuje na skutek decyzji naczelnika więzienia.
\n1231 Awansowanie z pomlll1ęciem kolejności klas jest wzbronione; degradacja z pominięciem kolejności klas, t. j. o dwie klasy naraz, może być zastosowana tylko w wyjątkowych przypadkach.
\nR o z d z i a ł III.
\nOdbywanie kary w więzieniach izolacyjnych.
\nW więzieniu izolacyjnem umieszczant zawodowi, nałogowi lub recydywiści i ukarani dyscyplinarnie, w stosunku do których zasady wychowawczo - poprawcze, stosowane w zwykłych więzieniach, nie odniosły ' skutku, a których wpływ na pozostałych więźniów jest szkodliwy.
\nO przeniesieniu więźnia do więzienia izolacyjnego decyduje Minister Sprawiedliwości na wniosek właściwego naczelnika więzienia lub prokuratora.
\numieszczani duchowni, kobiety, skazani na areszt, twierdzę, więźniowie śledczy oraz więźniowie, którzynie ukończyli lat 21.
\ndzielą się na dwie klasy. Przeniesienie z klasy pierw- szej do drugiej następuje w drodze awansu, w miarę wykazanej poprawy, zaś degradacja z drugiej do pierwszej - na skutek złego zachowania się oraz wykazanej niechęci do nauki i pracy.
\nPrzyjęty do więzienia izolacyjnego więzień zostaje zaliczony do klasy pierwszej. Przeniesienie do klasy drugiej może nastąpić po upływie co najmniej trzech miesięcy nienagannego zachowania się oraz pilności w nauce i pracy. Więźniowie klasy drugiej, po upływie co najmniej dziewięciu miesięcy nienagannego zachowania się, wykazanej pilności oraz postępów w nauce i pracy, mogą być przeniesieni, dla odbycia pozostałej części kary, do więzienia zwykłego, o ile do upływu terminu kary pozostało co najmniej sześć miesięcy. .
\nPrzekroczenie porządku więziennego, pociągające za sobą nałożenie jednej z kar dyscypli- narnych, wskazanych w § 165 p. p. \"i, i, k, l\", odracza termin awansu więźniów klasy pierwszej do klasy drugiej na przeciąg dwóch miesięcy, - dla wię źniów klasy drugiej powoduje degradację do klasy pierwszej, z niemożnością powtórnego awansu przed upływem trzech miesięcy.
\nWięźniowie klasy drugiej: al mogą komunikować się listownie i osobiście raz na dwa miesiące;
\nNr. 71~ Dziennik Ustaw. Poz. 577.
\n1232
\n§ 165 w p. p. ud - k\" oraz w p. \"m\", mogą być podwojone.
\nR o z d z i a ł IV.
\nc, .
\ncińskiego, obrz. gr.-katolickiego i obrz. ormiańskie go, skazani na karę więzienia zwykłego, więzienia zastępującego dom poprawy, lub twierdzy według ko.deksu karnego z r. 1903, więzienia zwykłego wedłUg ustawy karnej z r. 1852, albo więzienia lub twierdzy według kodeksu karnego z r. 1871, - o ile nie zostali pozbawieni godności kościelnej przez właściwego ordynarjusza, korzystają w czasie odbywania kary z następujących ulg regulaminu wię ziennego: a} umieszczani są w celach jednoosobowych;
\nR o z d z i a ł V.
\nOdbywanie kary w oddziałach dla nieletnich.
\nwolności, nie mogą przebywać w ogólnych oddziałach więziennych; należy ich umieszczać w wyodręb.: nionych w tym celu osobnych oddziałach dla nie~ letnich. ., Nieletni, umieszczani chwilowo w więzieniu, VI które m niema odrębnego oddziału dla nieletnich, win .. ni być do czasu przesłania ich do osobnego oddiia.;:., lu, oddzieleni od więźniów dorosłych.
\nO ile względy wychowawcze tego wymagają, nieletni, którzy w czasie odbywania kary w oddziale ' dla nieletnich ukończyli lat 17, mogą, zazezwole;. niem Ministra Sprawiedliwości, pozostać w oddziale' dla nieletnich do ukończenia swej kary, nie dłużej: jednak, jak do czasu dojścia do pełnoletności. . '
\nnauczanie ogólne i zawodowe, wychowanie fizyczne· i moralne oraz wdrażanie do pracy. W normowaniu całokształtu życia w oddziałach dla nieletnich należy stosować metody wychowawcze.
\nNaczelnik więzienia kieruje oddziałem dla nie:letnich przy pomocy nauczyciela-wychowawcy, którego obowiązkiem jest udzielanie nauki, kontrola nad pracą i sprawowanie ogólnej pieczy nad ,nieletnimi. W więzieniach, w których istnieją oddziały dla nieletnich płci żeńskiej, wymienione czynności speł nia nauczycielka - wychowawczyni.
\nNiższych funkcjonarjuszów oddziałów dla nieletnich naczelnik więzienia wyznacza z pośród per- ' sonelu więziennego, posiadającego najlepsze kwalifikacje pod względem służbowym i moralnym.
\nNieletni, osadzeni w więzieniu, podlenauczaniu, według postanowień regulaminu.
\nN a nauczanie szkolne przeznacza się co najmniej dwie godziny dziennie w porze rannej, łączny zaś czas nauki i pracy nie może przekraczać 8 godzin dziennie, z jednogodzinną przynajmniej przerwą pomiędzy nauką a pracą.
\nobowiązkowemu Nr. 71.
\nDziennik Ustaw. Poz. 577.
\nCzas wolny od pracy i nauki ma być zużyty na pogaclanki i wychowanie fizyczne, stosownie do przepi,SQw . niniejszego regulaminu.
\nwm.iarę możności, zatrudniani pracą na powietrzu, zwłaszcza w ogrodzie i w gospodarstwie rolnem; o ile uprzednio rozpoczęli już naukę rzemiosła, mają kontynuować ją w więzieniu.
\nNieletnie płci żeńskiej należy zaznajamiać przedewszystkiem z robotami z zakresu gospodarstwa domowego, z robotami ręczn~mi, a następnie dopiero nauczać rzemiosł kobiecych.
\nPrzy wyznaczaniu nieletnim pracy naczelnik więzienia zasięga opinji lekarskiej. ;. \"
\nNieletni, w okresie uczenia rzemiosła, nie otrzymują wynagrodzenia za pracę; ewentualne dochody z ich pracy mogą być zużytkowane na cele związane z wychowaniemnieletnich (instrumenty muzyczne, gry sportowe, przyrządy gimnastyczne). ' § 247.
\nDZIAŁ Naczelnik więzienia może zezwolić nie- let~im na komunikowanie się osobiste i listowne z ro- dzipą oraz osobami trzecierni bez ograniczeń, ustalqi:lych dla więźniów dorosłych. Odwiedziny odbywają się w pomieszczeniu bez siatki w obecności naczelnika więzienia lub nauczyciela-wychowawcy. KorespOJ;1dencja nieletnich, o ile zawiera treść niewła8c;hvą lub mogącą wpłynąć ujemnie na wychowanie, ulęga zniszczeniu. .
\ndla, nieletnich i o nadchodzącym terminie zwolnienia winni być powiadomienil\"Odzice lub opiekunowie, bądź urząd opieki społecznej, bądź też Towarzystwo Patronatu Więziennego.
\nO przeniesieniu ,do oddziału dla nieletnich zawiadomić należy również właściwe władze sądowe lub prokuratorskie.
\nustala się w następujący 'sposób: godz. 6.00 - wstawanie, godz. 6 - 6.45 - mycie się, ubieranie, sprzątanie cel, godz. 6.45 - 7 - modlitwa, godz. 7 - 7.30 - gimnastyka, przechadzka, godz. 7.30 - 8 - śniadanie, ,godz. 8 - 10.30 - nauka, godz. 10.30 - 12.30 - praca, godz. 12.30 -,- 13- obiad, godz. 13 - 14 - przechadzka, godz. 14- 17 - praca, godz. 17 - 17.30- przechadzka, godz. 17.30 - 18-- kolacja, godz. 18 - 20 - wolne zajęcia, godz. 20 - 20.15 - gimnastyka, godz. 20.15 - 20.30 - modlitwa, godz. 20.30 - 21 - przygotowanie się do snu, mycie się, godz. ,21.00 - spoczynek. . . Zmiany w ustalonym rozkładzie dnia zarządza, VI razie koniecznej potrzeby, naczelnik więzienia za zezwoleniem Ministerstw~ Sprawiedliwości.
\nII.
\nTYMCZASOWE ARESZTOWANIE.
\nRozdział Nauczanie nieletnich i zatrudnianie ich IJrącą odbywa się oddzielnie od dorosłych więźniów.
\nNieletni, którzy nie znają rzemiosła, winni być, 1233 , I.
\nPrzepisy o traktowaniu więźnió~śledczych.
\nsowo zatrzymane i aresztowane w czasie dochodze~ nia lub śledztwa, jak również więźniowie skazaniną mocy wyroku sądowego - do czasu jego uprawd~ mocnienia się.
\nWięźniowie karni, o ile w czasie odbywania kary zastosowano do nich tymczasowe zaaresztowanie w innej sprawie, winni być poddani takim ograniczeniom stosowanym względem więźniów śledczych, jakich zażądają właściwe władze sądowe lub proku,:, ratorskie.
\nrazem z więźniami karnymi. Więźniów śl~d\" czych osadza się w specjalnych więzieniach śl,edczyćh lub też w osobnych oddziałach lub celach więzień karno-śledczych. .
\nOsadzanie w jednej celi wspólnej więźnióW śledczych z karnymi może nastąpić w wyjątkowyc'h przypadkach, wynikających z warunków miejsć'ó~ wych, na podstawie upoważnienia właściwych władz sądowych lub prokuratorskich. szczać
\npujących ulg, a mianowicie mogą: .
\nZ ulg, wymienionych pod p. \"c\", nie mogą korzystać zdradzający chęć ucieczki, recydywiści oraz więźniowie nie posiadający dostatecznej ilości wła snej odzieży, obuwia i bielizny lub tacy, których rzeczy własne są niezdatne do użytku.
\nO pozbawieniu więźnia śledczego tytułem kary dyscyplinarnej ulg, wymienionych w p. p. \"d, e, f\", naczelnik wię z i e nia zawiadamia właściwe władze są dowe lub prokuratorskie.
\nłacińskiego, obrz. gr.-katolickiego i obrz. ormiańskie go, osadzeni jako więźniowie śledczy, korzystają z uprawnień, przewidzianych dla więźniów śledczych, a ponadto mają do nich zastosowanie postanowienia § 241 p. p. \"a, b, c, d, f, i\" niniejszego regulaminu.
\nwykonywania robót gospodarczych vi obrębie wię zienia. Pozałem ma względem nich zastosowanie przepis § 213 ust. 2.
\nDziennik Ustaw. Poz. 577.
\n1234 CZĘŚĆ V.
\nREGULAMIN SANITARNO-LEKARSKI.
\nniach polega na: a) organizacji szpitalnictwa ogólnego i specjalnego, b) zakładaniu aptek, c) utrzymywaniu personelu lekarskiego i pomocniczego, d) trosce o stan sanitarny więzień i e) nadzorze lekarskim nad odżywieniem więźniów. '
\nswych organów sanitarnych nadzór nad stanem sanitarnym więzień.
\nW przypadkach, w których wykonanie przepisów sanitarnych natrafia na trudności, naczelnik wię zienia, na wniosek lekarza więziennego, ~wraca: się O pomoc do powiatowej władzy administracji ogólnej.
\nLekarze więzienni i ich obowiązki.
\nlekarz więzienny oraz sanitarjusz, lub sanitarjuszka; powinni oni, o ile miejscowe warunhi na to pozwalają, mieszkać w obrębie więzienia. sŁały . § 259. W więzieniach, w których uruchomione są okręgowe szpitale, pracuje kilku lekarzy; jeden z nich jest odpowiedzialny za całokształt warunków sanitarno-lekarskich i nosi. tytuł \"lekarz okrę gowego szpitala więziennego\", pozostali zaś lekarze są jego pomocnikami i noszą tytuł \"lekarz więzienny\".
\nW więzieniach, przy których uruchomione są szpitale dla nerwowo i umysłowo chorych więźniów, lekarz specjalista nosi tytuł \"lekarz kierownik okrę gowego psychjatrycznego szpitala więziennego\", drugi zaś \"lekarz więzienny\".
\nLekarz więzienny obowiązany jest:
\nLekarze więzienni stosują się do żarządzeń naczelnika więzienia pod względem przestrzegania po- , rządku więziennego, w granicach regulaminu. .
\nchorych więźniów i wypełniać wszelkie zarządzenia lekarza więziennego, R o z d z i a ł ,II.
\nOględziny lekarskie więźniów.
\ntoryjną, stwierdzającą stan jego zdrowia.
\nWięźnia, przybyłego do więzienia, umieszcza się w specjalnej celi przejściowej, aż do przybycia, lekarza lub sanitarjusza. .
\nSanitarjusz lub starszy dozorca mierzy przybyłym więźniom ciepłotę i wypełnia kartę ambulatoryjną, o ile więzień nie jest przesłany z innego wię zienia.
\nW zależności od ogólnego stanu zdro~ia, wię źniowie przybyli mają być skierowani do kąpieli, a rzeczy ich poddane natychmiastowej dezynfekcji. i przebranych więźniów karcie ambulatoryjnej stwierdza stan ich zdrowia; karta ta pozostaje w ambulatorjum do czasu ukończenia kary lub przesłania więźnia do innego więzienia. Bez karty ambulatoryjnej i adnotacji lekarza , o stanie zdrowia, w chwili transportu, więzień nie może być przesłany do inni!go więzienia.
\nogląda lekarz więzienny i na
\nNowo przybyłych więźniów, o ile miejscowe warunki nie stoją temu na przeszkodzie, należy umieszczać na przeciąg dwóch tygodni w osobnych celach obserwacyjnych. Okres ten może być przedłużony lub skrócon y, na skutek opinji lekarza.
\nWięźnia chorego niezwłocznie umieszcza się w szpitalu więziennym lub w izbie chorych.
\nR o z d z i a ł III.
\nPrzyjęcia ambulatoryjne.
\nksiążkę, do której dozorca wpisuje codziennie nazwiska więźniów, zgłaszających się jako chorzy.
\nNr. 71.
\nDziennik Ustaw. Poz. 577.
\nCodziennie przed przybyciem lekarza sanitarjusz odbiera od dozorców książki, obchodzi cele, wydaje przepisane przez lekarza lekarstwa, dokonywa drobnych opatrunków i sprowadza więźniów do porad lekarskich wraz z kartą ambulatoryjną.
\nchorych i wydaje odpowiednie zarządzenia, które notuje w karcie ambulatoryjn e j: wydane lekarstwa wypisuje w wykazie przychodu i rozchodu lekarstw.
\nLekarz więzienny umie szcza chorego więźnia w szpitalu lub w izbie chorych i, niezależnie od karty ambulatoryjnej, zaprowadza dla niego kartę szpitalną· R o z d z i a ł IV.
\nSzpitalnictwo więzienne.
\ndo 100 osób, ma byt wyodrębnione pomieszczenie na izbę chorych, do której kierowani są więźniowie podejrzani o chorobę, lub nie wymagający dłuższego leczenia . . W więzieniach I i II k lasy oraz w więzieniach III klasy o pojemności powyżej 100 osób powinny I być urządzone na potrzeby danego więzienia szpii tale lokalne.
\nW miarę potrzeby w więzieniach I klasy lub w miastach, w których jest kilka więzień, zakłada . się przy tych więzieniach szpitale okręgowe, obsłu gujące więzienia z najblizszych okręgów apelacyjnych. Szpitale te będą przeznaczone dla jednej lub kilku specjalności, oprócz ostrych chorób zakaźnych.
\nI
\nprzebywający winien otrzymać kartę szpitalną, kartę ciepłoty, kubek szklany na plwoCinę oraz bieliznę · ; i pościel szpitalną. :
\nTemperatura w szpitalach i izbach choryc~ winna być nie niższa jak 16°C przy wilgotnoścI względnej nie wyższej od 75 %.
\nDla więźniów nieletnich jak również dla kobiet ' przeznaczyć należy oddzielne pomieszczenia.
\nchorych, bądź podejrzanych i o cho:obę le.ka:z umie.szcza \"!' .izbie chory~? lub . w szpItalu wIęzlennyIil l poddaje Ich obserwaC)l. ' Chorzy, wymagający zabiegu lub opieki chirur~ gicznej, winni być odsyłani do okręgowych więziennych szpitali chirurgicznych, a w wyjątkowych tylI ko razach - do szpitali państwowych lub samorzą ' dowych.
\nJeżeli więzień jest nieuleczalnie chory, lekarz I więzienny, określiwszy stan choroby więźnia, zawiadamia o tem naczelnika więzienia, który niezwłocz nie powiadamia o tem właściwą władzę, celem uzyr skania p rzerwy w odbywaniu kary, lub zmiany środ I ka zapo1?iegawczego.
\n1235 wania, to chory taki musi być natychmiast odosobniony a cela odkażona, lekarz zaś więzienny ma zarządzić przeniesienie chorego do szpitala państwo wego lub samorządowego dla zakaźnych ; więźniów zaś, którzy stykali się z chorymi, izolować , poddać obserwacji w okresie inkubacyjnym i szczepienio.~n ochronnym. . , , O wypadku choroby zakaźnej naczelnik więzi!;! nia powiadamia: Ministerstwo Sprawiedliwości, . wła ściwe władze sądo'o/e lub prokuratorskie i powiatowe władze administracji ogólnej.
\nJeżeli więzień zachoruje psychicz~ie, a wypadek nie cierpi zwłoki, należy chorego wysłać niezwłocznie do specjalnego zakładu i równocześ nie zawiadomić o tem właściwe władze sądowe . lub prokuratorskie. Od zakładu ni\\lci.- zażądać opinji o stanie psychicznym chorego i przedstawić ją . wła ściwym władzom sądowym lub prokuratorsk im, celem uzyskania przerwy w odbywaniu kary, względ nie zmiany środka zapobiegawczego.
\nT
\ni nerwowo chorych kieruje się więźniów, którzy zacr.\"rowali w czasie odbywania kary. .
\nW razie konieczności umieszczenia umysłowo lub nerwowo chorego więźnia we właściwym szpi.t alu więziennym , należy wypełnić w dwóch e gzemplarzach kwestjonarjusz odpowiedniego wywiadu .lekarskiego i przesłać go do jednego ze szpitali speCJalnych w więzieniach.
\nLekarz kierownik szpitala specjalnego wpisuje do kwestjonarjusza swoją opinję o możności przyję cia umysłowo chorego więźnia i jeden egzempl arz kwestjonarjusza przesyła niezwłocznie do Ministerstwa Sprawiedl i wości. Na zasadzie tej opinji Ministerstwo Sprawiedliwości wydaje właściwe zarz~ dzenie.
\npotrzeby, na wezwanie lekarza specjalisty, na k oszt chorego lub jego rodziny. \\YI stosunku do więźniów śledczych wymagana jest nadto zgoda właściwych władz sądowych lub prokuratorskich.
\nWezwany lekarz bada chorego w obecności lekarza więziennego i uzgadnia z nim sposób leczenia.
\nWięzień bez opinji lekarskiej w żadnym razie nie może być wysyłany na kurację.
\nLekarz więzienny w karcie szpitalnej przebieg choroby, sposób leczenia i wszelkie wydane zarządzenia. Zalecone odży wianie specjalne lekarz więzienny zapisuje do książki zapotrzebowań dla szpitala. .
\nchoroba więźnia jest bardzo ciężka lub śmiertelna, naczelnik więzienia w miarę możności powiadomi o tem najbliższą rodzinę więźnia.
\npozawięziennym, naczelnik więzienia winien powiadomić zarząd szpitala, że pacjent nie będzie nadal leczony na koszt Skarbu.
\nDziennik Ustaw. Poz. 577.
\n1236 R o z d z i a ł V. wości, mogą być stosowane
\nbyć w ostatnich dniach ciąży, umieszczane w specjalnych salach porooowych, w których pozostają przez dwa tygodnie po porodzie; jeżeli warunki wię zienia nie pozwalają na odbycie porodu na miejscu, naczelnik więzienia, na wniosek lekarza więzienne go, występuje o przeniesienie położnicy do odpowiedniego zakładu i o zarządzenie przerwy w odbywaniu kary.
\nmieć troskliwą opiekę lekarską, otrzymywać dostateczną ilość odpowiedniego pożywienia i mają być umieszczane w wygodnych celach. W miarę możno ści należy niemowlęta umieszczać w żłobkach przy więzieniach. Okres karmienia niemowląt przez matki może trwać do osiemnastu miesięcy.
\ndziecko powinno mieć zaszczepioną ospę ochronną.
\nKobiety w ciągu sześciu tygodni po rozwiąza niu wolne są od pracy; po tym terminie kobiety karmiące należy zatrudniać pracą w ten sposób, aby nie szkodziła ona zdrowiu matki lub dziecka.
\nVI.
\nZaopatrywanie więzień w środki lekarskie i ich przechowywanie.
\ndręczna apteczka. powinna być po- Apteka więzienna pozostaje pod nadzo'rem le: karza, który przechowuje i osobiście wydaje środki odurzające, kontroluje rachunki apte~z?e oraz w sprawach aptecznych zwraca się do .MIn?st 7rstwa Sprawiedliwości o decyzję, co do środkow, Jakle mogą być używane w więzieniach.
\nw środki i materjały lecznicze oraz w środki dezynfekcyjne i mydło w centralnej aptece Ministerstwa Sprawiedliwości, . .Wszelkie zamówienia, kierowane do apteki centralnej, powinny być obliczane na zasadz~e. cennika, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym MIn1sterstwa Sprawiedliwości.
\nlub jego rodziny.
\nUrodzenia.
\nRozdział Nr. 71.
\nich ilości i ceny.
\nR o z d z ia ł VII.
\nPrzestrzeganie zasad higjeny i porządku w pomieszczeniach więziennych.
\nnia powinna wynosić co najmniej: w celach wspólnych 13 ma, zaś w celach jednoosobowych 18 m 3 • W porze zimowej pomieszczenia zajęte przez więźniów, mają być opalane i temperatura w nich nie może być niższą od 14°C, przy wilgotności względnej nie wyżej jak 75 %•
\nziennych musi panować czystość i porządek. W tym celu ściany i sufity winny być bielone lub malowane, a w razie potrzeby dezynfekowane. Podłogi w celach, salach pracy, korytarzach, sypialniach i innych pomieszczeniach winny być przynajmniej dwa razy na tydzień wyszorowane i codziennie dokład nie zamiecione; podłogi mogą być również nacierane .pastą i froterowane. Wszelkie uszkodzenia i zanieczyszczenia pomieszczeń winny być niezwłocznie usuwane.
\nPodwórze więzienne winno być codziennie po uprzedniem polewaniu zamiecione, rynsztoki zdezynfekowane, śmietniki przynajmniej dwa razy na tydzień oczyszczone, a nieczystości i śmieci wywiezio' ne przed wypełnieniem zbiorników.
\nWszystkie pomieszczenia więzienne winny być codziennie starannie wietrzone. W szczególności cele, w których wykonywa się · prace, należy wietrzyć rano, w czasie przechadzki więźniów i po ukończe niu pracy; pracownie wietrzy się rano i podc~as przerwy południowej. Oprócz tego, w celach, mezajętych w ciągu dnia, okna mają być otwarte, o ile na to pozwala pogoda.
\nW celach, korytarzach i warsztatach pracy winny być umieszczane spluwaczki, wypełnione wodą; plucie do chustek i na podłogę jest wzbronione .
\nKubły nocne i klozety winny być codziennie doprowadzone do należytego porządku i zdezynfekowane.
\nR o z d z i a ł VIII.
\nPrzeciętna ilość środków dezynfekcyj- nych, mydła i słomy na jednego więźnia w ciągu roku jest ustalana i podawana do wiadomości przez Ministerstwo Sprawiedliwości.
\nLekarze zalecają dla więźniów środki lecznicze, objęte spisem farmakopei ekonomicznej. Recepty, wysyłane do aptek miejskich, powinny mieć napis (Ph. eoc.).
\nSpis lekarstw, które mogą być używane w wię zieniach, jest ogłaszany w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości.
\nLekarstwa, nie objęte spisem, 02łoszonym w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedli- Więzienia przedstawiają Ministerstwu Sprawiedliwości Utrzymanie czystości ciała.
\ni wieczorem umyć twarz, szyję i ręce oraz ' wyczyścić zęby, jak również umyć ręce przed spożyciem każ dego pożywienia i po ukończeniu pracy. W tym celu wydaje się więźniom potrzebną ilość mydła, grzebień, szczoteczkę do zębów i kredę.
\nWięźniowie mają być kąpani przynajmniej raz na dwa tygodnie; zajęci pracą kąpią się co najmniej raz na tydzień, a także po każdej pracy brudzącej\" nowoprzybyli zaś - niezwłocznie po przybyciu do więzienia. ... .. .. .... . ........ \" ........ , .. . ...
\nDziennik Ustaw. Poz. 577, 578, 579 i 580.
\nNr. 71. \\ § '288. Pranie bielizny w łaźni, podczas kąp~eli, a także suszenie jej w celach i korytarzach Jest wzbronione.
\n1237
\ncie z dniem ogłoszenia.
\nMinister Sprawiledliwości: Czesław Michałowski , § 289. O ile przepisy regulaminu nie stanowią inaczej, każdy więzień winien być raz na tydzień ostrzyżony krótko i ogolony.
\nKobiety winny nosić włosy gładko przyczesane.
\nWięźniowie, którzy na podstawie regulaminu mają prawo do noszenia dowolnego uczesania lub zarostu, mogą być; na skutek opinji lekarza więzien nego, ostrzyżeni i ogoleni, gdy tego wymagają nieodzowne względy zdrowotne.
\nPrzyrządy fryzjerskie znajdują się pod dozorem sanitarjusza więziennego i winny być przed każdora zowem użyciem zdezynfekowane.
\nCZĘść VI.
\nPRZEPISY KONCOWE.
\nw l11l11ejszem rozporządzeniu, będą ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości.
\ncie z dniem 1 października 1931. Z dniem tym tracą moc obowiązującą przepisy uprzednie, dotyczące przedmiotów, unormowanych w niniejszem rozporzą dzeniu.
\n579.
\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOsCI z dnia 21 lipca 1931 r. o rozmieszczeniu sądów grodzkich w powiecie łę czyckim w okręgu sądu okręgowego w Łodzi.
\nNa podstawie art. 270 prawa o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr. 12, poz. 93) zarządzam co następuje: § L Znosi się sąd grodzki w Poddębicach.
\ndu grodzkiego w Łęczycy, a gminy: Dalików i Poddębice do okręgu sądu grodzkiego w Ozorkowie.
\ncie z dniem 1 października 1931 r.
\nMinister Sprawiedliwości: Czesław Michałowski Minister Sprawiedliwości: Czesław Michałowski 580.
\n578.
\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIE- ROZPORZĄDZENIE MINISTRA DLIwoścI DLIWOśCI z dnia 21 lipca 1931 r. w sprawie ustalenia liczby sędziów śledczych w w okręgach sądów okręgowych w Łodzi, Radomiu, Siedlcach, Sosnowcu i Wilnie.
\nNa podstawie art. 5 §§ 1 i 2 prawa o ustroju Nr. 12, SPRAWIE- z dnia 3 sierpnia 1931 r. o rozmieszczeniu sądów grodzkich w powiecie sokołowskim w okręgu sądu okręgowego w Siedlcach.
\nNa podstawie art. 270 prawa o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr. 12, poz. 93) zarządzam co następuje: . sądów powszechnych (Dz. U. R. P. z. 1928 r. poz. 93) zarządzam co następuje:
\nlaskim.
\ngo okręgowego jako sędziego śledczego w Będzinie, Iłży, Łodzi, Siedlcach, W ęgrowie, Wilnie i Żelecho wie; skutkiem czego liczba tych stanowisk w okręgu sądu okręgowego w Łodzi wynosić będzie 7, wokrę gu sądu okręgowego w Radomiu - 7, w okręgu sądu okręgowego w S,iedlcach - 4, w okręgu sądu okrę gowego w Sosnowcu - 5 i w okręgu sądu okręgo wego w Wilnie - 21.
\nwie rozciąga się na wszystkie miasta i gminy powiatu sokołowskiego.
\nZnosi się sąd grodzki w Kosowie Pod-
\nMinister Sprawiedliwości: Czesław Michałow·r;ki ~ -