📄 Tekst ustawy
Ustawaz dnia 22 czerwca 2016 r.o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne,
ustawę z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców
w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii
elektrycznej oraz ustawę z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
(Dz. U. poz. 478 i 2365) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
”
;
2)
w art. 2:
a)
po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
biomasa lokalna - biomasę pochodzącą z upraw energetycznych, a także odpady lub pozostałości
z produkcji rolnej oraz przemysłu przetwarzającego jej produkty, zboża inne niż pełnowartościowe,
pozyskane w sposób zrównoważony, określony w przepisach wydanych na podstawie art.
119;
”
,
b)
pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
dedykowana instalacja spalania wielopaliwowego - instalację spalania wielopaliwowego,
w której udział liczony według wartości energetycznej biomasy, biopłynów, biogazu
lub biogazu rolniczego jest większy niż 15% w łącznej wartości energetycznej wszystkich
spalonych paliw zużytych do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła w tej instalacji
w okresie rozliczeniowym określonym we wniosku, o którym mowa w art. 45 ust. 1, albo
w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 83 ust. 2, o ile instalacja ta:
a)
jest wyposażona w odrębne linie technologiczne służące do transportu do komory paleniskowej
biomasy, biopłynu, biogazu lub biogazu rolniczego lub
b)
wykorzystuje technologię fluidalną przeznaczoną do spalania odpadów przemysłowych
wspólnie z paliwami kopalnymi lub paliwami powstałymi z ich przetworzenia oraz z biomasą,
biopłynem, biogazem lub z biogazem rolniczym;
”
,
c)
uchyla się pkt 7,
d)
po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:
„
7a)
drewno energetyczne - surowiec drzewny, który ze względu na cechy jakościowo-wymiarowe
i fizyko-chemiczne posiada obniżoną wartość techniczną i użytkową uniemożliwiającą
jego przemysłowe wykorzystanie;
”
,
e)
po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu:
„
11a)
hybrydowa instalacja odnawialnego źródła energii - zespół co najmniej dwóch instalacji
odnawialnych źródeł energii, wykorzystujących wyłącznie odnawialne źródła energii,
różniących się charakterystyką dyspozycyjności wytwarzanej energii i tworzących w
wyniku połączenia spójny funkcjonalnie i obszarowo
zestaw zapewniający odbiorcy stały dostęp do energii elektrycznej stosownie do wymagań
jakościowych określonych w przepisach prawa energetycznego; taki zespół instalacji
może być też wspomagany magazynem energii wytworzonej z tego zespołu i wówczas oddawana
z niego energia elektryczna jest traktowana jako energia z odnawialnego źródła energii;
”
,
f)
pkt 13 otrzymuje brzmienie:
„
13)
instalacja odnawialnego źródła energii - instalację stanowiącą wyodrębniony zespół:
a)
urządzeń służących do wytwarzania energii i wyprowadzania mocy, w których energia
elektryczna lub ciepło są wytwarzane z odnawialnych źródeł energii, lub
b)
obiektów budowlanych i urządzeń stanowiących całość techniczno-użytkową służący do
wytwarzania biogazu rolniczego
- a także połączony z tym zespołem magazyn energii, w tym magazyn biogazu rolniczego;
”
,
g)
po pkt 15 dodaje się pkt 15a w brzmieniu:
„
15a)
klaster energii - cywilnoprawne porozumienie, w skład którego mogą wchodzić osoby
fizyczne, osoby prawne, jednostki naukowe, instytuty badawcze lub jednostki samorządu
terytorialnego, dotyczące wytwarzania i równoważenia zapotrzebowania, dystrybucji
lub obrotu energią z odnawialnych źródeł energii lub z innych źródeł lub paliw, w
ramach sieci dystrybucyjnej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV, na obszarze
działania tego klastra nieprzekraczającym granic jednego powiatu w rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym
(Dz. U. z 2016 r. poz. 814) lub 5 gmin w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2016 r. poz. 446); klaster energii reprezentuje koordynator, którym jest powołana w tym celu spółdzielnia,
stowarzyszenie, fundacja lub wskazany w porozumieniu cywilnoprawnym dowolny członek
klastra energii, zwany dalej „koordynatorem klastra energii”;
”
,
h)
pkt 17 otrzymuje brzmienie:
„
17)
magazyn energii - wyodrębnione urządzenie lub zespół urządzeń służących do przechowywania
energii w dowolnej postaci, niepowodujących emisji będących obciążeniem dla środowiska,
w sposób pozwalający co najmniej na jej częściowe odzyskanie;
”
,
i)
po pkt 27 dodaje się pkt 27a w brzmieniu:
„
27a)
prosument - odbiorcę końcowego dokonującego zakupu energii elektrycznej na podstawie
umowy kompleksowej, wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł
energii w mikroinstalacji w celu jej zużycia na potrzeby własne, niezwiązane z wykonywaną
działalnością gospodarczą regulowaną ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 699, 875, 978, 1197, 1268, 1272, 1618, 1649, 1688, 1712, 1844 i 1893 oraz z 2016 r.
poz. 65, 352, 615, 780, 868 i 903.), zwaną dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”;
”
,
j)
po pkt 33 dodaje się pkt 33a w brzmieniu:
„
33a)
spółdzielnia energetyczna - spółdzielnię w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze
(Dz. U. z 2016 r. poz. 21), której przedmiotem działalności jest wytwarzanie:
a)
energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 10 MW lub
b)
biogazu w instalacjach odnawialnego źródła energii o rocznej wydajności nie większej
niż 40 mln m3 lub
c)
ciepła w instalacjach odnawialnego źródła energii o łącznej mocy osiągalnej w skojarzeniu
nie większej niż 30 MWt
- i równoważenie zapotrzebowania, dystrybucji lub obrotu energii elektrycznej, biogazu
lub ciepła na potrzeby własne spółdzielni energetycznej i jej członków, przyłączonych
do zdefiniowanej obszarowo sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej o napięciu niższym
niż 110 kV lub dystrybucyjnej gazowej lub sieci ciepłowniczej, na obszarze gmin wiejskich
lub miejsko-wiejskich w rozumieniu przepisów o statystyce publicznej;
”
,
k)
po pkt 35 dodaje się pkt 35a w brzmieniu:
„
35a)
umowa kompleksowa - umowę kompleksową w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
”
;
3)
art. 4 i art. 5 otrzymują brzmienie:
„
Art. 4.
1.
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej
wprowadzonej przez prosumenta do sieci elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej
pobranej z tej sieci w stosunku ilościowym 1 do 0,7 z wyjątkiem mikroinstalacji o
łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 10 kW, dla których ten stosunek
ilościowy wynosi 1 do 0,8.
2.
Rozliczenia ilości energii, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie wskazań
urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji.
3.
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej
wprowadzonej i pobranej z sieci przez prosumenta, na podstawie wskazań urządzenia
pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji, po uzyskaniu danych pomiarowych
od operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, przekazanych przez tego
operatora w taki sposób aby ilość wprowadzonej i pobranej przez prosumenta energii
była rozliczona po wcześniejszym sumarycznym bilansowaniu ilości energii z wszystkich
faz dla trójfazowych mikroinstalacji.
4.
Od ilości rozliczonej energii elektrycznej, w sposób, o którym mowa w ust. 1, prosument
nie uiszcza:
1)
na rzecz sprzedawcy, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, opłat z tytułu jej rozliczenia;
2)
opłat za usługę dystrybucji, których wysokość zależy od ilości energii elektrycznej
pobranej przez prosumenta; opłaty te są uiszczane przez sprzedawcę, o którym mowa
w art. 40 ust. 1a, wobec operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,
do sieci którego przyłączona jest mikroinstalacja.
5.
Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci nie wcześniej niż na
365 dni przed dniem dokonania odczytu rozliczeniowego w bieżącym okresie rozliczeniowym.
Jako datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci w danym okresie rozliczeniowym
przyjmuje się datę odczytu rozliczeniowego, na podstawie którego określana jest ilość
energii elektrycznej wprowadzonej w całym okresie rozliczeniowym.
6.
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, informuje prosumenta o ilości rozliczonej
energii, o której mowa w ust. 1, zgodnie z okresami rozliczeniowymi przyjętymi w umowie
kompleksowej.
7.
W zakresie nieuregulowanym ustawą do rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku
prosumenta będącego konsumentem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 2016 r. poz. 380 i 585) stosuje się przepisy o ochronie praw odbiorcy końcowego oraz przepisy dotyczące ochrony
konsumenta.
8.
Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1,
nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
9.
Wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci,
o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. z 2016 r. poz. 710 i 846).
10.
Pobrana energia podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest zużyciem energii
wyprodukowanej przez danego prosumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
(Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1559, 1662 i 1877 oraz z 2015 r. poz. 18, 211, 978, 1269, 1479, 1649, 1844, 1893
i 1932.).
11.
Nadwyżką ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta do sieci wobec
ilości energii pobranej przez niego z tej sieci dysponuje sprzedawca, o którym mowa
w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
w ust. 4.
12.
Nadwyżka ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 11, nie stanowi przychodu
w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 915, 1138, 1146, 1215, 1328, 1457, 1563 i 1662, z 2015 r. poz. 73, 211, 933,
978, 1166, 1197, 1259, 1296, 1348, 1595, 1688, 1767, 1844 i 1932 oraz z 2016 r. poz.
68, 615 i 780.).
Art. 5.
1.
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji, będący:
1)
prosumentem,
2)
przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
- informuje operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, do którego sieci
ma zostać przyłączona mikroinstalacja, o terminie przyłączenia mikroinstalacji, lokalizacji
przyłączenia mikroinstalacji, rodzaju odnawialnego źródła energii użytego w tej mikroinstalacji
oraz mocy zainstalowanej elektrycznej mikroinstalacji, nie później niż
w terminie 30 dni przed dniem planowanego przyłączenia mikroinstalacji do sieci operatora
systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego.
2.
Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, informuje operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego,
do sieci którego została przyłączona mikroinstalacja, o:
1)
zmianie rodzaju odnawialnego źródła energii użytego w mikroinstalacji lub jej mocy
zainstalowanej elektrycznej - w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych;
2)
zawieszeniu trwającym od 30 dni do 24 miesięcy lub zakończeniu wytwarzania energii
elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji - w terminie 45 dni od
dnia zawieszenia lub zakończenia wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii w mikroinstalacji.
”
;
4)
uchyla się art. 6;
5)
w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rejestr wytwórców energii w małej instalacji prowadzi Prezes Urzędu Regulacji Energetyki,
zwany dalej „Prezesem URE”.
”
;
6)
w art. 9 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
nie wykorzystywać podczas wytwarzania energii elektrycznej w małej instalacji paliw
kopalnych lub paliw powstałych z ich przetworzenia, lub biomasy, biogazu, biogazu
rolniczego i biopłynów, do których dodano substancje niebędące biomasą, biogazem,
biogazem rolniczym lub biopłynami zwiększające ich wartość opałową;
”
;
7)
w art. 17 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
sprawozdań, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 7,
”
;
8)
po art. 18 w rozdziale 3 dodaje się art. 18a w brzmieniu:
„
Art. 18a.
Przepisy art. 4 i art. 5 stosuje się do prosumentów wytwarzających energię elektryczną
z biogazu rolniczego.
”
;
9)
art. 19 i art. 20 otrzymują brzmienie:
„
Art. 19.
1.
Wytwórca biogazu rolniczego w instalacji odnawialnego źródła energii o rocznej wydajności
biogazu rolniczego do 160 tys. m3, zwanej dalej „mikroinstalacją biogazu rolniczego”, lub wytwórca energii elektrycznej
z biogazu rolniczego w mikroinstalacji będący osobą fizyczna wpisaną do ewidencji
producentów, o której mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów,
ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, może
sprzedać:
1)
energię elektryczną lub ciepło wytworzone z biogazu rolniczego w mikroinstalacji;
2)
biogaz rolniczy wytworzony w mikroinstalacji biogazu rolniczego.
2.
Wytwarzanie i sprzedaż energii elektrycznej, ciepła lub biogazu rolniczego w mikroinstalacjach,
o których mowa w ust. 1, stanowi działalność wytwórczą w rolnictwie w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
Art. 20.
1.
Wytwórca, o którym mowa w art. 19 ust. 1, lub wytwórca będący przedsiębiorącą w rozumieniu
ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wykonujący działalność, o której mowa w art. 19 ust. 1, nie później niż na 30 dni
przed dniem planowanego przyłączenia mikroinstalacji lub mikroinstalacji biogazu rolniczego
do sieci dystrybucyjnej, pisemnie informują operatora systemu dystrybucyjnego:
1)
elektroenergetycznego, w przypadku gdy do jego sieci ma zostać przyłączona mikroinstalacja,
o planowanym terminie jej przyłączenia, planowanej lokalizacji oraz rodzaju i mocy
zainstalowanej elektrycznej mikroinstalacji;
2)
gazowego, w przypadku gdy do jego sieci ma zostać przyłączona mikroinstalacja biogazu
rolniczego, o planowanym terminie jej przyłączenia, planowanej lokalizacji oraz maksymalnej
rocznej wydajności tej mikroinstalacji.
2.
Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, którego mikroinstalacja jest przyłączona do sieci
operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego jest obowiązany informować
tego operatora o:
1)
zmianie mocy zainstalowanej elektrycznej mikroinstalacji - w terminie 14 dni od dnia
zmiany;
2)
zawieszeniu trwającym od 30 dni do 24 miesięcy lub zakończeniu wytwarzania energii
elektrycznej w mikroinstalacji - w terminie 45 dni od dnia zawieszenia lub zakończenia
wytwarzania energii elektrycznej;
3)
terminie wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w mikroinstalacji - w terminie
14 dni od dnia jej wytworzenia.
3.
Wytwórca, o którym mowa w ust. 1, którego mikroinstalacja biogazu rolniczego jest
przyłączona do sieci operatora systemu dystrybucyjnego gazowego jest obowiązany informować
tego operatora o:
1)
zmianie maksymalnej rocznej wydajności mikroinstalacji biogazu rolniczego - w terminie
14 dni od dnia zmiany;
2)
zawieszeniu trwającym od 30 dni do 24 miesięcy lub zakończeniu wytwarzania biogazu
rolniczego w mikroinstalacji biogazu rolniczego - w terminie 45 dni od dnia zmiany
tych danych albo od dnia zawieszenia lub zakończenia wytwarzania biogazu rolniczego.
”
;
10)
w art. 22 w ust. 1 część wspólna otrzymuje brzmienie:
„
-
w terminie 30 dni od dnia zakończenia kwartału.
”
;
11)
po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu:
„
Art. 22a.
Przepisów art. 20-22 nie stosuje się do prosumentów wytwarzających energię elektryczną
z biogazu rolniczego.
”
;
12)
w art. 23 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
biogazu rolniczego w instalacjach odnawialnego źródła energii innych niż mikroinstalacja
biogazu rolniczego,
”
;
13)
w art. 25 uchyla się pkt 7;
14)
w art. 26:
a)
w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu;
”
,
b)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze wytwórców
biogazu rolniczego.
”
;
15)
w art. 32 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
informacje, o których mowa w art. 22 ust. 1 i art. 25 pkt 4;
”
;
16)
w art. 35:
a)
w ust. 1 uchyla się pkt 7,
b)
w ust. 2 uchyla się pkt 3,
c)
w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 4;
”
;
17)
po art. 38 w rozdziale 4 dodaje się art. 38a i art. 38b w brzmieniu:
„
Art. 38a.
1.
Wykonywanie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo
energetyczne, w ramach klastra energii jest realizowane w ramach koncesji wydanej
dla koordynatora klastra energii lub w ramach wpisu koordynatora klastra energii do
rejestru, o którym mowa w art. 7 lub art. 23 lub art. 34.
2.
Do koordynatora klastra energii stosuje się przepis art. 9d ustawy - Prawo energetyczne
w zakresie dotyczącym przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w rozumieniu przepisów
prawa energetycznego.
3.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, z którym zamierza współpracować
klaster energii, jest obowiązany do zawarcia z koordynatorem klastra energii umowy
o świadczenie usług dystrybucji, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
4.
Obszar działania klastra energii ustala się na podstawie miejsc przyłączenia wytwórców
i odbiorców energii będących członkami tego klastra.
5.
Działalność klastra energii nie może obejmować połączeń z sąsiednimi krajami.
Art. 38b.
1.
Prezes URE, na wniosek spółdzielni energetycznej, może uznać, że system jest zamkniętym
systemem dystrybucyjnym, jeżeli:
1)
system ten dostarcza energię elektryczną wyłącznie do członków spółdzielni energetycznej
lub operatora tego systemu lub
2)
liczba użytkowników systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego jest mniejsza niż
1000
- oraz z systemu tego są zaopatrywani wyłącznie odbiorcy, którzy zawarli umowy kompleksowe.
2.
Spółdzielnia energetyczna albo podmiot wykonujący na rzecz spółdzielni energetycznej
zadania operatora zamkniętego systemu dystrybucyjnego jest zwolniony z obowiązku:
1)
przedkładania taryfy do zatwierdzenia, o ile nie zawiera ona opłat wyższych niż suma
cen i stawek opłat wynikających z taryf właściwych dla danego typu odbiorcy, zatwierdzonej
przez Prezesa URE operatorowi systemu dystrybucyjnemu lub sprzedawcy zobowiązanego,
na obszarze działania tego podmiotu, w poprzednim roku kalendarzowym;
2)
opracowywania i przedkładania do zatwierdzenia planów rozwoju;
3)
przyłączania nowych odbiorców, z wyłączeniem odbiorców końcowych wnioskujących o przyłączenie
do sieci operatora systemu dystrybucyjnego za pośrednictwem sieci spółdzielni energetycznej
albo podmiotu wykonującego na rzecz spółdzielni energetycznej zadania operatora zamkniętego
systemu dystrybucyjnego;
4)
opracowywania instrukcji ruchu i eksploatacji sieci w rozumieniu ustawy - Prawo energetyczne;
5)
opracowywania, aktualizacji i udostępniania odbiorcom oraz ich sprzedawcom standardowych
profili zużycia.
3.
Do podmiotu wykonującego zadania operatora zamkniętego systemu dystrybucyjnego stosuje
się przepis art. 9d ustawy - Prawo energetyczne w zakresie dotyczącym przedsiębiorstwa
zintegrowanego pionowo w rozumieniu przepisów prawa energetycznego.
4.
Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, z którym zamierza współpracować
spółdzielnia energetyczna, jest obowiązany do zawarcia umowy o świadczenie usług dystrybucji,
o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
5.
Z uwzględnieniem ust. 2 pkt 1, do zamkniętego systemu dystrybucyjnego nie stosuje
się przepisów wydanych na podstawie art. 46 ust. 3 i 4 ustawy - Prawo energetyczne,
w szczególności w zakresie zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w
obrocie energią elektryczną.
6.
Obszar działania zamkniętego systemu dystrybucyjnego energii ustala się na podstawie
miejsc przyłączenia wytwórców i odbiorców energii będących członkami spółdzielni energetycznej.
7.
Zamknięty system dystrybucyjny nie może posiadać połączeń z sąsiednimi krajami.
”
;
18)
w art. 39:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Maksymalna wartość pomocy publicznej, jaką może otrzymać wytwórca energii elektrycznej
z odnawialnego źródła energii w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa
w art. 72, jest równa różnicy między wartością stanowiącą iloczyn ceny referencyjnej,
o której mowa w art. 77 ust. 1, obowiązującej w dniu złożenia oferty przez tego wytwórcę
i ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnego źródła energii w tej instalacji
w okresie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 77 ust. 1, a przychodami
ze sprzedaży tej samej ilości energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnego źródła
energii w tej instalacji ustalanymi według średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej
na rynku konkurencyjnym ogłoszonej przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt
18 lit. b ustawy - Prawo energetyczne, obowiązującej w dniu złożenia oferty.
2.
Na łączną wartość pomocy publicznej dla wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnego
źródła energii w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72,
składają się:
1)
różnica między przychodami ze sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnego
źródła energii w instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72,
stanowiącymi iloczyn ilości energii i ceny podanej w ofercie dla tej energii elektrycznej
a wartością sprzedaży tej samej ilości energii elektrycznej ustaloną według średniej
ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale
ogłoszonej przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18a ustawy - Prawo energetyczne,
obowiązującej w dniu złożenia oferty;
2)
wartość praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia w rozumieniu niniejszej
ustawy oraz ustawy - Prawo energetyczne, świadectw pochodzenia z kogeneracji w rozumieniu
ustawy - Prawo energetyczne oraz wartość praw majątkowych wynikających ze świadectw
efektywności energetycznej, o których mowa w przepisach dotyczących efektywności energetycznej,
liczona na podstawie przychodów z ich sprzedaży lub wartość praw majątkowych wynikających
ze świadectw uzyskanych w tym świadectw umorzonych, ustalona na podstawie, opublikowanej
przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1, średniej ważonej ceny praw majątkowych wynikających ze świadectw za
rok, w którym świadectwo zostało wydane, obliczonej ze wszystkich transakcji giełdowych
sesyjnych, zawartych w danym roku kalendarzowym w instrumencie, w którym zostało zapisane,
na giełdzie towarowej w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 719, 831 i 904), zwanej dalej „ustawą o giełdach towarowych”, a w przypadku braku tej średniej ważonej,
ustalona na podstawie, opublikowanej przez podmiot, o którym mowa w art. 64 ust. 1,
średniej ważonej ceny praw majątkowych wynikających
ze świadectw za miesiąc kalendarzowy, w którym świadectwo zostało wydane, obliczonej
ze wszystkich transakcji giełdowych sesyjnych, zawartych w danym miesiącu kalendarzowym
w instrumencie, w którym zostało zapisane, na giełdzie towarowej, w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych; nie dotyczy to świadectw pochodzenia z kogeneracji wydanych dla energii elektrycznej
wytworzonej w jednostkach kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy
- Prawo energetyczne, w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 29 kwietnia 2014 r.;
3)
ulgi i zwolnienia w podatkach i opłatach z tytułu wytwarzania energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii;
4)
inna pomoc publiczna o charakterze inwestycyjnym, bez względu na formę i miejsce jej
udzielenia, przeznaczona na budowę lub przebudowę instalacji odnawialnego źródła energii;
5)
inna pomoc publiczna o charakterze operacyjnym, dotycząca instalacji odnawialnego
źródła energii, bez względu na formę i miejsce jej udzielenia.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Łączna wartość pomocy publicznej, o której mowa w ust. 2, nie może przekroczyć maksymalnej
wartości pomocy publicznej określonej w ust. 1, w okresie wsparcia określonym w przepisach
wydanych na podstawie art. 77 ust. 1.
”
,
c)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
W przypadku gdy warunek, o którym mowa w ust. 2a, nie jest spełniony, wytwórca energii
elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii,
o której mowa w art. 72, nie może przystąpić do aukcji.
4.
Wraz z ofertą wytwórca energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii w instalacji
odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 72, składa Prezesowi URE oświadczenie
potwierdzające spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 2a.
”
,
d)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Wartość pomocy publicznej, o której mowa w ust. 2, otrzymanej po dniu złożenia oświadczenia,
o którym mowa w ust. 4, oblicza się na dzień jego złożenia.
”
,
e)
uchyla się ust. 5-7,
f)
ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie:
„
8.
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii w instalacji odnawialnego
źródła energii, którego oferta wygrała aukcję, składa Prezesowi URE w terminie 90
dni od dnia zakończenia okresu pełnych trzech lat, w którym przysługiwało wsparcie,
oraz od dnia zakończenia okresu określonego w przepisach wydanych na podstawie art.
77 ust. 1 oświadczenie potwierdzające, że skumulowane otrzymane do dnia zakończenia
okresu sprawozdawczego wsparcie nie przekracza maksymalnej wartości pomocy publicznej,
o której mowa w ust. 1, i zawierające informacje o wartości otrzymanej pomocy publicznej.
9.
W przypadku gdy:
1)
z przeprowadzonej kontroli oświadczenia złożonego na podstawie ust. 4 wynika, że wartość
pomocy publicznej, o której mowa w ust. 2, przekracza maksymalną wartość pomocy publicznej,
o której mowa w ust. 1, lub
2)
wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego
źródła energii, którego oferta wygrała aukcję, nie złoży oświadczenia, o którym mowa
w ust. 8, we wskazanym terminie, lub
3)
ze złożonego oświadczenia, o którym mowa w ust. 8, albo z wyników kontroli tego oświadczenia,
o której mowa w art. 84, wynika, że wartość pomocy publicznej otrzymanej do dnia zakończenia
okresu sprawozdawczego przekracza maksymalną wartość pomocy publicznej, o której mowa
w ust. 1
- Prezes URE wydaje decyzję o zakazie uczestnictwa przez danego wytwórcę w systemie
wsparcia określonym niniejszą ustawą w stosunku do energii elektrycznej z odnawialnego
źródła energii wytworzonej w tej instalacji odnawialnego źródła energii określając
kwotę wsparcia, które podlega zwrotowi do operatora rozliczeń energii odnawialnej,
o którym mowa w art. 106; o wydanej decyzji Prezes URE niezwłocznie informuje podmiot,
o którym mowa w art. 40 ust. 1, oraz operatora rozliczeń energii odnawialnej, o którym
mowa w art. 106.
”
,
g)
uchyla się ust. 10,
h)
dodaje się ust. 11 w brzmieniu:
„
11.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy:
1)
sposób obliczania wartości pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1 i 2,
2)
wzór oświadczenia, o którym mowa w ust. 8, oraz sposób obliczania wartości pomocy
publicznej, o którym mowa w ust. 4a
- biorąc pod uwagę zasady udzielania pomocy publicznej w zakresie ochrony środowiska
i energetyki.
”
;
19)
w art. 40:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, w art. 42 ust.
1 oraz w art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca energii
elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o której
mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1d w brzmieniu:
„
1a.
Sprzedawca zobowiązany ma obowiązek dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust.
1, chyba że rozliczenia dokonuje wybrany przez prosumenta sprzedawca inny niż sprzedawca
zobowiązany, na podstawie umowy kompleksowej.
1b.
Obowiązek rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, powstaje od daty wytworzenia
po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii i trwa przez okres
kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r.
1c.
Przez datę wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnego źródła
energii rozumie się dzień, w którym energia elektryczna została po raz pierwszy wprowadzona
do sieci dystrybucyjnej.
1d.
W zakresie nieuregulowanym ustawą do umów, o których mowa w ust. 1 lub w art. 41 ust.
19, w przypadku prosumenta będącego konsumentem w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy o ochronie praw odbiorcy końcowego oraz przepisy dotyczące ochrony
konsumenta.
”
;
20)
w art. 41:
a)
w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
niewykorzystanej energii elektrycznej wytworzonej przez wytwórcę, innego niż prosument,
w mikroinstalacji z odnawialnych źródeł energii, w tym przechowywanej w magazynie
energii, lub energii elektrycznej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1;
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Obowiązek zakupu oferowanej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 3,
powstaje od pierwszego dnia wprowadzenia tej energii do sieci dystrybucyjnej i trwa
przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2035 r., przy czym
okres ten liczy się od daty wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnych
źródeł energii.
”
,
c)
ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„
9.
Koszty bilansowania handlowego energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacjach,
o których mowa w ust. 1, pokrywają w całości sprzedawcy zobowiązani.
”
,
d)
uchyla się ust. 10-18,
e)
ust. 19 otrzymuje brzmienie:
„
19.
Świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej dotyczących wprowadzanej do sieci
energii wytworzonej w mikroinstalacji przez wytwórcę, innego niż prosument, a przedsiębiorstwem
energetycznym zajmującym się dystrybucją energii elektrycznej, odbywa się na podstawie
umowy o świadczenie usług dystrybucji, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
”
,
f)
uchyla się ust. 20;
21)
w art. 42:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Z uwzględnieniem art. 80 ust. 9, sprzedawca zobowiązany dokonuje zakupu oferowanej
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wytworzonej w:
1)
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, o łącznej mocy elektrycznej
mniejszej niż 500 kW, w tym energii elektrycznej wytworzonej w okresie rozruchu technologicznego
tej instalacji, w której energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed
dniem wejścia w życie rozdziału 4;
2)
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja albo instalacji wykorzystującej
wyłącznie biogaz rolniczy do wytworzenia energii elektrycznej, o łącznej mocy elektrycznej
mniejszej niż 500 kW, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4;
3)
instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej wyłącznie biogaz rolniczy do
wytworzenia energii elektrycznej, w tym energii elektrycznej wytworzonej w okresie
rozruchu technologicznego tej instalacji, w której energia elektryczna została wytworzona
po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie rozdziału 4;
4)
instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej wyłącznie biogaz rolniczy do
wytworzenia energii elektrycznej, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału
4.
”
,
b)
uchyla się ust. 6;
22)
w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Koszty bilansowania handlowego energii wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 500 kW pokrywają
w całości sprzedawcy zobowiązani.
”
;
23)
w art. 44:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art.
41 ust. 1 pkt 2, oraz wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii
w instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja:
1)
w której energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed dniem wejścia
w życie rozdziału 4,
2)
w której energia elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed dniem wejścia
w życie rozdziału 4, zmodernizowanej po dniu wejścia w życie rozdziału 4
- przysługuje świadectwo pochodzenia tej energii potwierdzające jej wytworzenie z
odnawialnych źródeł energii, zwane dalej „świadectwem pochodzenia”.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Świadectwo pochodzenia wydaje się oddzielnie dla energii elektrycznej wytworzonej
z:
1)
biogazu rolniczego;
2)
innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii.
”
,
c)
w ust. 3:
-
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Świadectwo pochodzenia nie przysługuje dla tej części energii elektrycznej, do wytworzenia
której:
”
,
-
w pkt 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
wykorzystano drewno inne niż drewno energetyczne oraz zboża pełnowartościowe w przypadku:
”
,
-
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
wykorzystano drewno inne niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny;
”
,
-
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
wykorzystano biomasę zanieczyszczoną w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w
przypadku dedykowanej instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego
źródła energii, instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania
wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej
biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy;
”
,
-
pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
nie dochowano minimalnego udziału biomasy lokalnej w łącznej masie biomasy określonego
w przepisach wydanych na podstawie art. 61 - w przypadku instalacji odnawialnego źródła
energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja.
”
,
d)
w ust. 8 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wykorzystujący do wytwarzania
tej energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy w instalacji
spalania wielopaliwowego, z wyłączeniem dedykowanych instalacji spalania wielopaliwowego,
może uzyskać świadectwo pochodzenia potwierdzające wytworzenie energii elektrycznej
w danym roku wyłącznie w ilości nie większej niż średnią roczną:
”
;
24)
w art. 45 w ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że:
1)
do wytworzenia energii elektrycznej zaliczonej do wytworzonej z odnawialnego źródła
energii nie wykorzystywano:
a)
drewna innego niż drewno energetyczne oraz zbóż pełnowartościowych w przypadku:
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej
instalacji spalania biomasy,
-
instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego
oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz lub biogaz rolniczy,
-
instalacji termicznego przekształcania odpadów,
b)
drewna innego niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny,
c)
paliw kopalnych lub paliw powstałych z ich przetworzenia w przypadku instalacji odnawialnego
źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną
w dedykowanej instalacji spalania biomasy,
d)
biomasy zanieczyszczonej w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej
instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii,
instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego
oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy;
2)
do wytworzenia energii elektrycznej z biogazu rolniczego wykorzystano wyłącznie substraty,
o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii;
3)
do wytworzenia energii elektrycznej z biopłynów wykorzystano wyłącznie substraty,
o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w pkt 2, lub biopłyny, które spełniają
kryteria zrównoważonego rozwoju, określone w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
4)
dochowany został wymóg udziału biomasy lokalnej w łącznej masie biomasy określony
w przepisach wydanych na podstawie art. 61 ustawy wymienionej w pkt 2 - w przypadku
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja.„;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań;
”
;
25)
po art. 46 dodaje się art. 46a w brzmieniu:
„
Art. 46a.
Świadectwami pochodzenia, o których mowa w art. 47, są również świadectwa pochodzenia
wydane na podstawie ustawy - Prawo energetyczne.
”
;
26)
w art. 47:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, jest obowiązany do wykonania obowiązku określonego
w art. 52 ust. 1 pkt 1, w przypadku, gdy którakolwiek z średnioważonych cen praw majątkowych
wynikających ze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego
będzie niższa od wartości jednostkowej opłaty zastępczej określonej w art. 56.
”
,
b)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, mimo zaistnienia podstaw do realizacji obowiązku
przez umorzenie świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego,
może wnieść opłatę zastępczą, o ile wykaże, że składał w transakcjach sesyjnych zlecenia
kupna praw majątkowych wynikających ze:
1)
świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej
od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego
ale z uwagi na brak ofert sprzedaży tych praw nie nabył żadnych praw na sześciu sesjach
od początku roku kalendarzowego, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 52
ust. 1, do 31 maja roku następnego, w zakresie określonym w art. 59 pkt 2 albo w art.
190 ust. 2 pkt 2,
2)
świadectw pochodzenia innych niż wymienione w pkt 1 ale z uwagi na brak ofert sprzedaży
tych praw nie nabył żadnych praw na sześciu sesjach od początku roku kalendarzowego,
którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, do 31 maja roku następnego,
w zakresie określonym w art. 59 pkt 1 albo w art. 190 ust. 2 pkt 1
- a na tych sesjach nie zawarto żadnych transakcji giełdowych sesyjnych, w których
towarem giełdowym były prawa majątkowe wynikające z tych świadectw.
”
,
c)
dodaje się ust. 8-10 w brzmieniu:
„
8.
Przepisy ust. 1-6 stosuje się oddzielnie do praw majątkowych wynikających ze:
1)
świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego wytworzonej
od dnia wejścia w życie rozdziału 4;
2)
świadectw pochodzenia innych niż określone w pkt 1;
3)
świadectw pochodzenia biogazu rolniczego.
9.
Średnioważone ceny obliczone i opublikowane z praw majątkowych, o których mowa w ust.
8 pkt 1 oraz pkt 3, dotyczą sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52
ust. 1 w zakresie opisanym w art. 59 pkt 2 oraz w art. 190 ust. 2 pkt 2.
10.
Średnioważone ceny obliczone i opublikowane z praw majątkowych, o których mowa w ust.
8 pkt 2, dotyczą sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 w zakresie
opisanym w art. 59 pkt 1 oraz w art. 190 ust. 2 pkt 1.
”
;
27)
po art. 47 dodaje się art. 47a w brzmieniu:
„
Art. 47a.
1.
Wytwórca, który zamierza wytwarzać biogaz rolniczy w instalacjach odnawialnego źródła
energii oraz chce uzyskać świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego, jest obowiązany
złożyć do Prezesa URE wniosek o wydanie urzędowego potwierdzenia efektu zachęty.
2.
Wniosek o wydanie urzędowego potwierdzenia efektu zachęty zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby wytwórcy;
2)
opis techniczno-ekonomiczny projektowanej inwestycji.
3.
Do wydawania urzędowego potwierdzenia efektu zachęty stosuje się przepisy ustawy -
Kodeks postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.
4.
Prezes URE na podstawie opisu techniczno-ekonomicznego projektowanej inwestycji, stwierdza
czy projektowana inwestycja zostałaby zrealizowana w przypadku, w którym dla biogazu
rolniczego wytworzonego w instalacji, której dotyczy projektowana inwestycja, nie
przysługiwałoby świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego.
5.
Wytwórca, który uzyskał postanowienie o odmowie wydania urzędowego potwierdzenia efektu
zachęty dla projektowanej inwestycji, nie może wnioskować do Prezesa URE o wydanie
świadectwa pochodzenia biogazu rolniczego dla biogazu rolniczego wytworzonego w instalacji,
której dotyczy projektowana inwestycja.
6.
Od postanowienia, o którym mowa w ust. 5, służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie
- sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
”
;
28)
w art. 52 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia lub świadectwo
pochodzenia biogazu rolniczego wydane:
a)
odpowiednio dla energii elektrycznej lub biogazu rolniczego, wytworzonych w instalacjach
odnawialnego źródła energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej lub
b)
na podstawie ustawy - Prawo energetyczne lub
”
;
29)
art. 56 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 56.
Opłatę zastępczą oblicza się według wzoru:
Oz = Ozj × (Eo - Eu) + Ozj × (Eb - Es)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Oz
-
opłatę zastępczą wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,
Ozj
-
jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 300,03 złotych za 1 MWh,
Eo
-
ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania i przedstawienia
do umorzenia świadectw pochodzenia wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego
przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych
niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii w danym roku,
Eu
-
ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia wydanych
dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału
4 oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych niż biogaz rolniczy odnawialnych
źródeł energii, które obowiązany podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił
do umorzenia w danym roku,
Eb
-
ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania i przedstawienia
do umorzenia świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego
od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego
w danym roku,
Es
-
ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia wydanych
dla energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie
rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które obowiązany podmiot,
o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił do umorzenia w danym roku.
”
;
30)
w art. 58 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Koszty uzasadnione uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia lub
świadectw pochodzenia biogazu rolniczego albo uiszczenia opłaty zastępczej, o której
mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2, uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach
przedsiębiorstw realizujących te obowiązki, przyjmując, że każda jednostka energii
elektrycznej sprzedawana przez dane przedsiębiorstwo energetyczne odbiorcom końcowym
jest w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami.
3.
Kosztami, o których mowa w ust. 2, są koszty:
1)
uzyskania świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, jednakże
nie wyższe niż koszty będące iloczynem ilości energii elektrycznej wynikającej ze
świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które przedsiębiorstwo
energetyczne planuje przedstawić do umorzenia w pierwszym roku stosowania taryfy [w
MWh], oraz jednostkowej opłaty zastępczej obowiązującej w roku sporządzenia taryfy
[w zł/MWh], lub
2)
opłaty zastępczej poniesionej w roku poprzedzającym rok sporządzenia taryfy.
”
;
31)
art. 59-61 otrzymują brzmienie:
„
Art. 59.
Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, uznaje się za spełniony przez podmioty,
o których mowa w art. 52 ust. 2, jeżeli za dany rok udział ilościowy sumy energii
elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie
energii elektrycznej z:
1)
biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 lub innych niż biogaz rolniczy
odnawialnych źródeł energii lub uiszczonej opłaty zastępczej, w danym roku w:
a)
ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1, albo
b)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
c)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem,
o którym mowa w lit. b, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach giełdowej izby rozrachunkowej
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo
d)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
e)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- wynosi 19,35%;
2)
biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 lub ekwiwalentnej ilości energii
elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, lub
uiszczonej opłaty zastępczej, w danym roku w:
a)
ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi,
o których mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1, albo
b)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie
towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
c)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na własny użytek, na podstawie transakcji zawieranych poza giełdą towarową lub rynkiem,
o którym mowa w lit. b, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych w ramach giełdowej izby rozrachunkowej
przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową, przez Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust.
2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo
d)
całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej
na podstawie transakcji zawieranych na zlecenie odbiorców końcowych na giełdzie towarowej
lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany, albo
e)
ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek
- wynosi 0,65%.
Art. 60.
Minister właściwy do spraw energii może, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia
31 sierpnia danego roku, zmienić wielkość udziału, o którym mowa w art. 59 pkt 1 lub
2, na kolejne lata kalendarzowe, biorąc pod uwagę rodzaj podmiotu zobowiązanego, ilość
wytworzonej energii elektrycznej w mikroinstalacjach i w małych instalacjach, zobowiązania
wynikające z umów międzynarodowych, dotychczasową wielkość udziału energii elektrycznej
i paliw pozyskiwanych z odnawialnych źródeł energii w ogólnej ilości energii i paliw
zużywanych w energetyce oraz w transporcie, ilość wytworzonego biogazu rolniczego,
a także wysokość ceny energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym.
Art. 61.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia:
1)
parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła
w instalacjach odnawialnego źródła energii,
2)
wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej
lub ciepła wytwarzanych w instalacjach odnawialnego źródła energii wykorzystujących,
w procesie wytwarzania energii, nośniki energii, o których mowa w art. 2 pkt 22, oraz
inne paliwa,
3)
minimalny udział biomasy, o której mowa w art. 44 ust. 3 pkt 7, w łącznej masie biomasy
spalanej w instalacjach spalania wielopaliwowego, dedykowanych instalacjach spalania
wielopaliwowego, układach hybrydowych oraz dedykowanych instalacjach spalania biomasy,
4)
miejsce dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnego źródła energii na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzania danych,
o którym mowa w art. 45 ust. 5,
5)
miejsce i sposób dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej na potrzeby ustalenia
rzeczywistego rozliczenia obowiązku wytworzenia przez wytwórcę, który wygrał aukcję,
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art. 72,
6)
metodę proporcjonalną określania ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci,
o której mowa w art. 92 ust. 12
- biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej oraz potrzebę ustalenia ilości wytwarzanej
energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła
energii.
”
;
32)
w art. 71:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art.
44, może złożyć do Prezesa URE deklarację o przystąpieniu do aukcji.
”
,
b)
w ust. 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż
20 MW, wykorzystujących wyłącznie hydroenergię do wytworzenia energii elektrycznej;
3)
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż
50 MW wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz
lub biogaz rolniczy, z wyłączeniem instalacji odnawialnych źródeł energii wykorzystujących
do wytwarzania tej energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy,
spalanych w wysokosprawnej kogeneracji o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie
większej niż 150 MWt, lub dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Do deklaracji o przystąpieniu do aukcji wytwórca energii elektrycznej w instalacji
odnawialnego źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz, biogaz rolniczy lub biopłyny dołącza oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że:
1)
do wytworzenia energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii nie będą
wykorzystywane:
a)
drewno inne niż drewno energetyczne oraz zboże pełnowartościowe w przypadku:
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja,
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biogaz inny niż biogaz rolniczy,
-
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja
wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną w dedykowanej
instalacji spalania biomasy,
-
instalacji spalania wielopaliwowego, dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego
oraz układu hybrydowego, wykorzystujących do wytwarzania energii elektrycznej biomasę,
biogaz lub biogaz rolniczy,
-
instalacji termicznego przekształcania odpadów,
b)
drewno inne niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny,
c)
paliwa kopalne lub paliwa powstałe z ich przetworzenia w przypadku instalacji odnawialnego
źródła energii wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej biomasę spalaną
w dedykowanej instalacji spalania biomasy,
d)
biomasa zanieczyszczona w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej
instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy,
e)
substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii - w przypadku wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego,
f)
substraty inne niż wymienione w art. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w lit. e - w przypadku
wytwarzania energii elektrycznej z biopłynów,
g)
biopłyny, które nie spełniają kryteriów zrównoważonego rozwoju, określonych w art. 28b-28bc ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;
2)
dochowany zostanie wymóg udziału biomasy lokalnej w łącznej masie biomasy określony
w przepisach wydanych na podstawie art. 61 ustawy wymienionej w pkt 1 lit. e - w przypadku
instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja.„;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
”
;
33)
art. 72 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 72.
1.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 31 października
każdego roku, maksymalną ilość i wartość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
energii wytworzonej oddzielnie w instalacjach odnawialnego źródła energii, o których
mowa w art. 73 ust. 3a i 4, przez wytwórców:
1)
którzy złożyli deklarację o przystąpieniu do aukcji, o której mowa w art. 71 ust.
1, w:
a)
instalacjach odnawialnego źródła energii,
b)
instalacjach odnawialnego źródła energii zmodernizowanych po dniu wejścia w życie
rozdziału 4,
2)
po raz pierwszy po dniu zamknięcia aukcji w:
a)
instalacjach odnawialnego źródła energii,
b)
instalacjach odnawialnego źródła energii zmodernizowanych po dniu wejścia w życie
rozdziału 4
- która może zostać sprzedana w drodze aukcji w następnym roku kalendarzowym.
2.
Rada Ministrów przy określeniu maksymalnej ilości i wartości energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w ust. 1, bierze pod uwagę:
1)
politykę energetyczną państwa oraz dotychczasowy udział energii i paliw wytworzonych
w instalacjach odnawialnego źródła energii zużywanych w energetyce oraz w transporcie;
2)
bezpieczeństwo funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, jak również zobowiązania
wynikające z umów międzynarodowych;
3)
potrzebę ochrony środowiska naturalnego, w tym zmniejszenia zanieczyszczenia azotem
pochodzenia rolniczego, a także redukcji emisji zanieczyszczeń atmosferycznych, w
szczególności metanu;
4)
potrzebę zapewnienia zrównoważonego gospodarowania zasobami wodnymi;
5)
cele gospodarcze i społeczne, w tym udział wykorzystywanych technologii do wytwarzania
energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii w tworzeniu nowych miejsc pracy;
6)
potrzebę efektywnego wykorzystania energii pierwotnej uzyskanej w wyniku jednoczesnego
wytwarzania energii elektrycznej, ciepła, chłodu, lub paliw pochodzących ze źródeł
odnawialnych.
”
;
34)
w art. 73:
a)
w ust. 2:
-
w pkt 1:
-
- w lit. a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
drewna innego niż drewno energetyczne oraz zbóż pełnowartościowych w przypadku:
”
,
-
- lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
drewna innego niż drewno energetyczne w przypadku instalacji spalania wielopaliwowego,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biopłyny,
”
,
-
- lit. d otrzymuje brzmienie:
„
d)
biomasy zanieczyszczonej w celu zwiększenia jej wartości opałowej - w przypadku dedykowanej
instalacji spalania biomasy, a także hybrydowej instalacji odnawialnego źródła energii,
dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego, oraz układu hybrydowego, wykorzystujących
do wytwarzania energii elektrycznej biomasę, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy,
”
,
-
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
dochowany został wymóg udziału biomasy lokalnej w łącznej masie biomasy określony
w przepisach wydanych na podstawie art. 61 - w przypadku instalacji odnawialnego źródła
energii innej niż mikroinstalacja i mała instalacja.
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Aukcje przeprowadza się odrębnie, z uwzględnieniem ust. 4, na sprzedaż energii elektrycznej
wytworzonej w instalacjach odnawialnego źródła energii:
1)
o stopniu wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej, łącznej bez względu na źródło
pochodzenia, większym niż 3504 MWh/MW/rok;
2)
wykorzystujących do wytworzenia energii elektrycznej ulegającą biodegradacji część
odpadów przemysłowych i komunalnych, pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, w tym
odpadów z instalacji do przetwarzania odpadów oraz odpadów z uzdatniania wody i oczyszczania
ścieków, w szczególności osadów ściekowych, zgodnie z przepisami o odpadach w zakresie
kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów;
3)
w których emisja CO2jest nie większa niż 100 kg/MWh, o stopniu wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej
większym niż 3504 MWh/MW/rok;
4)
przez członków klastra energ …
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.