lub armatorów oraz Państwową Inspekcję Pracy albo Państwową Inspekcję Sanitarną.
\n
8.
\n
W przypadku gdy skarga została złożona do agencji zatrudnienia, agencja wyjaśnia skargę z armatorem statku, a w przypadku niemożności wyjaśnienia skargi, jeżeli zawierała ona informacje, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 lub 3, agencja zawiadamia dyrektora urzędu morskiego.
\n
9.
\n
Dyrektor urzędu morskiego sprawdza, w jaki sposób agencja zatrudnienia wyjaśnia skargi złożone przez marynarzy, podczas przeprowadzania audytów, o których mowa w art. 18 ust. 4 i 5.
\n
Rozdział 10
\n
Praca na statkach niekonwencyjnych
\n
Art. 100
\n
1.
\n
Do stosunków pracy na statkach niekonwencyjnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy dotyczące:
\n
1)minimalnych wymagań dla marynarzy do pracy na statku, z uwzględnieniem obowiązujących wymagań międzynarodowych i krajowych dotyczących pracowników szkół i uczelni morskich;
\n
2)warunków zatrudnienia i organizacji pracy na statku - z wyjątkiem przepisów art. 34, art. 40, art. 41, art. 43-47, art. 50, art. 51 ust. 2 i art. 53-56;
\n
333)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) warunków pracy i życia na statku - z wyjątkiem przepisów art. 28 ust. 1 i 2, art.
\n
63, art. 64 ust. 2-4, art. 65, art. 67 ust. 2 i 3 oraz art. 69 ust. 2, z tym że przepis art. 63 ust. 3 stosuje się do statków, o których mowa w art. 103, holowników, pogłębiarek oraz dźwigów pływających;
\n
4)ochrony zdrowia i ochrony socjalnej.
\n
2.
\n
Do statków niekonwencyjnych mogą być stosowane przepisy ustawy dotyczące pośrednictwa pracy.
\n
334)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
\n
Na statkach niekonwencyjnych, które nie odbywają podróży międzynarodowych, nie stosuje się przepisów dotyczących repatriacji i porzucenia marynarzy oraz zabezpieczenia finansowego na wypadek porzucenia marynarza.
\n
4.
\n
Na statkach niekonwencyjnych marynarska umowa o pracę może przewidywać inne składniki wynagrodzenia niż określone w art. 35 ust. 3.
\n
5.
\n
Do stosunków pracy na statkach niekonwencyjnych wykorzystywanych w granicach portów do świadczenia usług pilotowych, holowniczych lub cumowniczych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy w zakresie wskazanym w ust. 1 pkt 1, 3 i 4, z wyłączeniem art. 3 ust.
\n
2 pkt 3 i ust. 4, art. 7-15 oraz art. 67 ust. 4-5.
\n
Art. 101(uchylony)
\n
Art. 102
\n
1.
\n
Stosunki pracy na statkach rybackich określają przepisy o pracy na statkach rybackich.
\n
2.(uchylony) 3. (uchylony)
\n
Art. 103
\n
1.
\n
Na statkach pełniących stałe pogotowie ratownicze marynarze są obowiązani do prowadzenia akcji poszukiwawczych i ratowniczych oraz do utrzymywania gotowości do podjęcia takich akcji.
\n
2.
\n
Marynarze, o których mowa w ust. 1, są obowiązani do wykonywania pracy związanej z wymaganiami służby ratowniczej w wymiarze do 12 godzin na dobę i 40 godzin przeciętnie na tydzień, w przyjętym okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 1 miesiąc.
\n
3.
\n
Marynarzom, o których mowa w ust. 1, przysługuje czas odpoczynku w wymiarze nie niższym niż 12 godzin na dobę z zachowaniem gotowości do podjęcia akcji ratowniczej.
\n
4.
\n
W czasie odpoczynku, o którym mowa w ust. 3, kapitan statku może zarządzić pracę wynikającą tylko z akcji ratowniczej. Czas prowadzenia akcji ratowniczej wlicza się do czasu pracy.
\n
5.
\n
Jeżeli czas prowadzenia akcji ratowniczej zakłóca czas odpoczynku, marynarzowi przysługuje wyrównawczy okres odpoczynku bezpośrednio po zakończeniu akcji ratowniczej.
\n
6.
\n
Za każdą godzinę gotowości do podjęcia akcji ratowniczej marynarzom przysługuje wynagrodzenie w wysokości nie niższej niż 18% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.
\n
Art. 104
\n
1.
\n
Marynarze, o których mowa w art. 103, pozostają na statku przez okres zmiany liczący 15 dni bez przerwy. Po tym okresie marynarzom udziela się dni wolnych w wymiarze nie niższym niż liczba dni pracy.
\n
2.
\n
W miesiącu liczącym 31 dni marynarze jednej zmiany pozostają na statku nieprzerwanie 16 dni. Marynarzom takiej zmiany udziela się dni wolnych w wymiarze co najmniej 16 dni w najbliższym miesiącu liczącym 31 dni.
\n
Art. 105
\n
1.
\n
Przepisy art. 103 i art. 104 stosuje się odpowiednio do statków pełniących stałe pogotowie inne niż stałe pogotowie ratownicze, o ile są na nich zachowane równoważne warunki zatrudnienia.
\n
2.
\n
Na statkach pełniących stałe pogotowie i statkach, które muszą w sposób nieprzerwany wykonywać obowiązki specjalnej służby państwowej, można, w celu uzupełnienia składu załogi statku, zatrudniać marynarzy na podstawie marynarskich umów o pracę na zastępstwo.
\n
Art. 105a35)Dodany przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
\n
W przypadku zastosowania przepisów art. 103-105 do pracowników urzędów morskich nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 537 oraz z 2021 r. poz. 2447 i 2448) w zakresie czasu i systemu pracy.
\n
Art. 106
\n
1.
\n
Na statkach szkolnych zatrudnienie marynarza może być uzależnione od posiadania przez niego kwalifikacji przydatnych w pracy dydaktyczno-wychowawczej określonych przez armatora.
\n
2.
\n
Czas pracy marynarza posiadającego kwalifikacje, o których mowa w ust. 1, może obejmować pracę na statku i pracę w morskich jednostkach edukacyjnych, o których mowa w art. 74 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie morskim. Dodatek morski przysługuje jedynie za pracę na statku.
\n
Art. 107
\n
1.
\n
Na statkach używanych w obsłudze ruchu turystycznego z marynarzami mogą być zawierane marynarskie umowy o pracę na okres sezonu turystycznego.
\n
2.
\n
Do pracy na statkach, o których mowa w ust. 1, przepis art. 34 stosuje się odpowiednio.
\n
Art. 108
\n
1.
\n
Czas pracy na platformach wiertniczych lub wydobywczych, a także na specjalistycznych statkach technicznych, takich jak holowniki, pogłębiarki i dźwigi pływające, obsługiwanych przez kolejno wymieniające się załogi lub część załogi, może być przedłużony do 14 godzin na dobę i 84 godzin na tydzień.36)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. W takim przypadku, po każdym, nie dłuższym niż 2 tygodnie, nieprzerwanym okresie pracy zapewnia się pracownikowi co najmniej równy okres wolnego od pracy pobytu na lądzie. Za zgodą pracownika, okres pracy może być przedłużony do 3 tygodni.
\n
2.
\n
Praca w granicach norm czasu pracy, o których mowa w ust. 1, nie jest pracą w godzinach nadliczbowych, jeżeli liczba godzin pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nie przekroczy przeciętnie 44 godzin.
\n
3.
\n
W przypadku wykonywania pracy zgodnie z ust. 1, przepisów art. 133 Kodeksu pracy nie stosuje się.
\n
Rozdział 11
\n
Odpowiedzialność karna
\n
Art. 109
\n
1.
\n
Za naruszenie regulaminu pracy i przebywania na statku przez marynarza mogą być stosowane kary porządkowe zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, z tym że:
\n
1)sprzeciw marynarza wobec zastosowanej kary rozpatruje kapitan statku;
\n
2)w przypadku gdy naruszenie nastąpiło w porcie będącym siedzibą armatora, sprzeciw marynarza wobec zastosowanej kary rozpatruje armator;
\n
3)kapitan statku nie może zastosować kary po upływie 7 dni od dnia, w którym dowiedział się o naruszeniu, nie później niż po upływie 3 miesięcy od dnia naruszenia;
\n
4)przed zastosowaniem kary kapitan statku jest obowiązany zasięgnąć opinii przedstawiciela załogi statku, jeżeli został wybrany;
\n
5)w okresie podróży morskiej uznanie kary za niebyłą może nastąpić także na wniosek przedstawiciela załogi statku, jeżeli został wybrany.
\n
2.
\n
Marynarz lub przedstawiciel załogi statku może, w terminie 7 dni od dnia podjęcia przez kapitana statku decyzji o odrzuceniu sprzeciwu wobec zastosowanej kary, złożyć na piśmie uzasadniony protest w tej sprawie do kapitana statku. W takim przypadku kapitan statku przekazuje sprawę do rozpatrzenia armatorowi. Armator podejmuje decyzję o odrzuceniu sprzeciwu, w uzgodnieniu z organizacją związkową reprezentującą marynarza, w terminie 14 dni od dnia przybycia marynarza do miejsca zawarcia marynarskiej umowy o pracę.
\n
3.
\n
Armator może ukarać kapitana statku w terminie 30 dni od dnia jego przybycia do siedziby armatora, nie później niż po upływie 9 miesięcy od dnia naruszenia regulaminu pracy i przebywania na statku.
\n
Art. 110
\n
1.
\n
Kto, będąc armatorem lub działając w jego imieniu, narusza przepisy o:
\n
1)przechowywaniu na statku kopii marynarskiej umowy o pracę przez okres, w którym marynarz jest wpisany na listę załogi statku,
\n
2)przechowywaniu na statku wzoru marynarskiej umowy o pracę, układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania,
\n
3)wpisach i adnotacjach dokonywanych na liście załogi statku,
\n
4)przeprowadzaniu oceny i dokumentowaniu analizy ryzyka zawodowego związanego z wykonywaniem pracy na poszczególnych stanowiskach pracy na statku,
\n
5)informowaniu marynarzy o wynikach przeprowadzonej oceny ryzyka zawodowego, stosowaniu niezbędnych środków profilaktycznych oraz szkoleniu marynarzy w zakresie ochrony przed zagrożeniami,
\n
6)informowaniu marynarzy o zagrożeniach stwarzanych przez towary niebezpieczne przewożone na statku, środkach zapobiegawczych i procedurach postępowania z nimi na wypadek zagrożenia oraz zasadach udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej w przypadku wystąpienia niepożądanych skutków tych zagrożeń
\n
-podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej dwudziestokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” do celów emerytalnych i rentowych.
\n
2.
\n
Tej samej karze podlega kapitan statku, który:
\n
1)dokonuje wpisów do książeczki żeglarskiej z naruszeniem art. 8 ust. 2;
\n
2)nie dokonuje wymaganych wpisów w dzienniku pokładowym;
\n
3)narusza przepisy o rozpatrywaniu skarg dotyczących warunków pracy i życia marynarzy na statku;
\n
4)nie przeprowadza kontroli żywności i wody pitnej, miejsc przechowywania żywności i wody pitnej, kuchni na statku oraz sprzętu do przyrządzania i wydawania posiłków;
\n
5)nie umieszcza w dostępnym miejscu na statku informacji o rozkładzie czasu pracy dla każdego stanowiska na statku;
\n
6)nie zapewnia przeszkolenia marynarza w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy na statku przed dopuszczeniem go do pracy na określonym stanowisku pracy;
\n
7)nie ustala okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy;
\n
8)nie zawiadamia armatora o wypadku przy pracy lub podejrzeniu choroby zawodowej na statku.
\n
3.
\n
Tej samej karze podlega ten, kto:
\n
1)wydaje marynarzowi świadectwo zdrowia, nie będąc do tego uprawnionym;
\n
2)(uchylony)37)Przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
3)nie przedkłada dyrektorowi urzędu morskiego książeczki żeglarskiej podlegającej unieważnieniu;
\n
4)nie zawiadamia dyrektora urzędu morskiego, zgodnie z obowiązkiem określonym w art.
\n
24 ust. 1 oraz art. 99 ust. 8;
\n
5)nie udostępnia organom administracji morskiej, na ich żądanie, wykazu osób, o którym mowa w art. 25 ust. 1;
\n
6)utrudnia marynarzowi dostęp do obiektów, urządzeń i udogodnień socjalnych na lądzie;
\n
7)nie zapewnia poufności źródła otrzymanej skargi w przypadku złożenia skargi przez marynarza.
\n
Art. 110aKto, będąc armatorem:
\n
1)uprawia żeglugę z naruszeniem obowiązku, o którym mowa w art. 62b ust. 4, art. 76a ust. 3, art. 76b ust. 4, art. 92 ust. 1 lub 6,
\n
2)nie poddał statku inspekcji warunków pracy i życia marynarzy, o której mowa w art.
\n
93a ust. 1
\n
-podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 10 000 zł.
\n
Art. 111
\n
1.
\n
Kto, prowadząc agencję zatrudnienia:
\n
1)nie odstępuje od realizacji oferty pracy na statku, składanej przez armatora, w przypadku braku dołączonych do oferty pracy dokumentów, o których mowa w art. 20 ust. 2,
\n
2)nie odstępuje od realizacji oferty pracy na statku, w przypadku uzyskania informacji, o których mowa w art. 24 ust. 1,
\n
3)świadczy usługi pośrednictwa pracy bez dokumentu uprawniającego do kierowania marynarzy do pracy na statkach, wydanego przez właściwego dyrektora urzędu morskiego,
\n
4)nie posiada ubezpieczenia lub innego zabezpieczenia finansowego odpowiedzialności za szkody poniesione przez marynarzy z tytułu nieskuteczności pośrednictwa pracy lub niewypełnienia przez armatora zobowiązań wynikających z marynarskiej umowy o pracę
\n
-podlega karze pieniężnej od 1000 zł do 30 000 zł.38)Część wspólna w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
2.
\n
Tej samej karze podlega ten, kto prowadząc pośrednictwo pracy pobrał bezpośrednio lub pośrednio od osoby poszukującej pracy na statku opłatę za czynności związane z pośrednictwem pracy oraz ten, kto nie zapewnił, aby osoba poszukująca pracy na statku nie ponosiła kosztów bezpośrednio związanych ze skierowaniem do pracy za granicą, w tym kosztów dojazdu na statek i powrotu do miejsca repatriacji wskazanego w marynarskiej umowie o pracę, wydania wizy, badań lekarskich oraz tłumaczenia dokumentów.
\n
Art. 112Kto, będąc armatorem:
\n
1)nie pokrywa kosztów badania lekarskiego przeprowadzanego w celu wydania marynarzowi świadectwa zdrowia, o którym mowa w art. 4,
\n
2)nie wypłaca marynarzowi świadczenia, o którym mowa w art. 32, lub odszkodowania w przypadku zatonięcia, zaginięcia lub utraty statku w inny sposób,
\n
3)nie pokrywa kosztów poniesionych przez marynarza, pozostających w bezpośrednim związku z przesunięciem terminu urlopu wypoczynkowego lub odwołaniem z urlopu wypoczynkowego,
\n
4)nie zapewnia, aby pomieszczenia pracy i pomieszczenia mieszkalne, rekreacyjne, higieniczno-sanitarne oraz mesy na statku spełniały wymagania określone w Konwencji MLC w zakresie powierzchni, oświetlenia, czystości powietrza, dopuszczalnego hałasu i drgań,
\n
5)nie pokrywa kosztów związanych z chorobą lub uszkodzeniem ciała marynarza oraz kosztów opieki medycznej, o których mowa w art. 73 ust. 1, lub kosztów sprowadzenia zwłok w przypadku śmierci marynarza, o których mowa w art. 73 ust. 3,
\n
6)nie posiada wymaganego zabezpieczenia finansowego na wypadek porzucenia marynarza lub zabezpieczenia finansowego odpowiedzialności armatora
\n
-podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł.
\n
Art. 113
\n
1.
\n
Kto, będąc armatorem lub działając w jego imieniu:
\n
1)zatrudnia na statku osobę, która nie ukończyła 18. roku życia, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 3,
\n
2)zatrudnia na statku marynarza, nie wpisując go na listę załogi statku
\n
-podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł.
\n
2.
\n
Tej samej karze podlega ten, kto na statku zatrudnia marynarza bez marynarskiej umowy o pracę albo nieposiadającego odpowiednich dokumentów potwierdzających kwalifikacje zawodowe niezbędne do zajmowania stanowiska na statku, młodocianego w celu innym niż przygotowanie zawodowe, a także nieposiadającego aktualnego świadectwa zdrowia, z uwzględnieniem art. 6 ust. 2 i 3, oraz ważnej książeczki żeglarskiej.
\n
Art. 114
\n
1.
\n
Kto, będąc armatorem lub działając w jego imieniu, kieruje marynarza, bez jego zgody wyrażonej na piśmie, do pracy na statku udającym się w podróż morską do strefy konfliktów zbrojnych, podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł.
\n
2.
\n
Tej samej karze podlega armator, który w przypadku gdy o skierowaniu statku do strefy konfliktów zbrojnych postanowiono po rozpoczęciu podróży morskiej, uniemożliwia marynarzowi, który nie wyraził zgody, zejście ze statku przed osiągnięciem tej strefy.
\n
Art. 115
\n
1.
\n
Kto, będąc armatorem lub działając w jego imieniu, narusza przepisy:
\n
1)o wymaganej formie i treści marynarskiej umowy o pracę,
\n
2)dotyczące okresów zatrudnienia marynarza na podstawie marynarskiej umowy o pracę na czas określony, określonych w art. 26 ust. 3,
\n
3)o czasie pracy i odpoczynku marynarza,
\n
4)dotyczące procedur rozpatrywania skarg marynarzy, określonych w art. 97 i art. 99
\n
-podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł.
\n
2.
\n
Tej samej karze podlega ten, kto będąc armatorem lub działając w jego imieniu:
\n
1)uniemożliwia marynarzowi zapoznanie się z treścią marynarskiej umowy o pracę przed jej podpisaniem;
\n
2)nie informuje marynarza o warunkach marynarskiej umowy o pracę przed jej podpisaniem;
\n
3)nie udziela marynarzowi wyjaśnień w razie wątpliwości dotyczących marynarskiej umowy o pracę przed jej podpisaniem;
\n
4)nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia związanego z pracą na statku marynarzowi albo uprawnionym członkom rodziny, wysokość tego wynagrodzenia lub świadczenia bezpodstawnie obniża lub dokonuje bezpodstawnych potrąceń;
\n
5)nie udziela przysługującego marynarzowi urlopu wypoczynkowego lub urlopu wyrównawczego lub bezpodstawnie obniża wymiar tego urlopu;
\n
6)dokonuje potrąceń kosztów repatriacji z wynagrodzenia za pracę marynarza lub innych świadczeń wynikających z marynarskiej umowy o pracę, z wyjątkiem sytuacji, o których mowa w art. 59 ust. 3.
\n
Art. 116Kto, będąc armatorem lub działając w jego imieniu:
\n
1)nie dokonuje repatriacji marynarza w przypadkach, o których mowa w art. 58 ust. 1,
\n
2)nie zapewnia, aby stanowiska pracy, maszyny, instalacje i urządzenia na statku zapewniały bezpieczne i higieniczne warunki pracy i życia marynarzy oraz innych osób znajdujących się na statku, w szczególności nie stwarzały zagrożeń wypadkami lub zagrożeń dla zdrowia w wyniku narażenia na czynniki niebezpieczne, szkodliwe lub uciążliwe w środowisku pracy,
\n
3)nie zapewnia marynarzowi bezpłatnego wyżywienia o odpowiedniej jakości i wody pitnej,
\n
4)nie dostarcza członkom załogi statku nieodpłatnie środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zabezpieczających przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy na morzu oraz nie informuje ich o sposobach posługiwania się tymi środkami,
\n
5)nie zapewnia marynarzowi dostępu do opieki medycznej, o której mowa w art. 70 ust.
\n
1 i 2,
\n
6)nie zapewnia, aby na statku, o którym mowa w art. 71 ust. 2, był zatrudniony lekarz,
\n
7)nie zapewnia, aby w składzie załogi statku, o którym mowa w art. 71 ust. 3, znajdował się co najmniej jeden marynarz przeszkolony w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym,
\n
8)nakłania marynarza, osobę przez niego upoważnioną lub uprawnionego w rozumieniu art. 93 § 4 Kodeksu pracy członka rodziny marynarza do akceptacji świadczenia niższego niż wynikające z art.
\n
73 lub art. 75
\n
-podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł.
\n
Art. 11739)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
\n
1.
\n
Do właściwości organów oraz trybu wymierzania i ściągania kar pieniężnych, o których mowa w art. 110-111, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 457, 1079 i 1250).
\n
2.
\n
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 112-116, następuje na podstawie wniosku pochodzącego od dyrektora urzędu morskiego lub od inspektora pracy, w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2022 r. poz. 1124).
\n
Rozdział 12
\n
Zmiany w przepisach obowiązujących
\n
Art. 118(pominięty)
\n
Art. 119(pominięty)
\n
Art. 120(pominięty)
\n
Art. 121(pominięty)
\n
Rozdział 13
\n
Przepisy przejściowe i końcowe
\n
Art. 122Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy w rozumieniu przepisów ustawy uchylanej
\n
w art. 131 stają się marynarzami w rozumieniu niniejszej ustawy.
\n
Art. 123Umowy o pracę zawarte z pracownikami na podstawie ustawy uchylanej w art. 131 przekształcają
\n
się w marynarskie umowy o pracę w rozumieniu niniejszej ustawy.
\n
Art. 124Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się
\n
przepisy dotychczasowe.
\n
Art. 125
\n
1.
\n
Książeczki żeglarskie wystawione na czas nieokreślony zachowują ważność przez okres 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy.
\n
2.
\n
Za wystawienie książeczki żeglarskiej zgodnie z przepisami dotychczasowymi pobiera się opłatę w wysokości określonej w niniejszej ustawie.
\n
3.
\n
Książeczki żeglarskie według wzoru określonego w przepisach dotychczasowych mogą być wystawiane do czasu wyczerpania zapasów druków, nie dłużej jednak niż przez rok od dnia wejścia w życie ustawy.
\n
Art. 126
\n
1.
\n
Lista załogi statku wystawiona zgodnie z przepisami dotychczasowymi zachowuje ważność przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
\n
2.
\n
Ewidencja czasu pracy, czasu pracy w nocy i czasu wypoczynku po pracy prowadzona na formularzu według wzoru określonego w przepisach dotychczasowych zachowuje ważność przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
\n
Art. 127
\n
Armator jest obowiązany uzyskać, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, certyfikat lub certyfikat tymczasowy dla statku spełniającego wymagania, o których mowa w art. 92 ust. 1.
\n
Art. 128Agencja zatrudnienia, która w dniu wejścia w życie ustawy posiada dokument uprawniający
\n
do kierowania marynarzy do pracy na statkach, może prowadzić pośrednictwo pracy na dotychczasowych zasadach do czasu uzyskania dokumentu, o którym mowa w art. 18 ust.
\n
2, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
\n
Art. 129
\n
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16, art. 19 ust. 4, art.
\n
57 ust. 7 i art. 57a ust. 3 ustawy uchylanej w art. 131, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie art. 15, art. 36 ust. 6, art. 50 ust. 4 i art. 95 ust. 10 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
\n
Art. 130
\n
1.
\n
W latach 2016-2025 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym ustawy wynosi w:
\n
1)2016 r. - 48 300,00 zł;
\n
2)2017 r. - 1400,00 zł;
\n
3)2018 r. - 1400,00 zł;
\n
4)2019 r. - 1400,00 zł;
\n
5)2020 r. - 48 300,00 zł;
\n
6)2021 r. - 1400,00 zł;
\n
7)2022 r. - 1400,00 zł;
\n
8)2023 r. - 1400,00 zł;
\n
9)2024 r. - 48 300,00 zł;
\n
10)2025 r. - 1400,00 zł.
\n
2.
\n
W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, zostaną zastosowane mechanizmy korygujące, polegające na racjonalizacji wykonywania działań.
\n
3.
\n
Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdrożenia mechanizmów korygujących, o których mowa w ust. 2, jest minister właściwy do spraw gospodarki morskiej.
\n
Art. 131Traci moc ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych
\n
(Dz. U. z 2014 r. poz. 430).
\n
Art. 132Przepisy art. 85 niniejszej ustawy oraz art. 21 ust. 1 pkt 23c i ust. 35 ustawy zmienianej
\n
w art. 11840)Artykuł zawiera zmiany do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych., w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do dochodów uzyskanych począwszy od roku, w którym Komisja Europejska wydała pozytywną decyzję o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym, i obowiązują w okresie jej obowiązywania.
\n
Art. 133
\n
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia41)Ustawa została ogłoszona w dniu 9 października 2015 r..
\n
1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywy: 1) dyrektywę Rady 92/29/EWG z dnia 31 marca 1992 r. dotyczącą minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w celu poprawy opieki medycznej na statkach (Dz. Urz. WE L 113 z 30.04.1992, str. 19, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 21); 2) dyrektywę Rady 1999/63/WE z dnia 21 czerwca 1999 r. dotyczącą Umowy w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy przyjętej przez Stowarzyszenie Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) i Federację Związków Zawodowych Pracowników Transportu w Unii Europejskiej (FST) - Załącznik: Umowa Europejska w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy (Dz. Urz. WE L 167 z 02.07.1999, str. 33, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 3, str. 363); 3) dyrektywę 1999/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. dotyczącą egzekwowania przepisów odnoszących się do godzin pracy marynarzy na pokładach statków zawijających do portów Wspólnoty (Dz. Urz. WE L 14 z 20.01.2000, str. 29; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.
\n
5, t. 3, str. 407); 4) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (Dz. Urz.
\n
UE L 323 z 03.12.2008, str. 33, z późn. zm.); 5) dyrektywę Rady 2009/13/WE z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie wdrożenia Umowy zawartej między Stowarzyszeniem Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie Konwencji o pracy na morzu z 2006 r. oraz w sprawie zmiany dyrektywy 1999/63/WE (Dz. Urz. UE L 124 z 20.05.2009, str. 30); 6) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009, str. 57, z późn. zm.); 7) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/54/UE z dnia 20 listopada 2013 r. dotyczącą pewnych obowiązków państwa bandery w zakresie zgodności z Konwencją o pracy na morzu z 2006 r. oraz jej egzekwowania (Dz. Urz. UE L 329 z 10.12.2013, str. 1); 8) dyrektywę Rady (UE) 2018/131 z dnia 23 stycznia 2018 r. wdrażającą Umowę zawartą między Stowarzyszeniem Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie zmiany dyrektywy Rady 2009/13/WE zgodnie z wprowadzonymi w 2014 r. poprawkami do Konwencji o pracy na morzu z 2006 r., zatwierdzonymi przez Międzynarodową Konferencję Pracy w dniu 11 czerwca 2014 r. (Dz. Urz. UE L 22 z 26.01.2018, str. 28).
\n
2)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 23 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o pracy na morzu (Dz. U. poz. 1653), która weszła w życie z dniem 23 września 2021 r.
\n
3)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
4)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
5)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
6)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
7)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
8)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
9)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
10)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
11)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
12)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
13)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
14)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
15)Przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
16)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
17)Przez art. 1 pkt 7 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
18)Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
19)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
20)Przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
21)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
22)Przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
23)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
24)Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
25)Dodany przez art. 1 pkt 12 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
26)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
27)Dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
28)Zmiany wymienionej Konwencji zostały ogłoszone w Dz. U. z 1969 r. poz. 237, z 1972 r. poz. 199, z 2003 r. poz. 1200 oraz z 2005 r. poz. 988, 990, 992, 994, 996, 998, 1000, 1002 i 1004.
\n
29)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
30)Dodany przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
31)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1292, 1559, 1773, 1834, 1981, 2105, 2120, 2232, 2270, 2427 i 2469 oraz z 2022 r. poz. 64, 91, 526, 583, 655, 807, 974, 1002, 1079, 1265 i 1352.
\n
32)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1163, 1243, 1551, 1574, 1834, 1981, 2071, 2105, 2133, 2232, 2269, 2270, 2328, 2376, 2427, 2430 i 2490 oraz z 2022 r. poz. 1, 24, 64, 138, 501, 558, 583, 646, 655, 830, 872, 1079, 1265, 1301 i 1358.
\n
33)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
34)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
35)Dodany przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
36)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
37)Przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
38)Część wspólna w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
39)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
\n
40)Artykuł zawiera zmiany do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
\n
41)Ustawa została ogłoszona w dniu 9 października 2015 r.
\n
Pokaż całość