W przypadku gdy w wyniku użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego wystąpiły objawy uzasadniające konieczność udzielenia osobie kwalifikowanej pierwszej pomocy lub medycznych czynności ratunkowych albo nastąpiła śmierć tej osoby lub wyrządzona została szkoda w mieniu znacznej wartości, właściwy przełożony lub osoba pełniąca służbę dyżurną niezwłocznie:
\n
1)zapewnia w razie potrzeby wezwanie kwalifikowanej pierwszej pomocy lub podmiotów świadczących medyczne czynności ratunkowe osobom poszkodowanym;
\n
2)zapewnia zabezpieczenie śladów i dowodów użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego;
\n
3)informuje o tym zdarzeniu właściwą miejscowo jednostkę organizacyjną Policji, a w przypadku gdy środków przymusu bezpośredniego użył uprawniony będący żołnierzem właściwą miejscowo jednostkę organizacyjną Żandarmerii Wojskowej.
\n
2.
\n
Przełożony uprawnionego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 5, 9, 14 albo 19, lub osoba pełniąca służbę dyżurną powiadamia o zdarzeniu, o którym mowa w ust. 1, właściwego miejscowo prokuratora.
\n
3.
\n
Niezależnie od obowiązków, o których mowa w ust. 1, przełożony:
\n
1)ustala, czy użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego nastąpiło zgodnie z prawem;
\n
2)niezwłoczne powiadamia właściwego przełożonego.
\n
Art. 40
\n
1.
\n
O użyciu środków przymusu bezpośredniego wobec nieletniego umieszczonego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, zakładzie poprawczym albo schronisku dla nieletnich dyrektor placówki niezwłocznie powiadamia sędziego rodzinnego sprawującego nadzór nad tą placówką, sąd rodzinny wykonujący środek wychowawczy albo środek poprawczy lub organ, do którego dyspozycji pozostaje nieletni umieszczony w schronisku dla nieletnich.
\n
29)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1165), która weszła w życie z dniem 2 stycznia 2014 r..
\n
O użyciu środków przymusu bezpośredniego wobec nieletniego umieszczonego w policyjnej izbie dziecka kierownik izby powiadamia sąd rodzinny sprawujący nadzór nad wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 32e-32h ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2016 r. poz. 1654 oraz z 2017 r. poz. 773), a w przypadku, o którym mowa w art. 32h tej ustawy, powiadamia również sąd rodzinny, na obszarze właściwości którego znajduje się policyjna izba dziecka.
\n
Art. 41
\n
Środki przymusu bezpośredniego mogą być użyte lub wykorzystane przez pododdział zwarty.
\n
Art. 42
\n
1.
\n
Zgody na użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego przez pododdział zwarty udzielają w przypadku:
\n
1)Policji - Komendant Główny Policji, właściwy miejscowo komendant wojewódzki (Stołeczny) albo osoby przez nich upoważnione;
\n
2)Straży Granicznej - Komendant Główny Straży Granicznej, właściwy miejscowo komendant oddziału Straży Granicznej albo osoby przez nich upoważnione;
\n
3)Służby Więziennej - Dyrektor Generalny Służby Więziennej, właściwy miejscowo dyrektor okręgowy Służby Więziennej, właściwy miejscowo dyrektor zakładu karnego albo aresztu śledczego albo osoby przez nich upoważnione;
\n
4)Żandarmerii Wojskowej - Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, właściwy miejscowo komendant oddziału Żandarmerii Wojskowej albo osoby przez nich upoważnione.
\n
2.
\n
Zgody na użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego przez pododdział zwarty może udzielić także jego dowódca, gdy zwłoka w użyciu lub wykorzystaniu tych środków groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia uprawnionego, innej osoby lub mienia lub niebezpieczeństwem zamachu na ważne obiekty, urządzenia lub obszary.
\n
Art. 43
\n
1.
\n
Użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego przez pododdział zwarty następuje na rozkaz dowódcy tego pododdziału.
\n
2.
\n
Bezpośrednio przed wydaniem rozkazu użycia środków przymusu bezpośredniego przez pododdział zwarty jego dowódca wzywa do zachowania zgodnego z prawem, w szczególności do porzucenia broni lub innego niebezpiecznego przedmiotu lub do zaniechania stosowania przemocy, a następnie uprzedza o możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego w przypadku niepodporządkowania się temu wezwaniu.
\n
3.
\n
W przypadku braku możliwości nawiązania kontaktu z dowódcą lub w sytuacji zagrażającej życiu lub zdrowiu uprawnionego lub innej osoby uprawniony wchodzący w skład pododdziału zwartego może użyć środków przymusu bezpośredniego lub wykorzystać te środki na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
\n
4.
\n
Zaprzestanie użycia środków przymusu bezpośredniego przez pododdział zwarty następuje na rozkaz dowódcy lub niezwłocznie po osiągnięciu zamierzonego celu.
\n
Art. 44
\n
1.
\n
W przypadku gdy w wyniku użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego przez pododdział zwarty:
\n
1)nastąpiło zranienie osoby,
\n
2)wystąpiły inne widoczne objawy zagrożenia życia lub zdrowia tej osoby,
\n
3)nastąpiła śmierć osoby,
\n
4)nastąpiło zniszczenie mienia,
\n
5)nastąpiło zranienie lub śmierć zwierzęcia
\n
-stosuje się przepisy art. 39.
\n
2.
\n
O zdarzeniach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, dowódca niezwłocznie powiadamia organ lub osobę, która udzieliła zgody na użycie środków przymusu bezpośredniego, albo osobę pełniącą służbę dyżurną, a w przypadku, o którym mowa w art. 42 ust. 2, dowódca pododdziału zwartego powiadamia właściwy podmiot, o którym mowa w art. 42 ust. 1.
\n
Rozdział 3
\n
Broń palna
\n
Art. 45Broni palnej można użyć, gdy zaistnieje co najmniej jeden z następujących przypadków:
\n
1)konieczność odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu na: a) życie, zdrowie lub wolność uprawnionego lub innej osoby albo konieczność przeciwdziałania czynnościom zmierzającym bezpośrednio do takiego zamachu, b) ważne obiekty, urządzenia lub obszary albo konieczność przeciwdziałania czynnościom zmierzającym bezpośrednio do takiego zamachu, c) mienie, który stwarza jednocześnie bezpośrednie zagrożenie życia, zdrowia lub wolności uprawnionego lub innej osoby, albo konieczność przeciwdziałania czynnościom zmierzającym bezpośrednio do takiego zamachu, d) nienaruszalność granicy państwowej przez osobę, która wymusza przekroczenie granicy państwowej przy użyciu pojazdu, broni palnej lub innego niebezpiecznego przedmiotu, e) bezpieczeństwo konwoju lub doprowadzenia;
\n
2)konieczność przeciwstawienia się osobie: a) niepodporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia broni, materiału wybuchowego lub innego niebezpiecznego przedmiotu, którego użycie może zagrozić życiu, zdrowiu lub wolności uprawnionego lub innej osoby, b) która usiłuje bezprawnie odebrać broń palną uprawnionemu lub innej osobie uprawnionej do jej posiadania;
\n
3)bezpośredni pościg za osobą, wobec której: a) użycie broni palnej było dopuszczalne w przypadkach określonych w pkt 1 lit. a-d i pkt 2, b) istnieje uzasadnione podejrzenie, że popełniła przestępstwo, o którym mowa w art. 115 § 20, art. 148, art. 156 § 1, art. 163-165, art. 197, art. 252 i art. 280-282 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny;
\n
4)konieczność: a) ujęcia osoby: - wobec której użycie broni palnej było dopuszczalne w przypadkach określonych w pkt 1 lit. a-d i pkt 2, - wobec której istnieje uzasadnione podejrzenie, że popełniła przestępstwo, o którym mowa w art. 115 § 20, art. 148, art. 156 § 1, art. 163-165, art. 197, art. 252 i art. 280-282 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, - dokonującej zamachu, o którym mowa w pkt 1 lit. d lub e, - jeżeli schroniła się w miejscu trudno dostępnym, a z okoliczności zdarzenia wynika, że może użyć broni palnej lub innego niebezpiecznego przedmiotu, b) ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej lub odbywającej karę pozbawienia wolności, jeżeli: - ucieczka tej osoby stwarza zagrożenie życia lub zdrowia uprawnionego lub innej osoby,
\n
-istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba ta może użyć materiałów wybuchowych, broni palnej lub innego niebezpiecznego przedmiotu, - pozbawienie wolności nastąpiło w związku z uzasadnionym podejrzeniem lub stwierdzeniem popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 115 § 20, art. 148, art. 156 § 1, art. 163-165, art. 197, art. 252 i art. 280-282 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, c) ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej lub odbywającej karę pozbawienia wolności w związku z uzasadnionym podejrzeniem lub stwierdzeniem popełnienia lub przygotowania do popełnienia przestępstwa, o którym mowa w: - art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1897, 1948 i 1955 oraz z 2017 r. poz. 60 i 768), - art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1310, z późn. zm.10)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948, 1955 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60, 244 i 768.), - art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1318, 1955 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 768);
\n
5)konieczność udaremnienia ucieczki osoby pozbawionej wolności z aresztu śledczego lub zakładu karnego oraz osoby konwojowanej lub doprowadzanej, a także pościg za tą osobą.
\n
Art. 46
\n
1.
\n
Broń palna nie może być użyta lub wykorzystana przez pododdział zwarty.
\n
2.
\n
W sytuacji zagrażającej życiu lub zdrowiu uprawnionego lub innej osoby uprawniony wchodzący w skład pododdziału zwartego może użyć broni palnej lub wykorzystać ją na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
\n
Art. 47Broń palną można wykorzystać w przypadku konieczności podjęcia co najmniej jednego
\n
z następujących działań:
\n
1)zatrzymanie pojazdu, jeżeli jego działanie zagraża życiu lub zdrowiu uprawnionego lub innej osoby lub stwarza zagrożenie dla ważnych obiektów, urządzeń lub obszarów;
\n
2)pokonanie przeszkody: a) uniemożliwiającej lub utrudniającej ujęcie osoby albo ratowanie życia lub zdrowia uprawnionego, innej osoby lub ratowanie mienia, b) w przypadku naruszenia porządku lub bezpieczeństwa publicznego przez osobę pozbawioną wolności, zatrzymaną lub umieszczoną w strzeżonym ośrodku albo areszcie w celu wydalenia;
\n
3)zaalarmowanie lub wezwanie pomocy;
\n
4)neutralizacja przedmiotów lub urządzeń mogących stwarzać niebezpieczeństwo wybuchu, powodujących jednocześnie bezpośrednie zagrożenie zdrowia lub życia uprawnionego lub innej osoby;
\n
5)unieszkodliwienie zwierzęcia, którego zachowanie zagraża bezpośrednio życiu lub zdrowiu uprawnionego lub innej osoby;
\n
6)oddanie strzału ostrzegawczego;
\n
711)Dodany przez art. 56 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. poz. 904), która weszła w życie z dniem 2 lipca 2016 r.) zniszczenia lub unieruchomienia bezzałogowego statku powietrznego, w przypadkach określonych w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 605, 904, 1361 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60).
\n
Art. 48
\n
1.
\n
Przed użyciem broni palnej uprawniony podejmuje następujące działania:
\n
1)identyfikuje swoją formację albo służbę okrzykiem przez wskazanie jej pełnej nazwy lub ustawowego skrótu, a w przypadku uprawnionego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 - okrzykiem: „Ochrona!”;
\n
2)wzywa osobę do zachowania zgodnego z prawem, a w szczególności do: a) natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego przedmiotu, którego użycie może zagrozić życiu, zdrowiu lub wolności uprawnionego lub innej osoby, b) zaniechania ucieczki, c) odstąpienia od użycia przemocy.
\n
2.
\n
W przypadku niepodporządkowania się wezwaniom, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uprawniony uprzedza o użyciu broni palnej okrzykiem: „Stój, bo strzelam!”, a jeżeli wezwanie to okaże się nieskuteczne, oddaje strzał ostrzegawczy w bezpiecznym kierunku.
\n
312)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 11..
\n
Od procedury, o której mowa w ust. 1 i 2, lub jej poszczególnych elementów, w szczególności od oddania strzału ostrzegawczego, można odstąpić, jeżeli:
\n
1)ich zrealizowanie groziłoby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia uprawnionego lub innej osoby lub
\n
2)jest to niezbędne dla zapobieżenia wystąpieniu zdarzenia o charakterze terrorystycznym, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. poz. 904 i 1948), a inne środki ze względu na okoliczności mogłyby okazać się niewystarczające.
\n
4.
\n
Przed rozpoczęciem konwoju lub doprowadzenia uprawniony uprzedza osobę pozbawioną wolności, w stosunku do której zgodnie z art. 45 pkt 4 lit. b i c możliwe jest użycie broni palnej, o możliwości użycia w stosunku do niej broni palnej w przypadku podjęcia przez nią próby ucieczki.
\n
Art. 49
\n
1.
\n
Do postępowania po użyciu lub wykorzystaniu broni palnej stosuje się przepisy art.
\n
36 ust. 1-4, art. 37 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 38 oraz art. 39.
\n
2.
\n
W przypadku gdy w wyniku użycia lub wykorzystania broni palnej nastąpiło zranienie osoby lub wystąpiły inne widoczne objawy zagrożenia życia lub zdrowia tej osoby, uprawniony, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, może odstąpić od udzielenia pierwszej pomocy, jeżeli:
\n
1)udzielenie tej pomocy może zagrozić życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu uprawnionego lub innej osoby;
\n
2)udzielenie pomocy osobie poszkodowanej zostało zapewnione przez inne osoby lub podmioty zobowiązane do jej udzielenia.
\n
3.
\n
W przypadku odstąpienia od udzielenia pierwszej pomocy lub gdy osoba poszkodowana sprzeciwia się udzieleniu tej pomocy uprawniony, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, zapewnia wezwanie kwalifikowanej pierwszej pomocy lub podmiotów świadczących medyczne czynności ratunkowe.
\n
Art. 50O każdym przypadku użycia lub wykorzystania broni palnej uprawniony niezwłocznie powiadamia
\n
przełożonego lub osobę pełniącą służbę dyżurną, a uprawniony, o którym mowa w art.
\n
2 ust. 1 pkt 20, także właściwą miejscowo jednostkę organizacyjną Policji.
\n
Rozdział 4
\n
Dokumentowanie użycia i wykorzystania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej
\n
Art. 51
\n
1.
\n
Uprawniony dokumentuje w notatce użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej.
\n
2.
\n
Uprawniony przekazuje notatkę przełożonemu w przypadku użycia lub wykorzystania:
\n
1)środków przymusu bezpośredniego - gdy skutkiem tego użycia lub wykorzystania było zranienie osoby lub wystąpienie innych widocznych objawów zagrożenia życia lub zdrowia tej osoby albo jej śmierć, zranienie albo śmierć zwierzęcia albo zniszczenie mienia;
\n
2)broni palnej - niezależnie od skutku tego użycia lub wykorzystania.
\n
3.
\n
W przypadku użycia środka przymusu bezpośredniego wobec nieletniego umieszczonego w zakładzie poprawczym, schronisku dla nieletnich, młodzieżowym ośrodku wychowawczym lub policyjnej izbie dziecka uprawniony każdorazowo przekazuje przełożonemu notatkę, niezależnie od rodzaju i skutku użycia środka przymusu bezpośredniego.
\n
4.
\n
Uprawniony może dokumentować w notatniku służbowym użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej, gdy nie nastąpiły skutki, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
\n
Art. 52
\n
1.
\n
Uprawniony, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11, nie dokumentuje prewencyjnego użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego, chyba że skutkowało to zranieniem osoby lub wystąpieniem innych widocznych objawów zagrożenia życia lub zdrowia tej osoby albo jej śmiercią lub szkodą w mieniu.
\n
2.
\n
Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego przez pododdział zwarty jego dowódca dokumentuje niezwłocznie po zakończeniu działań tego pododdziału, w trakcie których nastąpiło to użycie lub wykorzystanie, sporządzając notatkę, którą przekazuje organowi lub osobie, która udzieliła zgody na użycie tych środków.
\n
3.
\n
Uprawniony, o którym mowa w art. 46 ust. 2, dokumentuje użycie broni palnej na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
\n
Art. 53Po sporządzeniu notatki uprawniony, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, przekazuje
\n
ją w celu umieszczenia w ewidencji, o której mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.
\n
Art. 54
\n
1.
\n
W przypadku użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego, którego skutkiem było zranienie osoby lub wystąpienie innych widocznych objawów zagrożenia życia lub zdrowia tej osoby albo jej śmierć, zranienie albo śmierć zwierzęcia albo zniszczenie mienia, notatka zawiera:
\n
1)służbowe dane identyfikacyjne uprawnionego;
\n
2)określenie czasu i miejsca użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego;
\n
3)następujące dane osoby, wobec której użyto środków przymusu bezpośredniego: a) imię i nazwisko, b) serię i numer dokumentu tożsamości, c) datę urodzenia, d) w przypadku osoby osadzonej w zakładzie karnym albo areszcie śledczym - dane, o których mowa w lit. a i c, oraz imię ojca;
\n
4)określenie celu użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego;
\n
5)informację o przyczynie użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego;
\n
6)określenie użytych lub wykorzystanych środków przymusu bezpośredniego i sposób ich użycia;
\n
7)opis czynności zrealizowanych przed użyciem lub wykorzystaniem środków przymusu bezpośredniego i po użyciu lub wykorzystaniu tych środków;
\n
8)opis skutków użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego;
\n
9)informację o udzieleniu pierwszej pomocy i jej zakresie lub zapewnieniu wezwania kwalifikowanej pierwszej pomocy lub podmiotów świadczących medyczne czynności ratunkowe;
\n
10)następujące dane ustalonych świadków zdarzenia: a) imię i nazwisko oraz serię i numer dokumentu tożsamości albo b) służbowe dane identyfikacyjne, jeżeli świadkiem zdarzenia był uprawniony;
\n
11)podpis uprawnionego.
\n
2.
\n
Jeżeli uzyskanie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 3, było niemożliwe, w notatce podaje się przyczyny ich nieumieszczenia.
\n
3.
\n
W przypadku gdy w wyniku użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego nie nastąpiły skutki, o których mowa w ust. 1, notatka zawiera tylko informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6 i 11 oraz ust. 2.
\n
Art. 55
\n
1.
\n
W przypadku broni palnej do treści notatki stosuje się przepisy:
\n
1)art. 54 ust. 1 i 2, jeżeli notatka dokumentuje użycie broni palnej;
\n
2)art. 54 ust. 1 pkt 1, 2, 5, 7 i 11, jeżeli notatka dokumentuje wykorzystanie broni palnej.
\n
2.
\n
Notatka dokumentująca użycie lub wykorzystanie broni palnej zawiera także określenie nazwy, typu i numeru seryjnego użytej lub wykorzystanej broni palnej oraz rodzaju i ilości użytej amunicji.
\n
Art. 56W przypadku użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego przez pododdział
\n
zwarty do treści notatki sporządzanej przez jego dowódcę stosuje się przepisy art.
\n
54 ust. 1 pkt 1-3, 5, 6, 8, 10 i 11 oraz uwzględnia się w niej:
\n
1)informację o organie lub osobie, która udzieliła zgody na użycie tych środków;
\n
2)opis postępowania poprzedzającego użycie lub wykorzystanie tych środków;
\n
3)określenie sposobu realizacji działań podjętych w sytuacji, gdy wszelka zwłoka w użyciu lub wykorzystaniu środków przymusu bezpośredniego groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia uprawnionego lub innej osoby, mienia lub niebezpieczeństwem dokonania zamachu na ważne obiekty, urządzenia lub obszary;
\n
4)informację o liczebności pododdziału zwartego.
\n
Rozdział 5
\n
Zmiany w przepisach obowiązujących
\n
Art. 57
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 58
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 59
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 60
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 61
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 62
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 63
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 64
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 65
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 66
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 67
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 68
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 69
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 70
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 71
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 72
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 73
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 74
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 75
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 76
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 77
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 78
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 79
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Art. 80
\n
(pominięty)13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Rozdział 6
\n
Przepisy przejściowe i przepis końcowy
\n
Art. 81Postępowania wszczęte na podstawie art. 61 ustawy zmienianej w art. 73 i niezakończone
\n
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi się w dalszym ciągu na podstawie dotychczasowych przepisów.
\n
Art. 82
\n
Zaświadczenia o ukończeniu szkolenia z zakresu znajomości pokładu statku powietrznego, procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego, skutków użycia broni palnej lub broni gazowej na pokładzie statku powietrznego, sposobów unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej bez użycia broni palnej lub gazowej, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność na okres, na który zostały wydane.
\n
Art. 83Przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
\n
1)art. 23a ust. 10 ustawy zmienianej w art. 58 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 23a ust. 10 ustawy zmienianej w art. 58, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
2)art. 18 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 59 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 18 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 59, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
3)art. 49 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 62 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 49 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 62, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
4)art. 41 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 63 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 63, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
5)art. 14h i art. 18 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 66 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 14h i art. 18 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 66, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
6)art. 129 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 67 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 129 ust. 4 ustawy zmienianej w art.
\n
67, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
7)art. 26a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 68 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 26a ust. 3 ustawy zmienianej w art.
\n
68, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
8)art. 116 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 72 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 116 ust. 5 ustawy zmienianej w art.
\n
72, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
9)art. 62 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 73 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 62 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 73, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
\n
10)art. 67 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 79 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 67 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 79, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
\n
-nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
\n
Art. 84Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w
\n
życie niniejszej ustawy, przedstawi Sejmowi i Senatowi ocenę jej funkcjonowania, w szczególności w zakresie zasadności i skuteczności rozwiązań w niej przewidzianych.
\n
Art. 85
\n
Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 czerwca 2013 r.
\n
1)W brzmieniu ustalonym przez art. 135 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.
\n
-Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948), która weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r.
\n
2)Przez art. 135 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1794, z 2015 r. poz. 266, z 2016 r. poz. 1605, 1948 i 2102 oraz z 2017 r. poz.
\n
60.
\n
4)Dodany przez art. 53 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób (Dz. U. z 2014 r. poz. 24), która weszła w życie z dniem 22 stycznia 2014 r.
\n
5)W brzmieniu ustalonym przez art. 135 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
\n
6)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2149), która weszła w życie z dniem 28 grudnia 2016 r.
\n
7)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1199), która weszła w życie z dniem 9 października 2014 r.
\n
8)Ustawa utraciła moc z dniem 1 marca 2017 r. na podstawie art. 159 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948), która weszła w życie z dniem 1 marca 2017 r.
\n
9)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1165), która weszła w życie z dniem 2 stycznia 2014 r.
\n
10)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948, 1955 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60, 244 i 768.
\n
11)Dodany przez art. 56 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. poz. 904), która weszła w życie z dniem 2 lipca 2016 r.
\n
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 56 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 11.
\n
13)Zamieszczony w obwieszczeniu.
\n
Pokaż całość