w mediach lokalnych i sublokalnych: kryteria lokalnoÊci, typy mediów lokalnych, zmiany w ofercie mediów lokalnych po 1988 r., adekwatnoÊç oferty mediów lokalnych do potrzeb odbiorców, problemy prasy lokalnej i sublokalnej w wielkim mieÊcie i w gminie, radio lokalne i uwarunkowania jego dzia∏ania, szanse telewizji lokalnej w walce o widza. Organizacja mediów lokalnych — podstawy ekonomiczne, organizacja pracy redakcji, kolporta˝, akwizycja reklam, tematyka, sposoby przyciàgania odbiorców. Systemy mediów lokalnych w Polsce i na Êwiecie.
\n
11.Prawo prasowe i etyka dziennikarska, prawo radiofonii i telewizji, prawo autorskie Ogólne za∏o˝enia prawa prasowego, prawa o radiofonii i telewizji, prawa autorskiego obowiàzujàcego w Polsce oraz zwiàzane z ich funkcjonowaniem dylematy etyczne. Prawne okreÊlenie podstawowych poj´ç zwiàzanych z mediami (dziennikarz, redaktor, prasa, materia∏ prasowy itp.), historia prawa prasowego w Polsce, wolnoÊç prasy, jej ograniczenia przewidziane w ustawodawstwie, rejestracja, organizacja dzia∏alnoÊci wydawniczej i dziennikarskiej, prawo do informacji, krytyka prasowa, tajemnica dziennikarska, sprostowania, komunikaty, og∏oszenia, odpowiedzialnoÊç dziennikarza w prawie cywilnym, karnym i prasowym, sytuacja prawna dziennikarza i jego dzie∏a.
\n
12.Reklama we wspó∏czesnym spo∏eczeƒstwie informacyjnym Struktura i pragmatyka funkcjonowania agencji reklamowej, planowanie kampanii reklamowej, j´zyk i obraz w reklamie, badania efektywnoÊci reklamy, spo∏eczny wp∏yw reklamy. Reklama we wspó∏czesnych teoriach kultury, reklama a sztuka, reklama a media. Etyczne zagadnienia reklamy. Miejsce reklamy, perspektywy na przysz∏oÊç, podstawowe prawne uwarunkowania funkcjonowania reklamy w Polsce, w globalnym systemie mediów.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7476 — Reklama jako zjawisko o wielkim wp∏ywie spo∏ecznym, wykraczajàcym znacznie poza proste uwarunkowania rynkowe.
\n
13.Kszta∏towanie opinii publicznej Zarzàdzanie informacjà w sferze publicznej, dzia∏anie paƒstwowych s∏u˝b informacyjnych (rzecznik rzàdu), organów samorzàdowych oraz instytucji komercyjnych w zakresie kszta∏towania wizerunku instytucji, a zarazem powiadamiania spo∏eczeƒstwa i wybranych grup spo∏ecznych o podejmowanych inicjatywach przy znajomoÊci szczegó∏owych procedur systemu zarzàdzania MBO, znajomoÊci regulacji prawnych oraz zasad etycznych kierujàcych wspó∏czesnymi dzia∏aniami w sferze masowej informacji publicznej.
\n
14.Komputer w pracy dziennikarza åwiczenia praktyczne z zakresu trzech podstawowych zagadnieƒ: komputerowe redagowanie tekstów, sk∏ad komputerowy oraz zastosowanie Internetu w pracy dziennikarza. Zapoznanie ze specyfikà g∏ównych edytorów tekstu, opanowanie (powtórzenie) zasad obs∏ugi co najmniej dwóch z nich (ze szczególnym uwzgl´dnieniem optymalizacji i automatyzacji wprowadzenia tekstu, korzystania ze s∏owników, korektorów, kreatorów), zapoznanie z g∏ównymi poj´ciami typografii komputerowej (wyrównywania tekstu, style i kroje czcionki), kszta∏towaniem akapitu i struktury tekstu (rozdzia∏y, przypisy, tytu∏y, ˝ywe paginy), nauka adiustacji tekstu obcego i w∏asnego za pomocà edytora.
\n
S∏uchacze powinni uzyskaç umiej´tnoÊç wykorzystywania dokumentów i innych tekstów za- Poz. 1004 wartych w Internecie jako êród∏a informacji, pomocnego przy pisaniu pog∏´bionych tekstów publicystycznych, wyszukiwania potrzebnych materia∏ów w Internecie, pisania tekstów opartych na materia∏ach dost´pnych w sieci, przygotowywania i publikowania w∏asnych tekstów w Internecie.
\n
15.Praca dziennikarza w j´zyku obcym, j´zyk do wyboru Praktyczne çwiczenia w przygotowywaniu materia∏ów dziennikarskich i wykonywaniu podstawowych zadaƒ dziennikarskich w j´zyku obcym.
\n
16.Seminarium magisterskie Metodologiczna i merytoryczna pomoc dla studentów w przygotowaniu pracy magisterskiej.
\n
VII. ZALECENIA 1. Do ukoƒczenia studiów konieczne jest zdanie dwóch egzaminów z j´zyka obcego, w tym jednego egzaminu w stopniu wy˝szym (na poziomie egzaminu mi´dzynarodowego przewidzianego dla danego j´zyka).
\n
2.Program studiów powinien obejmowaç podstawy ogólnej wiedzy humanistycznej i ekonomicznej, wiedz´ o Êrodkach masowego komunikowania i dziedzinie komunikacji spo∏ecznej, a tak˝e zaj´cia przygotowujàce do zawodu dziennikarza, redaktora, specjalisty od reklamy i promocji, specjalisty od stosunków publicznych oraz od badaƒ nad mediami i komunikacjà spo∏ecznà.
\n
Za∏àcznik nr 11 Standardy nauczania dla kierunku studiów: edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej STUDIA MAGISTERSKIE I. WYMAGANIA OGÓLNE — zespo∏ów muzyki koÊcielnej, Studia na kierunku edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej trwajà 5 lat (10 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 3300, w tym 2040 godzin okreÊlonych w standardach nauczania. — zespo∏ów muzyki dawnej, — zespo∏ów w amatorskim ruchu muzycznym, — zespo∏ów muzyki jazzowej, II. SYLWETKA ABSOLWENTA — zespo∏ów folklorystycznych, Absolwent powinien posiadaç kwalifikacje artysty-muzyka i nauczyciela w zakresie szeroko poj´tej artystycznej edukacji i animacji muzycznej oraz prowadzenia zespo∏ów muzycznych, a tak˝e muzycznà wiedz´ teoretycznà i praktycznà odpowiednià — w zale˝noÊci od ukoƒczonych specjalnoÊci — do prowadzenia: — zawodowych zespo∏ów wokalnych, instrumentalnych i wokalno-instrumentalnych, — dzia∏alnoÊci naukowej i dydaktycznej w szko∏ach wy˝szych i zak∏adach kszta∏cenia nauczycieli prowadzàcych kierunek „edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej” i ewentualnie inne kierunki muzyczne, — zaj´ç dydaktycznych w szkolnictwie muzycznym, Dziennik Ustaw Nr 116 — 7477 — Poz. 1004 — zaj´ç dydaktycznych w zakresie edukacji artystycznej szkolnej, 3. Historia stylów muzycznych i technik kompozytorskich 90 — dzia∏alnoÊci muzycznej w instytucjach kultury i w mediach (film, TV, radio), 4. Analiza dzie∏a muzycznego 60 5. Kszta∏cenie s∏uchu 60 — dzia∏alnoÊci w prowadzeniu i obs∏udze festiwali, konkursów i imprez muzycznych oraz animacji kultury muzycznej w spo∏eczeƒstwie.
\n
6.Psychologia z psychologià muzyki 60 7. Pedagogika z pedagogikà muzycznà 105 8. Metodyka i teoria edukacji muzycznej 120 Absolwenci b´dà posiadaç okreÊlonà programem studiów wiedz´ i umiej´tnoÊci muzyczne i pedagogiczne, wzbogacone zasobem ogólnej wiedzy humanistycznej.
\n
III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE 9. Metodyka prowadzenia audycji muzycznych 15 10. Metodyka Êpiewu zbiorowego 30 11. Metodyka zasad muzyki i nauki o muzyce 15 12. Metodyka kszta∏cenia s∏uchu 15 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 900 A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 420 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 720 1. Czytanie partytur 45 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 900 2. Dyrygowanie 90 Razem:
\n
2040 3. Zespo∏y wokalne i instrumentalne dla praktyk dyrygenckich studentów 60 4. Specjalistyczna literatura muzyczna z çwiczeniami 45 5. Emisja g∏osu indywidualna z metodykà nauczania 45 6. Improwizacja fortepianowa lub/i organowa 30 7. Propedeutyka kompozycji i aran˝acji 30 8. Instrumentacja 30 9. Kontrapunkt 45 10. Praktyka chora∏u gregoriaƒskiego 30 11. Zespó∏ chóralny lub orkiestra 150 12. Drugi instrument 30 13. Instrumenty szkolne 30 14. Ekspresja muzyczno-ruchowa 30 15. Zarys etnomuzykologii 30 16. Interpretacja tekstu literackiego z dykcjà 15 17. Seminarium prelekcji i krytyki muzycznej 45 18. Promocja i marketing dóbr kultury 45 IV. PRAKTYKI Studenta obowiàzuje minimum 150 godzin praktyki pedagogicznej. W ramach praktyk pedagogicznych nale˝y uwzgl´dniç tak˝e praktyki w zakresie metodyk kierunkowych:
\n
1.Praktyka w zakresie teorii edukacji muzycznej 15 2. Praktyka w zakresie prowadzenia audycji muzycznych 15 3. Praktyka w zakresie metodyki Êpiewu zbiorowego 30 4. Praktyka w zakresie zasad muzyki i nauki o muzyce 15 5. Praktyka w zakresie metodyki kszta∏cenia s∏uchu15 V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 420 1. Przedmioty do wyboru, np. filozofia, historia kultury, estetyka, logika, etyka, przedmiot przyrodniczy itp.
\n
120 2. J´zyk obcy 120 3. Podstawy j´zyka ∏aciƒskiego 30 4. Wiedza z zakresu sztuk plastycznych 60 5. Podstawy informatyki 30 6. Wychowanie fizyczne 60 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 720 1. Fortepian 90 2. Harmonia klasyczna i podstawy harmonii wspó∏czesnej 60 19. Komunikacja spo∏eczna i organizacja imprez 45 20. Integracja sztuk 30 VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 1. Przedmioty do wyboru (np. filozofia, historia kultury, estetyka, logika, etyka, przedmiot przyrodniczy — do wyboru przez studenta) stanowià niezb´dny sk∏adnik kszta∏cenia pe∏nej osobowoÊci przysz∏ego artysty i pedagoga i jego wra˝liwoÊci aksjologicznej poprzez przyswojenie poj´ç, teorii, koncepcji. TreÊci obejmujà epoki hi- Dziennik Ustaw Nr 116 — 7478 — storyczne od staro˝ytnoÊci po wspó∏czesnoÊç, wskazujà mo˝liwoÊci rozstrzygni´ç dylematów egzystencjalnych, sytuujà sztuk´ w szerokim kontekÊcie kulturowym.
\n
2.J´zyk obcy Czynne opanowanie jednego j´zyka nowo˝ytnego w mowie i piÊmie, w zakresie pozwalajàcym na swobodnà konwersacj´ oraz mo˝liwoÊç pos∏ugiwania si´ fachowà literaturà, a tak˝e na nawiàzywanie kontaktów artystycznych i edukacyjnych, dubbing muzyczny, obs∏ug´ imprez muzycznych za granicà itp.
\n
3.Podstawy j´zyka ∏aciƒskiego Opanowanie podstaw gramatycznych i leksykalnych, pozwalajàce na przekazywanie treÊci muzycznych utworów o tekstach ∏aciƒskich i w∏oskich, muzyki sakralnej i Êwieckiej. Fonetyka j´zyka ∏aciƒskiego.
\n
4.Wiedza z zakresu sztuk plastycznych Przyswojenie wiedzy o g∏ównych kierunkach artystycznych poszczególnych epok historycznych. Analiza dzie∏ plastycznych. Wspó∏czesne kierunki w malarstwie, grafice i rzeêbie. Plakat artystyczny i fotografia artystyczna. Metody przybli˝ania ró˝nych form sztuki plastycznej w powiàzaniu z percepcjà dzie∏ muzycznych danej epoki.
\n
5.Podstawy informatyki Podstawy obs∏ugi komputerów osobistych. Polecenia systemowe, obs∏uga plików i katalogów, polecenia konfiguracyjne, uruchomienie i obs∏uga programów. Zastosowanie w praktyce edukacyjnej.
\n
6.Wychowanie fizyczne Zaj´cia ruchowe kondycyjne, korekcyjne, rehabilitacyjne i zastosowanie ich w praktyce edukacyjnej. Sport i turystyka.
\n
B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 1. Fortepian Dalsze rozwijanie u studentów Êrodków pianistycznych s∏u˝àcych do pos∏ugiwania si´ instrumentem w przysz∏ej pracy artystycznej i pedagogicznej przez opanowywanie zró˝nicowanego stylistycznie i technicznie repertuaru. Rozwijanie umiej´tnoÊci gry a vista w zró˝nicowanych tempach i o ró˝nym stopniu trudnoÊci pianistycznych. Praktyka akompaniamentu i gry zespo∏owej w zespo∏ach kameralnych.
\n
2.Harmonia klasyczna i podstawy harmonii wspó∏czesnej Rozwijanie umiej´tnoÊci praktycznego zastosowania nabytej wiedzy: pisemna i instrumentalna realizacja zadaƒ harmonicznych w aspekcie estetycznym. Nabycie umiej´tnoÊci doboru Êrodków umo˝liwiajàcych osiàgni´cie zamierzonego przebiegu napi´ç harmonicznych i ekspresji oraz Poz. 1004 okreÊlonego kszta∏tu formalnego. åwiczenia w zakresie modulacji. Kszta∏cenie umiej´tnoÊci uk∏adania zadaƒ harmonicznych odpowiednio dla realizacji za∏o˝onego problemu.
\n
3.Historia stylów muzycznych i technik kompozytorskich Kszta∏cenie sprawnoÊci w rozpoznawaniu form, gatunków, stylów, epok historycznych, zw∏aszcza utworów z okresów o prze∏omowym znaczeniu w historii muzyki. Poznawanie wielkich form oratoryjnych i operowych w powiàzaniu z historià wykonawstwa muzycznego. Omówienie najwa˝niejszych technik kompozytorskich w przebiegu historycznym i ich ewolucji ze szczególnym uwzgl´dnieniem osiàgni´ç polskiej awangardy po II wojnie Êwiatowej.
\n
4.Analiza dzie∏a muzycznego Analiza struktury i cech okreÊlajàcych styl dzie∏a muzycznego, reprezentatywnego dla danej epoki, z uwzgl´dnieniem historycznego procesu rozwojowego. Zaprezentowanie warsztatu analitycznego i wskazanie dróg interpretacji dzie∏a muzycznego. Analiza czo∏owych dzie∏ oratoryjnych i symfonicznych polskich kompozytorów wspó∏czesnych.
\n
5.Kszta∏cenie s∏uchu Dalsze rozwijanie umiej´tnoÊci analizowania i klasyfikacji postrzeganych zjawisk dêwi´kowych. Dyktanda 3- i 4-g∏osowe w ró˝nych barwach instrumentalnych. åwiczenia refleksu i pami´ci muzycznej. Rozwijanie s∏yszenia polifonicznego i harmonicznego. Czytanie nut g∏osem w starych kluczach, czytanie pionowe.
\n
6.Psychologia z psychologià muzyki Zarys psychologii w zakresie wymagaƒ okreÊlonych dla kierunków kszta∏càcych nauczycieli.
\n
Psychologia uzdolnieƒ muzycznych. Psychologiczne uwarunkowania twórczoÊci, percepcji i wykonawstwa muzyki. Psychologia sukcesu indywidualnego i zbiorowego. Metody pokonywania stresu.
\n
7.Pedagogika z pedagogikà muzycznà Zarys pedagogiki w zakresie wymagaƒ okreÊlonych dla kierunków kszta∏càcych nauczycieli.
\n
Rys historyczny i nowe koncepcje pedagogiczne. Teoria i organizacja kszta∏cenia i wychowania, z uwzgl´dnieniem uwarunkowaƒ kszta∏cenia indywidualnego w dydaktyce muzycznej.
\n
Praktyka korzystania w procesie edukacji muzycznej ze Êrodków technicznych. Media w nauczaniu muzyki.
\n
8.Metodyka i teoria edukacji muzycznej Tradycje i wspó∏czesne za∏o˝enia, formy i metody edukacji muzycznej w Polsce i na Êwiecie.
\n
Metody Z. Kodaly’a, C. Orffa, E. Dalcroze’a. Przygotowanie studentów do pracy w szko∏ach ogólnokszta∏càcych, muzycznych i zak∏adach kszta∏cenia nauczycieli. Kszta∏cenie umiej´tnoÊci do- Dziennik Ustaw Nr 116 — 7479 — skonalenia otaczajàcej rzeczywistoÊci w zakresie kultury muzycznej, z podkreÊleniem integracyjnej roli muzyki w ˝yciu spo∏ecznym. Praktyczne formy edukacji muzycznej (Êpiew, gra zespo∏owa, zaj´cia muzyczno-ruchowe, elementy taƒca modern, tworzenie muzyki itp.).
\n
9.Metodyka prowadzenia audycji muzycznych Metody. Literatura, obs∏uga sprz´tu, metody socjotechniki, uk∏adanie programów (çwiczenia).
\n
10.Metodyka Êpiewu zbiorowego Nabywanie umiej´tnoÊci kszta∏towania techniki wokalnej, stopliwoÊci brzmienia i barwy w zespole chóralnym oraz umiej´tnoÊci nauczania emisji g∏osu. Emisja g∏osu dzieci´cego i ch∏opi´cego. Umiej´tnoÊç rozwiàzywania problemów wokalnych w ma∏ym zespole wokalnym.
\n
11.Metodyka zasad muzyki i nauki o muzyce Omówienie kolejnoÊci wprowadzania poj´ç i terminów muzycznych. Metody i formy przekazywania wiedzy o skalach, kluczach, systemie dur-moll, instrumentach muzycznych, zjawiskach akustyki muzycznej.
\n
12.Metodyka kszta∏cenia s∏uchu Zdobycie umiej´tnoÊci potrzebnych do nauczania przedmiotu w szko∏ach muzycznych i w zak∏adach kszta∏cenia nauczycieli. Optymalne metody. Umiej´tnoÊci doboru çwiczeƒ dla okreÊlonego celu dydaktycznego. Aktualne tendencje w kszta∏ceniu s∏uchu.
\n
C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1. Czytanie partytur Czytanie zró˝nicowanych fakturalnie partytur chóralnych i instrumentalnych i wyrobienie nawyku realizacji na fortepianie partytur ró˝nych stylów i epok. Przyswojenie umiej´tnoÊci bieg∏ego czytania w kluczach i transponowania oraz czytania partytur wspó∏czesnej awangardy muzycznej. Czytanie w notacji menzuralnej.
\n
2.Dyrygowanie Przyswojenie zasad techniki manualnej (schematy metryczne proste i z∏o˝one: 1, 2, 3, 4, 6, 8, 9, 12 oraz nieregularne, np. 5, 7, 11) i dyrygenckiej (dyrygowanie w ró˝nych rodzajach artykulacji, dynamiki, ekspresji, tempa). Kszta∏towanie umiej´tnoÊci samodzielnego rozwiàzywania problemów techniczno-interpretacyjnych i techniki opanowywania partytur. Transpozycje w partyturze orkiestrowej. Ró˝nice techniki dyrygenckiej w pracy z chórem i orkiestrà. Prowadzenie utworów wokalno-instrumentalnych.
\n
Opracowywanie wybranych pozycji polskiej i Êwiatowej literatury, z uwzgl´dnieniem ró˝nych stylów muzycznych i obsad wykonawczych.
\n
3.Zespo∏y wokalne i instrumentalne dla praktyk dyrygenckich studentów Poz. 1004 Stworzenie mo˝liwoÊci sprawdzenia nabytych Êrodków techniki dyrygenckiej i samodzielnej realizacji repertuaru. Przedmiot stanowi praktyczny warsztat wybranych problemów z zakresu emisji zbiorowej, metodyki prowadzenia chóru, instrumentacji.
\n
4.Specjalistyczna literatura muzyczna z çwiczeniami Usystematyzowanie praktycznej znajomoÊci wczeÊniej poznanej literatury muzycznej. Nabywanie umiej´tnoÊci rozró˝niania gatunków wokalnej i instrumentalnej muzyki dawnej — Êredniowiecza, renesansu i baroku. Liturgiczne formy muzyki sakralnej ró˝nych wyznaƒ. Gospels jako odmiana chora∏u protestanckiego. Przyswojenie systematyki wspó∏czesnej muzyki rozrywkowej (rozró˝nienie: jazz, rock, beat, rap etc. i cech gatunków). Literatura chóralna romantyczna i wspó∏czesna.
\n
5.Emisja g∏osu indywidualna z metodykà nauczania Zdobycie wiedzy o oddechu Êpiewaczym, procesie fonacji, przyswojenie w∏aÊciwego sposobu wydobywania dêwi´ku, umiej´tnoÊci u˝ywania rezonatorów g∏osowych i stosowania rejestrów.
\n
Opracowanie pewnej liczby solowych utworów wokalnych i w ma∏ym zespole. Podstawy indywidualnego nauczania Êpiewu.
\n
6.Improwizacja instrumentalna (fortepian, organy) Kszta∏cenie umiej´tnoÊci harmonizowania zadanej melodii oraz improwizacji na zadany temat w ró˝nych konwencjach stylistycznych. Wyrobienie swobodnej realizacji funkcji akompaniatorskich i wertykalnego s∏yszenia. Gra liturgiczna. Transpozycje akompaniamentów zadanych i a vista. Technika basso continuo.
\n
7.Propedeutyka kompozycji i aran˝acji Podstawy nauki kompozycji. Skomponowanie utworu chóralnego i na dowolny zespó∏ instrumentalny. Aran˝acja utworów wokalnych na zespo∏y instrumentalne o ró˝nym sk∏adzie i na zespó∏ fletów prostych.
\n
8.Instrumentacja Zapoznanie si´ z problemami technicznymi ró˝nych instrumentów i zastosowanie nabytej wiedzy we w∏asnej instrumentacji. Dostosowywanie Êrodków instrumentacji do mo˝liwoÊci i potrzeb wykonawczych.
\n
9.Kontrapunkt Przyswajanie wiedzy w zakresie swobodnej i Êcis∏ej imitacji, potrzebnej do przeprowadzania analizy i interpretacji utworów polifonicznych z zespo∏ami muzycznymi. åwiczenia w poszczególnych gatunkach kontrapunktowych. Rozwijanie „Êcis∏ego” typu myÊlenia muzycznego przez nauk´ tworzenia fugi (wokalnej i instrumentalnej).
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7480 — 10. Praktyka chora∏u gregoriaƒskiego Paleografia i semiologia chora∏u. Metody interpretacji rytmicznej chora∏u gregoriaƒskiego.
\n
Praktyka wykonawcza akcentualnych i koncentualnych form chora∏u. Warsztat manualny w prowadzeniu scholi.
\n
11.Zespó∏ chóralny lub orkiestra Rozwijanie umiej´tnoÊci Êpiewu a vista w wielog∏osie. Opanowywanie przez studenta g∏ównych pozycji repertuaru instrumentalnego muzyki europejskiej.
\n
Rozwijanie i doskonalenie praktycznych umiej´tnoÊci w pracy w zró˝nicowanych sk∏adach instrumentalnych i wokalnych pod kierunkiem dyrygenta. Przyswojenie pewnej liczby partii instrumentalnych w utworach wokalno-instrumentalnych i instrumentalnych oraz partii chóralnych w dzie∏ach oratoryjnych.
\n
12.Drugi instrument Opanowanie podstaw gry (lub kontynuacja) na wybranym, innym ni˝ fortepian instrumencie, jak: gitara, akordeon, flet i in. Przyswojenie techniki gry i podstawowej literatury instrumentu.
\n
13.Instrumenty szkolne Zapoznanie z instrumentarium Orffa i z obs∏ugà keyboardu.
\n
Flet prosty — podstawy gry indywidualnej i zespo∏owej.
\n
14.Ekspresja muzyczno-ruchowa Zastosowanie struktur metrorytmicznych i muzyczno-ruchowych w rozwijaniu wra˝liwoÊci agogicznej i ekspresji przestrzenno-ruchowej studenta. Inspiracja do tworzenia w∏asnych kompozycji przestrzennych w powiàzaniu z zasadami estetyki i precyzji metrorytmicznej ruchu w celu wykorzystania nabytych umiej´tnoÊci w pracy z zespo∏ami dla rozwijania ich muzykalnoÊci.
\n
15.Zarys etnomuzykologii Zarys historii polskiego folkloru muzycznego.
\n
Cechy polskiej muzyki ludowej. Klasyfikacja pieÊni ludowych. Folklor dzieci´cy. Instrumenty i kapele ludowe. Regionalne zró˝nicowanie folkloru muzycznego. Muzyka ludowa a muzyka narodowa. Muzyka ludowa we wspó∏czesnym spo∏eczeƒstwie — folklor widowiskowy, rodzaje zespo∏ów folklorystycznych. Podstawowe zagadnienia zwiàzane z etnomuzykà kultur pozaeuropejskich. S∏uchowa analiza materia∏ów muzycznych.
\n
16.Interpretacja tekstu literackiego z dykcjà Analiza wybranych dzie∏ poezji i prozy pod wzgl´dem leksykalnym, stylu, mo˝liwoÊci interpretacyjnych. åwiczenia z mikrofonem. Adaptacja tekstów literackich do programów artystyczno-edukacyjnych.
\n
Poz. 1004 17. Seminarium prelekcji i krytyki muzycznej Zasady konstrukcji wystàpienia publicznego. Zasady krytycznego opracowania tekstu muzycznego. Nauka obiektywnych kryteriów oceny.
\n
Krytyczna analiza wykonaƒ ró˝nych gatunków muzyki. åwiczenia w recenzowaniu ró˝nych interpretacji dzie∏a muzycznego.
\n
18.Promocja i marketing dóbr kultury Techniki sonda˝u spo∏ecznego. Zasady planowania kampanii reklamowej. Sponsoring muzyczny. Nauka o fundacjach. Media jako Êrodek upowszechniania muzyki. Techniki przeprowadzania i udzielania wywiadu.
\n
19.Komunikacja spo∏eczna i organizacja imprez Zapoznanie z technikami kszta∏towania opinii publicznej. Optymalne metody organizowania pozytywnego image’u zespo∏u, solisty, instytucji artystycznej. Zasady organizacji przedsi´wzi´ç artystycznych. Prawo autorskie. Terminologia i korespondencja handlowa. Technika organizowania konkursów, quizów itp.
\n
20.Integracja sztuk Zwiàzki literatury z muzykà. Mo˝liwoÊç ró˝nych Êrodków ekspresji artystycznej, szukania podobieƒstw i ró˝nic w u˝yciu Êrodków wyrazowych muzyki, plastyki i sztuki literackiej. Teatr dzieci´cy i jego Êrodki inscenizacyjne (muzyka, s∏owo, scenografia, taniec).
\n
VII. ZALECENIA 1. Kandydaci na studia powinni wykazaç si´ wiedzà i umiej´tnoÊciami muzycznymi w zakresie odpowiadajàcym Êredniej szkole muzycznej.
\n
2.Uczelnia w ramach potrzeb i mo˝liwoÊci kadrowych prowadzi wybrane specjalnoÊci i specjalizacje.
\n
3.Zaleca si´ studiowanie jednoczeÊnie na dwóch specjalnoÊciach lub na specjalnoÊci i specjalizacji.
\n
4.Egzamin dyplomowy opracowany pod opiekà promotora sk∏ada si´ z: — teoretycznej pracy magisterskiej pisemnej, — artystycznego egzaminu magisterskiego — koncertu zespo∏ów muzycznych lub/i twórczego zastosowania metod edukacyjnych w postaci artystycznego pokazu publicznego.
\n
5.Nast´pujàce przedmioty podstawowe i kierunkowe mogà byç prowadzone zbiorowo lub w grupach do 10 osób: — Harmonia klasyczna wspó∏czesnej, i podstawy harmonii — Historia stylów muzycznych i technik kompozytorskich, — Analiza dzie∏a muzycznego, — Kszta∏cenie s∏uchu, Dziennik Ustaw Nr 116 — 7481 — — Zespo∏y wokalne i instrumentalne dla praktyk dyrygenckich studentów, Poz. 1004 — Zarys etnomuzykologii, — Interpretacja tekstu literackiego z dykcjà, — Specjalistyczna literatura muzyczna z çwiczeniami, — Seminarium prelekcji i krytyki muzycznej, — Kontrapunkt, — Promocja i marketing dóbr kultury, — Praktyka chora∏u gregoriaƒskiego, — Komunikacja spo∏eczna i organizacja imprez, — Zespó∏ chóralny lub orkiestra, — Integracja sztuk. — Instrumenty szkolne, Pozosta∏e przedmioty powinny byç prowadzone w trybie indywidualnym. — Ekspresja muzyczno-ruchowa, STUDIA ZAWODOWE I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia zawodowe na kierunku edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej trwajà trzy lata (6 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 2500, w tym 1740 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
II. SYLWETKA ABSOLWENTA Absolwent (otrzymuje tytu∏ licencjata) powinien posiadaç kwalifikacje muzyka nauczyciela w zakresie edukacji i animacji muzycznej, kwalifikacje do prowadzenia zespo∏ów muzycznych, a tak˝e muzycznà wiedz´ teoretycznà i praktycznà odpowiednià do prowadzenia:
\n
V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 270 1. J´zyk obcy 60 2. Podstawy informatyki 30 3. Przedmiot do wyboru 60 4. Wiedza o sztuce 60 5. Wychowanie fizyczne 60 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE I KIERUNKOWE 1470 1. Dyrygowanie z czytaniem partytur 90 2. Instrument g∏ówny 90 3. Drugi instrument 60 4. Elementy akompaniamentu i improwizacji fortepianowej 30 5. Instrumenty szkolne 15 — zespo∏ów wokalnych oraz instrumentalnych i instrumentalno-wokalnych w amatorskim ruchu muzycznym, 6. Emisja g∏osu z dykcjà 45 7. Zasady muzyki z instrumentoznawstwem 90 — dzia∏alnoÊci muzycznej w instytucjach kultury, 8. Kszta∏cenie s∏uchu 120 — imprez muzycznych, 9. Harmonia z çwiczeniami 90 — animacji kultury muzycznej w spo∏eczeƒstwie.
\n
10.Historia muzyki 60 11. Literatura muzyczna z analizà dzie∏a muzycznego 90 12. Aktywizujàce formy kontaktu z muzykà 30 — zaj´ç dydaktycznych w zakresie szkolnej edukacji artystycznej na poziomie nauczania przedszkolnego i szkolnego do gimnazjum w∏àcznie, — zaj´ç umuzykalniajàcych w placówkach pozaszkolnych, Absolwenci b´dà posiadaç okreÊlonà programem studiów licencjackich wiedz´ i umiej´tnoÊci muzyczne i pedagogiczne oraz zasób ogólnej wiedzy humanistycznej.
\n
13.Szkolne zespo∏y instrumentalne z metodykà 90 III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE 14. Zespó∏ wokalny z metodykà 90 15. Propedeutyka instrumentacji i aran˝acji 30 A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 16. Rytmika i ekspresja ruchowa 60 17. Folklor muzyczny 30 18. Integracja sztuk 30 19. Promocja i marketing dóbr kultury 30 20. Metodyka nauczania muzyki 90 21. Muzyka w nauczaniu zintegrowanym 30 270 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE I KIERUNKOWE 1470 Razem:
\n
IV. PRAKTYKI 150 godzin praktyk pedagogicznych.
\n
1740 Dziennik Ustaw Nr 116 — 7482 — 22. Muzyka w nauczaniu blokowym 30 23. Pedagogika z pedagogikà muzycznà 90 24. Psychologia z psychologià muzyki 60 VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 1. J´zyk obcy Czynne opanowanie jednego j´zyka obcego nowo˝ytnego w mowie i piÊmie, pozwalajàce na korzystanie z fachowej literatury zagranicznej i nawiàzywanie kontaktów mi´dzyludzkich.
\n
2.Podstawy informatyki Podstawy obs∏ugi komputerów osobistych. Obs∏uga platformy systemowej. Podstawowe aplikacje narz´dziowe. Edytory tekstowe. Arkusze kalkulacyjne. Aplikacje sieci wewn´trznych i rozleg∏ych (Intranet/Internet).
\n
3.Przedmiot do wyboru W zale˝noÊci od zainteresowaƒ studenta mo˝liwoÊç uzyskania szerszego zakresu wiedzy z filozofii, estetyki, etyki, historii kultury, przedmiotu przyrodniczego itp.
\n
4.Wiedza o sztuce Poszerzenie podstawowej wiedzy studenta z zakresu formy i treÊci w dziele sztuki, jej analizy oraz interpretacji na podstawie wybranych okresów, stylów i kierunków w sztuce. Wskazanie podobieƒstw i ró˝nic formalnych w dzie∏ach sztuk plastycznych i muzycznych.
\n
5.Wychowanie fizyczne Zaj´cia ruchowe, kondycyjne, korekcyjne, rehabilitacyjne. Sport i turystyka.
\n
B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE I KIERUNKOWE 1. Dyrygowanie z czytaniem partytur Opracowanie prawid∏owych ruchów dyrygenckich oraz schematów taktowania (metrum 2, 3, 6, 1). Kszta∏cenie umiej´tnoÊci rozwiàzywania problemów techniczno-interpretacyjnych i techniki opanowania partytur. Realizacja ró˝nych uk∏adów partytur ze szczególnym uwzgl´dnieniem utworów na chóry dzieci´ce. Wybrane problemy wykonawcze muzyki ró˝nych stylów. Czytanie i granie z partytur.
\n
2.Instrument g∏ówny Opanowanie programu obejmujàcego ró˝norodne formy i gatunki muzyczne, dostosowanego do mo˝liwoÊci wykonawczych studenta.
\n
Kszta∏cenie umiej´tnoÊci szybkiego i bezb∏´dnego odczytywania tekstu nutowego.
\n
3.Drugi instrument Opanowanie przynajmniej podstawowych umiej´tnoÊci gry na wybranym instrumencie Poz. 1004 lub fortepianie, jeÊli nie jest nim instrument g∏ówny.
\n
4.Elementy akompaniamentu i improwizacji fortepianowej Praktyczne opanowanie schematów harmonicznych. Rodzaje faktur fortepianowych. Umiej´tnoÊç odczytywania i interpretowania funkcji harmonicznych z zapisu symbolicznego. Zasady tworzenia melodii i jej wariacyjne przekszta∏cenia. Konstrukcja linii basowej. Wybrane skale muzyczne jako podstawa totalnej improwizacji.
\n
5.Instrumenty szkolne Opanowanie podstawowych umiej´tnoÊci gry na flecie pod∏u˝nym oraz instrumentarium Orffa.
\n
6.Emisja g∏osu z dykcjà åwiczenia ortofoniczne (wymowa g∏osek, sylab, çwiczenia dykcyjne). Przyswojenie umiej´tnoÊci pos∏ugiwania si´ postawionym g∏osem co najmniej w obr´bie Êrednicy skali. Prawid∏owe oddychanie. Zachowanie prawid∏owej postawy w czasie Êpiewu. Opanowanie mi´kkiego sposobu wysy∏ania dêwi´ku oraz zasadniczych rodzajów artykulacji muzycznej. Przyswojenie podstawowych wiadomoÊci teoretycznych zwiàzanych z procesem kszta∏cenia g∏osu, a g∏osu dziecka w szczególnoÊci. Higiena g∏osu. Sposoby rozwiàzywania problemów emisyjnych w Êpiewie zbiorowym.
\n
7.Zasady muzyki z instrumentoznawstwem Dêwi´k i jego cechy. Podstawowe elementy muzyczne: melodia, rytm, metrum, tempo. Notacja muzyczna. Skala, gama, tonacja. Interwa∏y, konsonanse i dysonanse, rozwiàzywanie dysonansów. Diatonika, chromatyka, enharmonia. Budowa akordów. Agogika. Dynamika. Artykulacja i frazowanie. Inne skale poza systemem dur-moll. Dzie∏o muzyczne i jego elementy. Budowa, mo˝liwoÊci techniczne, barwa instrumentów muzycznych.
\n
8.Kszta∏cenie s∏uchu Rozwijanie wrodzonych predyspozycji s∏uchowych (s∏uch wysokoÊciowy, harmoniczny, poczucie rytmu, wyobraênia muzyczna, pami´ç muzyczna), umiej´tnoÊci realizacji çwiczeƒ rytmicznych i melodycznych, kszta∏cenie koncentracji. Skale, gamy, interwa∏y, analiza s∏uchowa, Êpiewanie i zapis. åwiczenia melodyczne jednoi wielog∏osowe (okreÊlenie, zapis, Êpiewanie a vista, granie z pami´ci), metro-rytmiczne, harmoniczne (analiza s∏uchowa i zapis zjawisk harmonicznych pojedynczych w kontekstach funkcyjnych, Êpiewanie pionów akordowych z zapisu nutowego).
\n
9.Harmonia z çwiczeniami Akordy — ich uk∏ad, postaç, pozycja. ¸àczenie trójdêwi´ków w triady. Harmonizowanie melodii w ró˝nych odmianach trybu major i minor. Rodzaje kadencji. Dominanta septymowa i nono- Dziennik Ustaw Nr 116 — 7483 — wa. Trójdêwi´ki poboczne. Czterodêwi´ki i pi´ciodêwi´ki na wszystkich stopniach. Progresja niemodulujàca i modulujàca. Modulacja diatoniczna, chromatyczna. Opanowanie umiej´tnoÊci harmonizowania melodii.
\n
10.Historia muzyki Podstawowe fakty z dziedziny historii muzyki w powiàzaniu z historià powszechnà, historià kultury oraz dzie∏ami reprezentatywnymi dla ró˝nych epok i stylów. Miejsce muzyki polskiej na tle muzyki innych narodów.
\n
11.Literatura muzyczna z analizà dzie∏a muzycznego Zapoznanie z kanonem dzie∏ muzycznych wszystkich epok. Charakterystyka stylów i form na tle innych dziedzin sztuki. Analiza wybranych dzie∏ czo∏owych kompozytorów, kszta∏cenie umiej´tnoÊci pojmowania zjawisk muzycznych w ich powiàzaniu oraz dostrzegania wzajemnych zwiàzków przyczynowych i genetycznych.
\n
Przekazanie podstawowych wiadomoÊci z zakresu w∏aÊciwoÊci ró˝nych typów ukszta∏towaƒ formalnych.
\n
12.Aktywizujàce formy kontaktu z muzykà Formy ekspresji artystycznej dziecka jako podstawa stymulacji rozumienia i emocjonalnego prze˝ywania muzyki artystycznej. Inscenizacje ruchowe, teatralizujàce, ruch parataneczny, rysunek, malarstwo, opowiadanie, opis s∏owny, gra na instrumentach dzieci´cych.
\n
13.Szkolne zespo∏y instrumentalne z metodykà Przygotowanie do prowadzenia zespo∏ów instrumentalnych o ró˝nym sk∏adzie, mogàcych funkcjonowaç na terenie szko∏y. åwiczenia praktyczne z zespo∏em instrumentalnym grupy studentów. Propozycje interpretacji utworów, form pracy oraz wykorzystanie w∏asnych aran˝acji utworów.
\n
14.Zespó∏ wokalny z metodykà Praktyczne i metodyczne przygotowanie do prowadzenia zespo∏ów wokalnych w szko∏ach i placówkach pozaszkolnych. Rozwijanie i utrwalanie umiej´tnoÊci dyrygenckich. Praktyczne wdra˝anie zasad emisji zbiorowej. Samodzielne przygotowanie utworów wokalnych z uwzgl´dnieniem doboru Êrodków wyrazu artystycznego.
\n
15.Propedeutyka instrumentacji i aran˝acji Praktyczne wprowadzenie w zagadnienia zamiany Êrodków wykonawczych w procesie opracowywania utworów muzycznych. Tworzenie partytur na zespo∏y szkolne (instrumentarium Orffa i inne sk∏ady mieszane), klasyczne sk∏ady kameralne (zespo∏y instrumentów smyczkowych, d´tych, sk∏ady mieszane), zespo∏y o profilu estradowym.
\n
16.Rytmika i ekspresja ruchowa Realizacja ruchowa wartoÊci i tematów rytmicznych, ∏aƒcuchy realizacji, uzupe∏nienia rytmicz- Poz. 1004 ne, przekszta∏cenia metryczne tematów rytmicznych, polirytmia i polimetria, kanony rytmiczne. åwiczenia ruchowe: inhibicja i incytacja, çwiczenia odzwierciedlajàce przebiegi dynamiczne, agogiczne, artykulacyjne, linie melodyczne, frazowanie i inne elementy formalne, çwiczenia koordynacji ruchowej. Ruchowa interpretacja utworów muzycznych.
\n
17.Folklor muzyczny Zarys historii polskiego folkloru muzycznego.
\n
Cechy polskiej muzyki ludowej. Klasyfikacja pieÊni ludowych. Folklor dzieci´cy. Instrumenty i kapele ludowe. Regionalne zró˝nicowanie folkloru muzycznego. Muzyka ludowa a muzyka narodowa.
\n
18.Integracja sztuk Techniki malarskie, rysunkowe i przestrzenne wykorzystywane w ramach zaj´ç dydaktycznych w nauczaniu muzyki w po∏àczeniu z elementami wiedzy o sztuce. Zwiàzki literatury z muzykà, ich genetyczne aspekty i genologiczne konsekwencje. Tworzywo muzyki, plastyki i sztuki literackiej (wspólnota, bliskoÊç i pokrewieƒstwo). Wskazanie mo˝liwoÊci wykorzystania ró˝nych Êrodków ekspresji artystycznej w kontaktach z muzykà, plastykà i literaturà w rozumieniu formy artystycznej, szukania podobieƒstw i ró˝nic w ekspresyjnoÊci u˝ytych Êrodków wyrazu, terminologii oraz wykorzystania ich w konkretnych dzia∏aniach dydaktycznych.
\n
Rozpoznawanie w∏aÊciwoÊci muzyczno-wokalnych poezji lirycznej z kanonu lektur szkolnych.
\n
MuzycznoÊç tekstów literackich jako rodzaj zwiàzków sztuki s∏owa z muzykà. Teatralne Êrodki inscenizacyjne (scenografia, muzyka, choreografia). Teatr dzieci´cy i teatr dla dzieci. Teatr inspirowany zabawà dzieci´cà. Interpretacja wiersza i prozy z elementami zadaƒ aktorskich.
\n
19.Promocja i marketing dóbr kultury Techniki sonda˝u spo∏ecznego. Zasady planowania kampanii reklamowych. Sponsoring muzyczny. Informacja o fundacjach. Media jako Êrodek upowszechniania muzyki. Techniki przeprowadzania i udzielania wywiadu.
\n
20.Metodyka nauczania muzyki Wybrana problematyka z historii wychowania muzycznego, systemy i koncepcje wychowania muzycznego. Organizacja procesu kszta∏cenia, zasady nauczania, ocena osiàgni´ç muzycznych.
\n
Formy aktywnoÊci muzycznej. Podstawy tworzenia programów autorskich.
\n
21.Muzyka w nauczaniu zintegrowanym Istota koncepcji nauczania zintegrowanego. Muzyczna aktywnoÊç dziecka na tle innych przedmiotów. Zaj´cia umuzykalniajàce w przedszkolu.
\n
22.Muzyka w nauczaniu blokowym Âcie˝ki edukacyjne a muzyka. Integracja treÊci muzycznych, plastycznych i literackich, ekspre- Dziennik Ustaw Nr 116 — 7484 — sja muzyczna i plastyczna, rozwijanie wyobraêni i umiej´tnoÊci muzyczno-plastycznych. Wybór, adaptacja i opracowanie programów nauczania.
\n
23.Pedagogika z pedagogikà muzycznà Zarys pedagogiki w zakresie wymagaƒ dla kierunków kszta∏càcych nauczycieli. Rys historyczny i nowe koncepcje pedagogiczne. Teoria i organizacja kszta∏cenia i wychowania, tak˝e w zakresie dydaktyki muzycznej. Kompetencje nauczyciela w obliczu przemian szko∏y.
\n
24.Psychologia z psychologià muzyki Zarys psychologii w zakresie wymagaƒ dla kierunków kszta∏càcych nauczycieli. Elementy psy- Poz. 1004 chologii muzyki ze szczególnym uwzgl´dnieniem psychologii twórczoÊci. Mechanizmy psychiczne le˝àce u podstaw nauczania blokowego.
\n
VII. ZALECENIA 1. Kandydaci na studia powinni wykazaç si´ wiedzà i umiej´tnoÊciami muzycznymi okreÊlonymi przez uczelni´ w warunkach przyj´ç na studia.
\n
2.Egzamin dyplomowy sk∏ada si´ z: — pisemnej pracy dyplomowej, — publicznego wyst´pu muzycznego lub pokazu artystyczno-edukacyjnego (przygotowanego pod opiekà promotora).
\n
Za∏àcznik nr 12 Standardy nauczania dla kierunku studiów: edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych STUDIA MAGISTERSKIE I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia magisterskie na kierunku edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych trwajà 5 lat (10 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 3800, w tym 2425 godzin okreÊlonych w standardach nauczania. — pedagoga-artysty w dajàcym Êrednie wykszta∏cenie szkolnictwie artystycznym; — animatora dzia∏aƒ twórczych w placówkach pozaszkolnych (muzeach, oÊrodkach kultury, ogniskach plastycznych itp.); — promotora twórczoÊci plastycznej na rynku sztuki (w galeriach, muzeach, aukcjach, czasopismach specjalistycznych);
\n
II. SYLWETKA ABSOLWENTA Absolwent kierunku edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych powinien posiadaç kwalifikacje artysty sztuk pi´knych i nauczyciela, byç Êwiadomym i aktywnym uczestnikiem wspó∏czesnej kultury, ∏àczàcym pog∏´bionà ogólnohumanistycznà wiedz´ z w∏asnym doÊwiadczeniem artystycznym. Âwiadome i aktywne uczestniczenie absolwenta w obecnych realiach kulturowych uwarunkowane jest wykszta∏ceniem nast´pujàcych umiej´tnoÊci:
\n
Absolwenci powinni posiadaç okreÊlonà programem studiów wiedz´ i umiej´tnoÊci artystyczne i pedagogiczne, wzbogacone du˝ym zasobem ogólnej wiedzy humanistycznej. — refleksyjny (poznawczy i krytyczny) stosunek do ró˝norodnych przejawów i form wspó∏czesnej kultury, A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 420 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 705 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1300 — w∏asna, aktywna dzia∏alnoÊç twórcza w dziedzinie sztuk plastycznych („czystych” i u˝ytkowych), Razem:
\n
2425 — umiej´tnoÊç wielokierunkowej promocji sztuki i efektywnego funkcjonowania na rynku sztuki.
\n
IV. PRAKTYKI — umiej´tnoÊç stymulowania i kierowania kreacyjnà aktywnoÊcià innych, — krytyka sztuki.
\n
III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE Powy˝sze predyspozycje i aktywnoÊç pozwalajà absolwentowi kierunku edukacja artystyczna byç czynnym artystà oraz podjàç prac´ w charakterze:
\n
1.Praktyki pedagogiczne w szko∏ach podstawowych, gimnazjach i liceach lub w muzeach bàdê innych oÊrodkach upowszechniajàcych sztuki plastyczne — minimum 150 godzin. — nauczyciela w zakresie edukacji w szko∏ach ogólnokszta∏càcych;
\n
2.Warsztaty i plenery malarskie w wymiarze minimum 100 godzin. artystycznej Dziennik Ustaw Nr 116 — 7485 — V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 420 1. Przedmiot do wyboru, np. historia kultury, estetyka, etyka, dzieje myÊli chrzeÊcijaƒskiej, przedmiot przyrodniczy 30 2. Filozofia z logikà 60 3. J´zyk obcy 120 4. Wyk∏ad monograficzny: wybrane zagadnienia z zakresu literatury, teatru i filmu 30 5. Informatyka 30 6. Edytory obrazu 30 7. Wiedza z zakresu kultury muzycznej 30 8. Integracja sztuk z elementami metodyki 30 9. Wychowanie fizyczne 60 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 705 1. Historia idei i doktryn estetycznych 60 2. Historia sztuki 150 3. Wspó∏czesna krytyka artystyczna 30 4. Socjologia sztuki 60 5. Problemy formy i wyobraêni artystycznej 60 — teoria dzie∏a i zamys∏u twórczego 6. Marketing sztuki 45 7. Pedagogika 90 8. Psychologia 90 9. Metodyka edukacji plastycznej 90 10. Metody upowszechniania kultury plastycznej 30 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1300 1. Malarstwo 150 2. Grafika 150 3. Rzeêba, kszta∏towanie przestrzeni 150 4. Rysunek 250 5. Projektowanie graficzne 150 6. Struktury wizualne i mechanizmy percepcji wzrokowej 90 7. Fotografia 90 8. Dzia∏ania multimedialne 90 9. Kszta∏towanie otoczenia 60 10. Magisterska pracownia artystyczna 120 VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 1. Przedmiot do wyboru, np. historia kultury, estetyka, etyka, dzieje myÊli chrzeÊcijaƒskiej, przedmiot przyrodniczy — do wyboru przez studenta.
\n
Poz. 1004 Formowanie ogólnohumanistycznej ÊwiadomoÊci intelektualnej s∏u˝àcej konkretyzacji postaw i umiej´tnoÊci rozró˝nieƒ w wartoÊciowaniu zjawisk. Pog∏´bienie wra˝liwoÊci etycznej.
\n
2.Filozofia z logikà Poznanie historycznego zarysu europejskiej myÊli filozoficznej, szczegó∏owej charakterystyki wybranych g∏ównych idei filozoficznych XX w.
\n
Wykszta∏cenie podstawowych umiej´tnoÊci myÊlenia logicznego.
\n
3.J´zyk obcy Bieg∏e opanowanie jednego j´zyka obcego nowo˝ytnego (w mowie i w piÊmie) umo˝liwiajàce korzystanie z literatury fachowej i nawiàzywanie kontaktów mi´dzyludzkich.
\n
4.Wyk∏ad monograficzny: wybrane zagadnienia z zakresu literatury, teatru i filmu. Przygotowanie do samodzielnej analizy dzie∏ literatury, teatru i filmu w oparciu o wyk∏ady literaturoznawców, teatrologów i teoretyków filmu. Kanwà dokonywanych analiz jest myÊl filozoficzna (jej wybrane zagadnienia).
\n
5.Informatyka Przyswojenie podstaw wiedzy o systemie komputerowym i jego dzia∏aniu. Poznanie kodu binarnego, asemblera i j´zyków programowania, a tak˝e algorytmu, struktury programu, struktury pami´ci komputera — logicznej i fizycznej, jej rodzajów i wykorzystania (pami´ç sta∏a, dyski).
\n
Opanowanie zasad rzàdzàcych siecià i praca w sieci, a tak˝e kszta∏cenie sprawnoÊci obs∏ugi i wykorzystania aplikacji systemowych. Rozpoznawanie zagro˝eƒ systemu i zapobieganie im.
\n
6.Edytory obrazu Poznanie podstawowej wiedzy z zakresu: grafiki bitowej i wektorowej — sposobów tworzenia i przetwarzania obrazu w zakresie koloru, struktury i kompozycji dwu- i trójwymiarowej. Poszukiwanie Êrodków ekspresji w∏aÊciwych warsztatowi komputerowemu. ¸àczenie obrazów wektorowych i bitowych. Kszta∏cenie umiej´tnoÊci zapisu i wykorzystania plików graficznych w ró˝nych formach prezentacji: druk, prezentacje ekranowe strony www.
\n
7.Wiedza z zakresu kultury muzycznej Zdobycie elementarnej wiedzy z historii muzyki (wraz ze s∏uchaniem muzyki), a w szczególnoÊci dziejów polskiej muzyki, polskiej muzyki ludowej, podstawowych wiadomoÊci z nauki o muzyce, elementów estetyki muzyki.
\n
8.Integracja sztuk z elementami metodyki Poznanie mo˝liwoÊci integracji ró˝nych dziedzin sztuki oraz twórczoÊci w zakresie innych dziedzin, np. techniki (wzornictwo podstawowe), i kszta∏cenie umiej´tnoÊci organizowania dzia∏aƒ praktycznych (warsztaty).
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7486 — 9. Wychowanie fizyczne Utrzymanie i podnoszenie sprawnoÊci fizycznej studentów i pog∏´bianie potrzeb ró˝nych form czynnej rekreacji.
\n
B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 1. Historia idei i doktryn estetycznych Nabycie wiedzy zwiàzanej z ideami kulturotwórczymi, doktrynami estetycznymi majàcymi bezpoÊredni zwiàzek ze sztukà. Kszta∏cenie umiej´tnoÊci gromadzenia i porównywania wszelkich przejawów myÊli majàcych wp∏yw na twórczà dzia∏alnoÊç ludzkà. TreÊci kszta∏cenia stanowiàce uzupe∏nienie historii sztuki powinny podkreÊlaç ∏àcznoÊç teoretycznej refleksji i artystycznej praxis. Szczególne uwzgl´dnienie refleksji aksjonormatywnej w zamierzeniach poznawczych powinno ods∏oniç obszar samoÊwiadomoÊci estetycznej twórców i odbiorców sztuki.
\n
Rozpoznawanie teoretycznych za∏o˝eƒ, majàcych wp∏yw na aktywnoÊç twórczà.
\n
2.Historia sztuki Kszta∏cenie umiej´tnoÊci analizy utworów artystycznych w Êcis∏ym powiàzaniu z historià i doktrynami historycznymi. Âledzenie ciàg∏oÊci problematycznej i zmian wynikajàcych z uwarunkowaƒ historycznych, socjologicznych, psychologicznych i filozoficznych. Przedmiot obejmuje ewolucj´ ca∏okszta∏tu dzia∏aƒ twórczych od pierwszych przejawów aktywnoÊci artystycznej w kulturach prehistorycznych do sztuki wspó∏czesnej. Za∏o˝enia metodologiczne wyk∏adu okreÊlajàce charakter zaj´ç i sposób uporzàdkowania materia∏u zmierzajà w stron´ pokazania wielorakich uwik∏aƒ wytworu artystycznego w konteksty kulturowe. Tak uj´ta historia sztuki, dzie∏, stylów, Êrodowisk twórczych pozwala wszechstronniej zrozumieç fenomen twórczoÊci artystycznej i jej wytwory w historycznym ciàgu.
\n
Wytwory interpretowane sà nie tylko jako luêne zespo∏y faktów, ale jako „teksty kultury” w naturalnym powiàzaniu z wielorakimi zjawiskami pozaartystycznymi motywujàcymi sens i istot´ dzie∏ sztuki.
\n
3.Wspó∏czesna krytyka artystyczna Przyswajanie i pog∏´bianie wiedzy o uwarunkowaniach i kryteriach oceny twórczoÊci artystycznej. Wyk∏ady ró˝nych krytyków sztuki przedstawiajàcych swój Êwiatopoglàd i warsztat pracy.
\n
Kszta∏cenie i doskonalenie krytycznej analizy twórczoÊci artystycznej w zakresie sztuk pi´knych i u˝ytkowych.
\n
4.Socjologia sztuki Rozpoznawanie fenomenu sztuki od strony szerokich ram spo∏ecznego jej funkcjonowania.
\n
Problematyka spo∏ecznych obiegów sztuki (wysokiego i niskiego) oraz ich interferencji, spo∏ecznych lokalizacji i wytwarzania wartoÊci sztuki. Komunikacyjny charakter sztuki. Perspektywa ta oznacza rozumienie sztuki jako dziedziny kul- Poz. 1004 tury symbolicznej, tj. takiej, która zachowuje semiotyczny i aksjologiczny charakter.
\n
5.Problemy formy i wyobraêni artystycznej — teoria dzie∏a i zamys∏u twórczego Ukazywanie i analiza relacji pomi´dzy wyobraênià rozumianà jako cecha twórczoÊci indywidualnej bàdê zbiorowej a dzie∏em sztuki, w tym sztuki u˝ytkowej i wzornictwa przemys∏owego — b´dàcym zespo∏em zró˝nicowanych form podlegajàcych ustawicznym przemianom.
\n
Kszta∏cenie umiej´tnoÊci odczytywania formy jako wyrazu dà˝eƒ stanowiàcych przes∏anie znaczeniowe.
\n
6.Marketing sztuki Poznanie metod i strategii promocji twórczoÊci plastycznej. Zasady organizacji imprez artystycznych — wystaw, konkursów, plenerów, festiwali, aukcji itp. Prawa autorskie. Przygotowanie wystàpieƒ publicznych, konferencji, seminariów.
\n
7.Pedagogika Zarys pedagogiki w zakresie wymagaƒ okreÊlonych dla kierunków kszta∏càcych nauczycieli. Poznanie historii myÊli pedagogicznej ze szczególnym uwzgl´dnieniem XX wieku oraz podstawowych poj´ç z zakresu dydaktyki ogólnej ze szczególnym uwzgl´dnieniem metod i strategii realizacji treÊci edukacyjnych.
\n
8.Psychologia Zarys psychologii w zakresie wymagaƒ okreÊlonych dla kierunków kszta∏càcych nauczycieli.
\n
Nabycie wiedzy o podstawowych poj´ciach psychologii. G∏ówne koncepcje cz∏owieka (teoria poznawcza, psychoanalityczna, neopsychoanalityczna, behawioralna). Problematyka psychologicznej teorii wychowania. Czynniki rozwoju cz∏owieka. Przebieg g∏ównych obszarów rozwoju psychofizycznego dzieci i m∏odzie˝y. Wp∏yw dziedzicznoÊci i Êrodowiska na rozwój twórczy.
\n
Rozpoznanie sztuki i zjawiska twórczoÊci z punktu widzenia szkó∏ i teorii psychologicznych (psychologia postaci, psychoanaliza, psychologia humanistyczna). Problematyka osobowoÊci twórczej, uzdolnieƒ plastycznych, procesu twórczego oraz typologii postaw artystycznych i ocen estetycznych.
\n
9.Metodyka edukacji plastycznej Nabycie wiedzy i doÊwiadczeƒ z zakresu: grafo-percepcyjnych mo˝liwoÊci adresatów dzia∏aƒ pedagogicznych, ich uzdolnieƒ kierunkowych, kryzysów twórczych, przesz∏ych i wspó∏czesnych koncepcji edukacji artystycznej, doÊwiadczeƒ warsztatowych w zakresie: umiej´tnoÊci konstruowania autorskich programów edukacyjnych oraz samodzielnego projektowania i realizowania procesu edukacji artystycznej w szko∏ach i placówkach oÊwiatowo-wychowawczych.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7487 — 10. Metody upowszechniania kultury plastycznej Pog∏´bianie wiedzy o ró˝nych formach i strategiach upowszechniania sztuki w muzeach, galeriach, domach kultury, ogniskach plastycznych itp., a tak˝e poprzez wytwory przemys∏owe i udzia∏ wzornictwa w tworzeniu ich postaci wizualnej i u˝ytkowej. Zapoznanie z upowszechniajàcà i promocyjnà dzia∏alnoÊcià mediów.
\n
C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1. Malarstwo Kszta∏cenie umiej´tnoÊci budowy obrazu w oparciu o uznane wartoÊci formalne, dostosowywane do indywidualnych mo˝liwoÊci i postaw studentów. Rozpoznawanie cech koloru, zasady tworzenia koloru, funkcje kontrastów, rola koloru w kompozycji obrazu. Praktyczne opanowanie podstawowych technik malarskich.
\n
Kszta∏cenie umiej´tnoÊci dokonywania w∏aÊciwych wyborów i hierarchizacji Êrodków, dzi´ki którym dochodzi do powstania obrazu. Âledzenie i analizowanie zwiàzków istniejàcych pomi´dzy szeroko rozumianymi problemami treÊciowymi a Êrodkami wyrazowymi umo˝liwiajàcymi powstanie obiektu artystycznego. Stymulowanie samodzielnych decyzji twórczych. Dog∏´bne poznanie techniki malarskiej, w której nast´puje realizacja dyplomu.
\n
2.Grafika Proces kszta∏cenia w zakresie grafiki warsztatowej s∏u˝y opanowaniu umiej´tnoÊci pos∏ugiwania si´ warsztatem graficznym do celów artystycznych. Wiedz´ i umiej´tnoÊci zdobywa si´ poprzez praktyczne poznanie ró˝nego rodzaju technik graficznych (druku wypuk∏ego, wkl´s∏odruku i druku p∏askiego) oraz ich specyfiki. Kszta∏cenie zmierza do nabycia umiej´tnoÊci doboru Êrodków i w∏adania nimi w sposób umo˝liwiajàcy wyra˝enie idei, myÊli, problemu artystycznego.
\n
DoÊwiadczenie artystyczne i wiedza o warsztacie graficznym oraz stwarzane sytuacje kreacyjne s∏u˝à kszta∏towaniu osobowoÊci twórczej studenta i przenikajà si´ wzajemnie w ca∏ym procesie kszta∏cenia.
\n
3.Rzeêba, kszta∏towanie przestrzeni Kszta∏cenie umiej´tnoÊci pos∏ugiwania si´ formà w uwarunkowaniach przestrzennych.
\n
W oparciu o studium natury na pierwszych latach, a póêniej jej interpretacj´ na latach starszych, doskonalenie umiej´tnoÊci w pos∏ugiwaniu si´ j´zykiem formy przestrzennej. Poznanie zagadnienia kontrastu, rytmu, zwartoÊci i rozcz∏onkowania bry∏y oraz a˝uru.
\n
Praktyczne opanowanie ró˝nych technik rzeêbiarskich (kamieƒ, drewno, ceramika, narzut, techniki nietypowe) oraz doÊwiadczenie ró˝nych form rzeêbiarskich (p∏askorzeêba, rzeêba pe∏na, integracja rzeêby z otoczeniem). Poszerzenie rzeêbiarskich doÊwiadczeƒ artystycznych oraz inspirowanie samodzielnych decyzji twórczych.
\n
Poz. 1004 4. Rysunek Poznawanie i doskonalenie zasad i uzale˝nieƒ istniejàcych pomi´dzy postrzeganiem, intencjà a prowadzeniem narz´dzia przez rysujàcego.
\n
W poczàtkowym etapie kszta∏cenia obowiàzuje studium modela z elementami anatomii i perspektywy. Kszta∏cenie postrzegania i umiej´tnoÊci interpretowania natury. Rozpoznawanie cech jakoÊciowych kreski, zagadnieƒ walorowych, przestrzennych, fakturalnych i Êwiat∏ocieniowych. Praktyczne opanowanie ró˝nych technik rysunkowych. Pog∏´bienie zagadnieƒ warsztatowych, a tak˝e kszta∏towanie umiej´tnoÊci Êwiadomego dysponowania szeroko rozumianymi wyrazowymi w∏aÊciwoÊciami rysunku.
\n
5.Projektowanie graficzne Poznanie i opanowanie podstawowych zasad projektowania graficznego oraz komunikatu medialnego. Przygotowanie studenta do kompleksowych rozwiàzaƒ typu: opracowanie identyfikacji wizualnej (od znaku firmowego, poprzez druki reklamowe, do przestrzennych rozwiàzaƒ reklamowych i wystawienniczych). Przedmiot obejmuje projektowanie w zakresie grafiki edytorskiej oraz elementy graficznej prezentacji i projektowania obiektów u˝ytkowych z uwzgl´dnieniem problematyki komunikacji medialnej zwiàzanej z funkcjà wyrazowà, informacyjnà, symbolicznà czy te˝ mimetycznà.
\n
6.Struktury wizualne i mechanizmy percepcji wzrokowej Kszta∏cenie zdolnoÊci analizy prostych struktur budujàcych obiekty artystyczne. Analiza ÊwiadomoÊci wzrokowej — jej fizjologicznych i psychologicznych podstaw. Poznanie niezb´dnej w dzia∏alnoÊci twórczej wiedzy o mechanizmach percepcji wzrokowej.
\n
7.Fotografia Zdobycie wiedzy i doÊwiadczeƒ w zakresie: — technologii powstawania obrazu na noÊnikach srebrowych, — organizowania planu zdj´ciowego z uwzgl´dnieniem ró˝nych sposobów i rodzajów oÊwietlenia, umiej´tnoÊci konstruowania ma∏ej zabudowy scenograficznej studia fotograficznego, ubioru i makija˝u do potrzeb zdj´ç.
\n
Kszta∏cenie umiej´tnoÊci i sprawnoÊci w∏aÊciwych fotografii kreacyjnej i u˝ytkowej.
\n
8.Dzia∏ania multimedialne Teoretyczne i praktyczne poznanie podstawowych technik rejestracji i przetwarzania obrazu, przekazywania informacji audialnej i wizualnej (film, video, telewizja, radio, grafika i animacja komputerowa) w kreacji artystycznej.
\n
9.Kszta∏towanie otoczenia Poznanie podstawowej problematyki kszta∏towania przestrzeni za pomocà Êrodków plastycz- Dziennik Ustaw Nr 116 — 7488 — nych, plastycznej organizacji szeroko rozumianego Êrodowiska indywidualnego i spo∏ecznego funkcjonowania ludzi. Kszta∏cenie ÊwiadomoÊci ekologicznej.
\n
10.Magisterska pracownia artystyczna Doskonalenie dyspozycji do samodzielnej pracy twórczej, w której wyra˝ony zostaje osobisty stosunek do podj´tego tematu.
\n
VII. ZALECENIA 1. Kandydaci na studia powinni posiadaç przygotowanie artystyczne i teoretyczne umo˝liwiajàce przyj´cie na studia okreÊlone w warunkach przyj´ç.
\n
2.W czasie 5-letnich studiów magisterskich ∏àczna liczba godzin przedmiotów kszta∏cenia artystycznego powinna wynosiç ok. 2000.
\n
3.Za magisterskà pracowni´ artystycznà mo˝na uznaç dowolnà pracowni´, w której student re- Poz. 1004 alizuje swój program artystyczny, i w której studiowa∏ co najmniej 4 semestry (w tym przez 2 semestry dyplomowe).
\n
4.W ramach godzin pozostajàcych do dyspozycji uczelni mogà byç realizowane indywidualne programy studiów ∏àczàce ró˝ne pracownie artystyczne.
\n
5.Studentów obowiàzuje udzia∏ w ró˝nych formach ˝ycia kulturalnego.
\n
6.LiczebnoÊç grup w pracowniach artystycznych powinna wynosiç od 8 do 12 osób.
\n
7.Egzamin magisterski jest dwucz∏onowy. Sk∏ada si´ z obrony: — pisemnej pracy magisterskiej, — artystycznego egzaminu magisterskiego (prezentacji prac artystycznych zrealizowanych w pracowni magisterskiej na V roku studiów pod opiekà promotora).
\n
STUDIA ZAWODOWE IV. PRAKTYKI I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia zawodowe na kierunku edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych trwajà 3 lata (6 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 2700, w tym 1740 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
1.Praktyki pedagogiczne w szko∏ach podstawowych, gimnazjach i liceach lub w muzeach bàdê innych oÊrodkach upowszechniajàcych sztuki plastyczne — minimum 150 godzin.
\n
II. SYLWETKA ABSOLWENTA 2. Warsztaty i plenery malarskie w wymiarze minimum 100 godzin.
\n
Absolwent (otrzymuje tytu∏ licencjata) powinien posiadaç kwalifikacje nauczyciela i artystyczne w zakresie sztuk plastycznych, byç Êwiadomym i aktywnym uczestnikiem wspó∏czesnej kultury i sztuki, ze szczególnym uwzgl´dnieniem sztuk plastycznych. Wiedza i doÊwiadczenie artystyczne umo˝liwià mu efektywne funkcjonowanie w ró˝norodnych sytuacjach edukacyjnych, w szkole i placówkach pozaszkolnych.
\n
V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A . PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 375 1. Przedmiot do wyboru, np. historia kultury, estetyka, etyka, dzieje myÊli chrzeÊcijaƒskiej, przedmiot przyrodniczy 30 2. Filozofia z logikà 60 3. J´zyk obcy 120 — animatora dzia∏aƒ twórczych w placówkach pozaszkolnych (muzeach, domach kultury, ogniskach plastycznych itp.), 4. Informatyka 30 5. Edytory obrazu 15 — promotora twórczoÊci plastycznej na rynku sztuki (w galeriach, muzeach, aukcjach).
\n
6.Wiedza z zakresu kultury muzycznej 30 Absolwenci b´dà posiadaç okreÊlonà programem studiów wiedz´ i umiej´tnoÊci artystyczne, pedagogiczne, oraz zasób ogólnej wiedzy humanistycznej.
\n
7.Integracja sztuk z elementami metodyki 30 8. Wychowanie fizyczne 60 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 570 W szczególnoÊci absolwent mo˝e podjàç prac´ w charakterze: — nauczyciela w zakresie edukacji artystycznej w szko∏ach podstawowych i gimnazjach, III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE 1. Historia idei i doktryn estetycznych 60 A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 375 2. Historia sztuki 120 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 570 3. Socjologia sztuki 30 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 795 4. Problemy formy i wyobraêni artystycznej 30 Razem:
\n
1740 — teoria dzie∏a i zamys∏u twórczego Dziennik Ustaw Nr 116 — 7489 — 5. Marketing sztuki 30 6. Pedagogika 90 7. Psychologia 90 8. Metodyka edukacji plastycznej 90 9. Metody upowszechniania kultury plastycznej 30 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 795 1. Malarstwo 90 2. Grafika 90 3. Rzeêba, kszta∏towanie przestrzeni 90 4. Rysunek 120 5. Projektowanie graficzne 90 6. Struktury wizualne i mechanizmy percepcji wzrokowej 60 7. Fotografia 60 8. Dzia∏ania multimedialne 60 9. Kszta∏towanie otoczenia 45 10. Licencjacka pracownia artystyczna 90 Poz. 1004 5. Edytory obrazu Poznanie podstawowej wiedzy z zakresu: grafiki bitowej i wektorowej — sposobów tworzenia i przetwarzania obrazu w zakresie koloru, struktury i kompozycji. Poszukiwanie Êrodków ekspresji w∏aÊciwych warsztatowi komputerowemu. ¸àczenie obrazów wektorowych i bitowych.
\n
Kszta∏cenie umiej´tnoÊci zapisu i wykorzystania plików graficznych w ró˝nych formach prezentacji: druk, prezentacje ekranowe strony www.
\n
6.Wiedza z zakresu kultury muzycznej Zdobycie elementarnej wiedzy z historii muzyki (wraz ze s∏uchaniem muzyki), a w szczególnoÊci dziejów polskiej muzyki, polskiej muzyki ludowej, podstawowych wiadomoÊci z nauki o muzyce, elementów estetyki muzyki.
\n
7.Integracja sztuk z elementami metodyki VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 1. Przedmiot do wyboru (np. historia kultury, estetyka, etyka, dzieje myÊli chrzeÊcijaƒskiej, przedmiot przyrodniczy — do wyboru przez studenta) Formowanie ogólnohumanistycznej ÊwiadomoÊci intelektualnej s∏u˝àcej konkretyzacji postaw i umiej´tnoÊci rozró˝nieƒ w wartoÊciowaniu zjawisk. Pog∏´bienie wra˝liwoÊci etycznej.
\n
2.Filozofia z logikà Poznanie historycznego zarysu europejskiej myÊli filozoficznej, szczegó∏owej charakterystyki wybranych, g∏ównych idei filozoficznych XX w.
\n
Wykszta∏cenie podstawowych umiej´tnoÊci myÊlenia logicznego.
\n
3.J´zyk obcy Bieg∏e opanowanie jednego j´zyka obcego nowo˝ytnego (w mowie i w piÊmie) umo˝liwiajàce korzystanie z literatury fachowej i nawiàzywanie kontaktów mi´dzyludzkich.
\n
4.Informatyka Przyswojenie podstaw wiedzy o systemie komputerowym i jego dzia∏aniu. Poznanie kodu binarnego, asemblera i j´zyków programowania, a tak˝e algorytmu, struktury programu, struktury pami´ci komputera — logicznej i fizycznej, jej rodzajów i wykorzystania (pami´ç sta∏a, dyski).
\n
Opanowanie zasad rzàdzàcych siecià i praca w sieci, a tak˝e kszta∏cenie sprawnoÊci obs∏ugi i wykorzystania aplikacji systemowych. Rozpoznawanie zagro˝eƒ systemu i zapobieganie im.
\n
Poznanie mo˝liwoÊci integracji ró˝nych dziedzin sztuki i kszta∏cenie umiej´tnoÊci organizowania dzia∏aƒ praktycznych (warsztaty).
\n
8.Wychowanie fizyczne Utrzymanie i podnoszenie sprawnoÊci fizycznej studentów i pog∏´bianie potrzeb ró˝nych form czynnej rekreacji.
\n
B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 1. Historia idei i doktryn estetycznych Nabycie wiedzy zwiàzanej z ideami kulturotwórczymi, doktrynami estetycznymi majàcymi bezpoÊredni zwiàzek ze sztukà. Kszta∏cenie umiej´tnoÊci gromadzenia i porównywania wszelkich przejawów myÊli majàcych wp∏yw na twórczà dzia∏alnoÊç ludzkà. TreÊci kszta∏cenia stanowiàce uzupe∏nienie historii sztuki powinny podkreÊlaç ∏àcznoÊç teoretycznej refleksji i artystycznej praxis. Szczególne uwzgl´dnienie refleksji aksjonormatywnej w zamierzeniach poznawczych powinno ods∏oniç obszar samoÊwiadomoÊci estetycznej i ideowej twórców i odbiorców sztuki. Rozpoznawanie teoretycznych za∏o˝eƒ, majàcych wp∏yw na aktywnoÊç twórczà.
\n
2.Historia sztuki Kszta∏cenie umiej´tnoÊci analizy utworów artystycznych w Êcis∏ym powiàzaniu z historià i doktrynami estetycznymi. Âledzenie ciàg∏oÊci problematycznej i zmian wynikajàcych z uwarunkowaƒ historycznych, socjologicznych, psychologicznych i filozoficznych. Przedmiot obejmuje ewolucj´ ca∏okszta∏tu dzia∏aƒ twórczych od pierwszych przejawów aktywnoÊci artystycznej w kulturach prehistorycznych do sztuki wspó∏czesnej. Za∏o˝enia metodologiczne wyk∏adu okreÊlajàce charakter zaj´ç i sposób uporzàdkowania materia∏u zmierzajà w stron´ pokazania wielorakich uwik∏aƒ wytworu artystycznego w konteksty kulturowe. Tak uj´ta historia sztuki, dzie∏, stylów, Êrodowisk twórczych pozwala wszechstronniej zrozumieç fenomen twórczoÊci Dziennik Ustaw Nr 116 — 7490 — artystycznej i jej wytwory w historycznym ciàgu.
\n
Wytwory sà interpretowane nie tylko jako luêne zespo∏y faktów, ale jako „teksty kultury” w naturalnym powiàzaniu z wielorakimi zjawiskami pozaartystycznymi motywujàcymi sens i istot´ dzie∏ sztuki.
\n
3.Socjologia sztuki Rozpoznawanie fenomenu sztuki od strony szerokich ram spo∏ecznego jej funkcjonowania.
\n
Problematyka spo∏ecznych obiegów sztuki (wysokiego i niskiego) oraz ich interferencji, spo∏ecznych lokalizacji i wytwarzania wartoÊci sztuki. Komunikacyjny charakter sztuki. Perspektywa ta oznacza rozumienie sztuki jako dziedziny kultury symbolicznej, tj. takiej, która zachowuje swój semiotyczny i aksjologiczny charakter.
\n
4.Problemy formy i wyobraêni artystycznej — teoria dzie∏a i zamys∏u twórczego Ukazywanie i analiza relacji pomi´dzy wyobraênià rozumianà jako cecha twórczoÊci indywidualnej bàdê zbiorowej a dzie∏em sztuki, b´dàcym zespo∏em zró˝nicowanych form podlegajàcych ustawicznym przemianom. Kszta∏cenie umiej´tnoÊci odczytywania formy jako wyrazu dà˝eƒ stanowiàcych przes∏anie znaczeniowe.
\n
5.Marketing sztuki Organizacja imprez artystycznych — wystaw, plenerów, festiwali, aukcji itp. Prawo autorskie.
\n
Promocja dzie∏ plastycznych.
\n
6.Pedagogika Zarys pedagogiki w zakresie wymagaƒ okreÊlonych dla kierunków kszta∏càcych nauczycieli. Poznanie historii myÊli pedagogicznej ze szczególnym uwzgl´dnieniem XX wieku oraz podstawowych poj´ç z zakresu dydaktyki ogólnej ze szczególnym uwzgl´dnieniem metod i strategii realizacji treÊci edukacyjnych.
\n
7.Psychologia Zarys psychologii w zakresie wymagaƒ okreÊlonych dla kierunków kszta∏càcych nauczycieli.
\n
Nabycie wiedzy o podstawowych poj´ciach psychologii. G∏ówne koncepcje cz∏owieka (teoria poznawcza, psychoanalityczna, neopsychoanalityczna, behawioralna). Problematyka psychologicznej teorii wychowania. Czynniki rozwoju cz∏owieka. Przebieg g∏ównych obszarów rozwoju psychofizycznego dzieci i m∏odzie˝y. Wp∏yw dziedzicznoÊci i Êrodowiska na rozwój twórczy.
\n
Rozpoznanie sztuki i zjawiska twórczoÊci z punktu widzenia ró˝nych szkó∏ i teorii psychologicznych (psychologia postaci, psychoanaliza, psychologia humanistyczna). Problematyka osobowoÊci twórczej, uzdolnieƒ plastycznych, procesu twórczego oraz typologii postaw artystycznych i ocen estetycznych.
\n
8.Metodyka edukacji plastycznej Nabycie wiedzy i doÊwiadczeƒ z zakresu:
\n
Poz. 1004 — grafo-percepcyjnych mo˝liwoÊci adresatów dzia∏aƒ pedagogicznych, ich uzdolnieƒ kierunkowych, kryzysów twórczych, — przesz∏ych i wspó∏czesnych koncepcji edukacji artystycznej, — projektowania lekcji szkolnej i jej realizacji, — projektowania i realizacji ró˝nych form edukacji artystycznej w placówkach pozaszkolnych.
\n
9.Metody upowszechniania kultury plastycznej Pog∏´bianie wiedzy o ró˝norakich formach i strategiach upowszechniania sztuki w muzeach, galeriach, domach kultury, ogniskach plastycznych itp. Zapoznanie z upowszechniajàcà i promocyjnà dzia∏alnoÊcià mediów.
\n
C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1. Malarstwo Kszta∏cenie umiej´tnoÊci budowy obrazu w oparciu o uznane wartoÊci formalne, dostosowywane do indywidualnych mo˝liwoÊci i postaw studentów. Rozpoznawanie cech koloru, zasady tworzenia koloru, funkcje kontrastów, rola koloru w kompozycji obrazu. Praktyczne opanowanie podstawowych technik malarskich.
\n
Kszta∏cenie umiej´tnoÊci dokonywania w∏aÊciwych wyborów i hierarchizacji Êrodków, dzi´ki którym dochodzi do powstania obrazu.
\n
2.Grafika Proces kszta∏cenia w zakresie grafiki warsztatowej s∏u˝y opanowaniu umiej´tnoÊci pos∏ugiwania si´ warsztatem graficznym do celów artystycznych. Wiedz´ i umiej´tnoÊci zdobywa si´ poprzez praktyczne poznanie ró˝nego rodzaju technik graficznych (druku wypuk∏ego, wkl´s∏odruku i druku p∏askiego) oraz ich specyfiki.
\n
Kszta∏cenie zmierza do nabycia umiej´tnoÊci doboru Êrodków i w∏adania nimi w sposób umo˝liwiajàcy wyra˝enie idei, myÊli, problemu artystycznego.
\n
3.Rzeêba, kszta∏towanie przestrzeni Kszta∏cenie umiej´tnoÊci pos∏ugiwania si´ formà w uwarunkowaniach przestrzennych.
\n
W oparciu o studium natury na pierwszych latach, a póêniej jej interpretacj´ na latach starszych, doskonalenie umiej´tnoÊci w pos∏ugiwaniu si´ j´zykiem formy przestrzennej. Poznanie zagadnienia kontrastu, rytmu, zwartoÊci i rozcz∏onkowania bry∏y oraz a˝uru. Praktyczne opanowanie ró˝nych technik rzeêbiarskich (kamieƒ, drewno, ceramika, narzut, techniki nietypowe) oraz doÊwiadczenie ró˝nych form rzeêbiarskich (p∏askorzeêba, rzeêba pe∏na, integracja rzeêby z otoczeniem).
\n
4.Rysunek Poznawanie i doskonalenie zasad i uzale˝nieƒ istniejàcych pomi´dzy postrzeganiem, intencjà Dziennik Ustaw Nr 116 — 7491 — a prowadzeniem narz´dzia przez rysujàcego.
\n
W poczàtkowym etapie kszta∏cenia obowiàzuje studium modela z elementami anatomii i perspektywy. Kszta∏cenie postrzegania i umiej´tnoÊci interpretowania natury. Rozpoznawanie cech jakoÊciowych kreski, zagadnieƒ walorowych, przestrzennych, fakturalnych i Êwiat∏ocieniowych. Praktyczne opanowanie ró˝nych technik rysunkowych. (film, wideo, telewizja, radio, grafika i animacja komputerowa) w kreacji artystycznej.
\n
9.Kszta∏towanie otoczenia Poznanie podstawowej problematyki kszta∏towania przestrzeni za pomocà Êrodków plastycznych, plastycznej organizacji szeroko rozumianego Êrodowiska indywidualnego i spo∏ecznego funkcjonowania ludzi. Kszta∏cenie ÊwiadomoÊci ekologicznej.
\n
5.Projektowanie graficzne Rozpoznanie podstawowych zasad projektowania graficznego oraz elementów komunikatu medialnego. Przygotowanie do kompleksowych rozwiàzaƒ typu: opracowanie identyfikacji wizualnej, poczàwszy od prostego znaku firmowego, przez druki reklamowe, do przestrzennych rozwiàzaƒ wystawienniczych.
\n
6.Struktury wizualne i mechanizmy percepcji wzrokowej Poz. 1004 10. Licencjacka pracownia artystyczna Dyplom artystyczny stanowià prace wykonane w trakcie III roku studiów w wybranej pracowni, Êwiadczàce o nabytych umiej´tnoÊciach wyra˝ania j´zykiem form w∏aÊciwych poszczególnym dyscyplinom artystycznym.
\n
VII. ZALECENIA 1. Kandydaci na studia powinni posiadaç przygotowanie artystyczne i teoretyczne umo˝liwiajàce przyj´cie na studia okreÊlone w warunkach przyj´ç.
\n
Kszta∏cenie zdolnoÊci analizy prostych i przestrzennie z∏o˝onych struktur budujàcych obiekty artystyczne. Poznanie ÊwiadomoÊci wzrokowej — jej fizjologicznych i psychologicznych podstaw.
\n
2.Za licencjackà pracowni´ artystycznà mo˝na uznaç dowolnà pracowni´, w której student realizuje swój program artystyczny i w której studiowa∏ co najmniej 2 semestry.
\n
7.Fotografia 3. W ramach godzin pozostajàcych do dyspozycji uczelni mogà byç realizowane indywidualne programy studiów ∏àczàce ró˝ne pracownie artystyczne.
\n
Zdobycie wiedzy i doÊwiadczeƒ w zakresie: — technologii powstawania obrazu na noÊnikach srebrowych, — organizowania planu zdj´ciowego z uwzgl´dnieniem: ró˝nych sposobów i rodzajów oÊwietlenia, umiej´tnoÊci konstruowania ma∏ej zabudowy scenograficznej studia fotograficznego, ubioru i makija˝u do potrzeb zdj´ç.
\n
4.Studentów obowiàzuje udzia∏ w ró˝nych formach ˝ycia kulturalnego.
\n
Kszta∏cenie umiej´tnoÊci i sprawnoÊci w∏aÊciwych fotografii kreacyjnej i u˝ytkowej.
\n
6.Egzamin dyplomowy na studiach licencjackich jest dwucz∏onowy. Sk∏ada si´ z obrony:
\n
5.LiczebnoÊç grup w pracowniach artystycznych powinna wynosiç od 8 do 12 studentów. — pisemnej pracy dyplomowej (licencjackiej), 8. Dzia∏ania multimedialne — artystycznego egzaminu licencjackiego (prezentacji prac artystycznych zrealizowanych na III roku studiów).
\n
Teoretyczne i praktyczne poznanie podstawowych technik rejestracji i przetwarzania obrazu, przekazywania informacji audialnej i wizualnej Za∏àcznik nr 13 Standardy nauczania dla kierunku studiów: ekonomia STUDIA MAGISTERSKIE I. WYMAGANIA OGÓLNE II. SYLWETKA ABSOLWENTA Studia magisterskie na kierunku ekonomia trwajà co najmniej 4,5 roku (9 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 3000, w tym 1380 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
Studenci zdobywajà gruntownà i wszechstronnà wiedz´ w zakresie teorii ekonomii i nauk spo∏ecznych.
\n
Absolwenci sà przygotowani do pracy we wszystkich instytucjach i organizacjach gospodarczych na stano- Dziennik Ustaw Nr 116 — 7492 — wiskach kierowniczych oraz w administracji centralnej.
\n
III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 360 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 780 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 240 Razem:
\n
1380 Dla tego kierunku nie ustala si´ obligatoryjnej formy praktyki.
\n
V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE 1. J´zyki obce 360 120 2. Przedmioty ogólnospo∏eczne (2—3) do wyboru spoÊród nast´pujàcych: filozofia, socjologia, logika, historia, historia gospodarcza, psychologia, nauka o polityce 120 3. Gospodarka a Êrodowisko lub geografia ekonomiczna 30 4. Wychowanie fizyczne 90 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 780 1. Mikroekonomia 90 2. Makroekonomia 90 3. Mi´dzynarodowe stosunki gospodarcze 75 4. Matematyka 90 5. Statystyka 75 6. Ekonometria 90 7. Informatyka 60 8. RachunkowoÊç 60 9. Finanse i bankowoÊç 60 10. Podstawy zarzàdzania 30 11. Prawo 60 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 1. Mikroekonomia Rynek. Gospodarstwo domowe. Teoria zachowania si´ konsumenta. Teoria produkcji. Konkurencja doskona∏a i monopol. Równowaga przedsi´biorstwa. Oligopol. Alternatywne teorie przedsi´biorstwa. Rynki czynników produkcji.
\n
Równowaga konkurencyjna i elementy teorii dobrobytu.
\n
2.Makroekonomia IV. PRAKTYKI A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO Poz. 1004 240 1. Historia myÊli ekonomicznej 45 2. Ekonomia matematyczna 60 3. Polityka ekonomiczna 30 4. Polityka spo∏eczna 30 5. Metody oceny projektów gospodarczych 30 6. Prognozowanie i symulacje 45 Gospodarka narodowa. Globalne: popyt i poda˝.
\n
Równowaga makroekonomiczna. Produkt spo∏eczny, dochód narodowy. Bud˝et paƒstwa, deficyt i d∏ug publiczny. Pieniàdz i system bankowy.
\n
Rynek pieniàdza. Makroekonomia keynesowska a makroekonomia klasyczna. Cykl koniunkturalny. Inflacja, bezrobocie. Gospodarka otwarta.
\n
Równowaga zewn´trzna. Polityka bud˝etowa oraz monetarna. Polityka stabilizacyjna i model IS-LM. Wzrost gospodarczy.
\n
3.Mi´dzynarodowe stosunki gospodarcze Mi´dzynarodowe przep∏ywy gospodarcze, teorie handlu mi´dzynarodowego oraz mi´dzynarodowych przep∏ywów kapita∏u i migracji si∏y roboczej. Mechanizm rozliczeƒ mi´dzynarodowych i mi´dzynarodowa równowaga p∏atnicza.
\n
Zagraniczna polityka ekonomiczna. Koncepcje Nowego Mi´dzynarodowego ¸adu Ekonomicznego.
\n
4.Matematyka Funkcje jednej, dwóch oraz wielu zmiennych i ich zastosowania ekonomiczne (rachunek marginalny, ekstrema). Elementy rachunku ca∏kowego. Wprowadzenie do równaƒ ró˝niczkowych i ró˝nicowych — z zastosowaniami w ekonomii.
\n
Rachunek wektorów i macierzy. Uk∏ady równaƒ i nierównoÊci liniowych — przyk∏ady ekonomiczne.
\n
5.Statystyka Dane i podstawowe normy statystyczne. Zmienna losowa, podstawowe rozk∏ady zmiennych losowych. Rozk∏ady z prób. Przedzia∏y ufnoÊci. Testowanie hipotez statystycznych. Statystyczna miara wspó∏zale˝noÊci zjawisk. Analiza dynamiki zjawisk. Techniki losowania prób. Projektowanie eksperymentów statystycznych.
\n
6.Ekonometria Opisowe modele ekonometryczne. Estymatory, estymacja punktowa i przedzia∏owa.
\n
Regresja. Prognozowanie na podstawie modeli jedno- i wielorównaniowych. Ekonometryczna analiza popytu, produkcji i kosztów. Podstawy badaƒ operacyjnych: programy liniowe, typowe Dziennik Ustaw Nr 116 — 7493 — zadania optymalizacyjne, algorytmy rozwiàzywania, podejmowanie decyzji w warunkach ryzyka i niepewnoÊci.
\n
7.Informatyka Sprz´t komputerowy. Oprogramowanie (podstawowe, narz´dziowe i u˝ytkowe). Systemy operacyjne. Edytory tekstów. Arkusz kalkulacyjny. Wykorzystanie pakietów statystycznych.
\n
Tworzenie i obs∏uga baz danych.
\n
8.RachunkowoÊç Regulacje prawne i standardy mi´dzynarodowe rachunkowoÊci. Zasady i techniki rachunkowoÊci. Operacje gospodarcze i ich wp∏yw na bilans.
\n
Bilansowanie majàtku, zobowiàzaƒ i kapita∏u w∏asnego. Wycena sk∏adników majàtkowych.
\n
Rachunek wyników. Rachunek przep∏ywów kapita∏u. Analiza efektywnoÊci ekonomicznej i sytuacji finansowej przedsi´biorstwa.
\n
9.Finanse i bankowoÊç Struktura kapita∏u a wartoÊç firmy. Finansowe zarzàdzanie kapita∏em obrotowym. Ryzyko w operacjach gospodarczych. Ocena efektywnoÊci inwestycji. Dywersyfikacja inwestycji — teoria portfolio. Rynki finansowe.
\n
Papiery wartoÊciowe. Wycena wartoÊci akcji, obligacji i opcji. Rynki i kursy walutowe. Ryzyko w finansach mi´dzynarodowych. Instytucje finansowe. Stopa procentowa. Banki komercyjne.
\n
Bank centralny. Polityka pieni´˝na. Zakres i funkcje finansów publicznych. Bud˝et.
\n
10.Podstawy zarzàdzania Organizacja — cele i mierniki efektywnoÊci. Strategie zarzàdzania organizacjami. Planowanie strategiczne. Struktury organizacyjne. Procedury organizacyjne.
\n
Kierowanie ludêmi. Polityka kadrowa. Style kierowania. Kultura organizacyjna. Reorganizacja.
\n
Zarzàdzanie zmianami.
\n
11.Prawo Podmioty i instytucje gospodarcze. Struktura prawna gospodarki. Uwarunkowania prawne prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej. Rola i rodzaje umów w obrocie gospodarczym. Spó∏ka prawa handlowego. CzynnoÊci handlowe (sprzeda˝, agencja, komis, sk∏ad, spedycja). Prawo wekslowe i czekowe. Ochrona w∏asnoÊci przemys∏owej.
\n
C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1. Historia myÊli ekonomicznej Przedklasyczna myÊl ekonomiczna. Ekonomia klasyczna. Szko∏a historyczna i instytucjonalizm Poz. 1004 amerykaƒski. Neoinstytucjonalizm. MyÊl socjalistyczna. Socjalizm utopijny. Teorie marginalistyczne (szko∏a neoklasyczna, austriacka i matematyczna). Keynesizm. Koncepcje liberalne: monetaryzm, nowa ekonomia klasyczna, szko∏a neoaustriacka, teoria public choice. Neo- i postkeynesizm. Keynesizm lat 90.
\n
2.Ekonomia matematyczna Matematyczna teoria popytu. Funkcja popytu.
\n
Teoria produkcji. Modele matematyczne przedsi´biorstwa. Modele rynku. Modele równowagi ogólnej. Równowaga ogólna a optimum Pareto.
\n
Proste modele wzrostu gospodarczego. Modele cyklu koniunkturalnego. Modele typu input-output.
\n
3.Polityka ekonomiczna Polityka bud˝etowa, pieni´˝na, kursu walutowego. Instrumenty stabilizacyjne. Polityka pobudzania, antycykliczna i antyinflacyjna. Rola paƒstwa i polityki ekonomicznej w okresie transformacji ustrojowej.
\n
4.Polityka spo∏eczna Poj´cie polityki spo∏ecznej. Zabezpieczenie na staroÊç, na wypadek choroby, inwalidztwa. Polityka zatrudnienia i bezrobocie. OÊwiata i kultura.
\n
Opieka spo∏eczna. Uwarunkowania ekonomiczne i skutki polityki spo∏ecznej. Zjawiska patologii spo∏ecznej. Polityka spo∏eczna w okresie transformacji ustrojowej.
\n
5.Metody oceny projektów gospodarczych Wybór i ocena przedsi´wzi´ç gospodarczych jako instrumentu zarzàdzania i polityki gospodarczej. Techniki rachunkowe mierzenia efektywnoÊci przedsi´wzi´ç. Analiza finansowa. Analiza spo∏ecznych kosztów i korzyÊci. Zniekszta∏cenia cenowe i ceny kalkulacyjne (shadow prices) dóbr handlowych i niehandlowych. Kalkulacyjne: kurs walutowy i p∏aca robocza. Spo∏eczna stopa dyskontowa. Wagi podzia∏u dochodu.
\n
Koszt zasobów krajowych. Efektywna stopa protekcji.
\n
6.Prognozowanie i symulacje Narz´dzia, metody i techniki komputerowego opracowania prognoz prostych, wariantowych, opartych na modelach tendencji rozwojowej, przyczynowo-skutkowych, wielorównaniowych, ekonometrycznych i nieekonometrycznych.
\n
W trakcie zaj´ç s∏uchacze zostajà zaznajomieni co najmniej z jednym pakietem programów komputerowych, za pomocà którego b´dà mogli przeprowadziç analiz´ iloÊciowà wybranych przez siebie zjawisk gospodarczych oraz dokonaç prognoz.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7494 — Poz. 1004 STUDIA ZAWODOWE I. WYMAGANIA OGÓLNE C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 240 Studia zawodowe na kierunku ekonomia trwajà co najmniej 3 lata (6 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 2200, w tym 1815 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
1.Polityka spo∏eczna 30 2. Metody wyceny projektów gospodarczych 30 3. Polityka gospodarcza 30 4. Historia myÊli ekonomicznej 45 II. SYLWETKA ABSOLWENTA 5. Ekonomia matematyczna 30 Absolwent kierunku ekonomia (otrzymuje tytu∏ licencjata) zna informatyk´ i ma rozleg∏à wiedz´ ekonomicznà. Jest wyspecjalizowany w okreÊlonej — szczególnej dziedzinie zastosowaƒ ekonomii. Jest przygotowany do pracy w instytucjach i organizacjach gospodarczych oraz administracji gospodarczej na stanowiskach szczebla operacyjnego.
\n
6.Prognozowanie i symulacje 45 7. Finanse publiczne 30 D. PRZEDMIOTY SPECJALIZACYJNE I SPECJALNOÂCIOWE 660 odpowiednie dla danej specjalnoÊci i specjalizacji VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 240 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 675 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 240 D. PRZEDMIOTY SPECJALIZACYJNE I SPECJALNOÂCIOWE 660 Razem:
\n
1815 IV. PRAKTYKA Praktyka zawodowa w minimalnym wymiarze 6 tygodni.
\n
V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 240 1. Wychowanie fizyczne 60 2. J´zyki obce 90 3. Przedmioty ogólnospo∏eczne i geograficzne 2—3 do wyboru: filozofia, socjologia, historia gospodarcza, nauka o paƒstwie, geografia ekonomiczna B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 90 675 1. Mikroekonomia 90 2. Makroekonomia 90 3. Matematyka 90 4. Statystyka 60 5. Ekonometria 45 6. Informatyka 60 7. Podstawy zarzàdzania 30 8. Prawo 60 9. Finanse i bankowoÊç 30 10. RachunkowoÊç 60 11. Mi´dzynarodowe stosunki gospodarcze 60 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 1. Mikroekonomia Rynek. Gospodarstwo domowe. Teoria zachowania si´ konsumenta. Teoria produkcji. Konkurencja doskona∏a i monopol. Równowaga przedsi´biorstwa. Oligopol. Alternatywne teorie przedsi´biorstwa. Równowaga konkurencyjna i elementy teorii dobrobytu. Rynki czynników produkcji.
\n
2.Makroekonomia Gospodarka narodowa. Globalne: popyt i poda˝.
\n
Równowaga makroekonomiczna. Produkt spo∏eczny, dochód narodowy. Bud˝et paƒstwa, deficyt i d∏ug publiczny. Pieniàdz i system bankowy.
\n
Rynek pieniàdza, makroekonomia keynesowska a makroekonomia klasyczna, cykl koniunkturalny, inflacja, bezrobocie. Gospodarka otwarta.
\n
Równowaga zewn´trzna. Polityka bud˝etowa oraz monetarna. Polityka stabilizacyjna i model IS-LM. Wzrost gospodarczy.
\n
3.Matematyka Rachunek ró˝niczkowy funkcji jednej zmiennej.
\n
Funkcje wielu zmiennych — pochodne cz´Êciowe, warstwice, ekstrema funkcji zmiennych — zastosowanie ekonomiczne. Ca∏ka nieoznaczona, oznaczona, niew∏aÊciwa. Rachunek macierzy, uk∏ady równaƒ liniowych, wyznaczniki.
\n
4.Statystyka Dane i podstawowe normy statystyczne. Zmienna losowa. Podstawowe rozk∏ady zmiennych losowych. Rozk∏ady z prób. Przedzia∏y ufnoÊci. Testowanie hipotez statystycznych.
\n
5.Ekonometria Opisowe modele ekonometryczne. Estymatory, estymacja punktowa i przedzia∏owa. Regresja.
\n
Prognozowanie na podstawie modeli jednoi wielorównaniowych. Programowanie liniowe.
\n
6.Informatyka Sprz´t komputerowy. Systemy operacyjne. Edytory tekstu. Arkusze kalkulacyjne. Internet.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7495 — 7. Podstawy zarzàdzania Organizacja — cele i mierniki efektywnoÊci. Strategie zarzàdzania organizacjami. Planowanie strategiczne. Struktury organizacyjne. Procedury organizacyjne. Kierowanie ludêmi. Polityka kadrowa. Style kierowania. Kultura organizacyjna. Zarzàdzanie zmianami.
\n
8.Prawo Podmioty i instytucje gospodarcze. Struktura prawna gospodarki. Uwarunkowania prawne prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej. Rola i rodzaje umów w obrocie gospodarczym. Spó∏ka prawa handlowego. CzynnoÊci handlowe (sprzeda˝, agencja, komis, sk∏ad, spedycja). Prawo wekslowe i czekowe. Ochrona w∏asnoÊci przemys∏owej.
\n
9.Finanse i bankowoÊç Struktura kapita∏u a wartoÊç firmy. Finansowe zarzàdzanie kapita∏em obrotowym. Ryzyko w operacjach gospodarczych. Papiery wartoÊciowe. Instytucje finansowe. Stopa procentowa. Polityka pieni´˝na. Zakres i funkcje finansów publicznych. Bud˝et.
\n
10.RachunkowoÊç Zasady i techniki rachunkowoÊci. Operacje gospodarcze i ich wp∏yw na bilans. Bilansowanie majàtku, zobowiàzaƒ i kapita∏u w∏asnego.
\n
11.Mi´dzynarodowe stosunki gospodarcze Mi´dzynarodowy podzia∏ pracy i system gospodarki Êwiatowej. Teoria handlu mi´dzynarodowego i korzyÊci mi´dzynarodowej. Ceny w handlu, mi´dzynarodowy system walutowy. Bilans p∏atniczy i mi´dzynarodowa równowaga p∏atnicza. Polityka handlowa. Integracja gospodarcza.
\n
Problemy globalne w gospodarce Êwiatowej.
\n
C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1. Polityka spo∏eczna Poj´cie polityki spo∏ecznej. Zabezpieczenie na staroÊç, na wypadek choroby, inwalidztwa. Polityka zatrudnienia i bezrobocie. OÊwiata i kultura.
\n
Opieka spo∏eczna. Uwarunkowania ekonomiczne i skutki polityki spo∏ecznej. Zjawiska patologii spo∏ecznej.
\n
2.Metody wyceny projektów gospodarczych Cykl ˝ycia przedsi´wzi´cia gospodarczego. Podstawowe rodzaje metod i narz´dzi oceny przedsi´wzi´ç gospodarczych. Budowa i zawartoÊç „feasibility study”. Miejsce i rola analizy finansowej. G∏ówne elementy oceny finansowej przedsi´wzi´ç gospodarczych. Metody zdyskontowanych przep∏ywów pieni´˝nych. Analiza progu rentownoÊci, wra˝liwoÊci i prawdopodobieƒstwa. Ocena ekonomiczna przedsi´wzi´ç gospodarczych. Metody oceny sytuacji przedsi´biorstwa.
\n
Poz. 1004 3. Polityka gospodarcza Polityka bud˝etowa, pieni´˝na, kursu walutowego. Polityka pobudzenia, antycykliczna, antyinflacyjna. Rola paƒstwa i polityki gospodarczej w okresie transformacji ustrojowej.
\n
4.Historia myÊli ekonomicznej Przedklasyczna myÊl ekonomiczna, ekonomia klasyczna. Szko∏a historyczna i instytucjonalizm amerykaƒski. Neoinstytucjonalizm. Socjalizm.
\n
Szko∏a neoklasyczna, szko∏a neoaustriacka, teoria public choice.
\n
5.Ekonomia matematyczna Matematyczna teoria popytu. Funkcja popytu.
\n
Teoria produkcji. Równowaga ogólna a optimum Pareto.
\n
6.Prognozowanie i symulacje Narz´dzia, metody i techniki komputerowego opracowania prognoz prostych, wariantowych, opartych na modelach tendencji rozwojowej, przyczynowo-skutkowych, wielorównaniowych i nieekonometrycznych. Pe∏ne zaznajomienie co najmniej z jednym pakietem programów komputerowych s∏u˝àcym do analizy zjawisk gospodarczych i prognozowania.
\n
7.Finanse publiczne Poj´cie i zakres finansów publicznych. Rola finansów publicznych we wspó∏czesnej gospodarce rynkowej. Bud˝et a Skarb Paƒstwa. Gospodarka pozabud˝etowa. Wydatki publiczne a polityka gospodarcza i spo∏eczna paƒstwa. Dochody publiczne, systematyka. System podatkowy. Deficyt bud˝etowy i d∏ug publiczny. Bud˝ety samorzàdowe. èród∏a finansowania zadaƒ lokalnych.
\n
D. PRZEDMIOTY SPECJALIZACYJNE I SPECJALNOÂCIOWE List´ przedmiotów specjalizacyjnych i specjalnoÊciowych oraz treÊci programowe tych przedmiotów okreÊlajà rady wydzia∏ów, uwzgl´dniajàc wymagania dla danej specjalizacji.
\n
VII. ZALECENIA Zawodowy charakter studiów powinien znaleêç swoje odzwierciedlenie mi´dzy innymi:
\n
1)w praktyce zawodowej,
\n
2)w grupie przedmiotów specjalizacyjnych i specjalnoÊciowych ustalanych przez uczelnie.
\n
Przez przedmioty specjalizacyjne nale˝y rozumieç przedmioty przygotowujàce do wykonywania zawodu (w szczególnoÊci do uzyskania uprawnieƒ zawodowych), przez przedmioty specjalnoÊciowe — przedmioty pog∏´biajàce wykszta∏cenie kierunkowe w okreÊlonych zakresach wiedzy.
\n
Przebieg praktyki oraz sposób uj´cia przedmiotów specjalizacyjnych i specjalnoÊciowych powinien byç uzale˝niony od specyfiki uczelni i okreÊlonego przez nià profilu absolwenta.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7496 — Poz. 1004 Za∏àcznik nr 14 Standardy nauczania dla kierunku studiów: elektronika i telekomunikacja STUDIA MAGISTERSKIE C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 495 Studia magisterskie na kierunku elektronika i telekomunikacja trwajà 5 lat (10 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 3800, w tym 1455 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
1.Technika analogowa 90 2. Technika cyfrowa 90 3. Przyrzàdy pó∏przewodnikowe 60 II. SYLWETKA ABSOLWENTA 4. Uk∏ady elektroniczne 60 Absolwenci powinni posiadaç niezb´dnà wiedz´ i umiej´tnoÊci w zakresie projektowania, realizacji i eksploatacji analogowych i cyfrowych uk∏adów, urzàdzeƒ oraz systemów elektronicznych i telekomunikacyjnych z wykorzystaniem nowoczesnych technologii.
\n
Absolwenci powinni równie˝ znaç zasady organizacji i ekonomiki produkcji oraz zarzàdzania.
\n
5.Podstawy i algorytmy przetwarzania sygna∏ów 90 I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia magisterskie na kierunku elektronika i telekomunikacja zapewniajà przygotowanie absolwentów do prowadzenia dzia∏alnoÊci in˝ynierskiej i naukowej w dziedzinie elektroniki i telekomunikacji.
\n
III. GRUPY PRZEDMIOTÓW ˚ENIA GODZINOWE I MINIMALNE OBCIÑ- A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 360 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 600 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 495 Razem:
\n
1455 IV. PRAKTYKI Program studiów powinien przewidywaç od 8 do 12 tygodni praktyki, w tym praktyk´ kierunkowà i dyplomowà.
\n
V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 360 1. J´zyki obce 180 2. Ekonomia, zarzàdzanie, podstawy ochrony w∏asnoÊci intelektualnej i przemys∏owej, przedmiot humanistyczny 90 3. Wychowanie fizyczne 90 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 600 1. Matematyka 210 2. Fizyka 120 3. Metrologia i technika eksperymentu 60 4. Informatyka 90 5. Zastosowania komputerów 60 6. Metodyka projektowania i technika realizacji 60 6. Teoria pola elektromagnetycznego 45 7. Sieci telekomunikacyjne 60 VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 1. Matematyka Algebra, analiza matematyczna, funkcje zespolone, analiza wektorowa, rachunek prawdopodobieƒstwa, statystyka matematyczna.
\n
2.Fizyka Metody badawcze fizyki, mechanika klasyczna i relatywistyczna, mechanika kwantowa, elektrodynamika, optyka, fizyka statystyczna, fizyka cia∏a sta∏ego.
\n
3.Metrologia i technika eksperymentu Podstawy metrologii, pomiary elektryczne, systemy pomiarowe, przetwarzanie i odtwarzanie sygna∏ów pomiarowych.
\n
4.Informatyka Architektury komputerów i sieci komputerowych. Systemy operacyjne. Podstawy programowania strukturalnego i obiektowego.
\n
5.Zastosowania komputerów Podstawy u˝ytkowania komputerów (edytory tekstu, arkusze kalkulacyjne), bazy danych, systemy CAD, symulacja.
\n
6.Metodyka projektowania i technika realizacji Struktura i elementy procesu projektowania, modelowanie, optymalizacja w projektowaniu, CAD.
\n
C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1. Technika analogowa Teoria obwodów liniowych i nieliniowych, podstawowe poj´cia i metody, analiza czasowa i cz´stotliwoÊciowa.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7497 — 2. Technika cyfrowa Poz. 1004 6. Teoria pola elektromagnetycznego Teoria uk∏adów logicznych, uk∏ady od bramki logicznej do cyfrowych uk∏adów VLSI.
\n
3.Przyrzàdy pó∏przewodnikowe Fizyczne podstawy dzia∏ania przyrzàdów pp, z∏àcze p-n, diody pp, tranzystory bipolarne i polowe, monolityczne uk∏ady scalone, pami´ci pp, przyrzàdy optoelektroniczne, sensory i mikrosystemy.
\n
4.Uk∏ady elektroniczne Równania Maxwella, propagacja fal elektromagnetycznych w ró˝nych oÊrodkach, zale˝noÊci energetyczne, pole elektromagnetyczne w uk∏adach ruchomych.
\n
7.Sieci telekomunikacyjne Systemy i sieci teletransmisyjne: systemy komutacyjne, sieci z integracjà technik i us∏ug, sieci inteligentne, sieci teleinformatyczne, systemy bezprzewodowe.
\n
VII. ZALECENIA Uk∏ady scalone analogowe i cyfrowe, uk∏ady mikrofalowe i optoelektroniczne, projektowanie uk∏adów na zamówienie.
\n
1.W grupie przedmiotów B i C zaj´cia praktyczne (çwiczenia, laboratoria, projekty itp.) powinny stanowiç ∏àcznie nie mniej ni˝ 40% zaj´ç.
\n
5.Podstawy i algorytmy przetwarzania sygna∏ów 2. Przy ustalaniu szczegó∏owego planu i programu studiów nale˝y mieç na uwadze kryteria akredytacji kierunku w FEANI (przedmioty kszta∏cenia ogólnego oko∏o 10%, przedmioty podstawowe oko∏o 35%, przedmioty kierunkowe oko∏o 55%).
\n
Teoria sygna∏ów, teoria informacji, estymacji i detekcji, podstawowe algorytmy przetwarzania, przetwarzanie analogowe i cyfrowe.
\n
STUDIA ZAWODOWE I. WYMAGANIA OGÓLNE IV. PRAKTYKI Studia zawodowe na kierunku elektronika i telekomunikacja trwajà nie mniej ni˝ 3,5 roku (7 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 2500, w tym 1170 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
Program studiów powinien przewidywaç co najmniej 8 tygodni praktyki w zak∏adzie przemys∏owym lub w zak∏adzie Êwiadczàcym specjalistyczne us∏ugi.
\n
II. SYLWETKA ABSOLWENTA V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO Absolwent kierunku elektronika i telekomunikacja (otrzymuje tytu∏ in˝yniera) posiada odpowiednie przygotowanie do prowadzenia szeroko rozumianej dzia∏alnoÊci in˝ynierskiej w dziedzinie elektroniki i telekomunikacji, zarówno w sferze produkcji, jak i ró˝nego rodzaju us∏ug. Powinien te˝ posiadaç niezb´dnà wiedz´ i umiej´tnoÊci w zakresie projektowania, wytwarzania i eksploatacji analogowych i cyfrowych uk∏adów, urzàdzeƒ oraz systemów elektronicznych i telekomunikacyjnych z wykorzystaniem nowoczesnych technologii i narz´dzi komputerowych. B´dzie wi´c móg∏ znaleêç zatrudnienie w firmach produkujàcych sprz´t elektroniczny i telekomunikacyjny, u operatorów sieci telekomunikacyjnych i teleinformatycznych, a tak˝e w ró˝nego rodzaju firmach przy eksploatacji nowoczesnych urzàdzeƒ i systemów zarówno elektronicznych, jak i telekomunikacyjnych.
\n
270 1. J´zyki obce 120 2. Przedmioty ekonomiczne 60 3. Przedmioty humanistyczne 30 4. Wychowanie fizyczne 60 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 315 1. Matematyka 150 2. Fizyka 60 3. Informatyka 60 4. Metrologia 45 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 585 1. Przyrzàdy pó∏przewodnikowe 60 2. Podstawy telekomunikacji 45 III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE 3. Uk∏ady elektroniczne 60 4. Technika analogowa 60 A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 270 5. Technika cyfrowa 60 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 315 6. Podstawy i algorytmy przetwarzania sygna∏ów 60 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 585 7. Systemy i sieci telekomunikacyjne 60 Razem:
\n
1170 8. Zastosowanie komputerów 45 Dziennik Ustaw Nr 116 — 7498 — 9. Systemy operacyjne 45 10. Konstrukcje mechaniczne w aparaturze elektronicznej i telekomunikacyjnej 45 11. Eksploatacja systemów elektronicznych i telekomunikacyjnych Poz. 1004 lonym, przekszta∏cenie Laplace’a, sprz´˝enie zwrotne, obwody nieliniowe, obwody o sta∏ych roz∏o˝onych.
\n
5.Technika cyfrowa 45 Teoria uk∏adów logicznych, realizacje techniczne podstawowych uk∏adów logicznych kombinacyjnych i sekwencyjnych, pami´ci, programowalne uk∏ady logiczne, uk∏ady arytmetyczne, narz´dzia i metody diagnostyki uk∏adów cyfrowych.
\n
Algebra, analiza matematyczna, funkcje zmiennej zespolonej, rachunek wektorowy, rachunek prawdopodobieƒstwa, statystyka matematyczna.
\n
6.Podstawy i algorytmy przetwarzania sygna∏ów VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 1. Matematyka 2. Fizyka Metody badawcze fizyki, mechanika klasyczna i relatywistyczna, mechanika kwantowa, elektrodynamika, optyka, fizyka statystyczna, fizyka cia∏a sta∏ego.
\n
3.Informatyka Architektura mikrokomputera, oprogramowanie podstawowe i pomocnicze, system operacyjny, j´zyk programowania, struktura programu, sk∏adnia, operatory, typy danych, tablice, pliki, biblioteki funkcji.
\n
4.Metrologia Podstawy metrologii, pomiary elektryczne, wzorcowe, przetworniki pomiarowe, przetwarzanie A/C i C/A, b∏´dy pomiarów, systemy pomiarowe.
\n
C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1. Przyrzàdy pó∏przewodnikowe Fizyczne podstawy dzia∏ania przyrzàdów pó∏przewodnikowych, z∏àcze p-n, diody pó∏przewodnikowe, tranzystory bipolarne i polowe, monolityczne uk∏ady scalone, przyrzàdy optoelektroniczne, sensory.
\n
2.Podstawy telekomunikacji Funkcje wspó∏czesnej telekomunikacji, proces telekomunikacyjny, kana∏y telekomunikacyjne, charakterystyka sieci i systemów telekomunikacyjnych, problemy optymalizacji i normalizacji systemów, zasady integracji technik i us∏ug — sieci zintegrowane.
\n
3.Uk∏ady elektroniczne Wzmacniacze — analiza w aspekcie czasu i cz´stotliwoÊci, sprz´˝enie zwrotne w uk∏adach elektronicznych, filtry aktywne, mno˝niki, zasilacze, generatory, uk∏ady modulacji i demodulacji, szumy w uk∏adach elektronicznych, uk∏ady mikrofalowe.
\n
4.Technika analogowa Obwody liniowe inercyjne niezmienne w czasie, metody analizy w stanach: ustalonym i nieusta- Teoria sygna∏ów losowych, teoria informacji, podstawy estymacji i detekcji, podstawowe algorytmy przetwarzania sygna∏ów, przetwarzanie analogowe i cyfrowe.
\n
7.Systemy i sieci telekomunikacyjne Systemy i sieci teletransmisyjne, systemy komutacyjne, sieci z integracjà technik i us∏ug, sieci inteligentne, sieci teleinformatyczne, trakty Êwiat∏owodowe, systemy bezprzewodowe.
\n
8.Zastosowania komputerów Wspomaganie projektowania, obliczenia in˝ynierskie i eksperyment numeryczny, komputerowe systemy pomiarowe, grafika, baza danych, sieç komputerowa.
\n
9.Systemy operacyjne Wprowadzenie w Êrodowisko UNIX i MS DOS, systemy czasu rzeczywistego, systemy rozproszone.
\n
10.Konstrukcje mechaniczne w aparaturze elektronicznej i telekomunikacyjnej Podstawy rysunku technicznego, zasady projektowania podzespo∏ów mechanicznych w aparaturze elektronicznej, podstawowe materia∏y konstrukcyjne i technologie ich przetwarzania.
\n
11.Eksploatacja systemów elektronicznych i telekomunikacyjnych Cele i zadania procesu eksploatacji, strategia eksploatacji, miary oceny stanów ruchowych i sprawnoÊci, pomiary i diagnostyka systemów, zarzàdzanie siecià telekomunikacyjnà, uszkodzenia i metody ich wykrywania, wymagania stawiane urzàdzeniom testujàcym.
\n
VII. ZALECENIA 1. W grupie przedmiotów B i C zaj´cia praktyczne (çwiczenia, laboratoria, projekty itp.) powinny stanowiç ∏àcznie nie mniej ni˝ 40% zaj´ç.
\n
2.Przy ustalaniu szczegó∏owego planu i programu studiów nale˝y mieç na uwadze kryteria akredytacji kierunku w FEANI (przedmioty kszta∏cenia ogólnego oko∏o 10%, przedmioty podstawowe oko∏o 35%, przedmioty kierunkowe oko∏o 55%).
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7499 — Poz. 1004 Za∏àcznik nr 15 Standardy nauczania dla kierunku studiów: elektrotechnika STUDIA MAGISTERSKIE I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia magisterskie na kierunku elektrotechnika trwajà 5 lat (10 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 3700, w tym 1995 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
II. SYLWETKA ABSOLWENTA 4. Elektrotechnika teoretyczna (teoria obwodów i teoria pola elektromagnetycznego) 300 5. Informatyka 120 6. Graficzny zapis konstrukcji 45 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 645 1. Podstawy elektroniki i energoelektroniki 105 Absolwent kierunku elektrotechnika powinien byç przygotowany do rozwiàzywania z∏o˝onych problemów w dziedzinie szeroko poj´tej elektrotechniki z zastosowaniami nowoczesnej techniki komputerowej.
\n
2.Maszyny elektryczne 135 3. Teoria sterowania 75 4. Technika wysokich napi´ç 60 Studia magisterskie na kierunku elektrotechnika zapewniajà nabycie gruntownej wiedzy w zakresie: projektowania, konstrukcji, budowy i eksploatacji urzàdzeƒ, uk∏adów i systemów elektroenergetycznych oraz techniki bezpieczeƒstwa w ró˝nych dziedzinach nowoczesnego przemys∏u.
\n
5.Podstawy elektroenergetyki 60 III. GRUPY PRZEDMIOTÓW ˚ENIA GODZINOWE I MINIMALNE OBCIÑ- A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 360 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 990 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 645 Razem:
\n
1995 IV. PRAKTYKI Program studiów powinien przewidywaç minimum 12 tygodni praktyki, w tym praktyk´ kierunkowà i dyplomowà.
\n
V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 360 1. J´zyki obce 180 2. Wychowanie fizyczne 90 3. Przedmioty humanistyczne i mened˝erskie 90 Wyboru pozosta∏ych przedmiotów i ustalenia ich wymiaru godzinowego dokonuje rada wydzia∏u.
\n
B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 990 1. Matematyka 300 2. Fizyka 180 3. Materia∏oznawstwo 45 6. Bezpieczeƒstwo u˝ytkowania urzàdzeƒ elektrycznych 30 7. Podstawy techniki mikroprocesorowej 60 8. Metrologia 120 VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 1. Matematyka Indukcja zupe∏na. Geometria analityczna w R3.
\n
Liczby zespolone. Rachunek macierzowy. Ciàgi liczbowe. Funkcje wielu zmiennych. Rachunek ca∏kowy. Równania ró˝niczkowe. Funkcje zespolone. Residuum funkcji. Szeregi i przekszta∏cenia Fouriera (widma).
\n
Przekszta∏cenie Laplace’a. Równania ró˝niczkowe czàstkowe pierwszego i drugiego rz´du. Zagadnienia optymalizacyjne. Wybrane metody numeryczne.
\n
2.Fizyka Miejsce fizyki i jej rola w dzisiejszej nauce i technice. Mechanika punktu materialnego i bry∏y sztywnej. Zasady Newtona. Kinematyka i dynamika ruchu obrotowego. Praca i energia. Zasady zachowania. Hydrodynamika, równanie Bernoulliego. Rozk∏ad Maxwella i Boltzmanna. Zasady termodynamiki. Równania ruchu drgajàcego i falowego. Szczególna teoria wzgl´dnoÊci. Promieniowanie cieplne. W∏asnoÊci falowe czàstek. Hipoteza de Broglie’a. Równanie Schrödingera i jego zastosowanie. Zasady Pauliego. Uk∏ad okresowy pierwiastków. Zasada dzia∏ania laserów. Fizyka cia∏a sta∏ego. Jàdro atomowe, parametry jàdra, modele jàdrowe, reakcje jàdrowe. Czàstki elementarne. Teorie kosmologiczne.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7500 — 3. Materia∏oznawstwo Struktura cia∏ sta∏ych. Budowa kryszta∏ów. Stopy i ich w∏asnoÊci. Obróbka cieplna materia∏ów, w∏asnoÊci materia∏ów. Korozja materia∏ów, przewodnictwo i ich stopy. Materia∏y oporowe, stykowe, specjalne, termoelektryczne. Spoiwa i luty. Termobimetale. Kriotechnika. KriorezystywnoÊç i nadprzewodnictwo. Struktura pó∏przewodników. Materia∏y dia-, para- i ferromagnetyczne. Magnetodielektryki. Ferryty. RezystywnoÊç skoÊna i powierzchniowa. Trwa∏oÊç materia∏ów izolacyjnych. Dielektryki.
\n
4.Elektrotechnika teoretyczna — Teoria obwodów Elementy obwodów. Sygna∏y elektryczne. Impedancja zespolona. Wykresy wektorowe. Obwody rezonansowe. Obwody ze spr´˝eniami magnetycznymi. Moc. Prawa Kirchhoffa. Metody analizy obwodów. Twierdzenia Tellegena, Thevanina, Nortona. Obwody trójfazowe. Obwody o wymuszeniach niesinusoidalnych. Stany nieustalone. Grafy przep∏ywu sygna∏u i schematy blokowe. Czwórniki. Wzmacniacz operacyjny.
\n
Filtry cz´stotliwoÊciowe. Obwody nieliniowe.
\n
Obwody magnetyczne. Obwody o parametrach roz∏o˝onych. — Teoria pola elektromagnetycznego Prawa i równania opisujàce pole. ¸adunki elektryczne. Pole elektryczne. Energia pola elektrycznego. PojemnoÊç elektryczna, kondensatory. Pole elektryczne w przewodnikach. Pole magnetyczne, prawa Amp¯re‘a i Biota-Savarta. Energia pola magnetycznego. IndukcyjnoÊç w∏asna i wzajemna. Ferromagnetyki. Si∏y mechaniczne w polu elektrycznym i magnetycznym. Zjawisko indukcji elektromagnetycznej. Pole elektromagnetyczne. Równania Maxwella. Propagacja pola elektromagnetycznego. Fala p∏aska. Zjawisko naskórkowoÊci, ekrany elektromagnetyczne.
\n
5.Informatyka Zasada dzia∏ania komputera. Systemy operacyjne DOS, UNIX. Sieç Internet. Algorytm, program, schemat blokowy. Arytmetyka binarna, j´zyki komputera. Edytory, kompilatory. Poj´cia podstawowe z zakresu systemów operacyjnych.
\n
Mikrokomputery serii IBM-PC. Pami´ç masowa, noÊniki, dyski, dost´p do pami´ci, poj´cie pliku, pami´ç operacyjna, rodzaje pami´ci, komunikacja z urzàdzeniami zewn´trznymi. Systemy operacyjne WINDOWS, organizacja pami´ci, pami´ç wirtualna, tryby pracy. System operacyjny Novell.
\n
6.Graficzny zapis konstrukcji Podstawy graficznego odwzorowania konstrukcji. Rzutowanie równoleg∏e i prostokàtne. Przedstawienie konstrukcji w rzucie aksonometrycznym. Zasady rzutowania prostokàtnego. Wyznaczanie rzutów zarysów przekrojów bry∏ p∏aszczyznami. Przenikanie bry∏. Przekroje proste i z∏o˝o- Poz. 1004 ne. Przerwania i urwania. Uproszczenia rysunkowe. Zapis uk∏adu wymiarów. Po∏àczenia roz∏àczne i nieroz∏àczne. Systemy grafiki komputerowej. Modelowanie w grafice komputerowej.
\n
C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 1. Podstawy elektroniki i energoelektroniki Elementy i przyrzàdy elektroniczne. Teoria sprz´˝enia zwrotnego. Zasilanie i stabilizacja punktu pracy tranzystorów. Podstawy teorii wzmacniaczy. Podstawy techniki analogowej.
\n
Podstawy techniki cyfrowej. Zasilacze i stabilizatory napi´ç i pràdów. Uk∏ady tanzystorowo-magnetyczne. Wst´p do energoelektroniki, prostowniki, sterowane i niesterowane, falowniki, sterowniki pràdu przemiennego.
\n
2.Maszyny elektryczne Podstawowe prawa elektromagnetyzmu w teorii maszyn, elementy konstrukcyjne, materia∏y.
\n
Transformatory. Maszyny pràdu sta∏ego. Charakterystyki eksploatacyjne (silnik, pràdnica).
\n
Maszyny indukcyjne. Model matematyczny, wykres wektorowy.
\n
Bilans mocy, strat i sprawnoÊç. Maszyny synchroniczne — budowa i zasada dzia∏ania. Wspó∏praca z siecià sztywnà, regulacja mocy. Silnik synchroniczny. Maszyny specjalne.
\n
3.Teoria sterowania Klasyfikacja uk∏adów sterowania. Uk∏ady liniowe. Opis w przestrzeni stanu. Modele analogowe. Podstawowe cz∏ony dynamiczne. Transmitacja uk∏adu zamkni´tego. StabilnoÊç. JakoÊç uk∏adów regulacji. Wra˝liwoÊç i odpornoÊç uk∏adów regulacji. Regulatory. Podstawowe elementy nieliniowe. Pierwsza i druga zasada Lapunowa. Liniowe uk∏ady impulsowe. StabilnoÊç uk∏adów impulsowych. Dok∏adnoÊç statyczna i dynamiczna uk∏adów i ich projektowanie.
\n
4.Technika wysokich napi´ç Dielektryki i ich w∏asnoÊci. Podstawy wy∏adowaƒ iskrowych w gazach. Wytrzyma∏oÊç statyczna i udarowa uk∏adów z dielektrykiem gazowym.
\n
Ulot. Wytrzyma∏oÊç uk∏adów gazowo-ciÊnieniowych, uk∏adów z dielektrykiem ciek∏ym i sta∏ym oraz uk∏adów z∏o˝onych. Wy∏adowania piorunowe i przepi´cia atmosferyczne. Przepi´cia wewn´trzne. Ochrona przepi´ciowa i odgromowa.
\n
Koordynacja izolacji. Urzàdzenia probiercze, aparatura pomiarowa i rejestracyjna. Pomiary.
\n
5.Podstawy elektroenergetyki Systemy elektroenergetyczne: przeglàd systemów Êwiatowych, system krajowy. Podsystem wytwarzania: charakterystyka, eksploatacja, sterowanie, rozwój. Rodzaje elektrowni: cieplne, wodne, gazowe, na paliwa ciek∏e, atomowe. Odnawialne êród∏a energii. Generatory MHD. Podsystemy przesy∏u i rozdzia∏u. Sieci przesy∏owe i rozdzielcze. Budowa linii i stacji. Projektowanie.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7501 — zów. Techniki oprogramowania. Mikrokomputery modu∏owe, charakterystyka typowych modu∏ów. Mikrokomputery dedykowane — zasady doboru i integracji. Ârodki wspomagajàce programowanie i uruchomienie. Przyk∏ady zastosowaƒ techniki mikrokomputerowej. Kierunki rozwoju.
\n
Elektroenergetyczna automatyka zabezpieczeniowa.
\n
6.Bezpieczeƒstwo u˝ytkowania urzàdzeƒ elektrycznych Podstawowe przepisy w zakresie bhp. Obowiàzki zak∏adu pracy. Obowiàzki pracowników. Nadzór nad warunkami. Organizacja pracy przy urzàdzeniach elektrycznych. Polecenia wykonania pracy. Kwalifikacje i obowiàzki pracowników.
\n
Przygotowanie miejsca pracy. Wykonanie i zakoƒczenie pracy. Bezpieczeƒstwo pracy przy obs∏udze, konserwacji, naprawach, remontach i budowie urzàdzeƒ elektrycznych.
\n
Sprz´t ochronny. Narz´dzia pracy. Sprz´t przeciwpo˝arowy. Dzia∏anie pràdu na organizm cz∏owieka. Ochrona przeciwpo˝arowa. Pierwsza pomoc przy pora˝eniu elektrycznym. Uwalnianie pora˝onych. Sztuczne oddychanie.
\n
Poz. 1004 8. Metrologia Poj´cia podstawowe. Jednostki miary. Narz´dzia pomiarowe, metody pomiarowe. Rachunek b∏´dów. Przetworniki pomiarowe. Przyrzàdy pomiarowe analogowe i cyfrowe. Systemy pomiarowe. Pomiary wielkoÊci elektrycznych. Rejestracja sygna∏ów elektrycznych. Badania materia∏ów elektrotechnicznych, pó∏przewodników, dielektryków, ferromagnetyków.
\n
VII. ZALECENIA 1. W grupie przedmiotów B i C zaj´cia indywidualne (projekty, laboratoria, çwiczenia itp.) powinny stanowiç ∏àcznie ok. 40% zaj´ç.
\n
7.Podstawy techniki mikroprocesorowej Podstawy budowy komputerów, kierunki integracji i minimalizacji podzespo∏ów komputerowych. Mikroprocesor i mikrokomputer — wyjaÊnienie poj´ç. Rys historyczny rozwoju mikroprocesorów. Podzia∏ mikroprocesorów. Otoczenie mikroprocesora — pami´ci i uk∏ady wejÊcia-wyjÊcia. Tryby adresowania pami´ci. Budowa mikroprocesora na przyk∏adzie 180. Lista rozka- 2. Przy ustalaniu szczegó∏owego planu i programu studiów nale˝y mieç na uwadze kryteria akredytacji kierunku w FEANI (przedmioty kszta∏cenia ogólnego oko∏o 10%, przedmioty podstawowe oko∏o 35% i przedmioty kierunkowe oko∏o 55%).
\n
Za∏àcznik nr 16 Standardy nauczania dla kierunku studiów: etnologia STUDIA MAGISTERSKIE I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia magisterskie na kierunku etnologia trwajà 5 lat (10 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 2500, w tym 1260 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
II. SYLWETKA ABSOLWENTA Etnologia w ogólnym rozumieniu jest naukà zajmujàcà si´ opisem, historià i teorià kultury w ró˝nych jej aspektach. W wymiarze opisowym dokumentuje si´ lub rekonstruuje czasowe i przestrzenne zró˝nicowanie kultur w skali globalnej lub regionalnej. W wymiarze teorii dokonuje si´ modelowego wyjaÊnienia lub interpretacji znaczeniowych kultury. Od innych nauk o kulturze odró˝nia etnologi´ jej tradycyjny przedmiot badaƒ: kultury plemienne, ludowe i nieelitarne.
\n
Poprzez studia etnologiczne kszta∏ci si´ absolwenta umiejàcego dostrzegaç kulturowe pod∏o˝e ka˝dej sytuacji spo∏ecznej, zdobywajàcego wi´c metodologiczne i antropologiczne przygotowanie do refleksji o cz∏owieku i kulturze.
\n
Wykszta∏cenie etnologiczne przygotowuje do pracy w uniwersytetach, Polskiej Akademii Nauk i instytucjach naukowych, w muzeach, skansenach, placówkach kulturalno-oÊwiatowych, w oÊrodkach kultury regionalnej i odpowiednich dzia∏ach administracji oraz wsz´dzie tam, gdzie potrzebne jest wykszta∏cenie humanistyczne: w centrach badaƒ opinii publicznej, w redakcjach, w reklamie itp.
\n
III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 420 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 480 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE 360 Razem:
\n
1260 Dziennik Ustaw Nr 116 — 7502 — 4. Elementy historii i prahistorii IV. PRAKTYKI Praktyki terenowe i/lub muzealne w wymiarze minimum 2 tygodni.
\n
V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 420 1. Historia filozofii i filozofia kultury 60 2. Podstawy nauki o j´zyku 30 3. Metodologia nauk spo∏ecznych z elementami logiki 60 4. Elementy historii i prahistorii 60 5. Przedmioty do wyboru 30 6. J´zyki obce 120 7. Wychowanie fizyczne 60 B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 480 1. Wst´p do etnologii 90 2. Historia etnologii 60 3. Metodyka badaƒ etnograficznych i laboratorium danych empirycznych 150 4. Etnografia (kultura ludowa) Polski 60 5. Etnografia Europy 60 6. Etnografia krajów pozaeuropejskich 60 C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE Poz. 1004 360 1. Etnografia poszczególnych obszarów kulturowych Êwiata 120 2. Metody interpretacji kultury 120 3. Folklorystyka i sztuka ludowa 120 VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 1. Historia filozofii i filozofia kultury Wprowadzenie do ontologii kultury, do myÊli o kulturze i do refleksji o podstawach istnienia cz∏owieka w Êwiecie wartoÊci.
\n
2.Podstawy nauki o j´zyku Podstawowe rozeznanie dotyczàce natury j´zyka, jego roli kreacyjnej i komunikacyjnej w spo∏ecznych procesach interakcji. J´zyk jako baza tradycji i akulturacji.
\n
3.Metodologia nauk spo∏ecznych z elementami logiki Metodologiczne wprowadzenie do zagadnieƒ struktury teorii spo∏ecznych i teorii kultury. Jest to podstawa wszelkich interpretacji, jakich dokonuje si´ w etnologii.
\n
Nabycie erudycji o faktach spo∏ecznych i kulturowych w perspektywie historycznej oraz o podstawowych problemach, jakimi zajmujà si´ nauki historyczne.
\n
5.Przedmioty do wyboru W zale˝noÊci od zainteresowaƒ studenta mo˝liwoÊç uzyskania szerszego zakresu wiedzy z nauk przyrodniczych, informatyki, podstaw ochrony w∏asnoÊci intelektualnej lub innego przedmiotu niezwiàzanego bezpoÊrednio z kierunkiem studiów.
\n
6.J´zyki obce Czynne opanowanie jednego j´zyka nowo˝ytnego w mowie i piÊmie.
\n
7.Wychowanie fizyczne Uczestnictwo w zaj´ciach ruchowych: ogólnorozwojowych, korekcyjnych, rehabilitacyjnych, sportowych, turystycznych i rekreacyjnych.
\n
B. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE 1. Wst´p do etnologii Zapoznanie z problemami terminologicznymi i poj´ciowymi dyscypliny, okreÊlenie zakresu przedmiotowego etnologii i pogranicza z innymi naukami humanistycznymi.
\n
2.Historia etnologii Wprowadzenie do historii dyscypliny. Omówienie kierunków i postaci badaczy. Przeglàd etnologii w perspektywie wspó∏czesnych trendów badawczych.
\n
3.Metodyka badaƒ etnograficznych w laboratorium danych empirycznych.
\n
Nauka podstawowych sposobów i technik badawczych, przysposobienie do samodzielnych badaƒ terenowych. Nauka opracowywania i wst´pnych interpretacji wyników badaƒ etnograficznych.
\n
4—6. Etnografia (kultura ludowa) Polski. Etnografia Europy. Etnografia krajów pozaeuropejskich.
\n
Przeglàd kultur Polski, Europy i Êwiata dajàcy podstawowà erudycj´ i kompetencje w rozpoznawaniu zró˝nicowania kulturowego w Polsce i w ró˝nych regionach Êwiata, pozostajàcych w rozmaitych konfiguracjach cywilizacyjnych.
\n
C. PRZEDMIOTY KIERUNKOWE Przedmioty kierunkowe sà ofertà specjalistycznà przedstawianà przez ka˝dy etnologiczny oÊrodek uniwersytecki. Student powinien wys∏uchaç z wybranego zakresu co najmniej 4 wyk∏adów (120 godzin), konwersatorium (60 godzin) i seminarium (120 godzin). Studenci majà mo˝liwoÊç dokonania wyboru przedmio- Dziennik Ustaw Nr 116 — 7503 — tów g∏ównych i uzupe∏niajàcych w zale˝noÊci od realizowanych tematów prac magisterskich.
\n
Poz. 1004 Zbiór przedmiotów, których celem jest osiàgni´cie umiej´tnoÊci analiz metatekstowych i umiej´tnoÊci interpretacyjnych oraz sposobów artyku∏owania teorii jako koronnego stadium refleksji etnologicznej.
\n
1.Etnografia poszczególnych obszarów kulturowych Êwiata.
\n
Blok zaj´ç, których celem jest pog∏´bienie i ugruntowanie wiedzy dotyczàcej etnologii ró˝nych regionów Êwiata. Zaj´cia obejmujà najwa˝niejsze zagadnienia badawcze oraz osiàgni´cia naukowe.
\n
3.Folklorystyka i sztuka ludowa Blok przedmiotów zapewniajàcych specjalizacj´ i wymagajàcych oprócz wiedzy etnologicznej specyficznej erudycji z pogranicza innych nauk humanistycznych (sztuka, literatura).
\n
2.Metody interpretacji kultury.
\n
Za∏àcznik nr 17 Standardy nauczania dla kierunku studiów: filologia STUDIA MAGISTERSKIE I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia magisterskie na kierunku filologia trwajà 5 lat (10 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç realizowanych na specjalnoÊciach grupy A wynosi od 2000 do 3000, a ∏àczna liczba godzin zaj´ç realizowanych na specjalnoÊciach grupy B wynosi od 2700 do 3900, w tym 1665 godzin dla grupy A i 1965 godzin dla grupy B okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
Kierunek studiów filologia uwzgl´dnia gam´ specjalnoÊci. Ró˝nià si´ one cz´sto znacznie od siebie, zarówno co do wymiaru godzin, jak te˝ liczby przedmiotów. Dzieli je liczba godzin poÊwi´conych na praktyczne opanowanie odpowiednich j´zyków (w przypadku niektórych filologii wyst´pujà dwa lub trzy j´zyki). Ponadto na anglistyce, germanistyce i romanistyce (filologia francuska) odpowiednio j´zyk angielski, niemiecki i francuski jest Êrodkiem komunikacji (przedmioty kierunkowe: wyk∏ady, çwiczenia i seminaria sà prowadzone w j´zyku specjalnoÊci), a ich praktyczna nauka odbywa si´ na poziomie bardzo zaawansowanym i realizowana jest nieco inaczej ni˝ np. nauka j´zyków skandynawskich — na specjalnoÊciach skandynawskich. Na tych specjalnoÊciach studenci poznajà j´zyk od podstaw, a zaj´cia podstawowe prowadzone sà w j´zyku polskim. Bioràc pod uwag´ ten fakt, standardy ró˝nicujà specjalnoÊci kierunku, dzielàc je na dwie grupy. Grupa A obejmuje te specjalnoÊci, na których nauka j´zyka rozpoczyna si´ od poziomu bardzo zaawansowanego (anglistyka, germanistyka, romanistyka, rusycystyka) oraz filologie takie, jak np.: klasyczna, s∏owiaƒska, bia∏oruska, ukraiƒska, na których nauka j´zyka rozpoczyna si´ od poczàtku, ale mo˝e byç ona realizowana w wymiarze godzinowym zbli˝onym do specjalnoÊci, na których nauk´ j´zyka si´ kontynuuje. Grupa B obejmuje pozosta∏e filologie, tzn. te, na których nauka j´zyka rozpoczyna si´ od poczàtku i wymaga znacznie wi´kszej liczby godzin.
\n
Standardy nauczania nie uwzgl´dniajà minimów programów umo˝liwiajàcych uzyskanie przez filologa dodatkowych kwalifikacji zawodowych: nauczyciela j´zyka, t∏umacza, wydawcy, edytora itp. Sà one realizowane fakultatywnie, wed∏ug wymogów okreÊlonych w odr´bnych przepisach.
\n
II. SYLWETKA ABSOLWENTA Absolwent kierunku filologia reprezentuje wysoki poziom przygotowania ogólnohumanistycznego oraz posiada ogólnà znajomoÊç literatury, kultury i historii obszaru j´zykowego wybranego j´zyka i ogólne wykszta∏cenie j´zykoznawcze. Ponadto absolwent jest specjalistà w zakresie praktycznej znajomoÊci j´zyka i — w zale˝noÊci od wybranej specjalizacji naukowej — znawcà literatury danego j´zyka, zagadnieƒ kulturowych danego obszaru j´zykowego lub specjalistà z zakresu j´zykoznawstwa. Przygotowanie filologa pozwala na zdobycie dodatkowych kwalifikacji, umo˝liwiajàcych wykonywanie zawodu nauczyciela, t∏umacza, wydawcy, organizatora i propagatora kultury danego obszaru j´zykowego itp.
\n
III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE: grupa A grupa B 1. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 330 330 2. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE I KIERUNKOWE 1335 1635 Razem:
\n
1965 1665 IV. PRAKTYKI Dla tego kierunku nie ustala si´ obligatoryjnej formy praktyki.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7504 — V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE:
\n
1.PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO (A i B) ogó∏em:
\n
330 1. Przedmiot do wyboru (np. informatyka, logika, przedmioty przyrodnicze, podstawy ochrony w∏asnoÊci intelektualnej) 30 2. Historia filozofii 60 VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW 1. Wst´p do literaturoznawstwa Teoria dzie∏a literackiego, stylistyka, wersyfikacja, rodzaje i gatunki literackie.
\n
2.Historia literatury 3. II j´zyk obcy (mo˝e byç realizowany zgodnie z „Zaleceniami”) 120 Historia piÊmiennictwa obszaru j´zykowego danego j´zyka, uwzgl´dniajàca reprezentatywne pozycje literatury: poezji, dramatu i prozy.
\n
3.Historia i kultura Elementy historii i kultury danego obszaru j´zykowego, wyznaczajàce jego specyfik´ kulturowà.
\n
4.¸acina/staro-cerkiewno-s∏owiaƒski (w zale˝noÊci od historycznej przynale˝noÊci j´zyka g∏ównego) 60 5. Wychowanie fizyczne 60 2. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE I KIERUNKOWE A Blok zaj´ç literaturoznawczych: 1335 Poz. 1004 B 1635 1. Wst´p do literaturoznawstwa 30 30 2. Historia literatury 120 120 Blok zaj´ç z zakresu zagadnieƒ kulturowych:
\n
3.Kultura obszaru j´zykowego 60 60 4. Historia obszaru j´zykowego 30 30 Blok zaj´ç j´zykoznawczych:
\n
4.Wst´p do j´zykoznawstwa Kategorie j´zykowe, poziomy analizy j´zyka, relacje paradygmatyczne i syntagmatyczne, wybrane zagadnienia historii j´zykoznawstwa.
\n
5.Gramatyka opisowa TreÊci obejmujà dzia∏y tematyczne istotne dla danego j´zyka spoÊród: fonetyki, fonologii, morfologii, sk∏adni, semantyki, pragmatyki.
\n
6.Gramatyka kontrastywna Poj´cia, zasady i cele analizy porównawczej.
\n
7.Historia j´zyka Historyczny kontekst rozwoju j´zyka z uwzgl´dnieniem cech systemu gramatycznego danego j´zyka na najistotniejszych etapach jego rozwoju.
\n
5.Wst´p do j´zykoznawstwa 30 30 6. Gramatyka opisowa 120 120 VII. ZALECENIA 7. Historia j´zyka z elementami gramatyki historycznej 30 30 8. Gramatyka kontrastywna / metryka (przedmiot realizowany na filologii klasycznej) 15 15 Praktyczna nauka j´zyka specjalnoÊci (w przypadku „filologii klasycznej” nale˝y tutaj rozumieç „j´zyki specjalnoÊci”) 900 1200 Przedmioty, które powinny byç realizowane na wymienionych specjalnoÊciach oprócz standardów dla kierunku: — filologia ba∏tycka: j´zyk ∏otewski 60 — filologia romaƒska: drugi j´zyk romaƒski 240 — filologia rumuƒska: j´zyk francuski 800 — filologia s∏owiaƒska: drugi j´zyk s∏owiaƒski 240 — filologia ukraiƒska i bia∏oruska: j´zyk rosyjski 240 Za∏àcznik nr 18 Standardy nauczania dla kierunku studiów: filologia polska STUDIA MAGISTERSKIE I. WYMAGANIA OGÓLNE II. SYLWETKA ABSOLWENTA Studia magisterskie na kierunku filologia polska trwajà 5 lat (10 semestrów). ¸àczna liczba godzin zaj´ç wynosi oko∏o 2500, w tym 1110 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.
\n
Absolwent kierunku filologia polska, posiadajàcy wiedz´ ogólnohumanistycznà, powinien byç przygotowany do pracy naukowej lub do wykonywania zawodu nauczyciela (po spe∏nieniu dodatkowych wymogów Dziennik Ustaw Nr 116 — 7505 — okreÊlonych odr´bnymi przepisami). Ponadto b´dzie móg∏ zdobywaç w´˝sze kwalifikacje praktyczne w toku pracy w instytucjach kultury, wydawnictwach, redakcjach czasopism, Êrodkach masowego przekazu (prasa codzienna, radio, telewizja). Poszerzona specjalizacja nauczycielska powinna mu zapewniç przygotowanie merytoryczne do nauczania przedmiotu „j´zyk polski” w ró˝nych typach szkó∏ (zale˝nie od profilu i oferty szko∏y wy˝szej).
\n
III. GRUPY PRZEDMIOTÓW I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 420 B. i C. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE I KIERUNKOWE 690 Razem:
\n
1110 IV. PRAKTYKI V. PRZEDMIOTY W GRUPACH I MINIMALNE OBCIÑ˚ENIA GODZINOWE 420 1. Przedmiot do wyboru 30 2. Historia Polski 30 3. Historia filozofii 60 4. J´zyk obcy 180 5. ¸acina 60 6. Wychowanie fizyczne 60 B. i C. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE I KIERUNKOWE 690 2. Literatura wspó∏czesna (po roku 1939) 60 3. Literatura powszechna 60 4. Poetyka i analiza dzie∏a literackiego 90 5. Teoria literatury 30 — Nauka o j´zyku 90 2. Wiedza o wspó∏czesnym j´zyku polskim 120 VI. TREÂCI PROGRAMOWE PRZEDMIOTÓW A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO 1. Przedmiot do wyboru Charakterystyka kolejnych epok rozwoju polskiej paƒstwowoÊci ze szczególnym uwzgl´dnieniem idei politycznych i spo∏ecznych oraz zjawisk ˝ycia kulturalnego.
\n
3.Historia filozofii Przeglàd zagadnieƒ filozoficznych w perspektywie historycznej ze szczególnym uwzgl´dnieniem problematyki etycznej, aksjologicznej i estetycznej.
\n
Wykszta∏cenie umiej´tnoÊci czynnego pos∏ugiwania si´ j´zykiem w sytuacjach codziennej komunikacji, a tak˝e odbioru tekstów literackich oraz rozumienia i przek∏adu tekstów popularnonaukowych.
\n
5.¸acina Zapoznanie z regu∏ami gramatycznymi j´zyka w stopniu umo˝liwiajàcym rozumienie i przek∏ad cz´sto cytowanych tekstów. Przyswojenie zasobu leksykalnego umo˝liwiajàce wyjaÊnienie etymologii u˝ywanej w filologii polskiej terminologii naukowej.
\n
6.Wychowanie fizyczne Uczestnictwo w zaj´ciach ruchowych, zgodnie z wyborem studenta lub wskazaniami lekarskimi. — Nauka o literaturze 1. Historia literatury polskiej (do 1939 r.) 1. Historia literatury polskiej (do roku 1939) 180 3. Teorie j´zykoznawcze 2. Historia Polski B. i C. PRZEDMIOTY PODSTAWOWE I KIERUNKOWE — Nauka o literaturze 1. Wiedza o historii j´zyka polskiego W zale˝noÊci od zainteresowaƒ studenta mo˝liwoÊç uzyskania szerszej wiedzy z zakresu informatyki, przedmiotu przyrodniczego, podstaw ochrony w∏asnoÊci intelektualnej lub innego przedmiotu niezwiàzanego bezpoÊrednio z kierunkiem studiów.
\n
4.J´zyk obcy Zalecane sà praktyki pedagogiczne w wymiarze nie mniejszym ni˝ dwa tygodnie w szkole podstawowej i dwa tygodnie w gimnazjum, szkole ponadgimnazjalnej lub ponadpodstawowej.
\n
A. PRZEDMIOTY KSZTA¸CENIA OGÓLNEGO Poz. 1004 60 Problematyka periodyzacji dziejów literatury.
\n
Przeglàd reprezentatywnych dzie∏ literatury poszczególnych epok. Wprowadzenie do metodologii ich interpretacji na tle kontekstu macierzystego i w aspekcie funkcjonowania tradycji.
\n
Charakterystyka procesów rozwoju literatury: pràdów literackich i ruchu konwencji artystycznych. Historycznoliteracka analiza tekstów. Zapoznanie z wybranymi pracami analitycznymi i systematycznymi historyków literatury oraz przyk∏adami publicystyki krytycznoliterackiej.
\n
2.Literatura wspó∏czesna (po roku 1939).
\n
Zapoznanie z tekstami literackimi twórców reprezentujàcych ró˝ne pokolenia i pràdy artystyczne wspó∏istniejàce ze sobà w okresie wojny i po roku 1945. Charakterystyczne tendencje w krytyce literackiej tego okresu.
\n
Dziennik Ustaw Nr 116 — 7506 — 3. Literatura powszechna Zapoznanie z wybranymi dzie∏ami literatury Êwiatowej, zw∏aszcza w aspekcie ich wp∏ywu na rozwój literatury polskiej — ze szczególnym uwzgl´dnieniem tekstów XX-wiecznych, lub zapoznanie z literaturà wybranego kr´gu kulturowego, lub zapoznanie z literaturà wybranego kraju.
\n
4.Poetyka i analiza dzie∏a literackiego Poz. 1004 sykografii polskiej. Zró˝nicowanie j´zyka polskiego na warianty regionalne, socjalne i stylowe.
\n
3.Teorie j´zykoznawcze Przeglàd i charakterystyka badaƒ nad j´zykiem.
\n
J´zyk naturalny na tle innych systemów semiotycznych. Metody badaƒ. Prezentacja kluczowych teorii i szkó∏ j´zykoznawczych.
\n
VII. ZALECENIA Analiza teoretycznoliteracka tekstu — jego treÊci, struktury, nawiàzaƒ do innych tekstów itp.
\n
5.Teoria literatury Przeglàd i charakterystyka szkó∏ teoretycznoliterackich. Dzieje badaƒ nad strukturà dzie∏a literackiego.
\n
Ze wzgl´du na to, i˝ wi´kszoÊç absolwentów filologii polskiej znajduje zatrudnienie w szkole lub w instytucjach zwiàzanych z edukacjà, zalecane jest wprowadzenie do programu studiów bloku przedmiotowego o nazwie „Wiedza o edukacji i kulturze”, a w nim przedmiotów:
\n
1.Semiotyka tekstów kultury — Nauka o j´zyku 1. Wiedza o historii j´zyka polskiego J´zyk polski na tle j´zyków s∏owiaƒskich (z uwzgl´dnieniem gramatyki staro-cerkiewno-s∏owiaƒskiego, najstarszego zapisanego j´zyka s∏owiaƒskiego — niezb´dnej do zrozumienia mechanizmów rozwoju polskiego j´zyka etnicznego). Zró˝nicowanie dialektalne j´zyka polskiego. Powstanie i rozwój polskiego j´zyka literackiego. Ewolucja systemu gramatycznego.
\n
2.Wiedza o wspó∏czesnym j´zyku polskim Opis struktury j´zyka polskiego na poziomie fonetycznym, morfologicznym, sk∏adniowym, semantycznym i pragmatycznym. Zagadnienia kultury j´zyka polskiego. S∏owniki — problemy lek- Analiza relacji mi´dzy znakiem i znaczeniem w tekstach kultury: ikonicznych, akustycznych, gestycznych itp. oraz tekstach operujàcych wieloma kodami np. teatralnych. Wprowadzenie w problematyk´ przek∏adu intersemiotycznego i sytuacj´ literatury we wspó∏czesnej kulturze elektronicznej, audiowizualnej.
\n
2.Dydaktyka literatury i j´zyka Problematyka wspó∏czesnych uwarunkowaƒ edukacji literackiej i j´zykowej. Cele i koncepcje kszta∏cenia polonistycznego. Zjawiska i procesy szkolnej komunikacji literackiej i j´zykowej. Analiza interakcji dydaktycznej mi´dzy uczniami i nauczycielem w procesach kszta∏cenia polonistycznego.
\n
Za∏àcznik nr 19 Standardy nauczania dla kierunku studiów: finanse i bankowoÊç STUDIA MAGISTERSKIE I. WYMAGANIA OGÓLNE Studia magisterskie na kierunku finanse i bankowoÊç trwajà co najmniej 4,5 roku (9 semestrów). ¸àczny wymiar godzin zaj´ç wynosi oko∏o 3000, w tym 1365 godzin okreÊlonych w standardach nauczania.