📄 Tekst ustawy
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 17 listopada 2021 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o cudzoziemcach
Spis treści
Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
Dział I - Przepisy ogólne
Dział II - Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Dział III - Przekraczanie granicy
Rozdział 1 - Zasady przekraczania granicy
Rozdział 2 - Przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego
Rozdział 3 - Zaproszenia
Dział IV - Wizy
Rozdział 1 - Wydawanie wiz
Rozdział 2 - Przedłużanie wiz
Rozdział 3 - Cofanie i unieważnianie wiz
Dział V - Zezwolenie na pobyt czasowy. Mobilność
Rozdział 1 - Część ogólna
Rozdział 2 - Zezwolenie na pobyt czasowy i pracę
Rozdział 3 - Zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich
kwalifikacji
Rozdział 3a - Zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz
przedsiębiorstwa. Mobilność krótkoterminowa i długoterminowa pracownika kadry kierowniczej,
specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa
Rozdział 4 - Zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy przez cudzoziemca delegowanego
przez pracodawcę zagranicznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Rozdział 5 - Zezwolenie na pobyt czasowy w celu prowadzenia działalności gospodarczej
Rozdział 6 - Zezwolenie na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach. Mobilność studenta
Rozdział 7 - Zezwolenie na pobyt czasowy w celu prowadzenia badań naukowych. Mobilność krótkoterminowa
i długoterminowa naukowca
Rozdział 7a - Zezwolenie na pobyt czasowy dla stażysty
Rozdział 7b - Zezwolenie na pobyt czasowy dla wolontariusza
Rozdział 8 - Zezwolenie na pobyt czasowy dla członków rodzin obywateli Rzeczypospolitej Polskiej
oraz członków rodzin cudzoziemców. Mobilność krótkoterminowa i długoterminowa członków
rodzin naukowców
Rozdział 9 - Pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemców będących ofiarami handlu
ludźmi
Rozdział 10 - Zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu
Rozdział 10a - Zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na pracę sezonową
Rozdział 11 - Zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na inne okoliczności
Dział VI - Zezwolenie na pobyt stały i zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE
Rozdział 1 - Zezwolenie na pobyt stały
Rozdział 2 - Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE
Dział VII - Dokumenty wydawane cudzoziemcom
Dział VIII - Kontrola legalności pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
zobowiązanie cudzoziemca do powrotu
Rozdział 1 - Kontrola legalności pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Rozdział 2 - Zobowiązanie cudzoziemca do powrotu
Rozdział 3 - Zgoda na pobyt ze względów humanitarnych oraz zgoda na pobyt tolerowany
Rozdział 4 - Tranzyt cudzoziemca drogą powietrzną
Rozdział 5 - Wykonanie decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wydanej przez organ innego
państwa członkowskiego Unii Europejskiej
Rozdział 6 - Przekazanie do innego państwa członkowskiego na podstawie rozporządzenia 604/2013
cudzoziemca, który nie ubiega się o udzielenie ochrony międzynarodowej
Dział IX - Zatrzymanie cudzoziemca oraz strzeżone ośrodki i areszty dla cudzoziemców
Rozdział 1 - Postępowanie w sprawie zatrzymania cudzoziemca, umieszczenie go w strzeżonym ośrodku
lub zastosowanie wobec niego aresztu dla cudzoziemców
Rozdział 2 - Pobyt cudzoziemców w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców
Dział X - Rejestry, ewidencja i wykaz cudzoziemców
Rozdział 1 - Rejestry w sprawach cudzoziemców i ewidencja zaproszeń
Rozdział 2 - Wykaz cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany
Rozdział 3 - Krajowy zbiór rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców
Dział XI - Odpowiedzialność przewoźnika
Dział XII - Przepisy karne
Dział XIII - Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe
Rozdział 1 - Zmiany w przepisach obowiązujących
Rozdział 2 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. z 2020 r. poz. 35), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 28 października 2020 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. poz. 2023),
2)
ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
(Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135),
3)
ustawą z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 2369),
4)
ustawą z dnia 21 stycznia 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych
z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych
oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 159),
5)
ustawą z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. poz. 1918)
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 16 listopada 2021 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 8-12 ustawy z dnia 28 października 2020 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz
niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 2023), które stanowią:
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy
(kodeks wizowy) (Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 258 z 04.10.2011,
str. 9, Dz. Urz. UE L 58 z 29.02.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 182 z 29.06.2013, str.
1, Dz. Urz. UE L 114 z 04.05.2018, str. 39, Dz. Urz. UE L 284 z 12.11.2018, str. 38
oraz Dz. Urz. UE L 188 z 12.07.2019, str. 25).”
„
Art. 8.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 9.
1.
W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:
1)
pracodawcy, o których mowa w art. 15a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, art. 11a
ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2 oraz art. 8a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4,
zasięgają informacji z Krajowego Rejestru Karnego o pracownikach zatrudnionych przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostających w dniu jej wejścia w życie na
stanowisku związanym z wykonywaniem obowiązków, o których mowa odpowiednio w art.
15a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, art. 11a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2
oraz art. 8a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, w zakresie niezbędnym do zajmowania
przez nich takiego stanowiska;
2)
Prezes Rady Ministrów zasięga informacji z Krajowego Rejestru Karnego o członkach
Rady do Spraw Uchodźców powołanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i
pozostających członkami tej Rady w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
W przypadku uzyskania przez pracodawcę w trybie określonym w ust. 1 pkt 1 informacji
o skazaniu pracownika niebędącego członkiem korpusu służby cywilnej prawomocnym wyrokiem
za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, pracownik ten zostaje przeniesiony
na inne stanowisko pracy lub jego stosunek pracy ulega rozwiązaniu nie wcześniej niż
po upływie 3 miesięcy od dnia uzyskania przez pracodawcę w trybie określonym w ust.
1 informacji o skazaniu tego pracownika prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo
lub umyślne przestępstwo skarbowe.
Art. 10.
Do dnia 31 grudnia 2023 r. przez pojęcie „szkoła doktorska” użyte w art. 77 ust. 1
pkt 1 lit. f i fa ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
należy rozumieć również „studia doktoranckie”, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 138, 650, 730, 912, 1000, 1115 i 1693).
Art. 11.
1.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 80 ust. 1 i art. 97 ust.
1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 80 ust. 1 i art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 57 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 6
miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 12.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 6, który
wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 147, art. 155 i art. 166 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
(Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 29 października
2019 r. pod numerem 2019/533/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania
krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych
(Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r.
ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych
oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego
(Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).
”
„
Art. 147.
1.
Doręczenie korespondencji nadanej przez podmiot publiczny posiadający elektroniczną
skrzynkę podawczą w ePUAP do innego podmiotu publicznego posiadającego elektroniczną
skrzynkę podawczą w ePUAP jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu
publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do dnia 30 września 2029 r.
2.
Doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem
publicznym, będące użytkownikami konta w ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego
elektroniczną skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnianej w ePUAP, jest
równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi
rejestrowanego doręczenia elektronicznego, do czasu zaistnienia obowiązku stosowania
niniejszej ustawy, o którym mowa w art. 155, przez ten podmiot publiczny.
3.
Doręczenie korespondencji nadanej przez podmiot publiczny posiadający elektroniczną
skrzynkę podawczą w ePUAP do osoby fizycznej lub podmiotu niebędącego podmiotem publicznym,
o których mowa w ust. 2, stanowiącej odpowiedź na podanie albo wniosek złożone w ramach
usługi udostępnionej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy
wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego.
4.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1-3, urzędowe poświadczenie odbioru, o którym
mowa w art. 3 pkt 20 ustawy zmienianej w art. 105, jest równoważne dowodowi otrzymania,
o którym mowa w art. 41.
”
„
Art. 155.
1.
Organy administracji rządowej oraz jednostki budżetowe obsługujące te organy są obowiązane
stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej
usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej
od dnia 5 lipca 2022 r.
2.
Organy władzy publicznej inne niż wymienione w ust. 1, w tym organy kontroli państwowej
i ochrony prawa, oraz jednostki budżetowe obsługujące te organy są obowiązane stosować
przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi
rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia
5 lipca 2022 r.
3.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego
Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia
Społecznego są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji
z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej
usługi hybrydowej od dnia 5 lipca 2022 r.
4.
Narodowy Fundusz Zdrowia jest obowiązany stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania
korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego
lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 5 lipca 2022 r.
5.
Agencje wykonawcze, instytucje gospodarki budżetowej, państwowe fundusze celowe, samodzielne
publiczne zakłady opieki zdrowotnej, uczelnie publiczne, Polska Akademia Nauk i tworzone
przez nią jednostki organizacyjne, państwowe i samorządowe instytucje kultury, inne
państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu
wykonywania zadań publicznych są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania
korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego
lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 stycznia 2023 r.
6.
Jednostki samorządu terytorialnego i ich związki oraz związki metropolitalne oraz
samorządowe zakłady budżetowe są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania
korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego
od dnia 1 stycznia 2024 r., a w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem
publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r.
7.
Sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane
stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej
usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej
od dnia 1 października 2029 r.
8.
Minister Sprawiedliwości, mając na uwadze warunki techniczne i organizacyjne oraz
konieczność zapewnienia sprawnego toku postępowania, może określić, w drodze rozporządzenia,
terminy, od których w postępowaniach w sprawach z poszczególnych zakresów albo w poszczególnych
sądach pismo procesowe będzie można wnosić także na adres do doręczeń elektronicznych
sądu, a organy procesowe będą mogły dokonywać doręczeń na adresy do doręczeń elektronicznych
wpisane do bazy adresów elektronicznych lub na adresy powiązane z kwalifikowaną usługą
rejestrowanego doręczenia elektronicznego, za pomocą której wniesiono pismo, jeżeli
adres do doręczeń elektronicznych strony albo uczestnika postępowania nie został wpisany
do bazy adresów elektronicznych, albo za pokwitowaniem przez operatora wyznaczonego
w ramach publicznej usługi hybrydowej.
9.
Podmioty publiczne inne niż wymienione w ust. 1-7 są obowiązane stosować przepisy
ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego
doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 stycznia 2025 r.
”
„
Art. 166.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 października 2021 r., z wyjątkiem:
1)
art. 145 i art. 146, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 80, art. 115, art. 144 i art. 161, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od
dnia ogłoszenia;
3)
art. 96 pkt 18, art. 130, art. 134, art. 149 ust. 1 oraz art. 150, które wchodzą w
życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
4)
art. 38 ust. 6, art. 50, art. 52 ust. 5-7, art. 54 ust. 1-5 oraz art. 57 ust. 4, które
wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;
5)
art. 9 ust. 1 pkt 1-8, art. 11 pkt 2, art. 16 ust. 1, art. 18 ust. 2, art. 28 pkt
2 lit. b i c, art. 31, art. 83 oraz art. 141, które wchodzą w życie z dniem 5 lipca
2022 r.;
6)
art. 122, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem pkt 5, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.;
7)
art. 58 ust. 1 pkt 4 i art. 63, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2022 r.;
8)
art. 126 pkt 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.;
9)
art. 9 ust. 1 pkt 9, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2026 r.;
10)
art. 82 pkt 2, w zakresie dodawanego art. 100b, i art. 159, które wchodzą w życie
z dniem 1 października 2028 r.;
11)
art. 82 pkt 1, 2, w zakresie dodawanego art. 100a, i pkt 3-21, art. 93, art. 96 pkt
1-17 i 19, art. 105 oraz art. 162, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2029 r.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 12, art. 13, art. 21, art. 23 i art. 25 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie
ustawy o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe
z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich
rodzin oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 2369), które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa:
1)
w zakresie swojej regulacji uzupełnia wdrożenie dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w
sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się
i pobytu na terytorium Państw Członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr
1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG,
75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG
(Dz. Urz. UE L 158 z 30.04.2004, str. 77; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5, str. 46);
2)
w zakresie swojej regulacji uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie
zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującej
decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW
(Dz. Urz. WE L 101 z 15.04.2011, str. 1);
3)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1157 z dnia 20 czerwca 2019 r.
w sprawie poprawy zabezpieczeń dowodów osobistych obywateli Unii i dokumentów pobytowych
wydawanych obywatelom Unii i członkom ich rodzin korzystającym z prawa do swobodnego
przemieszczania się
(Dz. Urz. UE L 188 z 12.07.2019, str. 67).
”
„
Art. 12.
1.
Wizy wydane w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 17 ustawy zmienianej w art.
6, w związku z dołączeniem do obywatela Zjednoczonego Królestwa, zachowują ważność
na okres, na jaki zostały wydane.
2.
W postępowaniach w sprawie wydania wizy w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt
17 ustawy zmienianej w art. 6, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w
życie ustawy, dotyczących członków rodziny, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, w związku z zamiarem dołączenia przez nich do
obywatela Zjednoczonego Królestwa, tego obywatela Zjednoczonego Królestwa uważa się
za obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
Art. 13.
1.
Zezwolenia na pobyt czasowy, o których mowa w art. 160 pkt 1 ustawy zmienianej w art.
6, udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy członkom rodziny obywateli Zjednoczonego
Królestwa innym niż określeni w art. 2 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
dotychczasowym, zachowują ważność na okresy, na jakie zostały udzielone.
2.
W postępowaniach w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w
art. 160 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 6, wszczętych i niezakończonych przed dniem
wejścia w życie ustawy, dotyczących członków rodziny obywateli Zjednoczonego Królestwa
innych niż określeni w art. 2 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym,
obywatela Zjednoczonego Królestwa uważa się za obywatela państwa członkowskiego Unii
Europejskiej.
3.
Zezwolenia na pobyt czasowy, o których mowa w art. 160 pkt 3 ustawy zmienianej w art.
6, udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy cudzoziemcom prowadzącym życie rodzinne
z obywatelami Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r.
(Dz. U. z 1993 r. poz. 284, z późn. zm.a)Zmiany wymienionej Konwencji zostały ogłoszone w Dz. U. z 1995 r. poz. 175, 176 i
177, z 1998 r. poz. 962, z 2001 r. poz. 266, z 2003 r. poz. 364 oraz z 2010 r. poz.
587.), zachowują ważność na okresy, na jakie zostały udzielone.
4.
W postępowaniach w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w
art. 160 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 6, wszczętych i niezakończonych przed dniem
wejścia w życie ustawy, dotyczących cudzoziemców prowadzących życie rodzinne z obywatelem
Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r., obywatela Zjednoczonego Królestwa uważa się za obywatela państwa członkowskiego
Unii Europejskiej.
”
„
Art. 21.
Pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatela Zjednoczonego Królestwa, który
do dnia 31 grudnia 2020 r. wykonywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracę
jako pracownik delegowany przez pracodawcę zagranicznego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, uważa się za legalny w okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31
grudnia 2021 r., chyba że ustawa stanowi inaczej.
”
„
Art. 23.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 6 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6, jednak nie dłużej niż przez
6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 25.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 8 w zakresie art. 8b ust. 2, pkt 9, 18, 19, 22-30, 32-35, 40-47, pkt 48
w zakresie art. 59, art. 60 ust. 2 i 3 oraz art. 61, pkt 49, 50, pkt 68 w zakresie
art. 79 pkt 2 i 4, pkt 70 w zakresie art. 80 pkt 1 lit. a, d i f, pkt 2 lit. a, b
i d, pkt 3 lit. a, pkt 4 lit. a, b i d, pkt 71 w zakresie art. 80a i pkt 72,
2)
art. 5 pkt 3 lit. b i d
- które wchodzą w życie z dniem 2 sierpnia 2021 r.
”
;
4)
art. 36 i art. 43 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych
rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19,
innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych
innych ustaw
(Dz. U. poz. 159), które stanowią:
„
Art. 36.
1.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 16 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 16 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 16 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 16, jednak nie dłużej niż przez
12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 43.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 30, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od
dnia 1 października 2020 r.;
2)
art. 12 pkt 1 i art. 13 pkt 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu
ogłoszenia, z mocą od dnia 27 grudnia 2020 r.;
3)
art. 1 pkt 22-24, pkt 25 w zakresie art. 15zzzzl5ipkt 27 oraz art. 9, art. 14, art. 21, art. 28 i art. 31, które wchodzą w życie z
dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2021 r.;
4)
art. 5, art. 8, art. 11, art. 16 oraz art. 36, które wchodzą w życie po upływie 14
dni od dnia ogłoszenia;
5)
art. 19, który wchodzi w życie z dniem 1 marca 2021 r.
”
;
5)
art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach
oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 1918), które stanowią:
„
Art. 4.
Do postępowań w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu wszczętych na podstawie
ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
.
a)
Zmiany wymienionej Konwencji zostały ogłoszone w Dz. U. z 1995 r. poz. 175, 176 i
177, z 1998 r. poz. 962, z 2001 r. poz. 266, z 2003 r. poz. 364 oraz z 2010 r. poz.
587.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia: 1) dyrektywy Rady
2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu
obywateli państw trzecich (Dz. Urz. WE L 149 z 02.06.2001, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 107); 2) dyrektywy Rady 2001/51/WE z dnia
28 czerwca 2001 r. uzupełniającej postanowienia art. 26 Konwencji Wykonawczej do Układu
z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. (Dz. Urz. WE L 187 z 10.07.2001, str. 45; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 160); 3) dyrektywy Rady 2003/86/WE
z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin (Dz. Urz. UE L 251 z
03.10.2003, str. 12, z późn. zm.); 4) dyrektywy Rady 2003/110/UE z dnia 25 listopada
2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną
(Dz. Urz. UE L 321 z 06.12.2003, str. 26, z późn. zm.); 5) dyrektywy Rady 2003/109/WE
z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących
rezydentami długoterminowymi (Dz. Urz. UE L 16 z 23.01.2004, str. 44, z późn. zm.);
6) dyrektywy Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego
wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub wcześniej
byli przedmiotem działań ułatwiających nielegalną imigrację, którzy współpracują z
właściwymi organami (Dz. Urz. UE L 261, z 06.08.2004, str. 19, z późn. zm.); 7) (uchylony)
8) (uchylony) 9) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia
2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie
w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.
Urz. UE L 348 z 24.12.2008, str. 98); 10) dyrektywy Rady 2009/50/WE z dnia 25 maja
2009 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu podjęcia
pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji (Dz. Urz. UE L 155 z 18.06.2009,
str. 17); 11) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/52/WE z dnia 18 czerwca
2009 r. przewidującej minimalne normy w odniesieniu do kar i środków stosowanych wobec
pracodawców zatrudniających nielegalnie przebywających obywateli krajów trzecich (Dz.
Urz. UE L 168 z 30.06.2009, str. 24, z późn. zm.); 12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi
i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującej decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW
(Dz. Urz. UE L 101 z 15.04.2011, str. 1, z późn. zm.); 13) dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2011/51/UE z dnia 11 maja 2011 r. zmieniającej dyrektywę Rady 2003/109/WE w
celu rozszerzenia jej zakresu na osoby objęte ochroną międzynarodową (Tekst mający
znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 132 z 19.05.2011, str. 1); 14) dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących
kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony
międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania
ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (Dz. Urz. UE L 337 z 20.12.2011,
str. 9); 15) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z dnia 13 grudnia
2011 r. w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw
trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego
zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim
(Dz. Urz. UE L 343 z 23.12.2011, str. 1, z późn. zm.); 16) dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2014/36/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli
państw trzecich w celu zatrudnienia w charakterze pracownika sezonowego (Dz. Urz.
UE L 94 z 28.03.2014, str. 375); 17) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/66/UE
z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich
w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (Dz. Urz. UE L 157 z 27.05.2014,
str. 1); 18) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/801 z dnia 11 maja
2016 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia
badań naukowych, odbycia studiów, szkoleń, udziału w wolontariacie, programach wymiany
młodzieży szkolnej lub projektach edukacyjnych oraz podjęcia pracy w charakterze au
pair (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 132 z 21.05.2016, str. 21).
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego, tryb
postępowania oraz organy właściwe w tych sprawach.
Art. 2.
Ustawy nie stosuje się do:
1)
członków misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych oraz innych osób
zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych
pod warunkiem wzajemności i posiadania przez te osoby dokumentów potwierdzających
pełnienie przez nie funkcji uprawniających do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i pobytu na tym terytorium, z wyjątkiem art. 23, art. 32, art. 58, art. 60-63,
art. 66 ust. 4 i 5, art. 67-74, art. 78 ust. 1, art. 79 ust. 1 i 2, art. 80, art.
90-92 oraz art. 96 i art. 97;
2)
obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
lub Konfederacji Szwajcarskiej oraz członków ich rodzin, którzy do nich dołączają
lub z nimi przebywają;
32)Dodany przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o wjeździe
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium
obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. poz. 2369), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.)
członków rodzin obywateli Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 2 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1697), którzy do nich dołączają lub z nimi przebywają;
42)Dodany przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o wjeździe
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium
obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. poz. 2369), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.)
obywateli Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o których
mowa w art. 10 ust. 1 lit. b i d Umowy o Wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej
Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii
Atomowej (Dz. Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7), zwanej dalej „Umową Wystąpienia”,
oraz członków ich rodzin, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. e i f Umowy Wystąpienia,
chyba że ustawa stanowi inaczej.
Art. 3.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
azyl - azyl w rozumieniu art. 90 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1108 i 1918);
2)
cudzoziemiec - każdego, kto nie posiada obywatelstwa polskiego;
3)
dokument podróży - dokument uznany przez Rzeczpospolitą Polską, uprawniający do przekroczenia
granicy, wydany cudzoziemcowi przez organ państwa obcego, organ polski lub organizację
międzynarodową albo podmiot upoważniony przez organ państwa obcego lub obcą władzę
o charakterze państwowym;
4)
doświadczenie zawodowe - doświadczenie uzyskane w trakcie zatrudnienia, wykonywania
innej pracy zarobkowej lub prowadzenia działalności gospodarczej w danym zawodzie;
5)
granica - granicę Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 1-3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1776 oraz z 2021 r. poz. 1918);
5a)
grupa przedsiębiorstw - co najmniej dwie osoby prawne lub jednostki organizacyjne
niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadzące działalność
gospodarczą, które:
a)
są powiązane ze sobą w sposób odpowiadający relacji spółki dominującej i spółki zależnej
w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 2052) lub
b)
pozostają z inną osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną,
której ustawa przyznaje zdolność prawną, w takich stosunkach prawnych, że wynika z
nich podstawa do wywierania przez tę osobę prawną lub jednostkę organizacyjną decydującego
wpływu na ich działalność, z użyciem tożsamych wzorców i prawideł zarządzania;
5b)
jednostka przyjmująca - osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną,
której ustawa przyznaje zdolność prawną, do której jest przenoszony pracownik wewnątrz
przedsiębiorstwa, i która:
a)
jest w szczególności oddziałem lub przedstawicielstwem pracodawcy macierzystego będącego
przedsiębiorcą zagranicznym lub
b)
należy do tej samej grupy przedsiębiorstw co pracodawca macierzysty;
5c)
jednostka naukowa - podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
wyższym i nauce
(Dz. U. z 2021 r. poz. 478, 619 i 1630);
6)
kwalifikacje uzyskane w wyniku ukończenia studiów wyższych - kwalifikacje uzyskane
w wyniku ukończenia z wynikiem pozytywnym, poświadczonego dyplomem, świadectwem lub
innym dokumentem wydanym przez właściwy organ programu studiów wyższych, czyli cyklu
zajęć prowadzonych przez instytucję edukacyjną uznaną za instytucję szkolnictwa wyższego
przez państwo, w którym ma ona siedzibę, pod warunkiem że czas trwania studiów niezbędny
do ich uzyskania wynosi co najmniej 3 lata;
7)
mały ruch graniczny - wjazd cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
do których stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia
2006 r. ustanawiające przepisy dotyczące małego ruchu granicznego na zewnętrznych
granicach lądowych państw członkowskich i zmieniające postanowienia Konwencji z Schengen
(Dz. Urz. UE L 405 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.), i ich pobyt na tym terytorium;
7a)
mobilność - uprawnienie cudzoziemca do wjazdu i pobytu na terytorium państw członkowskich
Unii Europejskiej, wynikające z posiadania ważnego dokumentu pobytowego, o którym
mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca
2002 r. ustanawiającego jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw
trzecich (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1, z późn. zm.3)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 115 z 29.04.2008,
str. 1. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 6, str. 3, z późn. zm.), zwanego
dalej „rozporządzeniem nr 1030/2002”, lub z posiadania ważnej wizy długoterminowej,
o której mowa w art. 18 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu
z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu,
Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia
kontroli na wspólnych granicach (Dz. Urz. UE L 239 z 22.09.2000, str. 19, z późn.
zm.4)Zmiany wymienionej Konwencji zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 150 z 06.06.2001, str.
4, Dz. Urz. UE L 328 z 05.12.2002, str. 17, Dz. Urz. UE L 67 z 12.03.2003, str. 27,
Dz. Urz. UE L 260 z 11.11.2003, str. 37, Dz. Urz. UE L 162 z 30.04.2004, str. 29,
Dz. Urz. UE L 369 z 16.12.2004, str. 5, Dz. Urz. UE L 68 z 15.03.2005, str. 44, Dz.
Urz. UE L 191 z 22.07.2005, str. 18, Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1, Dz. Urz.
UE L 381 z 28.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 405 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE
L 299 z 08.11.2008, str. 1 i 43, Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, Dz. Urz.
UE L 85 z 31.03.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 182 z 29.03.2013, str. 1 oraz Dz. Urz.
UE L 327 z 09.12.2017, str. 20. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 2, str. 9, z późn. zm.), zwanej
dalej „Konwencją Wykonawczą Schengen”, albo wydanej zgodnie z prawem państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, niebędącego państwem obszaru Schengen, wydanych przez inne państwo
członkowskie Unii Europejskiej niż to, w którym cudzoziemiec korzysta z tego uprawnienia;
7b)
(uchylony)
7c)
(uchylony)
7d)
mobilność długoterminowa członka rodziny naukowca - mobilność członka rodziny naukowca
przez okres przekraczający 180 dni w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej;
7e)
mobilność długoterminowa naukowca - mobilność naukowca przez okres przekraczający
180 dni w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej;
7f)
mobilność długoterminowa pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika
odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa - mobilność pracownika
kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia
wewnątrz przedsiębiorstwa, przez okres przekraczający 90 dni w danym państwie członkowskim
Unii Europejskiej;
7g)
mobilność krótkoterminowa członka rodziny naukowca - mobilność członka rodziny naukowca
przez okres nieprzekraczający 180 dni w dowolnym okresie liczącym 360 dni w każdym
państwie członkowskim Unii Europejskiej;
7h)
mobilność krótkoterminowa naukowca - mobilność naukowca przez okres nieprzekraczający
180 dni w dowolnym okresie liczącym 360 dni w każdym państwie członkowskim Unii Europejskiej;
7i)
mobilność krótkoterminowa pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika
odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa - mobilność pracownika
kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia
wewnątrz przedsiębiorstwa, przez okres nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie
liczącym 180 dni w każdym państwie członkowskim Unii Europejskiej;
7j)
mobilność studenta - mobilność studenta lub doktoranta objętego programem unijnym
lub programem wielostronnym obejmującym środki w zakresie mobilności lub porozumieniem
między przynajmniej dwiema instytucjami szkolnictwa wyższego, przewidującym mobilność
wewnątrzunijną przez okres nieprzekraczający 360 dni w każdym państwie członkowskim;
8)
naukowiec - cudzoziemca posiadającego co najmniej tytuł zawodowy odpowiadający w Rzeczypospolitej
Polskiej tytułowi zawodowemu magistra lub równorzędnemu, umożliwiający ubieganie się
o nadanie stopnia doktora;
9)
ochrona czasowa - ochronę w rozumieniu art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
10)
ochrona uzupełniająca - ochronę w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
10a)
organizator stażu - osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną,
której ustawa przyznaje zdolność prawną, w której odbywa się staż, mającą siedzibę
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
11)
państwa obszaru Schengen - państwa, które w pełni stosują dorobek Schengen;
11a)
pierwsza karta pobytu - kartę pobytu wydaną cudzoziemcowi bezpośrednio po udzieleniu
zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta
długoterminowego Unii Europejskiej, zgody na pobyt ze względów humanitarnych albo
po uzyskaniu statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej;
12)
powrót - powrót cudzoziemca do kraju jego pochodzenia, państwa tranzytu lub innego
państwa trzeciego, do którego zdecydował się powrócić i przez które został przyjęty;
12a)
pracodawca macierzysty - osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą
prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, posiadającą siedzibę poza terytorium
państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia
Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji
Szwajcarskiej, która zatrudnia pracownika przenoszonego do jednostki przyjmującej
przed jego przeniesieniem wewnątrz przedsiębiorstwa i w czasie tego przeniesienia;
13)
pracodawca użytkownik - pracodawcę użytkownika w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1563);
13a)
pracownik odbywający staż - cudzoziemca posiadającego dyplom ukończenia studiów wyższych,
który zostaje przeniesiony do jednostki przyjmującej w celu rozwoju zawodowego, w
tym związanego z przygotowaniem do objęcia w przyszłości stanowiska u pracodawcy macierzystego
lub w grupie przedsiębiorstw, lub odbycia szkolenia w zakresie technik lub metod prowadzenia
działalności gospodarczej i który w czasie trwania przeniesienia otrzymuje wynagrodzenie;
13b)
przeniesienie wewnątrz przedsiębiorstwa - czasowe oddelegowanie cudzoziemca, którego
miejsce pobytu w chwili składania wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w
art. 139a ust. 1, znajduje się poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej,
przez pracodawcę macierzystego do jednostki przyjmującej oraz korzystanie z mobilności;
14)
przewoźnik - osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej zajmującą się zarobkowo przewozem osób drogą powietrzną, morską
lub lądową;
15)
sieć telekomunikacyjna - sieć w rozumieniu art. 2 pkt 35 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
(Dz. U. z 2021 r. poz. 576);
15a)
specjalista - cudzoziemca pracującego w ramach grupy przedsiębiorstw, posiadającego
kluczową i specyficzną wiedzę dla obszarów działania jednostki przyjmującej, jej technik
lub zarządzania nią, opartą na wysokich kwalifikacjach, w tym odpowiednim doświadczeniu
zawodowym;
16)
status uchodźcy - status w rozumieniu art. 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
16a)
staż - niestanowiące wykonywania pracy wykonywanie przez cudzoziemca zadań w celu
nabycia wiedzy, umiejętności praktycznych i doświadczenia zawodowego na podstawie
umowy z organizatorem stażu;
16b)
stażysta - cudzoziemca, który ukończył studia wyższe lub odbywa poza granicami Unii
Europejskiej studia wyższe, odbywającego staż;
17)
strefa tranzytowa lotniska międzynarodowego - teren lotniska międzynarodowego położonego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rozciągający się między pokładem statku powietrznego
a stanowiskiem kontroli granicznej, obejmujący także płytę oraz pomieszczenia lotniska;
18)
szkolenie zawodowe - zorganizowany proces dydaktyczny mający na celu uzyskanie, uzupełnienie
lub doskonalenie umiejętności, kwalifikacji zawodowych lub ogólnych, potrzebnych do
wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania zatrudnienia;
18a)
unijny program lub program wielostronny obejmujący środki w zakresie mobilności -
program finansowany przez Unię Europejską lub przez państwa członkowskie Unii Europejskiej,
który promuje przemieszczanie się obywateli państw trzecich w Unii Europejskiej lub
w państwach członkowskich Unii Europejskiej uczestniczących w tym programie;
19)
urządzenia telekomunikacyjne - urządzenia telekomunikacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 46 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne;
20)
wiza - wizę Schengen lub wizę krajową;
21)
wiza krajowa - wizę, o której mowa w art. 18 Konwencji Wykonawczej Schengen, wydaną
przez organ polski;
22)
wiza Schengen - wizę, o której mowa w art. 2 pkt 2-5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia
13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy)
(Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, z późn. zm.);
22a)
wolontariusz - cudzoziemca, który ochotniczo i bez wynagrodzenia, z wyjątkiem zwrotu
kosztów lub kieszonkowego, wykonuje świadczenia w ramach udziału w programie wolontariatu
europejskiego;
23)
wykonywanie pracy - wykonywanie pracy przez cudzoziemca w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1100, 1162 i 1621);
24)
wykonywanie pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji - wykonywanie pracy
przez cudzoziemca posiadającego kompetencje potwierdzone wyższymi kwalifikacjami zawodowymi,
który, niezależnie od zachodzącego między stronami stosunku prawnego, wykonuje pracę
na rzecz lub pod kierownictwem innej osoby za wynagrodzeniem;
25)
wyższe kwalifikacje zawodowe - kwalifikacje uzyskane w wyniku ukończenia studiów wyższych
albo co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe na poziomie porównywalnym z poziomem
kwalifikacji uzyskanych w wyniku ukończenia studiów wyższych, niezbędne do wykonywania
pracy określonej w umowie lub w ofercie pracy stanowiącej ofertę zawarcia umowy w
rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 1509).
Art. 4.
W sprawach uregulowanych w ustawie, należących do właściwości wojewody, w których
wojewoda jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania lub w których organem wyższego
stopnia jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, nie stosuje się przepisu art. 20 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w
województwie
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1464 oraz z 2021 r. poz. 1561).
Art. 5.
1.
Do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie, należących do właściwości konsulów,
stosuje się przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne
(Dz. U. z 2021 r. poz. 823), o ile ustawa nie stanowi inaczej.
25)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 października 2020 r. o zmianie
ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2023), która weszła
w życie z dniem 1 grudnia 2020 r..
W zakresie nieuregulowanym przepisami działu IV do wydawania, cofania lub unieważniania
wiz krajowych lub przedłużania okresu ich ważności lub okresu pobytu cudzoziemca na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej objętego tymi wizami stosuje się przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.
ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy), zwanego dalej „Wspólnotowym Kodeksem Wizowym”, z wyłączeniem art. 9 ust. 2 zdanie
drugie tego rozporządzenia.
Art. 6.
1.
Organ wydający decyzję lub postanowienie w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów
ustawy może odstąpić od sporządzenia ich uzasadnienia w części dotyczącej uzasadnienia
faktycznego, jeżeli wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub
ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
2.
Nie można odstąpić od sporządzenia uzasadnienia w części dotyczącej stwierdzenia przesłanki
polskiego pochodzenia cudzoziemca.
Art. 7.
1.
Organ:
1)
prowadzący postępowanie w sprawach o:
a)
wydanie cudzoziemcowi wizy,
b)
przedłużenie okresu ważności wydanej wizy lub okresu pobytu objętego tą wizą,
c)
udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub
zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, zwanego dalej „zezwoleniem
na pobyt rezydenta długoterminowego UE”,
d)
zobowiązanie cudzoziemca do powrotu,
2)
podejmujący czynności kontrolne wobec cudzoziemca
- poucza cudzoziemca pisemnie w języku dla niego zrozumiałym o zasadach i trybie postępowania
oraz o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach.
2.
W przypadku postępowania w sprawach o zobowiązanie cudzoziemca do powrotu w pouczeniu,
o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się także informację o możliwości:
1)
wystąpienia z roszczeniem przeciwko podmiotowi powierzającemu wykonywanie pracy oraz
wyegzekwowania orzeczenia wydanego przeciwko takiemu podmiotowi, w związku z zaległym
wynagrodzeniem, również w przypadku wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do
powrotu;
2)
udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na okres trwania postępowania
karnego toczącego się przeciwko podmiotowi powierzającemu wykonywanie pracy, w którym
cudzoziemiec występuje w charakterze pokrzywdzonego:
a)
w wyniku przestępstwa powierzenia wykonywania pracy w warunkach szczególnego wykorzystania,
o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania
pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1745),
b)
małoletniego cudzoziemca przebywającego bez ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, któremu powierzono wykonywanie pracy;
3)
podjęcia innych działań przeciwko podmiotowi powierzającemu wykonywanie pracy, w szczególności
zawiadomienia właściwych organów.
Art. 8.
1.
Wnioski w sprawach uregulowanych w ustawie sporządza się w języku polskim.
2.
Dokumenty sporządzone w języku obcym, służące za dowód w postępowaniu prowadzonym
na podstawie ustawy, składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski, dokonanym
przez tłumacza przysięgłego.
36)W brzmieniu ustalonym przez art. 16 pkt 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o zmianie
ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem
i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 159), która weszła w życie z dniem 26 stycznia
2021 r.; wszedł w życie z dniem 9 lutego 2021 r..
Wnioski składane w postępowaniu przed ministrem właściwym do spraw zagranicznych lub
konsulem oraz dokumenty sporządzone w języku obcym, służące za dowód w postępowaniu
prowadzonym na podstawie ustawy przed ministrem właściwym do spraw zagranicznych lub
konsulem, składa się w języku polskim lub języku wskazanym przez te organy.
4.
W protokołach przesłuchania cudzoziemców, w sprawach uregulowanych w ustawie, podaje
się imię i nazwisko tłumacza.
Art. 9.
1.
W sprawach uregulowanych w ustawie pisma doręcza się osobom fizycznym pod wskazanym
przez nie adresem albo w każdym miejscu, w którym się adresata zastanie.
2.
Cudzoziemcom pozbawionym wolności pisma doręcza się za pośrednictwem administracji
zakładu, w którym przebywają.
3.
W razie wyjazdu cudzoziemca za granicę stosuje się przepisy art. 40 § 4 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”.
47)Dodany przez art. 16 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wszedł w życie z dniem
9 lutego 2021 r..
W postępowaniach w sprawach uregulowanych w ustawie prowadzonych przez ministra właściwego
do spraw zagranicznych, z wyłączeniem spraw, o których mowa w art. 66 ust. 4, pisma
doręcza się za pośrednictwem konsula. Za równorzędne z doręczeniem oryginału pisma
uznaje się doręczenie wydruku jego odwzorowania cyfrowego, opatrzonego pieczęcią imienną
i podpisem konsula.
57)Dodany przez art. 16 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wszedł w życie z dniem
9 lutego 2021 r..
W przypadkach, o których mowa w ust. 4, do doręczeń pism stosuje się przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne.
Art. 9a.
Termin na złożenie pisma w sprawach uregulowanych w ustawie przez cudzoziemca umieszczonego
w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców uważa się za zachowany, jeżeli
pismo zostało złożone w administracji tego ośrodka lub aresztu przed upływem terminu.
Art. 10.
18)Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 16 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6;
wszedł w życie z dniem 9 lutego 2021 r..
W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy nie stosuje się art. 73 § 1 i 1a, art. 79 oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli cudzoziemiec będący stroną postępowania przebywa za granicą i nie ustanowił
pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
29)Dodany przez art. 16 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wszedł w życie z dniem
9 lutego 2021 r..
W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów rozdziału 1 w dziale IV ustawy
przez ministra właściwego do spraw zagranicznych nie stosuje się przepisów art. 10, art. 21, art. 28, art. 29, art. 31, art. 34, art. 48, art. 50, art. 51, art.
61 § 2, art. 63-65, art. 66a, art. 67, art. 78, art. 81, art. 89, art. 97, art. 98,
art. 107, art. 154-163a oraz art. 261 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 11.
1.
W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy funkcjonariusze Straży
Granicznej mogą:
1)
przeprowadzać wywiad środowiskowy lub
2)
ustalać miejsce pobytu małżonka lub innego członka rodziny cudzoziemca, a także osoby,
z którą cudzoziemca łączą więzi o charakterze rodzinnym.
2.
Wywiad środowiskowy obejmuje zebranie informacji dotyczących:
1)
danych cudzoziemca, wobec którego prowadzone jest postępowanie, o którym mowa w ust.
1;
2)
miejsca pobytu cudzoziemca;
3)
członków rodziny cudzoziemca oraz osób, z którymi zamieszkuje on we wspólnym gospodarstwie
domowym;
4)
wykonywania przez cudzoziemca pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej;
5)
podjęcia lub kontynuowania przez cudzoziemca nauki lub szkolenia zawodowego;
6)
sytuacji materialnej i warunków bytowych cudzoziemca;
7)
podejmowania przez cudzoziemca działań mogących mieć wpływ na ochronę bezpieczeństwa
i porządku publicznego albo stanowiących zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa
państwa;
8)
innych okoliczności, których istnienie mogłoby mieć wpływ na rozstrzygnięcie w postępowaniu
prowadzonym wobec cudzoziemca.
3.
Jeżeli w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, nie potwierdzono informacji podanych
przez cudzoziemca lub zgromadzone informacje okazały się sprzeczne albo nasuwają wątpliwości
odnośnie do ich prawdziwości, funkcjonariusze Straży Granicznej mogą dokonać sprawdzenia
lokalu, który cudzoziemiec wskazał jako miejsce swego pobytu. Do sprawdzenia lokalu
nie stosuje się przepisu art. 79 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
4.
Funkcjonariusz Straży Granicznej dokonujący sprawdzenia lokalu, o którym mowa w ust.
3, ma prawo:
1)
wejścia do lokalu,
2)
żądania okazania przedmiotów należących do cudzoziemca i zamieszkującego z nim członka
rodziny,
3)
żądania udzielenia wyjaśnień
- w celu potwierdzenia pobytu cudzoziemca w sprawdzanym lokalu.
5.
Podczas przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 4, powinien być obecny cudzoziemiec
lub osoba trzecia, jeżeli lokal znajduje się w jej posiadaniu, albo inny dorosły domownik.
Czynności te są podejmowane i przeprowadzane w godzinach od 600 do 2200.
6.
Czynności, o których mowa w ust. 4, funkcjonariusze Straży Granicznej przeprowadzają
za zgodą cudzoziemca lub osoby trzeciej, jeżeli lokal znajduje się w jej posiadaniu,
albo innego dorosłego domownika. Czynności te wymagają późniejszego udokumentowania.
7.
W przypadku gdy cudzoziemiec nie wyrazi zgody na dokonanie sprawdzenia lokalu albo
utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie czynności, o których mowa w ust. 4, uznaje
się, że informacje o faktycznym miejscu pobytu cudzoziemca nie zostały potwierdzone.
8.
Jeżeli dokonanie sprawdzenia lokalu nie jest możliwe z przyczyn niezależnych od cudzoziemca,
funkcjonariusze Straży Granicznej informują o tym fakcie organ prowadzący postępowanie
oraz przekazują temu organowi informacje zgromadzone w toku czynności, o których mowa
w ust. 1.
Art. 12.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób przeprowadzania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej wywiadu środowiskowego;
2)
miejsce i czas przeprowadzania wywiadu, o którym mowa w pkt 1;
3)
formę sprawozdania z wywiadu, o którym mowa w pkt 1.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych
uwzględni konieczność takiej organizacji przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, aby
możliwe było zebranie informacji niezbędnych do postępowań prowadzonych na podstawie
ustawy oraz poszanowanie sfery prywatności cudzoziemca.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób dokonywania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej sprawdzenia lokalu, o którym
mowa w art. 11 ust. 3;
2)
dokumenty upoważniające do dokonania sprawdzenia lokalu, o którym mowa w art. 11 ust.
3, oraz sposób dokumentowania tego sprawdzenia.
4.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw wewnętrznych
uwzględni cel sprawdzenia lokalu, o którym mowa w art. 11 ust. 4, oraz poszanowanie
sfery prywatności osób, których sprawdzenie dotyczy.
Art. 13.
W rejestrach i ewidencji prowadzonych na podstawie ustawy mogą być przetwarzane następujące
dane lub informacje dotyczące cudzoziemca:
1)
imię (imiona) i nazwisko;
2)
imię (imiona) i nazwiska poprzednie;
3)
nazwisko rodowe;
4)
płeć;
5)
imię ojca;
6)
imię i nazwisko rodowe matki;
7)
data urodzenia, a w razie braku dokumentu potwierdzającego datę urodzenia prawdopodobny
rok urodzenia;
8)
miejsce i państwo urodzenia;
9)
rysopis:
a)
wzrost w centymetrach,
b)
kolor oczu,
c)
znaki szczególne;
10)
odciski linii papilarnych;
11)
obywatelstwo;
12)
narodowość;
13)
stan cywilny;
14)
wykształcenie;
15)
zawód wykonywany;
16)
krajowy numer identyfikacyjny;
17)
numer dokumentu podróży;
18)
oznaczenie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy;
18a)
nazwa, adres siedziby, podstawa prawna działalności, nazwa rejestru i numer wpisu
w rejestrze, numer REGON organizatora stażu;
18b)
nazwa, adres siedziby, podstawa prawna działalności, nazwa rejestru i numer wpisu
w rejestrze, numer REGON jednostki organizacyjnej, na rzecz której cudzoziemiec ma
wykonywać świadczenia jako wolontariusz;
18c)
nazwa, adres siedziby, podstawa prawna działalności, nazwa rejestru i numer wpisu
w rejestrze, numer REGON jednostki naukowej;
18d)
nazwa i adres siedziby jednostki prowadzącej studia pierwszego stopnia, studia drugiego
stopnia lub jednolite studia magisterskie albo kształcenie w szkole doktorskiej;
19)
miejsce zamieszkania lub pobytu;
20)
numer telefonu;
21)
adres poczty elektronicznej;
22)
informacje o karalności, o prowadzonych przeciwko cudzoziemcowi postępowaniach karnych
i postępowaniach w sprawach o wykroczenia oraz o wydanych w stosunku do niego orzeczeniach
w postępowaniu sądowym lub administracyjnym;
23)
numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);
24)
wizerunek twarzy;
25)
informacja o zamieszkiwaniu na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej
co najmniej przez okres 18 miesięcy na podstawie wydanego przez to państwo dokumentu
pobytowego z adnotacją „Niebieska Karta UE”;
26)
dane zapraszającego, o których mowa w art. 54 pkt 1.
Art. 14.
Odciski linii papilarnych pobiera się od cudzoziemca za pomocą kart daktyloskopijnych
lub urządzenia do elektronicznego pobierania odcisków.
Art. 15.
1.
Aktualne fotografie cudzoziemca dołączane do wniosków o udzielenie mu zezwoleń pobytowych,
…
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.