Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zakresu

Obwieszczenie Ministra Finansówz dnia 16 stycznia 2013 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 16 stycznia 2013 r. (poz. 959) - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 listopada 2009 r. w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów Załącznik nr 1 - Wyodrębnianie portfela handlowego Rozdział 1. - Zasady zaliczania operacji do portfela handlowego i niehandlowego Rozdział 2. - Systemy i mechanizmy kontroli Rozdział 3. - Wykaz operacji zaliczonych do portfela handlowego Załącznik nr 2 - Ogólne zasady wyznaczania pozycji w instrumentach bazowych Rozdział 1. - Wyznaczanie pozycji pierwotnych w instrumentach bazowych Rozdział 2. - Uwzględnienie kredytowych instrumentów pochodnych w rachunku pozycji pierwotnych w portfelu handlowym Rozdział 3. - Obliczanie pozycji zagregowanych Rozdział 4. - Rodzaje transakcji pochodnych Załącznik nr 3 - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka pozycji Tytuł I. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka cen instrumentów kapitałowych Dział I. - Szczególne zasady wyznaczania pozycji w instrumentach kapitałowych Dział II. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka ogólnego cen instrumentów kapitałowych Dział III. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka szczególnego cen instrumentów kapitałowych Dział IV. - Metoda wartości zagrożonej Tytuł II. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka cen towarów Dział I. - Szczególne zasady wyznaczania pozycji w towarach Dział II. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka cen towarów Tytuł III. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka szczególnego cen instrumentów dłużnych Dział I. - Szczególne zasady wyznaczania pozycji w instrumentach dłużnych Dział II. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka szczególnego cen instrumentów dłużnych Tytuł IV. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka ogólnego stóp procentowych Dział I. - Szczególne zasady wyznaczania pozycji Dział II. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka ogólnego stóp procentowych Tytuł V. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka cen tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania Załącznik nr 4 - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka walutowego Rozdział 1. - Szczególne zasady wyznaczania pozycji Rozdział 2. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka walutowego Załącznik nr 5 - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka rozliczenia, dostawy oraz ryzyka kredytowego kontrahenta Rozdział 1. - Wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka rozliczenia, dostawy oraz z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta Rozdział 2. - Wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka rozliczenia oraz ryzyka dostawy Rozdział 3. - Wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta Załącznik nr 6 - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego Tytuł I. - Zasady ogólne Tytuł II. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego metodą standardową Dział I. - Zasady ogólne Dział II. - Klasy ekspozycji Dział III. - Procentowe wagi ryzyka Dział IV. - Obliczanie ekwiwalentu bilansowego ekspozycji z tytułu udzielonych zobowiązań pozabilansowych Rozdział 1. - Ekwiwalent bilansowy ekspozycji z tytułu udzielonych pozabilansowych zobowiązań warunkowych Rozdział 2. - Ekwiwalent bilansowy ekspozycji z tytułu transakcji pozabilansowych Tytuł III. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka kredytowego metodą wewnętrznych ratingów Dział I. - Zasady ogólne Dział II. - Kwoty ekspozycji ważone ryzykiem oraz kwoty EL Rozdział 1. - A. Ekspozycje ważone ryzykiem wobec przedsiębiorców, instytucji, rządów i banków centralnych Rozdział 2. - A. Zasady ogólne Rozdział 3. - Ekspozycje dla aktywów innych niż ekspozycje kredytowe Dział III. - Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ryzyka rozmycia nabytych wierzytelności Tytuł IV. - Obliczanie kwot oczekiwanych strat Dział I. - Zasady ogólne Dział II. - Ekspozycje wobec przedsiębiorców, instytucji, rządów i banków centralnych oraz ekspozycji detalicznych Dział III. - Kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji w instrumentach kapitałowych Dział IV. - Kwoty oczekiwanych strat dla ryzyka rozmycia nabytych wierzytelności Dział V. - Traktowanie kwot oczekiwanych strat Tytuł V. - Parametry PD, LGD oraz termin M Dział I. - Ekspozycje wobec przedsiębiorców, instytucji, rządów i banków centralnych Rozdział 1. - Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania (PD) Rozdział 2. - Strata z tytułu niewykonania zobowiązania (LGD) Rozdział 3. - Termin zapadalności (M) Dział II. - Ekspozycje detaliczne Rozdział 1. - Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania (PD) Rozdział 2. - Strata z tytułu niewykonania zobowiązania (LGD) Dział III. - Ekspozycje w instrumentach kapitałowych według metody opartej na PD/LGD Rozdział 1. - Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania (PD) Rozdział 2. - Strata z tytułu niewykonania zobowiązania (LGD) Rozdział 3. - Termin zapadalności (M) Tytuł VI. - Wartość ekspozycji Dział I. - Ekspozycje wobec przedsiębiorców, instytucji, rządów i banków centralnych oraz ekspozycje detaliczne Dział II. - Ekspozycje kapitałowe Dział III. - Inne aktywa niezwiązane z zobowiązaniem kredytowym Tytuł VII. - Wymogi minimalne dotyczące metody wewnętrznych ratingów Dział I. - Systemy ratingowe Rozdział 1. - Zasady ogólne Rozdział 2. - A. Zasady ogólne Rozdział 3. - A. Zasady ogólne Rozdział 4. - A. Ekspozycje wobec przedsiębiorców, instytucji, rządów i banków centralnych Rozdział 5. - Stosowanie modeli Rozdział 6. - Dokumentacja systemu ratingowego Rozdział 7. - A. Ekspozycje wobec przedsiębiorców, instytucji, rządów i banków centralnych Rozdział 8. - Testy warunków skrajnych stosowane w ocenie adekwatności kapitałowej Tytuł VIII. - Kwantyfikacja ryzyka Dział I. - Zasady ogólne Rozdział 1. - Zasady ogólne Rozdział 2. - Definicja niewykonania zobowiązania Rozdział 3. - Wymogi ogólne dotyczące oszacowań Dział II. - Wymogi dotyczące szacowania wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania (PD) Rozdział 1. - Ekspozycje wobec przedsiębiorców, instytucji, rządów i banków centralnych Rozdział 2. - Ekspozycje detaliczne Rozdział 3. - A. Zasady ogólne Rozdział 4. - A. Zasady ogólne Rozdział 5. - A. Ekspozycje wobec przedsiębiorców, instytucji, rządów i banków centralnych, gdzie stosuje się własne oszacowania wartości LGD, oraz ekspozycje detaliczne Rozdział 6. - A. Pewność prawna Dział III. - Proces zatwierdzania oszacowań wewnętrznych Dział IV. - Obliczanie kwot ważonych ryzykiem ekspozycji w instrumentach kapitałowych według metody modeli wewnętrznych Rozdział 1. - Wymóg kapitałowy i kwantyfikacja ryzyka Rozdział 2. - Proces zarządzania ryzykiem i instrumenty kontrolne Rozdział 3. - Zatwierdzanie i dokumentacja Rozdział 4. - A. Zasady ogólne Załącznik nr 7 - Redukcja ryzyka kredytowego Tytuł I. - Warunki uznawania Dział I. - Zasady ogólne Dział II. - Uznawanie ochrony kredytowej rzeczywistej Rozdział 1. - Umowy ramowe o kompensowaniu zobowiązań obejmujące transakcje repo oraz inne transakcje zawierane na rynku kapitałowym Rozdział 2. - Zabezpieczenie rzeczowe Rozdział 3. - A. Zdeponowane środki pieniężne lub instrumenty pieniężne im równoważne w posiadaniu instytucji, będącej stroną trzecią Dział III. - Uznawanie ochrony kredytowej nierzeczywistej Rozdział 1. - Uznawanie dostawców ochrony kredytowej dla wszystkich metod Rozdział 2. - Uznawanie dostawców ochrony w ramach metody wewnętrznych ratingów Dział IV. - Rodzaje uznanych kredytowych instrumentów pochodnych Rozdział 1. - Zasady ogólne Rozdział 2. - Stosowanie wewnętrznych instrumentów zabezpieczających Tytuł II. - Wymogi minimalne w zakresie ochrony kredytowej Dział I. - Wymogi minimalne w zakresie ochrony kredytowej rzeczywistej Rozdział 1. - Umowy ramowe o kompensowaniu ekspozycji bilansowych inne niż umowy ramowe o kompensowaniu pozycji obejmujących transakcje repo lub inne transakcje zawierane na rynku kapitałowym Rozdział 2. - zawierane na rynku kapitałowym Rozdział 3. - A. Wymogi minimalne dotyczące uznawania zabezpieczeń finansowych dla wszystkich metod Rozdział 4. - Wymogi minimalne dotyczące uznawania zabezpieczenia na nieruchomości Rozdział 5. - Wymogi minimalne uznawania innych zabezpieczeń rzeczowych Rozdział 6. - Wymogi minimalne uznawania ekspozycji z tytułu umowy leasingu jako zabezpieczeń rzeczowych Rozdział 7. - A. Zdeponowane środki pieniężne lub instrumenty pieniężne im równoważne, będące w posiadaniu instytucji, będącej stroną trzecią Dział II. - Wymogi minimalne w zakresie ochrony kredytowej nierzeczywistej i instrumentów dłużnych powiązanych z ryzykiem kredytowym Rozdział 1. - Wymogi dla gwarancji i kredytowych instrumentów pochodnych Rozdział 2. - Regwarancje państwowe i inne regwarancje sektora publicznego Rozdział 3. - Dodatkowe wymogi dotyczące gwarancji Rozdział 4. - Dodatkowe wymogi dotyczące kredytowych instrumentów pochodnych Rozdział 5. - Wymagania dotyczące ochrony kredytowej przy obliczaniu kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem zgodnie z § 116 i 117 załącznika nr 6 do rozporządzenia Tytuł III. - Obliczanie skutków ograniczenia ryzyka kredytowego Dział I. - Ochrona kredytowa rzeczywista Rozdział 1. - Instrumenty dłużne powiązane ze zdarzeniami kredytowymi (credit linked notes) Rozdział 2. - Kompensowanie ekspozycji bilansowych Rozdział 3. - A. Obliczanie skorygowanej wartości ekspozycji Rozdział 4. - A. Metoda uproszczonego ujmowania zabezpieczeń finansowych Rozdział 5. - A. Wycena Rozdział 6. - Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanych strat w przypadku mieszanych puli zabezpieczeń Rozdział 7. - A. Depozyty ulokowane w instytucji, będącej stroną trzecią Dział II. - Ochrona kredytowa nierzeczywista Rozdział 1. - Wycena Rozdział 2. - A. Ochrona częściowa - podział na transze Tytuł IV. - Niedopasowanie terminów zapadalności Dział I. - Definicja terminu zapadalności (M) Dział II. - Wycena ochrony kredytowej Rozdział 1. - Transakcje z ochroną kredytową rzeczywistą - metoda uproszczonego ujmowania zabezpieczeń finansowych Rozdział 2. - Transakcje podlegające ochronie kredytowej rzeczywistej - metoda kompleksowego ujmowania zabezpieczeń finansowych Rozdział 3. - Transakcje podlegające ochronie kredytowej nierzeczywistej Tytuł V. - Techniki ograniczania ryzyka kredytowego koszyka ekspozycji Dział I. - Kredytowe instrumenty pochodne uruchamiane pierwszym niewykonaniem zobowiązania Dział II. - Kredytowy instrument pochodny uruchamiany n-tym niewykonaniem zobowiązania Załącznik nr 8 - Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w przypadku sekurytyzacji aktywów Tytuł I. - Definicje oraz zasady ogólne Dział I. - Definicje Dział II. - Zasady ogólne Tytuł II. - Wymogi minimalne dotyczące uznawania transferu istotnej części ryzyka kredytowego oraz obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanych strat dla ekspozycji objętych sekurytyzacją Dział I. - Wymogi minimalne dotyczące uznawania transferu istotnej części ryzyka kredytowego w sekurytyzacji tradycyjnej Dział II. - Wymogi minimalne dotyczące uznawania transferu istotnej części ryzyka kredytowego w sekurytyzacji syntetycznej Dział III. - Wymogi minimalne dotyczące obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem przez dom maklerski inicjujący dla ekspozycji poddanych sekurytyzacji syntetycznej Dział IV. - Sposoby traktowania przypadków niedopasowania terminów zapadalności w sekurytyzacji syntetycznej Tytuł III. - Ocena wiarygodności kredytowej Dział I. - Kryteria, jakie muszą spełniać zewnętrzne instytucje oceny wiarygodności kredytowej Dział II. - Stosowanie ocen wiarygodności kredytowej Dział III. - Przyporządkowanie ocen wiarygodności kredytowej Tytuł IV. - Obliczenia Dział I. - Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem Dział II. - Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem według metody standardowej Rozdział 1. - Zasady ogólne Rozdział 2. - Dom maklerski inicjujący i instytucja sponsorująca Rozdział 3. - Sposoby uwzględniania pozycji bez oceny wiarygodności kredytowej Rozdział 4. - Sposoby uwzględniania pozycji sekurytyzacyjnych w transzy drugiej straty lub o wyższym pierwszeństwie w programie ABCP Rozdział 5. - A. Dopuszczalne instrumenty wsparcia płynności Rozdział 6. - A. Zasady ogólne Rozdział 7. - Uznanie ograniczenia ryzyka kredytowego względem pozycji sekurytyzacyjnych Rozdział 8. - Zmniejszenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem Dział III. - Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem według metody wewnętrznych ratingów Rozdział 1. - A. Zasady ogólne Rozdział 2. - Maksymalna kwota ekspozycji ważonych ryzykiem Rozdział 3. - Metoda zewnętrznych ratingów Rozdział 4. - Metoda formuły nadzorczej Rozdział 5. - A. Zasady ogólne Rozdział 6. - A. Ochrona kredytowa rzeczywista Rozdział 7. - Dodatkowe wymogi kapitałowe dotyczące sekurytyzacji ekspozycji odnawialnych z opcją przedterminowej spłaty ekspozycji Rozdział 8. - Obniżenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem Tytuł V. - Subpartycypacja Załącznik nr 9 - Wyznaczanie ekwiwalentu bilansowego operacji pozabilansowych w celu uwzględnienia ryzyka kredytowego kontrahenta Tytuł I. - Zasady ogólne Tytuł II. - Wybór metody obliczania ekwiwalentu bilansowego transakcji pochodnych w celu uwzględnienia ryzyka kredytowego kontrahenta Tytuł III. - Metody obliczania ekwiwalentu bilansowego transakcji pozabilansowych w celu uwzględnienia ryzyka kredytowego kontrahenta Dział I. - Metoda wyceny rynkowej Dział II. - Metoda zaangażowania pierwotnego Dział III. - Metoda standardowa Dział IV. - Metoda modelu wewnętrznego Rozdział 1. - Zasady ogólne Rozdział 2. - Wartość ekspozycji Rozdział 3. - A. Kontrola CCR Tytuł IV. - Umowy ramowe o kompensowaniu (kompensowanie poprzez odnowienie zobowiązań, inne umowy ramowe o kompensowaniu) Dział I. - Dopuszczalne rodzaje kompensowania Dział II. - Warunki uznawania umów ramowych o kompensowaniu Załącznik nr 10 - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu przekroczenia limitu koncentracji zaangażowania i limitu dużych zaangażowań Rozdział I. - Zasady ogólne Rozdział 2. - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu przekroczenia limitu koncentracji zaangażowania i limitu dużych zaangażowań Załącznik nr 11 - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka operacyjnego Rozdział 1. - Zasady ogólne Rozdział 2. - Metoda podstawowego wskaźnika Rozdział 3. - Metoda standardowa Rozdział 4. - Zaawansowana metoda pomiaru Rozdział 5. - Łączenie metod Rozdział 6. - Klasyfikacja zdarzeń operacyjnych Tabela 3 Załącznik nr 12 - Obliczanie poziomu kapitałów nadzorowanych Rozdział 1. - Zasady ogólne Rozdział 2. - Wyznaczanie składników nadzorowanych kapitałów domów maklerskich Załącznik nr 13 - Metoda wartości zagrożonej Rozdział 1. - Zasady ogólne Rozdział 2. - Obliczanie wartości zagrożonej Rozdział 3. - Weryfikacja modelu wartości zagrożonej Rozdział 4. - Stosowanie metody wartości zagrożonej Załącznik nr 14 - Obliczanie wymogu kapitałowego z tytułu kosztów stałych Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych   (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 listopada 2009 r. w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów   (Dz. U. Nr 204, poz. 1571), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 5 sierpnia 2010 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów   (Dz. U. Nr 163, poz. 1100); 2) rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów   (Dz. U. Nr 156, poz. 927); 3) rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów   (Dz. U. z 2012 r. poz. 31); 4) rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów   (Dz. U. poz. 475). 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje: 1) § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 5 sierpnia 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów   (Dz. U. Nr 163, poz. 1100), który stanowi: „  § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.  ”  ; 2) § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów   (Dz. U. Nr 156, poz. 927), które stanowią: „  § 2. Do sekurytyzacji, które po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostały zamienione lub do których po tym dniu zostały dodane nowe ekspozycje, § 31a załącznika nr 8 do rozporządzenia wymienionego w § 1 dom maklerski stosuje od dnia 1 stycznia 2015 r. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.  ”  ; 3) § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów   (Dz. U. z 2012 r. poz. 31), który stanowi: „  § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 stycznia 2012 r.  ”  ; 4) § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów   (Dz. U. poz. 475), które stanowią: „  § 2. 1. Dom maklerski do dnia 31 grudnia 2013 r. może wyliczać wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego w odniesieniu do pozycji, o których mowa w § 33 załącznika nr 3 do rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, oddzielnie sumując swoje ważone długie pozycje netto oraz swoje ważone krótkie pozycje netto. Większa z tych sum stanowi wymóg kapitałowy na pokrycie ryzyka szczególnego. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dom maklerski informuje Komisję Nadzoru Finansowego, a Komisja Nadzoru Finansowego państwo członkowskie pochodzenia, o całkowitej kwocie długich i krótkich ważonych pozycji netto, w rozbiciu na rodzaje aktywów bazowych. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.  ”  . Załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 16 stycznia 2013 r. (poz. 959)   -   Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 listopada 2009 r. w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów1)Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 248, poz. 1481). 2)Rozporządzenie wdraża postanowienia następujących dyrektyw: - dyrektywy 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (Dz. Urz. UE L 177 z 30.06.2006, str. 201), - dyrektywy Komisji 2009/27/WE z dnia 7 kwietnia 2009 r. zmieniającej niektóre załączniki do dyrektywy 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów technicznych dotyczących zarządzania ryzykiem (Dz. Urz. UE L 94 z 08.04.2009, str. 97), - dyrektywy Komisji 2009/83/WE z dnia 27 lipca 2009 r. zmieniającej niektóre załączniki do dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przepisów technicznych dotyczących zarządzania ryzykiem (Dz. Urz. UE L 196 z 28.07.2009, str. 14), - dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/111/WE z dnia 16 września 2009 r. zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2007/64/WE w odniesieniu do banków powiązanych z centralnymi instytucjami, niektórych pozycji funduszy własnych, dużych ekspozycji, uzgodnień w zakresie nadzoru oraz zarządzania w sytuacji kryzysowej (Dz. Urz. UE L 302 z 17.11.2009, str. 97), - dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/76/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 2006/48/WE oraz 2006/49/WE w zakresie wymogów kapitałowych dotyczących portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń (Dz. Urz. UE L 329 z 14.12.2010, str. 3). Na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi   (Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234, poz. 1391, z 2012 r. poz. 836 i 1385 oraz z 2013 r. poz. 433.) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa zakres i szczegółowe zasady wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich, z wyłączeniem domów maklerskich, które nie prowadzą działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2-4, 6-8 lub ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, oraz określania maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek udzielonych domom maklerskim i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów dla domów maklerskich, w tym warunki i sposób: 1) wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego metodą uwzględniającą wymóg kapitałowy z tytułu kosztów stałych; 2) wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego metodą uwzględniającą współczynnik przejścia; 3) stosowania przy wyznaczaniu wymogów kapitałowych współczynników, metod, ocen i innych rozwiązań, o których mowa w art. 105, 105a, 105c i 105d ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, wymagających zgody Komisji, a także przypadki, w których nie jest wymagana zgoda Komisji na ich stosowanie. § 2. 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi; 2) ustawie o rachunkowości - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości   (Dz. U. z 2013 r. poz. 330 i 613); 3) ustawie Prawo bankowe - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe   (Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1385 i 1529 oraz z 2013 r. poz. 777.); 4) ustawie o giełdach towarowych - rozumie się przez to ustawę z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych   (Dz. U. z 2010 r. Nr 48, poz. 284, z późn. zm.5)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 81, poz. 530 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 94, poz. 551, Nr 106, poz. 622 i Nr 205, poz. 1208.); 5) parametrze cenowym - rozumie się przez to cenę lub inny niż cena wskaźnik wartości danego instrumentu bazowego, w tym w szczególności stopę procentową oraz kurs waluty i indeks giełdowy; 6) dniu zapadalności pozycji pierwotnej instrumentu bazowego - rozumie się przez to ostatni dzień, w którym zgodnie z umową powinna nastąpić realizacja wszystkich zobowiązań związanych z daną pozycją pierwotną instrumentu bazowego; 7) dniu sprawozdawczym - rozumie się przez to dzień, na który dokonuje się obliczenia całkowitego wymogu kapitałowego; 8) wartości godziwej - rozumie się przez to wartość, o której mowa w art. 28 ust. 6 ustawy o rachunkowości; 9) uznanej firmie inwestycyjnej z państw trzecich - rozumie się przez to podmiot z siedzibą na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim, który prowadzi działalność maklerską w tym państwie i który podlega regulacjom ostrożnościowym co najmniej tak restrykcyjnym, jak podmioty prowadzące taką działalność w państwie członkowskim; 10) współczynniku delta - rozumie się przez to iloraz spodziewanej zmiany ceny opcji do implikującej tę zmianę dowolnie małej zmiany ceny instrumentu bazowego będącego przedmiotem tej opcji; 11) ekwiwalencie delta - rozumie się przez to wartość nominalną instrumentów bazowych do otrzymania albo instrumentów bazowych do dostarczenia będących przedmiotem danej opcji, pomnożoną przez odpowiedni współczynnik delta; 12) operacjach finansowania zapasów - rozumie się przez to operacje dotyczące zapasów towarów, w których koszt finansowania tych zapasów został ustalony w odniesieniu do daty transakcji terminowej; 13) dominującej firmie inwestycyjnej w Rzeczypospolitej Polskiej - rozumie się przez to firmę inwestycyjną dominującą w państwie członkowskim z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 14) ryzyku rozmycia - rozumie się przez to ryzyko zmniejszenia kwoty nabytych wierzytelności poprzez pożyczki gotówkowe lub bezgotówkowe udzielane dłużnikowi; 15) przedsiębiorstwie usług pomocniczych - rozumie się przez to podmiot, którego podstawowa działalność ma charakter pomocniczy w stosunku do podstawowej działalności domu maklerskiego, w szczególności polega ona na zarządzaniu powierzonym majątkiem lub świadczeniu usług w zakresie przetwarzania danych; 16) właściwych władzach nadzorczych - rozumie się przez to władze uprawnione na mocy obowiązujących przepisów do sprawowania nadzoru nad podmiotami na rynku finansowym; 17) transakcji repo - rozumie się przez to umowę, w ramach której jedna ze stron zobowiązuje się wobec drugiej strony do przeniesienia praw majątkowych lub towarów, a druga strona zobowiązuje się do zwrotu takich samych praw majątkowych lub towarów; 18) Komisji - rozumie się przez to Komisję Nadzoru Finansowego; 196)Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów (Dz. U. Nr 156, poz. 927), które weszło w życie z dniem 13 sierpnia 2011 r.) istotnym pogorszeniu sytuacji finansowej domu maklerskiego - rozumie się przez to wystąpienie straty brutto lub utrzymywanie kapitałów nadzorowanych na poziomie niższym niż całkowity wymóg kapitałowy i kapitał wewnętrzny. 2. Użyte w rozporządzeniu skróty oznaczają: 1) CCF - współczynnik konwersji kredytowej; 2) EAD - ekspozycję w chwili niewykonania zobowiązania; 3) ECAI - zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej; 4) EL - oczekiwaną stratę; 5) LGD - stratę z tytułu niewykonania zobowiązania; 6) PD - prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania; 7) M - termin zapadalności. § 3. 1. Wymogi kapitałowe z tytułu poszczególnych rodzajów ryzyka obejmują łączny wymóg kapitałowy z tytułu: 1) ryzyka rynkowego obejmującego: a) łączny wymóg z tytułu ryzyka pozycji obliczony w sposób określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia, w tym:   -   łączny wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka cen instrumentów kapitałowych,   -   łączny wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka cen towarów,   -   łączny wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego cen instrumentów dłużnych,   -   łączny wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka ogólnego stóp procentowych,   -   łączny wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka cen tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania, b) łączny wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka walutowego - obliczony w sposób określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia; 2) ryzyka rozliczenia, dostawy oraz ryzyka kredytowego kontrahenta - obliczony w sposób określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia; 3) ryzyka kredytowego - obliczony w sposób określony w załącznikach nr 6-9 do rozporządzenia; 4) ryzyka operacyjnego - obliczony w sposób określony w załączniku nr 11 do rozporządzenia; 5) przekroczenia limitu koncentracji zaangażowania i limitu dużych zaangażowań - obliczony w sposób określony w załączniku nr 10 do rozporządzenia. 2. Całkowity wymóg kapitałowy jest sumą wymogów kapitałowych obliczonych z tytułu poszczególnych rodzajów ryzyka związanego ze skalą prowadzonej przez dom maklerski działalności i obejmuje, z zastrzeżeniem ust. 3, 4 i 6: 1) wymogi kapitałowe, o których mowa w ust. 1 - w przypadku domów maklerskich, których skala prowadzonej działalności, ustalona w sposób określony w § 7 ust. 1, jest znacząca; 2) wymogi kapitałowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie i lit. b oraz pkt 3-5 - w przypadku domów maklerskich, których skala prowadzonej działalności, ustalona w sposób określony w § 7 ust. 8, jest nieznacząca. 3. Całkowity wymóg kapitałowy domu maklerskiego, który nie posiada zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3 i 7 ustawy, może być obliczany, po uprzednim zawiadomieniu Komisji, jako większa z następujących wielkości: 1) wymóg kapitałowy, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub 2, z wyłączeniem wymogu kapitałowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 4; 2) wymóg kapitałowy z tytułu kosztów stałych obliczony w sposób określony w załączniku nr 14 do rozporządzenia. 4. Dom maklerski, który jest obowiązany posiadać kapitał założycielski, zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy, w przypadku gdy: 1) dom maklerski zawiera transakcje na własny rachunek wyłącznie w celu: a) realizacji czynności maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy, lub b) uzyskania dostępu do systemu rozliczeniowego lub rozrachunkowego, lub uznanej giełdy w rozumieniu § 10 ust. 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia, realizując czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy, lub 2) dom maklerski: a) nie przechowuje środków pieniężnych ani instrumentów finansowych klientów, b) prowadzi wyłącznie działalność, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3 ustawy, c) nie świadczy usług klientom zewnętrznym, którzy nie stanowią podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 43 ustawy o rachunkowości, oraz d) którego transakcje są rozliczane przez izbę rozliczeniową i gwarantowane przez tę izbę, w szczególności przy pomocy funduszu, o którym mowa w art. 65 ust. 1 oraz art. 68d ust. 1 ustawy - może, po uzyskaniu zgody, o której mowa w art. 98a ust. 4 ustawy, obliczać całkowity wymóg kapitałowy jako sumę wymogów kapitałowych określonych w ust. 3. 5. Obliczanie całkowitego wymogu kapitałowego zgodnie z ust. 3, 4 lub 6 nie zwalnia domu maklerskiego z obowiązku stosowania § 2 załącznika nr 11 do rozporządzenia. 6. Za zgodą, o której mowa w art. 98a ust. 5 ustawy, dom maklerski, który nie spełnia kryteriów wymaganych do obliczania wymogów kapitałowych w sposób wskazany w ust. 3 lub 4 oraz: 17)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 6.) suma kwot operacji zaliczonych do portfela handlowego domu maklerskiego nie przekroczyła równowartości w złotych 50 000 000 euro, 2) liczba osób pełniących funkcje zarządcze lub kierownicze w domu maklerskim, o których mowa w ust. 8, w ostatnim roku obrotowym nie przekroczyła 100, 3) dom maklerski prowadził działalność maklerską przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia - określa całkowity wymóg kapitałowy w sposób określony w ust. 2 pkt 1 lub 2, przy czym, jeżeli wymóg kapitałowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest wyższy od iloczynu współczynnika przejścia, o którym mowa w § 24, oraz wymogu kapitałowego określonego zgodnie z ust. 3, do obliczeń, o których mowa w ust. 2, wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka operacyjnego zostaje zastąpiony tym niższym wymogiem.8)Zdanie końcowe w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 6. 7. Dom maklerski we wniosku o udzielenie zgody, o której mowa w art. 98a ust. 4 i 5 ustawy zawiera informacje i dokumenty świadczące o spełnieniu kryteriów wymaganych do udzielenia zgody, o których mowa w ust. 4 i 6. 8. Do osób pełniących funkcje zarządcze lub kierownicze zalicza się: 1) osoby wchodzące w skład statutowych organów domu maklerskiego, a w przypadku domu maklerskiego prowadzonego w formie spółki osobowej również wspólnika lub komplementariusza; 2) osoby pełniące funkcje kierownicze; 3) pracowników pełniących funkcje związane bezpośrednio lub pośrednio z operacjami powodującymi powstawanie pozycji zaliczanych do portfela handlowego, w tym pracowników, których funkcje dotyczą sprzedaży, zarządzania ryzykiem i badania zgodności działania domu maklerskiego z przepisami prawa. § 4. 1. Dom maklerski oblicza całkowity wymóg kapitałowy na koniec każdego dnia roboczego - według stanu na poprzedni dzień roboczy i porównuje tak obliczoną wielkość z poziomem nadzorowanych kapitałów. 2. Poziom kapitałów nadzorowanych ustalony niezależnie od skali prowadzonej działalności, w sposób określony w § 1 ust. 2 załącznika nr 12 do rozporządzenia, nie może być niższy niż wymagana wysokość kapitału założycielskiego na prowadzenie działalności maklerskiej określona w art. 98 ustawy. § 5. 1. Wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka rynkowego oblicza się na podstawie pozycji pierwotnych w instrumentach bazowych, określających rodzaje i wielkość ryzyka obciążającego poszczególne operacje nierozliczone na koniec dnia, wyznaczonych zgodnie z ogólnymi zasadami określonymi w rozdziale 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia oraz z uwzględnieniem zasad szczegółowych określonych w rozdziale 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia oraz w załącznikach nr 3 i 4 do rozporządzenia. 2. Wykaz operacji zaliczonych do portfela handlowego określa rozdział 3 załącznika nr 2 do rozporządzenia. § 6. 1. Do obliczania wymogów kapitałowych, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, można stosować metodę wartości zagrożonej określoną w załączniku nr 13 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. Dom maklerski może stosować metodę wartości zagrożonej, pod warunkiem że: 1) wystąpi z wnioskiem, o którym mowa w art. 105 ust. 1 pkt 4 ustawy, i uzyska zgodę na jej stosowanie; 2) ustalona na dzień przedłożenia wniosku, o którym mowa w art. 105 ust. 1 pkt 4 ustawy, na podstawie weryfikacji historycznej określonej w § 14 załącznika nr 13 do rozporządzenia, liczba dni spośród ostatnich 250 dni roboczych bezpośrednio poprzedzających dzień obliczenia, w których dzienna strata rynkowa na pozycjach pierwotnych objętych metodą wartości zagrożonej przekroczyła wartość zagrożoną wyznaczoną na dany dzień roboczy - nie przewyższa 10. 3. Dom maklerski stosujący metodę wartości zagrożonej jest zobowiązany zaniechać jej stosowania, począwszy od dnia, w którym ustalona, na podstawie weryfikacji historycznej określonej w § 14 załącznika nr 13 do rozporządzenia, liczba dni - spośród poprzedzających ten dzień 250 kolejnych dni roboczych, w których dzienna strata rynkowa na pozycjach pierwotnych objętych metodą wartości zagrożonej przekroczyła wartość zagrożoną wyznaczoną na dany dzień roboczy - przewyższa 10, lub od dnia, w którym zmienił się stan faktyczny w stosunku do danych zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 105 ust. 1 pkt 4 ustawy. § 6a9)Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 6.. Wielkości wyrażone w euro przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu sprawozdawczym, w którym obliczana jest wysokość kapitałów nadzorowanych przez domy maklerskie. § 7. 1. Skalę prowadzonej działalności domu maklerskiego uznaje się za znaczącą, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym jest spełniony przynajmniej jeden z poniższych warunków: 1) średnia arytmetyczna dziennych sum kwot operacji zawartych w każdym spośród ostatnich 250 dni roboczych bezpośrednio poprzedzających dzień obliczenia, zaliczonych do portfela handlowego przekroczyła równowartość w złotych 15 000 000 euro obliczoną według bieżącego kursu średniego ogłoszonego na dany dzień przez Narodowy Bank Polski; 2) w ciągu 250 dni roboczych bezpośrednio poprzedzających dzień obliczenia występują cztery dni, w których suma kwot operacji, zaliczonych do portfela handlowego, zawartych w każdym z tych dni z osobna przekroczyła równowartość w złotych 20 000 000 euro obliczoną w złotych według bieżącego kursu średniego ogłoszonego na dany dzień przez Narodowy Bank Polski; 3) średnia arytmetyczna skali prowadzonej działalności obliczona za ostatnie 250 dni roboczych bezpośrednio poprzedzających dzień obliczenia przekroczyła 0,05; 4) w ciągu 250 dni roboczych bezpośrednio poprzedzających dzień obliczenia występują cztery dni, w których zakres prowadzonej działalności przekroczył 0,06. 2. Dom maklerski prowadzący działalność krócej niż 250 dni roboczych może, po uprzednim powiadomieniu Komisji, uznać skalę swojej działalności za znaczącą w rozumieniu ust. 1, jeżeli spełnia przynajmniej jeden z warunków określonych w tym ustępie, z zastrzeżeniem, że liczbę 250 dni roboczych zastępuje się liczbą dni roboczych, które upłynęły od rozpoczęcia działalności. 3. Dom maklerski może zaprzestać uznawania skali działalności za znaczącą, począwszy od dnia, w którym stwierdzi, że w ciągu poprzedzających 250 dni roboczych nie był spełniony żaden z warunków wymienionych w ust. 1. 4. Skalę prowadzonej działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, oblicza się jako stosunek kwot operacji zawartych w danym dniu, zaliczonych do portfela handlowego, do sumy bilansowej powiększonej o sumę kwot wszystkich operacji pozabilansowych nierozliczonych do tego dnia. 5. Kwoty operacji, o których mowa w ust. 1 i 4, ustala się zgodnie z zasadami określonymi w § 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia. 6. Dom maklerski obliczający skalę prowadzonej działalności jest zobowiązany do dokonywania i dokumentowania obliczeń, o których mowa w ust. 5, z częstotliwością niezbędną do sprawdzenia istnienia warunków określonych w ust. 1. 7. Dom maklerski obliczający skalę prowadzonej działalności jest zobowiązany do sporządzania ewidencji portfela handlowego i niehandlowego, w postaci wykazu operacji zawartych w dniu, dla którego dokonano obliczenia według wzoru określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 8. Skalę działalności uznaje się za nieznaczącą w przypadku, w którym nie zostały spełnione warunki, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2. § 8. 1. Dom maklerski dokonuje podziału przeprowadzanych operacji na portfel handlowy i portfel niehandlowy w oparciu o procedurę, o której mowa w ust. 2, oraz, w przypadku domu maklerskiego, którego skala działalności jest znacząca, zgodnie z przepisami załącznika nr 1 do rozporządzenia. 2. Dom maklerski jest obowiązany opracować w formie pisemnej wewnętrzną procedurę obejmującą szczegółowe zasady wyodrębniania portfela handlowego i niehandlowego oraz wyznaczania pozycji pierwotnych. 3. Dom maklerski, którego skala prowadzonej działalności jest znacząca, musi uzupełnić wewnętrzną procedurę, o której mowa w ust. 2, o szczegółowe zasady ustalania wyniku rynkowego oraz ustalania straty na operacjach zaliczonych do portfela niehandlowego. 4. Wewnętrzna procedura oraz wszelkie jej zmiany powinny być zatwierdzone przez radę nadzorczą domu maklerskiego. 5. Wszelkie zmiany w zakresie wewnętrznej procedury domu maklerskiego powinny być uzasadnione w formie pisemnej. § 9. Pozycje wynikające z operacji zaliczonych do portfela handlowego muszą być wyceniane co najmniej raz dziennie w sposób ostrożny i wiarygodny, zgodnie z § 10 i 11. § 10. 1. Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w § 11, dom maklerski dokonuje wyceny pozycji wynikających z operacji zaliczonych do portfela handlowego według wartości rynkowej. 210)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu i szczegółowych zasad wyznaczania całkowitego wymogu kapitałowego, w tym wymogów kapitałowych, dla domów maklerskich oraz określenia maksymalnej wysokości kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych w stosunku do kapitałów (Dz. U. poz. 475), które weszło w życie z dniem 15 maja 2012 r.. Wycena według wartości rynkowej oznacza wycenę dokonywaną co najmniej raz dziennie według łatwo dostępnych cen zamknięcia, pochodzących z niezależnych źródeł, takich jak kursy giełdowe, notowania elektroniczne lub notowania pochodzące od kilku niezależnych podmiotów pośredniczących w sposób stały w zawieraniu transakcji na danym rynku oraz posiadających w związku z wykonywaniem tych funkcji nieposzlakowaną opinię uczestników tego rynku. 3. Dokonując wyceny według wartości rynkowej, stosuje się ostrożniejszy z kursów kupna lub sprzedaży, chyba że dom maklerski - w ramach realizacji umów zawartych ze spółką organizującą obrót danym papierem wartościowym lub instrumentem finansowym niebędącym papierem wartościowym albo odpowiednio z emitentem danego papieru wartościowego lub wystawcą danego instrumentu finansowego niebędącego papierem wartościowym - świadczy usługi polegające na podtrzymywaniu płynności notowań tego papieru wartościowego lub odpowiednio instrumentu finansowego niebędącego papierem wartościowym i w ramach tych usług może dokonać zamknięcia po średnim kursie rynkowym. § 11. 1. W przypadku gdy wycena pozycji wynikających z operacji zaliczonych do portfela handlowego według wartości rynkowej nie jest możliwa, dom maklerski musi dokonać wyceny tych pozycji według modelu. Wycena według modelu oznacza wycenę, która powstała w drodze odwzorowania, ekstrapolacji lub obliczenia dokonanego w inny sposób na podstawie danych rynkowych i która spełnia wymogi określone w ust. 2 i 3. 2. Dokonując wyceny według modelu, dom maklerski musi, niezależnie od sposobu opracowania modelu, spełnić następujące wymogi: 111)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 10.) zarząd domu maklerskiego musi otrzymywać informacje na temat składników portfela handlowego lub innych pozycji wycenianych według wartości godziwej, które poddawane są wycenie według modelu, wraz z opisem wyjaśniającym ewentualny wpływ tego podejścia na dokładność otrzymywanych wycen, ponoszone ryzyko oraz wyniki działalności handlowej; 2) wykorzystywane na potrzeby wyceny według modelu dane rynkowe muszą, na ile jest to możliwe, odpowiadać cenom rynkowym, a ich dopasowanie w stosunku do pozycji podlegających wycenie oraz parametry modelu muszą być przez dom maklerski poddawane regularnej ocenie; 3) stosować metody wyceny stanowiące przyjętą na danym rynku praktykę dla danego rodzaju transakcji finansowych lub towarowych; 4) opracować, w formie pisemnej, procedury kontrolne dotyczące zasad wprowadzania zmian do modelu oraz zabezpieczyć kopię modelu w celu jej wykorzystywania do okresowej weryfikacji poprawności uzyskiwanych za pomocą modelu wycen; 5) jednostka organizacyjna lub osoby zarządzające ryzykiem muszą posiadać wiedzę w zakresie słabych stron stosowanego modelu oraz sposobów ich uwzględnienia poprzez korekty otrzymywanych w ramach modelu wyników wyceny; 6) poddawać model regularnym przeglądom w celu określenia jego dokładności, w szczególności przez dokonywanie oceny prawidłowości założeń, analizy zysku i strat w zestawieniu z czynnikami ryzyka oraz porównanie rzeczywistych wartości zamknięcia pozycji z wynikami otrzymywanymi w ramach modelu. 3. Jeżeli model został opracowany samodzielnie przez dom maklerski, model ten musi ponadto: 1) opierać się na założeniach, które zostały poddane ocenie oraz weryfikacji przez osoby odpowiednio wykwalifikowane niezwiązane z procesem tworzenia modelu; 2) zostać poddany niezależnym testom obejmującym weryfikację założeń, danych liczbowych oraz zastosowanego oprogramowania; 3) być opracowany lub zatwierdzony niezależnie od jednostki organizacyjnej dokonującej operacji zaliczanych do portfela handlowego. § 12. Niezależnie od przeglądów, ocen dokładności lub weryfikacji przeprowadzanych zgodnie z § 10 i 11, nie rzadziej niż raz w miesiącu dom maklerski dokonuje weryfikacji kursów zamknięcia wykorzystywanych na potrzeby wycen, o których mowa w § 10, oraz danych wykorzystanych w modelu na potrzeby wycen, o których mowa w § 11, pod względem ich dokładności i niezależności, przy czym weryfikacja ta musi być przeprowadzana przez osoby lub podmioty niezależne od jednostki organizacyjnej dokonującej operacji zaliczanych do portfela handlowego. W przypadku gdy niedostępne są ceny zamknięcia pochodzące z niezależnych źródeł lub źródła te nie mogą być uznane za źródła obiektywne, w tym w szczególności w przypadku, gdy w odniesieniu do danej pozycji dostępne jest tylko jedno kwotowanie, dom maklerski wykorzystuje mechanizmy korekt przeprowadzanych wycen. § 13. 112)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 10.. Dom maklerski opracowuje w formie pisemnej i stosuje procedury wewnętrzne dotyczące obliczania i uwzględniania na potrzeby rachunku wymogów kapitałowych korekt wycen, o których mowa w ust. 2, lub tworzenia rezerw, o których mowa w ust. 3. 2. Dom maklerski wykorzystujący wyceny dokonywane przez stronę trzecią lub wyceny, o których mowa w § 11, musi określić, czy konieczne jest zastosowanie korekt tych wycen. 313)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 10.. Dom maklerski musi także określić, czy konieczne jest utworzenie rezerw z tytułu wyceny pozycji o ograniczonej płynności wynikających z operacji zaliczonych do portfela handlowego oraz na bieżąco dokonuje ich przeglądu, przy czym przez pozycje o ograniczonej płynności rozumie się zarówno pozycje, które mogą powstać z tytułu określonych zdarzeń rynkowych, jak i na skutek zdarzeń wynikających bezpośrednio z działalności domu maklerskiego. Zgodnie z procedurami, o których mowa w ust. 1, dom maklerski podejmując decyzję o tym, czy w przypadku pozycji o ograniczonej płynności konieczna jest korekta aktualizująca wartość wyceny, uwzględnia następujące czynniki: czas, jaki byłby potrzebny do zabezpieczenia pozycji lub ryzyka związanego z pozycją, zmienność i średnią rozpiętość cen oferowanych i cen sprzedaży, dostępność notowań rynkowych (liczba i wskazanie animatorów rynku) oraz zmienność i średni wolumen obrotu, w tym wolumen obrotu podczas napięć na rynku, koncentrację na rynku, rozkład pozycji pod względem terminów rozliczenia, zakres, w jakim wycena opiera się na modelu, oraz wpływ innych ryzyk związanych z modelem. 414)Dodany przez § 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 10.. Dom maklerski w stosunku do korekt wycen, o których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje na bieżąco oceny, czy są one w dalszym ciągu adekwatne. 514)Dodany przez § 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 10.. W odniesieniu do złożonych produktów, w tym w szczególności ekspozycji sekurytyzacyjnych i kredytowych instrumentów pochodnych uruchamianych n-tym niewykonaniem zobowiązania, dom maklerski ocenia wprost, czy istnieje potrzeba stosowania korekt aktualizujących wartość wyceny, aby oddać model ryzyka związanego z ewentualnym stosowaniem niewłaściwej metody wyceny oraz model ryzyka związanego ze stosowaniem nieobserwowalnych (i ewentualnie niewłaściwych) parametrów kalibracji w modelu wyceny. § 14. 1. Rezerwy lub korekty wycen, o których mowa w § 13, tworzy się lub dokonuje z tytułu: 1) kosztów zamknięcia pozycji; 2) ryzyka operacyjnego; 3) przedterminowego rozwiązania umowy przez kontrahenta domu maklerskiego; 4) kosztów inwestycji i finansowania; 5) przyszłych kosztów administracyjnych; 6) ryzyka modelu. 2. W celu określenia konieczności utworzenia rezerwy w związku z wyceną pozycji o ograniczonej płynności dom maklerski uwzględnia w szczególności: 1) czas, jaki byłby potrzebny do zabezpieczenia ryzyka z tytułu danej pozycji pierwotnej; 2) zmienność i średnią rozpiętość cen kupna i sprzedaży; 3) dostępność notowań rynkowych (liczba i wskazanie aktywnych animatorów rynku); 4) zmienność i średni wolumen zawieranych transakcji; 5) koncentrację na rynku; 6) rozkład pozycji pod względem terminów ich zapadalności; 7) zakres, w jakim wycena pozycji dokonywana jest według modelu; 8) wpływ innych niż wymienione w pkt 1-7 składowych ryzyka związanych z modelem. § 15. 1. W przypadku gdy korekta wyceny lub wyliczone rezerwy, o których mowa w § 13, są przyczyną istotnych strat w bieżącym roku obrotowym, pomniejszają kapitały podstawowe domu maklerskiego zgodnie z załącznikiem nr 12 do rozporządzenia. 2. Z zastrzeżeniem ust. 1, zyski lub straty wynikające z korekt wyceny lub z wyliczenia rezerw uwzględnia się w obliczeniach dziennego wyniku rynkowego, o którym mowa w § 17. 3. Korekty wyceny lub wyliczone rezerwy, które wykraczają poza przewidziane przez zasady rachunkowości stosowane przez dom maklerski, uwzględnia się zgodnie z ust. 1, jeżeli przyczyną ich utworzenia były istotne zyski lub straty, a w pozostałych przypadkach zgodnie z ust. 2. § 16. 1. Dom maklerski oblicza poziom nadzorowanych kapitałów w sposób określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia. 2. W przypadku jakichkolwiek zmian wielkości poszczególnych składników nadzorowanych kapitałów dom maklerski koryguje poziom nadzorowanych kapitałów na bieżąco. Obowiązek skorygowania poziomu nadzorowanych kapitałów powstaje w szczególności w przypadku poniesienia przez dom maklerski znaczącej straty finansowej, stanowiącej ponad 50% poziomu nadzorowanych kapitałów nieuwzględniającego jej wielkości. § 17. 1. Dom maklerski, którego skala prowadzonej działalności jest znacząca, oblicza codziennie łączny dzienny wynik rynkowy, stanowiący zysk lub stratę i obejmujący: 1) dzienny wynik rynkowy na operacjach zaliczonych do portfela handlowego, rozumiany jako zmiana wyceny tych operacji według wartości rynkowej lub godziwej w danym dniu, w tym również operacji zawartych w tym samym dniu i rozliczonych w tym samym dniu; 2) dzienny wynik rynkowy z tytułu zmian kursów walutowych i cen towarów na operacjach zaliczonych do portfela niehandlowego, rozumiany jako zmiana wyceny operacji z tytułu zmiany kursów walutowych i cen towarów, w tym również operacji zawartych w tym samym dniu i rozliczonych w tym samym dniu. 2. W dziennym wyniku rynkowym uwzględnia się koszty finansowania operacji, rozumiane jako obliczone lub oszacowane koszty pozyskania zobowiązań domu maklerskiego. 3. Dzienny wynik rynkowy ustala się zgodnie z zasadami wyceny aktywów i pasywów określonymi w przepisach ustawy o rachunkowości. § 18. 1. Dom maklerski, o którym mowa w ust. 2-5, z zachowaniem wymogu spełniania norm adekwatności kapitałowej w ujęciu jednostkowym, określonych w § 4 oraz art. 98a ust. 3 ustawy, zobowiązany jest dodatkowo do spełnienia norm adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym polegających na: 1) codziennym utrzymaniu poziomu skonsolidowanych nadzorowanych kapitałów w wysokości nie niższej niż wysokość skonsolidowanego całkowitego wymogu kapitałowego; 2) utrzymaniu poziomu skonsolidowanych nadzorowanych kapitałów nieuwzględniających wielkości skonsolidowanych kapitałów III kategorii, niezależnie od zakresu prowadzonej przez dom maklerski działalności, w wysokości nie niższej niż wymagana na prowadzenie działalności maklerskiej wysokość kapitału założycielskiego określona w art. 98 ustawy. 2. Dom maklerski będący dominującą firmą inwestycyjną w Rzeczypospolitej Polskiej jest zobowiązany do spełniania normy adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym. 3. Dom maklerski będący podmiotem zależnym od finansowej spółki holdingowej dominującej w państwie członkowskim spełnia normy adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej finansowej spółki holdingowej, z zastrzeżeniem ust. 4. 4. W przypadku gdy podmiotem zależnym od finansowej spółki holdingowej, o której mowa w ust. 3, jest dom maklerski oraz zagraniczna firma inwestycyjna, to normy adekwatności w ujęciu skonsolidowanym na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej finansowej spółki holdingowej spełnia dom maklerski, jeżeli podlega on nadzorowi Komisji w ujęciu skonsolidowanym zgodnie z art. 98a ustawy. 5. Dom maklerski spełnia normy adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym na podstawie swojej skonsolidowanej sytuacji finansowej, w przypadku gdy spełnione są następujące warunki: 1) dom maklerski nie jest obowiązany spełniać norm adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym na podstawie ust. 2-4; 2) dom maklerski nie jest podmiotem zależnym od banku krajowego w rozumieniu ustawy Prawo bankowe; 3) dom maklerski jest podmiotem dominującym wobec lub posiada udziały kapitałowe w posiadających siedzibę na terenie państwa niebędącego państwem członkowskim: a) banku zagranicznym w rozumieniu ustawy Prawo bankowe, b) instytucji finansowej, c) zagranicznej osobie prawnej prowadzącej działalność maklerską lub d) spółce zarządzającej instytucjami wspólnego inwestowania, która, gdyby posiadała siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to musiałaby posiadać zezwolenie zgodnie z ustawą o funduszach inwestycyjnych. 6. Dom maklerski spełnia normy adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej finansowej spółki holdingowej, w przypadku gdy spełnione są następujące warunki, z zastrzeżeniem ust. 7: 1) dom maklerski nie jest obowiązany spełniać norm adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym na podstawie ust. 2-4; 2) dom maklerski jest podmiotem zależnym od finansowej spółki holdingowej; 3) finansowa spółka holdingowa, o której mowa w pkt 2, jest podmiotem dominującym wobec lub posiada udziały kapitałowe w posiadających siedzibę na terenie państwa niebędącego państwem członkowskim: a) banku zagranicznym w rozumieniu ustawy Prawo bankowe, b) instytucji finansowej, c) zagranicznej osobie prawnej prowadzącej działalność maklerską lub d) spółce zarządzającej instytucjami wspólnego inwestowania, która, gdyby posiadała siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to musiałaby posiadać zezwolenie zgodnie z ustawą o funduszach inwestycyjnych. 7. Jeżeli podmiotem zależnym od finansowej spółki holdingowej, o której mowa w ust. 6, jest dom maklerski oraz zagraniczna firma inwestycyjna, to normy adekwatności w ujęciu skonsolidowanym na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej finansowej spółki holdingowej spełnia dom maklerski, jeżeli podlegałby on nadzorowi Komisji w ujęciu skonsolidowanym zgodnie z art. 98a ustawy, gdyby ta finansowa spółka holdingowa była finansową spółką holdingową dominującą w państwie członkowskim. 8. Jeżeli podmiotem zależnym od finansowej spółki holdingowej jest bank krajowy lub instytucja kredytowa, przepisów ust. 3, 4, 6 i 7 nie stosuje się. § 19. 1. Dom maklerski zobowiązany do spełniania norm adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym, na podstawie swojego skonsolidowanego sprawozdania finansowego sporządzonego w oparciu o przepisy ustawy o rachunkowości lub skonsolidowanego sprawozdania finansowego finansowej spółki holdingowej, ustala: 1) skonsolidowane kapitały nadzorowane - obliczone w sposób określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia; 2) z pominięciem wpływu podmiotów skonsolidowanych metodą praw własności - skonsolidowany całkowity wymóg kapitałowy rozumiany jako suma skonsolidowanych wymogów z tytułu poszczególnych rodzajów ryzyka, określonych w § 3 ust. 1 i 2, przy czym: a) skonsolidowany portfel handlowy obejmuje operacje zaliczone przez dom maklerski i inne podmioty ujęte w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym do ich portfeli handlowych zgodnie z ich pierwotną klasyfikacją dokonaną przez te podmioty, a w przypadku gdy podmioty te nie wyodrębniają portfela handlowego i portfela niehandlowego, odpowiedniej klasyfikacji operacji dokonuje dom maklerski zobowiązany do spełniania norm adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym, zgodnie z zasadami stosowanymi do własnych operacji, b) skonsolidowany portfel niehandlowy stanowią pozostałe operacje, c) przez skonsolidowane przekroczenie limitu koncentracji zaangażowań i limitu dużych zaangażowań rozumie się przekroczenie limitu koncentracji zaangażowań i limitu dużych zaangażowań, obliczone na podstawie skonsolidowanego sprawozdania finansowego domu maklerskiego lub finansowej spółki holdingowej przy odpowiednim stosowaniu zasad określonych w załączniku nr 12 do rozporządzenia. 2. Z obliczeń normy adekwatności kapitałowej w ujęciu skonsolidowanym, po uprzednim powiadomieniu Komisji, można wyłączyć poszczególne podmioty zależne, które w innym przypadku byłyby w niej uwzględnione, w następujących przypadkach: 1) podmiot ma siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim, w którym występują prawne przeszkody w przekazywaniu niezbędnych informacji; 215)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 6.) suma bilansowa podmiotu nie przekracza niższej z dwóch wielkości: 10 000 000 euro, lub 1% sumy bilansowej domu maklerskiego, jeżeli suma sum bilansowych dwóch lub więcej podmiotów, które byłyby wyłączone w tym przypadku, łącznie nie przewyższa tych wielkości; …